Naprawa rozrusznika zrób to sam KAMAZ 5320

NAPRAWA ROZRUSZNIKA ST-142B POJAZDÓW KAMAZ

- odłączyć masę akumulatora;

- Odłączyć przewody odpowiednie dla przekaźnika trakcyjnego rozrusznika;

- odłączyć przewód masowy od rozrusznika odkręcając śrubę na obudowie rozrusznika;

- odkręcić nakrętkę i odkręcić trzy śruby mocujące rozrusznik i wyjąć rozrusznik.

Aby zdemontować rozrusznik, odkręć nakrętki na pokrywie przekaźnika i obudowie rozrusznika i usuń zworkę między śrubą wyjściową przekaźnika trakcyjnego a uzwojeniem wzbudzenia, odkręć cztery nakrętki na pokrywie od strony kolektora, które zabezpieczają poprzeczkę; zagiąć podkładki zabezpieczające, odkręcić cztery śruby i zdjąć pokrywę od strony kolektora; odkręcić śruby mocujące uzwojenie i prowadzenie szczotki do trawersu i wyjąć szczotki; odkręć dwie śruby na kołnierzu regulacyjnym i wyjmij oś dźwigni; odkręć cztery śruby z boku pokrywy napędu i wyjmij przekaźnik wraz z twornikiem; zagnij podkładki zabezpieczające i odkręć pięć śrub; zdjąć osłonę od strony napędu, osłona napędu jest zdejmowana wraz z dźwignią i napędem; zdjąć podkładkę oporową, wyjąć kotwę rozrusznika z obudowy.

Podczas montażu rozrusznika należy wymienić podkładki zabezpieczające i lekko nasmarować części gumowe smarem TsIA-TIM-203 (TsIATIM-221).

Po montażu należy sprawdzić rozrusznik pod kątem wycieków, jego charakterystykę [prąd jałowy, prąd i napięcie przy momencie hamowania 49 Nm (5 kgf.m), napięcie załączenia przekaźnika] oraz regulację przekaźnika trakcyjnego rozrusznika .

Podczas montażu i regulacji rozrusznika nacięcie tarczy regulacyjnej nie może znajdować się wyżej niż pozioma oś tarczy; zamontować pokrywę po stronie rozdzielacza krawędzią przeciwną do śruby wylotowej obudowy.

Test szczelności. Przykręcić specjalną obudowę uszczelniającą 1 (Rys. 345) do kołnierza pokrywy po stronie napędu przez gumową uszczelkę 2, wytworzyć nadciśnienie powietrza 9,81 wewnątrz rozrusznika. 19,6 kPa (0,1,0,2 kgf/cm2), opuścić starter z obudową do świeżej wody o temperaturze pokojowej tak, aby wszystkie części startera znajdowały się w wodzie, a poziom cieczy powyżej startera nie przekraczał 50 mm; na początku testu trzykrotnie włącz rozrusznik na biegu jałowym w stanie zanurzonym po 5 sekund, a następnie przez minutę obserwuj, czy nie ma bąbelków na połączeniach części rozrusznika. Brak systematycznego uwalniania pęcherzyków powietrza z tego samego miejsca wskazuje na prawidłowy montaż rozrusznika i sprawność gumowych uszczelek.

Dopuszcza się uwalnianie pęcherzyków gazu, które pojawiają się na zaciskach w wyniku elektrolizy wody.

Przetestuj rozrusznik w trybie obciążonym według schematu podobnego do schematu testowania w trybie jałowym, ale należy wziąć pod uwagę, że ilość pobieranego prądu w tym przypadku jest znacznie wyższa (około 1000 A) i bocznik musi być wymieniony. Aby zahamować wał twornika, należy go obciążyć urządzeniem dynamometrycznym (ryc. 346).

Wyznacz moment hamowania, mnożąc zarejestrowaną wartość obciążenia H (kgf) przez ramię L (m).

Przy zasilaniu z jednostki niskonapięciowej napięcie na rozruszniku można stopniowo zwiększać, zwiększając prąd pobierany przez rozrusznik i zwiększając moment hamowania. Gdy moment hamowania osiągnie 49 Nm (5 kgf.m), zmierz prąd.

Przyrządy i osprzęt używany do sprawdzania rozrusznika w trybie jałowym:

— urządzenie do mocowania rozrusznika;

- amperomierz z bocznikiem na 150 A;

- akumulatory 6ST-190TR (TM) - 2 szt.;

- przewody PGVA (przekrój 50 mm2 - moc; przekrój nie mniejszy niż 1,5 mm2 - w obwodzie sterowania przekaźnikiem);

- włącznik rozrusznika na 20 A;

Przyrządy i osprzęt używany do testowania rozruszników w trybie hamowania:

— urządzenie do mocowania rozrusznika;

- amperomierz z bocznikiem na 1000 A;

- akumulatory 6ST-190TR lub 6ST-19-OTM - 2 szt.;

- dźwignia do mocowania przekładni napędowej;

- dynamometr (DPU-0.01 lub DPU-0.02);

— stojak do zawieszenia dynamometru;

- Przełącznik rozrusznika 20 A.

