Naprawa chłodnicy samochodowej dla majsterkowiczów

Prędzej czy później każdy właściciel samochodu może stanąć przed problemem wycieków płynu chłodzącego. Źródłem jest najczęściej chłodnica silnika. Nie wiesz, jak naprawić nieszczelny grzejnik? Uważa się, że jeśli jest wykonany z aluminium, wyjście jest tylko jedno - zastąpienie go nowym. Czy tak jest i jakie istnieją metody naprawy, możesz dowiedzieć się z proponowanego artykułu.

Zanim zastanowisz się, jak przywrócić uszkodzone urządzenie, powinieneś trochę opowiedzieć o jego urządzeniu. Konstrukcja chłodnicy składa się z dwóch zbiorników połączonych szeregiem rur, przez które przepływa płyn chłodzący (chłodziwo). Lokalizacja zbiorników może być zarówno pozioma, jak i pionowa. Rurki chłodzące mogą być okrągłe lub spłaszczone w przekroju.

W celu zwiększenia powierzchni chłodzenia stosuje się płaskie płyty lub paski przypominające pętlę, które wypełniają całą przestrzeń między zbiornikami. Odprowadzanie ciepła z grzejników płytowych jest gorsze niż grzejników listwowych, dlatego ostatnio są one rzadziej używane. Materiałem jest miedź, mosiądz lub aluminium, które jest obecnie najczęściej używane.

Ze względu na wyższą przewodność cieplną niż mosiądz czy miedź, rury aluminiowe są poszerzane, co zwiększa wytrzymałość produktu.

Konstrukcyjnie produkt wykonany jest zarówno lutowany na stałe jak i kompozytowy (prefabrykowany). W urządzeniach prefabrykowanych występuje duża liczba połączeń, które zmniejszają sztywność konstrukcji i są siedliskiem powstawania tlenków. Cysterny grzejników kompozytowych są czasami wykonane z tworzywa sztucznego. Niezawodność, trwałość i odprowadzanie ciepła lutowanych grzejników są wyższe.

Nie będzie przesadą stwierdzenie, że chłodnica odgrywa kluczową rolę w układzie chłodzenia silnika samochodowego. Choć jest sprawny, większość kierowców zapomina nawet o jego istnieniu. Ale warunki, w jakich działa to urządzenie, są dalekie od szklarni.

Chłodnica oprócz tego, że podlega ciągłym wahaniom temperatury, szczególnie zimą, przyjmuje również wszelkie uderzenia żywiołów: działanie chemikaliów z jezdni, ataki owadów, bombardowanie kamieniami z kół nadjeżdżających aut, wreszcie , ukłucia suchych gałęzi podczas jazdy po leśnej drodze.

Nic dziwnego, że pewnego dnia może nastąpić przeciek. Będzie to zauważalne poprzez zmniejszenie poziomu płynu chłodzącego w zbiorniku wyrównawczym. Jaki może być powód? Zasadniczo jest to spowodowane wadliwym działaniem układu chłodzenia silnika:

• uszkodzenia mechaniczne zbiornika lub rur chłodzących w wyniku wpływów zewnętrznych (wypadek, uderzenie ostrym przedmiotem, nieostrożne obchodzenie się podczas serwisowania jednostki silnikowej);
• pęknięcia w rurach w wyniku naturalnego zużycia lub w wyniku zwiększonego ciśnienia w układzie (zakwaszony zawór bezpieczeństwa szyjki wlewu, przebicie gorących gazów przez dziurkowaną uszczelkę głowicy bloku, przegrzanie silnika);
• poluzowanie obejm zaciskowych na rurach wlotowych i wylotowych chłodziwa;
• wyciek uszczelki między zbiornikiem a ekspanderem (w konstrukcjach kombinowanych).

Tak więc zdarzyło się nieoczekiwane. Przypadkowo lub naturalnie chłodnica wyciekła. Jak mawiał jeden z polityków krajowych: „To się nigdy nie zdarzyło, a teraz znowu!” Teraz musisz podjąć pewne kroki, w przeciwnym razie układ chłodzenia silnika może wymagać naprawy.

Pierwszym krokiem jest wyjęcie jednostki z komory silnika.W tym celu płyn niezamarzający jest najpierw spuszczany z systemu do podstawionych pojemników. Aby to zrobić, otwórz wszystkie korki spustowe na bloku i dolnym zbiorniku urządzenia chłodzącego lub wyjmij gumowy wąż z dolnej rury.

