Naprawa roweru „zrób to sam”

Bardzo możliwe, że na antresolach leży stary radziecki rower (w spiżarni, garażu, na wsi). Może być też tak, że w tej chwili sumiennie spłacasz odsetki od kredytu na nowy jacht i nie masz już dodatkowej gotówki na nowy rower. Lub jesteś czysto estetyczny wyglądem rowerów z tamtej epoki. W tym przypadku masz niesamowitą okazję, aby przywrócić stary rower do życia i pochwalić się ulicami swojego rodzinnego miasta, polami i wsiami swojego rodzinnego kraju na wyjątkowym urządzeniu!

Z reguły zajmują się odrodzeniem starych rowerów produkowanych przez KhVZ (Kharkov Velo Zavod): Sport Highway, Start Highway i Champion Highway, Sputnik, Tourist, Champion, Starton. Odrodzenie i modernizacja innych rowerów lub rowerów wyprodukowanych w Rosji, Białorusi, Ukrainie w okresie pierestrojki jest również możliwa, ale budzi mniejsze zainteresowanie ze względu na gorszą jakość „materiału źródłowego”. Jednak jedynym ograniczeniem jest twoje pragnienie.

Po pierwsze, skoro rower przetrwał do dziś od momentu premiery, np. w latach 60. XX wieku, to już mówi o jego sile. Nowoczesne rowery z częściami aluminiowymi są lżejsze, ale też zużywają się znacznie szybciej niż ich stalowe poprzedniczki.

Ponadto wymagany stopień modernizacji zależy od stanu konkretnego roweru i chęci jego modernizacji. Im lepszy stan początkowy, tym mniej trzeba zmienić. W większości przypadków koła są całkowicie zmieniane – technologia nie stoi w miejscu, a felgi bardzo się zużywają, trudno je zachować w dobrym stanie. Największe trudności sprawia karetka i manetki.

Prawidłowo zmontowany wózek i korbowody na klinach nie luzują się, nie grają, bez względu na to, co mówią na forach ci, którzy tak naprawdę ich nie używają. Proste ręce decydują o wszystkim. Ale karetka jest jedną z najbardziej zużytych jednostek, więc warto ją wymienić na nowoczesną kasetę. Tu pojawia się trudność – faktem jest, że w różnym czasie różni producenci wykonywali wózki o różnych średnicach z różnymi rodzajami gwintów. To wcale nie jest fakt, że nowoczesny wkład można zainstalować bez dodatkowego wysiłku. Często okazuje się, że konieczne jest przecięcie nitki specjalnym kranikiem. Czasami robią specjalne adaptery z większej średnicy na mniejszą.

Trudności z manetkami są następujące. Są to rowery sportowe lub blisko nich z zakrzywioną kierownicą szosową typu „taran”. Dźwignie hamulca górskiego i manetki dostępne w prawie każdym sklepie nie są odpowiednie. Najwygodniej jest używać kombinowanej szosowej manetki monoblokowej + dźwigni hamulca. Ale są drogie i zwykle starają się zaktualizować rower przy minimalnych nakładach kapitałowych. Ponadto rowery tamtych czasów były dostarczane z 3-5 gwiazdkami, a teraz trudno znaleźć mniej niż 7. Stąd potrzeba albo rozgiąć ramę, albo wybrać manetki do pracy z grzechotką na 5-6 gwiazdek, albo wymyślić oryginalne kombinacje popularnych komponentów dla górników.

Czasami dodatkowo do ramy przyspawane są śruby do mocowania hamulców typu V-break, uchwytów na butelki, uchwytów na dodatkowe linki przełącznika. To kwestia gustu/potrzeb. Na przykład, hamulce wibracyjne są łatwiejsze do znalezienia niż odpowiednie hamulce w kształcie litery U z zaciskiem, jeśli krewni stali się bezużyteczni. Jeśli możesz i nie zależy Ci zbytnio na wyglądzie, to łatwiej spawać mocowania niż szukać hamulców Cantilever z długimi „nogami” (odległość od mocowania do felgi to ponad 5 cm.).

Rezultat starannej modernizacji wygląda bardzo atrakcyjnie (elegancja cienkiej stalowej ramy i wąskich kół) i toczy się po asfalcie lepiej niż MTB. Oczywiście okazuje się, że rower nie jest przeznaczony do zawodów – sporty i ekstremalne obciążenia wymagają zupełnie innego sprzętu. Z reguły takie rowery po renowacji są najbliżej klasy turystycznej (turystyczna, „touring”) lub wyścigowej na treningi (waga od ok. 11 kg). Jednak opcje roweru miejskiego z wysoką pozycją siedzącą i prostą kierownicą również nie są rzadkością.

Takie zmodernizowane rowery są często określane jako „krokodyle”. Dlaczego tak trudno powiedzieć. Być może nazwa wzięła się stąd, że popularne do modernizacji rowery KhVZ były pierwotnie zielone. Albo pierwsze odrestaurowane były takie przerażające. Bardzo prawdopodobną wersją jest to, że w FIDO każdy oldschoolowy rower zmodyfikowany przez właściciela nazwali czymś wyjątkowym (teraz nazwaliby customowym), później nazwa ta rozprzestrzeniła się na wszystkie zmodernizowane rowery.

Wydawać by się mogło, że renowacja starych rowerów to wyłącznie domowa rozrywka. Nadal HVZ. ale, jak widzieliście w kilku powyższych linkach, kraje anglojęzyczne są również zaangażowane w reanimację starych rowerów i niestandardowe wykończenia.

Na zakończenie kilka przykładów „krokodyli” wraz z opisem procesu ich modernizacji.

Bardzo szczegółowy opis procesu modernizacji tego roweru z profesjonalnego warsztatu:

Opis uaktualnienia i jego dyskusja na forum.

Dyskusja: jest też link do dużych zdjęć poszczególnych węzłów.

Opis i dyskusja na forum:

Modernizacja w kierunku hybrydy

Kolejny pojazd terenowy.

Jednak realia współczesnego rynku rowerowego szybko ostudziły mój wesoły optymizm. Nie mogłem znaleźć dobrej opony w sowieckim standardzie 533-37. Nie chciałem też montować opon 24x1 1/2, które miały zbliżone rozmiary, mając niezbyt przyjemne wrażenia z takiej wymiany. W końcu postanowiłem wymienić koła na nowoczesne. Montaż nowych kół doprowadził do zmiany pozostałych elementów roweru, której renowacja została opisana w artykule „Rower Salut”.

Ten artykuł dotyczy tego, jak przebudowałem swój rower i co z tego wynikło. Nie jest ukończony i zostanie dodany w miarę pojawiania się nowych zmian.

Myśląc o tym, jakie komponenty byłyby potrzebne, wpadłem na dylemat – ich cena znacznie przewyższała koszt mojego używanego Saluta. Czy taka aktualizacja jest uzasadniona? Po namyśle zdecydowałem, że kupię wysokiej jakości części zamienne, które w przypadku niepowodzenia mojego pomysłu na Salute, można by bez problemu zastosować w innych rowerach.

Takie podejście wiąże się z doborem uniwersalnych komponentów. Co rozumiem pod pojęciem „komponenty uniwersalne”? Na przykład muszę wybrać hamulce do roweru. Jaki rodzaj istniejących powinien być preferowany? Tarcza lub obręcz (hamulec v) wymagają odpowiedniej konstrukcji ramy. Nie ma dla nich mocowań na Salut i nie wiadomo, czy będą na innej ramie na wypadek konieczności przestawienia. Jednocześnie hamulce nożne lub rolkowe absolutnie nie wymagają konstrukcji ramy i dlatego można je zamontować na każdym rowerze, co oznacza, że ​​są uniwersalne. Kierując się tym podejściem, poszedłem kupić części zamienne, aby ulepszyć swój rower.

Wszystko zaczęło się od wyboru kół. Były dwie opcje:

– mniejsze koła o średnicy 24 cali;
- duży na 26 cali.

Każda z nich ma swoje zalety, ale biorąc pod uwagę większą przewagę kół 26″ i co za tym idzie większy wybór ram do tych kół, zdecydowałem się na nie. W kołach zastosowałem podwójne obręcze z bieżnią hamulcową do V-hamulców, podobne do tych, które zakłada się w rowerach górskich.Nie zamierzałem robić z „Salute” roweru górskiego i na ramie też nie ma mocowań na przerwy wibracyjne, po prostu te felgi wydały mi się atrakcyjne pod względem wytrzymałości (a co za tym idzie trwałości) i ceny.
Zastosowanie kół o dużej średnicy nałożyło własne ograniczenia na rozmiar opony. Kupiłem te, 26 x 1,75 z paskiem odblaskowym i warstwą antyprzebiciową z Kevlaru.

Aby zamontować nowe przednie koło, musiałem lekko wcisnąć pióra widelca i poszerzyć siedzenia do montażu osi pilnikiem (średnica osi nowoczesnych tulei jest większa niż w przednim kole Salyuta).

Po zamontowaniu kół w rowerze postanowiłem przetestować je w drodze. Aby nie wchodzić mi pod nogi, zainstalowałem też „rodzime” skrzydła. Intuicja podpowiedziała mi, że odległość między skrzydłami a nową gumą była za mała. Nie dodawał optymizmu i drucianych piór trzymających skrzydła. A moje przeczucia mnie nie zwiodły. Już pierwsze wyjście z krawężnika zmieniło tylny błotnik w dziwnie zakrzywiony obiekt artystyczny, którego nie można było przywrócić do pierwotnej formy.

W końcu trzeba było również zmienić skrzydła. Wymieniłem je na plastikowe na koła 26-calowe ze sztywniejszymi i pewniejszymi piórami montażowymi.

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że tylne i przednie piasty roweru mają skomplikowane urządzenie, a samodzielna naprawa i konserwacja w domu nie jest łatwym zadaniem. Ale tak nie jest. Oczywiście istnieją pewne różnice konstrukcyjne, ale większość z nich jest taka sama. Dlatego w tym artykule poruszymy takie tematy jak: odmiany i rozmieszczenie tulei kół rowerowych, ich demontaż/montaż, naprawa i konserwacja, a także zastanowimy się jak, jak i z jaką częstotliwością należy je smarować. Postaramy się jak najkrócej przedstawić materiał w formie szczegółowej instrukcji, a w niektórych punktach dodamy film ilustrujący demontaż tulei.

W chwili obecnej na rynku części rowerowych dostępnych jest kilka rodzajów piast kół rowerowych: ze swobodnym luzem, bez luzu (stosowane w rowerach typu fix), a także z wbudowanym hamulcem nożnym, z wbudowaną prądnicą, oraz tak zwane tuleje planetarne. Istnieją dwa rodzaje łożysk, które mogą być stosowane w konstrukcjach wolnobieżnych: typu miseczkowo-stożkowego (głównie firmy Shimano) oraz łożyska przemysłowe. Ponieważ najpopularniejsze są tuleje wolnobieżne z wbudowanymi hamulcami, poniżej przyjrzymy się ich konstrukcji.

Ten rodzaj tulei jest jednym z najczęstszych w porównaniu z resztą i jest często używany na autostradach, górach, drogach i innych rodzajach żelaznych koni. Może być używany zarówno w najbardziej ekonomicznych rowerach, jak i rowerach profesjonalnych. Zwolennikiem tego projektu jest firma Shimano, która produkuje wyłącznie tuleje z łożyskami masowymi (no, tuleje planetarne). Według nich stożek ma przewagę nad tuleją w łożyskach przemysłowych, a mianowicie najlepsze toczenie. Trudno powiedzieć, czy to prawda, ale nie to jest celem tego artykułu. Następnie rozważ projekt typowej tulei ze stożkami.

Jak widać tuleja z łożyskami stożkowymi składa się z: korpusu, osi, miseczek, kulek, pylników, kielichów, podkładek, pylników, przeciwnakrętek (oraz bębna, jeśli chodzi o tylną piastę).

Konstrukcja tego typu tulei jest bardzo podobna do poprzedniej, z wyjątkiem zastosowania łożysk przemysłowych zamiast kulek masowych. Z tego powodu brakuje w nim elementów, takich jak kulki i nakrętki kielichowe, a łożysko jest jednoczęściowe. Zaletami są łatwość montażu i demontażu, a także bezużyteczność regulacji dokręcania stożków. Ten rodzaj piasty może być również stosowany w prawie wszystkich typach rowerów.

Ten typ tulei jest montowany głównie w jednobiegowych rowerach miejskich.Jego główną cechą jest hamulec, który jest zainstalowany wewnątrz korpusu i jest uruchamiany przez cofnięcie się pedałów. Dzięki temu jest nieco większy i cięższy od swoich konkurentów. Poniżej podajemy zdjęcie z projektem tego rękawa.

Rowerowe piasty planetarne są bardzo podobne do małej skrzyni biegów z samochodu i mają złożoną konstrukcję i gęsty układ części. Wewnątrz tego projektu znajduje się wiele biegów, za pomocą których odbywa się przełączanie prędkości. Trudne w naprawie i utrzymaniu. Często używany w miejskich rowerach składanych.

Tuleje z dynamem wewnątrz obudowy to z grubsza mały generator, z którego można zasilać różne urządzenia elektryczne roweru. Na przykład może to być oświetlenie latarni. Zasadniczo dynamometr znajduje się wewnątrz przedniej piasty roweru miejskiego lub szosowego.

Przed przystąpieniem do demontażu zdecydujmy, kiedy serwisować piasty rowerowe. Przede wszystkim warto zauważyć, że konserwacja ma charakter okresowy i wymuszony.

Oznacza to środki zapobiegawcze dotyczące czyszczenia i smarowania wszystkich zespołów piast roweru w celu uniknięcia ich awarii, a tym samym zmniejszenia kosztów zakupu nowych części i problemów z naprawą. Wielu mistrzów motocykli zaleca wymianę smarowania łożysk piasty co 5000 km, ale jak pokazuje praktyka, wiele zależy od nawierzchni drogi, po której jeździsz, oraz jakości samej piasty (bezpośrednio konstrukcja pylników). Dlatego konieczność konserwacji może pojawić się wcześniej.

Jeśli podczas jazdy lub sprawdzania obrotu koła rowerowego zauważysz luzy, obce dźwięki i trzaski wewnątrz piasty lub jeśli koło trudno się obraca, może to wskazywać na kilka możliwych przyczyn:

• Nieprawidłowe dokręcenie stożków (w przypadku łożyska stożkowego).
• Brak smarowania lub silne zanieczyszczenie.
• Awaria miseczek, kulek lub stożka tulei (w przypadku łożyska „stożek-cup”).
• Awaria łożysk przemysłowych (w przypadku braku tulei).

W takim przypadku koło należy jak najszybciej naprawić i serwisować. A co należy w tym celu zrobić, rozważymy poniżej.

Zdemontujemy i wymienimy smar na przykładzie tulei z łożyskami „stożkowymi”.

UWAGA: Podczas demontażu należy wyraźnie zanotować kolejność, w jakiej elementy piasty są usuwane i jak są instalowane. Ponadto części po lewej stronie nie można montować po prawej stronie i odwrotnie. To ostatnie wynika z tego, że kulki, miseczki i stożki ocierają się o siebie i nie będą dobrze pasować, jeśli przeniesiesz je na drugą stronę.

Na początek zdemontujemy/zmontujemy przednią piastę roweru.

1. Zdejmujemy koło z roweru, zdejmujemy mimośród z osi piasty i odkręcamy tarczę hamulcową (jeśli jest to naturalne). Jest to konieczne, aby uniknąć dostania się smaru do tarczy hamulcowej i uprościć procedurę demontażu.
2. Pylniki usuwamy z prawej i lewej strony. Aby to zrobić, ostrożnie podważ je śrubokrętem minusowym.

Następnie przyjrzymy się, jak zdemontować i nasmarować tylną piastę koła rowerowego. W zasadzie nie ma dużej różnicy w sposobie demontażu przedniej (dlatego możesz to najpierw przeczytać, są punkty, których nie powtórzyliśmy w opisie dla tylnej), poza kilkoma drobnymi różnicami.

