Zrób to sam naprawa sowieckich rowerów

Bardzo możliwe, że na antresoli (w spiżarni, w garażu, na wsi...) leżał stary sowiecki rower. Może być też tak, że w tej chwili sumiennie spłacasz odsetki od kredytu na nowy jacht i nie masz już dodatkowej gotówki na nowy rower. Lub jesteś czysto estetyczny wyglądem rowerów z tamtej epoki. W tym przypadku masz niesamowitą okazję, aby przywrócić stary rower do życia i pochwalić się ulicami swojego rodzinnego miasta, pól i wsi swojego kraju na wyjątkowym urządzeniu!

Z reguły zajmują się odrodzeniem starych rowerów produkowanych przez KhVZ (Kharkov Velo Zavod): Sport Highway, Start Highway i Champion Highway, Sputnik, Tourist, Champion, Starton. Odnowa i modernizacja innych rowerów lub rowerów wyprodukowanych w Rosji, Białorusi, Ukrainie w okresie pierestrojki jest również możliwa, ale budzi mniejsze zainteresowanie ze względu na gorszą jakość „materiału źródłowego”. Jednak jedynym ograniczeniem jest twoje pragnienie.

Po pierwsze, skoro rower przetrwał do dziś od momentu premiery, np. w latach 60. XX wieku, to już mówi o jego sile. Nowoczesne rowery z częściami aluminiowymi są lżejsze, ale też zużywają się znacznie szybciej niż ich stalowe poprzedniczki.

Ponadto wymagany stopień modernizacji zależy od stanu konkretnego roweru i chęci jego modernizacji. Im lepszy stan początkowy, tym mniej trzeba zmienić. W większości przypadków koła są całkowicie zmieniane – technologia nie stoi w miejscu, a felgi bardzo się zużywają, trudno je zachować w dobrym stanie. Największe trudności sprawia karetka i manetki.

Prawidłowo zmontowany wózek i korbowody na klinach nie luzują się, nie grają, bez względu na to, co mówią na forach ci, którzy tak naprawdę ich nie używają. Proste ręce decydują o wszystkim. Ale karetka jest jedną z najbardziej zużytych jednostek, więc warto ją wymienić na nowoczesną kasetę. Tu pojawia się trudność – faktem jest, że w różnym czasie różni producenci wykonywali wózki o różnych średnicach z różnymi rodzajami gwintów. To wcale nie jest fakt, że nowoczesny wkład można zainstalować bez dodatkowego wysiłku. Często okazuje się, że konieczne jest przecięcie nitki specjalnym kranikiem. Czasami robią specjalne adaptery z większej średnicy na mniejszą.

Trudności z manetkami są następujące. Są to rowery sportowe lub blisko nich z zakrzywioną kierownicą szosową typu „taran”. Dźwignie hamulca górskiego i manetki dostępne w prawie każdym sklepie nie są odpowiednie. Najwygodniej jest używać kombinowanej szosowej manetki monoblokowej + dźwigni hamulca. Ale są drogie i zwykle starają się zaktualizować rower przy minimalnych nakładach kapitałowych. Ponadto rowery tamtych czasów były dostarczane z 3-5 gwiazdkami, a teraz trudno znaleźć mniej niż 7. Stąd potrzeba albo rozprostować ramę, albo wybrać manetki do pracy z grzechotką na 5-6 gwiazdek, albo wymyślić oryginalne kombinacje popularnych komponentów dla górników.

Czasami dodatkowo do ramy przyspawane są śruby do mocowania hamulców typu V-break, uchwytów na butelki, uchwytów na dodatkowe linki przełącznika. To kwestia gustu/potrzeb. Na przykład hamulce wibracyjne są łatwiejsze do znalezienia niż odpowiednie hamulce w kształcie litery U z zaciskiem, jeśli krewni stali się bezużyteczni. Jeśli możesz i nie zależy Ci zbytnio na wyglądzie, to łatwiej spawać mocowania niż szukać hamulców Cantilever z długimi „nogami” (odległość od mocowania do felgi to ponad 5 cm.).

Rezultat starannej modernizacji wygląda bardzo atrakcyjnie (elegancja cienkiej stalowej ramy i wąskich kół) i toczy się po asfalcie lepiej niż MTB. Oczywiście okazuje się, że rower nie jest przeznaczony do zawodów – sporty i ekstremalne obciążenia wymagają zupełnie innego sprzętu. Z reguły takie rowery po renowacji są najbliżej klasy turystycznej (turystyczna, „touring”) lub wyścigowej na treningi (waga od ok. 11 kg). Jednak opcje roweru miejskiego z wysoką pozycją siedzącą i prostą kierownicą również nie są rzadkością.

Takie zmodernizowane rowery są często określane jako „krokodyle”. Dlaczego tak trudno powiedzieć. Być może nazwa wzięła się stąd, że popularne do modernizacji rowery KhVZ były pierwotnie zielone. Albo pierwsze odrestaurowane były takie przerażające. Bardzo prawdopodobną wersją jest to, że w FIDO każdy oldschoolowy rower zmodyfikowany przez właściciela nazwali czymś wyjątkowym (teraz nazwaliby go customowym), później nazwa ta rozprzestrzeniła się na wszystkie zmodernizowane rowery.

Wydawać by się mogło, że renowacja starych rowerów to wyłącznie domowa rozrywka. Nadal HVZ. ale, jak widzieliście w kilku powyższych linkach, kraje anglojęzyczne są również zaangażowane w reanimację starych rowerów i niestandardowe wykończenia.

Na zakończenie kilka przykładów „krokodyli” wraz z opisem procesu ich modernizacji.

Bardzo szczegółowy opis procesu modernizacji tego roweru z profesjonalnego warsztatu:

Opis uaktualnienia i jego dyskusja na forum.

Dyskusja: jest też link do dużych zdjęć poszczególnych węzłów.

Opis i dyskusja na forum:

Modernizacja w kierunku hybrydy

Kolejny pojazd terenowy.

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że tylne i przednie piasty roweru mają skomplikowane urządzenie, a samodzielna naprawa i konserwacja w domu nie jest łatwym zadaniem. Ale tak nie jest. Oczywiście istnieją pewne różnice konstrukcyjne, ale większość z nich jest taka sama. Dlatego w tym artykule poruszymy takie tematy jak: odmiany i rozmieszczenie tulei kół rowerowych, ich demontaż/montaż, naprawa i konserwacja, a także zastanowimy się jak, jak i z jaką częstotliwością należy je smarować. Postaramy się jak najkrócej przedstawić materiał w formie szczegółowej instrukcji, a w niektórych punktach dodamy film ilustrujący demontaż tulei.

W chwili obecnej na rynku części rowerowych dostępnych jest kilka rodzajów piast kół rowerowych: ze swobodnym luzem, bez luzu (stosowane w rowerach typu fix), a także z wbudowanym hamulcem nożnym, z wbudowaną prądnicą, oraz tak zwane tuleje planetarne. Istnieją dwa rodzaje łożysk, które mogą być stosowane w konstrukcjach wolnobieżnych: typu miseczkowo-stożkowego (głównie firmy Shimano) oraz łożyska przemysłowe. Ponieważ najpopularniejsze są tuleje wolnobieżne z wbudowanymi hamulcami, poniżej przyjrzymy się ich konstrukcji.

Ten rodzaj tulei jest jednym z najczęstszych w porównaniu z resztą i jest często używany na autostradach, górach, drogach i innych rodzajach żelaznych koni. Może być używany zarówno w najbardziej ekonomicznych rowerach, jak i rowerach profesjonalnych. Zwolennikiem tego projektu jest firma Shimano, która produkuje wyłącznie tuleje z łożyskami masowymi (no, tuleje planetarne). Według nich stożek ma przewagę nad tuleją w łożyskach przemysłowych, a mianowicie najlepsze toczenie. Trudno powiedzieć, czy to prawda, ale nie to jest celem tego artykułu. Następnie rozważ projekt typowej tulei ze stożkami.

Jak widać tuleja z łożyskami stożkowymi składa się z: korpusu, osi, miseczek, kulek, pylników, kielichów, podkładek, pylników, przeciwnakrętek (oraz bębna, jeśli chodzi o tylną piastę).

Konstrukcja tego typu tulei jest bardzo podobna do poprzedniej, z wyjątkiem zastosowania łożysk przemysłowych zamiast kulek masowych. Z tego powodu brakuje w nim elementów, takich jak kulki i nakrętki kielichowe, a łożysko jest jednoczęściowe. Zaletami są łatwość montażu i demontażu, a także bezużyteczność regulacji dokręcania stożków. Ten rodzaj piasty może być również stosowany w prawie wszystkich typach rowerów.

Ten typ tulei jest montowany głównie w jednobiegowych rowerach miejskich. Jego główną cechą jest hamulec, który jest zainstalowany wewnątrz korpusu i jest uruchamiany przez cofnięcie się pedałów. Dzięki temu jest nieco większy i cięższy od swoich konkurentów. Poniżej podajemy zdjęcie z projektem tego rękawa.

Rowerowe piasty planetarne są bardzo podobne do małej skrzyni biegów z samochodu i mają złożoną konstrukcję i gęsty układ części. Wewnątrz tego projektu znajduje się wiele biegów, za pomocą których odbywa się przełączanie prędkości. Trudne w naprawie i utrzymaniu. Często używany w miejskich rowerach składanych.

Tuleje z dynamem wewnątrz obudowy to z grubsza mały generator, z którego można zasilać różne urządzenia elektryczne roweru. Na przykład może to być oświetlenie latarni. Zasadniczo dynamometr znajduje się wewnątrz przedniej piasty roweru miejskiego lub szosowego.

Przed przystąpieniem do demontażu zdecydujmy, kiedy serwisować piasty rowerowe. Przede wszystkim warto zauważyć, że konserwacja ma charakter okresowy i wymuszony.

Oznacza to środki zapobiegawcze dotyczące czyszczenia i smarowania wszystkich zespołów piast roweru w celu uniknięcia ich awarii, a tym samym zmniejszenia kosztów zakupu nowych części i problemów z naprawą. Wielu mistrzów motocykli zaleca wymianę smarowania łożysk piasty co 5000 km, ale jak pokazuje praktyka, wiele zależy od nawierzchni drogi, po której jeździsz, oraz jakości samej piasty (bezpośrednio konstrukcja pylników). Dlatego konieczność konserwacji może pojawić się wcześniej.

Jeśli podczas jazdy lub sprawdzania obrotu koła rowerowego zauważysz luzy, obce dźwięki i trzaski wewnątrz piasty lub jeśli koło trudno się obraca, może to wskazywać na kilka możliwych przyczyn:

• Nieprawidłowe dokręcenie stożków (w przypadku łożyska stożkowego).
• Brak smarowania lub silne zanieczyszczenie.
• Awaria miseczek, kulek lub stożka tulei (w przypadku łożyska „stożek-cup”).
• Awaria łożysk przemysłowych (w przypadku braku tulei).

W takim przypadku koło należy jak najszybciej naprawić i serwisować. A co należy w tym celu zrobić, rozważymy poniżej.

Zdemontujemy i wymienimy smar na przykładzie tulei z łożyskami „stożkowymi”.

UWAGA: Podczas demontażu należy wyraźnie zanotować kolejność, w jakiej elementy piasty są usuwane i jak są instalowane. Ponadto części po lewej stronie nie można montować po prawej stronie i odwrotnie. To ostatnie wynika z tego, że kulki, miseczki i stożki ocierają się o siebie i nie będą dobrze pasować, jeśli przeniesiesz je na drugą stronę.