Korki wlewu chłodnicy i zbiornika wyrównawczego muszą być otwarte. Przed wyjęciem wentylatora chłodzącego silnik odłącz wszystkie węże i złącza elektryczne.

Po wykonaniu tych operacji odkręć mocowania i wyjmij urządzenie. Wizualnie oceń jego stan. Kiedy grzejnik jest raczej martwy w wyniku wypadku, z pewnością potrzebne jest nowe urządzenie. Jeśli uszkodzenie jest niewielkie, grzejnik można naprawić.

Jeśli masz garaż i minimalne umiejętności w posługiwaniu się lutownicą, możesz samodzielnie naprawić chłodnicę silnika. Przed przystąpieniem do naprawy należy przeprowadzić zewnętrzne czyszczenie i mycie chłodnicy z insektów, brudu, gruzu, tłuszczu i osadów olejowych. Aby to zrobić, należy najpierw wyczyścić szczeliny powietrzne cienkim drewnianym patyczkiem, następnie przedmuchać je sprężonym powietrzem i spłukać strumieniem wody.

Aby ustalić miejsce uszkodzenia, zatkaj wszystkie połączenia i zanurz grzejnik w pojemniku z wodą. Dla większej niezawodności możesz wpompować powietrze do obudowy przez jeden z otworów. Po zidentyfikowaniu uszkodzonego obszaru należy go przygotować do naprawy: oczyścić metalową powierzchnię szczotką stalową i odtłuścić rozpuszczalnikiem lub benzyną.

W sprzedaży dostępne są różne środki do leczenia małych pęknięć i dziur w układzie chłodzenia, zwane różnie: płynny uszczelniacz, proszek do naprawy pęknięć, płyn do naprawy chłodnicy. Zasada ich działania polega na tym, że po napełnieniu chłodziwem rozpuszczają się w nim i wychodzą na zewnątrz w miejscach wycieku, gdzie ulegają polimeryzacji.

Eksperci potwierdzają, że mikropęknięcia i drobne uszkodzenia są napinane w ciągu 2 do 10 minut. Jednak produkty te mogą prowadzić do zatykania się wąskich kanałów w chłodnicy i innych elementach układu chłodzenia. Dlatego można je traktować jedynie jako tymczasowy środek dotarcia do warsztatu lub serwisu naprawczego. A po naprawie lub wymianie chłodnicy należy przepłukać układ chłodzenia.

Uwaga: nie należy stosować ludowych środków, takich jak puder musztardowy pęczniejący w wodzie, który po naprawie będzie bardzo trudny do całkowitego umycia.

Dość skuteczną i jednocześnie niewymagającą specjalnych umiejętności metodą naprawy jest tzw. „spawanie na zimno”. Jest to klej dwuskładnikowy, sposób przygotowania przypomina nieco znany wielu „epoksyd”. W przeciwieństwie do niej ta kompozycja ma konsystencję plasteliny i jest wygodniejsza w użyciu. Istnieją zarówno preparaty docelowe (do klejenia metalu, kanalizacji, plastiku), jak i uniwersalne.

Jest spawanie na zimno specjalnie do naprawy chłodnicy układu chłodzenia. Opakowanie zawiera dwa brykiety. Tak jak wybuch bomby atomowej następuje po połączeniu dwóch części ładunku jądrowego, tak klej zaczyna twardnieć dopiero po połączeniu tych dwóch składników.

Aby to zrobić, należy je złożyć razem i dokładnie ugniatać palcami przez 3 do 5 minut, aby się ze sobą zmieszały. Następnie kompozycję z tworzywa sztucznego wciera się dowolnym improwizowanym narzędziem na uszkodzonym obszarze.

Klej twardnieje po kilku godzinach. Ważną cechą spawania na zimno jest to, że dobrze trzyma się nawet przy dużej grubości kleju. Wytrzymałość szwu jest porównywalna z wytrzymałością klejonego materiału. Trwałość uszczelnienia naprawczego nie jest jednak stabilna (klej jest podatny na pękanie). Odnowiony grzejnik może wytrzymać kilka lat, a może nawet miesiąc.

