Naprawa widelca rowerowego typu „zrób to sam”

→ Żelazka i sprzęt → Vel.kom. Notatki mechanika rowerowego #3. Rewitalizacja i udoskonalenie „widelec” Zoom.

Strony 1

Aby przesłać odpowiedź, musisz się zalogować lub zarejestrować.

• 
• Nefelim
• Warsztat rowerowy Vel.com. Dikopolcewa 48
• Nieaktywny

• Gdzie: Środek
• Zarejestrowany: 21-04-2010
• Posty: 5,600

Pacjent został przyjęty w stanie „colom”, tj. wtyczka w ogóle nie działała, wszystko było pokryte piaszczysto-twardym błotem, a także dość nieprzyjemny zapach produktów naftowych. Czy jest możliwe, aby ten cud branży rowerowej zadziałał? Odpowiedź poniżej.

Ale najpierw trzeba go było rozebrać. To okazało się kolejnym problemem. Spodnie są połączone z nogawkami za pomocą długich śrub i sprężyn, same śruby znajdują się wewnątrz nogawki, na głębokości około 25-30 cm, rynek samochodów przemysłowych pomógł z przedłużeniami i łbem sześciokątnym 5 mm. Tylko noga była na kilka centymetrów wypełniona brudnym smarem i nie było tak łatwo dostać się do łba śruby z sześciokątem, ale i tak było to możliwe. Po odkręceniu obu śrub i wyjęciu nogawek ze spodni przyglądamy się wnętrznościom tego cudu myśli inżynierskiej.

Przed sprzątaniem:

Po oczyszczeniu:

Wewnątrz znajdziemy:
– Dwie sprężyny są zardzewiałe.
- cztery plastikowe zaślepki na końcach sprężyn
- dwa gumowe odbojniki łbów śrub
- czterocentymetrowy gumowy guzek umieszczony wewnątrz sprężyny i prawdopodobnie służący do zmniejszenia skoku widelca (a właściwie nie) NAJWAŻNIEJSZE SZCZEGÓŁY.
- dwie długie śruby łączące
- spodnie - kawałek folii z surowej skóry, grający w dłoniach jak puszka.
– nogi – stalowa, monolityczna część, która może kłócić się o siłę z Nokią 3310

Wideo (kliknij, aby odtworzyć).

To nie jest Fox F32 Evo CTD. =)

Zakładając rękawiczki do łokci, zaczynamy czyścić gówno zewsząd, z nóg, spodni, ze sprężyn. Są czyszczone wyłącznie gównianie, zajęło to dużo szmat. Jeszcze więcej czasu. Po czyszczeniu mechanicznym wszystko myje się środkami czyszczącymi w gorącej wodzie, wyciera i suszy. Nawiasem mówiąc, powłoka z powierzchni roboczej nóg została bezpiecznie zatarta, co oznacza, że ​​widelec raz zadziałał. Sama powierzchnia, nawet bez farby, jest dość gładka, bez szorstkości i nierówności, niemało przejezdna przez „zerowanie” w celu wypolerowania nierówności i daje nadzieję na pracę widelca w przyszłości.

Zacznijmy montować. Ale najpierw trochę „pompujmy” widelec, zwiększając jego skok. Aby to zrobić, weź opisany powyżej czterocentymetrowy gumowy występ i pokrój go na trzy części po 1,33 centymetra. Wyrzućmy jednego z nich. Pozostałe dwie wkładamy do sprężyn, ale nie w jedną, ale po jednej w każdą. W ten sposób, gdy widelec zostanie złamany, nie będzie słychać metalicznego dźwięku, a skok wideł zwiększy się z 60 do 86 mm. To bardzo, bardzo dobrze.

Montujemy konstrukcję, smarując przy tym wszystkie części zwykłym smarem. Powinno wystarczyć, ale nie za dużo, aby nie wyciskało się podczas pracy i nie zbierało na sobie brudu. Zwracamy uwagę na uszczelki pylnikowe (nie do końca wiadomo, co to naprawdę jest), wewnątrz nich jest wgłębienie, obficie wypełniamy smarem. Po montażu wycieramy wszystkie elementy zewnętrzne, usuwamy nadmiar smaru i widzimy co się dzieje.

Widelec uczciwie pracuje ze swoim nowym 86 mm skokiem, a nawet z lekkim progiem na końcu dzięki dość sztywnym sprężynom. Oczywiście o jakiejkolwiek kompresji, odbiciu itp. Nie trzeba dodawać, że praca jest niezwykle liniowa i nudna. Nie ma też nic do skonfigurowania. Ale przypomnę, że to widelec z segmentu, w którym podzespoły w ogóle nie muszą działać. Myślę więc, że wynik jest zadowalający.

Czekam na odpowiedź właściciela widelca, zastanawiam się jakie będą wrażenia.

I na koniec powiem trochę „mądrości”. Drogie i fajne komponenty są świetne, ale przy odpowiedniej pielęgnacji i konserwacji, nawet najprostsze kawałki żelaza często mogą być doprowadzone do stanu używalności, aby mogły efektywnie wykonywać swoje zadania. Nawet w Auchan widły mogą obsługiwać hamulce, hamować i przełączać przełączniki. Zwłaszcza jeśli nie ma możliwości/chęci zakupu widelców za 50k, hamulców za 20k, przełączników za 10k.

Widelec rowerowy to coś więcej niż tylko połączenie ramy z przednim kołem. W modelach MTB służy również jako główny amortyzator, łagodząc wibracje, naprężenia ramion i negatywny wpływ na mechanizmy i ramę. Jak każdy mechanizm wymaga okresowej konserwacji, regulacji i wymiany części składowych. A wszystko to będzie wymagało usunięcia i demontażu. Czy można samodzielnie zdemontować widelec rowerowy? Całkiem, zajmuje to tylko trochę czasu, kilka prostych narzędzi i dokładność.

Oczywiście nie trzeba go po prostu demontować z roweru. Powodów takiego stanu rzeczy jest kilka - wymiana, remont i serwis. Wymiana oznacza usunięcie nieużytecznej części i zainstalowanie nowej.

Naprawa - częściowa wymiana podzespołów. Mogą to być łożyska, podkładki, sprężyna, amortyzator lub uszczelnienie olejowe. Usługa obejmuje regulację, czyszczenie, smarowanie.

Główne objawy wskazujące na zdjęcie widelca z roweru i posprzątanie to:

• pukanie w podróży;
• widelec jest zablokowany i nie można go regulować;
• zużycie łożysk;
• brak smarowania (skrzypienie);
• rozruch, ciężki układ kierowniczy;
• pęknięcia w nogawkach i spodniach.

Elementem klasycznego przedniego systemu amortyzacji jest metalowa sprężyna i gumowy amortyzator. Skurcz sprężyny i wydłużenie pręta elastomerowego pogarszają właściwości amortyzatora, czyniąc go sztywniejszym. Niezależnie od ustawienia widelec będzie uderzał w przeszkody.

Luz i ciasny skok kierownicy wskazują na zużyte łożyska i o-ringi, a także brudne wgłębienie widelca. Podejrzane skrzypienie, gdy rower jest w ruchu, wskazuje, że konieczne jest nasmarowanie części i nie można tego zrobić bez jej usunięcia.

Wszelkie uszkodzenia mechaniczne prowadzą do nieoczekiwanej awarii systemu. W przypadku stwierdzenia pęknięć na korpusie i nogach widelec należy natychmiast wymienić na nowy!

Do demontażu amortyzatora własnymi rękami potrzebne będą narzędzia:

• Zestaw wkrętaków;
• płaski ostry przedmiot;
• klucze + przesuwne;
• sześciokąt;
• mały młotek.

Podczas pracy będziesz musiał ponownie wyczyścić i nasmarować część, więc będziesz potrzebować puszki smaru, kilku miękkich szmat i rękawic.

Na koniec kilka zaleceń:

• sprawdzać stan widelca rowerowego co 500 - 1000 km;
• czyścić stopy na uszczelkach olejowych co 150 - 200 km toru;
• kilka razy w sezonie nasmarować dławnicę nóg niewielką ilością smaru;
• specjalnie do amortyzatorów hydraulicznych - wymieniaj olej co 5000 km.

Pierwszym krokiem jest pozbycie się przedniego koła. Aby to zrobić, odwróć rower do góry nogami. Zwolnij hamulce obręczowe, odchylając pałąk zaciskowy. Dzięki tarczom możesz od razu przystąpić do zdejmowania koła. Skrzydła i inne urządzenia są natychmiast usuwane.

Ustawiamy rower w zwykłej pozycji. Teraz trzeba wyciągnąć kierownicę i wyjąć wtyczkę z szyby:

1. Odkręć boczne śruby na wsporniku.

2. Całkowicie odkręć śruby mocujące sworznia sterującego lub śrubę „kotwicy”.

3. Kierownicę ostrożnie wyjmujemy z widelca. Możesz od razu wytrzeć fajkę miękką szmatką.

4. Użyj cienkiego ostrego przedmiotu (śrubokręta lub noża biurowego), aby podważyć metalową podkładkę przytrzymującą szybę.

Za pomocą tego samego narzędzia wyciśnij uszczelkę pod podkładką. Gdy tylko pierścień zejdzie z krawędzi szkła, delikatnie wyciągnij go rękoma.

5. Podnieś ramę i delikatnie wyciągnij widelec od dołu. Czemu? Aby nie uszkodzić ani nie poluzować łożysk.

6. Następnie musisz oddzielić koronę od łodygi.Aby to zrobić, konieczne jest wybicie pierścienia łączącego, na którym spoczywa łożysko kolumny kierownicy.

Ostrożnie użyj cienkiego ostrego przedmiotu i młotka, aby oddzielić pierścień od krawędzi widelca. To kończy proces usuwania.

Najpierw sprawdź pierścień łożyska. Nie powinien mieć żadnych uszkodzeń ani wyszczerbionych krawędzi. W przeciwnym razie będzie musiał zostać wymieniony (jeśli jest zainstalowana stara wtyczka). Kolejność montażu:

1. Umieść pierścień na połączeniu widelca z kolumną kierownicy.

2. Chwyć go za pomocą klucza nastawnego od góry.

3. Za pomocą młotka równomiernie dociśnij pierścień, delikatnymi uderzeniami w szczęki klucza. Zdobywamy punktację „dźwiękiem”: gdy jest głuchy, nadal naciskamy, dźwięcznie - pierścień wskoczył na swoje miejsce.

4. Nasmaruj powierzchnię zatyczki (smarem - Litol-24, Buxol lub specjalną pastą).

5. Ostrożnie umieść łożysko kulkami do góry. Możesz również nałożyć na niego trochę lubrykantu. Pod łożyskiem należy umieścić podkładkę uszczelniającą.

6. Ostrożnie włóż łodygę do kubka i powtórz wszystkie operacje wyjmowania w odwrotnej kolejności.

Aby wymienić część, nie musisz jej demontować, ale jej naprawa będzie wymagała „wspięcia się” na mechanizm i ostrożnego zagłębienia się w niego. Zastanów się, jak uporządkować widelec amortyzowany typu sprężynowo-elastomerowego:

1. Odkręć dolne łączniki za pomocą klucza imbusowego.
2. Wykręcić śrubę regulacyjną ściskania sprężyny — napięcie wstępne. Jest to główny regulator skoku amortyzatora.
3. Usuń ogranicznik elastomeru lub amortyzator.
4. Zdejmij spodnie.
5. Za pomocą śrubokręta zdejmij uszczelki ze spodni.

Główne powody, dla których widelec skrzypi, stuka i nie wygładza wibracji podczas jazdy to zużycie części, wnikanie wody i brudu oraz brak wewnętrznego smarowania. Uporządkujmy to:

1. Usuń cały brud z wnętrza spodni.
2. Dokładnie wytrzyj golenie widelca, sprężynę i uszczelki.
3. W razie potrzeby wymień uszkodzoną część.
4. Zamontuj amortyzator elastomerowy (wlej olej przez złączkę widelca hydraulicznego).
5. Nasmaruj wnękę wewnętrzną - wstrzyknij olej z puszki.
6. Zainstaluj śrubę montażową i napięcie wstępne.

Tak wygląda przegroda widelca rowerowego do samodzielnego montażu. Czy jest to konieczne do nowej części? Istnieje opinia, że ​​widelec od razu przesunięty będzie lepiej zestrojony i wytrzyma dłużej. Tutaj wiele zależy od jakości zestawu i okazuje się, że w prawdziwych warunkach jazdy.

Zaplanowane naprawy są wykonywane w razie potrzeby, przegroda raz w sezonie. I oczywiście nie zapomnij o profilaktyce. Po każdym przejeździe należy usunąć zabrudzenia z powierzchni uszczelek, nasmarować, sprawdzić mocowania i integralność.

Trudno wyobrazić sobie dziś rower górski, a właściwie prawie każdy nowoczesny rower, bez systemu amortyzacji, który ma skutecznie i niedrogo poprawiać sterowność i komfort jazdy tego rodzaju transportem.

Najczęściej rowery wyposażone są w przedni widelec amortyzowany, co znacznie ułatwia rowerzystom pokonywanie nierówności drogi nawet przy dużych prędkościach, a obciążenie dłoni i dłoni podczas jazdy jest minimalne. Odpowiednio dobrany i wyregulowany widelec, redukując efekt wibracji, pomaga przedłużyć żywotność pozostałych elementów roweru, w szczególności ramy i łożysk kierownicy.

Żywotność samego widelca można kilkakrotnie przedłużyć przy odpowiedniej pielęgnacji i regularnej konserwacji.