Schemat atx 350 pnr bez obsługi naprawy DIY

Zakazany

Posty: 503

Ostrzeżenia: 1

Posty: 1232

>> Nie wystarczy, zgodnie z instrukcją ma zasilanie do 20V, spróbuj zasilić go z zewnątrz.
Więc to jest punkt wyjścia, wtedy musi się zasilić.

>> A także sprawdź ochronną diodę Zenera między + 5Vsb a masą
Wyjście wynosi około 70 omów - rezystancja rezystora balastowego. Nie ma diody Zenera, pomyliłeś ją z InWin.

Ostrzeżenia: 1

Posty: 1232

Cóż, brzmiące 8,5 wolta można przypisać niezbyt dużej prędkości urządzenia pomiarowego. Próbuje uruchomić, co oznacza, że ​​osiągnięto próg 9 woltów.

Mam to wszystko tak samo. D1 dzwonił w obu kierunkach, ale tylko po podgrzaniu. Po schłodzeniu efekt zniknął.
Dziękuje za wszystko.

Jeśli zasilacz twojego komputera ulegnie awarii, nie spiesz się, aby się zdenerwować, jak pokazuje praktyka, w większości przypadków naprawy można wykonać samodzielnie. Przed przejściem bezpośrednio do techniki rozważymy schemat blokowy zasilacza i przedstawimy listę możliwych usterek, co znacznie uprości zadanie.

Rysunek przedstawia obraz schematu blokowego typowego dla zasilaczy impulsowych jednostek systemowych.

Zasilacz impulsowy ATX

Wskazane oznaczenia:

• A - filtr mocy;
• B - prostownik niskiej częstotliwości z filtrem wygładzającym;
• C - kaskada konwertera pomocniczego;
• D - prostownik;
• E - jednostka sterująca;
• F - kontroler PWM;
• G - kaskada głównego konwertera;
• H - prostownik wysokiej częstotliwości wyposażony w filtr wygładzający;
• J - układ chłodzenia zasilacza (wentylator);
• L - jednostka sterująca napięciem wyjściowym;
• K - ochrona przed przeciążeniem.
• + 5_SB - zasilanie rezerwowe;
• PG - sygnał informacyjny, czasami określany jako PWR_OK (wymagany do uruchomienia płyty głównej);
• PS_On - sygnał sterujący startem zasilacza.

Aby przeprowadzić naprawy, musimy również znać wyprowadzenia głównego złącza zasilania, które pokazano poniżej.

Wtyczki zasilania: A - stare (20pin), B - nowe (24pin)

Aby uruchomić zasilanie, należy podłączyć zielony przewód (PS_ON #) do dowolnego przewodu zerowego czarnego. Można to zrobić za pomocą konwencjonalnego zworki. Należy pamiętać, że w przypadku niektórych urządzeń kodowanie kolorami może różnić się od standardowego, z reguły winni są nieznani producenci z Chin.

Należy ostrzec, że włączenie zasilaczy impulsowych bez obciążenia znacznie skróci ich żywotność, a nawet może spowodować uszkodzenie. Dlatego zalecamy montaż prostego bloku obciążeń, którego schemat pokazano na rysunku.

Schemat blokowy obciążenia

Zaleca się montaż obwodu na rezystorach marki PEV-10, ich wartości znamionowe: R1 - 10 Ohm, R2 i R3 - 3,3 Ohm, R4 i R5 - 1,2 Ohm. Chłodzenie rezystorów może być wykonane z aluminiowego kanału.

Niepożądane jest podłączanie płyty głównej jako obciążenia podczas diagnostyki lub, jak doradzają niektórzy „rzemieślnicy”, napędu HDD i CD, ponieważ wadliwy zasilacz może je uszkodzić.

Wymieńmy najczęstsze awarie charakterystyczne dla zasilaczy impulsowych jednostek systemowych:

• przepala się bezpiecznik sieciowy;
• + 5_SB (napięcie czuwania) jest nieobecne, a także mniej lub więcej niż dopuszczalne;
• napięcie na wyjściu zasilacza (+12 V, +5 V, 3,3 V) jest nieprawidłowe lub nieobecne;
• brak sygnału PG (PW_OK);
• Zasilacz nie włącza się zdalnie;
• wentylator chłodzący nie obraca się.

Po wyjęciu zasilacza z jednostki systemowej i demontażu należy przede wszystkim sprawdzić, czy nie ma uszkodzonych elementów (przyciemnienie, zmiana koloru, naruszenie integralności). Należy pamiętać, że w większości przypadków wymiana wypalonej części nie rozwiąże problemu; konieczne będzie sprawdzenie rurociągu.

Kontrola wizualna pozwala wykryć „spalone” elementy radiowe

Jeśli nie zostaną znalezione, przechodzimy do następującego algorytmu działań:

W przypadku znalezienia wadliwego tranzystora przed lutowaniem nowego konieczne jest przetestowanie całego orurowania składającego się z diod, rezystancji o niskiej rezystancji i kondensatorów elektrolitycznych. Zalecamy wymianę tych ostatnich na nowe o dużej pojemności. Dobry wynik uzyskuje się, przetaczając elektrolity za pomocą kondensatorów ceramicznych 0,1 μF;

• Sprawdzanie zespołów diod wyjściowych (diody Schottky'ego) za pomocą multimetru, jak pokazuje praktyka, najbardziej typową usterką dla nich jest zwarcie;

Zespoły diodowe zaznaczone na płytce

• sprawdzenie kondensatorów wyjściowych typu elektrolitycznego. Z reguły ich nieprawidłowe działanie można wykryć za pomocą oględzin. Przejawia się to w postaci zmiany geometrii korpusu elementu radiowego, a także śladów wycieku elektrolitu.