Inny rodzaj kleju kompozytowego, który również składa się z dwóch elementów składowych: żywicy epoksydowej i utwardzacza. Różni się od spawania na zimno bardziej płynną konsystencją. Podczas mieszania składników należy zachować proporcje wskazane na opakowaniu. Po wymieszaniu uszkodzony obszar wylewa się powstałym roztworem. Aby uzyskać większą wytrzymałość, czasami w warstwie klejącej umieszcza się kawałek włókna szklanego lub mocnego płótna.

Klej epoksydowy szczelniej uszczelni uszkodzenia, a jego wytrzymałość jest wyższa niż przy spawaniu na zimno. Jeśli nie masz umiejętności lutowania, zwłaszcza części aluminiowych, użycie "epoksydowej" jest prawdopodobnie najodpowiedniejszą metodą naprawy, a dla zbiorników plastikowych - jedyną możliwą. Wadą jest to, że przygotowanie kompozycji jest zadaniem bardziej czasochłonnym, brudnym i niezdrowym.

Uwaga: przy stosowaniu kleju epoksydowego należy chronić drogi oddechowe, oczy i skórę, ponieważ żywica jest pierwiastkiem toksycznym. Prace należy wykonywać wyłącznie na zewnątrz.

Najwyższej jakości naprawy wykonujemy metodą lutowania. Lutowanie radiatora mosiężnego lub miedzianego nie jest trudne. Prawie każdy człowiek przynajmniej raz w życiu podniósł lutownicę, aby podłączyć odpadły lub spalony drut. Różnica polega tylko na wielkości produktu.

Do ogrzania miejsca lutowania należy użyć lutownicy elektrycznej o mocy co najmniej 250 W lub miedzi, którą należy podgrzać palnikiem lub palnikiem gazowym. Tradycyjna kalafonia służy do rozpuszczania tlenków lutowniczych. Pęknięcia lub nieszczelne rury można lutować zwykłym lutem ołowiowo-cynowym. Jeśli rurka ma uszkodzenia o znacznej długości, wskazane jest jej wytłumienie i przylutowanie z obu stron.

Do renowacji pękniętych złączy lub masywnych elementów mocy wymagane jest lutowanie ogniotrwałe (miedziowo-fosforowe lub mosiężne). W takim przypadku wymagana jest temperatura od 500 do 1000°C, którą można osiągnąć tylko za pomocą palnika gazowego lub palnika autogenicznego.

Jeśli chodzi o lutowanie grzejników aluminiowych, jest to całkiem możliwe, ale wiąże się to z pewnymi trudnościami. Faktem jest, że powierzchnia aluminium jest zawsze pokryta cienką warstwą tlenku glinu Al2O3, który natychmiast tworzy się ponownie po usunięciu.

Niemniej jednak produkty aluminiowe można nie tylko spawać w środowisku argonu, ale także lutować. Aby to zrobić, użyj kilku metod lutowania. W ramach tego artykułu nie jest możliwe ich szczegółowe opisanie. Oto tylko niektóre z metod:

• Pod warstwą specjalnego topnika do lutowania aluminium (F-59a, F-61A, F-64).
• Pod warstwą samodzielnie przygotowanego topnika z kalafonii żelaznej. Do jego przygotowania pobiera się opiłki żelaza i kalafonię w stosunku 1: 2, a mieszaninę przygotowuje się w tyglu żeliwnym.
• Za pomocą kwasu lutowniczego i stopów na bazie cyny, cynku, miedzi i bizmutu. Jako przykład proponujemy 3 receptury: cynk - cyna (2:8), miedź - cyna (1:99), bizmut - cyna (1:30).
• Jako topnik stosuje się domowe topniki na bazie chlorków potasu i litu, kriolitu, siarczanu sodu i soli kuchennej. Lutowanie odbywa się pod warstwą topnika za pomocą lutów cynowo-ołowiowo-bizmutowych POSV 33 lub POSV 50.

Przed zamontowaniem naprawionej chłodnicy na miejscu należy sprawdzić szczelność w taki sam sposób, jak przy poszukiwaniu miejsca uszkodzenia. Przed podłączeniem całej komunikacji do chłodnicy należy upewnić się, że wentylator chłodzący nie jest naprawiany.

Jak wynika z artykułu, ilość pracy do wykonania w celu naprawy grzejnika może się znacznie różnić. Zanim zaangażujesz się w tę przygodę, powinieneś trzeźwo ocenić swój potencjał. Wskazane jest naprawianie tylko drobnych uszkodzeń własnymi rękami.W innych przypadkach warto skorzystać z pomocy warsztatu lub znajomego specjalisty.

Artykuł o naprawie chłodnicy samochodowej - przyczyny awarii, metody rozwiązywania problemów. Na końcu artykułu - film o profesjonalnej naprawie chłodnicy.

Treść artykułu:

• Przyczyny wadliwego działania chłodnicy
• Typowe awarie
• Jak dokładnie określić lokalizację wycieku chłodnicy?
• Metody naprawy
• Film o profesjonalnej naprawie chłodnicy

Po spaleniu paliwa w silniku około 70% wytworzonej energii zamieniane jest na ciepło. Część ciepła ucieka przez rurę wydechową, ale większość pozostaje w silniku, podgrzewając go do wysokiej temperatury.

Aby zapobiec przegrzaniu silnika i oddaniu ciepła do otoczenia, zastosowano chłodnicę (wymiennik ciepła), która jest głównym elementem układu chłodzenia pojazdu. Zdrowa i dobrze utrzymana (czysta) chłodnica utrzymuje silnik w optymalnej temperaturze roboczej, umożliwiając mu pracę z pełną mocą.

Jednak chłodnica, podobnie jak wszystkie inne elementy samochodu, może zawieść i przestać pełnić swoją funkcję. Ale jednocześnie nie jest konieczne natychmiastowe skontaktowanie się z serwisem samochodowym w celu naprawy. Jak pokazuje praktyka, w większości przypadków nieprawidłowe działanie wymiennika ciepła można wyeliminować niezależnie. Aby to zrobić, wystarczy zidentyfikować przyczynę awarii i wiedzieć, jak ją wyeliminować.

Nie ma zbyt wielu przyczyn powodujących problemy z grzejnikiem i można je warunkowo podzielić na trzy typy:

• uszkodzenie mechaniczne;
• nieprawidłowe działanie;
• naturalne zużycie podczas pracy.

Możesz również dodać małżeństwo fabryczne, ale ten powód jest niezwykle rzadki. W większości przypadków powyższe przyczyny prowadzą do jednej konsekwencji - naruszenia szczelności grzejnika. Oznacza to, że po prostu zaczyna płynąć.

Ale jest jeszcze jeden „wynik” awarii, który można raczej przypisać niewłaściwemu działaniu - zanieczyszczenie płyt wymiennika ciepła,. Mówiąc prościej, grzejnik staje się tak brudny, że przestaje wymieniać ciepło z otoczeniem, ponieważ przylegająca i wysuszona warstwa brudu (kurz, owady, puch topoli) uniemożliwia oddzielenie ciepła od płyt wymiennika ciepła.

W tej sytuacji trudno mówić o naprawach, ponieważ problem rozwiązuje się po prostu spłukując żeberka chłodnicy strumieniem bieżącej wody. Nawiasem mówiąc, brud może tworzyć się nie tylko na zewnątrz grzejnika, ale także w jego wnętrzu w postaci zatorów, kamienia i osadów korozyjnych.

Zarówno mały kamień, który przypadkowo wyleciał spod koła samochodu, jak i poważny wypadek z zderzeniem czołowym mogą uszkodzić mechanicznie chłodnicę, a w konsekwencji doprowadzić do wycieku. Uszkodzenia mechaniczne można również przypisać nieudolnej konserwacji chłodnicy przez niedoświadczonego właściciela samochodu, gdy przypadkowo uszkodzi on nadwozie, elementy wymiany ciepła lub inne części.

Nieprawidłowa eksploatacja może polegać nie tylko na przedwczesnym czyszczeniu i myciu chłodnicy, ale również na stosowaniu niskiej jakości płynu chłodzącego.

Niska jakość płynu może prowadzić do jego zamarzania i „rozmrażania” grzejnika nawet przy lekkim mrozie, z późniejszym wyciekiem. Lub skład płynu niskiej jakości może być tak agresywny, że powoduje korozję metalu. A to z czasem prowadzi do tej samej wady - dekompresji i wycieków.

W samochodzie, podobnie jak w innych technologiach, nie ma nic wiecznego. A chłodnica nie jest wyjątkiem. On i związane z nim części również podlegają korozji, zniszczeniu, blokadom podczas pracy.

Typowe awarie grzejników można podzielić na dwa typy: zewnętrzne i wewnętrzne.

Zewnętrzny:

• naruszenie szczelności rurek doprowadzających chłodziwo do zbiorników chłodnicy;
• powstawanie pęknięć na rurkach chłodnicy w celu dostarczania / usuwania chłodziwa;
• naruszenie szczelności uszczelek gumowych.

Wewnętrzny:

• tworzenie się zatorów w przewodzących rurkach, które uniemożliwiają wystarczające chłodzenie cieczy.

Zanim zaczniesz naprawiać grzejnik, musisz określić charakter i lokalizację samej awarii. Prawie wszystkie zewnętrzne awarie chłodnicy (z wyjątkiem zwykłych zanieczyszczeń) polegają na naruszeniu jej szczelności, co oznacza, że ​​musi nastąpić wyciek płynu chłodzącego.

Intensywność wycieku płynu z chłodnicy może być różna i na początkowym etapie jest niezauważalna wizualnie, ale gwałtowny spadek poziomu płynu w zbiorniku jest zauważalny niemal natychmiast. W końcu spadek poziomu płynu niezamarzającego lub niezamarzającego prowadzi do przegrzania silnika, co zostanie natychmiast zasygnalizowane przez specjalny czujnik temperatury na desce rozdzielczej kierowcy.

Aby dokładnie określić lokalizację wycieku płynu, można zastosować dwie metody. W takim przypadku konieczne będzie całkowite spuszczenie płynu chłodzącego z chłodnicy i odłączenie samej chłodnicy, wyciągnięcie jej z samochodu i dokładne spłukanie.

Konieczne jest stłumienie (zamknięcie) wszystkich wlotów chłodnicy i pozostawienie tylko jednego. Wlej wodę do chłodnicy przez lewy otwór. Przez ten sam otwarty otwór użyj pompy lub sprężarki, aby zwiększyć ciśnienie w chłodnicy. Z dziury w uszkodzonym obszarze zacznie wypływać strużka wody.

Również wyjętą, opróżnioną i wyczyszczoną chłodnicę, ale przy zatkanych wszystkich wlotach, całkowicie zanurzyć w odpowiednim pojemniku z wodą. Z otworów w uszkodzonych miejscach wydostaną się pęcherzyki powietrza. Jeśli powietrze nie wydostaje się, wytworzyć nadciśnienie w chłodnicy za pomocą pompy lub sprężarki.

Istnieje kilka sposobów naprawy grzejnika, ale nie wszystkie są dostępne i nadają się do samodzielnych napraw „garażowych” lub „polowych”. Poniżej rozważymy najprostsze i najczęstsze sposoby samodzielnej naprawy w prostych warunkach, bez specjalnego profesjonalnego sprzętu.

Do zewnętrznej naprawy chłodnicy często stosuje się żaroodporny klej-uszczelniacz z proszkiem metalowym. Taka kompozycja jest często nazywana „zgrzewaniem na zimno” lub „szczeliwem do metalu”. W sprzedaży takie uszczelniacze mogą być oferowane w postaci gotowej do użycia lub jako oddzielne składniki, które następnie należy mieszać do uzyskania jednorodnej masy.

Naprawa grzejnika za pomocą zewnętrznego kleju uszczelniającego jest dość skuteczna, ale tylko z zastrzeżeniem spełnienia odpowiednich wymagań technologicznych na każdym etapie prac:

• płyn chłodzący musi być całkowicie spuszczony z chłodnicy;
• powierzchnia zewnętrzna przeznaczona do naprawy musi być dokładnie odtłuszczona i lekko obrobiona pilnikiem igłowym lub płótnem szmerglowym, aż utworzy się lekko chropowata powierzchnia;
• do uszczelniania dużych otworów (powyżej 2 mm) można również zastosować metalowe łaty o odtłuszczonej i obrobionej powierzchni.

Wokół otworu (pęknięcia) nakładany jest uszczelniacz. Wstępne utwardzenie następuje w ciągu 2-3 minut, a całkowite - w ciągu dnia. Po 24 godzinach produkt może być używany.

Zaletą uszczelniacza metalowego jest to, że jego współczynnik rozszerzalności cieplnej jest zbliżony do współczynnika metalowego, a jeśli wszystko zostanie wykonane poprawnie, zamknięty grzejnik może wytrzymać jeszcze kilka lat.

„Szczeliwa chemiczne” są czasami określane również jako „płyn do odbudowy chłodnicy” lub „środek odbudowujący proszek”. W związku z tym takie szczeliwa są proszkowe i płynne.

Naprawienie nieszczelności za pomocą uszczelniacza (od wewnątrz) nie jest skomplikowanym procesem. Szczeliwo wlewa się do układu chłodzenia, po czym wchodzi w kontakt z powietrzem i tworzy polimerowy korek, który zatyka otwór w miejscu wycieku.

Jednak ta metoda ma poważną wadę - szczeliwo zatyka układ chłodzenia., po czym wymagane jest całkowite przepłukanie systemu (a także klimatyzatora z piecem). Dlatego wewnętrzne stosowanie uszczelniacza jest wskazane tylko w nagłych wypadkach, gdy konieczne jest pilne naprawienie wycieku. Z takim uszczelniaczem można przejechać nie więcej niż 100 km.

Naprawa grzejników za pomocą lutowania jest uważana za nie tylko bardziej niezawodną, ​​ale także trudniejszą i bardziej czasochłonną. Jednak ta metoda samonaprawy nie jest odpowiednia dla wszystkich grzejników. Na przykład lepiej nie używać go do naprawy grzejników wykonanych ze stopów aluminium, które w normalnych warunkach są bardzo trudne do naprawy. Takie grzejniki są lepsze, łatwiejsze i szybsze do uszczelnienia metalowym uszczelniaczem. Urządzenia mosiężne są uważane za najbardziej odpowiednie do naprawy za pomocą lutownicy w domu.

Aby przylutować mosiężny grzejnik, będziesz potrzebować:

• lutownica o mocy co najmniej 50 W;
• kwas lutowniczy (roztwór kwasu i cynku) - do czyszczenia metalu z tlenku;
• proszek boraksowy (topnik) - do neutralizacji warstewki tlenkowej i lepszego rozprowadzania płynnego lutowia;
• lutować.
• metalowy pędzel, papier ścierny lub pilnik igłowy.

Powierzchnię do nałożenia warstwy lutowniczej należy wcześniej oczyścić z brudu i kurzu. Metalowa szczotka usuwa ślady korozji i utleniania. Powierzchnia robocza jest obrabiana płótnem ściernym (lub pilnikiem) na połysk, aby poprawić przyczepność (sprzężenie) metalu z lutowiem. Końcówka lutownicy musi być czysta i wolna od pozostałości starego lutowia i kamienia. Bezpośrednio przed lutowaniem powierzchnię roboczą należy rozgrzać.

Ważny! Lutowanie można przeprowadzić tylko w pewnej odległości od szwu fabrycznego, ponieważ mosiądz ma wysoką przewodność cieplną i może stopić szew fabryczny.

Proces lutowania grzejnika nie jest tak prosty, jak się wydaje na pierwszy rzut oka. Jeśli nie masz wystarczających minimalnych umiejętności do pracy z lutownicą lub nie masz pewności co do swoich umiejętności, lepiej skontaktować się ze specjalistą.

Jeśli chłodnica ma rozległe uszkodzenia, ale jest zlokalizowana (czyli znajduje się w jednym miejscu), to problem można rozwiązać zatykając uszkodzone rury.

Zwykle uszkodzone rury są mocno ściśnięte (spłaszczone) za pomocą szczypiec z obu stron, jak najbliżej uszkodzonego obszaru. W ten prosty sposób blokowany jest wyciek chłodziwa z uszkodzonych otworów.

Z reguły tak radykalne działania podejmowane są w warunkach „polowych”, kiedy nie ma innego wyjścia z sytuacji. Jednocześnie należy pamiętać, że auta po tak radykalnej naprawie nie da się długo eksploatować, a ilość zatkanych rurek nie powinna przekraczać 3-4 sztuk.

Najnowsze modele samochodów są coraz częściej wyposażone w plastikowe chłodnice beczkowe i rdzeń ze stopu aluminium. Należy pamiętać, że nie trzeba tracić czasu na naprawę takich grzejników, ponieważ nie można ich w ogóle naprawić - należy je natychmiast wymienić.

Film o profesjonalnej naprawie chłodnicy: