Naprawa tynków weneckich zrób to sam

W szczegółach: zrób to sam naprawa tynku weneckiego od prawdziwego mistrza na stronie my.housecope.com.

Jeśli jesteś zmęczony zwykłą tapetą, czas opanować nową technikę dekoracji ścian. W końcu tynk wenecki „zrób to sam” to kreatywny i bardzo ekscytujący proces. Możesz uzyskać najbardziej niezwykłe opcje zarówno przy pomocy gotowych mieszanek, jak i własnych preparatów.

Sposób wykończenia ścian pod kamieniem (marmur, malachit, jaspis lub granit) nazywany jest tynkiem weneckim. Ta wyrafinowana i bardzo elegancka technika może być zastosowana w każdym domu i w każdym sposobie ozdabiania pomieszczeń. Świetnie komponuje się nawet z najnowocześniejszymi stylami, takimi jak hi-tech czy techno. To prawda, że w tym przypadku do dekoracji lepiej wybrać jasne pastelowe lub prawie białe odcienie.

Różnicując rodzaje technik, z pomocą wenecjanina, można również uzyskać efekty płótna, postarzanego srebra, miedzi lub brązu. Potrafi nawet rysować całe obrazy. Można w ten sposób tynkować nie tylko ściany, ale także wszelkie elementy dekoracyjne, panele czy freski. Co więcej, Wenecjanka jest w stanie z łatwością wytrzymać zmiany temperatury, a opieka nad nią jest łatwa i prosta. Możesz go umyć pędzlem czystą wodą z mydłem.

Tynk wenecki

Od czasów starożytnego Rzymu niewiele się zmieniło w jej technice: do składu roztworu wprowadza się także wapno gaszone (można go zastąpić szpachlówką akrylową), mączkę kamienną i pigmenty barwiące. Pod koniec pracy powierzchnia pokryta jest warstwą naturalnego wosku. W razie potrzeby drogi wosk można zastąpić zwykłym bezbarwnym lakierem.

Tynk wenecki można kupić w postaci gotowego rozwiązania lub przygotować samodzielnie. Do tego będziesz potrzebować:

Wideo (kliknij, aby odtworzyć).

• suche wapno gaszone lub kit;

• wióry kamienne drobnej frakcji;

• kolorystyka (w zależności od metody wykończenia może być potrzebny jeden lub więcej odcieni);

Aby uzyskać pożądany kolor, farby najpierw miesza się z suchą bazą, a następnie łączy ze sobą. Należy pamiętać, że każda partia zaprawy może mieć różne odcienie. Jeżeli planuje się tynkowanie znacznej powierzchni i nie jest możliwe natychmiastowe rozcieńczenie wymaganej ilości mieszanki, należy dokładnie odmierzyć wprowadzane składniki.

Gotowa mieszanka

Przed wykończeniem ściany należy dokładnie przygotować: szpachlę i piasek. Powierzchnia powinna być idealnie płaska – w końcu będą na niej widoczne najmniejsze guzki, dołki i nierówności. Doświadczeni rzemieślnicy pokrywają ściany włóknem szklanym lub tapetą do malowania przed rozpoczęciem pracy. Aby uzyskać gładką powierzchnię, szwy są wcześniej wyrównane.

Ostatnia warstwa jest biała Elementarzdając równomierny kolor. Nie dopuści do pękania powierzchni i zapewnia niezawodną przyczepność między ścianą a zaprawą. Przed nałożeniem podkładu ściana musi być dokładnie wysuszona.

Elementarz

Praca z Wenecjaninem to dość żmudne i czasochłonne zadanie: za 1 m2. m, doświadczony mistrz spędza pięć do sześciu razy więcej czasu niż podczas pracy ze zwykłym tynkiem. Aby wypełnić dłoń, lepiej opanować tę technikę z małych fragmentów ściany lub poszczególnych elementów dekoracyjnych: obrazów, paneli lub fresków.

1. Aby uzyskać wysokiej jakości powłokę, mieszankę nakłada się w kilku etapach - może być od 3-4 do 10 takich warstw.

Każda warstwa może mieć inny odcień

2. Dla wygody ścianę należy wizualnie podzielić na oddzielne sekcje o długości 0,5-1 m.

3.Po nałożeniu każdej warstwy należy ją dokładnie wysuszyć, przeszlifować pacą budowlaną w celu usunięcia nadmiaru tynku, a dopiero potem nałożyć drugą.

Szlifowanie

4. Wszystkie warstwy muszą być cienki, prawie przezroczysty. Pierwsza i ostatnia warstwa nakładana jest z lekko osłabionym dociskiem.

Tynk jest rozprowadzany losowo na powierzchni

5. Roztwór nakłada się małymi pociągnięciami kielnią w sposób chaotyczny. od suchego do mokrego. Ruchy muszą być wygięte w łuk. W razie potrzeby pociągnięcia mogą mieć jeden ton, ale różne odcienie.

6. Ostrożnie szpatułka po każdym pociągnięciu przetarł szmatą.

Kolory są wybierane w zależności od pożądanego rezultatu.

