W szczegółach: naprawa rur zrób to sam od prawdziwego mistrza dla witryny my.housecope.com.
Naprawa rur wodociągowych w mieszkaniu
Naprawa rur wodociągowych w mieszkaniu
Bardzo często przeciekają stare rurociągi w mieszkaniach. To pewny znak, że czas pomyśleć o kapitalnym remoncie rur wodociągowych, czyli o ich całkowitej wymianie. Ale jest to dość długa procedura, która wymaga dużo pieniędzy, wysiłku i czasu. A jeśli nie masz możliwości natychmiastowej całkowitej wymiany rurociągów, powinieneś zadbać o naprawienie wycieku w miejscu awarii. Co więcej, lepiej wykonywać pracę własnymi rękami, aby nie płacić za usługi pracowników biura mieszkaniowego lub jakiejś prywatnej organizacji. Sposób naprawy rur wodociągowych w mieszkaniu zostanie omówiony w dzisiejszym artykule.
Notatka! Jeśli planowana jest naprawa wysokiej jakości, nie możemy obejść się bez całkowitej lub częściowej wymiany rur. Ten, kto rozpoczął taką naprawę, jest odpowiedzialny za zaopatrzenie w wodę całego domu, więc byłoby lepiej, gdyby urząd wykonał pracę (w przeciwnym razie należy przynajmniej ostrzec).
Istnieje kilka sposobów naprawy uszkodzonych odcinków rur metalowych.
Często zawodzi odcinek rurociągu o minimalnym ciśnieniu, czyli odpływ. Jeśli rurociąg odpływowy płynie, można zastosować dobrze znaną „staromodną” metodę - owinięcie uszkodzonego obszaru szmatką (gazą) zaprawą cementową. Przede wszystkim musisz zamknąć zawory odcinające na głównych rurach rurociągu.
Następnie dodaj wodę do suchego cementu i wymieszaj masę do płynnej konsystencji. Powstałym roztworem impregnujemy gazę, którą natychmiast owijamy wokół rury kilkoma warstwami (bezpośrednio w miejscu wycieku i po obu jego stronach, aż całkowita długość cementowej wykładziny naprawczej wyniesie 30-40 cm). Czekamy, aż rozwiązanie stwardnieje (potrwa to dzień). Naprawa zakończona, możesz bezpiecznie otworzyć główne krany i zacząć korzystać z dopływu wody bez obawy o przecieki.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Główna zaleta „staromodny sposób” naprawy rur wodociągowych – wytrzymałość i trwałość powłoki cementowej. Po prostu nie da się oderwać gazy rękami.
Ale są też wady. Rury, które ściśle przylegają do ściany, nie mogą być naprawiane w ten sposób. I nie zaleca się naprawy połączeń rur w ten sposób, ponieważ w razie potrzeby demontaż będzie niemożliwy.
Owijanie rury gazą nasączoną cementem
Istnieje również nowocześniejsza metoda uszczelniania nieszczelności - zastosowanie zaprawy cementowej wzmocnionej trwałym włóknem azbestowym.
Notatka! Zaprawę cementową w tym przypadku można z powodzeniem zastąpić klejem epoksydowym.
Technologia zatapiania w tym przypadku nie różni się od metody opisanej powyżej (z zaprawą cementową). Zarówno przy użyciu kleju epoksydowego, jak i zaprawy azbestowej całkowite wyschnięcie powłoki naprawczej następuje w ciągu co najmniej jednego dnia.
Jeśli otwór w rurze jest mały, można go naprawić, wkręcając śrubę o odpowiedniej średnicy. Należy pamiętać, że takie prace „naprawcze” mogą dać tylko tymczasowy rezultat.
Na początek poszerzamy otwór w rurociągu do wielkości śruby za pomocą wiertarki elektrycznej, następnie w otwór wkręcamy śrubę z masywną elastyczną podkładką. W razie potrzeby możesz nagwintować otwór za pomocą kranu.
Mały otwór można zamknąć śrubą
Kolejną metodą jest nałożenie tymczasowego bandaża, spiętego elastycznym stalowym drutem.Jako łatę możemy użyć gumy, cienkiej blachy, a nawet włókna szklanego. Łatkę nawijamy wokół uszkodzonego odcinka rurociągu, dokręcamy drut „do skręcania”. Pożądane jest skompresowanie plastra w kilku miejscach jednocześnie. Podczas zdejmowania zacisków bandaż musi zachować swój pierwotny kształt, a tym samym zapobiegać wyciekom.
Tę samą procedurę można wykonać za pomocą stalowego zacisku i gumowej wykładziny. Najważniejsze, że zacisk jest wystarczająco szeroki.
Zamiast drutu można użyć stalowych zacisków
Z plastikowym rurociągiem sprawa jest znacznie prostsza. Nawet większe naprawy związane z wymianą poszczególnych odcinków autostrady możemy wykonać sami. Połączenia rurowe można wykonać na dwa sposoby:
zwykłe lutowanie, jeśli mówimy o rurach polipropylenowych;
wkładki gwintowane, jeśli stosuje się metal-plastik.
Lutowanie to dość prosta procedura, z którą nawet ktoś, kto nigdy nie trzymał lutownicy w dłoniach, poradzi sobie z niemal stuprocentowym sukcesem.
Pracę lokalną można wykonać na jeden z poniższych sposobów.
Jeśli uszkodzenie jest niewielkie, można je naprawić nawet bez dodatkowego bandaża. Wystarczy wziąć taśmę elektryczną i nawinąć ją na uszkodzony obszar w kilku warstwach. Najprawdopodobniej po tym rura będzie mogła służyć przez kilka miesięcy, a nawet lat (zwłaszcza jeśli chodzi o rurę odpływową).
Rury z tworzyw sztucznych można „naprawić” zwykłą taśmą elektryczną
Istnieje również „rzemieślnicza” metoda spawania – naprawa uszkodzonego rurociągu „własnym” stopionym tworzywem sztucznym. W tym celu w miejsce uszczelnienia przykładamy gorący metalowy przedmiot, choć możliwa jest również zwykła zapalniczka. Ale podczas wykonywania tej procedury należy zachować szczególną ostrożność, nieostrożność może doprowadzić do przegrzania rury.
Inny sposób na naprawę plastikowej rury
Trzecia metoda nadaje się do łączenia rur o różnych średnicach. W tym celu smarujemy mniejszą rurkę klejem (w razie potrzeby można ją dodatkowo owinąć włóknem szklanym) i wkładamy do rury o większej średnicy. Zaciskamy złącze żelaznym bandażem.
Notatka! Nawet najwyższej jakości klej należy „zabezpieczyć” bandażem, gdyż w trakcie pracy połączenie z czasem ulega zniszczeniu i traci szczelność.
Jak już wspomniano, jeśli zdecydujesz się na naprawę rurociągu wysokiej jakości, musi to być kapitał. Nie jest to łatwe, a prace spawalnicze trzeba wykonać. Zadanie jest jednak wykonalne.
Remont rur rozpoczyna się od wyboru materiału rur, którym zastąpimy starą magistralę. Tutaj wybór nie jest zbyt szeroki, są tylko trzy opcje.
plastikowe rurynajbardziej dostępny. Ponadto są odporne na korozję, łatwe w montażu i lekkie.
są uważane za bardziej trwałe stalowe ruryale tylko ocynkowane. Zaletą takich rur są doskonałe właściwości techniczne, które są całkowicie przyćmione przez niezwykle złożone prace instalacyjne. Tak skomplikowane, że nie da się ich wykonać samodzielnie.
Najlepsza opcja to miedziane rury. Są łatwe w naprawie, wytrzymują temperatury do 250 stopni, żywotność takich rur mierzona jest w stuleciach.
Jednym słowem zalecamy stosowanie rur miedzianych. Ale ze względu na ich główną wadę (wysoki koszt) nie każdy może sobie pozwolić na taki zakup.
Wybór nowego potoku
Przed przystąpieniem do instalacji należy:
zdecydować, gdzie będzie zlokalizowany nowy rurociąg;
kup do niego rury i osprzęt, zdobądź narzędzia;
zdemontować stary rurociąg.
Ważne jest, aby dokładnie postępować zgodnie z proponowaną technologiczną sekwencją czynności, niezależnie od tego, czy konieczna jest wymiana rurociągu gorącego, czy zimnego.Jeśli zaczniesz demontaż bez uprzedniego zakupu zestawu rur, naprawa będzie wymagać więcej czasu.
Nowy układ hydrauliczny
Zacznijmy więc od znaczników. Możesz oznaczyć bezpośrednio na powierzchni nośnej za pomocą markera lub kredy. Oblicz wymagany materiał liniowy linii, liczbę trójników, adapterów i kształtek. Innymi słowy, naliczając marże, kalkulujemy również przyszłe koszty.
Po zakupie i obliczeniach pozostaje tylko zdemontować stary rurociąg. Procedura wygląda następująco:
zakręcamy wodę za pomocą zaworu „mieszkanie” lub wspólnego zaworu w piwnicy domu;
demontujemy przyłącza rurociągów wraz z armaturą wodno-kanalizacyjną - umywalka, wanna, muszla klozetowa itp.;
odcinamy wszystkie rury od powierzchni nośnych za pomocą „szlifierki”, a następnie wyjmujemy je z mieszkania.
Notatka! Przy cięciu rur można pozostawić te odcinki przechodzące przez ściany, które później posłużą jako „tunele” dla naszego rurociągu.
Na końcowym etapie prac remontowych pozostaje zmontowanie rur ze sobą i połączenie ich za pomocą kształtek lub przez spawanie. W przypadku stosowania rur miedzianych należy je spawać metodą lutowania gazowego. W tym celu odtłuszczamy złącze, wsuwamy koniec rury do złączki, podgrzewamy palnikiem gazowym i owijamy przewód wokół złącza, utrzymując stałą temperaturę.
Rury stalowe spawane są bez złączek, wszystkie mocowania wykonywane są od końca do końca. W przypadku wkładek w kształcie litery X i T wykonujemy je w podobny sposób. Do pracy można stosować nie tylko spawanie gazowe, ale także elektryczne.
Rury z tworzyw sztucznych są połączone zgrzewarką dyfuzyjną. Prawie każdy poradzi sobie z tą procedurą, ponieważ obejmuje ona następujące kroki:
nakładamy rurę ze złączką na specjalną dyszę;
włącz urządzenie;
ustaw wymaganą temperaturę;
rozgrzej wszystkie szczegóły;
wciśnij je w siebie.
Ta metoda spawania pozwala uzyskać hermetyczne połączenie o wysokiej wytrzymałości.
Oferujemy kilka praktycznych wskazówek, dzięki którym Twój rurociąg będzie trwał jak najdłużej.
Zadbaj o stan zewnętrzny rurociągu. Wyeliminuj zacieki, zapobiegaj rozprzestrzenianiu się korozji w odpowiednim czasie, zagruntuj je, pomaluj.
Nie dopuścić do zamarznięcia przewodów rurowych na zewnątrz. Lód może z łatwością unieruchomić całą linię, zginając lub łamiąc rurę.
Jeśli zamarzanie nadal występuje, natychmiast podgrzej rurę.
Unikaj zatykania przewodu odpływowego. Aby to zrobić, okresowo wlewaj do niego kilka wiader gorącej wody, co oczyści rury z brudu. Ponadto regularnie opróżniaj pojemniki.
Nie dopuścić do kondensacji pary wodnej na zimnych rurach.
Aby rury żeliwne nie rdzewiały, można je leczyć jednym starym środkiem ludowym (czerwony ołów + żelazny czerwony ołów + olej suszący (3:3:1)).
Jeśli prawidłowo obsługujesz rury doprowadzające wodę, naprawy nie będą wkrótce wymagane.
Użyj potoku poprawnie, w przeciwnym razie...
Systemy kanalizacyjne, grzewcze i wodno-kanalizacyjne większości mieszkań i domów prywatnych składają się głównie z rur wodociągowych stalowych i żeliwnych. Wszyscy wiedzą, że zarówno stal, jak i żeliwo są stopami na bazie żelaza, które z czasem ulegają korozji. Dlatego czasami zdarzają się sytuacje związane z przepływem rur z powodu tego rodzaju uszkodzeń. W innych przypadkach rury mogą przeciekać w wyniku naprężeń mechanicznych lub nieprawidłowej obsługi. Takie sytuacje czyhają na właścicieli rurociągów montowanych na bazie rur z tworzyw sztucznych.
Jeśli rura pękła, nie panikuj, wystarczy znać najprostsze sposoby na wyeliminowanie takich awarii.
W każdym rurociągu przecieki mogą wystąpić na odcinkach prostych, na połączeniach rur o tej samej lub różnej średnicy, a także w miejscach podłączenia linii do urządzeń.
Z reguły system kanalizacyjny jest instalowany za pomocą rur żeliwnych. Takie rurociągi znajdują się pod niskim ciśnieniem, więc tego typu nieszczelności są dość łatwe do wyeliminowania.
Jednym z najszybszych sposobów jest nałożenie bandaża z zaprawy cementowej i bandaża. Naprawa rur „zrób to sam” odbywa się w następującej kolejności:
mieszać cement z wodą, aż do uzyskania jednorodnej masy o konsystencji gęstej śmietany;
namoczyć bandaż w tym roztworze;
kilkakrotnie owinąć obszar problemowy bandażem. Co więcej, każda nowa tura powinna zachodzić na poprzednią o jedną czwartą;
procedura jest powtarzana, uzyskując 3-4 warstwy bandaża.
Bandaż pomoże uszczelnić nieszczelność w rurze - Fot. 03
Po dniu kanalizacja może być ponownie użyta. Takie rozwiązanie tworzy bardzo mocne połączenie, dzięki czemu tę metodę można zastosować również do stalowych rur wodociągowych. Nie należy go używać tylko w miejscach połączeń gwintowanych, których demontaż będzie problematyczny po całkowitym związaniu kompozycji. Połączenie bandaż-cement można zastąpić klejem epoksydowym i włóknem szklanym, co wymaga starannego przygotowania powierzchni.
Bandaż można również nałożyć za pomocą taśmy montażowej lub paska miękkiej gumy, który jest ciasno owinięty wokół rury. Guma jest dodatkowo mocowana za pomocą zacisków lub drutu. Ta metoda ma również znaczną wadę - niemożność nałożenia bandaża w przypadku dokładnego dopasowania rury do ściany. Dzięki takiemu układowi możesz nałożyć łatkę lub zrobić pogoń za pęknięciem.
Nakładając łatkę, możesz naprawić dowolną rurę, w tym plastik. Aby wyeliminować wyciek, woda jest odprowadzana z odcinka rurociągu. Następnie oczyszczają miejsce wycieku ze starej farby i rdzy. Czyszczenie można wykonać za pomocą szczotki drucianej i papieru ściernego. Następnie uszkodzony obszar jest suszony i odtłuszczany. Następnie na problematyczne miejsce nałóż żywicę epoksydową i łatę z włókna szklanego. Dbają o to, aby klej nasiąkał materiałem plastra, a następnie nadał mu estetyczny wygląd. W razie potrzeby miejsce naprawy jest wzmacniane poprzez dodatkowe owinięcie go taśmą montażową. Po 24 godzinach rurociąg jest gotowy do eksploatacji.
Proces nakładania plastra gumowego - Fot. 05
Na styku rur wykonanych z żeliwa o dużej średnicy (zwykle pion) również nierzadko występują przecieki. Aby naprawić rurę własnymi rękami, należy usunąć fragmenty starego opakowania, a następnie zainstalować nowe, z pasm azbestu nasączonych bitumem. Od góry szczeliwo zamykane jest zaprawą cementową, również zbrojoną pasmem azbestowym.
W ten sposób możliwa jest naprawa pęknięć występujących w rurach żeliwnych. Jego istota polega na wbijaniu ołowianych stożków w powstałą szczelinę. Ołów, będąc bardzo miękkim metalem, jest spłaszczony we wszystkich kierunkach, wypełniając najmniejsze puste przestrzenie w rurze. W ten sposób przepływ ustaje.
Na prostych odcinkach rur pęknięcie można naprawić za pomocą łaty lub bandaża, podobnie jak w przypadku rur żeliwnych. Jednak ze względu na to, że przewody ciśnieniowe są zwykle wykonywane z rur stalowych, poniższe metody są bardziej wydajne i niezawodne.
Jeśli na odcinku rury pojawi się przetoka o małej średnicy (do 4 mm), można użyć wkrętu samogwintującego, wkręcając go z siłą w miejsce podmuchu. Przy otworze 5 mm lub większym naprawę rur zrób to sam należy przeprowadzić zgodnie z następującymi krokami:
spuścić wodę z sieci;
wywiercić wyciek, aby wyrównać krawędzie;
wyciąć nitkę w wywierconym otworze za pomocą kranu;
zainstaluj gumową uszczelkę na śrubie o pożądanym rozmiarze;
wkręcić osprzęt do rury, utrzymując wyciek.
Starannie naprawiony obszar za pomocą śruby może funkcjonować przez długi czas.
Otwór zamykamy wkrętem samogwintującym - Fot. 07
Niewielka średnica stalowych rur wodociągowych pozwala na naprawę metalowej rury własnymi rękami, zarówno za pomocą zacisków produkowanych przez przemysł w postaci zestawów naprawczych, jak i zacisków wykonanych samodzielnie.
Instalacja takiego urządzenia jest dość prosta: gumowa uszczelka jest nakładana na miejsce wycieku, sam zacisk jest na nim instalowany i dokręcany za pomocą dostarczonych elementów złącznych.
W przypadku braku zacisku fabrycznego można użyć kilku zacisków do węży elastycznych o pożądanej średnicy oraz paska miękkiej gumy.
Używanie opaski do naprawy nieszczelności - Fot. 08
Za pomocą obejm można również naprawiać nieprostoliniowe, a także odcinki złączy rur o różnych średnicach. Czasami fabryczny zacisk można zamontować tylko krzywo. Najważniejsze, że niezawodnie eliminuje wycieki. Zakupiony zacisk można zastąpić uchwytem do rur o żądanym rozmiarze. Podczas użytkowania ważne jest, aby wyciąć gumową uszczelkę z marginesem 1-2 cm.
Dobre domowe zaciski o pożądanej szerokości można wykonać niezależnie, używając paska blachy o pożądanym rozmiarze i wiercąc otwory wzdłuż jego krawędzi w celu zainstalowania śruby łączącej.
