Źródła światła tej kategorii są bardzo poszukiwane na współczesnym rynku. Zużywają niewielką ilość energii, są trwałe i odporne na różne wpływy zewnętrzne. Jednak każde urządzenie techniczne może ulec awarii podczas pracy. Nie można wykluczyć wady fabrycznej, która może pojawić się po upływie oficjalnego okresu gwarancji. Wykwalifikowana naprawa lamp LED własnymi rękami pomoże rozwiązać problem bez dodatkowych kosztów. W tym artykule przedstawiono technologie odzyskiwania w domu dla urządzeń wraz z instrukcjami i objaśnieniami krok po kroku.
Należy od razu zauważyć, że lamp z takimi diodami LED (żarnik) nie można naprawić. W nich kolba wypełniona jest gazem obojętnym, a producenci zachowują dokładny skład w tajemnicy. Wysokiej jakości reprodukcja technologii przemysłowej w domu jest niemożliwa.
Wszystkie zbudowane są ze standardowych niedrogich diod LED, które można kupić bez żadnych trudności. Standardowe narzędzia są odpowiednie do sprawdzania i wykonywania operacji roboczych. Najprostsze specjalne urządzenia do demontażu i późniejszego montażu można wykonać ręcznie.
Szczegółowe badanie procesów fizycznych nie ma sensu. Dość powiedzieć, że w tym przypadku źródłem światła jest wyspecjalizowane urządzenie półprzewodnikowe. Emituje światło, gdy przyłożone jest stałe napięcie kilku woltów przy stosunkowo małym prądzie. Oznacza to, że wymagana będzie korekta i ograniczenie odpowiednich parametrów elektrycznych. Obecność złącza p-n wskazuje na możliwość wyjaśnienia wydajności za pomocą typowego testu konwencjonalnej diody.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Sterownik to układ elektroniczny, który prostuje napięcie, ogranicza prąd do wartości nominalnej. Wymagana liczba diod LED jest zainstalowana na podłożu z radiatorem do rozpraszania ciepła. Dyfuzor eliminuje nierównomierny strumień światła i nadmierną jasność poszczególnych elementów promieniujących.
W tym prostym obwodzie sterownika lampy LED 220 V kondensator C1 wraz z rezystorem R1 obniża napięcie do pożądanej wartości. Jest to określane przez liczbę diod LED połączonych szeregowo. Na każdym z nich spadek napięcia wynosi około 3 V (dokładna wartość podana jest w karcie technicznej urządzenia). Po mostku diodowym pozostałe tętnienia są wygładzane przez kondensator C2. Rezystory R3, R4 ograniczają prąd rozruchowy po podłączeniu do zasilania. Gdy lampa jest wyłączona, równoległy kondensator szybko rozładowuje się przez R2.
W rozważanym obwodzie zastosowano najprostsze elementy elektroniczne, które rzadko zawodzą. Według statystyk najczęściej uszkodzony jest kondensator wygładzający elektrolit. Problemy pojawiają się, gdy części są używane „ekonomicznie” bez marginesu napięcia znamionowego.
Są też kiepskiej jakości połączenia lutowane. Rozpadają się po kilku cyklach włączania/wyłączania w wyniku rozszerzalności/skurczu termicznego. Naprawa lamp LED może być potrzebna częściej, jeśli są instalowane w pomieszczeniu o dużej wilgotności. W lampach tego typu nie ma grup kontaktowych, które są uszkadzane przez tworzenie warstewki tlenków. Dlatego i tutaj wadliwe lutowanie będzie przyczyną awarii.
Czasami rozpraszanie ciepła jest słabo zorganizowane. W takich warunkach diody LED przez długi czas nie są w stanie pełnić swoich funkcji.Niedopuszczalne jest zainstalowanie plastikowej podróbki zamiast metalowego grzejnika. Naprawa takich produktów ma sens tylko przy całkowitej wymianie nieużytecznych części konstrukcji. Przy nieumiejętnym montażu „oszczędzają” pastę termiczną lub w ogóle jej nie używają. W takim przypadku nawet wysokiej jakości grzejnik aluminiowy nie spełni swoich funkcji z maksymalną wydajnością.
Aby wyeliminować wątpliwości, sprawdź 220 V bezpośrednio we wkładzie. Aby to zrobić, użyj multimetru, sondy fazowej (śrubokręt z wbudowanym wskaźnikiem fazy) lub wkręć inną działającą lampę.
Zanim zaczniesz naprawiać żarówkę 220 lub 12 V, musisz zapoznać się z jej urządzeniem. Jak wspomniano powyżej, projekt jest niezwykle prosty. Lampę można warunkowo podzielić na trzy części: obudowę z podstawą i filtrem światła, płytkę zasilającą LED, moduł LED.
Po ostrożnym demontażu obudowy wnętrze obwodu elektronicznego otworzy się przed tobą. W większości chińscy producenci niedrogich urządzeń, takich jak „kukurydza” i podobne emitery światła LED, instalują beztransformatorowe źródła prądu kondensatorów. W tych obwodach kondensator działa jako ogranicznik prądu i napięcia.
Dla informacji Czytelnika załóżmy, że napięcie pracy jednej diody LED wynosi 3,3 V, a prąd kryształu półprzewodnika to około 20-50 μA, w zależności od rodzaju diody. Jeśli te parametry zostaną przeszacowane, dioda się przegrzeje, a kryształ przebije się i ulegnie awarii.
Jak powstają żarówki LED? Szeregowo w łańcuchu 50 - 60 diod LED jest lutowanych razem, tworząc razem element emitujący światło na napięcie 180 woltów. Kondensator mocy z rezystorem ogranicza prąd i napięcie do wymaganego poziomu.
Często producenci takich urządzeń idą w umyślne oszustwo, a oto co: jeśli zwiększysz prąd przez kryształ powyżej wartości roboczej, ale w rozsądnych granicach, wówczas promieniowanie z diody wzrośnie. W związku z tym rozpraszanie ciepła również stanie się wyższe, z czym możesz walczyć przez krótki czas. Ta sztuczka wyróżnia je na tle konkurencji, ze względu na większą jasność przy tej samej deklarowanej mocy. Prowadzi to jednak do spadku lub zniszczenia emisji światła w czasie i gorzkiego rozczarowania użytkownika.
Mając więc pomysł na projekt obwodu elektronicznego naszej lampy LED, który nie działa, zastanówmy się, jak go naprawić w domu.
Przede wszystkim dokonujemy oględzin mikroukładu i samych diod. W 80% przypadków awaria to przepalona dioda LED. Aby przeprowadzić naprawy, musisz najpierw znaleźć diodę, która różni się wizualnie od reszty, na przykład wyraźną czarną kropką, jak pokazano na poniższym zdjęciu, a następnie wymienić ją na nową.
Samouczek wideo dotyczący naprawy żarówki LED, w której wypaliła się dioda LED:
Rezystor ograniczający prąd może się również przepalić. Rzadko działają kondensatory, które zawodzą, wyłączając inne elementy urządzenia LED z ich awarią.
Ponieważ studiujesz tę stronę, mamy nadzieję, że masz lutownicę i podstawową wiedzę na temat elektroniki. Teraz o technice rozwiązywania problemów. Testowanie diod jest możliwe zarówno za pomocą multimetru, jak i korony z rezystorem ograniczającym 1 kΩ. Naprzemiennie umieszczając okablowanie na wyjściach diody LED, sprawny będzie świecił. Multimetr w pozycji testowej również spowoduje świecenie diody LED, o ile polaryzacja jest prawidłowa.
W przypadku braku problemów z emiterem światła sprawdzamy testerem rezystor ograniczający, w większości obwodów jego wartość wynosi około 100-200 Ohm. Zalecamy obejrzenie bardziej złożonej naprawy na wideo:
