Naprawa przegubów kulowych zrób to sam

Pisałem już o urządzeniu z przegubem kulowym, możesz przeczytać tutaj. W tym artykule poruszyłem problem naprawy, ale wielu moich czytelników zaczęło pisać - czy można go samemu przywrócić. Na początku myślałem, że to nie jest właściwa ekonomia, ale po zrozumieniu problemu okazuje się, że czasami o wiele bardziej opłaca się naprawiać. Jeszcze raz dużo podkreślę! Chodzi o to, że podpory w tej chwili są zainstalowane w dźwigniach i nie można ich usunąć! To nie jest ta sama struktura, jaka była w naszych VAZ-ach ...

TREŚĆ ARTYKUŁU

Oznacza to, że przegub kulowy był wcześniej usuwany w 95% przypadków, był fizycznie odkręcany od wahacza (nasze VAZy zwane „łopianami”), aw wielu zagranicznych samochodach z lat 90. - 2000 często były zdejmowane. Teraz wielu producentów wspawało podpory do dźwigni lub do drążka kierowniczego. Nie można ich usunąć. W ten sposób musisz zmienić nie tylko „kulkę”, ale także całą dźwignię! A to może być bardzo kosztowne. Na przykład w Mitsubishi koszt jednego może wynieść nawet 20-25 000 rubli za oryginał, w BMW - do 50 000! Dlatego, chcąc nie chcąc, pojawia się kwestia przywrócenia. A czasami możesz to zrobić sam.

Jeśli nie wszedłeś na powyższy link i nie czytałeś, tutaj przypomnę trochę o strukturze. Należy rozumieć, że przegub kulowy służy do ruchomego przegubu, który może się obracać, to znaczy ruchu w kilku płaszczyznach jednocześnie. W samochodach stosowany jest głównie w przednim zawieszeniu, do skręcania przednich kół.

• Jest cylindryczny korpus.
• Wkładka polimerowa, która jest w nim zanurzona.
• Metalowy palec lub „piłka” lub pręt, jest wiele nazw. Z jednej strony posiada element kulisty, z drugiej pręt gwintowany.
• Pylnik chroni konstrukcję przed wnikaniem kurzu i brudu.
• Sprężyna zaciskowa lub ogólnie spód. Nawiasem mówiąc, czasami go nie ma, jeśli podpora nie jest składana.

Wideo (kliknij, aby odtworzyć).

Więc tutaj jest płynnie, ale potrzebujemy tego, aby zrozumieć, jak przywrócić.

Konstrukcja przegubu kulowego jest wystarczająco mocna, może chodzić tysiące kilometrów. Jednak z biegiem czasu wkładka polimerowa zużywa się. To jedyny słaby punkt. To on przejmuje główny ładunek z wyboistych dróg.

Sytuację pogarsza rozdarty pylnik, gdy pęka - do środka dostaje się brud, kurz, piasek itp. Wszystko to zaczyna działać jak „papier ścierny”, metalowa kulka (palce), zaczyna wymazywać wkładkę polimerową.

Oznacza to, że zużywają się tylko dwie główne części - wkładka polimerowa i gumowy (silikonowy) pylnik - to one muszą zostać odnowione.

Pragnę zauważyć, że w zupełnie zaniedbanych momentach, gdy wkładka jest zużyta do ziemi, cierpi sama „metalowa kulka”, ponieważ zaczyna ocierać się o metalową ściankę koperty. Ale to bardzo zaawansowany przypadek.

Istnieje kilka sposobów przywrócenia lub naprawy przegubu kulowego. Jeśli „but” łatwo się zmienia, po prostu go wyrzuć i włóż nowy. Ale dzięki kompozycji polimerowej wszystko nie jest takie proste. Istnieją tylko dwie główne metody naprawy:

• Naprawa fizyczna, zwykle stosowana na składanej podporze. Po zdemontowaniu „piłki” i zmianie zawartości polimeru.
• Naprawa podpór nierozłącznych. Tutaj zasada jest inna, stosuje się płynne polimery, które są pompowane do organizmu.

Teraz bardziej szczegółowo o każdej metodzie.

Naprawa fizyczna

To najłatwiejszy sposób - gdy przegub kulowy jest zdemontowany. Spód jest skręcony, wyjmujemy zużytą wkładkę polimerową i wymieniamy ją.Wcześniej takie naprawy dotyczyły wielu samochodów, w tym sprzedawanych do naszych VAZów z napędem na tylne koła. Sprzedawano również zestawy naprawcze, które można było kupować i wymieniać.

Dlatego podpory szły bardzo długo, chociaż „wkładki” zmieniały się dość często. Nieco później przestali produkować takie przeguby kulowe, albo było to nieopłacalne, albo był to „spisek producentów”. Teraz w 95% przypadków są nierozłączne.

Naprawa nierozłącznego przegubu kulowego

Nie tylko nie możesz ich rozebrać, ale czasami nawet nie możesz ich zdjąć z dźwigni! To po prostu absurd - aby zmienić „piłkę”, zmieniamy całkowicie dźwignię! Ale w dźwigni może być ich dwóch.

Pierwszy fizycznie odetnij dno - powiedzmy szlifierką podnieś wkładkę i przyspawaj dno. Metoda nie jest jedną z najlepszych, ale możliwa. Osobiście ci tego nie polecam.

Drugi wlewanie płynnego polimeru do środka pod ciśnieniem, czyli uzupełnienie nierozłączne. Zwykle stosuje się PTFE. Warto opowiedzieć bardziej szczegółowo.

Można to zrobić, ale trudno. Będziesz potrzebował specjalnego sprzętu i polimeru (fluoroplastu). Po prostu wiercimy otwór w dnie kuli, a następnie przecinamy nić tak, aby można było wkręcić specjalny metalowy „odbiornik”.

W gwint ten wkręca się „rurkę odbiorczą” ze specjalnej prasy (wytłaczarki), która pod ciśnieniem dostarcza stopiony fluoroplast. Należy zauważyć, że topi się w temperaturach 170 - 200 stopni Celsjusza.

Następnie podgrzewamy rurkę, najczęściej samą prasę „płynną masą”. Wewnątrz kulki PTFE również topi się + miesza się z masą, która wchodzi przez rurkę, proces odbywa się pod ciśnieniem 2 atmosfer.

Po napełnieniu rurkę odłącza się, prasę z polimerem usuwa się. Polimer twardnieje i tworzy monolit, który otula „kulkę”, przechodzą wszelkie uderzenia i drgania – w końcu pęknięte miejsce jest wypełnione polimerem. W wywiercony otwór wkręca się specjalny zawór lub „smarownicę”.

Po takiej naprawie przegub kulowy może pracować bardzo długo, czasem nawet nie krócej niż nowy. Obejrzyj szczegółowy film.

Warto jednak zauważyć, że jeśli pylnik się złamie i do wnętrza „kuli” dostało się dużo brudu, to warto go najpierw wyczyścić, w przeciwnym razie zużycie będzie bardzo duże. Czyszczenie powinno zależeć od lustra.