Prąd jałowy i hamujący można sprawdzić na stanowisku testowym modelu 532M lub podobnym.

Rozbieżność między zmierzonymi wartościami a charakterystyką techniczną rozrusznika pozwala nam wyciągnąć wnioski na temat następujących usterek:

podczas sprawdzania w trybie bezczynności:

- wielkość prądu jest większa, częstotliwość obrotu twornika jest mniejsza niż dopuszczalna wartość. Przyczyną nieprawidłowego działania jest często niewspółosiowość twornika podczas montażu, zanieczyszczenie lub zużycie łożysk, brak smarowania, poluzowanie biegunów i dotknięcie twornika, zwarcie międzyzwojowe uzwojenia twornika;

- dopuszczalny pobór prądu, zwora rozrusznika nie obraca się. Prawdopodobną przyczyną nieprawidłowego działania jest zwarcie do masy w uzwojeniu twornika, uzwojeniu wzbudzenia, śrubach stykowych przekaźnika trakcyjnego lub izolowanym uchwycie szczotki;

- pobierany prąd wynosi zero, rozrusznik się nie obraca. Wskazuje to na przerwę w obwodzie rozrusznika (w przekaźniku trakcyjnym, w uzwojeniu twornika lub uzwojeniu polowym);

- zwora rozrusznika obraca się z małą prędkością, wartość prądu jest znacznie mniejsza niż podana. Przyczyną może być wzrost rezystancji obwodu rozrusznika z powodu częściowej utraty kontaktu (spalenie lub zanieczyszczenie) w przekaźniku trakcyjnym, urządzeniu zbierającym szczotki;

podczas sprawdzania w trybie obciążenia - rozrusznik nie wytwarza wymaganego momentu obrotowego. Jest to konsekwencja obwodu międzyzwojowego uzwojenia wzbudzenia.

Wartość docisku sprężyn szczotek skontrolować za pomocą dynamometru w następujący sposób: pod szczoteczkę podłożyć pasek papieru, następnie za pomocą dynamometru wyciągnąć sprężynę szczoteczki, jednocześnie lekko wyciągając pasek papieru spod szczoteczki. W momencie, gdy szczotka zwolni pasek, dynamometr pokaże wielkość siły sprężyny szczotki. Dynamometr należy przeciągnąć w kierunku osi szczotki.

Naprawy rozruszników należy przeprowadzać w specjalistycznym warsztacie, który posiada odpowiedni sprzęt. Po demontażu dokładnie sprawdź wszystkie części rozrusznika w celu zidentyfikowania ewentualnych usterek. Szczególnie dokładnie sprawdź miejsca, w których uzwojenia są przymocowane do zacisków oraz miejsca, w których są przylutowane do płyt kolektora.

Sprawdź stan techniczny rozrusznika według głównych parametrów: obroty biegu jałowego, wielkość pobieranego prądu na biegu jałowym, wielkość prądu i napięcia w trybie obciążenia. Sprawdzane parametry muszą być zgodne ze specyfikacją techniczną.

Podczas testowania w trybie jałowym rozrusznik nie jest obciążony, a jego zwora obraca się swobodnie. Zużycie energii spowodowane jest jedynie stratami mechanicznymi i elektrycznymi w samym rozruszniku. Rozrusznik musi być zasilany w pełni naładowanymi akumulatorami (Rys. 347).

W obwodzie elektrycznym między akumulatorem a zaciskiem śruby stykowej zainstalowany jest amperomierz z wymiennymi bocznikami, którego zastosowanie pozwoli zmierzyć ilość pobieranego prądu zarówno podczas sprawdzania stanu spoczynku, jak i w trybie obciążenia.

Zmierzyć napięcie przyłożone do rozrusznika woltomierzem podłączonym między zaciskiem śruby stykowej a masą akumulatora. Wartość pobieranego prądu przekracza 130 A wskazuje na awarię rozrusznika.

Sprawdzenie uzwojenia wzbudzenia. Przetestuj izolację cewek uzwojenia wzbudzenia pod kątem przebicia megaomomierzem lub po przyłożeniu napięcia 220 V. W tym celu podłącz jeden zacisk zasilania przez próbnik do początku lub końca uzwojenia, drugi koniec uzwojenie należy odizolować od obudowy, doprowadzić do obudowy napięcie z drugiego zacisku sieciowego. Lampa przy braku zwarcia do ciała nie powinna się palić. Sprawdzony megaomomierzem musi wykazywać rezystancję co najmniej 10 k0m.

Izolację uzwojeń można sprawdzić na stojakach model 532, PYA 533. Wymienić wadliwe cewki wzbudzające w następującej kolejności:

- odłączyć wyjście cewki od wyjścia stykowego;

- założyć obudowę rozrusznika w zaciski i poluzować śruby mocujące wkrętakiem dociskowym

wskazówki luce; odkręcić śruby i zdjąć nabiegunniki;

- wyjmij uszkodzone cewki wzbudzenia z obudowy rozrusznika i zainstaluj w ich miejsce odpowiednie;

- umieścić nabiegunniki w odpowiednich, sprawnych cewkach wzbudzających i zainstalować je w obudowie rozrusznika tak, aby otwory w obudowie na śruby pokrywały się z otworami gwintowanymi nabiegunników;

- aby uniknąć samoczynnego cofania się wkrętów, powierzchnię stożkową pod wkrętami słupowymi należy pokryć kitem;

- wkręcić śruby w nabiegunniki ręcznie. Dokręć śruby mocujące nabiegunniki. Moment dokręcania powinien wynosić 21,6. 30,9 Nm (2,2 3,15 kgf.m);

- Pomaluj zewnętrzną powierzchnię śrub słupowych emalią. Dopuszcza się nie masowanie powierzchni stożkowej pod wkrętami słupowymi kitem, lecz pokrycie zewnętrznej powierzchni wkrętów po ostatecznym dokręceniu podkładem epoksydowym;

- połączyć wyjście cewek wzbudzenia z wyjściem stykowym przekaźnika za pomocą zworki.

Sprawdzenie kotwicy i kolektora. Jeśli kontrola zewnętrzna wykaże oznaki zużycia (występowanie uzwojenia z rowków lub zwiększenie średnicy w przednich częściach twornika), wymień twornik.

Oczyścić lub zmielić spalony kolektor. Czystość obróbki kolektora podczas rowkowania powinna zapewnić średnia arytmetyczna odchyłka profilu Ra = 1,25 m. Minimalna średnica kolektora to 53 mm. Obracanie kolektora można wykonać w modelu 2155.

Sprawdź za pomocą wskaźnika bicie powierzchni żelazka twornika i kolektora względem skrajnych czopów wału. Wskazane jest, aby sprawdzić

huśtawka, a nie w centrach. W takim przypadku uzyskany zostanie dokładniejszy wynik. Bicie żelazka twornika nie powinno przekraczać 0,25 mm, a bicie kolektora nie powinno przekraczać 0,05 mm. Jeśli bicie jest spowodowane przez wygięty wał, wyprostuj go prasą ręczną. W innych przypadkach należy wyeliminować zwiększone bicie kolektora za pomocą rowka.

Sprawdź obecność zwarcia do masy za pomocą miernika lub podczas przykładania napięcia z sieci 220 V przez próbnik. W takim przypadku przyłóż napięcie do dowolnej płyty kolektora i powierzchni żelazka twornika. W przypadku zwarcia lampka zapala się.

Po sprawdzeniu za pomocą megaomomierza powinien on wykazywać rezystancję co najmniej 10 omów.

Sprawdzenie zwarcia międzyzwojowego można przeprowadzić na stojakach model 533, E202 i podobnych.

Wyeliminuj połączenie końców sekcji uzwojenia z płytami kolektora przez lutowanie. W takim przypadku konieczne jest monitorowanie braku przewodzących mostków lutowniczych między płytami kolektora.

Możliwe awarie rozrusznika i sposoby ich eliminacji

Rozruszniki przybywające do naprawy mogą mieć następujące awarie: po włączeniu rozrusznik nie działa; przekaźnik trakcyjny nie działa (nie słychać charakterystycznego kliknięcia); gdy rozrusznik jest włączony, słychać powtarzające się kliknięcia przekaźnika trakcji i uderzenia kół zębatych na pierścieniu koła zamachowego; słychać hałas przekładni napędowych; przekładnia napędowa nie sprzęga się systematycznie z koroną koła zamachowego podczas normalnej pracy przekaźnika; złamane zęby koła napędowego.

Główne usterki rozrusznika i sposoby ich usuwania przedstawiono w tabeli. 54.

Aby sprawdzić rozrusznik na stoisku i go naprawić, rozrusznik jest usuwany z samochodu. Aby wyjąć rozrusznik z samochodu, należy odłączyć „masę”; podnieś kabinę odłączyć przewody odpowiednie dla przekaźnika trakcyjnego rozrusznika; odłączyć zacisk uziemienia od rozrusznika; odkręć nakrętkę i trzy śruby mocujące rozrusznik i wyjmij rozrusznik.

Po wyjęciu z auta rozrusznik sprawdzany jest na stoisku. Obwód testowy rozrusznika pokazano na ryc. 133.

Rozrusznik sprawdzany jest według następujących parametrów:

• prędkość biegu jałowego; zużyty prąd na biegu jałowym;
• wartość prądu i napięcia pod obciążeniem.

Parametry uzyskane w procesie weryfikacji muszą odpowiadać danym określonym w specyfikacji technicznej rozrusznika.

54. Możliwe awarie rozruszników, ich przyczyny i środki zaradcze

Rozwiązywanie problemów

Rozrusznik nie włącza się po włączeniu

Zwarcie lub przerwanie cofającego się uzwojenia przekaźnika trakcyjnego

Przerwa lub brak kontaktu w obwodzie zasilania

Znajdź lokalizację uszkodzenia i przywróć kontakt

Brak kontaktu szczotek z komutatorem

Przetrzyj kolektor szmatką nasączoną benzyną, wymień szczotki, wymień sprężyny szczotek

Przekaźnik PC53C nie działa

Gdy rozrusznik jest włączony, przekaźnik trakcyjny nie działa

Przerwa lub zwarcie uzwojenia przekaźnika PC530

Zerwanie cofającego się uzwojenia przekaźnika trakcyjnego

Wadliwy przyrząd i przełącznik rozrusznika

Po włączeniu rozrusznika słychać powtarzające się kliknięcia przekaźnika trakcji i uderzenia koła zębatego napędowego o pierścień koła zamachowego

Niepewny styk obwodu przekaźnika trakcji rozrusznika, regulacja rozrusznika jest zakłócona

Rozwiąż problem z kontaktem

Wadliwe uzwojenie lub połączenie styków przekaźnika PC530

Wymień przekaźnik PC530, przewiń uzwojenie

Gdy rozrusznik jest włączony, słychać szum kół napędowych

Nieprawidłowa regulacja momentu zwarcia styków przekaźnika trakcyjnego

Wyreguluj odstęp między kołem zębatym a podkładką oporową, gdy rozrusznik jest włączony

Koło zębate napędowe nie sprzęga się systematycznie z koroną koła zamachowego podczas normalnej pracy przekaźnika.

Końce zębów koła zębatego rozrusznika lub korony koła zamachowego są zatkane

Usuń zadziory, wymień pierścień koła zamachowego lub koło zębate rozrusznika lub wymień zęby pierścienia

Armatura rozrusznika obraca się, ale nie obraca wału korbowego

Nieprawidłowa regulacja rozrusznika

Złamanie zębów kół napędowych lub korony koła zamachowego

Wymień pierścień koła zamachowego lub koło napędowe, przywróć zęby koła napędowego lub pierścienia koła zamachowego przez napawanie

Moment hamowania do określenia napięcia rozrusznika wyznaczany jest za pomocą urządzenia pokazanego na ryc. 133, a, podczas hamowania obudowy rozrusznika.

Do naprawy rozrusznik jest zdemontowany. Proces demontażu rozrusznika obejmuje następujące operacje:

• odkręcone nakrętki na pokrywie przekaźnika i obudowie rozrusznika;
• zworki są usuwane między śrubą wyjściową przekaźnika trakcyjnego a uzwojeniem wzbudnicy;
• odkręcone są nakrętki zabezpieczające trawers (na pokrywie przekaźnika od strony kolektora);
• podkładki zabezpieczające są wygięte;
• śruby są odkręcane, a pokrywa zdejmowana z boku kolektora;
• śruby mocujące przewody uzwojenia i szczotki do trawersu są odkręcone, szczotki wyjęte;
• śruba na kołnierzu regulacyjnym jest odkręcona i oś dźwigni jest usunięta;
• śruba jest odkręcana z boku pokrywy napędu, a przekaźnik jest usuwany wraz z twornikiem;
• podkładki zabezpieczające są wygięte, a śruby odkręcone;
• osłona jest zdejmowana od strony napędu, osłona napędu jest zdejmowana wraz z dźwignią i napędem;
• podkładka oporowa jest usunięta, kotwa rozrusznika jest wyjęta z obudowy.

Po demontażu wadliwe uzwojenia rozrusznika nawijane są na stojak uzwojenia, po czym są impregnowane lakierem w celu zapewnienia izolacji. Wygięte wały są prostowane na prasie. Łożyska są wymieniane na nowe. Rozrusznik montuje się w odwrotnej kolejności niż demontaż. Podczas montażu rozrusznika podkładki zabezpieczające są wymieniane w razie potrzeby. Po zmontowaniu rozrusznik jest sprawdzany pod kątem szczelności, a następnie instalowany na stojaku, jak pokazano na rys. 133, b, w celu uzyskania danych technicznych i porównania ich z charakterystyką techniczną rozrusznika. W tym celu określa się wartość prądu biegu jałowego, wartość prądu i napięcia przy momencie hamowania 50 N*m, napięcie przekaźnika oraz sprzężenie rozrusznika z koroną koła zamachowego jest regulowany za pomocą przekaźnika trakcji rozrusznika.

Ryż. 133. Schemat sprawdzania działania rozrusznika na stoisku:

a - pomiar momentu obrotowego wytwarzanego przez rozrusznik; b - sprawdzanie ilości pobieranego prądu na biegu jałowym i w trybie obciążenia; 1 - dynamometr; 2 - urządzenie zaciskowe rozrusznika; 3 - wsporniki do mocowania obudowy rozrusznika; 4 - bieg; 5 - amperomierz urządzenia; 6 - przełącznik urządzenia; 7 - woltomierz urządzenia; 8 - bateria

Moment hamowania do określenia napięcia rozrusznika wyznaczany jest za pomocą urządzenia pokazanego na ryc. 133, a, podczas hamowania obudowy rozrusznika.

Pojazdy KAMAZ są wyposażone w hermetycznie zamknięty rozrusznik typu ST142B.

Napięcie znamionowe rozrusznika wynosi 24 V, napięcie przy momencie hamowania 50 N * m nie przekracza 8 V, napięcie załączania przekaźnika trakcyjnego wynosi 18 V, prąd jałowy przy napięciu 24 V nie przekracza 130 A.

a - widok ogólny; b - kontrola szczeliny między kołem zębatym a tuleją napędową przy wyłączonym rozruszniku; c - to samo, z włączonym rozrusznikiem; 1 — pokrowiec z kolektora; 2, 14, 17 - łożyska; 3 - trawers; 4 - zworka; 5 - śruba kontaktowa; 6 - osłona przekaźnika; 7 - dysk kontaktowy; 8 - zapas; 9 - przekaźnik z cewką; 10 - osłona po stronie napędu; 11 - oś dźwigni; 12 - napęd; 13 - przekładnia napędowa; 15 - tuleja napędowa; 16 - podkładka zabezpieczająca; 18 - cewki

Prąd przy momencie hamowania 500 N*m nie przekracza 800 A. Prędkość obrotowa biegu jałowego wynosi 5500-6500 min^-1. Nacisk sprężyn szczotek na szczotki wynosi 17,5–20,5 N. Wysokość szczotek wynosi 19–20 mm.

Rozrusznik pokazany na ryc. 132, składa się z silnika elektrycznego, mechanizmu napędowego i przekaźnika elektromagnetycznego. Montowany jest na obudowie koła zamachowego po lewej stronie silnika.

Profil
Grupa: Pro
Posty: 64
Nr użytkownika: 11516
Online od: 08.07.2008

Zawiera ostrzeżenia:
(0%)

Profil
Grupa: Osoby starsze
Posty: 1244
Nr użytkownika: 13406
Online od: 1.03.2009

Zawiera ostrzeżenia:
(0%)

Profil
Grupa: Pomocnicy
Posty: 194
Nr użytkownika: 7558
Online od: 11.08.2007

Zawiera ostrzeżenia:
(0%)

Jeśli przekaźnik rozrusznika nie jest elektroniczny, na przekaźniku rozrusznika nie ma białych przewodów. Możliwe, że zasilasz przekaźnik załączający EFU, więc rezystor ograniczający EFU się nagrzewa. Wyłącz go, odłączając złącze przekaźnika. W KamAZ_s przekaźnik blokujący rozrusznik często zawodzi. Przez nią do przekaźnika rozrusznika dochodzi minus sterujący (brązowy przewód), a plus sterujący bezpośrednio z zamka jest włączony. rozrusznik (zielony przewód). Na przystawce, jak napisano samaryk, Z przekaźnika wychodzi czarny przewód. Oto schemat. Przekaźnik rozruchowy K1, przekaźnik K12 włączony Przekaźnik blokujący rozrusznik EFU, V2. Powodzenia.

Załączony obraz (kliknij, aby powiększyć)

Profil
Grupa: Pro
Posty: 64
Nr użytkownika: 11516
Online od: 08.07.2008

Zawiera ostrzeżenia:
(0%)

Profil
Grupa: Osoby starsze
Posty: 1244
Nr użytkownika: 13406
Online od: 1.03.2009

Zawiera ostrzeżenia:
(0%)

Profil
Grupa: Osoby starsze
Posty: 405
Nr użytkownika: 12494
Online od: 12.11.2008

Zawiera ostrzeżenia:
(0%)

(097) 056-05-93, (099) 429-92-85, (093) 651-44-42

Naprawa rozruszników do sprzętu rolniczego i specjalnego produkcji krajowej i zagranicznej (097) 056-05-93. Pracujemy na terenie całej Ukrainy.

W pojazdach KamAZ zainstalowany jest hermetyczny rozrusznik typu ST142B o mocy 7,7 kW (10,5 KM).

Rozrusznik ST142B-3708000-10 stosowany jest na takich urządzeniach jak KamAZ, KAZ 4540, LiAZ 5256, Ural 4320, Laz 4207, ZIL 4331, ciągnik VT-100D, stacja sprężarkowa PR-8M2, kombajn Niva (z silnikiem KamAZ), Jenisej - 1200, Grader GS-14.02, KAMAZ 55102, KAMAZ 5511, KAMAZ 5410, KAMAZ 53212, KAMAZ 5320. Ten rozrusznik ma 24 V, moc 8,2 kW i 10 zębów.

Jest instalowany w silnikach KAMAZ Euro 0, Euro 1, EURO 2, a mianowicie w silnikach takich jak KAMAZ 740.30-260, KAMAZ 740.31-240, KAMAZ 740.35-400, KAMAZ 740.50-360, KAMAZ 740.51-320, KAMAZ 740.52-260, KAMAZ 740.53-290, KAMAZ 740.37-400, KAMAZ 740.38-360.

Starter ST142B-3708000-10 w różnych katalogach można znaleźć pod różnymi oznaczeniami, takimi jak ST-142B, ST142-10, ST-142B1, ST-142B2. Rozrusznik ST-142B-370800-10 ma analogi, które są całkowicie wymienne: rozrusznik 2501.3708-11 i rozrusznik AZF4554 (11.131.150) Iskra.

Rozrusznik pokazany na rysunku 1 składa się z silnika elektrycznego, mechanizmu napędowego i przekaźnika elektromagnetycznego. Montowany jest na obudowie koła zamachowego po lewej stronie silnika. Zdalne sterowanie.

Charakterystyka techniczna rozrusznika.Napięcie znamionowe rozrusznika wynosi 24 V, napięcie przy momencie hamowania 50 Nm nie przekracza 8 V, napięcie załączenia przekaźnika trakcyjnego wynosi 18 V, prąd jałowy przy napięciu 24 V wynosi nie więcej niż 130 A.

Prąd przy momencie hamowania 500 Nm nie większy niż 800 A. Prędkość bez obciążenia 5500-6500 min Nacisk sprężyn szczotek na szczotki 17,5-20,5 N. Wysokość szczotek 19-20 mm.

Nieudane rozruszniki są wysyłane do zakładów naprawy samochodów.

W celu wysłania do naprawy rozrusznik jest usuwany z samochodu. Aby wyjąć rozrusznik z samochodu, należy odłączyć „masę”; podnieś kabinę odłączyć przewody odpowiednie dla przekaźnika trakcyjnego rozrusznika; odłączyć zacisk uziemienia od rozrusznika; odkręć nakrętkę i trzy śruby mocujące rozrusznik i wyjmij rozrusznik.

Rozruszniki przybywające do naprawy mogą mieć następujące awarie: po włączeniu rozrusznik nie działa; przekaźnik trakcyjny nie działa (nie słychać charakterystycznego kliknięcia); gdy rozrusznik jest włączony, słychać powtarzające się kliknięcia przekaźnika trakcji i uderzenia kół zębatych na pierścieniu koła zamachowego; słychać hałas przekładni napędowych; przekładnia napędowa nie sprzęga się systematycznie z koroną koła zamachowego podczas normalnej pracy przekaźnika; złamane zęby koła napędowego.

Do naprawy rozrusznik jest zdemontowany.

Proces technologiczny demontażu rozrusznika obejmuje następujące operacje:
- odkręcić nakrętki na pokrywie przekaźnika i obudowie rozrusznika;
- usunąć zworki między śrubą wyjściową przekaźnika trakcyjnego a uzwojeniem wzbudnicy;
- odkręcić nakrętki zabezpieczające trawers (na pokrywie przekaźnika od strony kolektora);
- zgiąć podkładki zabezpieczające;
- odkręcić śruby i zdjąć pokrywę z boku kolektora;
- odkręcić śruby mocujące przewody uzwojenia i szczotki do trawersu, wyjąć szczotki;
- odkręcić śrubę na kołnierzu regulacyjnym i zdjąć oś dźwigni;
- odkręcić śrubę z boku pokrywy napędu i wyjąć przekaźnik wraz z twornikiem;
- zagiąć podkładki zabezpieczające i odkręcić śruby;
- zdjąć osłonę od strony napędu, osłona napędu jest zdejmowana wraz z dźwignią i napędem;
- zdjąć podkładkę oporową, wyjąć kotwę rozrusznika z obudowy.

Rys 1. Rozrusznik:
a - widok ogólny; b - kontrola szczeliny między kołem zębatym a tuleją napędową przy wyłączonym rozruszniku; w tym samym. z włączonym rozrusznikiem; 1 — pokrowiec z kolektora; 2, 14, 17 - łożyska; 3 - trawers; 4 - zworka; 5 - śruba kontaktowa; 6 - osłona przekaźnika; 7 – dysk kontaktowy; 8 - zapas; 9 - przekaźnik z cewką; 10 - osłona po stronie napędu; 11 – oś dźwigni; 12 - napęd; 13 - przekładnia napędowa; 15 - tuleja napędowa; 16 - podkładka zabezpieczająca; 18 - cewki

Po demontażu wadliwe uzwojenia rozrusznika nawijane są na stojak do przewijania uzwojeń, po czym są impregnowane lakierem w celu zapewnienia izolacji. W prasie rządzą wygięte wały. Łożyska są wymieniane na nowe.

Montaż, docieranie i testowanie rozrusznika. Podczas montażu rozrusznika cewki biegunowe są izolowane jedną warstwą taśmy bawełnianej, lnianej lub taftowej, po czym są dwukrotnie impregnowane lakierem izolacyjnym GF-95 lub PFL-8V i pokrywane szarą emalią gipsową GF-92-XS.

Przed umieszczeniem cewek w obudowie rozrusznika sprawdza się, czy nie ma zwarć międzyzwojowych. Śruby do mocowania słupów dokręca się wkrętakiem dociskowym. Przed montażem powierzchnie stożkowe śrub słupowych w obudowie pokrywane są kitem NTs-OO-V.

Wkładki pokrywy po stronie kolektora i napędu oraz uchwyty łożyska pośredniego są dociśnięte do płaszczyzn roboczych. Zadziory nie są dozwolone w miejscu wejścia do wkładki otworów smarowych. Knoty smarne są impregnowane olejem turbinowym 22 lub 22 P przed montażem.

Chropowatość powierzchni szyjek zwory pod panewkami łożysk i pod tuleją prowadzącą napędu musi odpowiadać Ra 0,63 µm.

Bicie kolektora i żelazo kotwy względem szyjek wkładek jest dozwolone odpowiednio nie więcej niż 0,05 i 0,15 mm. Chropowatość powierzchni żeliwa kolektora i twornika powinna wynosić odpowiednio Ra 1,25 i 1,0 µm.

Kolektor twornika powinien być w stanie wytrzymać napięcie 220 V AC pomiędzy łopatkami i 550 V pomiędzy łopatkami i tuleją.

Podczas sprawdzania twornika na urządzeniu PYA pod kątem zwarć międzyzwojowych, stalowa płyta o grubości 0,5 mm, umieszczona na żelazku wzdłuż rowka, nie powinna wibrować. Przednie części uzwojenia twornika są zabandażowane drutem (od strony kolektora - 14-16 zwojów, od strony napędu - 10-12 zwojów). Początek i koniec uzwojenia bandaża musi znajdować się pod wspornikiem. Bandaże są lutowane czystą cyną. Kotwica jest impregnowana lakierem gliptalowym GF-95, żelazna powierzchnia kotwy pokryta jest emalią GF-.92. Kotwica musi przejść test działania 10 000 min.

w ciągu 30 sekund. Po badaniu poszczególne płyty kolektora nie mogą wystawać więcej niż 0,01 mm.

Uszczelka izolacyjna przyklejana jest do pokrywy od strony kolektora klejem BF-4. Izolacja izolowanych uchwytów szczotek powinna wytrzymać test przebicia 220 V AC przez 1 min. Zwora przekaźnika musi poruszać się swobodnie bez zakleszczania się w ramie cewki. Dodatkowy skok twornika 1,5-2,5 mm po zamknięciu styków regulowany jest za pomocą podkładek na pręcie.

Rezystancja uzwojenia bocznikowego cewki przekaźnika - w temperaturze 20 ° C powinna być równa (2,5 ± 0,3) Ohm, a szeregowa - (1,44 ± 0,2) Ohm.

Podczas lutowania wyprowadzeń cewki stosuje się lut POS 40, a przy klejeniu izolacji stosuje się klej BF-4.

Podczas montażu napędu wszystkie powierzchnie trące i części wielowypustowe są smarowane smarem TsIATIM-203. Powierzchnie stykowe przekaźnika rozrusznika muszą być czyste i znajdować się w tej samej płaszczyźnie z dokładnością do 0,2 mm. Płaszczyzny styków i tarczy stykowej muszą być równoległe.

Powierzchnie wału twornika dla łożysk, występów, palców i osi dźwigni są przed montażem smarowane smarem TsIATIM-203. Podczas montażu pokrywa od strony kolektora jest umieszczona z żebrem naprzeciwko śruby wylotowej znajdującej się na korpusie. O-ringi i podkładki są przed montażem smarowane smarem TsIATIM-201 lub TsIATIM-202.

Szczotki powinny poruszać się swobodnie, nie zacinając się w uchwytach szczotek. Nacisk sprężyny na szczotkę w momencie oderwania, mierzony wzdłuż osi szczotki, powinien wynosić 15-20 N. Podczas montażu i regulacji rozrusznika nacięcie tarczy regulacyjnej nie może znajdować się niżej niż oś pozioma dysku. Zmontowany starter malowany jest emalią XB-125 lub XB-124.

Gdy przekaźnik rozrusznika jest wyłączony, odległość (szczelina) między końcem tulei napędu a podkładką oporową powinna wynosić 0,5–2 mm. Zamknięcie styku przekaźnika jest monitorowane za pomocą 24-woltowej lampki podłączonej między (+) akumulatorem a śrubą wyjściową przekaźnika rozrusznika.

Gdy przekaźnik rozrusznika jest wyłączony, a między końcem tulei napędowej a podkładką oporową jest zainstalowana uszczelka o grubości 23 + 0L mm, styki nie powinny się zamykać (lampka kontrolna nie powinna się świecić).

Luz osiowy między napędem a podkładką oporową reguluje się obracając oś dźwigni. Napęd musi poruszać się swobodnie po wale bez zakleszczeń i powracać z pozycji wyłączonej do pozycji wyjściowej po odłączeniu napięcia z zacisków przekaźnika.

Po zmontowaniu rozrusznik sprawdzany jest pod kątem bezawaryjnej pracy mechanizmu przełączającego, prędkości obrotowej twornika, hałasu na biegu jałowym oraz szczelności. Ponadto rozruszniki są sprawdzane pod kątem wielkości momentu obrotowego generowanego podczas pełnego hamowania.

Test należy przeprowadzić na stanowisku zdolnym do całkowitego spowolnienia napędu oraz pomiaru napięcia, prądu i momentu obrotowego.

Mechanizm włączania rozrusznika musi działać bezawaryjnie, podczas pracy nie powinno być żadnych stuknięć i dźwięków wskazujących na awarie. O bezawaryjnej pracy mechanizmu załączania rozrusznika decyduje próbne załączanie i przegląd. Obecność stuków i nietypowych dźwięków stwierdza się, słuchając biegnącego rozrusznika w odległości 1 m.

Napięcie załączenia przekaźnika rozrusznika nie może przekraczać 18 V.Kontrola właściwości elektrycznych rozrusznika odbywa się w temperaturze otoczenia i rozruszniku (20 ± 5) ° С.

Podczas sprawdzania na biegu jałowym rozrusznik z napięciem na zaciskach 24 V musi pobierać prąd nie większy niż 130 A 30 s po włączeniu.

Podczas sprawdzania pełnego hamowania rozrusznik musi wytworzyć moment obrotowy co najmniej 50 Nm, zużywając prąd nie większy niż 800 A. Napięcie na zaciskach rozrusznika podczas tego testu nie powinno przekraczać 8 V. Pomiar parametrów podczas pełnego hamowanie odbywa się, gdy napięcie jest podawane bezpośrednio na zaciski rozrusznika.

Rozrusznik jest testowany na szczelność w specjalnej komorze ze świeżą wodą o temperaturze pokojowej poprzez wytworzenie podwyższonego ciśnienia wewnątrz rozrusznika za pomocą oczyszczonego sprężonego powietrza 0,01-0,02 MPa. Podwyższone ciśnienie powstaje przed zanurzeniem startera w wodzie, ciśnienie utrzymuje się przez 1 min i jest usuwane dopiero po wyjęciu startera z wody. Aby wytworzyć określone ciśnienie wewnątrz rozrusznika, specjalna obudowa jest przykręcana do kołnierza osłony napędu przez gumową uszczelkę.

Po zanurzeniu rozrusznika w wodzie wykonywane są trzy rozruchy na biegu jałowym przy napięciu 24 V przez 5 sekund każdy. Uznaje się, że rozrusznik przeszedł próbę szczelności, jeśli nie ma systematycznego uwalniania pęcherzyków powietrza.

Stan techniczny rozrusznika sprawdzany jest na stanowisku model 532M.

Sprawdzenie stanu technicznego rozrusznika na biegu jałowym. Aby sprawdzić stan techniczny rozrusznika ST-142B na stoisku należy:

1. Zamontuj i zamocuj rozrusznik na stole i podłącz go do stojaka, dla którego:
– położyć pryzmat instalacyjny startera na stole stojaka;
- zamontować rozrusznik na pryzmacie tak, aby koło zamachowe znajdowało się po przeciwnej stronie stojaka;
- połączyć zacisk (+) rozrusznika z zaciskiem „(+) ST xx” stojaka;
- zacisk (-) rozrusznika jest podłączony do zacisku „(-) CT” stanowiska;
– zaciski (+) i (-) akumulatorów połączonych szeregowo podłączyć do zacisków stojaka.

2: Na samym stoisku potrzebujesz:
- ustawić przełącznik amperomierza w pozycji „ST 2000”;
– ustawić napięcie na 24 V;
- Włóż głowicę wałka obrotomierza do środkowego wgłębienia wałka rozrusznika;
- wcisnąć przycisk rozrusznika „ST” przez 4-5 s; w tym stanie za pomocą strzałki obrotomierza określ prędkość wału rozrusznika i strzałkę amperomierza - siłę pobieranego prądu; prędkość wału rozrusznika powinna wynosić 5650-6500 min-1, a natężenie prądu powinno wynosić 130 A.

Sprawdzenie stanu technicznego rozrusznika pod obciążeniem (sprawdzenie wydajności rozrusznika). Aby sprawdzić stan techniczny rozrusznika pod obciążeniem należy:

1. Po sprawdzeniu rozrusznika na biegu jałowym dodatkowo zamontować: - na stole stojaka - hamownię hydrauliczną;
- na zębatce koła zamachowego rozrusznika - uchwyty dźwigni dynamometru, po czym dociska się je śrubą obracając uchwyt;
– oprzeć dźwignię dynamometru na drążku dynamometru hydraulicznego.

2. Przełączyć przewód z rozrusznika (+) z zacisku stojaka „(+) CT xx” na zacisk „(+) st. stoisko burzowe.

3. Ustaw przełącznik amperomierza w pozycji „ST 2000”.

4. Naciśnij przycisk rozrusznika „ST” przez 2-3 sekundy i zapisz odczyty dynamometru i aktualną siłę.

Maksymalny moment obrotowy rozrusznika powinien wynosić 7,7 kW (10,5 KM), a prąd nie powinien przekraczać 800 A.

Akceptacja starterów QCD odbywa się w trakcie lub po testach poprzez badanie zewnętrzne, słuchanie ich pracy i monitorowanie wydajności.

Jednocześnie sprawdzają:
– kompletność zgodna z rysunkami;
– brak uszkodzeń mechanicznych;
- nacisk sprężyn szczotek na szczotki, który powinien wynosić 17,5-20,5 N przy wysokości szczotek 19-20 mm, hałas pracy;
– Zgodność parametrów użytkowych rozrusznika z powyższymi wymaganiami technicznymi.

Dobre startery zaakceptowane przez dział kontroli jakości muszą posiadać pieczątkę akceptacji.

W sprawie naprawy rozrusznika ST-142B (KAMAZ) proszę dzwonić (097) 056-05-93.

Naprawa rozrusznika ST 142 KAMAZ

Naprawa rozrusznika ST 142 KAMAZ