Nierzadko zdarza się, że z pozoru normalny kondensator nie nadaje się do użytku podczas testowania. Dlatego lepiej przetestować je za pomocą multimetru z funkcją pomiaru pojemności lub użyć do tego specjalnego urządzenia.

Wideo: prawidłowa naprawa zasilacza ATX. <>

Należy zauważyć, że niedziałające kondensatory wyjściowe są najczęstszą awarią zasilaczy komputerowych. W 80% przypadków po ich wymianie przywracana jest wydajność zasilacza;

Kondensatory z uszkodzoną geometrią obudowy

• rezystancja jest mierzona między wyjściami a zerem, dla +5, +12, -5 i -12 V wskaźnik ten powinien mieścić się w zakresie od 100 do 250 omów, a dla +3,3 V w zakresie 5-15 omów.

Na zakończenie podamy kilka wskazówek dotyczących finalizacji zasilacza, dzięki którym będzie działał stabilniej:

• w wielu niedrogich jednostkach producenci instalują diody prostownicze na dwa ampery, należy je zastąpić mocniejszymi (4-8 amperów);
• Diody Schottky'ego na kanałach +5 i +3,3 V mogą być również mocniejsze, ale jednocześnie muszą mieć dopuszczalne napięcie, takie samo lub więcej;
• zaleca się wymianę wyjściowych kondensatorów elektrolitycznych na nowe o pojemności 2200-3300 mikrofaradów i napięciu znamionowym co najmniej 25 woltów;
• zdarza się, że diody lutowane razem są instalowane na kanale +12 V zamiast zespołu diod, wskazane jest zastąpienie ich diodą Schottky'ego MBR20100 lub podobną;
• jeśli w wiązaniu kluczowych tranzystorów zainstalowane są pojemności 1 uF, zastąp je 4,7-10 uF, o napięciu znamionowym 50 woltów.

Takie drobne udoskonalenie znacznie wydłuży żywotność zasilacza komputerowego.

Bardzo ciekawie przeczytać:

W dzisiejszym świecie rozwój i starzenie się komponentów komputerów osobistych jest bardzo szybkie. Jednocześnie jeden z głównych elementów komputera — zasilacz ATX — jest praktycznie nie zmienił swojego projektu przez ostatnie 15 lat.

Dlatego zasilacze zarówno ultranowoczesnego komputera do gier, jak i starego komputera biurowego działają na tej samej zasadzie, mają wspólne techniki rozwiązywania problemów.

Na rysunku pokazano typowy obwód zasilania ATX. Konstrukcyjnie jest to klasyczna jednostka impulsowa na kontrolerze TL494 PWM, wyzwalana sygnałem PS-ON (Power Switch On) z płyty głównej. Przez resztę czasu, dopóki pin PS-ON nie zostanie podciągnięty do masy, tylko zasilanie w trybie gotowości jest aktywne z +5 V na wyjściu.

Rozważ bardziej szczegółowo strukturę zasilacza ATX. Jego pierwszym elementem jest
prostownik sieciowy:

Jego zadaniem jest zamiana prądu zmiennego z sieci na prąd stały do ​​zasilania sterownika PWM oraz zasilacza rezerwowego. Strukturalnie składa się z następujących elementów:

• Bezpiecznik F1 chroni okablowanie i sam zasilacz przed przeciążeniem w przypadku awarii zasilacza, co prowadzi do gwałtownego wzrostu poboru prądu, a w efekcie do krytycznego wzrostu temperatury, który może doprowadzić do pożaru.
• W obwodzie „neutralnym” zainstalowany jest termistor ochronny, który zmniejsza przepięcie prądowe, gdy zasilacz jest podłączony do sieci.
• Następnie instalowany jest filtr szumów składający się z kilku dławików (L1, L2), kondensatory (C1, C2, C3, C4) i dławik z przeciwuzwojeniem Tr1. Potrzeba takiego filtra wynika ze znacznego poziomu zakłóceń, jakie impulsator przesyła do sieci energetycznej – zakłócenia te są nie tylko wychwytywane przez odbiorniki telewizyjne i radiowe, ale w niektórych przypadkach mogą prowadzić do nieprawidłowego działania czułych urządzeń.
• Za filtrem zainstalowany jest mostek diodowy, który zamienia prąd przemienny na pulsujący prąd stały. Fale są wygładzane przez filtr pojemnościowo-indukcyjny.

Ponadto stałe napięcie, które jest obecne przez cały czas, gdy zasilacz ATX jest podłączony do gniazda, jest dostarczane do obwodów sterujących kontrolera PWM i zasilacza rezerwowego.

Zasilanie w trybie czuwania - Jest to niezależny konwerter impulsów małej mocy, oparty na tranzystorze T11, który generuje impulsy, poprzez transformator izolujący i prostownik półfalowy na diodzie D24, zasilając zintegrowany regulator napięcia małej mocy na chipie 7805. Chociaż to obwód jest, jak mówią, sprawdzony w czasie, jego istotną wadą jest duży spadek napięcia na stabilizatorze 7805, prowadzący do przegrzania przy dużym obciążeniu. Z tego powodu uszkodzenie w obwodach zasilanych ze źródła rezerwowego może doprowadzić do jego awarii i późniejszej niemożności włączenia komputera.

