Naprawa sprzęgła zrób to sam ZIL 130

CZĘŚCI ZAMIENNE I CZĘŚCI MONTAŻOWE

WYPOSAŻENIE SPECJALNE NA BAZIE URAL, MAZ, KAMAZ ____________________

Kosz sprzęgła ZIL-130

Tarcza dociskowa (kosz) sprzęgła ZIL-130 wykonana jest z żeliwa szarego SCH 18-36 (GOST 1412-54). W przypadku wystąpienia pęknięć na powierzchni, a także gdy grubość korpusu tarczy jest mniejsza niż 24,7 mm, mierzona piastą montażową sparowanych płytek sprężynowych, docisk sprzęgła jest odrzucany.

W przypadku uszkodzenia lub zerwania gwintu M8 X 1,25 mm, do dwóch gwintów, tarczę dociskową sprzęgła umieszcza się w imadle, mocuje i gwint jest przebijany przez cztery otwory za pomocą gwintownika.

Pilnik czyści nacięcia i zadziory na obrabianych powierzchniach. W przypadku wypaczenia większego niż dopuszczalny rozmiar, dysk dociskowy jest montowany na pierścieniu znajdującym się na stole prasy płaszczyzną styku z napędzanym dyskiem w dół i korygowana. Dokładność edycji sprawdzamy za pomocą linijki i sondy.

Maksymalna wartość wypaczenia kosza sprzęgła ZIL-130 nie powinna przekraczać 0,15 mm. Zatarcia na płaszczyźnie styku z napędzaną tarczą są eliminowane przez szlifowanie.

Gdy otwory na palce dźwigni są zużyte, kosze sprzęgła są mocowane w imadle stołowym, a zużyte otwory są rozwiercane do średnicy 8,4 + 0,058 mm, co odpowiada pierwszemu rozmiarowi naprawy. Otwory naprawcze są zaznaczone farbą.

Zużyty rowek dźwigni kosza sprzęgła ZIL-130 jest przyspawany do wielkości co najmniej 9,0 mm między uszami, a następnie, po zamocowaniu części, rowek jest frezowany w miejscach spawania. Nawiercone otwory w uszach rozszerzają się do średnicy 8,2 + 0,058 mm.

Kontrola wykonanej operacji polega na sprawdzeniu wyrównania otworu w uszach za pomocą urządzenia wskaźnikowego. Nieprostopadłość osi otworu do wewnętrznych płaszczyzn rowka nie powinna przekraczać 0,3 mm na długości 100 mm palca włożonego do otworu.

Obudowa kosza sprzęgła ZIL-130 wykonana jest ze stali o grubości 08 5 mm. Część jest odrzucana, jeśli jest więcej niż trzy pęknięcia o długości większej niż 50 mm. W przypadku wgnieceń na powierzchni i płaszczyznach przyległych, pokrywa sprzęgła jest montowana na matrycy matrycy i korygowana pod ciśnieniem.

Jakość wykonywanej operacji sprawdzana jest przez oględziny zewnętrzne oraz poprzez określenie stopnia wypaczania obudowy, który sprawdzany jest na płytce kontrolnej za pomocą sondy. Płaskość powierzchni czołowej mocowania do koła zamachowego nie powinna przekraczać 0,5 mm.

Gdy gwint M8 jest zerwany lub zużyty, nie więcej niż dwa gwinty, pokrywa kosza sprzęgła ZIL-130 jest instalowana na stojaku, gwint jest prowadzony przez osiem otworów za pomocą kranu, a nacięcia i zadziory na powierzchni części są oczyszczone pilnikiem.

Jeśli gwint M8 jest zerwany lub zużyty na więcej niż dwa gwinty, zakłada się i mocuje pokrywę sprzęgła na stole wiertarki, a otwory gwintowane wierci się do średnicy 12 mm.

Po zainstalowaniu części na płycie spawalniczej wywiercone otwory są spawane metodą spawania gazowego. Po oczyszczeniu nałożonej warstwy równo z metalem podstawowym sprawdza się niepłaskość czoła mocowania obudowy do koła zamachowego iw razie potrzeby koryguje obudowę w sposób opisany powyżej.

W podobny sposób naprawia się wytarte otwory do mocowania obudowy kosza sprzęgła ZIL-130 do koła zamachowego, do tulei i nakrętek. Są wiercone, spawane, po spawaniu sprawdzany jest stopień wypaczenia obudowy i w razie potrzeby korygowany.

Ostatnią operacją jest wiercenie otworów o nominalnych wymiarach. Otwory do mocowania obudowy do koła zamachowego są wywiercone do średnicy 9,8 mm i rozmieszczone.

Po poluzowaniu nitów do mocowania płyt obudowa jest montowana na uchwytach pod ciśnieniem, a nity są zaciskane. Zerwanie nitów mocowania płyt lub wyrwanie płyt powoduje wymianę uszkodzonych części.

Napędzana tarcza sprzęgła ZIL-130

Tarcza sprzęgła ZIL-130 wykonana jest ze stali 50 i fosforanowana. Twardość tarczy to HRC 35-40. Piasta napędzanej tarczy wykonana jest ze stali 40X, fosforanowanej i pasywowanej w roztworze piku chromu. Napędzana tarcza sprzęgła jest demontowana na stojaku.

Gdy płyty amortyzatora ciernego są zużyte powyżej dopuszczalnego rozmiaru, napędzany dysk jest instalowany i mocowany na stole wiertarki, a wiertłem 0,10 mm zaostrzonym pod kątem 90 ° łby nitów są odcinane do poziomu podłoża, nity są wybijane, zużyte płyty tłumiące są usuwane, a następnie instalowane są nowe płyty i ponownie nitowane.

