W szczegółach: naprawa łodzi zrób to sam od prawdziwego mistrza na stronie my.housecope.com.
To nie tyle artykuł, ile wiedza zdobyta w praktyce w postaci notatek.
Zacząłem naprawiać plastik w sportowych czasach. Kiedy w chwilach mocnego picia cała baza przywiozła mi wiosła do naprawy, a potem łodzie. Ponieważ łodzie były często bite, miałem okazję zdobyć wiele przydatnej wiedzy empirycznie. Które były następnie aktywnie wykorzystywane w naprawie kadłubów łodzi motorowych, łodzi i jachtów.
Głównymi materiałami do naprawy obudów z tworzyw sztucznych są żywice epoksydowe i różne tkaniny szklane.
Na świecie jest bardzo dużo żywic epoksydowych. Zasadniczo wszystkie po utwardzeniu są bardzo odporne na wpływy zewnętrzne. Ale, jak zawsze, nie znajdziesz najlepszej rzeczy. Albo stoi jak żeliwny most. Eksperymenty wykazały, że w przypadku zwykłych mieszanek domowych EDP i EKF, a także motoryzacyjna szpachlówka epoksydowa (która jest również rodzajem EKF) są całkiem odpowiednie do naprawy obudów. Najważniejsze, że istnieje odpowiedni utwardzacz. EKF po utwardzeniu daje bardziej plastyczną warstwę. Nadają się również wszelkiego rodzaju mieszanki przemysłowe, z kategorii „dwa wiadra żywicy i wiadro utwardzacza”, ale do napraw zwykle nie są potrzebne w takich ilościach, jak zwykle są z fabryk. I są niezwykle toksyczne. Możesz dostać alergii lub możesz dostać zatrucia typu BOV powodującego powstawanie pęcherzy na skórze, płynnie przechodzącego w egzemę.
Żywicę epoksydową najlepiej manipulować na zewnątrz lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu i nosić rękawice medyczne.
Najlepiej, aby żywica epoksydowa była rozcieńczana utwardzaczem zgodnie z instrukcją. Ale eksperymenty wykazały, że jeśli dobrze się wymieszasz, to mieszanka zastygnie nawet przy niewielkiej ilości utwardzacza. Ujrzy tylko przez długi czas. A warstwa będzie bardziej plastyczna. W związku z tym i na odwrót. Jednak im więcej utwardzacza, tym twardsza i bardziej krucha warstwa.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Czasami do pracy potrzebny jest związek wypełniający. W najgorszym przypadku na polu można użyć nawet suchego drobnego piasku. Ale lepiej kupić lub w inny sposób mieć mieloną mikę lub srebro. Nie dmuchaj w srebro. Dla ciebie będzie gorzej.
Jeśli utwardzacz nie zostanie wlany do żywicy, możesz mieć wiele problemów. Żywica zwykle lekko się nagrzewa po dodaniu utwardzacza. Ale w mojej praktyce było też wydzielanie jakiegoś śmierdzącego dymu i spalania i po prostu śmierdzi.
Niektóre gatunki epoksydów doskonale topią się po utwardzeniu w temperaturze
150 stopni. Można to wykorzystać, jeśli konieczne jest usunięcie mieszanki z niepalnego materiału.
Jeśli związek jest podgrzewany podczas polimeryzacji, twardnieje szybciej. Pamiętamy suszarkę do włosów.
Jeśli konieczne jest dociśnięcie powierzchni pokrytej mieszanką, wystarczy nałożyć na wierzch arkusz celofanu, polietylenu, a najlepiej fluoroplastu.
Włókno szklane jest inne. Nie jestem specjalistą od marki. Dlatego wyjaśnię „na oko”. Do naprawy potrzebujesz głównie tkaniny o średniej wielkości nici. Najlepiej z tkaniem „ukośnym” lub satynowym. Ale ten zwykły, o splocie „samodziałowym”, też się sprawdzi. W rzadkich przypadkach potrzebna jest wełna szklana lub włókno szklane. Są takie same w grubości nici. Różnią się splotem. W przypadkach, w których potrzebujesz grubego splotu z włókna szklanego, nie przejmuj się.