Podstawą przetwornika impulsów jest Kontroler PWM. Skrót ten był już kilkakrotnie wspominany, ale nie został rozszyfrowany. PWM to modulacja szerokości impulsu, czyli zmiana czasu trwania impulsów napięcia przy ich stałej amplitudzie i częstotliwości. Zadaniem bloku PWM, opartego na specjalizowanym mikroukładzie TL494 lub jego funkcjonalnych analogach, jest przekształcenie stałego napięcia na impulsy o odpowiedniej częstotliwości, które po zastosowaniu transformatora izolującego są wygładzane przez filtry wyjściowe. Stabilizacja napięcia na wyjściu przetwornika impulsów realizowana jest poprzez regulację czasu trwania impulsów generowanych przez sterownik PWM.

Niewątpliwą zaletą takiego układu konwersji napięcia jest również możliwość pracy z częstotliwościami znacznie wyższymi niż 50 Hz sieci. Im wyższa częstotliwość prądu, tym mniejsze są wymiary rdzenia transformatora i liczba zwojów uzwojeń. Dlatego zasilacze impulsowe są znacznie bardziej kompaktowe i lżejsze niż klasyczne układy z wejściowym transformatorem obniżającym napięcie.

Za włączenie zasilacza ATX odpowiada układ oparty na tranzystorze T9 i kolejnych stopniach. W momencie podłączenia zasilacza do sieci napięcie 5V podawane jest na bazę tranzystora poprzez rezystor ograniczający prąd R58 z wyjścia zasilacza rezerwowego, w momencie zwarcia przewodu PS-ON do masy obwód uruchamia sterownik TL494 PWM. W takim przypadku awaria zasilacza rezerwowego spowoduje niepewność działania układu rozruchowego zasilacza i prawdopodobną awarię załączenia, o czym już wspomniano.

Główne obciążenie jest ponoszone przez stopnie wyjściowe konwertera. Przede wszystkim dotyczy to tranzystorów przełączających T2 i T4, które są instalowane na grzejnikach aluminiowych. Jednak przy dużym obciążeniu ich ogrzewanie, nawet przy chłodzeniu pasywnym, może mieć krytyczne znaczenie, dlatego zasilacze są dodatkowo wyposażone w wentylator wyciągowy. Jeśli ulegnie awarii lub jest bardzo zakurzony, prawdopodobieństwo przegrzania stopnia wyjściowego znacznie wzrasta.

Nowoczesne zasilacze coraz częściej wykorzystują potężne przełączniki MOSFET zamiast tranzystorów bipolarnych, ze względu na znacznie niższą rezystancję w stanie otwartym, zapewniając większą wydajność konwertera, a tym samym mniej wymagające chłodzenie.

Film o zasilaczu komputerowym, jego diagnostyce i naprawie

Początkowo standardowe zasilacze komputerowe ATX wykorzystywały 20-pinowe złącze do połączenia z płytą główną (20-stykowe ATX). Teraz można go znaleźć tylko na przestarzałym sprzęcie.W dalszej kolejności wzrost mocy komputerów osobistych, a co za tym idzie ich poboru mocy, doprowadził do zastosowania dodatkowych 4-pinowych złączy (4-stykowy). Następnie złącza 20-pinowe i 4-pinowe zostały strukturalnie połączone w jedno 24-pinowe złącze, a w przypadku wielu zasilaczy część złącza z dodatkowymi stykami można było oddzielić dla kompatybilności ze starymi płytami głównymi.

Przyporządkowanie pinów złączy jest znormalizowane w formacie ATX zgodnie z rysunkiem (określenie „sterowane” odnosi się do tych pinów, na których napięcie pojawia się tylko wtedy, gdy komputer jest włączony i jest stabilizowany przez kontroler PWM):

• 

Masz zepsuty telewizor, radio, telefon komórkowy lub czajnik? A chcesz stworzyć nowy temat na tym forum na ten temat?

Przede wszystkim pomyśl o tym: wyobraź sobie, że twój ojciec/syn/brat ma zapalenie wyrostka robaczkowego i po objawach wiesz, że to zapalenie wyrostka robaczkowego, ale nie ma doświadczenia w jego wycinaniu, a także nie ma narzędzia. I włączasz komputer, wchodzisz online na stronę medyczną z pytaniem: „Pomóż wyciąć zapalenie wyrostka robaczkowego”. Czy rozumiesz absurdalność całej sytuacji? Nawet jeśli Ci odpowiedzą, warto wziąć pod uwagę takie czynniki, jak obecność cukrzycy u pacjenta, alergie na znieczulenie i inne niuanse medyczne. Myślę, że nikt nie robi tego w prawdziwym życiu i nie zaryzykuje powierzenia życia swoim bliskim radom z Internetu.

Podobnie jest z naprawą sprzętu radiowego, choć oczywiście są to wszystkie materialne korzyści współczesnej cywilizacji, a w przypadku nieudanej naprawy zawsze można kupić nowy telewizor LCD, telefon komórkowy, iPada lub komputer. A do naprawy takiego sprzętu trzeba przynajmniej mieć odpowiedni sprzęt pomiarowy (oscyloskop, multimetr, generator itp.) i lutowniczy (suszarka do włosów, pinceta termiczna SMD itp.), schemat połączeń, nie mówiąc już o niezbędnej wiedzy i naprawa doświadczenie.

