Zrób to sam naprawa hydrauliki w prywatnym domu

W każdym prywatnym domu poza miastem jedną z priorytetowych prac jest wykonanie hydrauliki. Takiej rzeczy nie można nazwać prostym, zwłaszcza jeśli budynek nie jest nowy przez długi czas, jednak wiele prac związanych z hydrauliką można wykonać nawet własnymi rękami.

Sporządzenie diagramu można nazwać dość ważną sprawą, której nie należy lekceważyć. Kiedy zostanie podjęta decyzja o obecności fajki wodnej, musisz narysować schemat, zgodnie z którym zostanie ona ułożona w domu. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę wszystkie elementy, w tym filtry, pompy, kotły, kolektory i tak dalej. Ścieżka, wzdłuż której będą układane rury, a także rozmieszczenie wszystkich innych elementów, jest stosowana do schematu wraz z oznaczeniem odległości. Pomoże to obliczyć wymaganą liczbę rur.

Na schemacie układanie rur można oznaczyć na 2 sposoby:

• Łączenie szeregowe. Jest zalecany do małych domów, ponieważ ten schemat wymaga głównego rurociągu, a do każdego konsumenta wody dostarczany jest trójnik. Przy dużej liczbie konsumentów presja będzie niewystarczająca.
• Korzystanie z kolektora. Oddzielne rury odchodzą od niego do konsumentów, więc we wszystkich częściach domu ciśnienie będzie równe. Koszt tej opcji jest droższy, ponieważ liczba rur będzie większa.

Rozważ najczęstszy schemat. Rura ze źródła poboru wody poprowadzona jest w kierunku przepompowni, gdzie znajduje się zawór uniemożliwiający powrót wody. Rura wylotowa pompuje wodę do akumulatora, a za nią montowany jest trójnik. Rury wychodzą z akumulatora na potrzeby techniczne i do zaopatrzenia w wodę w gospodarstwie domowym.

Rura doprowadzająca wodę do użytku w domu prowadzi do systemu oczyszczania, aby pozbyć się wody ze szkodliwych zanieczyszczeń. Za systemem uzdatniania wody ponownie montowany jest trójnik, przewidziany do podziału wody. Rura prowadząca zimną wodę trafia do kolektora, a rura prowadząca przyszłą ciepłą wodę do podgrzewacza. Zawory odcinające są instalowane na liniach do odbiorników wody z kolektora doprowadzającego zimną wodę. Z podgrzewacza wody rura przechodzi do kolektora z gorącą wodą, a następnie rury są prowadzone przez budynek.

Najtrudniejszą i najbardziej zakurzoną pracą podczas prac hydraulicznych jest wykonanie dziur w podłodze i ścianach. Pozostałe zadania (cięcie i łączenie rur, instalowanie przepompowni, podłączanie filtrów, podłączanie rur do kolektora i odbiorców wody i inne), choć zajmują dużo czasu, nie wymagają znacznej siły fizycznej. Dlatego nawet początkujący jest w stanie wszystko załatwić samodzielnie.

Po zaplanowaniu instalacji systemu zaopatrzenia w wodę pierwszym zadaniem będzie wybór rur, w szczególności materiału, z którego zostaną wykonane.

Takie rury są najdroższe, ale uważane są za najlepsze. Korozja, drobnoustroje, promieniowanie ultrafioletowe, podwyższone ciśnienie, różnice temperatur i szkodliwe dodatki w wodzie nie szkodzą rurom miedzianym.

Są to aluminiowe rurki wykończone obustronnie plastikiem. Na takich rurach nie gromadzą się osady, nie rozwija się rdza. Na zewnątrz nie ma na nie wpływu kondensacja ani światło ultrafioletowe. Wadami takich rur są wrażliwość na podwyższoną temperaturę (odkształcenie przy 95 stopniach i więcej) oraz zamarzanie.

Zalety stali: trwałość i wytrzymałość. Wady: rdzewienie, pracochłonna praca (konieczność spawania i gwintowania przy łączeniu).

Różnią się dobrymi parametrami technicznymi, trwałością (służą 50 lat), łatwością montażu.Wzmocnione rury polipropylenowe zostały stworzone do zaopatrzenia w ciepłą wodę.

Takie rury nie utleniają się i nie wymagają częstej kontroli, dzięki czemu można je ukryć pod tynkiem. Trudność w doborze takich rur polega jedynie na konieczności zastosowania do ich połączenia specjalnej aparatury spawalniczej.

Ważny jest również dobór odpowiedniej średnicy. Jeśli jest niewystarczający, to z powodu turbulencji przepływu wody na ścianach odkłada się więcej wapna, a ruch wody będzie powodował większy hałas.

Dobiera się średnicę, biorąc pod uwagę, że woda musi poruszać się z prędkością do 2 m / s. Ważne jest również, aby wybór opierać się na długości rurociągu. Przy długości do 10 m wystarczą rury d 20 mm, rury o średnicy 25 mm nadają się na długość 10-30 metrów, a dla większej długości rurociągu wybierz rury d 32 mm.

Aby poprawnie określić średnicę rur dla domu z dużą liczbą mieszkańców, ważne jest, aby wziąć pod uwagę jednoczesne zużycie wody w domu - ile urządzeń i kranów zostanie włączonych jednocześnie (ile wody będą mijać na minutę). W przypadku małej rodziny, ale z dużą liczbą urządzeń zużywających wodę, należy obliczyć całkowite zużycie wody we wszystkich wylotach, a następnie odjąć 25-40%.

Połączenie rur z polipropylenu, w tym zbrojonych, wykonuje się metodą spawania:

1. Rury są cięte specjalnymi nożyczkami, uzyskując odcinki o określonej długości.
2. Miejsca spawania, które mają być oczyszczone, zaznacz wilgotną chusteczką nasączoną alkoholem.
3. Po zainstalowaniu niezbędnych dysz na spawarce włącz urządzenie i ustaw na nim temperaturę.
4. Po rozgrzaniu aparatu (gaśnie światło) odcinki rur wciskamy na dysze do oznaczeń, ale bez obracania.

Gdy rury są już nawinięte, odczekaj kilka sekund i zdejmij dysze (pozwól asystentowi trzymać urządzenie), po czym wyraźnie i szybko łączymy rury i trochę je złączymy. Rezultatem będzie płynne połączenie. Gdy wynik ci się nie podoba, sekcja połączenia jest odcinana, a procedura jest przeprowadzana ponownie. Spawane rury pozostawia się na krótki czas do ostygnięcia, a następnie używa.

1. Przygotowane rury układane są w domu, zaczynając od odbiorców wody.
2. Rury są połączone z punktem poboru za pomocą przejściówki, dzięki czemu można zainstalować kran odcinający wodę.
3. Do kolektora układane są rury. Wskazane jest, aby rury nie przechodziły przez ściany, jak również przegrody, a jeśli to konieczne, należy zamknąć je w okularach.

Aby ułatwić naprawy, umieść rury w odległości 20-25 mm od powierzchni ścian. Podczas instalowania kranów spustowych utwórz lekkie nachylenie w ich kierunku. Rury mocuje się do ścian specjalnymi zaciskami, montując je na prostych odcinkach co 1,5-2 metry, a także we wszystkich łączeniach narożnych. Kształtki, a także trójniki służą do łączenia rur pod kątem.

Przy podłączaniu rur do kolektora zawsze instalowane są zawory odcinające (potrzebne do napraw i możliwości odcięcia poboru wody).

Staraj się wykonywać jak najmniej zakrętów lub zakrętów, aby zmniejszyć ciśnienie w mniejszym stopniu.

Możesz podnieść poziom komfortu nie tylko w wiejskich domkach, ale także w małych wiejskich domach po prostu dzięki bieżącej wodzie. Nie będziemy Cię zapewniać, że jest to łatwe, zwłaszcza jeśli dom jest stary. Jednak prawie wszystkie prace związane z instalacją kanalizacji w domu można wykonać ręcznie, bez szukania pomocy u specjalistów.

Zgodnie z metodą połączenia obwód dzieli się na dwa typy: szeregowy i równoległy.
Połączenie szeregowe jest odpowiednie dla urządzenia systemu w prywatnym domu, który ma niewielką powierzchnię i niewielu odbiorców. W takim przypadku dopływ wody trafia najpierw ze źródła (studnia), potem na przykład do toalety, z pokoju do kuchni i tak dalej. To znaczy kolejno dla każdego konsumenta.

Dlatego też, gdy dwa lub trzy odbiorniki są włączone jednocześnie, na tym, który znajduje się najdalej, ciśnienie będzie bardzo niskie, niezdolne do zaspokojenia potrzeb. System zaopatrzenia w wodę według tego schematu jest dość prosty do zorganizowania. Zaopatrzenie w wodę rozpoczynamy od źródła (studni) do pierwszego konsumenta. Zakładamy trójnik na rurę i otrzymujemy dwa wyjścia i jedno wejście do tego konsumenta i do wszystkich innych odbiorców.
Obwód równoległy zakłada kolejne włączenie konsumentów. Tutaj już włączamy kolektor do obwodu. Z kolektora dostarczamy wodę każdemu konsumentowi. Wybierając taki system okablowania, trzeba liczyć się z tym, że koszt będzie wyższy, głównie ze względu na wzrost liczby rur, ale to usprawiedliwi się w przyszłości.

Schemat hydrauliki domu składa się z:

1. źródło (studnia, studnia lub centralne zaopatrzenie w wodę);
2. przepompownia lub pompa (wymagane, jeśli źródłem jest studnia lub studnia);
3. akumulator hydrauliczny (do akumulacji wody);
4. filtr do oczyszczania wody;
5. trójnik, do przyszłego oddzielenia ciepłej i zimnej wody;
6. kolektor z zaworami odcinającymi na każdym wylocie zimnej wody;
7. kocioł lub kocioł gazowy;
8. kolektor ciepłej wody.

Skąd najlepiej czerpać wodę ze studni lub studni? Głębokość studni nie przekracza 10 metrów, natomiast studnia sięga nawet 30. Woda w studni jest bardziej zanieczyszczona, więc wodociąg będzie musiał być wyposażony w kilka filtrów. Do studni musisz kupić kosztowną pompę zanurzeniową.
W takim przypadku instalacja wodno-kanalizacyjna będzie wyglądać tak:

• Źródło (dobrze lub dobrze).
• Stacja pomp lub pompa głębinowa. Przed podłączeniem rury do pompy należy zainstalować zawór zwrotny, aby nie było powrotu wody.
• Akumulator hydrauliczny.
• Jeżeli woda będzie wykorzystywana również do potrzeb technicznych, na rurze wylotowej za akumulatorem należy zamontować trójnik z zaworem. Usuń jedną rurę na potrzeby domowe, a drugą na potrzeby techniczne.
• Na potrzeby gospodarstwa domowego filtr musi być podłączony do rury.
• Za filtrem montujemy trójnik, który dzieli się na wodę zimną i gorącą.
• Podłączamy rurę do kolektora zimnej wody i instalujemy zawory odcinające na każdej linii.
• Podłączamy rurę ciepłej wody do podgrzewacza wody, a z niej prowadzimy do kolektora z ciepłą wodą, a następnie wykonujemy rozprowadzenie rur w całym domu.

Przede wszystkim musisz obliczyć średnicę rury. Jeśli średnica jest mała, woda będzie hałasować, a jeśli jest duża, ciśnienie spada. Nietrudno policzyć, wiedząc o tym
długość dopływu wody do prywatnego domu wpływa na średnicę rury.

• Jeśli długość nie przekracza 30 metrów, wystarczy 25 mm średnicy wewnętrznej.
• Jeśli więcej niż 30 metrów, to 32 mm będzie optymalne.
• Jeśli długość rurociągu jest mniejsza niż 10 metrów, można zrezygnować z średnicy 16 lub 20 mm.

Teraz liczymy liczbę konsumentów i porównujemy z następującymi danymi:

1. średnica 25 mm przechodzi 30 litrów na minutę;
2. średnica 32 mm - około 50 litrów na minutę;
3. średnica 38 mm - 75 litrów na minutę.

Jeśli w prywatnym domu mieszka więcej niż trzy osoby, musisz dodać 40%, ponieważ wszyscy konsumenci mogą być jednocześnie wykorzystywani.

Dziś rynek oferuje nam rury z następujących materiałów:

Wybór rur

stal;

Miedź;

usieciowany polipropylen.
Każdy z tych materiałów ma swoje zalety i wady.
Rury miedziane są trwałe, ale drogie.

Metal-plastik nie boi się korozji, światła słonecznego, ale dla takich systemów wykluczone są temperatury powyżej 95 stopni. Dlatego takie rury nadają się do dostarczania zimnej wody ze studni lub studni.

Wyroby stalowe są mocne, trwałe i stosunkowo niedrogie. Ale są bardzo podatne na korozję. Ponadto podczas instalowania systemu hydraulicznego będziesz musiał niezależnie przeciąć gwinty na każdym elemencie.
Produkty polipropylenowe na rynku od niedawna, ale cieszą się dużą popularnością.Nie ulegają korozji, nie utleniają się, są trwałe. Ich zastosowanie pozwala na proste i szybkie wykonanie urządzenia hydraulicznego. Ale są połączone specjalną lutownicą. Prawdopodobnie jest to wada.

Instalację rur wodociągowych rozpoczynamy od źródła. Jeśli pobieramy wodę ze studni, montujemy pompę głębinową, jeśli ze studni, to pompę powierzchniową. Mocujemy rurę do pompy na zacisku. Czasami stosuje się adapter gwintowany, który jest również pobierany po podłączeniu do systemu centralnego. Następnie układamy rury do prywatnego domu, do akumulatora hydraulicznego.

Akumulator hydrauliczny jest potrzebny w przypadku częstych przerw w dostawie wody, a także gdy ciśnienie wody w układzie nie zapewnia wszystkim ludziom wystarczającej ilości płynu.

Za akumulatorem kładziemy trójnik z zaworami odcinającymi. Jedno wyjście służy do układania do podgrzewacza wody, a drugie do kolektora doprowadzającego zimną wodę.
Jeśli montujesz filtry, to należy je zamontować przed nagrzewnicą i przed kolektorem doprowadzającym zimną wodę. Kontynuujemy dopływ wody z kotła do kolektora ciepłej wody.
Z każdego obwodu na dwóch kolektorach prowadzimy okablowanie do odbiorców.

Manometr i licznik instalują odpowiednie usługi przy wejściu do domu. Do okablowania rur wewnątrz domu stosuje się trójnik, adaptery średnicy i narożniki.

Wykonując takie prace, kierujemy się następującymi zasadami:

1. Przez ścianę rury wykonujemy w specjalnym szkle;
2. Aby ułatwić naprawę, wszystkie elementy wykonujemy w pewnej odległości od ścian.

W związku z tym instalację zaopatrzenia w wodę do domu można uznać za zakończoną.

Teraz widzimy, że zorganizowanie systemu hydraulicznego w prywatnym domu własnymi rękami, mając pewne umiejętności w wykonywaniu prac hydraulicznych, nie jest szczególnie trudne.