Samodzielna naprawa odbiorników VHF

To doświadczenie jest dla początkującego, który osiągnął moralne prawo do bycia nazywanym „czajniczkiem” od elektroniki. Czyli ktoś, kto już wie, jak włączyć lutownicę, kto rozumie różnicę między elementami radiowymi, no przynajmniej z wyglądu i kto wie, że są to elementy elektroniczne. Jednocześnie ma nieustające pragnienie „ożywienia” jednego z kurzu w jego szafie urządzeń elektronicznych, i to pod warunkiem obowiązkowego sukcesu. Na początek niech to będzie stare radio Okean-209, może nawet stare. Jest w dobrym stanie, ale po prostu nie można już z niego korzystać. Powód – na przykład nie do końca adekwatna reprodukcja dźwięku. Pierwszą rzeczą, której musisz się nauczyć i pamiętać przez całe wydarzenie, jest to, że nie opanujesz naprawy „za jednym posiedzeniem”, więc rób wszystko dokładnie i podczas naprawy, nie polegaj tak naprawdę na swojej doskonałej pamięci, ale rób notatki a nawet zdjęcie tego, co będzie musiało zostać zrobione w jego trakcie. Zacząłem od wyszukania w Internecie informacji iw całości o odrestaurowanym radiu. Jest to instrukcja obsługi, schemat rozmieszczenia bloków i zespołów na podwoziu odbiornika radiowego, schemat obwodu, schematy połączeń obwodów drukowanych oraz lista użytych w nim komponentów i części.

Po przeczytaniu instrukcji i przestudiowaniu schematów radia odkręciłem śruby i zdjąłem tylną obudowę, boczną obudowę i przedni panel.

Nie obciążałem się super skomplikowanymi zadaniami, ale po prostu, jak radzi większość oprawców elektroniki, postanowiłem sprawdzić przydatność kondensatorów elektrolitycznych i rezystorów zmiennych, aby wymienić te bezużyteczne. W tym celu usunąłem z obudowy oddzielne bloki wzmacniacza niskotonowego i zasilacza. Podczas wykonywania tej operacji najlepiej przeciąć przewody łączące na pół i nałożyć na każdy koniec kawałek kartonu z napisanym numerem seryjnym. Będą dwie karty, ale numer na nich jest taki sam. Jeśli chodzi o przewody, to nadal konieczne jest dołożenie nowych podczas montażu.

Zacząłem od zasilacza, jako najbardziej zrozumiałego węzła. Ze schematu widać, że jego transformator jest przystosowany do pracy zarówno z napięciem sieciowym 220 V, jak i 127 V. Nie wyłapałem czasu, kiedy były gniazda z napięciem 127 V, więc ta „cecha” zasilania jest postrzegane przeze mnie jako podstępna spuścizna, z której trzeba się wyzbyć

Po zmierzeniu rezystancji uzwojeń wejściowych transformatora ujawnił średni odczep dla 127 V, odgryzł goły koniec, owinął go pierścieniem i odizolował. Obecność i lokalizacja elementów elektronicznych jest szczególnie wyraźnie widoczna na schemacie elektrycznym. Interesuje mnie tylko jeden elektrolit. Lutuję, rozładowuję i mierzę pojemność - 60 uF to za mało do normy, ale sonda ESR pokazuje minimalną dopuszczalną rezystancję. Dlatego postanawiam umieścić go na swoim miejscu i równolegle do niego przylutować kolejny kondensator o pojemności 100 mikrofaradów, nieco większy niż brakuje, ale dla tego samego napięcia - 25 V. Przed montażem należy nowy podzespół sprawdzone pod kątem zgodności z pojemnością, a ESR do prawidłowej wartości. Zrobiłem to, przyłożyłem napięcie sieciowe 220 V do zasilacza i zmierzyłem otrzymane wyjście - wszystko jest w porządku, zasilacz działa.

Teraz wzmacniacz dźwięku. Tutaj wszystko jest poważniejsze.

Na płytce znajduję siedem kondensatorów elektrolitycznych K50-12 o bardzo starym wyglądzie. Przysuwam schemat elektryczny bliżej siebie i lutuję każdy pojemnik jedną nogą z płytki. Oczywiście tam, gdzie to możliwe. Jeśli nie, kondensator jest całkowicie przylutowany.

Możesz wszystko całkowicie lutować, jest montaż, ale może nie być, a wtedy zaoszczędzi to dużo czasu i oszczędzi nerwy.

Sprawdziłem ESR sondą. Ten na zdjęciu (91 miliwoltów) odpowiada, zgodnie z tabelą przeliczeniową dla tej sondy, gdzieś ponad 30 omom. Zgodnie z tabelą tolerancji widać, że pojemność bliska 50 uF x 16 V ma granicę 1,3 oma.

Reszta, z wyjątkiem dwóch, jest mniej więcej taka sama. Nie nadają się do dalszego użytku. Dla dwóch elektrolitów z prawidłową wartością ESR zmierzona pojemność odpowiada ocenom - możesz ją zostawić.

Zainstalowałem niezbędne sprawne kondensatory elektrolityczne na płytce i usunąłem rezystor zmienny - regulacja głośności, było za dużo dorsza w dynamice przy obracaniu. Podłączyłem do niego omomierz i gdy się obrócił, zobaczyłem na wyświetlaczu prawdziwą „żabę skoku”, w niektórych miejscach tor przewodzący prąd wewnątrz obudowy został wymazany. Wstawiłem sprawny identyczny rezystor zmienny i montuję płytkę wzmacniacza w oryginalnej pozycji. Teraz sprawdź. Wyjściem jest odpowiedni głośnik, zasilanie 9 V z zasilacza laboratoryjnego, a jako źródło dźwięku można użyć dowolnego chińskiego miniodbiornika-skanera. Dźwięk jest czysty i nie ma hałasu podczas obracania pokręteł.

Pozostał węzeł RF-IF. Nie zdjął go i nie było potrzeby. Wyposażono go w słabo sprawdzone kondensatory elektrolityczne K50-12, więc korpusy elementów po prostu przegryzano bocznymi obcinaczami, a ich wnioski pozostawiono na płytce, do której przylutowano nowe sprawne kondensatory. Zasilacz i wzmacniacz dźwięku wróciły na swoje miejsce. Po raz kolejny po sprawdzeniu poprawności lutowania przewodów łączących włączył odbiornik radiowy w sieci. Wszystko działało i co najważniejsze lepiej niż było. I niech cała twoja praca zakończy się sukcesem, Baby.

Dzisiaj porozmawiamy o radiach. Poszukaj na YouTube filmu o starym radiu samochodowym z Wołgi w 1960 roku, współczesne zagraniczne odpowiedniki półprzewodników różnią się tylko podstawą elementu. Technologia lamp jest dobra, dając człowiekowi pojęcie o zasadzie działania urządzenia. Samodzielna naprawa radia zamienia się w bezużyteczne, beznadziejne zadanie, jeśli mistrz nie jest w stanie zrozumieć działań. Nikt nie jest tak zaskoczony, że korony zębowe pełnią funkcję silnego detektora sygnału radiowego z kolumną w uchu w postaci kowadełka, jeśli zna się pojęcie modulacji amplitudy, służą jako podstawa do dostarczania informacji do analogu kanał nadawczy stacji. Bez wniknięcia w schemat typowego odbiornika radiowego tekst stałby się lekturą specjalistów z wąskiej dziedziny, nie wzbudzając zainteresowania szerokiego grona czytelników.

Odbiornik odbiera falę i wzmacnia ją. Wydobywa przydatne informacje, przekazuje je mówcy. Twórz konstrukcje według kryteriów:

• wykonalność ekonomiczna;
• jakość;
• niezawodność.

Odbiornik radiowy zaczyna od stopnia wejściowego dostrojonego do żądanej fali. Antena jest uważana za urządzenie stosunkowo szerokopasmowe, przechwytuje dużą liczbę kanałów. Aby znaleźć właściwą rzecz w bałaganie, potrzebna jest jakaś brama, która przepuszcza użyteczny sygnał. Obwody rezonansowe będą służyć jako portal. Teoria nie jest ważna, czytelnicy powinni znać następujące fakty:

1. Obwód rezonansowy przechodzi z masy widma wąski odcinek, którego szerokość jest dostosowana do szerokości pasma zajmowanego przez kanał. Na przykład z modulacją amplitudy 10 kHz, o tym. Poziom charakterystyczny na poziomie 0,7 znormalizowanego wykresu pokazuje określony rozmiar na osi poziomej. Kształt charakterystyki amplitudowo-częstotliwościowej zależy od rodzaju obwodu.
2. W najprostszym przypadku obwód rezonansowy tworzą połączone równolegle indukcyjność i pojemność. Nie jedyna opcja. Obwód jest dostrojony do częstotliwości przez varicaps (kondensator o zmiennej pojemności). Zgrubny wybór kanału odbywa się za pomocą przełącznika mechanicznego, przełączników tranzystorowych. Obwody rezonansowe LW, SV, VHF są fizycznie różne, żaden z nich nie może dostosować się do wszystkich zakresów poprzez zmianę pojemności warikapu.
3. Obwód rezonansowy jest uważany za element pasywny, który nie przenosi dużego obciążenia elektrycznego, rzadko pęka. Prześledźmy awarię po prostu:

• przestał działać tylko jeden zakres, to właśnie tutaj, przed mikserem (o wzmacniaczu wysokotonowym przeczytaj poniżej);
• jeśli przeciwnie, działa tylko jeden zakres, przełącznik jest uszkodzony: mechanika, klucz tranzystorowy.

Trudność jest taka sama: napięcie wyjściowe wysokiej częstotliwości obwodów rezonansowych jest trudne do zmierzenia, typowy multimetr nie jest przeznaczony do takiego zastosowania.

Wzmacniacz częstotliwości radiowej (wysokiej częstotliwości) jest nałożony na ekran, co zmniejsza straty

Wzmacniacz wysokiej częstotliwości zwiększa amplitudę przychodzącego sygnału do poziomu normalnej pracy miksera. Oryginalna częstotliwość idzie wzdłuż ścieżki, fala różni się o rząd wielkości dla LW i VHF, niemożliwe jest wykonanie obwodu elektronicznego odbiornika radiowego na jednym tranzystorze, mikroukładzie. Zwyczajowo dzieli się stopnie wejściowe na FM, inne częstotliwości. Dotyczy to jednak starych modeli i nowoczesnych. Wzmacniacz wysokiej częstotliwości nie jest rozpoznawany jako obwód selektywny - urządzenie szerokopasmowe. Łatwo to wytłumaczyć. Gdyby odcinek toru odbiornika radiowego zawierał filtry, kaskady musiałyby zostać odbudowane równolegle z wejściowymi obwodami rezonansowymi. Komplikuje projekt obwodu elektrycznego.

Do normalnej pracy czujki wymagany jest odbiór sygnału o stałej częstotliwości. Dla FM - 10,9 MHz (modulacja częstotliwości), dla LW, SV - 450 kHz (modulacja amplitudy). Fala wejściowa jest mieszana z częstotliwością lokalnego oscylatora (generatora odniesienia wysokiej częstotliwości), wyjście daje różnicę, wartości są wskazane powyżej. Lokalny oscylator i mikser zasadniczo staną się wzmacniaczami na tranzystorze lub mikroukładzie, pierwszy ma ustawiony tryb generowania, drugi działa w trybie liniowym. Odbiornik zbudowany jest na tego typu kaskadach. Obejmuje to rozważane wzmacniacze wysokiej częstotliwości, wzmacniacze częstotliwości pośredniej, które omówimy poniżej.

Po stabilizacji częstotliwości odbiornik radiowy wydobywa z niego przydatne informacje ze stacji nadawczej. Przeprowadza się to w detektorach. Oba stopnie zbudowane są na diodach, tranzystorach, mikroukładach, różnica polega na wykorzystaniu oscylacji. W przypadku modulacji amplitudy przydatne informacje są dostarczane przez wahania napięcia. Dlatego najprostsza dioda odcina część ujemną, obwiednię uzyskuje się po przefiltrowaniu przez układ RC. Tak działa najprostszy detektor amplitudy. Wariant częstotliwości jest zorganizowany na przykład przez dyskryminator. Urządzenie, którego pasmo przenoszenia osiąga szczyt w rezonansie (10,9 MHz) opada w kierunku krawędzi. Rezultatem jest użyteczny sygnał.

Aby uniknąć zniekształceń, zniekształceń sygnału, musi być w 100% symetryczny względem nośnika. W rzeczywistości transport się porusza, efekt Dopplera, inne niuanse przesuwają sygnał. W grę wchodzi automatyczna kontrola częstotliwości. Kaskada wpływa na obwody rezonansowe, lokalne oscylatory, utrzymując normalny odbiór. Zasada działania opiera się na ocenie symetrii przychodzącego sygnału. Widmo jest odbijane od nośnika (w obu kierunkach). Istnieją wyjątki z jedną wstęgą boczną, rzadko używaną w radioodbiornikach konsumenckich.

Aby zaoszczędzić energię nadajnika, często odcina się nośną, pozostawiając sygnał pilota, zwykle nie robią tego w celach pokojowych, konstrukcja odbiornika staje się bardziej skomplikowana. Metoda jest progresywna, wskazuje na przyszłość. W odbiorniku nośna, czyli brakująca część widma, zostaje przywrócona zgodnie z zasadą wskazaną powyżej.

Wzmacniacz niskich częstotliwości jest krytyczną częścią, cicha mowa i muzyka nie są potrzebne klientom. Kaskada radiowa jest łatwa do znalezienia, zawiera potężne mikroukłady, tranzystory, wyposażone w mocne aluminiowe grzejniki. Niezależnie od podstawy elementu, można uzyskać krzyczący odbiornik radiowy za pomocą siły nabywczej, pewna część jest rozpraszana przez ciepło. Przegrzanie jest blokowane przez grzejniki.

Ważny! German boi się temperatur powyżej 80 stopni Celsjusza. Złącza p-n z półprzewodnika mają korzystne właściwości.Niezbędne jest chłodzenie elementów mocy za pomocą grzejników.

Odbiorniki radiowe mają dwa lub więcej kanałów. Do odbioru stereo. Podział kanałów na prawy i lewy jest akceptowany w nadawaniu z modulacją częstotliwości, zakres VHF, w tym FM. Sposób szyfrowania informacji jest inny, niezależnie od tego, kiedy szykuje się samodzielna naprawa radia. Wzmacniacz niskoczęstotliwościowy jest wspólną kaskadą, w której informacja jest dostarczana bezpośrednio z detektora amplitudy, z częstotliwościowej - poprzez układ detekcji obecności stereo.

W ogólnym przypadku konieczne jest podzielenie odbiornika radiowego na kaskady. Opisano cel schematów. Nie bez powodu zapomnieli o zasilaczach, dyskutowali na ten temat z recenzjami. W radioodbiornikach lampowych potrzeba więcej ocen. Katody lamp ogrzewane są napięciem przemiennym 6,3 V. Nawiasem mówiąc, wydajność kaskad można ocenić na podstawie świecenia elektrod w ciemności. Poczekaj, aż radio się nagrzeje, a następnie sprawdź, czy nie ma czerwonawych odbić, wyłączając światło. Możesz łatwo zrozumieć lokalizację awarii. Kolby przepalonych lamp stają się czarne. Mogą świecić w zupełnie normalnym stylu. Naprawa radia lampowego jest łatwiejsza niż nowoczesnego.

Urządzenie podzielone jest wizualnie na logiczne części, można z grubsza zlokalizować usterkę. Odbiornik radiowy często zawiera styki kontrolne, inna sprawa gdzie znaleźć informacje. Wierzymy, że w razie potrzeby informacje można znaleźć na specjalistycznym forum, w bibliotece technicznej. Teraz nie jest zwyczajem, pamiętając stare dobre czasy, dostarczanie radia ze szczegółowym obwodem elektrycznym, każdemu, kto jest do czegoś dobry. W przypadku elektroniki hybrydowej urządzenie może być pojedynczym mikroukładem, wzmacniacz niskotonowy jest osobny. Będziemy musieli znaleźć nowe radio.

W innych przypadkach można naprawiać radia tranzystorowe, naprawiać radia lampowe. Poczekaj chwilę, aby zdyskontować te ostatnie. Muzycy wciąż wolą wzmacniacze lampowe.

Tak więc niezależna naprawa odbiornika radiowego odbywa się zgodnie ze wskazanym schematem:

1. Demontaż urządzenia w celu oceny stanu wewnętrznego, oględziny.
2. Podział obwodu elektrycznego na części logiczne.
3. Wyszukaj dokumentację odbiornika radiowego poprzez dostępne kanały.
4. Ankieta radioamatorów na forach na ten temat.

Mówimy o starych sprzętach - przede wszystkim odkurzamy, oglądamy instalację, sprawdzamy tory. Jeśli lekkie dotknięcie urządzenia zareaguje trzaskiem głośników radia, sprawa jest w zerwanym kontakcie. Pęknięcia lutowia, łuszczące się ślady, zerwania – do wyeliminowania, zadajcie sobie trud, aby ponownie sprawdzić działanie. Radia samochodowe z czasów sowieckich używają falownika, którego hałas usłyszysz po włączeniu. Naprawa starych radia jest przydatna dla początkujących, pozwalając nauczyć się obsługi sprzętu. Mistrzowie pracują na co dzień. Poznaj rodzaje radia, metody naprawy.

Wiele chińskich radioodbiorników pracuje w kuchni, dzisiaj powiemy Ci, jak naprawić bardzo powszechną awarię własnymi rękami. Ten artykuł nie otworzy Ameryki dla doświadczonych radioamatorów, ale może się przydać początkującym Samodelkin. Dzisiaj porozmawiamy o tym, jak naprawić najczęstszą awarię - trzaski podczas pracy i regulację głośności. Często zdarza się, że słuchawka żyje cicho i spokojnie, nikt jej nie upuszcza, nie podlewa z czajnika, ale zaczyna strasznie grzechotać, gdy próbujesz ją głośniej lub ciszej, a czasem nie da się znaleźć punkt, w którym głośność dźwięku będzie dla Ciebie komfortowa.

Powodem tej awarii jest to, że w odbiorniku zainstalowany jest rezystor zmienny niskiej jakości (w postaci koła), na którym warstwa rezystancyjna szybko się zużywa, a styk nie chodzi już po warstwie rezystancyjnej, ale po zużytym rowek w podstawie szklano-tekstolitowej. Eksperymentalny eksponat, który posiadamy to bardzo popularne tanie chińskie radio KIPO KB-308AC

Zacznijmy więc od naprawy. Odkręcamy wszystkie śruby łączące obudowę, widzimy płytkę ze szczegółami.

Ostrożnie odkręć śruby mocujące płytkę do obudowy i bardzo ostrożnie podnieś płytkę. Faktem jest, że na odwrocie do jednego z elementów (zmienny kondensator) przymocowany jest plastikowy wskaźnik, który biegnie po tablicy wyników i pokazuje częstotliwość, do której odbiornik jest aktualnie dostrojony.

Następnie znajdujemy nasz rezystor zmienny i odkręcamy koło.

Po zdjęciu koła zobaczysz plastikową uszczelkę, ostrożnie podnieś ją i wyjmij.

I wreszcie, zanim staniesz się bohaterem okazji w całej okazałości.

Na zdjęciu te okopy, o których mówiłem powyżej przetarte suwakiem w warstwie oporowej.

Teraz za pomocą zapałki nakładamy smar bez przerwy, tutaj nie można zepsuć owsianki olejem, można wypełnić całą objętość. Cóż, zbieramy w odwrotnej kolejności.

Włącz i... on wciąż grzechocze! Wyłączamy odbiornik, przekręcamy regulator od skrajnego do skrajnego położenia około 30 razy i… Voila, wszystko działa! Głośność reguluje się miękko i płynnie, jak na własnej linii montażowej w chińskiej wiosce 🙂!

Mam nadzieję, że artykuł się komuś przyda, w swoim życiu naprawiłem wiele odbiorników w ten nietrudny sposób.

Witam wszystkich, dziś znalazłem na strychu chiński odbiornik KIPO FM, ale jaka jest różnica, jak to się nazywa - są prawie takie same pod względem projektu i układu. Stan oceniłem na oko - wszystko wydaje się brzęczeć, wtyczka sieciowa była naprawdę urwana, rozebrałem przewody i do gniazdka - cisza. Tak, rozbieramy go na części, widzimy, że wszystko jest w porządku, a potem olśniło mnie, że od dłuższego czasu był zabukowany, nie było częstotliwości, znikała głośność, chciałem to naprawić, ale moje ręce nie Dosięgnąć, ale nikt nie wie, jak wylądował na strychu, a może będę pamiętał. Przejdźmy dalej - wygląd.

Demontujemy odbiornik. Na początek zdejmijmy pokrywę baterii, aby zobaczyć czy są śruby, nie - idziemy dalej i odkręcamy wszystkie śruby oprócz tej pod anteną. Nie można go dotknąć, posiada jedynie antenę teleskopową. Pod klamką ukryta jest kolejna śruba.

Czyli ostrożnie zdejmujemy klamkę, aby jej nie złamać, tam widzimy otwór z prawej strony, odkręcamy śrubę i na koniec zdejmujemy osłonę. Odlutuj wszystkie przewody, ale pamiętaj, gdzie to było.

Zacząłem myśleć, że zużył się kondensator zmienny (którym regulujemy częstotliwość) i oczywiście rezystor zmienny (głośność). Sprawdźmy. Przylutowujemy kondensator zmienny, ponieważ znalazłem tę samą płytkę z odbiornika w pojemnikach - tutaj jest dawca rezystora i kondensatora.

Poniżej na zdjęciu przylutowałem już kondensator zmienny i zacisnąłem styki rezystora zmiennego pęsetą. Hurra, odbiornik ożył!

Ponieważ getinax jest bardzo delikatny, zwłaszcza chiński, tory bardzo trudno tolerują ciepło, natychmiast się odklejają, trochę pękają, ale przylutowałem rezystor zmienny i dla pewności naprawiłem go gorącym klejem, w ten sposób.

Zapomniałem powiedzieć, że odbiornik FM zbudowany jest na popularnym chipie SONY CX16918 o bardzo dobrych parametrach, w przyszłości zrobię kolejny radioodbiornik ze wzmacniaczem sygnału audio i tym podobne na tym chipie - zima jeszcze przed nami.

Przywieźli mi do naprawy amplituner Alpinist 320 z reklamacją, że amplituner nie wyłapywał niczego poza szumami. Ale zamiast prostej naprawy konieczne było rozszerzenie zakresu odbieranych częstotliwości do 95-108 MHz. Postanowiono użyć gotowego zestawu radiowego.

Problemów było kilka: napięcie zasilania modułu jest ograniczone do 7,5V, ale lepiej nie ryzykować i zasilić płytkę od 5-6V, a zasilanie odbiornika to 9V, szybka i pospieszna decyzja o zastosowaniu rolka. Wewnętrzna antena jest ferrytowa i nie nadaje się do FM. Wyjąłem antenę teleskopową z innego radia. A brakujące w opakowaniu rezystory zmienne kupiłem bez problemów, pozostawiając natywną regulację głośności, chociaż zgodnie z układem zalecana rezystancja to 100K, ale napięcie między skrajnymi zaciskami wynosi 1,25V, a zastosowałem rezystor zmienny 8K bez żadnych problemów.
Oto aktualny wygląd wnętrza radia

Ale decyzja o zastosowaniu rolki była pochopna, mamy klasyczny zasilacz na pojedynczym tranzystorze, jedyne co musiałem zmienić to dioda Zenera, a przy 9V dostałem 5V, takiej diody Zenera nie było, ale były dwa mocne na 2,7V, ale ze względu na upadek otrzymały 5,2 - 5,3V

Teraz po prostu wyjmujemy stare wnętrza i zamiast nich naprawiamy płytkę nowego odbiornika

Lutujemy przewody zasilające, regulacje... Należy pamiętać, że maksymalną częstotliwość i głośność uzyskujemy uziemiając środkowy zacisk rezystorów zmiennych, a nie ciągnąc go do źródła zasilania!
Aby ułatwić projektowanie usunąłem całą zbędną część płytki, pozostawiając jedynie mocowania rezystorów. Antena została przylutowana do kawałka tekstolitu, który przykręca się do starego mocowania płytki.

To tyle, nowe radio w starym budynku, odbiór pewny i wyraźny.

JLCPCB to największa prototypowa fabryka PCB w Chinach. Dla ponad 200 000 klientów na całym świecie każdego dnia składamy ponad 8 000 zamówień online na prototypy i małe partie płytek drukowanych!

Dziś rozpoczynam serię artykułów „Legendy nie umierają”, w których postaram się opowiedzieć trochę o niesamowitych i ciekawych rzeczach, do których w dzisiejszych czasach zwykle dodaje się przedrostek „retro”.

Stary człowieku..., to magiczne słowo, pieszczące ucho każdego konesera dobrych rzeczy, od kilku lat nieodparcie pobudza moją wyobraźnię. W poszukiwaniu ciekawych nowości co weekend patroluję miejskie targowiska i komisję. Mniej więcej miesiąc temu do moich sieci trafił radioodbiornik Okean-214, o którym od niechcenia wspomniałem na moim blogu.

Ten solidny aparat z końca ubiegłego stulecia z pewnością wzbudzał zazdrość zwykłych śmiertelników, ponieważ miał nie tylko konstrukcję z drewna, ale i odpowiednią cenę.

Miesięczna pensja zwykłego inżyniera to solidny jackpot dla małego odbiorcy.

I choć dostałem to urządzenie za znacznie mniejszą kwotę (jak na dzisiejsze ceny), to jego stan pozostawiał wiele do życzenia.

Ponadto po pięciu godzinach całkowicie przestał grać.

Trochę smutno, zebrałem swoją wolę w pięść i zabrałem się do pracy, decydując się za wszelką cenę przypomnieć emeryta.

Renowacja i naprawa odbiornika radiowego Ocean - 214

Najpierw zacząłem demontaż.

Ten proces nie jest bardzo czasochłonny, ale bardzo interesujący.

Dobra jakość dźwięku dzięki tylko jednemu głośnikowi ze stożkiem papierowym

Rozkładając go na części natknąłem się na ciekawą funkcję - odbiornik czasem działa, czasem nie. Najprawdopodobniej gdzieś jest złe połączenie. Poszukiwania rozpoczęły się od jednostki częstotliwości radiowej,

o ile to podczas jego rotacji zaobserwowano przerwy w pracy.

Potem zaczął sprawdzać gałkę przełącznika zakresu.

Wtedy pies grzebał - zwarł przewód zasilający prawego podświetlenia.

Po lutowaniu odbiornik ożył i nie wyłączył się.

Po zakończonej sukcesem renowacji postanowiłem skoncentrować się na renowacji. Plastikowe części odbiornika zostały dokładnie umyte i wysuszone. Aby nadać im fabryczny połysk, zdecydowałam się na bezbarwną gąbkę do butów.

Efekt idealnie mi odpowiadał - detale pozbyły się białawych plam.

Drewniana obudowa została polakierowana w jednej warstwie.

W żadnym wypadku nie należy lakierować wewnętrznej powierzchni obudowy, w przeciwnym razie amplituner straci wszystkie swoje właściwości dźwiękowe.

Metalowe części obudowy zostały starannie obrobione za pomocą spienionej starej szczoteczki do zębów.

Przezroczyste plastikowe okienka zostały delikatnie przetarte miękką szmatką do monitora.

na gwintowanym końcu anteny,

schrzaniłem nowy zwiastun, podarowany mi przez Mitrofanicha z rynku radiowego.

W wyniku montażu urządzenie nabrało solidnego wyglądu,

i ucieszył domowników tak dobrym dźwiękiem, że mój zwierzak JVC EX-A1 ​​z szacunkiem poprosił o pozwolenie na zrobienie zdjęcia z gwiazdą.

Wkradł się tutaj również Nokia 7250i.

Odmłodzony emeryt z powodzeniem zniósł przeprowadzkę do innej przestrzeni życiowej, a nawet zyskał nowego przyjaciela.

Solidny zestaw dla solidnych facetów

Więc co mamy? Solidny wygląd, doskonałe (choć mono) markowe „drewniane” brzmienie, rozszerzony zakres VHF i ani sekundy z powodu żalu.

staje się to całkiem oczywiste - zainwestowałem swoje 422 ruble niezwykle pomyślnie!

Dopóki nie spotkamy się ponownie, przyjaciele! A na pamiątkę skromne zdjęcie grupowe.

Dzięki mojej nowej klasie mistrzowskiej dowiesz się, jak naprawić uszkodzony odbiornik radiowy własnymi rękami.

Jeśli przeglądając rzeczy na strychu lub w spiżarni znajdziesz stare radio, nie spiesz się, aby się go pozbyć. Przy zadowalającym stanie jego ciała możesz spróbować tchnąć życie w urządzenie, które przez kilka lat, a nawet dziesięcioleci było bezczynne, a nadal będzie Ci służyło w garażu, na wsi czy w pracy.

Dla przykładu przeanalizujmy tutaj sytuację z odbiornikiem radiowym II grupy złożoności (co dla przeciętnego człowieka oznacza odbiornik II klasy) Meridian-235, znalezionym przez sąsiada w jego śmietnikach i od razu sprowadzonym do naprawy .

Ogólnie sytuacja wygląda następująco:
nie ma przewodu zasilającego;
gdy baterie są podłączone, wskaźniki świecą, ale nie ma dźwięku;
pokrętło strojenia obraca się w obu kierunkach, ale wskaźnik strojenia nie porusza się.

Uzbrajamy się w śrubokręt i otwieramy obudowę odbiornika. Gołym okiem widać, że ktoś dał z siebie wszystko: skonfiskowano głośnik i wzmacniacz Ncho-15.

Ten ostatni był używany w przenośnych radioodbiornikach takich jak Tom, Nerl, Riga, Aelita i podobnym sprzęcie, więc wzmacniacz prawdopodobnie służył do wymiany wadliwego urządzenia.

Do tego transformator zasilający i płytka zasilająca kiedyś znajdowały się na tylnej okładce – pozostała tylko pamięć o nich.

Pomimo tych problemów odbiornik nadal można przywrócić: takie głośniki nadal można znaleźć na rynkach radiowych; jeśli nie możesz znaleźć wzmacniacza NCHO-15, możesz zmontować wzmacniacz własnymi rękami - na tym samym układzie K174UN7 lub innym odpowiednim pod względem zasilania i napięcia zasilania.

Płytkę zasilacza można też wykonać samodzielnie, a dobranie transformatora nie jest trudne – teraz na rynku jest ich sporo i jest w czym wybierać.

Odkręcamy śruby mocujące płytkę do obudowy i wyjmujemy. Zgodnie z oczekiwaniami pasek wskaźnika strojenia okazał się zepsuty: na zdjęciu widoczne są dwa uchwyty, a trzeci, znajdujący się pośrodku i mocujący pasek na sznurku mechanizmu noniusza, jest zepsuty.

Naprawa dowolnego odbiornika radiowego rozpoczyna się od sprawdzenia lub naprawy wzmacniacza niskiej częstotliwości. Ponieważ w naszym przypadku jest całkowicie nieobecny, przywrócimy go zgodnie ze schematem „natywnym”, z tym wyjątkiem, że ze względu na brak standardowej chłodnicy chipowej zmieni się rozmieszczenie części i układ torów.

Nowy wzmacniacz montowany jest na płycie o wymiarach 42×60 mm, chip K174UN7 można znaleźć w głębinach radzieckich telewizorów kolorowych 2USCT-3USCT, a nawet później. Stamtąd pożyczymy grzejnik.

Kilka słów o schemacie i szczegółach.

Często zdarza się, że różni producenci podczas montażu stosują części o dość znacząco różnych ocenach. Tak więc całkiem możliwe jest użycie części o następujących nominałach:
C3 - 100-500 uF;
R2 - 39-68 omów;
C5 - 2700-4700 pF.

Części są wkładane i lutowane, blok ULF jest gotowy do instalacji.

Możliwe, że komponenty wymienione w poprzednim kroku będą musiały zostać dobrane bardziej precyzyjnie, aby ustawić wzmocnienie i skorygować pasmo przenoszenia (odpowiedź amplitudowo-częstotliwościowa) według własnego gustu.

Jeśli istnieje trudność w zakupie plastikowego złącza 5-stykowego, to to samo można przylutować ze starego bloku SK-D-24, który był używany w telewizorach półprzewodnikowych w latach 1980-2000.

Zdarza się, że w pośpiechu czasami zapominasz zrobić znacznik na tablicy dla jakiejś części - i tyle, tablica już się nie nadaje, musisz to zrobić ponownie.

Jednak nie zawsze wszystko jest takie złe: w czerwonych kółkach widoczne jest lutowanie wyprowadzeń „zapomnianego” kondensatora - na zdjęciu powyżej jest czerwony i jest zainstalowany na całej płytce.

W czerwonym prostokącie widać rezystor SMD, a pod nim kondensator; w razie potrzeby brakujące części można ustawić w ten sposób.

Wkładamy ULF do gniazda i włączamy odbiornik. W odpowiedzi słyszymy tylko szum, który narasta wraz ze wzrostem głośności, co oznacza, że ​​nasz wzmacniacz działa.

Teraz próbujemy dostroić się do jakiejś stacji radiowej z zakresu MW lub DV. Na falach średnich nic nie można znaleźć, na falach długich tylko jedna stacja.

Ponieważ w tym odbiorniku zamiast KPI zastosowano układ strojenia elektronicznego za pomocą rezystora, mierzymy napięcie na jego zaciskach - jeden ze skrajnych styków musi mieć napięcie strojenia od 27 do 30 woltów.

Sprawdzenie napięcia na rezystorze zmiennym wykazało, że zasilanie było za małe i wynosiło tylko 2 wolty. Jeżeli do przetwornika napięcia PN-15 doprowadzane jest zasilanie, to jego wyjście powinno wynosić 27-30V.

Na zdjęciu blok konwertera jest oznaczony strzałką. Na odwrocie płytki, na stykach urządzenia, mierzymy napięcie - i ponownie 2V przy zasilaniu 9V.
Wskazuje to na awarię konwertera napięcia, aw następnej klasie mistrzowskiej porozmawiamy o jego naprawie i produkcji zasilacza do odbiornika.

Co to jest odbiornik FM? Odbiornik radiowy to urządzenie elektroniczne, które odbiera fale radiowe i przekształca przenoszone przez nie informacje na informacje przydatne dla ludzkiej percepcji. Odbiornik wykorzystuje filtry elektroniczne do oddzielenia pożądanego sygnału RF od wszystkich innych sygnałów odbieranych przez antenę, wzmacniacz elektroniczny zwiększający siłę sygnału do dalszego przetwarzania, a na koniec odzyskuje żądaną informację poprzez demodulację.

Spośród fal radiowych najpopularniejszy jest FM. Modulacja częstotliwości jest szeroko stosowana do transmisji FM. Zaletą modulacji częstotliwości jest to, że ma wyższy stosunek sygnału do szumu, a zatem emituje RFI lepiej niż sygnał modulacji amplitudy o równej mocy (AM). Słyszymy dźwięk z radia czystszy i bogatszy.

Zakres VHF (Ultra Short Wave) z FM (Frequency Modulation) w języku angielskim FM (Frequency Modulation) ma długość od 10 m do 0,1 mm - odpowiada to częstotliwościom od 30 MHz do 3000 GHz.

Stosunkowo niewielki obszar ma znaczenie dla odbioru stacji radiowych:
UKF 64 - 75 MHz. To jest nasz sowiecki asortyment. Jest na nim wiele stacji VHF, ale tylko w naszym kraju.

Japoński zakres od 76 do 90 MHz. Ten zasięg jest nadawany w krainie wschodzącego słońca.

FM - 88 - 108 MHz. Czy opcja zachodnia. Większość obecnych w sprzedaży odbiorników z konieczności pracuje w tym zakresie. Często teraz odbiorniki akceptują zarówno nasz zasięg sowiecki, jak i zachodni.

Nadajnik radiowy VHF ma szeroki kanał - 200 kHz. Maksymalna częstotliwość dźwięku przesyłana w paśmie FM wynosi 15 kHz, w porównaniu do 4,5 kHz w paśmie AM. Pozwala to na przesyłanie znacznie szerszego zakresu częstotliwości. Tak więc jakość transmisji FM jest znacznie wyższa niż AM.

Teraz o odbiorniku. Poniżej schemat ideowy elektroniki odbiornika FM wraz z opisem jego działania.

• Chip: LM386
• Tranzystory: T1 BF494, T2 BF495
• Cewka L zawiera 4 zwoje, Ф = 0,7mm na trzpieniu 4mm.
• Kondensatory: C1 220nF
• C2 2,2 nF
• C 100 nf х 2 szt
• C4.5 10 μF (25 V)
• C7 47 nF
• C8 220UF (25V)
• C9 100 uf (25 V) х 2 szt.
• Odporności:
• R 10 kOhm x 2 szt
• R3 1 kΩ
• R4 10 omów
• Rezystancja zmienna 22kOhm
• Zmienna pojemność 22pf
• Głośnik 8 omów
• Przełącznik
• Antena
• Bateria 6-9V

Poniżej znajduje się schemat prostego odbiornika FM. Minimum komponentów do odbioru lokalnej stacji FM.

Tranzystory (T1,2) wraz z rezystorem 10k (R1), cewką L, kondensatorem zmiennym 22pF (VC), tworzą generator RF (oscylator Colpittsa).

Częstotliwość rezonansowa tego oscylatora jest ustawiana przez trymer VC na częstotliwość stacji nadawczej, którą chcemy odbierać. Oznacza to, że musi być dostrojony między pasmem FM 88 i 108 MHz.

Sygnał informacyjny pobierany z kolektora T2 jest podawany do wzmacniacza LF na LM386 przez kondensator blokujący 220 nF (C1) i regulator głośności VR 22 kΩ.

Podstawowy schemat elektryczny Odbiornik FM

Przebudowa na inną stację odbywa się poprzez zmianę pojemności kondensatora zmiennego 22 pF. Jeśli używasz innego kondensatora o dużej pojemności, spróbuj zmniejszyć liczbę zwojów cewki L, aby dostroić się do zakresu FM (88-108 MHz).

Cewka L ma cztery zwoje emaliowanego drutu miedzianego o średnicy 0,7 mm. Cewka nawinięta jest na trzpień o średnicy 4 mm. Można go nawinąć na dowolny cylindryczny przedmiot (ołówek lub długopis o średnicy 4 mm).

Jeśli chcesz odbierać sygnał ze stacji VHF w zakresie (64-75 MHz), musisz nawinąć 6 zwojów cewki lub zwiększyć pojemność zmiennego kondensatora.

Po nawinięciu wymaganej liczby zwojów cewka jest wyjmowana z cylindra i nieco rozciągana, aby zwoje się nie stykały.

LM386 to wzmacniacz mocy dźwięku o niskiej częstotliwości. Dostarcza od 1 do 2 watów, co wystarcza na każdy mały głośnik.

Antena służy do odbierania fal o wysokiej częstotliwości. Jako antenę możesz użyć anteny teleskopowej dowolnego nieużywanego urządzenia. Dobry odbiór można również uzyskać z kawałka izolowanego drutu miedzianego o długości około 60 cm Optymalną długość drutu miedzianego można znaleźć eksperymentalnie.

Odbiornik może być zasilany baterią 6V-9V.

Musisz łowić w różnych miejscach. Dzieje się tak również wtedy, gdy ciepłownie lub inne usługi gospodarcze odprowadzają wodę wykorzystywaną do chłodzenia bloków elektrociepłowni, a kilka dodatkowych stopni prowadzi niekiedy do zwiększonej koncentracji niektórych gatunków ryb w takich miejscach.

Powszechnie wiadomo, że przy temperaturach powyżej 25°C w wodach osiadłych i płytkich stopień nasycenia tlenem jest praktycznie zerowy, a to stwarza warunki, w których rybom niektórych gatunków trudno jest przetrwać.

Możesz oczywiście kupić termometr-higrometr, ale ciekawie i taniej jest zrobić to samemu. W związku z nadmiarem wolnych czujników temperatury i kilkoma innymi szczegółami, które leżą dookoła, postanowiłem zmontować to niezbędne w codziennym życiu urządzenie na ATmega168V i SHT21. Czytaj więcej ...

Na stronie drive2 nie można znaleźć ani jednej aktywacji różnych funkcji w MediaNav, między innymi również w innych blokach.

Więcej szczęścia mieli właściciele samochodów Renault w wersjach benzynowych, wyposażonych w standardowy autostart i MediaNav - fabrycznie mają w swoim aucie zainstalowaną jednostkę BIC 283468105R, która przełącza dwa autobusy samochodowe: CAN1 i CAN2, przekazując dane z pokładu komputera i temperatury otoczenia na ekranie MediaNav.

Na naszej stronie internetowej zostaną zebrane informacje o rozwiązaniu pozornie beznadziejnych sytuacji, które pojawiają się w Tobie lub mogą pojawić się w Twoim codziennym życiu w domu.
Wszystkie informacje składają się z praktycznych porad i przykładów możliwych rozwiązań konkretnego problemu w domu własnymi rękami.
Będziemy się rozwijać stopniowo, tak aby w miarę pisania materiałów pojawiały się nowe sekcje lub nagłówki.
Powodzenia!

Radio domowe - dedykowana dla krótkofalarstwa. Zgromadzone zostaną tutaj najciekawsze i najbardziej praktyczne obwody urządzeń do domu. Planowana jest seria artykułów z podstaw elektroniki dla początkujących radioamatorów.

Elektryk - podane szczegółowe schematy instalacji i schematy dotyczące elektrotechniki. Zrozumiesz, że są chwile, kiedy nie trzeba dzwonić do elektryka. Większość pytań możesz rozwiązać samodzielnie.

Radio i elektryka dla początkujących - wszystkie informacje w dziale będą w całości poświęcone początkującym elektrykom i radioamatorom.

Satelita - opisuje zasadę działania i konfigurację telewizji satelitarnej i Internetu

Komputer - Dowiesz się, że nie jest to taka straszna bestia i że zawsze możesz sobie z nią poradzić.

Naprawiamy się sami - Podano przykłady ilustrujące naprawę artykułów gospodarstwa domowego: pilot, mysz, żelazko, krzesło itp.

domowe przepisy - To jest sekcja „smaczna”, w całości poświęcona gotowaniu.

różne - obszerny dział obejmujący szeroki zakres tematów. Są to hobby, hobby, przydatne wskazówki itp.

Przydatne drobiazgi - w tym dziale znajdziesz przydatne wskazówki, które pomogą Ci rozwiązać codzienne problemy.

Dla domowego gracza - dział w całości poświęcony jest grom komputerowym i wszystkim, co z nimi związane.

Praca czytelnika - w dziale będą publikowane artykuły, prace, przepisy kulinarne, gry, porady czytelników związane z tematyką życia domowego.

Drodzy goście!!
Strona opublikowała moją pierwszą książkę o kondensatorach elektrycznych, poświęconą początkujący radioamatorzy.

Kupując tę ​​książkę, odpowiesz na prawie wszystkie pytania związane z kondensatorami, które pojawiają się na pierwszym etapie szkolenia amatorskiego radia.

Drodzy goście!!
Na stronie zamieszczona jest moja druga książka o starterach magnetycznych.

Kupując tę ​​książkę, nie będziesz już musiał szukać informacji o zapłonnikach magnetycznych. Wszystko, co jest potrzebne do ich konserwacji i eksploatacji, znajdziesz w tej książce.

Drodzy goście!!
Ukazał się trzeci film do artykułu Jak rozwiązać Sudoku. Film pokazuje, jak rozwiązać trudne Sudoku.