Samodzielna naprawa pompy wodnej dla dziecka zrób to sam

Wibracje zanurzalne są bardzo popularne wśród ogrodników i letnich mieszkańców. pompy jak "Kid"i inne modyfikacje działające na tej samej zasadzie. Są niedrogie, wydajne, wytwarzają wystarczająco wysokie ciśnienie i mają wysoką pompowalność (tj. mogą dostarczać wodę na wystarczająco dużą odległość). Niestety pompy te nie są zbyt niezawodne. Co więcej, ich awarie są bardzo zróżnicowane. Tam, gdzie zawory przeciekają, gdzie ciąg jest odcięty, problemy z uzwojeniem pompy, magnesem, zwarciem lub przerwą w obwodzie. Istnieje kilka prostych usterek, które można łatwo wyeliminować, ale po naprawach, na przykład wymianie gumowych zaworów, pompa nie pompuje lub pompuje bardzo słabo. Tutaj nadal musisz poprawnie wyregulować i zmontować pompę. Aby zrozumieć, jak prawidłowo wyregulować pompę, rozważymy zasadę działania i ważne punkty prawidłowej regulacji.

Zasada działania i projekt

Wibracyjne pompy zatapialne to pompy bezwładnościowe. Działanie pomp inercyjnych opiera się na wzbudzeniu w cieczy procesów oscylacyjnych, które przyczyniają się do jej ruchu.

Konstrukcja wszystkich pomp wibracyjnych jest tego samego typu. Pompa składa się z elektromagnesu, wibratora i korpusu pompy.

Elektromagnes składa się z rdzenia w kształcie litery U złożonego z blachy elektrotechnicznej i dwóch cewek nawiniętych emaliowanym drutem miedzianym.

Rdzeń z cewkami jest umieszczony w obudowie i uszczelniony żywicą epoksydową. Masa służy do mocowania rdzenia z cewkami w obudowie, służy jako materiał izolacyjny i zapewnia odprowadzanie ciepła z cewek do obudowy, przez co są one chłodzone.

Masa jest przygotowana z żywicy epoksydowej, plastyfikatora, utwardzacza i piasku kwarcowego, co poprawia przewodność cieplną.

Wibrator składa się z kotwy z wciśniętym w nią prętem. Pręt posiada gumową sprężynę zwaną amortyzatorem. Parametry pompy i jej sprawność zależą od jakości wykonania amortyzatora.

W konstrukcji „Rucheyka” i „Baby” zastosowano wyłącznie amortyzatory z kauczuku naturalnego, które przez długi czas ulegają wulkanizacji. Zapewnia to stabilne parametry pompy.

Gumowa membrana, zamontowana w odpowiedniej odległości od amortyzatora poprzez sprzęgło dystansowe, służy jako dodatkowe podparcie dla drążka i zapewnia jego kierunek. Membrana oddziela również ciśnieniową komorę elektryczną i hydrauliczną. Ogranicznik zapewnia ściskanie i mocowanie membrany w obudowie pompy.
Na końcu pręta przymocowany jest gumowy tłok.

Ostatecznie montażem końcowym jest obudowa pompy z zaworem zamykającym wloty. Pomiędzy zaworem a korpusem znajduje się również szczelina 0,6-0,8 mm, która zapewnia swobodny przepływ cieczy przy braku ciśnienia.

Wentyl jest również wykonany z wysokiej jakości gumy. Jest to najbardziej wrażliwy element pompy, który ulegnie awarii jako pierwszy.

Pompa wibracyjna doskonale nadaje się do systemów nawadniających, których budowę rozważano wcześniej.

Jak działa pompa wibracyjna?

Gdy pompa jest podłączona do sieci elektrycznej o częstotliwości prądu 50 Hz, zwora jest przyciągana do magnesu. Kiedy bieguny są namagnesowane, co pół okresu amortyzator odchyla twornik do tyłu. Oznacza to, że w jednym okresie obecnej fali dla tych, którzy znają elektrotechnikę, twornik jest przyciągany 2 razy.W związku z tym na sekundę przy częstotliwości 50 Hz zwora jest przyciągana 100 razy. Tłok znajdujący się na tym samym pręcie co twornik drga z tą samą częstotliwością.

Objętość w obudowie pompy, ograniczona przez tłok i zawór, tworzy komorę hydrauliczną. Ponieważ woda pompowana przez pompy jest dwuskładnikową mieszaniną zawierającą rozpuszczone i nierozpuszczone powietrze, ma pewną elastyczność - pod wpływem działania mechanicznego jest sprężysta, co dzieje się w komorze hydraulicznej, gdy tłok drga.

Woda niczym sprężyna ściska się i rozpręża, a jej nadmiar wtłaczany jest do rury tłocznej – w ten sposób pompa pompuje wodę. W takim przypadku zawór umożliwia wchodzenie wody i ogranicza jej wypływ przez otwory ssące.

Modyfikacje pomp

Pompa "strużka" wyprodukowany przez JSC „Livgidromash” ma klasyczny układ, tj. porty ssące znajdują się na górze, a silnik na dole. Ta konstrukcja ma lepsze chłodzenie, eliminuje wychwytywanie zanieczyszczeń z dna. Pompa może pracować przez długi czas w stanie zanurzonym z otworami ssącymi otwartymi na powietrze.

W tym stanie, zgodnie z międzynarodowymi standardami, pompa musi pracować przez 7 godzin. Pompy ssania górnego przechodzą ten test.

W krytycznych przypadkach nadal warto kupować pompy z przekaźnikiem termicznym, który wyłączy pompę, gdy się przegrzeje. Przegrzanie może wystąpić w ograniczonej ilości lub gdy napięcie wzrośnie powyżej dopuszczalnego poziomu. Pompa z termostatem będzie kosztować więcej.

Bavlenskiy zakład „Electrodvigatel” zaspokajając zapotrzebowanie wymagających konsumentów, opanował produkcję czółenka "Kid" w kilku wersjach:
- "Kid" i "Kid K" - z dolnym układem otworów ssących (K - z przekaźnikiem termicznym);
- "Kid M" - z górnym układem otworów ssących;
- "Malysh-3" - może być stosowany w studniach 3-calowych, tj. studnie wyposażone w rurę osłonową o średnicy wewnętrznej 80 mm.
Wskazane jest kupowanie pomp z dolnym układem otworów ssących z termostatem. W przeciwnym razie nie wolno ich pozostawiać bez opieki. Potoczna opinia o przewadze pomp z mniejszym poborem wody jest taka, że ​​mogą one pompować wodę z płytszego zbiornika, co budzi kontrowersje. Pompa z górnym wlotem wody może być ustawiona poziomo i będzie działać idealnie.

Pompy muszą być wyposażone w kabel nylonowy do montażu i zabezpieczenia pompy. Kabel nylonowy nie przewodzi i wyklucza porażenie prądem w przypadku uszkodzenia izolacji. Zastosowanie linki stalowej do zabezpieczenia prowadzi do przetarcia uch w korpusie pompy.

Chociaż pompy domowe produkowane są zgodnie z II klasą ochronności przed porażeniem elektrycznym (- znak II klasy) a wytrzymałość izolacji badana jest napięciem 3750 V, lepiej nie dotykać pompy elektrycznej podłączonej do sieci i nie kusić Los.

Jeśli okablowanie jest wyposażone w uziemienie, lepiej kupić pompy zgodnie z 1. klasą ochrony, tj. z wtyczką euro. Ale te pompy są również droższe.

Zwróć uwagę na podróbki, gdy pompa jest wyposażona we wtyczkę euro, a przewód jest dwużyłowy, a nawet o przekroju 2x0,5 mm, zamiast minimalnego dopuszczalnego zgodnie z międzynarodowym standardem 2x0,75 mm.

Nie należy wyposażać pomp w węże o średnicy wewnętrznej mniejszej niż 19 mm (3/4 ”). Prowadzi to do przeciążenia pompy i utraty wydajności.

Informacje o parametrach pomp wibracyjnych różnych producentów podane na tabliczkach iw reklamach są bardzo sprzeczne.

Większość pomp domowych ma nominalną wysokość podnoszenia 40 m przy przepływie nominalnym -0,12 l/s (lub 0,43 m3/h).

W pompach importowanych (chińskich) maksymalna wysokość podnoszenia jest oznaczona od 60 do 80 m. Jest to wysokość, gdy dopływ jest całkowicie odcięty. W rzeczywistości wszystkie te pompy o wysokości podnoszenia 40 m pompują znacznie mniej niż pompy „Trickle” czy „Malysh”.

Maksymalny przepływ określony przy pracy pomp wibracyjnych bez ciśnienia, w zależności od regulacji, wynosi od 1 do 1,5 m3/h.

Moc pobierana przez pompy jest wskazana w zakresie od 180 do 300 W. W rzeczywistości pompy dostosowane do parametrów znamionowych pobierają moc od 190 do 220 W w zakresie ciśnienia od 1 do 40 m. Wraz ze wzrostem napięcia, wydajności, prądu i wzrostu mocy. Gdy napięcie spadnie do 200 V, wydajność spada o 25%. W ten sposób pompy wibracyjne mogą pracować przy wahaniach napięcia właściwych dla obszarów wiejskich i podmiejskich.

Głębokość zanurzenia wskazana na oznaczeniu oznacza, do jakiego poziomu pod warstwą wody pompa może się zanurzyć, w tym przypadku 3 m.

Chociaż obudowa pompy może wytrzymać znacznie wyższe ciśnienie, zatrzymały się na 3 metrach. To wystarczy dla Bavlensk „Babies” i Livensk „Brooks”. Jeśli pompa zostanie zatopiona głębiej (do 5-7 metrów), nie będzie problemów.

Podczas krótkiej pracy bez zanurzenia w wodzie pompa nagrzewa się i aluminiowa obudowa rozszerza się nieproporcjonalnie do masy (epoksydowe wypełnienie magnesu) i ze względu na brak plastyczności w tym ostatnim, wypełnienie odrywa się od obudowy pompy . sytuację znacznie pogarsza wzrost drgań podczas pracy w ogóle bez wody (podczas wypompowywania na sucho.. w efekcie całkowite oderwanie się magnesu i brak szczeliny między tłokiem wibracyjnym a magnesem - brak ruchu tłok.

Leczenie jest po prostu niemożliwe. odbywało się to w serwisie samochodowym przy okazji pobytu tam

- w pierwszej kolejności oddzielamy część elektryczną (demontujemy pompę wibracyjną) stukając młotkiem w korpus, jesteśmy przekonani, że nie ma zapięcia (dźwięk nie wyczuwa od razu solidności zawartości) magnesu. wyjmujemy go z korpusu, robimy na nim podłużne i poprzeczne rowki za pomocą małej szlifierki (głębokość poniżej 2 x milimetrów), takie rowki wykonujemy wewnątrz obudowy w sposób chaotyczny, następnie pokrywamy cienką warstwą Uszczelniacz "szklany" (ten za pomocą którego wkleja się szyby do zagranicznych samochodów) - jest bardzo trwały i mocny - zwykłe uszczelniacze radzą sobie jak księżyc !! i wcisnąć magnes do obudowy za pomocą prasy z siłą około 250-300 kilogramów - (przy mniejszej ilości nie wciskać ze względu na lepkość uszczelniacza) przyznam, że zamiast uszczelniacza można użyć jakiegoś kleju, ale byłem w serwisie samochodowym

trzymaj aż do zestalenia i zmontuj w odwrotnej kolejności..

- Przede wszystkim, jeśli zawór i tłok są w dobrym stanie, to jest szczelina między elektromagnesami cewek a tłokiem, szczelina powinna wynosić 4-5 mm. Jeśli szczelina jest mniejsza, cewki pękną, jeśli silnik się przegrzeje. Oblicza się ją jako różnicę między głębokością zatopienia żelazka cewek w korpusie a wielkością występu żelazka tłoka nad gumowaną sprężyną kołnierzową.