Przyjrzyjmy się sytuacji, jeśli jesteś początkującym/zaawansowanym radioamatorem lutującym wszelkiego rodzaju sprzęty elektroniczne i posiadającym niektóre niezbędne narzędzia. Tworzysz odpowiedni temat na forum naprawczym z krótkim opisem „objawów choroby pacjenta”, czyli na przykład „Telewizor Samsung LE40R81B nie włącza się”. Więc co? Tak, może być wiele powodów, dla których się nie włączasz - od problemów w układzie zasilania, problemów z procesorem, czy flashowania oprogramowania w pamięci EEPROM.
Bardziej zaawansowani użytkownicy mogą znaleźć poczerniały element na tablicy i dołączyć zdjęcie do posta. Pamiętaj jednak, że wymienisz ten element radia na ten sam - nie jest jeszcze faktem, że Twój sprzęt będzie działał. Z reguły coś powodowało spalanie tego elementu i mogło „wyciągnąć” ze sobą kilka innych elementów, nie mówiąc już o tym, że znalezienie spalonego m/s jest dość trudne dla laika. Dodatkowo w nowoczesnym sprzęcie elementy radiowe SMD są prawie powszechnie stosowane, lutując je lutownicą ESPN-40 lub chińską 60-watową lutownicą ryzykujesz przegrzanie płyty, oderwanie torów itp. Ich późniejsze odzyskanie będzie bardzo, bardzo problematyczne.

Celem tego posta nie jest żaden PR dla warsztatów, ale chcę przekazać, że czasami samodzielna naprawa może być droższa niż zabranie jej do profesjonalnego warsztatu. Chociaż oczywiście to twoje pieniądze i co jest lepsze lub bardziej ryzykowne, zależy od ciebie.

Jeśli mimo to zdecydujesz, że jesteś w stanie samodzielnie naprawić sprzęt radiowy, to podczas tworzenia posta należy podać pełną nazwę urządzenia, modyfikację, rok produkcji, kraj pochodzenia i inne szczegółowe informacje. Jeśli jest diagram, dołącz go do posta lub podaj link do źródła. Napisz jak długo występują objawy, czy były przepięcia w sieci zasilającej, czy wcześniej była naprawa, co zrobiono, co sprawdzano, pomiary napięcia, oscylogramy itp. Ze zdjęcia tablicy z reguły nie ma sensu, ze zdjęcia tablicy wykonanego telefonem komórkowym nie ma w ogóle sensu.Telepaci żyją na innych forach.
Przed utworzeniem posta skorzystaj z wyszukiwania na forum i w Internecie. Przeczytaj odpowiednie tematy w podrozdziałach, być może Twój problem jest typowy i został już omówiony. Koniecznie przeczytaj artykuł dotyczący strategii naprawy

Format Twojego posta powinien wyglądać następująco:

Tematy o tytule „Pomóż mi naprawić mój telewizor Sony” z treścią „zepsuty” i kilkoma niewyraźnymi zdjęciami odkręconej tylnej okładki, zrobionych nocą 7 iPhonem, w rozdzielczości 8000x6000 pikseli, są natychmiast usuwane. Im więcej informacji o podziale umieścisz w poście, tym większe prawdopodobieństwo, że otrzymasz kompetentną odpowiedź. Zrozum, że forum to system nieodpłatnej wzajemnej pomocy w rozwiązywaniu problemów i jeśli zaniedbasz napisanie swojego posta i nie zastosujesz się do powyższych wskazówek, to odpowiedzi na nie będą odpowiednie, jeśli ktoś w ogóle będzie chciał odpowiedzieć. Pamiętaj też, że nikt nie powinien odpowiadać od razu ani w ciągu np. jednego dnia, nie trzeba pisać po 2 godzinach „Że nikt nie może pomóc” itp. W takim przypadku temat zostanie natychmiast usunięty.
Powinieneś dołożyć wszelkich starań, aby samemu znaleźć awarię, zanim trafisz w ślepy zaułek i zdecydujesz się zwrócić na forum. Jeśli nakreślisz cały proces znajdowania podziału w swoim temacie, to szansa na uzyskanie pomocy od wysoko wykwalifikowanego specjalisty będzie bardzo duża.

Jeśli zdecydujesz się zabrać zepsuty sprzęt do najbliższego warsztatu, ale nie wiesz gdzie, to nasz internetowy serwis kartograficzny może Ci pomóc: warsztaty na mapie (po lewej wszystkie przyciski poza „Warsztaty”). Na warsztaty możesz wystawiać i przeglądać recenzje od użytkowników.

Dla warsztatów i warsztatów: możesz dodać swoje usługi do mapy. Na mapie znajdź swój obiekt z satelity i kliknij go lewym przyciskiem myszy. W polu „Typ obiektu:” nie zapomnij zmienić go na „Naprawa sprzętu”. Dodawanie jest całkowicie bezpłatne! Wszystkie obiekty są sprawdzane i moderowane. Dyskusja serwisowa tutaj.

Mówimy o przerobieniu go na IP laboratoryjne -
Jest napisane o usuwaniu elementów wtórnych, ale nie jest wskazane, co dokładnie i czy należy cokolwiek usunąć z drugiej strony płytki.
Ale po przejrzeniu płytki postanowiłem wszystko przylutować.
Po przeanalizowaniu zdjęcia z linku i manipulacji mamy:
przy zasilaniu z sieci wydaje się, że urządzenie działa - wydaje się, że klika w transformatorze.
i jest napięcie pracy + 5VSB.
Tylko że to nie 5, ale 8 kopiejek woltów.

Na początku myślałem, że gdzieś go zwarłem lutem, ale nie, z płytką wszystko jest w porządku.
Przed parsowaniem zasilacz działał z normalnymi odczytami.

Jak być dalej? Może usunąłem coś ekstra lub wszystko jest w porządku?

W ostatnim artykule przyjrzeliśmy się, jakie działania należy podjąć, jeśli mamy bezpiecznik zasilacza ATX w zwarciu. Oznacza to, że problem tkwi gdzieś w części wysokonapięciowej i musimy zadzwonić na mostek diodowy, tranzystory wyjściowe, tranzystor mocy lub mosfet, w zależności od modelu zasilacza. Jeśli bezpiecznik jest nienaruszony, możemy spróbować podłączyć przewód zasilający do zasilacza, a następnie włączyć go włącznikiem znajdującym się z tyłu zasilacza.

I tu może na nas czekać niespodzianka, gdy tylko przestawimy przełącznik, usłyszymy gwizd o wysokiej częstotliwości, raz głośny, raz cichy. Jeśli więc usłyszysz ten gwizdek, nawet nie próbuj podłączać zasilacza testowego do płyty głównej, montażu ani instalować takiego zasilacza w jednostce systemowej!

Faktem jest, że w obwodach napięcia roboczego (obciążenia) znajdują się wszystkie te same kondensatory elektrolityczne znane nam z ostatniego artykułu, które tracą pojemność po podgrzaniu, a ze starości zwiększają ESR, (w rosyjskim skrócie ESR) równoważna seria opór . Jednocześnie wizualnie kondensatory te mogą w żaden sposób nie różnić się od robotników, zwłaszcza dla małych nominałów.

Faktem jest, że przy małych nominałach producenci bardzo rzadko umieszczają wycięcia w górnej części kondensatora elektrolitycznego i nie pęcznieją ani nie otwierają się. Bez pomiaru takiego kondensatora specjalnym urządzeniem nie można określić przydatności pracy w obwodzie. Chociaż czasami po lutowaniu widzimy, że szary pasek na kondensatorze, który oznacza minus na obudowie kondensatora, staje się ciemny, prawie czarny od nagrzewania. Jak pokazują statystyki napraw, obok takiego kondensatora zawsze znajduje się półprzewodnik mocy lub tranzystor wyjściowy, lub dioda pracy, lub mosfet. Wszystkie te części generują ciepło podczas pracy, co niekorzystnie wpływa na żywotność kondensatorów elektrolitycznych. Myślę, że zbędne będzie dalsze wyjaśnianie działania takiego przyciemnionego kondensatora.

Jeśli chłodnica przy zasilaczu zatrzymała się z powodu wyschnięcia smaru i zatkania kurzem, taki zasilacz najprawdopodobniej będzie wymagał wymiany prawie WSZYSTKICH kondensatorów elektrolitycznych na nowe, ze względu na podwyższoną temperaturę wewnątrz zasilacza. Naprawa będzie dość ponura i nie zawsze odpowiednia. Poniżej znajduje się jeden z typowych schematów, na których oparte są zasilacze Powerman 300-350 W, można go kliknąć:

Przyjrzyjmy się, jakie kondensatory należy wymienić w tym obwodzie w przypadku problemów z dyżurką:

Dlaczego więc nie możemy podłączyć zasilacza z gwizdkiem do montażu na testy? Faktem jest, że w obwodach roboczych znajduje się jeden kondensator elektrolityczny (podświetlony na niebiesko) ze wzrostem ESR, którego napięcie czuwania dostarczane przez zasilacz do płyty głównej wzrasta, jeszcze zanim naciśniemy przycisk zasilania układu jednostka. Innymi słowy, jak tylko kliknęliśmy przełącznik kluczykowy z tyłu zasilacza, to napięcie, które powinno wynosić +5 woltów, idzie do złącza zasilacza, fioletowego przewodu złącza 20-pinowego, a stamtąd do płyta główna komputera.

W mojej praktyce zdarzały się przypadki, gdy napięcie czuwania było równe (po usunięciu ochronnej diody Zenera, która była w zwarciu) +8 woltów, a jednocześnie kontroler PWM był żywy. Na szczęście zasilacz był wysokiej jakości, marki Powerman, a na linii +5VSB (jak na schematach zaznaczono wyjście dyżurki) ochronna dioda Zenera o napięciu 6,2 V.

Dlaczego dioda Zenera jest ochronna, jak działa w naszym przypadku? Kiedy nasze napięcie jest mniejsze niż 6,2 V, dioda Zenera nie wpływa na działanie obwodu, ale jeśli napięcie jest wyższe niż 6,2 V, nasza dioda Zenera przechodzi w zwarcie (zwarcie) i łączy obwód roboczy z grunt. Co nam to daje? Faktem jest, że zamykając pomieszczenie dyżurne ziemią, w ten sposób chronimy naszą płytę główną przed zasilaniem jej tymi samymi 8 woltami lub innym wyższym napięciem przez linię pomieszczenia dyżurnego do płyty głównej i chronimy płytę główną przed wypaleniem.

Ale to nie jest 100% szansa, że ​​w razie problemów z kondensatorami przepali się dioda Zenera, jest szansa, choć niezbyt duża, że ​​wejdzie w przerwę, a tym samym nie ochroni naszej płyty głównej. W tanich zasilaczach ta dioda Zenera zwykle po prostu nie jest instalowana. Nawiasem mówiąc, jeśli widzisz ślady spalonego tekstolitu na płytce, powinieneś wiedzieć, że najprawdopodobniej jakiś półprzewodnik wszedł w zwarcie i przepływał przez niego bardzo duży prąd, taki szczegół jest bardzo często przyczyną ( chociaż czasami zdarza się to w konsekwencji) awarie.

Gdy napięcie w pomieszczeniu dyżurnym powróci do normy, należy wymienić oba kondensatory na wyjściu pomieszczenia dyżurnego. Mogą stać się bezużyteczne z powodu podania do nich nadmiernego napięcia, przekraczającego ich wartość nominalną. Zwykle są kondensatory o wartości nominalnej 470-1000 mikrofaradów. Jeżeli po wymianie kondensatorów na fioletowym przewodzie mamy napięcie +5 V względem masy, zielony przewód można zamknąć z czarnym PS-ON i GND uruchamiając zasilacz, bez płyty głównej.

Jeżeli w tym samym czasie chłodnica zacznie się obracać, oznacza to z dużym prawdopodobieństwem, że wszystkie napięcia są w normalnym zakresie, ponieważ zasilacz uruchomił się. Następnym krokiem jest sprawdzenie tego poprzez pomiar napięcia na szarym przewodzie Power Good (PG) względem uziemienia. Jeśli jest tam +5 woltów, masz szczęście i pozostaje tylko zmierzyć napięcie multimetrem na 20-pinowym złączu zasilającym, aby upewnić się, że żadne z nich nie jest mocno zmarnowane.

Jak widać z tabeli, tolerancja dla +3,3, +5, +12 woltów wynosi 5%, dla -5, -12 woltów - 10%. Jeśli pomieszczenie dyżurne jest normalne, ale zasilanie nie uruchamia się, nie mamy Power Good (PG) +5 V, a na szarym przewodzie jest zero V względem ziemi, to problem był głębszy niż tylko z pokojem dyżurnym. Różne opcje awarii i diagnostyki w takich przypadkach rozważymy w kolejnych artykułach. Powodzenia w naprawach! AKV był z tobą.

Zasilacze do PC - impulsowe. Czemu?

Faktem jest, że zasilacze impulsowe ze względu na swoje cechy technologiczne są znacznie bardziej kompaktowe, zasilacz liniowy o tej samej mocy byłby 3 razy większy i znacznie droższy, ma znacznie wyższą sprawność, a co za tym idzie mniejsze straty energii.

Aby naprawić zasilacz, musisz zrozumieć zasadę jego działania:
Zasada działania zasilacza impulsowego bardzo różni się od liniowego:
Zasilacz liniowy składa się z transformatora obniżającego napięcie - mostka diodowego - stabilizatora.
Zasilanie impulsowe: 220V jest prostowane przez mostek diodowy do zasilania generatora obciążonego transformatorem wysokiej częstotliwości. Wymagane napięcie jest usuwane z transformatora w celu dalszego wyjścia.

Sprawdzamy nadejście napięcia - 220V na płytkę. Jeśli nie ma napięcia, szukamy przerwy na płytkę: filtr przeciwzakłóceniowy, włącznik, przewody lub wezwij elektryka, niech naprawi gniazdko 🙂.

Konieczne jest sprawdzenie napięcia za prostownikiem sieciowym (za mostkiem diodowym). Jeśli nie ma napięcia, sprawdź jeden po drugim:
Bezpiecznik (jego rezystancja powinna być bliska zeru);
Warystor (może więcej niż jeden), łatwiej sprawdzić warystor, gdy zasilacz jest włączony - czy po nim jest jakiś prąd.;
W zależności od jakości zasilacza powinny być zastosowane dławiki wyrównujące prąd. Rezystancja końców uzwojeń dławików powinna być bliska zeru, w przeciwnym razie nastąpi przerwa lub po prostu sprawdź, czy po nich jest prąd;
Diody i mostek diodowy, układ ten można zrealizować zarówno z czterema diodami jak i z solidnym mostkiem diodowym z czterema odnogami, bardzo łatwo jest sprawdzić diody - każda z nich powinna dawać bardzo mały opór w jednym kierunku prądu (

600 OM), a w drugiej bardzo duże (

1,3 MΩ). Mostek diodowy najłatwiej sprawdzić, gdy obwód jest włączony - jeśli prąd zmienny dochodzi do dwóch jego odgałęzień, a prąd stały nie płynie do pozostałych dwóch, to jest uszkodzony, ale przed włączeniem obwodu należy wykonać upewnij się, że nie ma zwarcia na nogach dla prądu przemiennego, jeśli w ogóle, to po włączeniu bezpiecznik wypali się i być może nie tylko.

Kondensatory trzeba sprawdzić pod kątem rezystancji, w stanie rozładowanym powinny dawać bardzo mały opór, a z biegiem czasu powinien rosnąć i nie zmniejszać się, jeśli - są krótkie - to są wadliwe, również podczas oględzin zewnętrznych występuje obrzęk lub przeciek elektrolitu - tracą pojemność i mogą ulegać awariom, co oznacza, że ​​zakłócają pracę obwodu. Przy włączonym obwodzie napięcie na nich powinno wynosić około 165V.

Tranzystory wysokonapięciowe można sprawdzić multimetrem w trybie testu diod, baza tranzystora powinna dzwonić do kolektora i emitera, ale nie powinny być ze sobą połączone, zależy polaryzacja ciągłości przejść BE i BK o strukturze tranzystora (pnp, npn) . Nie zaszkodzi też sprawdzić wiązanie tych tranzystorów.

Jeśli występuje generowanie mocy w trybie gotowości, sprawdzamy diody prostowników wyjściowych, kondensatory filtrujące prostowników wtórnych, pod kątem tranzystorów z otwartym kluczem.

Otóż ​​jeśli po wszystkich wykonanych sprawdzeniach i czynnościach nie udało się zidentyfikować problemu, to już trudno tu coś doradzić, należy sprawdzić wszystkie elementy po kolei.

Aby uzyskać bardziej przystępne wyjaśnienie tego materiału, gorąco polecam przeczytanie artykułu o podstawach naprawy zasilaczy komputerowych.

Do naprawy przekazali więc 350-watowy zasilacz Power Man

Co robimy najpierw? Cóż, jak co? Kontrola zewnętrzna i wewnętrzna. Patrzymy na „podroby”. Czy są jakieś spalone radioelementy? Może gdzieś płytka jest zwęglona lub kondensator eksplodował, albo śmierdzi spalonym silikonem? Wszystko to jest brane pod uwagę podczas inspekcji. Koniecznie spójrz na bezpiecznik. Jeśli się wypaliło, na jego miejscu umieszczamy tymczasową zworkę na mniej więcej taką samą liczbę amperów, a następnie mierzymy rezystancję wejściową przez dwa przewody sieciowe. Można to zrobić na wtyczce zasilania przy włączonym przycisku „ON”. NIE powinien być zbyt mały, w przeciwnym razie po włączeniu zasilania przewody sieciowe zostaną ponownie zwarte.

Jeśli wszystko jest w porządku, włączamy zasilanie do sieci za pomocą kabla sieciowego dołączonego do zasilacza i nie zapominaj o przycisku zasilania, jeśli miałeś go w stanie wyłączonym.

Następnie zmierz napięcie na fioletowym przewodzie

Mój pacjent pokazał 0 V na fioletowym przewodzie. Hmm, i naprawdę nie furychit. Biorę multimetr i podłączam fioletowy przewód do masy. Uziemieniem są czarne przewody oznaczone COM. COM jest skrótem od „wspólnego”, co oznacza „ogólny”. Istnieje również kilka rodzajów, że tak powiem, „ziemi”:

Gdy tylko dotknąłem ziemi i fioletowego przewodu, mój rysunek wykonał drobiazgowy sygnał „ppeeeeeeeeeeep” i pokazał zera na wyświetlaczu. Zwarcie na pewno.

No to poszukajmy obwodu dla tego zasilacza. Googlując przestrzenie Runet, w końcu znalazłem schemat. Ale znalazłem tylko na Power Man 300 W, ale nadal będą podobne. Różnice w obwodzie dotyczyły tylko numerów seryjnych elementów radiowych na płycie. Jeśli możesz przeanalizować płytkę drukowaną pod kątem zgodności obwodów, nie stanowi to dużego problemu.

A oto schemat dla Power Mana 300W. Kliknij go, aby powiększyć go w pełnym rozmiarze.

Jak widać na schemacie, moc czuwania, zwana dalej pomieszczeniem dyżurnym, oznaczona jest jako +5VSB:

Bezpośrednio z niego dociera do ziemi dioda Zenera o nominalnej wartości 6,3 wolta. A jak pamiętasz, dioda Zenera to ta sama dioda, ale jest podłączona w obwodach odwrotnych. Dioda Zenera wykorzystuje odwrotną gałąź charakterystyki prądowo-napięciowej. Gdyby dioda Zenera była żywa, to nasz przewód + 5VSB nie byłby zwarty do masy. Najprawdopodobniej wypaliła się dioda Zenera, a złącze P-N zostało zniszczone.

Co się dzieje podczas spalania różnych komponentów radiowych z fizycznego punktu widzenia? Po pierwsze, zmienia się ich opór. W przypadku rezystorów staje się nieskończony, czyli innymi słowy, przechodzi w przerwę. W przypadku kondensatorów czasami staje się bardzo mały, czyli innymi słowy, dochodzi do zwarcia. W przypadku półprzewodników możliwe są obie te opcje, zarówno zwarcie, jak i obwód otwarty.

W naszym przypadku możemy to sprawdzić tylko w jeden sposób, usuwając jednocześnie jedną lub obie nóżki diody Zenera, jako najbardziej prawdopodobnego sprawcy zwarcia. Następnie sprawdzimy, czy zwarcie między pomieszczeniem dyżurnym a masą zniknęło, czy nie. Dlaczego to się dzieje?

Oto kilka prostych wskazówek:

1) Przy połączeniu szeregowym działa zasada „większy niż większy”, innymi słowy, całkowita rezystancja obwodu jest większa niż rezystancja największego z rezystorów.

2) Przy połączeniu równoległym działa odwrotna zasada, mniejsza niż mniejsza, innymi słowy, opór końcowy będzie mniejszy niż rezystancja rezystora o mniejszej wartości.

Możesz wziąć dowolne wartości rezystancji rezystorów, samemu je obliczyć i przekonać się sam. Spróbujmy pomyśleć logicznie, jeśli jeden z rezystancji równolegle połączonych elementów radiowych mamy równy zero, jakie odczyty zobaczymy na ekranie multimetru? Zgadza się, również równy zero ...

I dopóki nie wyeliminujemy tego zwarcia lutując jedną z nóg części, którą uważamy za problematyczną, nie będziemy w stanie określić, w której części mamy zwarcie.Chodzi o to, że przy ciągłości dźwięku WSZYSTKIE części połączone równolegle z częścią, która jest w zwarciu, zadzwonią krótko wspólnym przewodem!

Próbujemy przylutować diodę Zenera. Jak tylko go dotknąłem, rozpadło się. Bez komentarza…

Sprawdzamy, czy zwarcie w dyżurze i obwodach masy zostało wyeliminowane, czy nie. Rzeczywiście, zwarcie zniknęło. Poszedłem do sklepu radiowego po nową diodę Zenera i przylutowałem. Włączam zasilanie i... widzę jak moja nowa, dopiero co kupiona dioda Zenera emituje magiczny dym)...

A potem od razu przypomniałem sobie jedną z głównych zasad mechanika:

Jeśli coś się wypaliło, najpierw znajdź przyczynę tego, a dopiero potem zmień część na nową lub ryzykujesz, że dostaniesz kolejną spaloną część.

Zaklinając się wulgaryzmów, gryzę wypaloną diodę Zenera bocznymi obcinaczami i ponownie włączam zasilanie.

Tak więc pomieszczenie dyżurne jest za wysokie: 8,5 wolta. W głowie krąży mi główne pytanie: „Czy kontroler PWM nadal żyje, czy już go bezpiecznie spaliłem?”. Pobieram arkusz danych dla mikroukładu i widzę maksymalne napięcie zasilania dla kontrolera PWM, równe 16 woltów. Uff, wygląda na to, że powinien nosić ...

Zaczynam googlować mój problem na specjalnych stronach poświęconych naprawie zasilaczy ATX. I oczywiście problemem przepięć dyżurnych okazuje się banalny wzrost ESR kondensatorów elektrolitycznych w obwodach dyżurnych. Szukamy tych konduktorów na schemacie i sprawdzamy je.

Pamiętam zmontowany miernik ESR

Czas sprawdzić, co potrafi.

Sprawdzam pierwszy kondensator w obwodzie roboczym.

Czekam na pojawienie się wartości na ekranie multimetru, ale nic się nie zmieniło.

Rozumiem, że znaleziono sprawcę lub przynajmniej jednego ze sprawców problemu. Przylutowałem kondensator do dokładnie tego samego, o wartości nominalnej i napięciu roboczym, pobranego z płytki dawcy zasilacza. Chcę omówić bardziej szczegółowo tutaj:

Jeśli zdecydujesz się umieścić kondensator elektrolityczny w zasilaczu ATX nie od dawcy, a nowy ze sklepu, koniecznie kup kondensatory LOW ESR, a nie zwykłe. Zwykłe kondensatory nie sprawdzają się dobrze w obwodach wysokiej częstotliwości, ale w zasilaniu, właśnie takie obwody.

Włączam więc zasilanie i ponownie mierzę napięcie na dyżurze. Nauczony gorzkim doświadczeniem, nie spieszy mi się już z instalacją nowej ochronnej diody Zenera i zmierzeniem napięcia w pomieszczeniu dyżurnym względem ziemi. Napięcie wynosi 12 woltów i słychać gwizdek o wysokiej częstotliwości.

Znowu siadam do google w sprawie problemu przepięć na dyżurze i na stronie rom.by, poświęcony zarówno naprawie zasilaczy ATX i płyt głównych, jak i w ogóle całego sprzętu komputerowego, swój problem odnajduję wyszukując typowe awarie tego zasilacza. Zaleca się wymianę kondensatora 10uF.

Mierzę ESR na Conderze.... Tyłek.

Wynik, podobnie jak w pierwszym przypadku: urządzenie gaśnie. Niektórzy mówią, mówią, po co kolekcjonować jakieś urządzenia, takie jak spuchnięte niedziałające kondensatory, żeby widać - są spuchnięte, albo otwarte różyczką

Tak, zgadzam się z tym. Ale dotyczy to tylko dużych kondensatorów. Kondensatory o stosunkowo małych nominałach nie pęcznieją. W ich górnej części nie ma nacięć, na których mogłyby się otworzyć. Dlatego po prostu niemożliwe jest wizualne określenie ich wydajności. Pozostaje tylko zmienić je na znane działające.

Po przejrzeniu moich płytek znalazłem również drugi kondensator, którego potrzebowałem, na jednej z płytek dawcy. Na wszelki wypadek zmierzono jego ESR. Okazało się to normalne. Po wlutowaniu w płytkę drugiego kondensatora włączam zasilacz stacyjką i mierzę napięcie czuwania. Co było wymagane, 5,02 V ... Hurra!

Wszystkie inne napięcia mierzę na złączu zasilania. Wszystkie mieszczą się w normie. Odchylenia napięcia roboczego mniejsze niż 5%. Pozostaje przylutować końcówkę przy 6,3 V. Długo myślałem, dlaczego dioda Zenera ma dokładnie 6,3 V, gdy napięcie pracy wynosi +5 V? Bardziej logiczne byłoby ustawienie go na 5,5 wolta lub podobne, gdyby stał w celu ustabilizowania napięcia w pomieszczeniu dyżurnym.Najprawdopodobniej ta dioda Zenera jest tutaj jako ochronna, więc jeśli napięcie na dyżurze wzrośnie powyżej 6,3 V, to wypali się i zwiera spięcie dyżurne, tym samym wyłączając zasilanie i ratując naszą płytę główną przed spaleniem, gdy wchodzi do jej przepięcia przez pokój dyżurny.

Widzisz, drugą funkcją tej diody Zenera jest ochrona kontrolera PWM przed przepięciem. Ponieważ pomieszczenie dyżurne jest podłączone do zasilania mikroukładu przez rezystor o dość niskiej rezystancji, dlatego do 20. odnogi zasilacza mikroukładu PWM dostarczane jest prawie takie samo napięcie, jak w naszym pomieszczeniu dyżurnym.

Jakie więc wnioski można wyciągnąć z tej naprawy:

1) Wszystkie części połączone równolegle wpływają na siebie podczas pomiaru. Ich wartości rezystancji czynnych są obliczane zgodnie z zasadą równoległego połączenia rezystorów. W przypadku zwarcia na jednym z elementów radiowych połączonych równolegle, to samo zwarcie wystąpi na wszystkich innych elementach, które są połączone równolegle z tym elementem.

2) Do zidentyfikowania uszkodzonych kondensatorów nie wystarczy jedno oględziny i należy albo wymienić wszystkie uszkodzone kondensatory elektrolityczne w obwodach problematycznej jednostki urządzenia na oczywiście działające, albo odrzucić je mierząc miernikiem ESR.

3) Po znalezieniu jakiejkolwiek spalonej części nie spieszymy się z jej wymianą na nową, ale szukamy przyczyny, która doprowadziła do jej spalenia, w przeciwnym razie ryzykujemy uzyskanie kolejnej spalonej części.