Potrzebne nam włókno szklane powinno być skręconymi nitkami. Nie działa z całymi włóknami. Jeśli nim potrząśniesz, chmura kawałków szkła nie powinna z niego wylecieć. Operację taką jak potrząsanie dużym kawałkiem włókna szklanego najlepiej wykonywać tam, gdzie nie ma ludzi. Z wiatrem. I wstrzymuję oddech. Nie daj Boże, żebyś oddychał lub trząść tym błotem w oczy lub kogokolwiek innego.
Włókno szklane występuje w arkuszach, rolkach i taśmach.W prześcieradłach to duży deficyt. Oznacza to, że każdy kawałek jest zapieczętowany ze wszystkich stron. Rolka jest zgrzewana z obu stron. W zasadzie taśma to ta sama rolka, ale wąska. Zwykle występuje z najwygodniejszym wiązaniem skośnym, ale rzadko spotyka się z szerszym niż 5 cm.
Obecnie włókno szklane różnych marek jest dość często sprzedawane w zwykłych sklepach z materiałami budowlanymi. Możesz również kupić włókno szklane w różnych organizacjach budowlanych, na przykład zajmujących się układaniem sieci grzewczych. No lub zgódź się z tymi panami, którzy zawijają ten główny przewód grzewczy.
Aby włókno szklane mogło działać, musi być suche i wolne od tłuszczu. W terenie możesz szybko wysuszyć włókno szklane, dobrze kalcynując je na arkuszu lub w wiadrze. Ona się nie spali. Lepiej nie suszyć nad ogniem. Nie daj Boże, żeby się brudziło. Włókno szklane jest odtłuszczane poprzez wypłukanie w dowolnym rozpuszczalniku.
Włókno szklane musi być zaimpregnowane, zanim zostanie gdzieś uformowane. Konieczne jest impregnowanie poprzez wielokrotne zanurzanie obrabianego przedmiotu w rozcieńczonej masie. Po każdym zanurzeniu lub „ugniataniu” w mieszance należy wycisnąć obrabiany przedmiot. Na przykład rozciągnięcie go między dwoma mocno ściśniętymi kijami, rurkami, palcami itp.
Przed naprawą obudowa musi być czysta, sucha i odtłuszczona. Oczywiście w miejscach naprawy. w niektórych przypadkach wymagane jest długie suszenie. Lepsze niż techniczna suszarka do włosów. Ale sprawdzi się też suszarka do włosów ukochanej żony i zwykły domowy termowentylator.
Typowe uszkodzenia plastyczne: 1. uszkodzenie warstwy dekoracyjnej 2. pęknięcia w karoserii 3. „półotwory” 4. dziury 5. rozchylone „narożniki” 6. muszle 7. to wszystko razem
Uszkodzenie warstwy dekoracyjnej - drobne uszkodzenia. Zadrapanie, które nie uszkadza warstwy na wskroś, jest po prostu zagruntowane podkładem GF lub epoksydem bez wypełniacza. Szlifowany i malowany. Przez zarysowanie, nawet jeśli sam korpus nie jest głęboko naruszony, jest szpachlowany masą z wypełniaczem. Jest szlifowany i malowany.Jeśli warstwa dekoracyjna pozostaje w tyle, należy ją oderwać do miejsca, w którym jest mocno przymocowana do ciała.
Wnętrze obudowy jest zwykle po prostu pomalowane. To prawda. Na notatki.
Nigdy nie szlifuj krawędzi otworów. Niech się poprawią. Będzie silniejszy.
Tam, gdzie mamy włókno szklane, karoserię należy czyścić wzdłuż pierwszej natywnej warstwy włókna szklanego od tej strony, aby ta warstwa była lekko splątana. Nawet jeśli jest rozdarty miejscami. Najlepiej zrobić to dużym papierem ściernym nawiniętym na blok drewna, korek lub drobno porowatą piankę.
Arkusz z włókna szklanego należy przykleić tak, aby krawędzie były gładkie i nie spadały na farbę lub warstwę dekoracyjną.
Podczas pracy lepiej się nie spieszyć. I wymyśl wcześniej, jak ustawić ciało we właściwej pozycji. Bo najwygodniej jest robić wszystko, gdy obszar roboczy jest poziomy. A jeśli istnieje potrzeba przyklejenia dużego kawałka włókna szklanego, to jedynym sposobem na jego prawidłowe ułożenie jest ustawienie powierzchni poziomo lub blisko poziomu.
Półdziura to podłe obrażenia. Jest to przerwa w przypadku, gdy kawałek plastiku pozostaje w większości przymocowany do obudowy. Nie łatka, ale w większości. Ogólnie rzecz biorąc, obrzydliwość. Sprzątamy po obu stronach. Następnie zastanawiamy się, czy da się położyć kawałek na swoim miejscu. Zwykle działa to w przypadku małych przerw. Jeśli nie ma szans, lepiej usunąć kawałek. Uzyskaj normalny otwór i napraw zgodnie z opisem poniżej. Jeśli sam kawałek jest uszkodzony, należy go również usunąć, ale możesz spróbować go wyprostować. Wszystkie powierzchnie pokrywamy masą, od strony kierunku uderzenia kładziemy duży nacisk na przerwę. Najlepiej z grubą gumową uszczelką. Z drugiej strony delikatnie umieść kawałek na miejscu za pomocą młotka. Nigdy nie zadziała dokładnie na miejscu, ale musisz spróbować. W efekcie otrzymujemy wgniecenie z jednej strony, a wybrzuszenie z drugiej. Na wybrzuszenie natychmiast nakładamy namoczony kawałek włókna szklanego. I napraw za pomocą przekładki lub obciążenia. Kiedy wszystko polimeryzuje, zaczynamy przetwarzać wgniecenie.Szpachlówka z żywicą z wypełniaczem. Po utwardzeniu zmielić. Zaimpregnowany arkusz przyklejamy. Mielimy. przykryj cienką warstwą. Piasujemy i malujemy.
Aby dobrze uszczelnić otwór, należy wykonać przebijak. Na przykład pianka. Jest to konieczne, aby nie zakłócać konturów. Lepiej, jeśli jest to uderzenie wzdłuż zewnętrznych konturów. Dzieje się tak tylko wtedy, gdy potrzebne jest grube włókno szklane. Obrabiamy krawędzie. Oznacza to, że usuwamy farbę i lekko potrząsamy rodzimym włóknem szklanym. Ze szklanego worka wycinamy kilka łat, z minimalną (3-5mm) zakładką zakrywającą otwór. Ilość warstw dobierana jest wzrokowo na podstawie tego, że grubość opakowania powinna odpowiadać grubości korpusu. Uderzamy. Wklej łatki warstwami. Każda warstwa jest suszona, aż żywica zostanie częściowo spolimeryzowana. I bez bąbelków. Następnie od wewnątrz korpusu: szlifowanie, naklejanie kolejnej warstwy, szlifowanie, druga warstwa, szlifowanie, pokrywanie warstwą czystej żywicy, szlifowanie, malowanie. Na zewnątrz nakładamy jedną warstwę i przetwarzamy ją w ten sam sposób.
Rozbieżne rogi klejone są podobnie jak uszczelnianie pęknięć. Ale najlepiej użyć do nich taśmy. Wskazane jest umieszczenie narożników w pawęży na kolanach. Dzianiny wykonane są ze sklejki lub sklejki zbiornikowej. Starannie dopasowany do kąta krycia. Najpierw sama dzianina jest sklejona. Następnie jest pokryty włóknem szklanym. Na przykład: na pawęży Ładoga-2 w stawach z bokami umieszczono dwa kolana o boku 100 mm. Na styku dna po trzy z każdej strony. Oczywiście wszystkie miejsca, w których pasuje włókno szklane, są dokładnie czyszczone do pierwszej warstwy natywnej.
Nikt nie wymyślił czegoś brzydszego niż muszle. Zlew z laminowanego tworzywa sztucznego jest albo wadą fabryczną. A może jest to wynik przedostawania się wody między warstwy ciała. Wynika to zwykle z uszkodzenia warstw zewnętrznych. Po kilku zimowaniach lodowata woda rozrywa warstwy. Jeśli ta skorupa jest bliżej wewnętrznej strony, można założyć, że wejście do niej znajduje się od wewnątrz. Lepiej jest zdobywać punkty za takie obrażenia. Jeśli jest bliżej na zewnątrz, należy go naprawić. Główny problem polega na tym, że zlew jest bardzo trudny do wysuszenia. dlatego, aby nie czekać miesiąca na słońcu, muszla musi zostać otwarta. Od strony, w której wpada do niej woda, wiercimy dziurę
8-10 mm. Głębokość przed wejściem do jamy. Za pomocą drutu lub innego cienkiego i elastycznego przedmiotu określamy prawdziwe wymiary zlewu. Otwórz muszlę nożem lub „pazurem” od brzeszczotu do metalu. Robimy to wystarczająco szeroko, do 5 mm. nacięcie wzdłuż największego rozmiaru muszli. Możliwych jest kilka cięć równoległych. Jeśli szerokość zlewu jest większa niż 100-120mm Wysusz go suszarką do włosów przez cięcie. Następnie za pomocą strzykawki wbijamy jak najwięcej mieszanki do środka. Co najważniejsze, zlew musi być następnie zaciśnięty na całej swojej powierzchni w jakiejś prasie. Albo bierzcie i trzymajcie. Lub zacisk o dużym pokryciu. Albo ładunek. Otóż ulubiony proces szpachlowania, szlifowania i malowania po polimeryzacji.
Włókno szklane, materiał, z którego są wykonane, jest podatne na odpryski, pęknięcia, wgniecenia. Najpoważniejsze uszkodzenie to dziura.
Często pęknięcia i odpryski powstają podczas energicznego cumowania do brzegu, kiedy kadłub statku napotyka kamienie lub inne przeszkody.
Całkiem możliwe jest naprawienie wszystkich uszkodzeń plastikowej łodzi własnymi rękami. Specjalne narzędzia do naprawy nie są wymagane, ważne jest tylko dobranie odpowiednich materiałów eksploatacyjnych.
Zwykle poważne pęknięcia w kadłubie występują po sporym zderzeniu łodzi. Proste, małe pęknięcia, to najprawdopodobniej uszkodzenie warstwy dekoracyjnej.
Do szpachlowania wystarczą uszkodzenia warstwy dekoracyjnej, drobne rysy i pęknięcia.
Okaże się bardziej jakościowo wykonane za pomocą specjalnych szpachli, w tym włókna szklanego. Charakterystyczną cechą takich szpachli jest zwiększona elastyczność, co pozwala na staranne ich nakładanie. Oto kilka przykładów takich szpachli:
Każdy rodzaj szpachlówki nakłada się na dobrze przygotowaną powierzchnię, którą należy dokładnie przeszlifować i odtłuścić.
Nakładaj cienką warstwę szpachli tyle razy, ile potrzeba, aby osiągnąć pożądany efekt. Każda warstwa musi wyschnąć, jest szlifowana, a dopiero potem nakładana jest kolejna warstwa. Po szpachlówka pokryta podkładem i pomalowana.
Możesz również użyć jednoskładnikowej szpachli nitro typu NTs -008. Przeznaczony jest do drewna i metalu, a także do wyrównywania wgnieceń w szkliwie, do małych pęknięć w warstwie zewnętrznej jest odpowiedni.
Obecnie dostępnych jest wiele materiałów, które były mało znane. Na przykład żelkot jest płynną substancją nakładaną na włókno szklane z żywicą, najcieńszą warstwą z butelki z rozpylaczem. Taka warstwa żelkotu po wyschnięciu nada połysk i zapewni dodatkową ochronę tworzywa przed naprężeniami mechanicznymi i agresywnym środowiskiem wodnym.
Małe pęknięcia są również uszczelniane żelkotem. Jego czas schnięcia wynosi 20 minut, dlatego należy go rozcieńczać małymi porcjami. Gdy tylko żelkot zmieni lepkość i pojawią się w nim skrzepy, nie można już z nim pracować.
Jeśli wykonujesz naprawę plastikowych łodzi DIY, na rynku znajdziesz różne rodzaje włókna szklanego.
Włókno szklane dostępne jest w różnych grubościach, do napraw nadają się tkaniny konstrukcyjne, takie jak satyna z włókna szklanego, siatka z włókna szklanego. Dostępne są również maty szklane. Mata szklana to włóknina wykonana z ciętego włókna szklanego.
Wskazane jest użycie maty szklanej do renowacji dużych otworów lub do wzmocnienia kadłuba łodzi. Aby załatać dziury lub ulepszyć kadłub, będziesz musiał wziąć szklane maty. Zwykłe włókno szklane jest używane do mniejszych napraw i do wzmacniania.
Warunkiem jest czystość tkaniny, jeśli dostanie się wilgoć, kurz lub brud, na łodzi pojawią się bąbelki.
Aby zapobiec wcześniejszemu rozpadowi włókna szklanego, poddaje się je parafinie, którą należy wyrzucić. Są tkaniny bez parafiny, lepiej z nich korzystać.
Aby usunąć parafinę, włókno szklane jest podgrzewane suszarką do włosów.
Jeśli potrzebujesz oczyścić dużą ilość tkanki parafinowej, na przykład, aby wzmocnić całe ciało, lepiej ją zagotować. Możesz to ugotować tak: wlej wodę do wiadra, dodaj sodę kalcynowaną, włóż włókno szklane i opuść kocioł. Można to również zrobić w kuchni. Gotuj tkaninę przez 20-25 minut, ostudź. Parafina wypłynie do góry i stwardnieje. Wyciągnij tkaninę i wysusz.
W przypadku włókna szklanego stosuje się zarówno żywice poliestrowe, jak i epoksydowe.
Aby naprawić plastikową łódź, biorą epoksydową, ponieważ lepiej „przykleja się” do starego kadłuba, jej przyczepność jest wyższa. Posiada czas twardnienia 2-3 godzin, co pozwala na wykonanie wszelkich napraw.
Do produkcji łodzi plastikowych stosuje się żywicę poliestrową, która bardzo szybko twardnieje w prawie 15 minut, staje się jak szkło.
Aby żywica była wystarczająco lepka, należy ją obrabiać w temperaturze co najmniej 20 stopni.
Jeśli żywica jest gęsta, można ją lekko podgrzać.
Rozcieńczyć żywicę epoksydową w stosunku 10:1, gdzie 1 część utwardzacza.
W przypadku poważniejszych uszkodzeń: głębokie rysy, postrzępione pęknięcia, dziury, plastikowe łodzie są naprawiane przy użyciu włókna szklanego, żywicy, utwardzacza i plastyfikatora (ftalanu dibutylu).
Kudłate krawędzie pęknięcia nie wymagają przycinania, wystające włókna przyczynią się do lepszego połączenia żywicy z korpusem.
Przed naprawą kadłub łodzi musi zostać wysuszony. Choć mówią, że plastik nie wchłania wody, to nieprawda.
Ponieważ głównym warunkiem wysokiej jakości napraw podczas pracy z żywicą jest całkowity brak kurzu i gruzu, prace naprawcze najlepiej wykonywać w pomieszczeniach.
Dla dobrego utwardzenia żywicy ważny jest reżim temperaturowy, optymalna temperatura do takiej pracy wynosi 18-20 stopni.Jeśli nie ma wiatru i deszczu, możesz go naprawić na zewnątrz. Wszystkie prace należy wykonywać w rękawiczkach.
Aby uniknąć smug, powierzchnia, na której przykleisz włókno szklane, musi być pozioma.
Proces klejenia włókna szklanego będzie następujący:
Zeszlifuj kadłub do nienaruszonej warstwy włókna szklanego, oczyszczone krawędzie nie muszą być poziomowane, kudłate kawałki zapewnią dokładniejszy chwyt.
Dodaj utwardzacz do żywicy epoksydowej.
Rozprowadź mieszankę na klejonej powierzchni, posmaruj pędzlem, nie oszczędzaj żywicy.
Nałóż suche włókno szklane i wygładź je, aby nie było bąbelków ani zagnieceń.
Nadmiar żywicy usuń szpachelką na wierzchu tkaniny, bardzo ważne jest, aby zapobiec powstawaniu smug.
Po 3 godzinach rozprowadzić kolejną warstwę, aby powierzchnia była idealnie gładka.
Piasek po całkowitym wyschnięciu.
Pokryć szpachlą do plastiku od góry z obowiązkowym odtłuszczeniem wszystkich powierzchni dla lepszej przyczepności.
Jeśli jednak w procesie pracy z włóknem szklanym tworzą się pęcherzyki powietrza, należy je ponownie przyciąć i skleić.
Jeśli pęknięcie w korpusie jest głębokie, to włókno szklane impregnowane żywicą musi być w nią możliwie szczelnie wypełnione.
Jeśli jest to dziura, konieczne jest przyklejenie włókna szklanego po wewnętrznej stronie kadłuba łodzi i zainstalowanie matrycy na zewnątrz.
Matryca to kawałek z pianki, który z zewnątrz będzie powtarzał kadłub łodzi. Ponieważ musisz wykonać warstwę włókna szklanego współmierną do kadłuba łodzi, musisz wziąć grube włókno szklane.
Proces wypełniania dziury jest taki sam, jak nakładanie warstw tkaniny na małe pęknięcia, tyle że warstw będzie więcej i każda warstwa wymaga szlifowania.