- Drugi zawór powinien swobodnie luzować się na stojaku, przy próbie nadmuchu od strony wlotu wody powietrze powinno swobodnie płynąć w obie strony. Zawór nie może być uszkodzony! Zaleca się odblokowanie stelaża od zewnątrz za pomocą dwóch nakrętek. To kończy pracę zaworu.

- Trzeci to tłok. Powinna być również wolna od uszkodzeń mechanicznych i zniekształceń kształtu oraz być dość elastyczna. Przynituj nakrętkę, za pomocą której jest zamocowana na tulei.

Wszystko to okazało się bardzo dobre i pojawiło się pytanie, dlaczego brzęczy, a nie pompuje? Okazało się, że wewnątrz bloku tłoka jego tuleja (na której osadzony jest zarówno tłok, jak i część żelazka elektromagnesu) jest przykręcona nakrętką do gumowanego kołnierza (np. membrana-sprężyna) i jest rozprzęgana innym orzech. A więc te dwie nakrętki całkowicie odkręcone (((. Aby to zobaczyć wystarczyło tylko zdemontować ten zespół, wyjąć tłok, zdjąć podkładki regulacyjne szczeliny, zdjąć pierścień oporowy i ściągnąć gumową membranę (z tłoka strony!). ku tej hańbie.Po wyjęciu aluminiowego cylindra mocno dociskamy tuleję tłoka do gumowanej sprężyny kołnierzowej, odblokowujemy ją i składamy z powrotem. Mierzymy szczelinę, jeśli przekroczy ona 4-5 mm, to ta tuleja posiada podkładki o grubości 0,5 mm, dokładając je lub usuwając z jednej strony, szczelinę możemy zmienić w dowolnym kierunku.

Zbieramy nasze szczęście, szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłowy montaż osłony - rurka, przez którą woda wypływa z silnika powinna znajdować się po tej samej stronie, co otwór w gumowanym kołnierzu-sprężynie))). Dokręcamy, a dokładniej przekręcamy (zbieramy) nasz cud i sprawdzamy. Jeśli odrzutowiec uderzy co najmniej metr (poprzez zanurzenie silnika w pełnym wiadrze z wodą i podłączenie go do sieci), wszystko jest w porządku! Jeśli nie, demontujemy, sprawdzamy wszystko jeszcze raz.

Trochę z wielu osobistych doświadczeń: towarzysz z góry powiedział poprawnie o ustawieniu systemu magnetycznego, odstęp wynosi 4-5 mm. sprawdzane za pomocą pręta, pręt głębokościomierza do końca cewek i do powierzchni współpracującej. następnie zrób to samo na ruchomym systemie, drążku głębokościomierza na gumie, ale nie naciskaj, i na końcu jarzma zwory. na tłoku: należy go ustawić w następujący sposób, drążek ogranicznika głębokości do krawędzi styku tłoka, czoło do jednego z czterech ramion. zbieramy ruchomy układ, szklankę, gumę, pierścień z czterema uszami, trzymamy ten pierścień możliwie równomiernie bez zniekształceń i wciśnięć, pręt głębokościomierza do niego, koniec do krawędzi tłoka, dane powinny się zbiegać z ciałem.

Ostatecznie ostatecznym montażem jest obudowa pompy z zainstalowanym w niej zaworem zamykającym wloty. Pomiędzy zaworem a korpusem znajduje się również szczelina 0,6-0,8 mm, która zapewnia swobodny przepływ wody przy braku ciśnienia.

Spośród wszystkich dostępnych na rynku pomp wibracyjnych największą popularnością cieszy się „Malysh”. Ta pompa, która ma optymalny stosunek ceny do wydajności, jest dość niezawodna, ale mimo to dość często występują z nią różne problemy.

Popularne modele pomp Kid

W tym artykule rozważymy typowe awarie, które mogą wystąpić podczas pracy zatapialnej pompy wibracyjnej „Kid”, oraz naprawy niezbędne do ich wyeliminowania własnymi rękami.

Produkty z tej próbki mają własne cechy konstrukcyjne i urządzenia, co w naturalny sposób wpływa na ich słabości. Muszą być najpierw podświetlone.

"Kid" i każdy inny typ pompy wibracyjnej, bardzo problematyczne transfery pracują "na sucho". Wynika to z jego cech konstrukcyjnych, a mianowicie obecności stojana, który jest niezwykle podatny na przegrzanie. Nawet krótkotrwała praca na biegu jałowym, trwająca kilka minut, może spowodować uszkodzenie mechanizmu.

Dodatkowo występuje efekt kumulacyjny – praca pompy wody w powietrzu powoduje stopniowe kumulowanie się uszkodzeń w stojanie, co znacznie skraca jego żywotność.

Z biegiem czasu zużycie stojana osiągnie krytyczną szybkość i nastąpi zwarcie zwojów, w wyniku czego pompa nie będzie się nadawać do dalszej pracy. Aby naprawić taką awarię, należy własnymi rękami przewinąć cewki pompy wibracyjnej.

Najprostsza pompa Kid z żeliwnym korpusem, blisko

Kolejnym problemem pomp wibracyjnych "Malysh" jest utrata wytrzymałości stawów ciała podczas pracy. To jest słabość technologii, która jest podstawą ich pracy: ciągłe drgania wewnętrzne powodują osłabienie połączeń gwintowych, które mogą się całkowicie rozwinąć, jeśli naprawy nie zostaną przeprowadzone w odpowiednim czasie.

Największym problemem jest osłabienie gwintów na zaworze zwrotnym i elementach ustalających tłoka pompy głębinowej, których nie można wyśledzić sprawdzając korpus produktu. Dlatego należy być przygotowanym na aktywne dokręcanie od czasu do czasu połączeń pompy głębinowej.

Możesz również przejść przez pompę własnymi rękami zaraz po zakupie i wymienić wszystkie standardowe nakrętki na połączeniach gwintowanych na nakrętki samozabezpieczające lub dokręcić przeciwnakrętki na standardowych.

Ponieważ pompa zanurzeniowa Malysh należy do klasy urządzeń budżetowych, producenci, aby obniżyć całkowity koszt, do uszczelnienia obudowy stosują gumowe uszczelki, które nie mają wystarczającej wydajności.

W efekcie obserwuje się przyspieszone zużycie zaworu zwrotnego i tłoka, co umożliwia przepływ wody z dużą ilością zanieczyszczeń mechanicznych. Aby zmniejszyć negatywny wpływ na pompę zanurzeniową, zaleca się stosowanie filtra mechanicznego.

Tutaj możesz zrobić na dwa sposoby: rękodzieło - załóż nylonową pończochę na otwór wlotowy lub kup filtr sklepowy. Najczęściej filtry do pomp wibracyjnych oferowane są albo w postaci cylindra wykonanego z materiału porowatego, albo w postaci dyszy wykonanej z metalowej siatki o bardzo drobnych oczkach.

W zasadzie oba urządzenia zapewniają skuteczne czyszczenie z dużych nierozpuszczalnych cząstek (mułu i piasku).

Modyfikacja zaworu zwrotnego pompy Kid

Inną plagą budżetowych pomp wibracyjnych jest kapryśny zawór zwrotny, od którego zależy poziom ciśnienia zasilania wodą. Bardzo często nawet w nowym urządzeniu pochodzącym z fabryki urządzenie ma niedokładnie zestrojony „rewers”. Dlatego warto dostosować go samodzielnie zaraz po zakupie.

Aby to zrobić, musisz opuścić pompę do dużego pojemnika z wodą (wystarczy beczka) i poeksperymentować z dokręcaniem nakrętki na zaworze. Po osiągnięciu maksymalnej wysokości zamocuj ją nakrętką kontrującą.

Na początek rozważymy cechy demontażu i montażu pompy głębinowej „Kid” własnymi rękami, ponieważ są one początkiem i końcem każdej naprawy.

Aby zdemontować urządzenie, kolejno odkręć wszystkie śruby łączące części obudowy. Zaleca się nie odkręcać jednej śruby na raz, ale stopniowo poluzować wszystkie połączenia o kilka obrotów. Do zabezpieczenia pompy można użyć imadła.

Jeśli pompa działa już od dłuższego czasu, możliwe jest, że pod wpływem wody śruby są mocno zakwaszone i nie pomagają żadne specjalne smary.

Są dwa wyjścia: albo użyj wkrętarki z dużą dźwignią, albo ostrożnie odetnij nakrętki za pomocą szlifierki. Na przyszłość nie zaszkodzi zastąpienie standardowych śrub śrubami z nacięciem krzyżakowym, co ułatwi dalszą pracę z połączeniami gwintowanymi.

Pump Kid ze stalowym korpusem i kablem zasilającym

Po zakończeniu naprawy i konieczności ponownego montażu jednostki należy uważać, aby dopasować otwory w górnej części obudowy i środkową gumową uszczelkę. Ponieważ są one umieszczone symetrycznie do krawędzi obudowy, łatwo się zaplątać w prawidłowej pozycji uszczelki.

Po zmontowaniu koniecznie sprawdź, czy urządzenie działa w wiadrze z wodą, aby nie trzeba było go ponownie opuszczać i wyciągać ze studni.

Istnieją trzy możliwe przyczyny tego problemu: Luźne połączenia gwintowane trzpienia; zawór jest zużyty lub rozdarty; kolba się zepsuła (w tym przypadku samodzielna naprawa jest możliwa tylko wtedy, gdy masz zapasowe „Kid”, które można wykorzystać do szczegółów).

1. Po podłączeniu pompy z sieci wybija wtyczki lub kabel jest zwęglony.

Powody: przepalenie uzwojenia twornika - konieczne jest przewinięcie cewek; kabel jest uszkodzony - kabel wymaga wymiany.

Powód: nieregulowany zawór zwrotny.

1. Nadmierne wibracje i przegrzanie urządzenia.

Przyczyna: uszkodzenie masy (warstwa wykładziny epoksydowej tłumiącej drgania) - należy ją wymienić.

Demontaż działającej pompy Malysh

Przejdźmy teraz do konkretnej technologii pracy, która pomoże nam uporać się z problemami.
do menu ↑

1. Demontujemy urządzenie.
2. Określ miejsce, w którym mieszanka oderwała się od obudowy pompy głębinowej. Można to zrobić, lekko uderzając w korpus małym młotkiem. W normalnych obszarach dźwięk będzie przytłumiony, w uszkodzonych obszarach - dźwięczny.
3. Usuwamy zespół z mieszanką z korpusu pompy wibracyjnej.
4. Za pomocą szlifierki ostrożnie nałóż siatkę nacięć na wnętrze obudowy o głębokości do 2 milimetrów. Tę samą siatkę wykonujemy na węźle za pomocą mieszanki epoksydowej.
5. Pokryj oba obszary wycięciami klejem do szkła (można użyć dowolnego uszczelniacza)
6. Przywracamy zespół z zaprawą do pierwotnej pozycji - naprawiamy i czekamy, aż uszczelniacz stwardnieje.
7. Odkładanie ciała z powrotem.

Do przewinięcia cewek pompy wibracyjnej potrzebne będą następujące materiały:

• Drut miedziany o średnicy 0,65 m (gatunek PETV);
• Żywica epoksydowa, plastyfikator, utwardzacz.

• Maszyna do nawijania;
• Lutownica
• Kuchenka elektryczna;
• Młot;
• Śrubokręt;
• Rękawice ochronne.

Zaleca się naprawę pompy wibracyjnej na zewnątrz lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, ponieważ żywica epoksydowa musi być stopiona w celu przewinięcia cewek i wydziela toksyczne substancje, których wdychanie jest szkodliwe dla organizmu.

Pump Kid, gotowy do instalacji i podłączenia

Najpierw demontujemy pompę zanurzeniową. Wyjmujemy napełniony elektromagnes z urządzenia. Aby to zrobić, musisz stopić związek epoksydowy.

W tym celu najlepiej nadaje się kuchenka elektryczna, na której należy umieścić korpus urządzenia. Poczekaj, aż żywica nagrzeje się do temperatury 160-170 stopni (wskazuje na to charakterystyczny dym z niej wydobywający się - ten dym jest toksyczny, staraj się go nie wdychać).

Następnie potrzebujemy drewnianej kłody, o której będzie można wybić elektromagnes z korpusu. Po rozgrzaniu mieszanki załóż rękawice ochronne i uderzaj ciałem o pokład (elektromagnes powinien patrzeć w dół), aż elektromagnes zmieni swoje położenie, aby można było go czymś podważyć i wyjąć.

Gdy obudowa jest gorąca, wyczyść ją z pozostałości epoksydu za pomocą metalowej szczotki lub płaskiego śrubokręta.

Teraz musisz wybić elektromagnes z cewki młotkiem. Aby to zrobić, musisz użyć małego kawałka drewna jako klina. Zaleca się, aby zrobić to z asystentem, który będzie trzymał cewki podczas wybijania. Jeśli naprawisz cewkę w imadle, najprawdopodobniej naprawa zakończy się odkształceniem jej ramy.

Gdy tylko rdzeń elektromagnesu zostanie wybity, rozwiń cewkę i oczyść jej ramę z pozostałej żywicy epoksydowej. Umieść szpulkę na nawijarce i nawiń szpulkę całkowicie (około 8 warstw). Można to zrobić bez specjalnej maszyny, ale zajmie to znacznie więcej czasu.

Połącz początek i koniec drutu z główną częścią za pomocą lutownicy. Wkładamy rdzeń elektromagnetyczny z powrotem do ramy cewki. Kabel do podłączenia do sieci przepuszczamy przez uszczelkę wewnątrz obudowy. Oddzielamy kabel i ściągamy jego końce na 2-3 cm.

Przylutowujemy kabel do początku uzwojenia cewek. Delikatnie opuść cewki do obudowy. Aby cewki były ciasno osadzone na swoim miejscu, przymocuj mały drewniany klocek do rdzenia elektromagnetycznego i delikatnie wbij je w żądaną pozycję.

Teraz musisz zrobić mieszankę epoksydową. Zamocuj korpus urządzenia w imadle. Wymieszaj żywicę epoksydową, plastyfikator i utwardzacz w metalowym pojemniku.

Wypełnij cewki powstałą mieszaniną do górnej krawędzi elektromagnesu. Odczekaj 10-15 minut, aż mieszanka wypełni wszystkie luki. Jeżeli po opadnięciu żywicy epoksydowej do pustych przestrzeni jej poziom się obniżył, należy dodać dodatkową ilość mieszanki.

Aby masa całkowicie się utwardziła, należy odczekać co najmniej 24 godziny. Następnie zmontuj korpus urządzenia.Po zakończeniu naprawy przetestuj działanie pompy w wiadrze z wodą, może być konieczne wyregulowanie szczeliny między zworą a elektromagnesem.
do menu ↑

Jak wiadomo, każdy nawet najbardziej niezawodny mechanizm ma określony zasób, po którym wymagana będzie diagnostyka, naprawa lub utylizacja pojedynczego mechanizmu lub całego urządzenia.

Dowiedzieliśmy się już, że kompaktowe i bezpretensjonalne urządzenie zatapialnej pompy wibracyjnej Trickle może zapewnić niezbędne minimum zasobów wodnych na potrzeby terenu / domu.

W tym artykule postaramy się szczegółowo rozważyć niektóre niuanse działania, niedociągnięcia i naprawę pompy wibracyjnej, dziecko własnymi rękami i jego niuanse.

Przede wszystkim należy wspomnieć o charakterystycznej predyspozycji korpusu urządzenia jako całości oraz korpusu pompy do korozji. Oczywiście ta wada nie jest krytyczna i może stać się dla Ciebie problemem dopiero po kilkudziesięciu latach. Ale nie zapominaj, że pompa ma bezpośredni kontakt z zasobami wody, które są następnie zużywane przez ciebie z cząstkami korozji.

Po kilku latach użytkowania, podczas demontażu laktatora, będziesz mógł zaobserwować cienką warstwę korozji na prawie wszystkich metalowych zespołach. Oznacza to, że metal ma słabą obróbkę antykorozyjną. Dlatego nie zawsze oszczędzanie przy zakupie może zaoszczędzić pieniądze w przyszłości, dlatego naprawa pompy wodnej może sprawić, że wypłacisz porządną sumę pieniędzy.

Również naprawa zatapialnej pompy wibracyjnej Kid może być skomplikowana ze względu na możliwość rdzewienia śrub.

Ze względu na specyficzną zasadę działania (z powodu fal wibracyjnych) bardzo często w pompach klasy baby obserwuje się zniszczenie wewnętrznych elementów złącznych, zaworu i trzpienia. Plomby, jeśli zostaną zerwane, również mogą być bezużyteczne.

Ponadto przy niewłaściwej obsłudze i ciągłym przeciążeniu dziecko będzie musiało wcześniej naprawić pompę wody. Konsekwencją takich błędów może być zniszczenie metalu, co w przyszłości nie pozwoli na naprawę pompy głębinowej Kid własnymi rękami oraz jej kluczowych elementów.

Jeśli używasz pompki w zbyt zanieczyszczonej wodzie (mule, ścieki itp.), pamiętaj, że naprawa pompki dla niemowląt jest niedaleko. Ponieważ to urządzenie nie jest przeznaczone do pompowania wody z dużą ilością piasku, kamieni i innych cząstek stałych. Regularne zasysanie dużych cząstek zatyka zawór urządzenia, a także niszczy powierzchnię roboczą w postaci osłony, w której powinien pracować zawór gumowy.

Negatywny wpływ wibracji pompy, strużka, można również przypisać słabej „żywotności” pierścienia oporowego, który w końcu pęka, co wymusza wymianę tej części urządzenia. Ponadto dość często występuje problem naruszenia integralności uzwojenia, co jest przyczyną awarii wszystkich systemów pomp.

Naprawa pompy DIY Kid

Ale tej awarii nie należy mylić z tymczasowym wyłączeniem pompy z powodu przegrzania pod działaniem automatycznego systemu sterowania. Jeśli od takiego wyłączenia minęło więcej niż kilka godzin, oznacza to, że naprawy pompy dziecka powinny mieć na celu wymianę „spalonych” części i mechanizmów.
do menu ↑

W przypadku, gdy Twoje urządzenie przestało pompować wodę, najprawdopodobniej naprawa pompy wibracyjnej Kid jest nieunikniona, ale może być również tak, że problem nie dotyczy pompy.

Również w niektórych sytuacjach, w przypadku sytuacji potencjalnie niebezpiecznych dla pracy pompy (pobór powietrza, cząstki stałe, przegrzanie) konieczne jest wykonanie diagnostyki i, jeśli to konieczne, rozpoczęcie naprawy laktatora.

W każdym razie główną wygodą serwisowania danego urządzenia jest to, że jego ruch nie będzie utrudniony ze względu na jego kompaktowy rozmiar i brak potrzeby dodatkowych prac instalacyjnych.

Zarówno diagnostyka, jak i naprawa pompy, strużka dla niemowląt powinna składać się z następujących etapów:

Jeśli chcesz zapobiec w przyszłości nieprawidłowemu działaniu pompki zraszaczowej, pamiętaj o kilku podstawowych zasadach:

Dziecko pompy wibracyjnej nie działa

• Staraj się nie obsługiwać urządzenia dłużej niż dwie godziny z rzędu (zrób sobie przerwę na 30-40 minut)
• Po aktywnej pracy nie wyjmuj urządzenia jednocześnie z wody, daj silnikowi czas na naturalne ostygnięcie.
• Podczas opuszczania/podnoszenia pompy do źródła wody nie dopuścić do uderzenia korpusu urządzenia o ściany studni.

Przestrzegaj tych zasad, a pracując tylko z czystą wodą, pompa Trickle będzie wiernym pomocnikiem w gospodarstwie domowym przez wiele lat.
do menu ↑