Przed nitowaniem okładzin ciernych tarcza sprzęgła ZIL-130 jest korygowana, po uprzednim oczyszczeniu nacięć i zadziorów na piaście. Kontrola wykonywanej operacji polega na sprawdzeniu stopnia wypaczenia dysku na płytce za pomocą sondy.

Okładziny cierne tarczy sprzęgła są nitowane pod ciśnieniem za pomocą matrycy. Po zanitowaniu okładzin ciernych sprawdza się stopień wypaczenia tarczy i wielkość bicia za pomocą urządzenia wskaźnikowego.

Wypaczanie nie powinno przekraczać 0,3 mm, a bicie nie powinno przekraczać 0,8 mm. W razie potrzeby dysk napędzany sprzęgłem ZIL-130 jest korygowany wzdłuż szprych na płycie, a niewyważenie jest sprawdzane względem bocznej powierzchni szczeliny.

Dopuszczalna nierównowaga nie powinna przekraczać 25 Gcm. Nierównowaga przekraczająca 25 Gcm jest eliminowana przez zainstalowanie obciążników, które są trwale mocowane przez wygięcie anten tarczy napędzanej sprzęgłem. W przypadku przyłożenia do piasty momentu zginającego 45 kGm, kąt obrotu piasty nie powinien przekraczać 1°30’-2°.

Moment tarcia absorbera powinien zawierać się w przedziale 1–4 kGm. Amortyzator sprawdzamy obracając piastę względem tarczy stałej w urządzeniu wykluczającym obciążenie promieniowe.

Obudowa sprzęgła ZIL-130

Obudowa sprzęgła ZIL-130 wykonana jest z żeliwa szarego Sch 15-32. Jeśli występują pęknięcia dłuższe niż 150 mm, przechodzące przez otwór na łożysko wału wejściowego i usztywnienia, a także otwór do mocowania obudowy sprzęgła do bloku cylindrów, obudowa sprzęgła jest odrzucana.

Obudowa sprzęgła silnika nie jest wymienna z blokiem cylindrów, ponieważ podczas ich produkcji powierzchnie centrujące są ostatecznie przetwarzane w zespole z blokiem cylindrów.

Demontaż tego zespołu jest konieczny z następujących powodów: blok cylindrów i obudowa sprzęgła ZIL-130 mają różne współczynniki złożoności naprawy; te szczegóły nie są równe; skrzynię korbową i blok cylindrów należy myć i uszkadzać oddzielnie.

Aby zapobiec demontażu zespołu i zapewnić wyrównanie wału korbowego silnika i wału wejściowego skrzyni biegów przy niewielkim programie produkcyjnym, zespoły te są oznakowane.

Gdy śruba zostanie zerwana w gwintowanym otworze, obudowa sprzęgła ZIL-130 jest instalowana na stole warsztatowym, środek złamanej śruby jest wybijany i wiercony jest otwór nieprzelotowy wiertłem na głębokość 8-10 mm. Następnie w wywiercony otwór śruby wbija się kwadratowy trzpień i odkręca się złamaną część śruby z gwintowanego otworu obudowy sprzęgła.

Ostatnią operacją jest gwintowanie i czyszczenie nacięć i zadziorów na wszystkich obrabianych płaszczyznach. Zużyte tuleje wałka widełek wyciskowych wyciska się za pomocą trzpienia po uprzednim zamontowaniu obudowy sprzęgła na stojaku zamocowanym na stole prasy.

Po wypchnięciu zużytych tulei sprawdzić zużycie otworu na tuleje wałka widełek wyprzęgacza sprzęgła. Otwory o średnicy większej niż 30,05 mm są rozmieszczone w linii do 30,2 + 0,045 mm.

Za pomocą trzpienia pod prasą w otwór wciska się tuleje o wielkości nominalnej lub naprawczej, w zależności od średnicy otworu, po uprzednim wyrównaniu otworu w tulei z otworem w obudowie sprzęgła ZIL-130. Tuleje prasowane są rozmieszczane w linii do średnicy 25 + 0,06 mm.

Po zmontowaniu obudowy sprzęgła z blokiem cylindrów otwór centrujący obudowy sprzęgła jest wywiercony w uchwycie.Zużyty otwór jest wiercony do średnicy 166 + 0,04 mm w przejściu, a rowek pod występem jest obrabiany na głębokość 2,5 ± 0,1 mm.

Tuleja jest wciskana w wywiercony otwór za pomocą trzpienia, aż się zatrzyma. Wciskana tuleja jest ostatecznie nawiercana razem z blokiem silnika, aby zapewnić wyrównanie osi wału korbowego silnika i wału wejściowego skrzyni biegów.

Dźwignia kosza sprzęgła ZIL-130 i widelec dźwigni

Dźwignia płyty dociskowej (kosza) sprzęgła ZIL-130 wykonana jest ze stali 35 GOST 1050-60 i cyjanku na głębokość 0,15-0,3 mm. Twardość dźwigni to 56-62 HRC. Dźwignia jest odrzucana, jeśli na powierzchni występują pęknięcia i pęknięcia dłuższe niż 5 mm.

Parametry geometryczne obrobionej kulistej powierzchni dźwigni są określone przez wzór w świetle. Jeśli otwór na łożyska igiełkowe jest zużyty ponad dopuszczalny rozmiar, dźwignia kosza sprzęgła jest szlifowana.

Dźwignie dociskowe, które posiadają otwory na nadwymiarowe łożyska igiełkowe, są oznaczone farbą w celu montażu palcami o zwiększonej średnicy podczas procesu montażu.

Widelec dźwigni kosza sprzęgła ZIL-130 wykonany jest ze stali 45. Widelec jest odrzucany w przypadku pęknięć o dowolnym charakterze i lokalizacji, a także w przypadku złamania uchwytów mocujących widelec.

W przypadku wyszczerbień i zadziorów widełki dźwigni zwalniającej sprzęgła są mocowane w imadle za pomocą miękkich gąbek, a obrobione powierzchnie są czyszczone pilnikiem. Gwint, który został zerwany lub zużyty na dwa nitki, jest wbijany za pomocą gwintownika.

Gdy otwory na palce w uchach są zużyte, widelec mocuje się w imadle o miękkich szczękach i umieszcza się dwa otwory w linii o średnicy 8,4 + 0,058 mm, co odpowiada pierwszemu rozmiarowi naprawy.

Wtyczki z otworami powiększonymi są oznaczone farbą, aby podczas montażu złapać palec
powiększona średnica.

Zespół sprzęgła ZIL-130

Przed montażem należy skompletować części sprzęgła ZIL-130 zgodnie z wielkością otworów w widelcu i tarczy dociskowej na średnicę sworznia i palców.Do montażu sprzęgła na stojaku montowana jest tarcza dociskowa.

Igły 19 (rys. 4) łożyska igiełkowego, uprzednio nasmarowane olejem, są wprowadzane w otwory dźwigni zwalniającej sprzęgła wraz z kulką technologiczną o średnicy 8,8 - 9,5 mm, wykonaną z miękkiej gumy olejoodpornej. Podobnie włóż igły łożyska igiełkowego do drugiego otworu dźwigni.

Następnie otwór widełek podtrzymujących 17 jest wyrównany z otworem dźwigni 18, jednocześnie kierując kulisty występ wewnętrznego końca dźwigni 18 w jednym kierunku z gwintowanym końcem widełek. Gdy krótki kołek 16 jest włożony w wyrównane otwory, gumowa zgrubienie jest wyrzucane. Włożony palec jest przypięty.

Ryż. 4. Części montażowe sprzęgła ZIL-130

1 — płyta dociskowa (koszyk); 2 - napędzany dysk; 3 - okładziny cierne; 4 — sprężyna elastycznego sprzęgła amortyzatora; 5 — podstawa sprężyny; 6 — tłumik cierny z blachy stalowej; 7 - tłumik cierny tarczy; 8 — deflektor oleju; 9 — piasta; 10 - podkładki termoizolacyjne; 11 - sprężyna dociskowa; 12 — śruba dociskowa; 13 — płyta dociskowa; 14 – nakrętka regulacyjna; 15 - pokrywa sprzęgła; 16 i 20 — widły i palce dźwigni; 17 - widelec podporowy; 18 - dźwignia zwalniająca sprzęgło; 19 - igły łożyska igiełkowego; 20 - palec

W przypadku braku kulek gumowych igiełki łożysk tocznych są montowane z warstwą smaru nałożoną na powierzchnię otworów. Rolki umieszcza się w drugim otworze po zmontowaniu dźwigni z widelcem. Aby zamontować dźwignię 18 (rys. 4) do odłączania sprzęgła w rowku wspornika płyty dociskowej, należy połączyć otwory w dźwigni i wsporniku.

Po włożeniu długiego palca 20 do wyrównanych otworów, gumowa kulka technologiczna zostaje wypchnięta i palec 20 jest zaciśnięty. Pozostałe dźwignie montuje się w ten sam sposób.

Następnie na występach kosza sprzęgła ZIL-130 instalowane są podkładki termoizolacyjne 10 i sprężyny dociskowe 11. Obudowa sprzęgła 15 jest nakładana na sprężyny 11, kierując gwintowane końce widełek podporowych 17 w otwory obudowy 15.

Na gwintowane końce widełek podporowych nakładane są nakładki technologiczne, aby zapobiec uszkodzeniu gwintu podczas kolejnych czynności montażowych. Technologiczne trzpienie prowadzące są wkładane w otwory kołnierzowe obudowy sprzęgła, a sprężyny 11 są ściskane przez naciśnięcie na obudowę sprzęgła 15.

Po wyjęciu trzpieni technologicznych prowadzących i usunięciu kołpaków technologicznych z gwintowanych końców widełek 17, w otwory kształtowe sparowanych płytek sprężynowych montuje się tuleje, wkręca się śruby do mocowania tych płytek, które są dokręcane za pomocą klucz dynamometryczny o momencie obrotowym 1,0-1,5 kgm. Po dokręceniu wszystkie śruby są blokowane poprzez zagięcie cienkiego występu tulei na krawędzi łba śruby.

Nakrętki regulacyjne 14 są nakręcane na gwintowane końce widełek 17 za pomocą klucza regulacyjnego, aż koniec nakrętki pokrywa się z końcem gwintowanego końca widelca 17.

Płyty dociskowe 13 są instalowane na widłach za pomocą nakrętek regulacyjnych, śruby dociskowe 12 są wkręcane ręcznie, które dokręca się kluczem nasadowym, aż płytki 13 zatrzymają się w obudowie 15. Położenie dźwigni względem sprzęgła ZIL-130 kosz jest regulowany za pomocą urządzenia wskaźnikowego.

Obracając kluczem nakrętki regulacyjne ustawić wszystkie dźwignie w takiej pozycji, aby przy wielkości 9,7-9,9 mm pomiędzy końcem obudowy a końcem płaszczyzny płyty dociskowej ustawić wielkość 39,7-40,7 mm pomiędzy koniec kosza i wspierającą piątą dźwignię.

Końce dźwigni muszą leżeć w tej samej płaszczyźnie równolegle do powierzchni roboczej płyty dociskowej z dokładnością do 0,5 mm.

Po wyregulowaniu sprzęgła ZIL-130 śruby do mocowania płyt nośnych dokręca się kluczem dynamometrycznym i zaplata miękkim drutem stalowym o średnicy 1,0 mm.

Aby zapobiec samoistnemu odkręceniu, gwintowane połączenie nakrętki regulacyjnej jest przebijane gwintowanym końcem widelca.

Ostatnią operacją jest statyczne wyważenie zespołu płyty dociskowej z obudową na urządzeniu wyważającym. Przy wartości niewyważenia większej niż 50 Gcm otwory wierci się w występach na głębokość nie większą niż 23 mm za pomocą wiertła Ø 13,7 mm. Otwory montażowe są zaznaczone.

Sprzęgło (ryc. 35) jednotarczowy suchy, zainstalowany w żeliwnej skrzyni korbowej 7. Pokrywa sprzęgła 9 jest zamocowana na kole zamachowym 2 wału korbowego 1 za pomocą ośmiu śrub centrujących (specjalnych) 23. Siła nacisku sprzęgła jest tworzona przez szesnaście sprężyn montowane pomiędzy pokrywą sprzęgła 9 a tarczą dociskową 3. Pierścienie termoizolacyjne są umieszczone pod sprężynami od strony tarczy dociskowej.

Przeniesienie momentu obrotowego z obudowy 9 sprzęgła na napędzaną tarczę odbywa się za pośrednictwem tarczy dociskowej 3 za pomocą czterech par płytek sprężynowych 4.

Urządzenie przełączające składa się z czterech dźwigni 16, które są połączone palcami 20 z płytą dociskową i widelcem 18. Rolki igiełkowe 22 są umieszczone między palcami 20 i dźwignią 16.

Położenie dźwigni zwalniających sprzęgło 16 reguluje się za pomocą nakrętek 17, które po regulacji są dziurkowane.

Podczas pracy samochodu położenie tych dźwigni nie jest regulowane.

Tarcza napędzana sprzęgłem (rys. 36) jest stalowa, z okładzinami ciernymi, posiada tłumik drgań skrętnych (tłumik) typu ciernego (z suchym tarciem stali o stal). Elastyczne sprzęgło amortyzatora składa się z ośmiu równomiernie rozmieszczonych na obwodzie sprężyn 2 .

Napędzany dysk jest wyważony. Wyważanie odbywa się poprzez zainstalowanie płytek wyważających 10 na napędzanej tarczy.

Do odłączenia sprzęgła stosuje się łożysko oporowe 11 (ryc. 35), zamontowane na sprzęgle 12 łożyska. Smarowanie jest wprowadzane do łożyska 11 w fabryce i nie jest dodawane podczas eksploatacji i naprawy. W trakcie naprawy sprzęgła należy w razie potrzeby wymienić łożysko na nowe.

Przy prawidłowo wyregulowanym napędzie sprzęgłowym luz między dźwignią 16 a łożyskiem wyciskowym sprzęgła powinien wynosić 3-4 mm.

Do odłączenia sprzęgła służy pedał nożny, który jest montowany na wsporniku zamontowanym na lewej podłużnicy ramy pojazdu. Dolny koniec pedału jest połączony regulowanym prętem 5 (rys.37) za pomocą dźwigni 3 widelca zwalniającego sprzęgło. Skok pedału jest ograniczony do podłogi kabiny.

Prawidłowo wyregulowane sprzęgło nie powinno się ślizgać w pozycji wyłączonej, a po wciśnięciu pedału powinno się całkowicie wyłączyć (nie powinno „prowadzić”). Swobodny skok pedału sprzęgła powinien wynosić 35-50 mm, a pełny skok powinien wynosić co najmniej 180 mm.

W miarę zużywania się okładzin ciernych luz pedału sprzęgła zmniejsza się, powodując poślizg sprzęgła. Prowadzi to do szybkiego zużycia napędzanej tarczy i łożyska wyciskowego sprzęgła. W przypadku nadmiernego luzu (powyżej 50 mm), gdy pedał jest wciśnięty do awarii, sprzęgło nie jest całkowicie rozłączone. W takim przypadku napędzany dysk zużywa się szybko, a zmiana biegów jest utrudniona.

Luz pedału należy wyregulować w następującej kolejności:

1. Wyreguluj przeciwnakrętkę 1.

2. Wyreguluj swobodny skok pedału sprzęgła, obracając kulistą nakrętkę regulacyjną 2; w celu zmniejszenia luzu pedału należy nakręcić nakrętkę kulistą na drążek 5, a dla zwiększenia luzu należy go wyłączyć z drążka.

4. Po regulacji uruchom silnik i sprawdź, czy sprzęgło działa prawidłowo.

Pielęgnacja polega na regulacji napędu sprzęgła, oczyszczeniu go z brudu, terminowym dokręceniu wszystkich połączeń śrubowych, nasmarowaniu widelca zwalniającego sprzęgło i wałka pedału zgodnie z tabelą smarowania.

Łożysko przednie 30 (rys. 35) wału wejściowego skrzyni biegów ma stały dopływ smaru, który jest dostarczany przez producenta łożyska. Okresowe smarowanie nie jest wymagane podczas pracy. Podczas prac naprawczych łożysko, jeśli to konieczne, należy wymienić na nowe.

Konieczne jest uważne monitorowanie dokręcania śrub mocujących obudowę sprzęgła do bloku cylindrów. Moment dokręcania śrub powinien wynosić 8-10 kgf-m (80-100 Nm). Śruby należy dokręcać równomiernie, konsekwentnie, na krzyż.

Ilustracje do sekcji

Ryż. 35. Sprzęgło

1 - wał korbowy; 2 - koło zamachowe; 3 - płyta dociskowa; 4 - talerz sprężynowy; 5 - tuleja płytek sprężynowych; 6 – śruba mocowania płyt; 7 - obudowa sprzęgła; 8 - sprężyna dociskowa; 9 - obudowa; 10 - podkładka termoizolacyjna sprężyny dociskowej; 11 - łożysko oporowe; 12- sprzęgło; 13 – sprężyna sprzęgająca; 14 - tuleja prowadząca; 15 - widelec zwalniający sprzęgło; 16-dźwignia zwalniająca sprzęgło; 17 - nakrętka regulacyjna widelca; 18 - widelec; 19- płyta podstawowa nakrętki regulacyjnej; 20- palców; 21 - pokrywa skrzyni korbowej; 22 - rolki; 23 – śruba mocowania obudowy sprzęgu do koła zamachowego, 24 – zawleczka; 25 - korona koła zamachowego; 26 - napędzany dysk; 27 - olejarka do smarowania widełek zwalniających sprzęgło; 28 - tarcza; 29 - wał napędowy skrzyni biegów; 30 - przednie łożysko wału napędowego skrzyni biegów

Ryż. 36. Tarcza sprzęgła

1 - napędzany dysk; 2 - sprężyna tłumika drgań skrętnych (tłumik); 3 - płyta podstawowa; 4 - deflektor oleju; 5 – tarcza absorbera; 6 – nawa prowadzonego dysku; 7 - nit; 8 – okładzina cierna amortyzatora; 9 - okładzina cierna napędzanego dysku; 10 - płyta wyważająca

Ryż. 37. Napęd sprzęgła

1-nakrętka zabezpieczająca - 2 - nakrętka kulista; 3 – dźwignia widełek odłączania napięcia sprzęgła; 4 - dźwignia pośrednia; 5 - ciąg; 6 - wałek pedału; 7 - olejarki do smarowania tulei wału pedałów

8 - pedał; 9 - olejarka do smarowania tulei widelca zwalniającego sprzęgło

Zanim przyjrzę się konkretnie sprzęgłu Zil 130, chciałbym powiedzieć kilka słów o samym samochodzie. Zil 130 to legendarna radziecka ciężarówka, prosta i bezpretensjonalna. Pierwsza seria samochodów została wyprodukowana już w 1962 roku, jednak do dziś można spotkać tych usługowych pracowników na ulicach miast i wsi. Nie boją się złych dróg i niskiej jakości paliwa. Ponadto na autostradzie mogą osiągać prędkość do 100 kilometrów na godzinę. Wśród mankamentów modelu być może warto zwrócić uwagę na wysokie zużycie paliwa, które może sięgać 30 litrów na sto kilometrów.

Przy odpowiedniej pielęgnacji i terminowej konserwacji Zil 130 może bezproblemowo pracować przez dziesięciolecia. Są tego żywe przykłady. Jednak pożądane jest, aby każdy właściciel tego wózka był dobrze zorientowany w swoim urządzeniu, aby móc samodzielnie wykonać niektóre niezbędne operacje. Na przykład musisz wiedzieć, jak wyregulować sprzęgło Zil 130. Najpierw spójrzmy, jak to działa.

Sprzęgło ciężarówki Zil 130 można opisać jako:

Znajduje się w żeliwnej skrzyni korbowej, która jest przymocowana do silnika. Jego obudowa jest przymocowana do koła zamachowego wału korbowego za pomocą ośmiu śrub centrujących. Siła docisku jest wytwarzana przez szesnaście sprężyn, które są zamontowane między pokrywą sprzęgła a jej tarczą dociskową. Pod nimi znajdują się specjalne podkładki termoizolacyjne. Są w stanie zmniejszyć nagrzewanie się sprężyn. Dzięki tym podkładkom wykluczona jest utrata elastycznych właściwości sprężyn na skutek nagrzewania. Moment obrotowy przenoszony jest z obudowy na napędzany dysk za pomocą tarczy dociskowej i czterech par tarcz sprężystych. Urządzenie zwalniające sprzęgło składa się z czterech dźwigni połączonych palcami z widelcem i tarczą dociskową. Wałki igłowe znajdują się między tymi palcami a każdą dźwignią. Nakrętki kuliste służą jako wsporniki wideł. Pozwalają widelcom oscylować podczas przesuwania płyty dociskowej.

W sprzęgle wyciskowym znajduje się łożysko wyciskowe, które jest nierozłączne. Dlatego podczas pracy nie można uzupełnić ilości oleju w tym łożysku. Tarcza napędzana sprzęgłem jest wykonana ze stali i posiada okładziny cierne wykonane z prasowanej kompozycji metalowo-azbestowej. Do rozłączenia sprzęgła służy pedał z wałem zamontowanym we wsporniku. Ruch tego pedału ogranicza podłogę w kabinie ciężarówki.

Aby sprzęgło zawsze działało niezawodnie, wymaga okresowej regulacji. Od czasu do czasu właściciele ciężarówek Zil 130 muszą regulować swobodny skok pedału sprzęgła, a także położenie dźwigni, aby go wyłączyć. Luz luzu pedału jest regulowany za pomocą nakrętki regulacyjnej. Odstęp między łożyskiem wyciskowym a dźwigniami wyciskowymi sprzęgła musi wynosić od półtora do trzech milimetrów. W takim przypadku luz pedału sprzęgła wyniesie od trzydziestu pięciu do pięćdziesięciu milimetrów. Taka regulacja zapewnia pełne sprzęganie i rozłączanie sprzęgła ciężarówki Zil 130. Jeśli szczelina między łożyskiem wyciskowym a dźwigniami wyciskowymi jest mniejsza niż półtora milimetra, to łożysko wyciskowe od czasu do czasu dotyka dźwigni wyciskowych. Towarzyszyć temu będzie poślizg sprzęgła, aw efekcie zwiększone zużycie samego łożyska, dźwigni zwalniających i okładzin ciernych.

Dźwignie zwalniające sprzęgła ciężarówki są regulowane podczas montażu lub naprawy sprzęgła za pomocą specjalnych nakrętek kulistych. Taka regulacja jest wymagana, aby umożliwić płynny, bez zniekształceń ruch tarczy dociskowej podczas rozłączania sprzęgła. W przypadku zaniedbania dysk dociskowy będzie odsuwał się nierównomiernie od napędzanego dysku. W efekcie nastąpi zwiększone zużycie całego zespołu, co doprowadzi do jego przedwczesnej awarii.

Sprzęgło ciężarówki Zil 130 może nie wyłączyć się całkowicie z powodu przekrzywienia lub wypaczenia napędzanej tarczy, a także w przypadku nierównej szczeliny między tarczami. Najczęściej taka uciążliwość zdarza się z powodu przegrzania w wyniku długotrwałego poślizgu. Ten problem można rozwiązać po prostu wymieniając wypaczone dyski. Jeśli okładziny cierne ulegną zniszczeniu, to są w stanie stworzyć klin pomiędzy napędem a napędzanymi tarczami. W rezultacie sprzęgło nie rozłączy się całkowicie. W takim przypadku należy zdemontować zespół i wymienić okładziny cierne.Gdy sprzęgło jest rozłączone, a tarcza dociskowa nadal lekko dotyka napędzanej tarczy, należy wyregulować położenie dźwigni zwalniających.

Jeśli samochód rusza z pewnym szarpnięciem, najprawdopodobniej ta usterka jest związana z zacięciem sprzęgła wyłączającego znajdującego się na pokrywie łożyska wału wejściowego. Wynika to z faktu, że gdy kierowca zwolni pedał sprzęgła, sprzęgło porusza się nierównomiernie, najpierw zacina się, a następnie gwałtownie szarpie. Ponadto sprzęgło może gwałtownie się włączyć z powodu wypaczonych tarcz. W takim przypadku należy je wymienić, aby rozwiązać problem.

Aby ciężarówka Zil 130 wymagała napraw tak rzadko, jak to możliwe, należy obsługiwać ją zgodnie z kilkoma prostymi zasadami. Możesz ruszać zarówno na pierwszym, jak i na drugim biegu. Pedał sprzęgła należy zwolnić tak płynnie, jak to możliwe. Podczas parkowania z włączonym silnikiem nie należy trzymać stopy na pedale. Nie pozostawiaj również częściowo wciśniętego pedału podczas jazdy. Prowadzi to do przedwczesnego zużycia i przedwczesnej awarii całego zespołu. Nie należy jeździć ani zmieniać biegów przy wysokich obrotach silnika. Okresowo konieczne jest dokonywanie opisanych powyżej regulacji. Przestrzeganie tych prostych zasad pomoże utrzymać urządzenie tak długo, jak to możliwe, a także wyeliminować nieprzewidziane awarie.

Elementy sprzęgła ZIL-130:

tarcza dociskowa (kosz sprzęgła)

łożysko zwalniające sprzęgło

Regulacji sprzęgła można dokonać na zdemontowanej tarczy dociskowej (np. po wymianie tarczy sprzęgła, wymianie nóżek tarczy dociskowej lub łożyska oporowego) lub bezpośrednio na aucie przez otwarty właz w kole zamachowym. Rozważ możliwość demontażu skrzyni biegów i wszystkich części sprzęgła.

Demontaż odbywa się na rowie widokowym za pomocą specjalnej wciągarki do demontażu skrzyni biegów:

1. Po odkręceniu 4 (czterech) nakrętek mocujących skrzynię biegów zdejmuje się i opuszcza na paletę.
2. Teraz odkręć 8 (osiem) śrub mocujących płytę dociskową do koła zamachowego silnika.
3. Delikatnie trzymając napędzany dysk (który jest umieszczony między kołem zamachowym a koszem), wyjmij dysk dociskowy.
4. Przeprowadzane jest usuwanie usterek wszystkich części sprzęgła.
5. Łożysko wyciskowe jest sprawdzane - powinno się swobodnie obracać, bez wydawania obcych dźwięków.
6. Spójrz na powierzchnię roboczą nóg płyty dociskowej. Określ grubość okładzin ciernych napędzanego dysku.

Gdy wszystkie części zostaną posortowane i zastąpione nowymi, należy wyregulować cztery dźwignie tarczy dociskowej lub, jak się je po prostu nazywa, „nogi” kosza sprzęgła. Będzie to wymagało płaskiej płyty, która służy jako zapasowe koło zamachowe silnika ZIL-130. Jeśli go nie ma, musisz go kupić przy demontażu.

Bez zdejmowania zmontowanej tarczy dociskowej sprzęgła (koszyka) z pomocniczego koła zamachowego (stosowanego jako mocowanie) konieczne jest wyregulowanie położenia dźwigni względem powierzchni roboczej tarczy dociskowej.

Obracając nakrętki regulacyjne kluczem, ustawić wszystkie dźwignie w takiej pozycji, aby odległość od powierzchni roboczej płyty dociskowej do wierzchołków kulistych występów na wewnętrznych końcach dźwigni mieściła się w granicach 39,7-40,7 mm. W takim przypadku końce dźwigni muszą leżeć w tej samej płaszczyźnie równolegle do powierzchni roboczej płyty dociskowej z dokładnością do 0,5 mm, nie więcej.

Gdy tarcza dociskowa sprzęgła jest zamontowana w regulatorze, należy sprawdzić ustawienie dźwigni za pomocą tarczy sterującej, jak pokazano na ryc. 1b. W takim przypadku kuliste występy dźwigni muszą dotykać płytki sterującej 2 zainstalowanej na piaście oprawy 1.

Po zakończeniu regulacji sprzęgła należy dokręcić śruby płyt nośnych (moment dokręcania 1,0-1,5 kgm). Następnie zawleczki (rysunek ósmy) z miękkiego wyżarzonego drutu stalowego o średnicy 1 mm.

Wyśrodkować połączenie gwintowane nakrętki regulacyjnej z gwintowanym końcem jarzma w jednym punkcie.
Odkręć śruby mocujące obudowę do pomocniczego koła zamachowego i zdejmij zespół płyty dociskowej z obudową. W takim przypadku stopniowo i kolejno odkręcaj wszystkie śruby, aby uniknąć deformacji pokrywy sprzęgła.

Tak wygląda dźwignia nastawcza lub w prosty sposób stopka docisku ZIL 130:

Montaż płyty dociskowej (koszyk)

Istnieje możliwość regulacji dźwigni zwalniających bez wyjmowania kosza sprzęgła z koła zamachowego samochodu.

Podczas demontażu sprzęgła należy odkręcić śruby mocujące skrzynię biegów do obudowy sprzęgła, odłączyć skrzynię biegów od skrzyni korbowej i wyjąć;

- odkręcić śruby mocujące osłonę obudowy sprzęgła i zdjąć ją;

- odkręcić śruby mocujące dolną pokrywę obudowy sprzęgła i zdjąć pokrywę;

- poluzować śrubę sprzęgającą dźwigni na wale wideł, wyjąć dźwignię i wyjąć kluczyk;

- poluzować dwie śruby mocujące kołnierz tulei i wyjąć go;

- wyjąć widelec zwalniający sprzęgło, po przesunięciu go w lewo i przechyleniu w dół.

Zespół sprzęgła z wałem korbowym jest wyważany dynamicznie w fabryce. Aby zachować równowagę, przed zdjęciem sprzęgła z koła zamachowego należy wykonać oznaczenia na kole zamachowym i obudowie płyty dociskowej. Umożliwi to zainstalowanie ich w tej samej pozycji podczas montażu, bez naruszania równowagi fabrycznej.

Poluzuj śruby mocujące obudowę płyty dociskowej do koła zamachowego. Odkręcając bajty, musisz konsekwentnie kręcić kołem zamachowym. Śruby należy odkręcać stopniowo, aby uniknąć deformacji obudowy.

Wymontuj zespół płyty dociskowej, wyjmij tarczę sprzęgła.

Demontaż płyty dociskowej. Przed przystąpieniem do demontażu należy zaznaczyć względne położenie wszystkich części sprzęgła. Do demontażu płyty dociskowej należy użyć pomocniczego koła zamachowego oraz stalowej płyty o grubości 9,8 mm. wymiana napędzanego dysku. Zamiast stalowej tarczy można również użyć dowolnej sztywnej podkładki o określonym rozmiarze. W razie potrzeby do demontażu płyty dociskowej można użyć różnych urządzeń z zaciskami szybkozamykającymi, ale z obowiązkowym montażem obudowy płyty dociskowej na ośmiu kołkach lub śrubach centrujących, a następnie dociskaniu obudowy łapami.

Aby zdemontować tarczę dociskową sprzęgła, należy zamontować koło zamachowe na stole warsztatowym, położyć stalową tarczę na powierzchni roboczej koła zamachowego, zamontować zespół tarczy dociskowej z obudową i zamocować na kole zamachowym śrubami centrującymi podłużnymi . Śruby powinny być o 10-12 mm dłuższe niż normalne śruby mocujące obudowę.

Zaleca się demontaż płyty dociskowej w następującej kolejności. Poluzuj śruby mocujące płytki nośne, odkręć je i zdejmij płytki z osłony sprzęgła. Odkręć nakrętki regulacyjne specjalnym kluczem.

Odkręć śruby mocujące sparowane płytki sprężynowe i wyjmij tuleje prowadzące z ukształtowanych otworów tych płyt. Następnie stopniowo odkręcaj wszystkie śruby mocujące obudowę do koła zamachowego, aż sprężyny dociskowe zostaną całkowicie zwolnione ze ściskania, a następnie całkowicie odkręć wszystkie te śruby. Zdejmij pokrywę, sprężyny dociskowe i podkładki termoizolacyjne.

Zaznaczyć położenie każdej dźwigni zwalniającej sprzęgło względem tarczy dociskowej, odpiąć i wyjąć kołki łączące dźwignie z tarczą dociskową, zdjąć dźwignie w zespole z widełkami podporowymi, wyjąć rolki z gniazd dźwigni. Odepnij i zdejmij palce łączące dźwignie z widłami podporowymi, zdejmij widły z dźwigni i wyjmij rolki z gniazd dźwigni. Zdejmij płytkę dociskową z pomocniczego koła zamachowego.

W przypadku braku dodatkowych wydłużonych śrub, płytkę dociskową można zdemontować w następujący sposób.

Zamontuj zespół płyty dociskowej na kole zamachowym za pomocą stalowej płyty pomocniczej o grubości 9,8 mm. i przymocuj normalnymi śrubami.

Poluzuj i odkręć śruby mocujące płyty nośne, wyjmij płyty z obudowy. Poluzuj śruby sparowanych płyt sprężynowych i wyjmij tuleje prowadzące z ukształtowanych otworów płyt.Odkręć nakrętki wstępnej regulacji i pozostaw je na widelcach (w przybliżeniu w połowie wysokości gwintowanej części nakrętki); następnie odkręć wszystkie normalne śruby mocujące obudowę sprzęgła do koła zamachowego, a następnie, naciskając ręcznie obudowę, odkręć końcowe nakrętki regulacyjne, obracając je parami z przeciwnych stron obudowy, aż sprężyny zostaną całkowicie zwolnione ze ściskania. Następnie zdejmij: osłonę sprzęgła, sprężyny dociskowe, podkładki termoizolacyjne, dźwignie zwalniające sprzęgła i tarczę dociskową z koła zamachowego.

Po zdemontowaniu sprzęgła należy części umyć w roztworze odtłuszczającym, sprawdzić ich przydatność i w razie potrzeby wymienić części nienadające się do użytku na nowe.

W tym artykule zastanowimy się, jakie są główne szczegóły sprzęgło ZIL 130 i jak wyregulować „nogi kosza”.

Jak nazywają się kierowcy i rzemieślnicy? "kosz" ma oficjalną nazwę techniczną - dysk dociskowy napędu. Jest przeznaczony do przenoszenia momentu obrotowego z koła zamachowego silnika do tarcza sprzęgła. Do obsługi płyty dociskowej kosz wyposażony jest w żeliwną obudowę, przez którą cały mechanizm przykręcany jest do koła zamachowego.

Pod obudową znajduje się szesnaście sprężyn. Ich wysiłki wywierają presję. Do rozłączenia sprzęgła dociskacz posiada cztery wysuwane dźwignie (w żargonie „łapy”).

Stalowy krążek z okładzinami ciernymi po obu stronach (w żargonie „feredo” od słowa ferodo, oznaczającego materiał kompozytowy odporny na tarcie). Poduszki zapinane są na nity. Jeśli jest osprzęt i wymienne feredo, istnieje możliwość ich wymiany w celu przywrócenia wydajności dysku.Zdjęcie poniżej pokazuje grubość okładzin ciernych na nowym dysku.

Podczas pracy, z powodu tarcia i przeciążenia termicznego, dysk jest kasowany i staje się bezużyteczny. Uszkodzeniu ulega również część amortyzatora (odpadają sprężyny), zużywają się rowki prowadzące, a stalowa podstawa tarczy pęka.

W centralnej części tarczy znajduje się amortyzator oraz otwór z wypustami, które pasują do wypustów wału wejściowego skrzyni biegów. Część amortyzatora z ośmioma sprężynami służy jako amortyzator.

Łożysko zwalniające montowany na sprzęgu, który ma ograniczniki po obu stronach. Te ograniczniki pozwalają przesuwać sprzęgło z łożyskiem za pomocą widły zwalniające sprzęgło. Ściskanie pedału sprzęgła - ruszasz tym widelcem. Ona z kolei przesuwa „wyzwalacz” w kierunku „kosza”, w którym łożysko opiera się o dźwignie zwalniające. Dźwignie odpychają tarczę napędową od tarczy napędzanej i sprzęgło rozłącza się tak długo, jak długo trzymasz wciśnięty pedał sprzęgła. Szczegółowy schemat napędu sprzęgła oraz przewodnik po regulacji luzu pedału sprzęgła można znaleźć w naszym artykule - Luz luzu pedału sprzęgła zil 130. Regulacja.

W ten sposób sprzęgło ZIL 130 jest ustawione w najprostszy sposób, bez pneumatycznych wspomagaczy hydraulicznych i przy użyciu jednej napędzanej tarczy. (Na przykład KamAZ, MAZ i KrAZ używają dwóch napędzanych dysków, między którymi zainstalowana jest płyta pośrednia, a siła uwalniania jest zwiększana za pomocą CCGT).

Najwygodniej jest zdemontować na rowie widokowym za pomocą specjalnej wciągarki do demontażu skrzyni biegów. Procedura demontażu:

1. Odkręć cztery nakrętki mocujące skrzynię biegów do pokrywy silnika.
2. Odsuń się od silnika, zdejmij skrzynię biegów z kołków montażowych i opuść ją na paletę za pomocą wciągarki. Na wale wejściowym skrzyni biegów będzie łożysko wyciskowe.
3. Odkręć osiem śrub mocujących płytę dociskową do koła zamachowego silnika.
4. Delikatnie, trzymając napędzaną tarczę (która jest wciśnięta między koło zamachowe a kosz), zdejmij płytkę dociskową.

Następnie możesz sprawdzić stan części: powierzchnię roboczą łap płyty dociskowej, ocenić zużycie okładzin ciernych napędzanego dysku. Pracujące łożysko wyciskowe powinno obracać się z łatwością bez wydawania obcych dźwięków.

Regulacja nóg kosza odbywa się po naprawie lub wymianie elementów sprzęgła, które omówiliśmy powyżej. Od prawidłowo wyeksponowanych dźwigni zależy niezawodna i długoletnia praca sprzęgła. Głównym zadaniem jest znalezienie powierzchni roboczej dźwigni w pewnej odległości od płyty dociskowej i zawsze w tej samej płaszczyźnie, aby uniknąć zniekształceń.

Do regulacji potrzebne będzie pomocnicze koło zamachowe, które można kupić przy demontażu.

Bez zdejmowania zmontowanej tarczy dociskowej sprzęgła (koszyka) z pomocniczego koła zamachowego (stosowanego jako mocowanie) konieczne jest wyregulowanie położenia dźwigni względem powierzchni roboczej tarczy dociskowej.

Obracając nakrętki regulacyjne kluczem, ustawić wszystkie dźwignie w takiej pozycji, aby odległość od powierzchni roboczej płyty dociskowej do wierzchołków kulistych występów na wewnętrznych końcach dźwigni był w zasięgu 39,7-40,7 mm. W takim przypadku końce dźwigni muszą leżeć w tej samej płaszczyźnie równolegle do powierzchni roboczej płyty dociskowej z dokładnością do 0,5 mm, nie więcej.

Po zakończeniu regulacji sprzęgła należy dokręcić śruby płyt nośnych (moment dokręcania 1,0-1,5 kgm). Następnie zawleczki (rysunek ósme) z miękkiego wyżarzonego drutu stalowego o średnicy 1 mm.

Wyśrodkować połączenie gwintowane nakrętki regulacyjnej z gwintowanym końcem jarzma w jednym punkcie.
Odkręć śruby mocujące obudowę do pomocniczego koła zamachowego i zdejmij zespół płyty dociskowej z obudową. W takim przypadku stopniowo i kolejno odkręcaj wszystkie śruby, aby uniknąć deformacji pokrywy sprzęgła.