1. Zdejmujemy koło, mimośród i demontujemy tarczę hamulcową (jeśli jest).
2. Zdejmij osłonę z lewej strony tylnej piasty za pomocą śrubokręta. Po prawej stronie (tam, gdzie znajduje się kaseta) nie ma zewnętrznego pylnika.

Jeśli z jakiegoś powodu musisz wyjąć kasetę, można to zrobić dosłownie natychmiast za pomocą specjalnego narzędzia.

Do smarowania przednich i tylnych łożysk piasty roweru można użyć dowolnego rodzaju smaru do łożysk samochodowych. Na przykład Litol-24 lub ZIFTIM-201.158 są dobrze dopasowane.Oczywiście nikt nie zabrania kupowania specjalistycznych smarów do łożysk rowerowych, na przykład firmy Shimano, które wykonują świetną robotę. Ale szczerze mówiąc, nie zauważyłem dużej różnicy (poza ceną).

Ale czego nie można smarować łożysk tulei w rowerze: WD-40, oleje silnikowe samochodowe, oleje do maszyn do szycia, smarowanie łańcuchów rowerowych i inne płynne smary.

Rozwijając jego zasób lub przedwczesną awarię takich części jak: oś, stożek, kulki łożyskowe, miseczki, wymienia się je na nowe. A jeśli nie ma specjalnych problemów z pierwszymi z tej listy, to z kubkami nie wszystko jest takie proste. Jest kilka zawieszeń. Po pierwsze, jest mało prawdopodobne, że będziesz w stanie kupić nowe specjalnie do konkretnej tulei (chyba że znajdziesz tę samą używaną). Dlatego albo trzeba będzie zatańczyć z tamburynem i zamówić kubek od tokarza, albo poszukać dawcy, wybić go i włożyć do ofiary. Co nie zawsze działa. Jest jeszcze jedna opcja. Wybij miseczki z piasty koła rowerowego i umieść w ich miejsce łożyska przemysłowe. Ale tutaj również musisz wyraźnie wybrać wszystko w rozmiarze i nie wszystko może iść tak, jak chcesz. Więc jeśli miseczki pękną, najprawdopodobniej będziesz musiał kupić nową tuleję.

Chciałbym zauważyć, że przy wymianie kulek należy zmienić wszystko na raz, a nie kilka sztuk na raz.

W przypadku awarii łożysk przemysłowych są one również bez problemu wymieniane na nowe.

Cóż, w przeciwnym razie wyczyść i nasmaruj tuleje na czas, sprawdź je pod kątem luzu (w razie potrzeby dokręć jak opisano powyżej), a tuleje roweru wytrzymają bardzo długo.

Po przeczytaniu tego artykułu nauczyłeś się, jak prawidłowo demontować i naprawiać tylną i przednią piasty roweru własnymi rękami na przykładzie zdjęć i filmów. Co można podsumować? Przede wszystkim konserwacja powinna być przeprowadzana okresowo i terminowo: wykonaj czyszczenie i smarowanie, sprawdź luz i sprawność serwisową. Ponadto dowiedzieliśmy się, co można, a czego nie można smarować rękawem, a także poznaliśmy jego budowę. Dziękuję za uwagę i życzę powodzenia w naprawie!

Postanowiłem przywrócić i wrócić do walki mój pierwszy własny rower, Salyut-S, wydanie z 1986 roku (zakupiony w 1987 roku).
Celem nie jest ekonomia, ale zabawa i tylko po to, aby niezapomniana „rzadkość” nie gniła, bezużytecznie zajmując miejsce na balkonie, ale nadal się podobała (ręka nie uniosła się, by ją wyrzucić przez wszystkie lata).
Niestety rower był bezlitośnie eksploatowany i przechowywany na otwartym balkonie, koła mocno zniszczone (szprychy), rama zużyta, niepomalowane żelazne części pokryte rdzą (na szczęście rama jest w porządku, ale trzeba ją przemalować ), pogniecione błotniki, wszystkie zasiane „dzwonki i gwizdki” itp.
Oto zdjęcie pierwszej iteracji katabelu.

Zamontowane nowe koła 24″ i opony 2″, podnóżek, światło (jeżdżę w nocy, bo w dzień jest bardzo gorąco). Koła kupiono w lokalnym sklepie za 560 rubli. sztuka, nie znam producenta.
Zdjąłem też sowiecki telefon, tk. dzwoni na wybojach.
Toczy się jak nowy, toczy się dobrze i tak dalej. Motywuje do dalszego powrotu do zdrowia.
W planach nowe zabezpieczenie łańcucha, błotniki, siedzenie, pedały, bagażnik, hamulce ręczne, kosz. Cóż, oczywiście odmalowanie ramy. Tych. odrestaurowany led w body kit około 1988 roku z nowymi częściami.
Łącznie uzyskuje się ponad 10 tys. zbliża się cena nowego roweru miejskiego.
Myślę o planetarnym, ale to na przyszły sezon.

Ponownie przemówiłem do rodzimych kół, ale ponieważ Nie ma lokalnie nowych opon 533-37, na razie wysłałem je do rezerwy. (Nawiasem mówiąc, w jednym serwisie rowerowym powiedzieli mi, że teraz metal na kołach nie jest taki sam jak w czasach sowieckich, więc mogą przetrwać kilka lat, ale stare sowieckie mogą przetrwać dziesięciolecia.)

PS To niesamowite, że w wieku 8 lat ten rower jeździł mną prawie normalnie, a teraz prowadzi mnie ze wzrostem 186. Dobra skalowalność

Zmieniłem koło napędowe i korbowody (złapane na 300r.nowe stalowe, ukształtowane dokładnie jak stare, tylko odlewanie korbowodów z chropowatością, w przeciwieństwie do sowieckich), ponieważ stara zębatka mocno się kołysze, a nowe pedały (170r. chińskie) są zrobione z cyny i gumy, słowem bzdura, ale nic innego z gwintem metrycznym nie było w sprzedaży. Poszukam bardziej sensownych. Mówią, że czasami dostarczają.
Musiałem też usunąć 2 ogniwa z łańcucha, czyli miejsce na napięcie łańcucha się skończyło.
Dzisiaj jechaliśmy 3 godziny po drogach i wiejskich drogach z firmą na czterech GT - jakoś przeżyłem i nie było nawet najwolniejszego ogniwa, ale byłem zmęczony jak powinien.

.

UPD: rower musiał zrobić jeszcze 2 rzeczy: skrócić łańcuch o 2 ogniwa i skorygować deformację tylnego widelca w prawo. Usunął też swój rodzimy pień, który grzechocze na nierównym betonie. Mam nadzieję, że kiedy nadejdzie nowy, będzie ciszej. Póki co po każdej wyprawie trzeba zrobić mały przegląd techniczny 🙂

Zamontowałem nowy bagażnik z DealExtreme (stał idealnie) i jednocześnie dokładnie przyjrzałem się możliwości włożenia tylnego zacisku, rzeczywiście bez podkładek wzmacniających zworkę, nie ma w tym specjalnego sensu, a trzeba aby przewiercić numer seryjny, nie stosuj feng shui
Włożyłem przednią szczypce, ale w zasadzie jest to rozkład i pornografia, maksimum to spowolnienie zjazdu. Dodatkowo kierownica jest wygięta tak, że dźwignia hamulca jest przekręcona względem klamki - niezbyt wygodne (ciekawe czy są gdzieś klamki, które można regulować względem mocowań?)
Pojawia się pomysł, aby cofnąć planetarkę z hamulcem lub pozostawić już jednobiegową, a do przodu tuleję z hamulcem bębnowym. Pozwoli mi to na osadzenie amerykańskich chromowanych błotników do plażowego cruisera o szerokości 8 cm, który jakoś przez pomyłkę kupiłem. W międzyczasie czekam na błotniki z włókna węglowego Vavert 24″/50mm z eBaya (te natywne są zbyt pogniecione i podarte i lekko grzechoczące na wybojach, ostatni jest głośny pozostawiony na dużym).
Założyłem też chromowane zabezpieczenie łańcucha WALD, wstało jak tubylec.

.
(Gdzieś tutaj znalazłem udane chromowane błotniki za 200 rubli i oczywiście od razu je kupiłem i zainstalowałem.)

.

Kilka nowych hacków:
- Pedały Lyotard - gwint 14 x 1,25, stal chromowana
– Dorobiłem nowe paski do oryginalnej torebki i zawiesiłem ją na bagażniku
– Reflektor LED w stylu vintage

.

Zainstalowałem kanapę damską (bo teraz moja żona będzie jeździć na rowerze, ja załatwiłem sobie drogowca) i trzybiegową przekładnię planetarną Sturmey Archer AWC II (z pedałem hamulca) z 22-zębową zębatką (3 bieg to około 9 % szybszy niż oryginalny i 1 -2 spadek w 33% przyrostach), nowy łańcuch. To planetarium ma tylko 116 mm szerokości, a 110 mm rama rozkłada się łatwo gołymi rękami i właściwym punktem zatrzymania. Felgi Weinmann z rozstawem hamulców, przedni hamulec działał zauważalnie lepiej. Piasta przednia to chińska 90mm z eBay, jedyne co znalazłem do moich rodzimych rozmiarów (nie chciałem wyginać widelca do 100mm), jakoś mi nie podobała się jakość osi i stożków w ogóle, przestawiłem go z poprzedniego koncentratora.
Jeszcze trochę biegania po śniegu, jest fajnie - na spadkach zdecydowanie lepiej jedzie się na złej drodze. Na rampie prowadzącej do pobliskiego szpitala możesz wejść zupełnie bez cierpienia, pomimo lądowania stołka.

Poprawiłem też niewspółosiowość rury podsiodłowej i przesunąłem sofę do przodu w uchwycie, ale nie zrobiłem potem zdjęcia. Lepsze zdjęcia - latem (może uda mi się przemalować ramę)

Od czasu wynalezienia roweru ten środek transportu zawsze był popularny wśród ludzi w każdym wieku i zamożności materialnej ze względu na prostotę konstrukcji oraz brak paliwa i innych materiałów eksploatacyjnych. Przy pomocy roweru można nie tylko pokonywać niezbędne dystanse, ale także uprawiać sport, zarówno zawodowo, jak i leniwie spacerować z przyjaciółmi i bliskimi.

Pomimo prostej konstrukcji, pojazd ten wciąż ma tendencję do psucia się, a bez odpowiedniego doświadczenia i specjalistycznego narzędzia naprawa roweru może się opóźnić lub w ogóle się nie udać. Nasza strona internetowa VeloStop została specjalnie zaprojektowana, aby pomóc Ci zrozumieć wszystkie zawiłości samodzielnej naprawy i konserwacji Twojego roweru.Na naszej stronie znajdziesz szczegółowe instrukcje krok po kroku dotyczące naprawy wszelkich złożoności ze zdjęciami i filmami, a na końcu każdego artykułu możesz zadawać pytania administracji witryny lub innym odwiedzającym witrynę.

Urządzenie rowerowe i jego główne części

Aby skutecznie naprawić rower, trzeba znać jego budowę i zasady działania poszczególnych elementów, a także przestudiować nazwy wszystkich jego głównych elementów. Jeśli wcześniej przy naprawie rowerów domowych można było obejść się tylko jedną rodziną, to do demontażu nowoczesnego roweru potrzebny jest cały arsenał wszelkiego rodzaju kluczy i specjalnych ściągaczy. Możesz również dowiedzieć się o niezbędnym narzędziu z naszych instrukcji, a nawet dowiedzieć się, gdzie je kupić.

Warto również zwrócić uwagę na konserwację roweru, która pomoże opóźnić naprawę roweru. Przeprowadzając terminową i wysokiej jakości konserwację roweru, możesz zminimalizować awarie i zaoszczędzić znaczne pieniądze na częściach zamiennych. Dodatkowo usługa pomoże uniknąć nieprzewidzianych sytuacji na spacerze. Z naszych instrukcji dowiesz się, jak prawidłowo stosować różne smary i jak je prawidłowo kupować.

Konserwacja roweru

W sekcjach naszej witryny znajdziesz ogromną ilość informacji na temat samodzielnej naprawy absolutnie dowolnych rowerów - dziecięcych, sportowych, szosowych, górskich i rekreacyjnych. Nasze instrukcje są idealne dla wszystkich marek motocykli, takich jak Stels, GT, Merida, Stinger, a nawet krajowych rowerów Salyut, Mińsk i Szkolnik.

Większość rowerów produkowanych przez sowiecki przemysł miała tak masywną i ciężką konstrukcję, że przechowywanie ich w ciasnym mieszkaniu wielopiętrowego budynku było trudne lub wręcz niemożliwe.

Rower „Salut” ma składaną konstrukcję, kompaktowe wymiary i dobre osiągi, co sprawiło, że model ten stał się tak popularny, że jego różne modyfikacje, w tym nowe, do dziś można spotkać na drogach krajów byłego ZSRR.

„Salute” został opracowany i wyprodukowany przez Perm Motor Plant (PMZ), wraz z takimi modelami jak „Kama” i „Ural”.

Przeznaczony jest do jazdy po drogach asfaltowych i gruntowych, a także po złych nawierzchniach drogowych. Model był pozycjonowany przez zakład jako nastoletni, ale dzięki dobrym zdolnościom przełajowym i dość szerokim kołom, które wytrzymywały duże obciążenia, zyskał dużą popularność wśród ludności miejskiej i wiejskiej bez względu na płeć i wiek.

Główną cechą tego roweru jest składana rama, dzięki której można go było przewozić jako bagaż podręczny w autobusach i pociągach lub umieszczać w bagażniku samochodu. Ułatwiło to również jego przechowywanie w ciasnych warunkach miejskiego mieszkania. Po złożeniu rower zajmował minimalną ilość miejsca w przedpokoju lub spiżarni.

Główne cechy „Salute”:

• waga całkowita od 14,8 do 15,5 kg w zależności od konfiguracji;
• odległość między osiami kół - 1090 mm;
• liczba prędkości - 1 nieuregulowana;
• typ hamulca - bęben tylny.

Standardowy pakiet Salyut, w zależności od modelu i roku produkcji, może zawierać następujące elementy:

• jedno tylne lub dwa skrzydła;
• pień z chromowanego lub zwykłego drutu stalowego;
• stojak na nogi;
• przedni hamulec;
• reflektory.

„Salute” ma ramkę w kształcie rombu, tylko bez górnej poprzeczki. Jest spawany z pustych rur stalowych i wzmocniony od spodu małą poprzeczką, która może służyć jako podnóżek lub bagaż do przewozu rowerów.

Istnieją trzy modyfikacje takiej ramy:

• składany na pół z zamkiem zawiasowym, który mocowany jest do klamki lub śruby imbusowej;
• nieskładana rama uniwersalna;
• rzadki zdemontowany model z ramą, składający się z dwóch półramek spiętych ze sobą specjalnym łącznikiem.

Rower wyposażony jest w wysoką kolumnę kierownicy z długim mostkiem. Regulacja wysokości i kąta umożliwia dostosowanie kierownicy do wzrostu i osobistych preferencji rowerzysty.

"Salute" może być wyposażony w następujące siodło:

• sztywne siedzisko sprężynowe wykonane z tworzywa sztucznego i sztucznej skóry;
• miękkie lateksowe siedzisko ze sprężynami.

Można regulować poziom pochylenia siodełka i wysunięcie mostka, ale podniesienie go do maksymalnego poziomu nie zadziała, ponieważ producent wprowadził ograniczenia dotyczące bezpieczeństwa podróży. Ograniczenia te są potrzebne, aby kierowca niskiego wzrostu (zwykle dziecko) mógł mieć pewność, że dosięgnie pedałów stopami i w pełni użyje hamulca.

„Salute” wyposażone są w koła o średnicy 24 cali, które wykonane są w postaci jednoprofilowej felgi o standardowej szerokości z 36 szprychami. Tylne koło wyposażone jest w piastę wolnobiegową i hamulec bębnowy oraz koło zębate z 18 zębami.

Możesz dowiedzieć się więcej o rowerze Salyut w tym filmie: