Komoda cieszy się słuszną popularnością wśród ludzi, oferując kompaktowe rozmieszczenie rzeczy, co ułatwia dostęp do nich i pozwala utrzymać porządek w domu. Ale, podobnie jak w przypadku innych mebli, zdarzają się pewne awarie. Co więcej, uzbrojony w konkretną wiedzę, niezbędne narzędzie i cierpliwość, każdy jest w stanie samodzielnie naprawić komodę bez przepłacania.
Produkty wymagają korekty po zakupie i po całkowitej renowacji starego. A tu chodzi o zakładanie mechanizmów, pętelek, ustawianie poziomów, mocowanie luźnych uchwytów. Zdarza się, że chcesz naprawić komodę, po prostu aktualizując nudny projekt lub taki, który stracił świeżość. Następnie uciekają się do odbudowy kosmetycznej, w oparciu o aktualny stan i pożądany rezultat. Kompletna naprawa oznacza przywrócenie funkcjonalności częściom mebli oraz wymianę elementów niepodlegających renowacji.
Wymagany zestaw narzędzi do pracy z komodą zależy od charakteru problemu, dlatego najpierw dokładnie sprawdź produkt i sporządź listę awarii. Ale dobrze jest mieć pod ręką:
Ponieważ sama komoda jest konstrukcją nośną, podlega zwiększonym wymaganiom pod względem wytrzymałości i stabilności. Najlepiej jest wyciągnąć szuflady z komody na płozach, zdemontować części, wymienić wyschnięte lub popękane panele. Przed przykręceniem śrubami meblowymi ważne jest, aby dokładnie nasmarować połączenia klejem PVA, aby później się nie rozproszyły. Po wyschnięciu kleju rozpoczyna się odbudowa. I w tym celu starą powłokę usuwa się za pomocą rozpuszczalnika z chlorkiem metylenu (pozwalając mu działać maksymalnie pół godziny) lub odrywając go szpachelką, nożem, szmerglem. Następnie ubytki są szpachlowane, powierzchnia komody jest polerowana, dokładnie czyszczona i odtłuszczana, po czym nakładana jest nowa wybrana powłoka (bejca lakierem, lakier odcień, farba lakierem, folia dekoracyjna).
Często dochodzi do naprawy szuflad, która polega na zamocowaniu mocowań dna lub elewacji. W przypadku montażu nad głową pudła są wyciągane, stare gwoździe lub zszywki usuwane od spodu, a następnie panel jest przybijany na miejsce za pomocą nowych łączników. W przypadku dna wpuszczanego (płyta sklejki lub płyty pilśniowej laminowanej wchodzi w rowki ścian bocznych), pudła są demontowane, rowki dokładnie czyszczone, dno wymieniane na nowe z odpowiedniego materiału i wklejane rowki. Luźna lub wymagająca wymiany elewacja jest odkręcana, pokrywana PVA na styku ze ścianami czołowymi i bocznymi puszki, a następnie przykręcana lub przybijana kołkami (szpilkami) z użyciem nowych łączników.
Sposób rozwiązywania problemów dyktuje rodzaj złączy chowanych.Jeśli wersja rolkowa (metabox) stała się trudna do prowadzenia, to łączniki mogły się zwisać i wtedy płozy są odkręcane, a następnie mocowane w odpowiednim miejscu, obserwując poziomość powierzchni. Jeśli metalowe części ulegną odkształceniu pod ciężarem zawartości pudełka, prowadnice trzeba będzie wymienić na nowe. Następnie ważne jest, aby wyregulować komodę na prowadnicach rolkowych. Opcje kulkowe (teleskopowe) są bardziej niezawodne niż te rolkowe i często wymagają tylko właściwej regulacji, a nie naprawy. W przypadku zauważenia utraty funkcjonalności (rama zsuwa się z kół) sanki są demontowane, demontowane i czyszczone, a w razie potrzeby koła są smarowane.
Bardzo często komoda w podstawowym wykonaniu nie zapewnia wymaganego poziomu wytrzymałości, co powoduje odkształcanie się paneli, szybsze luzowanie łączników, słabsze wysuwanie się szuflad lub gorszy wypad, odpadają prowadnice, opada półka. Tak więc rama powinna zostać wzmocniona. Na przykład zmień cienkie dno wykonane z tworzywa sztucznego lub płyty pilśniowej na podobną grubość wykonaną z lakierowanej sklejki lub laminowanej płyty wiórowej. W ten sam sposób wzmocnij tylną ścianę. W przypadku planowania dużego obciążenia mebla zaleca się dodatkowo dokręcić połączenia (fasada – ściana boczna, ściana tylna – rama) narożnikami.
Luźne uchwyty szuflad, obwisłe lub wyrwane zawiasy, wyłamane zamki, zatrzaski i samozamykacze powodują wiele niedogodności. Akcesoria, które nie straciły na atrakcyjności, można łatwo naprawić własnymi rękami. Do naprawy części są usuwane, a następnie ponownie przykręcane, upewniając się, że otwory nie pasują do starych.
Jeśli naprawa jest niemożliwa ze względu na rozmiar lub geometrię, stare otwory będą musiały zostać wypełnione i konieczne będzie przeprowadzenie pełnej renowacji wybranego obszaru lub elewacji.
Pęknięte uchwyty należy całkowicie wymienić, a zużyte uchwyty wymagają ponownego malowania i lakierowania. Zamykacze i zatrzaski są sprawdzane pod kątem funkcjonalności, demontowane, czyszczone i smarowane, po czym są instalowane i regulowane. Łatwiej jest nie naprawiać zepsutych zamków, ale natychmiast zastępuje się je nowymi.
VIDEO Jak przeprowadzić kwalifikowaną naprawę starych szuflad. Renowacja mebli „zrób to sam” to fascynujący i interesujący proces. Tak więc stare pudełka wymagają wykwalifikowanej naprawy i renowacji.
Szuflady, na przykład biurko, są zwykle zapełnione różnorodnymi papierami i przedmiotami, podczas gdy są one dość często i gwałtownie wysuwane do przodu i odsuwane do tyłu. Oczywiście szybko się zużywają. Pojawiają się szczeliny, prowadnice są wymazane, ściany boczne pękają, tylne ograniczniki wypadają i tak dalej. Tak więc stare pudełka wymagają wykwalifikowanej naprawy i renowacji.
Przed rozpoczęciem pracy należy dokładnie sprawdzić skrzynki, aby zrozumieć konstrukcję prowadnic i powierzchni ślizgowych, a także upewnić się, że wymagają one demontażu i naprawy.Istnieje kilka sposobów montażu w zależności od przeznaczenia mebla i umiejscowienia szuflad.
Przy wszelkich pracach renowacyjnych należy przede wszystkim odświeżyć drzewo, czyli przeprowadzić prace profilaktyczne: wyeliminować pęknięcia, grzyby, ślady aktywności owadów.
Przede wszystkim trzeba zadbać o to, aby mebel był mocny i wystarczająco sztywny. Przy całkowicie zamkniętych szufladach sprawdź, czy szyny, po których się przesuwają, są dobrze zamocowane. Brak lub obecność zniekształceń ramy można łatwo sprawdzić za pomocą pionu i poziomu. Nawet niewielkie zużycie nóżek sprawia, że cała rama jest niestabilna i zaburza jej poziome położenie, co utrudnia wysuwanie i wsuwanie szuflad oraz przyspiesza zużycie drewna. W takich przypadkach wymagany jest demontaż mebla i jego ponowne sklejenie po wyeliminowaniu wad poszczególnych części. Dolna część pudełka mocowana jest bez wklejania w rowki, za pomocą kilku gwoździ na tylnej ścianie.
Z biegiem czasu dolna część pudełek zużywa się najbardziej. Zmiany wymiarów początkowych, prostopadłe do kierunku włókien drewna, mogą sięgać 5%, w wyniku czego dno przymocowane gwoździami do tylnej ściany puszki może tworzyć niewielką szczelinę z jej przednią częścią. Dlatego stolarze mają zwyczaj pozostawiania niewielkiego marginesu z tyłu dna. W takim przypadku wystarczy wyciągnąć gwoździe, przesunąć dolną część pudełka do przodu, następnie włożyć ją w rowki części przedniej i ponownie wbić gwoździe. Jeżeli dno składa się z dwóch przymocowanych desek, przed zamontowaniem dna należy upewnić się, że ich sklejenie jest pewne. Jeśli zapas nie jest początkowo dostarczany, stosuje się małą drewnianą uszczelkę, aby wyeliminować lukę.
kolce: złącza „w kolce” łatwo się rozkręca, ale same kolce dość rzadko się łamią. Ostrożnie rozdziel je klinem i młotkiem. Do łączenia zwykle stosuje się kleje stolarskie lub rybne. Pozostałości starego kleju dość łatwo usunąć gorącą wodą i pędzlem. Po oczyszczeniu i wysuszeniu części ponownie sklej je zalecanymi gatunkami kleju.
Boczne ściany: obecność rowków sprawia, że dolna część bocznych ścian pudełka jest najbardziej narażona na zużycie. To tutaj często można zobaczyć pęknięcia, a co gorsza odpryski. Aby maksymalnie zachować stare drewno, połamane kawałki można skleić dość mocnym klejem z polioctanu winylu (PVA). Jego użycie jest zalecane tylko do mocowania części, które nie powinny być później demontowane. Aby zachować kolorystykę drewna, klej PVA można barwić pumeksem. Wzmocnij odrestaurowane części małymi bambusowymi kolcami. Nie używaj gwoździ: w wyniku zużycia drewna ich nasadki mogą wystawać i uszkodzić prowadnice ślizgowe.
W przypadku zgubienia ukruszonego kawałka drewna, ostrożnie opracuj ukruszony obszar małą piłą do metalu i przyklej do niego nowy, specjalnie docięty kawałek o odpowiedniej wielkości.
Najczęściej zużywają się dolne żebra ścian bocznych z tyłu pudła. Mogą się wypaczać, a nawet pękać. W takim przypadku należy je wyrównać, a następnie przykleić na odpowiednią cienką przekładkę wyrzeźbioną z drewna. Przy obróbce zewnętrznej części ściany bocznej nie można użyć klasycznej strugarki, do usunięcia minimalnej warstwy drewna i wyrównania powierzchni bardziej odpowiednie jest dłuto lub specjalna mała strugarka, której przód jest zdejmowany i ostrze tnące ślizga się przed narzędziem.
Aby odnowić boczną ścianę szuflady, wytnij cienką przekładkę z odpowiedniego drewna z niewielkim marginesem na dopasowanie. Następnie przyklej, a po wyschnięciu kleju odetnij wystające części.
Za pomocą linijki zaznacz linię cięcia na bocznej ściance pudełka w taki sposób, aby jak najbardziej zachować stare drewno. Dla wygody umieść pudełko na stole warsztatowym w pozycji pionowej.
Przewodniki: montowane są na bocznych ścianach mebla i składają się z kilku części.Prowadnica wklejana jest w rowki regałów lub nóg mebla i służy jako podparcie dla szuflady. Jego strony zawsze wysuwają się do przodu.
Prowadnica jest zamontowana na powierzchniach ślizgowych i podczas ruchu nadaje skrzynce kierunek równoległy do niej. Długość paska powinna być w przybliżeniu równa dwóm trzecim długości pudełka. U podstawy, z boku pudełka, wykonany jest skos pod kątem 45, aby ułatwić obróbkę strugarką po zamontowaniu na prowadnicy ślizgowej.
Wreszcie drążek równoważący opiera się na górnej części ścian bocznych i zapobiega kołysaniu się pudełka, gdy jest całkowicie otwarte. Z tyłu, naprzeciw regału, znajduje się mały drewniany ogranicznik, który ogranicza ruch szuflady w głąb.
Z reguły prowadnice wykonane z miękkiego drewna przyczyniają się do zużycia mebli. Po zdemontowaniu możesz je odwrócić i ponownie użyć. Eliminuje to konieczność docinania i sklejania uszczelki, a meble są lepiej zachowane.
Jeśli nie możesz usunąć prowadnic, musisz strugać powierzchnię łożyska i zainstalować uszczelkę. Ale użycie strugarki w wąskich miejscach jest trudne, a czasem niemożliwe. W takim przypadku można zalecić oczyszczenie miejsca z defektem, nałożenie na niego żywicy polimerowej (ED-5 lub ED-6) i przyklejenie cienkiej drewnianej płytki.
Mały dodatek: wyreguluj prowadnicę nieco wyżej niż belka poprzeczna przedniej części, jeśli jest założona. Dzięki temu nie ulegnie uszkodzeniu podczas otwierania pudełka. Brakujące lub zużyte szyny należy wymienić, ponieważ są one niezbędne do normalnego funkcjonowania mebla. Oderwane ograniczniki należy również zamocować lub wymienić.
Uszkodzone lub brakujące śruby lub puste otwory mocujące wskazują na słabe zamki szuflad. Ponownie zamontuj zamki za pomocą nowych śrub montażowych oraz wstępnego czyszczenia i smarowania.
Uszkodzenia mebli domowych zdarzają się dość często iz różnych powodów. Naprawa komody, wymiana prowadnic lub aktualizacja polerowania może kosztować okrągłą sumę, jeśli zabierzesz ją do specjalnego warsztatu. Samodzielne naprawianie mebli jest znacznie tańsze, ale wymaga to pewnych umiejętności i umiejętności.
Bez względu na jakość montażu komody, istnieje wiele powodów, dla których mogą pojawić się problemy z projektem. Najczęściej zawodzą prowadnice pudełek wewnętrznych. Przyczyny ich niepowodzenia to:
Przekroczenie dopuszczalnego obciążenia.
Nieprawidłowa instalacja prowadnic.
Przekroczenie żywotności.
Odkształcenie niektórych części konstrukcji podczas niewłaściwego użytkowania lub transportu.
Sama rama szuflady może pęknąć, choć zdarza się to znacznie rzadziej. Najbardziej wrażliwym miejscem jest spód pudełka. Większość producentów mebli oszczędza na tej przestrzeni projektowej i mocuje spód do boków pudełka. To znacznie upraszcza technologię produkcji, a dno staje się elementem nośnym, który przejmuje rolę elementu kształtującego geometrię ramy.
Przyczyną awarii w tym przypadku jest niewystarczająco mocne mocowanie dna do konstrukcji. Dno jest mocowane małymi gwoździami z przodu iz tyłu pudełka, a prowadnice przytrzymują je po bokach. Przez chwilę projekt działa prawidłowo, ale z czasem paznokcie obluzowują się. Dno zaczyna się łuszczyć. Naprawienie awarii nie jest takie trudne.
Do mocowania komody nie należy używać gwoździ, chociaż jest to najtańszy materiał. Aby naprawić drewniane skrzynki własnymi rękami, lepiej użyć zszywek do mebli. Będziesz musiał kupić zszywacz do mebli. Narzędzie wraz ze zszywkami kosztuje nieco więcej niż gwoździe i młotek. Jeśli skrzynka nie będzie poddawana dużym obciążeniom, do niezawodnego mocowania wystarczą wsporniki 8 mm.
Są łatwe w obsłudze.Są słabo zdeformowane i wchodzą na wystarczającą głębokość. Aby zapewnić bardziej niezawodne i trwałe mocowanie, stosuje się zszywki o długości 10 mm. Aby dno było jak najmocniejsze, zdobądź utwardzone, niklowane wsporniki. Są bardzo trwałe i nie korodują.
Do wymiany prowadnic potrzebne będą śruby o średnicy 3,5 mm. Istnieją dwa warianty długości wkrętów meblowych dla tej średnicy - 15 i 30 mm. W większości przypadków do zamontowania prowadnic wystarczą wkręty samogwintujące 15 mm, ale jeśli komoda wykonana jest z płyty wiórowej niskiej jakości, lepiej użyć wkrętów 30 mm.
VIDEO Uszkodzone meble należy jak najszybciej naprawić. Dalsza eksploatacja doprowadzi do jeszcze większego zniszczenia. Często dochodzi do oderwania okleiny meblowej. Powłoka nadaje słuchawkom przyjemny wygląd. Mebel nie kruszy się i nie odkształca. Często, ze względu na dużą wilgotność w pomieszczeniu, wierzchnia warstwa komody pokryta jest pęknięciami i pęcherzami. Materiał jest następnie odklejany.
W takim przypadku konieczna jest jak najszybsza naprawa komody, aż wewnętrzne warstwy drewna zaczną się wypaczać. Przede wszystkim złuszczony okleinę należy wyprasować przez kartkę papieru.
Jeśli taki środek nie dał widocznego rezultatu, należy wykonać mały plik wzdłuż włókien drewna. Następnie podnieś krawędź forniru i nasmaruj obie strony pilnika klejem. Wyciekającą poza krawędź klejącą kompozycję natychmiast przeciera się gąbką. Zaleca się traktowanie szwu plamą. Ostatnim krokiem jest pokrycie pilnika bezbarwnym lakierem.
W większości przypadków panele przesuwne i szuflady meblowe wyposażone są w prowadnice rolkowe. Posiadają tylko dwa punkty podparcia (rolki) umieszczone na części nośnej konstrukcji. Z tego powodu przewodniki nie są zbyt wiarygodne i często zawodzą.
Najlepiej takie okucia zastąpić elementami kulkowymi. W ich konstrukcji znajduje się jednoczęściowy blok środkowy, na którym znajdują się małe kulki. Takie prowadnice są prawie niemożliwe do nieprawidłowego zainstalowania. Pozwalają na pełne wysunięcie szuflady i mocne zamocowanie jej w pozycji zamkniętej.
Aby zmienić prowadnice, musisz najpierw wyjąć szufladę i usunąć stare okucia. Takie łączniki są mocowane na 2-3 śrubach.
Ważne: prowadnice kulkowe muszą być ustawione równolegle do siebie. To najtrudniejszy i najważniejszy niuans instalacji.
Aby zrobić wszystko dobrze, najpierw wykonaj oznaczenia na komodzie i na szufladach. Korzystając z poziomu budynku, upewnij się, że łączniki są umieszczone ściśle poziomo. Po wyrównaniu prowadnic przymocuj je śrubami 15 mm.
Naprawa szuflad jest łatwa. Aby przywrócić dno, będziesz musiał usunąć stary uchwyt. Następnie spód jest przestrzelony wspornikami na obwodzie. Łączniki powinny dotykać ścian bocznych. Konieczne jest zapewnienie, aby geometria konstrukcji nie została zakłócona. Dlatego boki pudełka są kolejno przestrzeliwane nawiasami.
Opublikowane przez: admin w Naprawa 30.12.2017 0 270 wyświetleń
Na współczesnym rynku ofert meblowych można znaleźć wiele rodzajów i wzorów szuflad. Ale nie interesuje nas ich wygląd. Bez względu na to, jak dobre są prowadnice i jak dobry jest montaż, jest tak wiele przypadków, w których z czasem zaczynają pojawiać się problemy. Najczęściej tak się dzieje
gdy obciążenie zostanie przekroczone
nieprawidłowa instalacja prowadnic
przekroczenie efektywnej żywotności
deformacja poszczególnych części podczas pracy
Przytoczone problemy dotyczą działania mechaniki stosowanej w nowoczesnych meblach do wysuwania szuflad. Z samym pudełkiem, konstrukcją - problemów jest mniej. Przyjrzyjmy się im najpierw.
Najczęstszym problemem jest spód pudełka. Istnieją dwa rodzaje mocowania dna szuflady. Można śmiało powiedzieć, że 90 procent producentów upraszcza produkcję i tworzy fałszywe dno, które jest przymocowane do dna pudełka.Mocuje się na obwodzie do ścian bocznych. To znacznie upraszcza technologię, dno staje się kolejną częścią nośną, która jednocześnie pełni rolę elementu kształtującego geometrię puszki. Co zrobić, jeśli są problemy z tego typu dolnym mocowaniem.
Najczęściej przyczyną są niewystarczająco mocne i przemyślane zapięcia. Dół zapinany jest na ćwieki z przodu iz tyłu, a prowadnice przytrzymują go z boków. Na początku taki schemat działa całkiem znośnie, ale z czasem paznokcie obluzowują się, a dno odsuwa się, nawet jeśli pudełko nie jest przeładowane. Wyjściem jest wymiana.
Paznokcie - zapomnij natychmiast. Dziś korzystają z nich tylko leniwi i szczerze skąpi. W przypadku napraw najprostsze i najskuteczniejsze jest użycie zszywek do mebli. Zszywacz do mebli jest bardzo tani, zszywki są jeszcze tańsze. Jeśli Twoja szuflada nie jest załadowana „najbardziej nie mogę”, wystarczą Ci zszywki 8 mm. Łatwiej je pracować bez przyzwyczajenia, są mniej zdeformowane i wchodzą na odpowiednią głębokość. Ale jeśli jesteś gotowy na wstępne ćwiczenia i pewniej mocujesz dno, weź utwardzone zszywki o długości 10 mm. Możesz użyć utwardzonego niklu - są jeszcze mocniejsze i nie rdzewieją. Po - procedura jest prosta. Usuwamy stare łączniki i „strzelamy” przez dno po obwodzie za pomocą wsporników. Pod przewodnikami też. Wyjęcie ich nie jest trudne - mocowane są trzema śrubami z każdej strony. W takim przypadku konieczne jest, aby nie naruszać geometrii pudełka, więc kolejno przebijaj boki.
Możesz użyć śrub, jeśli masz problemy z uzyskaniem zszywacza i zszywek. Potrzebne będą śruby o średnicy 3,5 mm. Istnieją dwa ogólnie przyjęte standardy długości wkrętów meblowych o tej średnicy - 15 i 30 mm. W zasadzie wystarczy 15. Może się jednak zdarzyć, że skrzynka wykonana jest z niskiej jakości płyty wiórowej, która jest porowata w środku, dlatego lepiej zastosować wkręty 30 mm.
Obie te metody nadają się również do wymiany dna pudełka - będziesz musiał przyciąć materiał do pożądanego rozmiaru i zamocować go na ramie pudełka.
Drugim rodzajem mocowania dolnego jest dno wpuszczane. Najczęściej jest to cienka sklejka, którą wkleja się w szczeliny na ściankach pudełka. Takie dno bardzo rzadko sprawia problemy, najczęściej są one spowodowane jego zniszczeniem. W przypadku zastosowania laminowanej płyty pilśniowej może dojść do sytuacji, w której ze względu na plastyczność strefy klejenia po prostu wyłamują się z rowków. Taką „choroba” można wyleczyć kilka razy poprzez ponowne nasmarowanie rowka i przyklejenie dna na miejscu, ale i tak lepiej od razu to zmienić. Nie jest to łatwa procedura, ale przy pewnych umiejętnościach da się to zrobić.
pudełko musi zostać zdemontowane;
oczyścić rowki bez naruszania ich kształtu i grubości;
zamów lub wytnij nową dolną część o żądanym rozmiarze;
złóż pudełko ponownie, przyklejając nowe dno;
poczekaj, aż klej dobrze wyschnie. Nie ładuj pudełka.
Jeśli pudełko jest montowane za pomocą wkrętów samogwintujących lub potwierdzeń, można to łatwo zrobić. Jeśli jednak zastosowano połączenia kolcami, lepiej skontaktować się ze specjalistami w celu demontażu, jeśli nie jesteś mocny w stolarstwie. Te same czynności są wykonywane, gdy trzeba wymienić spód ze sklejki. Jeśli jest pęknięty, uszkodzony, zdeformowany lub stracił swój wygląd.
Obecnie w mechanice wysuwania szuflad stosuje się kilka rodzajów szyn. Tutaj przyjrzymy się dwóm. Istnieją również typy przejściowe, ale tylko nieliczni z nich korzystają. Albo jako eksperyment, albo w celu poprawy funkcjonalności bez przerabiania głównej struktury. Nie będziemy brać pod uwagę tego typu okuć.
Zaleta - prostota, niski koszt, łatwość montażu, konstrukcja jest taka, że skrzynka zamyka się pod własnym ciężarem - ostatnie kilka centymetrów zamknięcia - zjazd. Z tego powodu takie przewodniki stały się bardzo rozpowszechnione. Zdjęcie metaboxa wyraźnie pokazuje, która część przewodnika jest przeznaczona do czego.Jeden jest przymocowany do ściany mebla (małe części na zdjęciu, łożysko), drugi - do projektu pudełka. W przypadku metaboxa druga część zestawu stanowi całą ścianę boczną pudełka. Tak wygląda pudełko z zainstalowanymi prowadnicami rolkowymi
Jednak główną wadą tego typu prowadnic jest niepełne rozszerzenie. Szufladę można bezpiecznie wysunąć na około 75% głębokości. Zobaczmy, jakie problemy mogą najczęściej pojawiać się w przypadku takich przewodników. Oczywiście założymy, że w „świeżo kupionych” meblach wszystko było w porządku.
Ten problem jest zwykle diagnozowany natychmiast, nawet przed zakupem. Skrzynka z prawidłowo zamontowaną prowadnicą rolkową zgodnie z luzami technicznymi porusza się płynnie, ma dość mały luz poziomy. Łatwo to sprawdzić - trzeba spróbować "potrząsnąć" prawie zamkniętym pudełkiem w prawo i lewo za uchwyt. Jeśli luz jest większy niż trzy do pięciu milimetrów, instalacja jest nieprawidłowa. Może to być spowodowane błędami w wymiarach części podczas projektowania lub może być błędem technologicznym samego przewodnika. Nie jest tajemnicą, że na współczesnym rynku meblarskim istnieje morze małych firm, które dosłownie oszczędzają na wszystkim. A tanie przewodniki od wątpliwych producentów często „chodzą” po grubości szczeliny.
Z biegiem czasu taki problem może powstać z powodu deformacji konstrukcji. Mocno obciążona skrzynia meblowa odkształca się, jeśli jest wykonana z płyty o nieodpowiedniej grubości. Znowu – producent zaoszczędził i wykorzystał materiał, nie myśląc o marginesie bezpieczeństwa.
Problemy spowodowane zmianą luki technicznej są trudne do rozwiązania. Tutaj już trzeba interweniować w projekt, można to zrobić w 90% przypadków i nie jest to bardzo trudne, ale to kolejny dość obszerny temat.
Jeżeli szuflada nie zamyka się samoczynnie po wepchnięciu pod własnym ciężarem, jest to nieprawidłowy montaż części nośnej prowadnicy. Najczęściej nie jest montowany poziomo. Podczas takiej naprawy nie trzeba dotykać przedniej części - nie chcemy bałaganić wyglądem szczytów szuflad. Odkręcamy łączniki - z wyjątkiem jednego punktu w pobliżu przedniego wałka, wyrównujemy go, wkręcamy na miejsce. Robimy to za pomocą części prowadnicy, która znajduje się na ścianie mebla.
Ten problem nie jest tak rzadki, jak mogłoby się wydawać. Powody mogą być zarówno banalne, jak „producent zaoszczędził pieniądze” lub „no, dużo rzeczy włożył”, jak i niestandardowe – dzieci po prostu uwielbiają wspinać się po uchwytach komód jak po schodach lub używać ich jako wsparcie, aby wspiąć się wyżej. A ponieważ ostatnią rzeczą, na której teraz oszczędzają, są uchwyty, przewodnik cierpi.
Problem można rozwiązać na dwa sposoby. Główną cechą jest to, że przednie koło części nośnej prowadnicy, to na ścianie mebla „odkręca się” - płaszczyzna przestaje być pionowa, metal w obszarze mocowania odkształca się, a koło zaczyna przyczepiać się do drugiego przewodnik. Możesz przywrócić koło do pierwotnej pozycji. Nie warto uderzać młotkiem, można po prostu rozłupać wałek, ale za pomocą imadła, trzymającego tuleję, można nadać części pierwotną pozycję.
Jednak częściej ten problem jest spowodowany przez producenta. Istnieją dwa główne stosowane standardy grubości metalu dla takich prowadnic - 0,5 i 1 mm. Producent mógł po prostu zaoszczędzić. Wymiana prowadnic na grubsze nie stanowi problemu - wszystkie łączniki pasują do siebie. Po prostu usuń stare i zastąp je nowymi.
Te same „choroby” i starsi bracia prowadnicy rolkowej - metaboksy. Jeśli wydaje Ci się, że to też nie pomaga, wymień prowadnice rolkowe na prowadnice teleskopowe. Zrobienie tego jest dość proste. Poniżej porozmawiamy o prowadnicach rolkowych.
Tutaj nie ma nic do zrobienia. Rolki są plastikowe, po prostu z czasem się zużywają. Jest luz, pudła nie są już tak pewnie otwierane. Jedynym wyjściem jest wymiana.Możesz oczywiście przez jakiś czas używać smarów silikonowych, ale to nie rozwiąże problemu.
Może się to zdarzyć, gdy prowadnice są niedbale zainstalowane. Na przykład w części nośnej na ścianie mebla nie ma wystarczającej liczby punktów mocowania. Następnie prowadnica wygina się, połączenia się poluzowują, co jest śledzone niemal natychmiast. Aby uniknąć takiego problemu niespodziewanie, poproś sprzedawcę o wyciągnięcie pudełka i upewnienie się, że szyny są przymocowane we wszystkich punktach przewidzianych w projekcie.
Ten sam problem może wystąpić, gdy obciążenie zostanie przekroczone. W takim przypadku brak odpowiedniego sztywnego mocowania tylko pogorszy sytuację. Łatwo się „leczy” – najczęściej wystarczy, że detale wróciły do pierwotnego kształtu i odpowiednio je utrwaliły.
Drugi rodzaj prowadnic - kulkowe. Lub typu „teleskop”. A ich starsi bracia to „tandemboxy”. Są droższe, ale pozbawione wszelkich chorób wałeczków. Dlatego są często używane przez tych producentów, dla których jakość jest droższa niż ekonomia. Wyglądają tak
Prowadnica kulkowa może wytrzymać wielokrotnie większą masę. W rolce znajdują się dwa punkty podparcia - rolki na części nośnej i części skrzyni. W łożysku kulkowym znajduje się cały blok (środek), na którym umieszczone są małe kulki zgodnie z zasadą łożyska tocznego. Dodatkowo grubość metalu, z którego wykonane są części prowadnicy, jest znacznie wyższa. Trzy kolejne godne uwagi zalety - takie prowadnice są prawie niemożliwe do pomyłki, pozwalają wysunąć szufladę na pełną głębokość i umożliwiają mocne zamocowanie szuflady w stanie zamkniętym. Dodatkowo prowadnice kulkowe można zamontować na dowolnej wysokości zgodnie z projektem.
Nie zazdrościsz wysuwanej konstrukcji - często jest wysuwana i wpychana. Często zdarza się, że po prostu nie obliczamy siły gdzieś w pośpiechu lub późno. Dlatego cierpi na tym funkcjonalność szuflad. Wcześniej czy później mechanizm nie wytrzyma takiego obciążenia i w konstrukcji pojawiają się różne szczeliny, zużyte prowadnice, połamane ściany boczne, wypadające tylne płótna. Przywrócenie ich do dawnej lokalizacji i wydajności pomoże naprawić szuflady w komodzie. O tym dzisiaj porozmawiamy. W naszym artykule dowiesz się o najczęstszych problemach z meblami do szuflad, jak je naprawić, a także zapoznasz się z głównymi zaleceniami dotyczącymi przebudowy szuflad.
Najbardziej problematycznym miejscem konstrukcji chowanej jest dno. Można śmiało powiedzieć, że 90% producentów umiarkowanie upraszcza produkcję mebli, wzmacniając pudełko nakładką dna, która znajduje się na spodzie mechanizmu przesuwnego i po bokach. Takie wyposażenie znacznie upraszcza proces technologiczny, a dno przejmuje całe obciążenie nie tylko ułożonymi przedmiotami, ale również docisk elementów ślizgowych.
Jak naprawić komodę z szufladami z podobnym rodzajem mocowania dolnego? Najczęściej przyczyną awarii były niewystarczająco mocne i źle zainstalowane elementy złączne. Dno jest mocowane gwoździami z przodu iz tyłu pudełka, a kilka prowadnic utrzymuje je po bokach. Tak, rzeczywiście, na początku taki schemat działa całkiem nieźle, ale potem zawodzi: paznokcie zaczynają się rozluźniać, a dno odsuwa się, nawet jeśli komoda nie jest przeciążona. Zobaczmy, co i jak naprawić tę awarię:
Zszywki. To świetna opcja do renowacji mebli przesuwnych. Do pracy trzeba wziąć specjalne hartowane wsporniki o długości 1 cm, w takim przypadku można bezpiecznie użyć niklowanych wsporników utwardzanych - są jeszcze lepsze niż poprzednie: są bardzo trwałe i wcale nie rdzewieją. Praca z tego typu zapięciem to prawdziwa przyjemność. Aby to zrobić, musisz usunąć stare elementy złączne i wywiercić spód wspornikami na całym obwodzie konstrukcji, przechwytując obszar pod prowadnicami.
Ważny! Usunięcie tych wsporników nie będzie dla Ciebie trudne. Są przytrzymywane trzema śrubami z każdej strony.Uderz boki pudełka w ścisłej kolejności, aby nie zaburzyć jego geometrii.
Śruby. Jeśli masz trudności ze zdobyciem zszywek lub zszywacza budowlanego, śruby będą twoim ratunkiem w naprawie szuflady. Do pracy najlepiej nadają się śruby o średnicy 3-4 mm i długości od 15 do 30 mm. Aby naprawić szuflady w kuchni, wystarczy wziąć śrubę 15 mm. Jednak w przypadku pracy z porowatą płytą wiórową niskiej jakości lepiej zaopatrzyć się w śrubę 30 mm.
Dwie najczęściej podawane metody nadają się również do wymiany dna szuflady - konieczne będzie wycięcie materiału o odpowiednim rozmiarze i przymocowanie go powyższym materiałem na skrzyni meblowej.
Drugim rodzajem mocowania dolnego w meblach jest dno wpuszczane, które najczęściej jest sklejką naklejaną na ścianki puszki. Producenci rzadko stosują tę metodę montażu, ale nadal istnieje. Takie dno bardzo rzadko sprawia problemy, a najczęściej pojawiają się one na skutek jego zniszczenia. Jeśli więc producenci stosowali laminowaną płytę wiórową na dno komody, prawdopodobnie masz do czynienia z sytuacją wyrywania klejonych stref z rowków. Oczywiście można je założyć za pomocą opisanych powyżej metod mocowania fałszywego dna, ale nadal lepiej jest zmienić arkusz płyty wiórowej.
Dowiedzieliśmy się, jak szybko i łatwo samodzielnie naprawić szuflady. W niektórych przypadkach nie ma innej możliwości niż całkowita wymiana podwozia. Porozmawiajmy, co nie jest zalecane do takiej pracy:
Paznokcie. Powinieneś zapomnieć o tej opcji, ponieważ w ogóle nie pasuje. Dziś tylko leniwi ludzie używają gwoździ do naprawy mebli. Ze względu na to, że z czasem drewno może zmienić swój poprzedni kształt, główki gwoździ wypełzają poza granice i uszkadzają mechanizm prowadzący. Bez względu na długość gwoździ nie utrwalą konstrukcji tak mocno, jak np. zszywki budowlane.
Pistolet na klej. Nie pasuje z jednego prostego powodu – klej nie będzie dobrze trzymał dna mebli przesuwnych, ponieważ nie jest w stanie wytrzymać tak dużych obciążeń. Przy użyciu gorącego kleju do naprawy szuflady może wystąpić problem z wyciekaniem kompozycji z dna.
powrót do treści ↑
Dziś pokażemy, jak samodzielnie naprawić szufladę tego projektu:
Pasek kompensacyjny.
Dno pudełka.
Bok pudełka.
Prowadnica boczna.
Prowadnica ślizgowa.
Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, to odpowiedzieć na następujące pytania:
Jakie części konstrukcji mebla wymagają naprawy?
Jak rozmieszczone są prowadnice szuflad i powierzchnie ślizgowe?
Po udzieleniu odpowiedzi na powyższe pytania musisz wykonać następujące czynności:
Sprawdź wytrzymałość i sztywność mebli przesuwnych, niezawodność mocowania prowadnic.
Użyj poziomicy lub pionu, aby określić, czy mechanizm przesuwny jest przekrzywiony. Jeśli go znalazłeś, sprawdź przyczynę jego pojawienia się. Czasami dzieje się tak z powodu niewłaściwie dopasowanych nóg. Następnie należy zdemontować mebel, wyeliminować przyczynę zidentyfikowanego zniekształcenia i ponownie złożyć konstrukcję. Obecność skosu znacznie niszczy komody, które trudno potem przesuwać w dowolnym kierunku.
Ważny! Jeśli Twoje pudełko jest wykonane z naturalnego drewna, to w trakcie jego naprawy oczyść powierzchnię grzyba, napraw dziury i pęknięcia, a na samym końcu pokryj mebel specjalnym środkiem ochronnym.
Coraz częściej problem przesuwania się mebli leży w ich dolnej części. Dno, wykonane ze sklejki, z czasem zmniejsza się, pojawiają się szczeliny w miejscach, w których spadają wszystkie drobne przedmioty z pudełka. Doświadczeni producenci, wiedząc o tym problemie, montują dno z marginesem, gdzie nadmiar materiału jest ukryty na tylnej ścianie pudełka.To dzięki takiej siatce zabezpieczającej można zlikwidować lukę wykonując następujące manipulacje:
Wyciągamy gwoździe, które trzymają dno naszego pudełka.
Popychamy spód trochę do przodu, wkładamy go w rowki przedniej części. Wykonując te czynności, nie zapomnij sprawdzić, czy nie ma szczeliny między dnem a tylną ścianą komody.
Wbijamy gwoździe.
Ważny! Jeśli spód szuflady ma ściśle określony rozmiar, wytnij kolejne płótno lub umieść małą drewnianą przekładkę.
Ustalamy sposób łączenia detali komody. Jeżeli zastosowana została metoda „cierniowo-rowkowa”, to w miejscu łączenia wkładamy mały klin i nie uderzamy go mocno młotkiem, dopóki wszystkie elementy nie będą mokre. Po rozdzieleniu wszystkich części usuń pozostałości kompozycji klejącej, traktując powierzchnię mokrym pędzlem. Po sprawdzeniu suchości pudełka montujemy wszystkie jego części, jednocześnie dostosowując dwie boczne szyny.
Najczęściej ściany boczne szuflad mają pęknięcia i odpryski. Jeśli więc znaleźliśmy ten chip, musimy przykleić odpadniętą część zwykłym klejem PVA, a następnie pomalować powierzchnię pumeksem. Jeśli nie znajdziesz kawałka materiału, który się odłamał, wytnij kawałek drewna o podobnym kształcie i przyklej go w pustym miejscu. Pęknięte części całkowicie odklejają się, a następnie sklejają.
Ważny! Możesz skorzystać z drugiej opcji: odciągnąć pęknięte części jak najdalej od siebie, nałożyć klej do wnętrza uszkodzenia i połączyć zaciskami.
Na przykład rozważymy stare klasyczne opcje, sprawdzone w czasie - drewniane szyny, które są przymocowane po bokach po wewnętrznej stronie pudełka i mają skos. Zobaczmy, jak przywrócić takie przewodniki:
Usuwamy prowadnicę, która wymaga naprawy. Odwróć go i umieść z powrotem na pierwotnym miejscu.
Jeżeli prowadnica nie chce być w żaden sposób włożona, to przesuwamy strugarkę po jej powierzchni i zakładamy uszczelkę.
Ale jeśli nie udało nam się chodzić ze strugarką, to myjemy i nakładamy żywicę polimerową (ED-5 lub ED-6) na prowadnicę, dociskamy wierzch dłonią i kładziemy cienką drewnianą płytkę.
powrót do treści ↑
Jeśli nie możesz wyjąć gwoździ z pudełka, ponieważ są bardzo zardzewiałe, użyj specjalnej piły do metalu i odetnij główkę gwoździa. Po tej procedurze możesz łatwo uzyskać gwoździe szczypcami, aby uzyskać spód.
Jeżeli po zdemontowaniu konstrukcji nie można usunąć kleju pędzelkiem zamoczonym w gorącej wodzie, należy go usunąć ostrym nożem lub dłutem.
Jeśli szuflada jest pokryta farbą, a części są połączone metodą pióra i wpustu, najpierw usuń starą powłokę za pomocą gorącej suszarki do włosów, a następnie przyklej części.
Przed przyklejeniem bocznych części komody sprawdź, czy górna i dolna część są wyrównane, przykładając do nich metalową linijkę konstrukcyjną lub poziomicę. Jeśli są nierówne, usuń fazowaną część za pomocą strugarki.
powrót do treści ↑
VIDEO
VIDEO
VIDEO
VIDEO
VIDEO
VIDEO
VIDEO
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Teraz z pewnością nie będzie ci trudno naprawić szuflady własnymi rękami. Życzymy łatwej pracy!