7. Przechodząc do następnej sekcji, konieczne jest „przylgnięcie” do granic poprzedniej sekcji.

Główne etapy pracy

8. Po ostatecznym wyschnięciu roztworu przez 24 godziny, aby powierzchnia była wodoodporna, błyszcząca i matowa, jest przetwarzana naturalny wosk. Podobnie jak roztwór nakłada się cienką warstwą miękką szmatką płynnymi, okrężnymi ruchami. Kolory po takiej obróbce stają się jaśniejsze i bardziej nasycone.

9. Po wyschnięciu wosku powierzchnia jest polerowana miękką flanelą.

Wosk dla Wenecjanina

Tynk wenecki to nie tylko atrakcyjna, ale bardzo trwała powłoka.

Wygląd powierzchni zależy od składu roztworu i sposobu jego aplikacji. Istnieje wiele technik tynku weneckiego.

Podajemy tylko kilka z nich:

• Marmur kararyjski: ten kamień w swojej naturalnej formie praktycznie już nie występuje, jednak możliwe jest stworzenie jego dość wysokiej jakości imitacji; wymaga to bardzo żmudnej pracy i nałożenia do 12 warstw tynku w kilku kolorach; znaczenie metody polega na doborze podobnych i kontrastujących odcieni;

Marmur kararyjski

• spękania: można uzyskać popękaną „postarzałą” powłokę, stosując specjalną kompozycję wykończeniową - specjalny lakier, który po wyschnięciu „napina” tynk; nawet początkujący może opanować taką technikę;

Technika Craquelure

• wosk marsylski: tą metodą imitują korę drzewa lub stary kamień; ściany są dwukrotnie barwione woskiem; aby stworzyć kontrast, druga warstwa może mieć inny odcień niż pierwsza.

Wosk marsylski

Imitacja tynku weneckiego za pomocą gąbki, pędzla lub worka

imitacja płótna

Możesz również stworzyć chaotyczne wzory na ścianie za pomocą specjalnego nadruku.

Klasa mistrzowska: Tynk wenecki

Chyba każdy właściciel mieszkania lub domu marzy o pięknym, luksusowym i przytulnym wnętrzu. Wiele osób chce również niepowtarzalnego projektu, a niektóre są stosunkowo niedrogie. Wszystkie te kryteria spełnia tynk wenecki, potocznie nazywany po prostu weneckim.

Nazwa wenecka pochodzi od tego, że zyskała bardzo dużą popularność w okresie renesansu w Wenecji, gdzie była szeroko stosowana przy projektowaniu pałaców i zamków. Udekoruj nim zarówno budynki mieszkalne, jak i użyteczności publicznej. Idealnie wpasuje się zarówno w klasyczne wzornictwo, jak i nowoczesne wnętrza.

Tynk wenecki to sposób dekoracyjnego projektowania i imitacji powierzchni pod kamieniem (kwarc, onyks, lapis lazuli itp.) lub popularnym marmurem o różnych odcieniach. Jego głównym składnikiem są wióry kamienne, które są mieszane z akrylem. Ale można też uzyskać efekt miedzi, srebra, złota, brązu, imitować skórę, drewno i tkaniny (jedwab, płótno itp.), stosując różne techniki aplikacji. Stosowany jest jako wewnętrzny i zewnętrzny element wystroju.

Co to jest tynk wenecki

Warto wiedzieć, że tynk wenecki może zdobić nie tylko ściany, ścianki działowe, sufity, nadając im teksturowany wygląd. Posadzka sztukateryjna jest niezwykle rzadka. Jako element wystroju wnętrza może być stosowany w salonie, kuchni, łazience i każdym innym pomieszczeniu.

Wybór przyszłego koloru i faktury weneckiego to sprawa właściciela domu. Sam tynk jest przeźroczysty, co pozwala mu pięknie bawić się połyskiem w świetle słonecznym, a barwnik dodawany jest przed nałożeniem. Może być stosowany do betonu i cegły oraz drewna. Różnią się tylko sposoby przygotowania powierzchni, na którą będzie nakładana. Możliwe jest również naniesienie na tynk rysunku, który nada mu reliefowy wygląd i niepowtarzalność. Może być również matowa i błyszcząca. Matową lub błyszczącą powierzchnię można uzyskać stosując różnego rodzaju woski.

Wytrzymały
Odporny na wodę i wilgoć
Łatwe do czyszczenia
Przyjazny dla środowiska
Długa żywotność (co najmniej 20 lat)
Nie podlega pleśni
Odporny na ekstremalne temperatury

Zalety tynku weneckiego

Jedyną wadą jest koszt. To naprawdę nie jest opcja budżetowa. Ale nie można tego przypisać wadom, ponieważ efekt końcowy w pełni usprawiedliwia się. Takiego luksusu i wyrafinowania nie da się osiągnąć innymi materiałami. Jak zrobić tynk wenecki własnymi rękami ze zwykłej szpachli zostanie opisany poniżej. Aby wykonać tynk wenecki własnymi rękami, potrzebujemy:

bardzo drobne kawałki kamienia lub mąka marmurowa (do marmurowych ścian)
wapno gaszone (szpachlówka) lub dodatki akrylowe
barwniki (kolory)
czysta woda

Przepis jest prosty: należy prawidłowo wymieszać kompozycję w równych proporcjach z wiórkami kamiennymi i wapnem gaszonym, a następnie dodać trochę mydła i dobrze wymieszać. Na koniec dodaj barwniki. Konieczne jest wybranie pożądanego koloru weneckiego, ten etap nazywa się barwieniem. Barwienie tynku weneckiego jest ważnym etapem przygotowania. Od przyszłego koloru zależeć będzie komfort mieszkania lub domu oraz stan ducha właściciela. W sklepach otrzymasz ogromną gamę wszelkiego rodzaju kolorów i odcieni kolorów. I ważne jest, aby wiedzieć, że po wyschnięciu kolor staje się jaśniejszy o jeden ton, a czasem o dwa tony.

Należy pamiętać, że podczas gotowania weneckiego temperatura w pomieszczeniu musi wynosić powyżej 10 stopni Celsjusza. Możesz również kupić gotowy gips, aby ułatwić sobie zadanie. W końcu warto pamiętać, że przy produkcji tynku konieczne jest wyraźne poznanie proporcji materiałów i rozcieńczenie farby tylko w wyraźnej i prawidłowej proporcji, ponieważ w przyszłości odcień powierzchni może być inny .

Wosk pomaga wybarwić tynk na żądany kolor przy użyciu barwników. Możesz go również użyć do przemalowania tej samej powierzchni. Pomaga również w renowacji. Zużycie Venetian zależy od powierzchni i ilości warstw, które zostaną nałożone. Średnio zużycie wynosi 0,5 kg materiału na 1 metr kwadratowy powierzchni.Materiały i narzędzia do przygotowania i nakładania weneckiego:

gotowy tynk

emulsja wodna

wosk

kit

Elementarz

barwnik

wiertarka z przystawką mieszającą

Kielnia wenecka

wąska szpatułka

japońska szpatułka

kielnie różnego rodzaju do dekoracji

kielnia

ścierne gąbki i szmaty

gruby i drobny papier ścierny

mieszanie pojemników

Następnie należy przygotować powierzchnię, na którą zostanie nałożony Venetian:

Tynkujemy lub czyścimy ściany (lub sufit) z tapet, malujemy itp.

Jeśli są pęknięcia, dziury, dziury, należy je naprawić za pomocą szpachli.

Czyścimy ściany z szorstkości i wypukłości

Powierzchnię obrabiamy najpierw szpachlówką startową, pozostawiamy do wyschnięcia, a następnie szpachlujemy szpachlą wykończeniową.

Następnie obrabiamy ściany grubym papierem ściernym.

Ostatnim etapem przygotowania jest nałożenie podkładu na powierzchnię. Po wyschnięciu (3-4 godziny) procedurę należy powtórzyć. Czasami nakładana jest trzecia warstwa, nakładana tak, aby pasowała do przyszłego weneckiego.

Tynk wenecki na korytarzu

Ważne jest, aby wiedzieć, że praca z tym materiałem to żmudny i żmudny proces.Najlepszy mistrz spędza 5-6 razy więcej czasu niż wykańczanie zwykłym tynkiem. Dlatego, aby nauczyć się go nakładać, zaleca się najpierw ćwiczyć na panelach lub oddzielnych odcinkach ścian. Podstawowe zasady i technologia stosowania weneckiego:

Pierwsza warstwa musi pokrywać całą powierzchnię. Warstwa powinna być cienka
Następnie warstwy nakłada się szpachelką lub kielnią po łuku, tworząc żądany wzór (liczba warstw wynosi średnio od 4 do 12 w zależności od pożądanej faktury)
Warstwy nakłada się z krótkimi przerwami, tynk ma czas na wyschnięcie.
Każdy kolejny ton powinien różnić się od poprzedniego, aby stworzyć pożądany wzór i perspektywę. Możesz również umieścić różne (kontrastujące) kolory. Łopatkę należy dokładnie wytrzeć po każdym pociągnięciu.
Następnie należy nałożyć cienką warstwę wosku na ściany, aby była wodoodporna i uzyskała matową lub błyszczącą powierzchnię. A po całkowitym wyschnięciu wosku gładką powierzchnię poleruje się miękką flanelą

Wosk wysycha szybko, w ciągu 30-40 minut. Ale dotykanie powierzchni jest surowo zabronione w ciągu 6 godzin po otwarciu woskiem. Aby uniknąć wgnieceń, zadrapań i śladów na ścianie. Istnieje kilka technik nakładania tynku weneckiego własnymi rękami:

Nakładanie tynku klasycznego
Tynkowanie w dwóch tonach
Tynkowanie marmuru

Na wideo można obejrzeć lekcję mistrzowską lekcji wideo na temat techniki nakładania tynku marmurowego:

Tynk wenecki służy do tworzenia prawdziwie luksusowych wnętrz, pod względem estetyki i oryginalności materiał nie ma sobie równych. Niestety ich wykończenie wymaga dużo pieniędzy i czasu, technologia aplikacji uważana jest za skomplikowaną i czasochłonną, oczekiwany efekt mogą osiągnąć tylko profesjonaliści. Osoby, które chcą samodzielnie stworzyć taką powłokę, powinny obejrzeć instrukcje wideo, wziąć udział w lekcjach mistrzowskich i ćwiczyć z wyprzedzeniem, najmniejsze błędy prowadzą do nadmiernych wydatków na drogie związki i pogorszenia efektu dekoracyjnego.

Cechy tynku weneckiego

Jest to sucha mieszanka pyłu granitowego, kwarcowego lub marmurowego, drobinek masy perłowej. Im mniejszy rozmiar frakcji, tym droższy tynk. Oprócz wyjątkowych właściwości dekoracyjnych takie kompozycje są cenione za wyjątkową wytrzymałość, odporność na wilgoć i zużycie, przepuszczalność pary, naturalność. Po obróbce przezroczystymi materiałami do szklenia powierzchnia zyskuje szczególną odporność na wpływy zewnętrzne i wilgoć oraz wytrzymuje długą żywotność bez zmian w obszarach o zwiększonym obciążeniu: w kuchni lub w łazienkach.

Jedną z wad tynku weneckiego jest trudność w obliczeniu wymaganej ilości. Według opinii ilość zużycia suchej mieszanki wskazana przez producenta powinna być brana pod uwagę jako minimum, wzrasta wraz z aplikacją wielowarstwową. W celu wyeliminowania błędów zaleca się wykonanie próbnego wykończenia z pomiarem objętości użytego materiału, przy pracy z kolorystyką (druga i kolejne warstwy) skale są stosowane z dużą dokładnością, najmniejsze zmiany proporcji prowadzą do odchylenie koloru od pożądanego.

„Nasz nowy dom ma dużą kuchnię, postanowiliśmy ją udekorować weneckim i otworzyć lakierem. Naprawiliśmy sami, więc wybraliśmy prostszy schemat i procedurę. Kupili Tikurila i wykończyli ściany w dwóch warstwach. Powstałą powłokę otwierano trzema warstwami lakieru. Jesteśmy zadowoleni z efektu - jest ładnie i przytulnie, zabrudzoną powierzchnię zawsze można zmyć wodą i wszystko znów jest jak nowe.”

„Z tynkami dekoracyjnymi zajmuję się od dawna. Chciałbym dać kilka wskazówek tym, którzy mają wykonać tę pracę samodzielnie. Po pierwsze, nie ufaj próbkom wystawionym w sklepie: sprawdź kolorystykę w swoim domu – często różnią się one bardzo odmiennymi podstawami i warunkami oświetleniowymi oraz rodzajem wzoru. Po drugie, zwiększ zużycie sugerowane przez producenta 3 razy.Używaj tylko zalecanych materiałów pomocniczych (podkład, kolor, wosk), składy różnych firm nie zawsze są kompatybilne.”

„Moja żona płonęła pomysłem tynku weneckiego w kuchni i łazience. Przestudiowaliśmy wiele informacji na ten temat, właściwą decyzją było ćwiczenie na kawałkach płyt kartonowo-gipsowych - spędzili dużo czasu i mieszanin, ale osiągnęli pożądany rezultat, w końcu wszystko potoczyło się pięknie i stylowo. Myślę, że wadą są dość drogie materiały, 1 m2 kosztuje 700 rubli, nawet biorąc pod uwagę fakt, że wszystko zrobiłem sam ”.

„Podczas remontu mieszkania zabrakło pieniędzy na pokrycie całej ściany tynkiem weneckim, ale zależało mi na tym, aby wnętrze było wyjątkowe. W rezultacie wykonałem połączenie sekcji tapet i dekorów z gotowymi mieszankami i użyłem taśmy maskującej do zróżnicowania. Postanowiłem zaoszczędzić na wykańczaniu woskiem, pokryłem wszystko jedną warstwą lakieru. Wyszło pięknie i ogólnie niedrogo, nie znalazłem żadnych niedociągnięć.”

„Mam długi korytarz w domu i obróbka wszystkiego tynkiem weneckim była dość kosztowna, w rezultacie z mistrzem dekoratorskim połączyliśmy malowanie ścian z akcentem na kawałki weneckie o różnych kolorach i fakturach, w tym w pobliżu łuku wejściowego. Okazało się to oryginalne i budżetowe ”.

„Remonty robiliśmy z mężem sami, ściany w przedpokoju iw sypialni były pokryte włoskim tynkiem. Nie mieli doświadczenia, brali materiał z maksymalnym marginesem i nie przegrywali. Po zapoznaniu się z opiniami na forach, do testu wybrali aplikację na włókninę. Radzę każdemu, kto sam wykonuje pracę, ta metoda moim zdaniem jest jedyną, która pozwala na prawidłowe uwzględnienie oświetlenia w pomieszczeniu i oszczędza energię w przypadku awarii.”

Plusy i minusy Venetian

Według opinii jednoznaczne zalety tej opcji dekoru to oryginalność, spektakularny wygląd, bezpieczeństwo przeciwpożarowe, przyjazność dla środowiska i brak zapachów, wytrzymałość i trwałość. Po obróbce związkami odpornymi na wilgoć, tynk wenecki wytrzymuje częste czyszczenie na mokro bez najmniejszej zmiany koloru lub tekstury. Materiał nadaje się do wszystkich rodzajów powierzchni i wnętrz, doskonale komponuje się z tapetami i malowanymi ścianami. Główną wadą jest wysoki koszt zarówno mieszanek tynków, jak i kompozycji pomocniczych: podkładów, farb, lakierów lub wosków. Wady obejmują również:

Potrzeba profesjonalnych usług aplikacyjnych.
Pracochłonność na wszystkich etapach przy wykonywaniu samodzielnie.
Trudności w przygotowaniu powierzchni: wenecki wymaga idealnej równości i gładkości podłoża, obróbka drogimi podkładami akrylowymi.
Konieczność użycia materiałów podstawowych i pomocniczych jednego producenta (lub konsultacji ze specjalistami w zakresie kompatybilności).

Proces rozpoczyna się od przygotowania powierzchni: powłoka Venetian okazuje się piękna i trwała tylko na idealnie płaskich powierzchniach. Warunkiem wstępnym jest wstępne obrobienie gruntami głęboko penetrującymi, w razie potrzeby barwionymi. Standardowy schemat obejmuje następujące kroki:

Nakładanie podkładu szeroką, zaokrągloną pacą. Niezależnie od dalszych działań powinien być równy, gęsty i oczyszczony po wyschnięciu.
Druga warstwa jest podobna do poprzedniej, ale nierównomiernie. Wymaga również rozebrania zszywką lub kielnią po wyschnięciu, tak jak pierwsza, w niektórych przypadkach ma inny kolor.
Trzecią warstwę tynku weneckiego nakłada się szpachelką, przynajmniej cienko, zeskrobując cząstki poprzedniego. Jego kolor zwykle różni się od niższych.
Niemal natychmiast (przerwa nie większa niż 1 godzina) zaczynają nadawać powierzchni efekt połysku lub tworzyć obraz. Na tym etapie użyj specjalnych wałków, szpatułek o różnych rozmiarach i kształtach, zmień kierunek ruchu.
Suszenie końcowe i łatwe usuwanie.

Podczas pracy w suchych pomieszczeniach wystarczy, jeśli chcesz uzyskać efekt objętościowy lub zastosować mieszanki weneckie w miejscach o częstym czyszczeniu wilgocią, powierzchnia jest glazurowana: pokryta specjalnym woskiem lub lakierem. Taka ochrona negatywnie wpływa na budżet wykończeniowy i wydłuża czas, ale warto: nowoczesne materiały są barwione, zawierają drobinki lureksu lub masy perłowej, a co najważniejsze znacznie zwiększają trwałość zdobionych konstrukcji.

Mimo swojej starożytności tynkowanie przestrzeni mieszkalnych i publicznych jest nadal bardzo popularne. Wynika to z praktycznych zalet takiej konstrukcji ściany oraz niezwykle atrakcyjnego wyglądu. Czy chcesz upiększyć swój dom bez uciekania się do zewnętrznych rzemieślników? W takim razie tynk wenecki DIY jest jedną z najkorzystniejszych dla Ciebie opcji.

Tynk wenecki DIY

Sam tynk wenecki istnieje już od kilku tysięcy lat i pojawił się wcześniej niż jego obecna nazwa. Już w starożytnym Rzymie budowniczowie zauważyli, że odpady z kamieniołomu w postaci pyłu i małych fragmentów można wykorzystać do przygotowania mieszanki wykończeniowej, która przy określonej technice aplikacji nie jest w żaden sposób gorsza od zwykłego marmuru.

Następnie przepis na taki tynk stał się bardzo popularny w Wenecji w okresie renesansu i stąd nosi on swoją obecną nazwę, która w oryginale brzmi jak sztukaterie veneziano... Zastanówmy się teraz, jaki to rodzaj materiału wykończeniowego i z czego się składa.

Tynk wenecki we wnętrzu lokalu

Głównym składnikiem tynku weneckiego są bardzo drobne wióry kamienne. Ponadto może to być nie tylko marmur, ale także onyks, malachit, granit, kwarc i inne minerały. Ten okruch kamienny jest wiązany za pomocą wapna gaszonego. Jednak ostatnio wapno zostało zastąpione składnikiem syntetycznym - akrylem. Taki wenecki tynk w swoim wyglądzie w niczym nie ustępuje „klasycznej” kompozycji, ale jednocześnie znacznie wygodniej z nim pracować. Mieszankę uzupełniają różne barwniki, zwane również kolorami. Nadają one tynkowi weneckiemu pewien odcień wymagany przez właściciela pomieszczenia do wykończenia.

Ważny! Jeśli chcesz i masz czas, możesz nie tylko nałożyć tynk wenecki, ale także sam go przygotować. Aby to zrobić, potrzebujesz wiórów kamiennych, które można uzyskać w warsztacie marmuru i granitu. Wapno gaszone można znaleźć w sklepie dla majsterkowiczów, a kolory można znaleźć w sklepach z farbami i tynkami. Pamiętaj jednak, że preparaty fabryczne mają już dojrzałą recepturę i pewne właściwości.

Ten tynk można przygotować własnymi rękami.

Osobno warto rozważyć zalety i wady tynku weneckiego jako materiału do dekoracji wnętrz. Wśród zalet są następujące.

Faktura imitująca wiele rodzajów kamienia naturalnego (w zależności od techniki zastosowanej przez mistrza tynkarza).

Dekoracyjny tynk wenecki

Efekt „wewnętrznego blasku” dzięki wysokiemu współczynnikowi odbicia materiału oraz zastosowaniu powłoki woskowej.
Odporność na naprężenia mechaniczne i zmiany temperatury.
Długa żywotność co najmniej 25 lat (przy prawidłowej technologii tynkowania).
Brak szwów i połączeń na dekoracji ścian i innych powierzchni.
Długotrwałe zachowanie koloru dzięki powłoce woskowej.
Wodoodporność - Tynk wenecki można bezpiecznie stosować w łazienkach czy saunach.

Na zdjęciu przykłady dekoracji ścian z różnymi kompozycjami z wykorzystaniem różnych technologii zdobienia

Do wad tynku weneckiego należy zaliczyć wysoki koszt materiału, złożoność wykończenia i wysokie wymagania stawiane podkładowi – musi być idealnie równy i dobrze szpachlowany, bez wybrzuszeń i defektów. Bez tego ostatniego czynnika możesz napotkać problem, gdy wszystkie niedoskonałości ściany będą widoczne po wykończeniu.

Marmurowy tynk dekoracyjny

Ściana wykończona tynkiem, w zależności od rodzaju materiału, może mieć inną fakturę, kolor, wyglądać skromnie i dyskretnie lub wręcz przeciwnie, bardzo droga. Marmurowy tynk dekoracyjny to jeden z rodzajów dekoracyjnych wykończeń powierzchni. Służy do różnych celów, w tym do wykańczania elewacji.

Zanim przejdziemy do opisu technik nakładania tynku weneckiego własnymi rękami, zapoznajmy się z listą narzędzi potrzebnych do tej pracy.

Tabela. Tynk wenecki „zrób to sam” - lista narzędzi.

Wielu tak zwanych mistrzów zajmujących się prywatnym remontem mieszkań twierdzi, że tynk wenecki jest trudny do wykonania, a nieprofesjonalista nawet nie powinien próbować. Nonsens! Doświadczenie potwierdza coś przeciwnego.

Czym więc jest tynk wenecki? Dlaczego to jest dobre i korzystne? Czy przy naprawach własnymi rękami można wykonać tak wykwintny wystrój bez doświadczenia i praktyki? Gdzie ten luksusowy projekt byłby odpowiedni i w jakim stylu by pasował? Oto pytania, które omówimy.

Wyobraź sobie ścianę wykonaną z polerowanego naturalnego malachitu, lapis lazuli, kwarcu różowego, charoitu, bursztynu lub innego naturalnego kamienia, który świeci od wewnątrz - to jest tynk wenecki. Nic dziwnego, że nazywana jest królową dekoracyjnej dekoracji ściennej. Rzeczywiście, ma zimną, uroczystą królewskość i proste piękno, które nie wymaga dodatków. Ta aranżacja jest dobra sama w sobie. Wszelkie meble na swoim tle prezentują się świetnie.

Tak, ta przyjemność nie jest tania, ale jeśli ciężko pracujesz i robisz naprawy własnymi rękami, możesz zaoszczędzić porządną sumę, biorąc chleb od przedsiębiorczych finiszerów, a wynik, który sprawi ci przyjemność przez co najmniej 15 lat i zaskoczy gości, jest tego wart.

Tynk wenecki został wynaleziony przez Rzymian, kiedy ozdobili mieszkania patrycjuszy naturalnym kamieniem. Do tynkowania ścian użyli wiórów kamiennych, a następnie starannie je polerowali do stanu lustra. Dzięki nowoczesnym technologiom budowlanym ten starożytny luksus stał się dostępny dla zwykłych obywateli, którzy również chcą mieszkać w pięknych mieszkaniach.

Takie wykończenie jest mocne, trwałe, nie boi się wilgoci, doskonale poddaje się praniu chemikaliami, nie blaknie, nie matowieje, ale wymaga znajomości tajników technologicznych, żmudnej pracy i czasu. Tynk wenecki, zwłaszcza jeśli wykonujesz naprawy własnymi rękami, jest bardzo korzystny, ponieważ przez co najmniej 15 lat zapomnisz o naprawach, żyjąc w pięknie.

Istnieją dwa rodzaje dekoru antycznego: klasyczny - błyszcząca powierzchnia kamienia naturalnego, spękany - postarzany z pęknięciami.

Ludzie często pytają, gdzie taka dekoracja ścienna jest odpowiednia i do jakiego stylu należy. Odpowiedź: wszędzie tam, gdzie chcą zademonstrować jednocześnie prostotę i luksus, status i możliwości finansowe, wykorzystując w wystroju imitację kamienia naturalnego. Tynk wenecki świetnie prezentuje się w aranżacji sal restauracyjnych, foyer, toalet i łazienek, holi, korytarzy w mieszkaniu, kuchni. Ten projekt jest odpowiedni dla klasycznego stylu antycznego, hi-tech i nowoczesnego, gdzie potrzebne jest wyrafinowanie i wyrafinowanie.

A teraz zajmijmy się tajnikami wykonywania tynku weneckiego.

Przygotuj odpowiednie narzędzia i materiały. Powinny to być:

- dysza na wiertarce do dokładnego wymieszania roztworu (miksera) lub miksera budowlanego;

- kielnia do tynków weneckich;

- miękka dysza na wiertarce do polerowania wosku;

- pojemniki na mieszaniny i roztwory;

- sucha gotowa mieszanka do tynku weneckiego;

Szpachelki i kielnie powinny być gładkie, aby nie pozostawiały rys podczas fugowania.

Wykonując naprawy własnymi rękami należy pamiętać, że ściana, na którą będziemy nakładać tynk wenecki musi być wstępnie otynkowana, wyrównana, zaszpachlowana kitem lateksowym, zagruntowana dla lepszego połączenia z weneckim i zapobieżenia powstawaniu pleśni i grzyby. Wysuszyć 12 godzin. Potraktuj podkładem kryjącym w kolorze ściany.

Wynik zależy od jakości przygotowanej mieszanki. Tu nie można być leniwym, ponieważ wady i pośpiech, które pojawiły się na ścianie jako nierówne i niechlujne wykonanie, będą niemożliwe do naprawienia. Jeśli nie masz dość cierpliwości pod względem charakteru, lepiej nie brać tynku weneckiego.

Sklepy z narzędziami sprzedają gotowe suche mieszanki do tynków weneckich. Wybierz jeden z nich. W domu wlej miksturę do wiadra, najpierw dolej trochę wody i zacznij mieszać mikserem budowlanym, dodając wodę, aż do uzyskania kremowej konsystencji. Używaj wody o temperaturze co najmniej 10 stopni, w przeciwnym razie rozwiązanie nie okaże się wysokiej jakości.

Następnie odstaw roztwór na kilka minut i ponownie ubij.

Teraz dodaj barwnik porcjami, dokładnie wymieszaj, aż do uzyskania jednolitego koloru. Pozostanie taki sam po wyschnięciu. Pamiętaj, że później trudno będzie wybrać kolor, więc przygotuj rozwiązanie z niewielkim marginesem. Każde opakowanie mówi, ile mieszanki przejdzie w jedną warstwę, a będziesz miał ich trzy - więc oblicz, ile potrzebujesz. Tutaj nie można być chciwym - wtedy będzie to kosztować więcej.

Rozpocznij nierównomierne nakładanie zaprawy krawędzią kielni (zobacz film, jak to zrobić poprawnie) od narożnika metodą suchą na mokrą, aby uniknąć nierównych przejść. Pozostaw warstwę do wyschnięcia na 1-2 godziny. Następnie oczyść powierzchnię szpachelką lub kielnią, usuwając nierówności. Nałóż drugą warstwę w ten sam sposób, a następnie usuń.

Nałóż trzecią warstwę szpachelką nadir, aby uzyskać przezierność. Pozostaw do wyschnięcia na 1 godzinę. Następnie przystąp do prasowania (wygładzanie kielnią). Należy to zrobić czystym narzędziem, aby nie było ziaren piasku, które powodują zarysowania. W suchym pomieszczeniu nie można już niczym przykryć.

Jeśli dekorujesz łazienkę, korytarz lub kuchnię tynkiem weneckim, musisz również nałożyć cienką warstwę wosku dekoracyjnego na powierzchnię szpachelką. Następnie ściany można umyć. 30-50 minut po nałożeniu wosku wypolerować ścianę specjalną miękką dyszą. Piaskować, aż uzyskasz 80% połysku. Całkowite wyschnięcie powierzchni - dwa tygodnie.

Ze względu na wielowarstwowość i dopasowanie kolorystyczne nie zaleca się naprawy tynku weneckiego - bardzo trudno jest wykonać pracę tak, aby przejścia kolorystyczne i plamy po naprawie nie były widoczne.

Naprawa zrób to sam to dochodowy biznes, a tynk wenecki ozdobi twoje mieszkanie i nada mu wyrafinowania, wyrafinowania, statusu i królewskiego piękna.

Włochy są daleko, ale czasami chcesz poczuć się jak bogaty doż w małym, osobistym pałacu. Istnieje wiele nowoczesnych materiałów do dekoracji ścian. Wszystkie różnią się jakością i specyficznymi cechami, jak np. tynk wenecki. Przyjrzyjmy się, jakie istnieją techniki aplikacji, ponieważ powłokę dekoracyjną można wykonać na różne sposoby i rozważmy te najczęstsze i najprostsze, które nadal dadzą pożądany efekt.

Nawet jeśli od dawna opiekujesz się pojemnikiem z mieszanką w sklepie, a decydując się na zmianę projektu lokalu, rzuciłeś się do sklepu i dokonałeś zakupu, nie oznacza to wcale, że po powrocie do domu może natychmiast rozpocząć kończenie. Najważniejszą częścią pracy jest przygotowanie do niej. Powierzchnia ściany musi być dokładnie oczyszczona ze starych powłok, w tym tynku, jeśli nie jest dobrze trzymana i ma popękane miejsca.Następnie sprawdzamy ściany pod kątem nieprawidłowości.

Dobrze widoczne występy najlepiej wyrównać szlifierką tarczową, ponieważ jest to odpowiednie tylko do zwykłych wykończeń. Jeśli w ścianach pojawią się pęknięcia, haftujemy je tarczą diamentową i pokrywamy zaprawą cementowo-piaskową, małe pęknięcia można zaszpachlować, co generalnie nadaje się do przygotowania powierzchni. Najważniejsze jest to, że po nałożeniu każdej warstwy należy zastosować impregnację podkładową, nakładając ją pędzlem.

Jeśli podłoże jest w porządku i wystarczająco równe, łatwo będzie ukryć drobne nierówności bezpośrednio za pomocą tynku dekoracyjnego. Jedyne, co należy zrobić w obecności solidnego podłoża, to dokładnie oczyścić go z obcych cząstek, takich jak kurz i inne zanieczyszczenia, odtłuścić i zaimpregnować gruntem głęboko penetrującym. Ostatnia czynność jest konieczna, aby zwiększyć przyczepność powłoki. Gdy szpachlówka, podkład i inne masy przygotowawcze wyschną, można zająć się problemem nakładania tynku weneckiego.

Jeszcze w renesansie szlachetni Włosi nakazali dekorację ścian w rezydencjach nie rzeźbionymi drewnianymi panelami, jak to było modne wcześniej, w czasach rycerskich, ale najcieńszą warstwą tynku. Mieszanki składały się z drobno zmielonego marmuru i gipsu zmieszanego z wapnem. Dodawano do nich inne spoiwa, według receptur, które były przechowywane przez starożytnych mistrzów i niestety w większości zaginęły. Ale dziś ten unikalny materiał i metody aplikacji jego rozwiązania zostały przywrócone, a nowoczesne mieszanki są używane jako wypełniacze spoiwa.

Jeśli chodzi o pracę z tym materiałem wykończeniowym, metody pracy z nim bardzo różnią się od pokrywania ścian konwencjonalnymi masami poziomującymi. Mieszanka dekoracyjna jest nakładana w najcieńszej warstwie i dlatego całkowicie nie nadaje się do wygładzania poważnych nierówności.. Co więcej, w większości przypadków każda warstwa, z wyjątkiem pierwszej, jest na swój sposób wykończeniem, to znaczy może być ostateczna, z wyjątkiem opcji jednowarstwowych. Produkowane są również kompozycje wymagające nałożenia 4-6 warstw powłoki, aby uzyskać pożądany efekt.

Głównym sposobem pokrywania ścian są pociągnięcia, takie jak te pozostawione przez artystów na płótnach, ale nieco większe i wykonane nie pędzlem, ale gładką stalową kielnią. Ale ta technika ma znaczenie tylko wtedy, gdy pracujesz z wykończeniami wielowarstwowymi. Najpierw fragment ściany pokrywają rozproszone pociągnięcia, następnie nakładają się na nie nowe, zachodzące na poprzednie i tak dalej, aż uznasz, że jest wystarczająco dużo warstw i możesz przejść do polerowania i woskowania dla większego połysku.

Jednowarstwowe kompozycje dekoracyjne można łatwo nakładać za pomocą wałka i można używać zarówno zwykłej gumy piankowej, jak i teksturowanych lub kręconych dysz. W większości przypadków konsystencja „weneckiej” i płynnej tapety, która odnosi się również do wykończeniowych materiałów wykończeniowych, jest podobna do gęstej śmietany i jest łatwo chwytana zarówno szpachelką (a następnie kielnią), jak i wałkiem. Ten ostatni może również tworzyć tynki dwuwarstwowe, po uprzednim nałożeniu warstwy wyjściowej. Obraz - Naprawa tynków weneckich zrób to sam

Wideo (kliknij, aby odtworzyć).

Z reguły wynik pracy zawsze różni się od pożądanego rezultatu, na dobre lub na złe, a początkujący, którzy starają się uzyskać efekt kamienia przy dekorowaniu ścian tynkiem dekoracyjnym, bywają rozczarowani. Chodzi o to, że najmniejsze błędy nakładają się na siebie w procesie pracy nie gorzej niż rozmazy z mieszanki, a po rozpoczęciu pracy nie można naprawić wad, jeśli nie przerobisz wszystkiego od zera. Postaramy się prześledzić wszystkie etapy, aby wykluczyć ewentualne błędy.

Oceń ten artykuł:

Stopień 3.2 wyborcy: 84