Na początek zdemontujemy/zmontujemy przednią piastę roweru.

1. Zdejmujemy koło z roweru, zdejmujemy mimośród z osi piasty i odkręcamy tarczę hamulcową (jeśli jest to naturalne). Jest to konieczne, aby uniknąć dostania się smaru do tarczy hamulcowej i uprościć procedurę demontażu.
2. Pylniki usuwamy z prawej i lewej strony. Aby to zrobić, ostrożnie podważ je śrubokrętem minusowym.

Następnie przyjrzymy się, jak zdemontować i nasmarować tylną piastę koła rowerowego.W zasadzie nie ma dużej różnicy w sposobie demontażu przedniej (dlatego możesz to najpierw przeczytać, są punkty, których nie powtórzyliśmy w opisie dla tylnej), poza kilkoma drobnymi różnicami.

1. Zdejmujemy koło, mimośród i demontujemy tarczę hamulcową (jeśli jest).
2. Zdejmij osłonę z lewej strony tylnej piasty za pomocą śrubokręta. Po prawej stronie (tam, gdzie znajduje się kaseta) nie ma zewnętrznego pylnika.

Jeśli z jakiegoś powodu musisz wyjąć kasetę, można to zrobić dosłownie natychmiast za pomocą specjalnego narzędzia.

Do smarowania przednich i tylnych łożysk piasty roweru można użyć dowolnego rodzaju smaru do łożysk samochodowych. Na przykład Litol-24 lub ZIFTIM-201.158 są dobrze dopasowane. Oczywiście nikt nie zabrania kupowania specjalistycznych smarów do łożysk rowerowych, na przykład firmy Shimano, które wykonują świetną robotę. Ale szczerze mówiąc, nie zauważyłem dużej różnicy (poza ceną).

Ale czego nie można smarować łożysk tulei w rowerze: WD-40, oleje silnikowe samochodowe, oleje do maszyn do szycia, smarowanie łańcuchów rowerowych i inne płynne smary.

Rozwijając jego zasób lub przedwczesną awarię takich części jak: oś, stożek, kulki łożyskowe, miseczki, wymienia się je na nowe. A jeśli nie ma specjalnych problemów z pierwszymi z tej listy, to z kubkami nie wszystko jest takie proste. Jest kilka zawieszeń. Po pierwsze, jest mało prawdopodobne, że będziesz w stanie kupić nowe specjalnie do konkretnej tulei (chyba że znajdziesz tę samą używaną). Dlatego albo trzeba będzie zatańczyć z tamburynem i zamówić kubek od tokarza, albo poszukać dawcy, wybić go i włożyć do ofiary. Co nie zawsze działa. Jest jeszcze jedna opcja. Wybij miseczki z piasty koła rowerowego i umieść w ich miejsce łożyska przemysłowe. Ale tutaj również musisz wyraźnie wybrać wszystko w rozmiarze i nie wszystko może iść tak, jak chcesz. Więc jeśli miseczki pękną, najprawdopodobniej będziesz musiał kupić nową tuleję.

Chciałbym zauważyć, że przy wymianie kulek należy zmienić wszystko na raz, a nie kilka sztuk na raz.

W przypadku awarii łożysk przemysłowych są one również bez problemu wymieniane na nowe.

Cóż, w przeciwnym razie wyczyść i nasmaruj tuleje na czas, sprawdź je pod kątem luzu (w razie potrzeby dokręć jak opisano powyżej), a tuleje roweru wytrzymają bardzo długo.

Po przeczytaniu tego artykułu nauczyłeś się, jak prawidłowo demontować i naprawiać tylną i przednią piasty roweru własnymi rękami na przykładzie zdjęć i filmów. Co można podsumować? Przede wszystkim konserwacja powinna być przeprowadzana okresowo i terminowo: wykonaj czyszczenie i smarowanie, sprawdź luz i sprawność serwisową. Ponadto dowiedzieliśmy się, co można, a czego nie można smarować rękawem, a także poznaliśmy jego budowę. Dziękuję za uwagę i życzę powodzenia w naprawie!

Jednym z najbardziej praktycznych i zdrowych środków transportu jest rower. Jednak jego konserwacja może cię sporo kosztować, jeśli nie wiesz, jak naprawić przynajmniej drobne awarie.

W takich przypadkach po prostu konieczne jest posiadanie umiejętności takich jak dbałość o szczegóły i dokładność, ponieważ pomogą one naprawić lub zdemontować dowolną część, na przykład tylną piastę koła rowerowego.

Jedną z najważniejszych części roweru jest koło. W szczególności tylne koło jest znacznie bardziej obciążone niż przednie koło, ponieważ na nim zamontowana jest zapadka (mechanizm wolnego koła) i kaseta (blok koła zębatego). Podczas jazdy główny nacisk kładziony jest na koło, dlatego ważne jest, aby zrozumieć konstrukcję jego piasty, aby móc go właściwie serwisować.

Tuleja - element koła, montowany na ramie rowerowej, a mianowicie na dropauntach. Jest to centralna część koła, zapewniająca jego swobodny obrót.

Rękaw składa się z takich elementów jak:

Jednym z powodów podziału tulei tylnych na odmiany jest ich konstrukcja. W zależności od tego, tylne tuleje dzielą się na:

1. Bez hamulca.
2. Z wbudowanymi hamulcami.

Należy powiedzieć, że tuleje, które nie są wyposażone w mechanizm hamulcowy, dzielą się również na te bez luzu iz luzem. Dzięki zintegrowanemu hamulcowi nożnemu piasty są zaprojektowane z luzem. Jeśli mówimy o wersji piasty z mechanizmem hamulcowym, to ich główną cechą jest to, że aby zatrzymać rower, trzeba wcisnąć pedały w przeciwnym kierunku.

W zależności od sposobu mocowania tuleje można mocować na dwóch nakrętkach, co jest znacznie tańsze, lub można je zamocować za pomocą mimośrodu. Druga metoda jest droższa, ale znacznie wygodniejsza, ponieważ nakrętki należy odkręcić kluczem, a aby zdjąć koło mimośrodu, wystarczy wykręcić jego uchwyt. Zajmie to tylko kilka sekund.

Liczy się również materiał wykonania. Tuleje to:

1. Aluminium (lekki i niekorozyjny).
2. Stal (mocny, ale ciężki i bardzo podatny na korozję).

Tuleje różnią się również wielkością osi, standardy są różne - od 9mm do 15mm. Należy pamiętać, że im większy rękaw, tym jest cięższy.

Do prawidłowej pracy koła i jego głównych części, m.in. tuleje, musi być stale utrzymywany w dobrym stanie. Potrzebuje smarowania, a także jego ciało musi być okresowo dokręcane. Ponadto wymiana kulek łożyskowych i regulacja klocków na piaście hamulca nie będą przeszkadzać.

Konserwacja tylnej piasty jest koniecznością, ponieważ w przypadkach, gdy tak się nie dzieje, może zajść potrzeba naprawy całego koła. Dlatego lepiej zadbać o swój rower na dłuższą metę. Należy zauważyć, że serwisowanie tylnej piasty nie jest dużo trudniejsze niż przedniej.

Serwis jest wymagany w następujących przypadkach:

1. Jeśli słyszysz hałas podwozia, gdy rower jest w ruchu lub chybocze się.
2. Reakcja.
3. Jeśli łożyska grzechoczą.
4. Zła dynamika toczenia.

Jeśli nie zwrócisz uwagi na opisane powyżej oznaki "choroby" swojego roweru i będziesz z niego korzystał przez długi czas, jeśli są obecne, może szybko zawieść.

Naprawa z kolei będzie znacznie droższa niż zwykła konserwacja koła, którą możesz wykonać samodzielnie. Dlatego na początku każdego sezonu sprawdzaj koło pod kątem luzu, a także czy łożyska nie są zbyt ciasne.

Przed przystąpieniem do demontażu obudowy konieczne jest posprzątanie miejsca pracy, ponieważ bardzo ważne jest, aby wszystkie czynności wykonać bardzo dokładnie i z najwyższą starannością.

Początkowo należy wyjąć kasetę z osi za pomocą ściągacza i bicza. Następnie otwieramy pierścień ustalający i usuwamy podkładki i łożyska. Aby nie pomylić się w szczegółach, należy pamiętać o pierwotnym położeniu podkładek i łożysk.

Po nasmarowaniu konieczny jest montaż tulei. Aby prawidłowo zmontować tylną piastę, należy przestrzegać następujących zasad:

1. Oś wstawiamy w taki sposób, aby nie pomylić, po której stronie znajduje się prawa strona osi, która jest mocno zamocowana. Oś jest regulowana za pomocą lewego stożka.
2. Następnie umieść lewy stożek na osi, aż się zatrzyma.
3. Zakładamy krążki.
4. Przekręcamy przeciwnakrętkę.
5. Regulacja łożysk.

1. Sprawdzenie miejsca pracy. Oczyszczamy miejsce pracy z niepotrzebnych narzędzi, rzeczy, które Ci się nie przydadzą.
2. Usuń pierścień ustalający.
3. Wymontuj półoś. Najpierw usuń wszystkie części, które znajdują się po przeciwnej stronie gwiazd.

Najczęściej konieczna jest naprawa piasty koła tylnego z luzem lub ze zwężeniem stożka. Tak więc instrukcje krok po kroku:

1. Sprawdzenie miejsca pracy. Oczyszczamy miejsce pracy z niepotrzebnych narzędzi, rzeczy, które Ci się nie przydadzą.
2. Poluzuj przeciwnakrętkę kluczem.
3. Poluzuj lub dokręć nakrętkę kielichową.
4. Dokręć przeciwnakrętkę na swoim miejscu.

Jeśli przyczyną awarii była awaria lub awaria jakiejkolwiek części, należy ją po prostu wymienić, stosując się do następujących zaleceń:

1. Po sprawdzeniu miejsca pracy zdejmij pierścień ustalający.
2. Wymontuj półoś. Najpierw usuń wszystkie części, które znajdują się po przeciwnej stronie gwiazd.
3. Sprawdzanie części pod kątem wad.
4. Wymieniamy zepsutą część.
5. Montujemy wszystkie części na miejscu, dokręcamy nakrętki kielichowe i przeciwnakrętkę.

Awaria koła rowerowego występuje z różnych powodów. Może ich być bardzo dużo.

Najważniejsze z nich to:

1. Niewystarczająca konserwacja tulei lub brak konserwacji.
2. Luźna tuleja (luz).
3. Słabej jakości części tulei.
4. Nosić.
5. Rozciągliwość stożka.

Dlatego, aby zapewnić długą żywotność roweru, należy poświęcić mu określoną ilość czasu. Podstawą długiej żywotności roweru jest konserwacja. Można to zrobić samodzielnie, własnymi rękami. Najważniejsze w tym jest przestrzeganie środków ostrożności i ostrożne podejście do sprawy, ponieważ każdy szczegół jest ważny w mechanizmie rękawa.

Aby serwisować tuleję, należy wyjąć wszystkie części, nasmarować, po usunięciu całego starego smaru. A następnie ostrożnie zainstaluj wszystkie części w odwrotnej kolejności. Należy przy tym uważać, aby dokręcić przeciwnakrętki i nakrętkę kielichową, aby ich nie dokręcić. Ponadto istnieją różne rodzaje tulei tylnych.