Naprawa podłogi zrób to sam w łazience

Uważa się, że naprawa łazienki i toalety jest najbardziej czasochłonnym i kluczowym krokiem w aktualizacji mieszkania. Jest to szczególnie trudne, jeśli łazience, jak to często dzisiaj bywa, towarzyszy przebudowa: wyburzenie przegrody między łazienką a toaletą, rozbudowa łazienki na korytarz, a nawet jej utworzenie w miejsce dawnej. Pokój. Więcej szczegółów w kwestiach związanych z przebudową - co należy wziąć pod uwagę planując naprawy, gdzie nie należy ślepo polegać na woli mistrzów, już częściowo rozważyliśmy w innych materiałach. W tym samym artykule podkreślimy ciekawe momenty remontu łazienki i toalety, które zdecydowanie warto rozważyć przed, a nie po.

Przygotowanie podłogi to początek remontu łazienki. Z reguły ciasto podłogowe w wilgotnych pomieszczeniach składa się z płyty podłogowej (podłoże, arkusz DSP), podwójnej potrójnej hydroizolacji, podkładu, wylewek wyrównujących, warstwy klejącej i właściwej płytki, gresu porcelanowego lub innego materiału odpornego na wilgoć ( na przykład marmur lub granit). Bardzo ważne jest, aby pamiętać o zwiększonym obciążeniu podłóg w łazience – waga płytki jest większa niż np. waga laminatu, czyli to, co możemy powiedzieć o armaturze wodno-kanalizacyjnej. Jeśli mieszkasz w domu z drewnianymi podłogami, nie zaleca się w tym zakresie usuwania starych bali, a także wypełniania ich (lub przestrzeni pozostałej po ich ścięciu) głębokim jastrychem. Ciężar takiej konstrukcji z łatwością przebije się przez dolny poziom drewnianej podłogi i zawali się na głowy sąsiadów. W takim przypadku połóż płyty podstawy (na przykład arkusze DSP) na kłodach i połóż na nich tylko lekki jastrych wyrównujący.

Przygotowując podstawę podłogi zastanów się, czy Twoja łazienka będzie miała dodatkowy odpływ podłogowy. Ten zakratowany otwór znajduje się zwykle w jednym z rogów wanny, a podłoga jest ułożona i wypoziomowana tak, aby przebiegała pod niezauważalnym kątem do tego otworu. Od niego biegnie dodatkowa rura odpływowa prowadząca do wspólnej rury kanalizacyjnej. Rury układane w torcie podłogowym należy dodatkowo uszczelnić.

Jeśli podstawą tortu podłogowego nie jest beton, a drewno, to przed dalszymi czynnościami koniecznie zamocz podłoże w specjalnej bejce, która chroni przed próchnicą, pleśnią i bakteriami.

Najważniejszym etapem naprawy w łazience jest urządzenie hydroizolacyjne. W niektórych sowieckich domach problem hydroizolacji został rozwiązany bardzo prosto: zarówno łazienka, jak i toaleta były solidnymi „blokami” - kostkami, w których nie było szwów między podłogą a ścianami, z litego betonu. Dziś nowi właściciele bezlitośnie rozbijają stare przegrody, po czym dziwią się, gdy woda, przy pierwszej przerwie lub zablokowaniu rury, szybko przedostaje się do sąsiadów.

Tak więc hydroizolację wykonuje się tuż przed etapem układania płytek lub gresu porcelanowego na podłodze i ścianach - zaraz po przygotowaniu podłoża pod płytkę. Najprostszą i najnowocześniejszą opcją jest hydroizolacja powłoki, którą należy wykonać z podejściem 10-20 cm do ścian i nałożyć w dwóch warstwach. Niektórzy wykonawcy zalecają jednoczesną hydroizolację reszty mieszkania, czyli nałożenie hydroizolacji na wszystkie podłoża. Oczywiście uchroni Cię to przed roszczeniami sąsiadów, jeśli na przykład dojdzie do pęknięcia rury podczas Twojej nieobecności. Nie należy jednak lekceważyć zalet nowoczesnych materiałów: jeśli uszczelnisz całą podłogę z dostępem do ścian, to po zalaniu mieszkanie będzie jedną miską na płyn, który nie będzie miał gdzie spłynąć.Sufit może po prostu nie wytrzymać takiego obciążenia, a jeśli w domu są zwierzęta domowe, jest to po prostu niebezpieczne.

Wentylacja mokrych miejsc w mieszkaniu jest nie mniej ważna i dotkliwa niż hydroizolacja. Początkowo projekt każdego budynku mieszkalnego obejmuje skrzynki wentylacyjne i kratki wentylacyjne w kuchniach oraz w łazienkach i toaletach. Skrzynki wentylacyjne starego projektu, co nie jest tajemnicą, są wyjątkowo nieporęczne, dzięki czemu ściana między toaletą a pomieszczeniem może nie mieć 15 cm, ale np. 65.

Ale co, jeśli ta ściana również koliduje z genialnym pomysłem projektowym? W końcu stare mieszkania nie mogą pochwalić się wygodą planowania. Okazuje się więc, że skrzynka wentylacyjna zwykle cierpi w pierwszej kolejności - są bezlitośnie przycinane lub po prostu usuwane. To nie tylko blokuje dopływ powietrza do mieszkań od dołu, ale również ma zły wpływ na reżim klimatyczny we własnym mieszkaniu. Niestety, bez wentylacji w łazience szybko zaczynają pojawiać się pleśń i grzyby, podczas zabiegów wodnych w pomieszczeniu gromadzi się para, nie znajdując wyjścia, co utrudnia kąpiącemu się oddychanie i dobre samopoczucie. Jeśli to możliwe, spróbuj pozostawić kratki wentylacyjne na miejscu; jeśli tworzysz łazienkę na działce mieszkalnej, wydłuż rękaw z łazienki do istniejącego otworu wentylacyjnego, w którym umieszczony jest wentylator. Niestety ciąg w kanałach wentylacyjnych jest niewielki, więc jeśli trzeba przewietrzyć odległe pomieszczenie, wymagany jest dodatkowy wysiłek mechaniczny, przypominający okap.

Ciekawym punktem jest ogrzewanie łazienki. Suszarki do ręczników wykonane z giętych rur, do których doprowadzana jest ciepła woda z instalacji grzewczej, są bardzo wygodne - nie tylko osuszają powietrze, zapobiegając tworzeniu się pary, ale także ogrzewają pomieszczenie, które ze względu na materiał ścian a podłoga jest dość zimna.

Elektryczne podgrzewane wieszaki na ręczniki nie są alternatywą - zużywają zbyt dużo energii elektrycznej, dlatego nie są przeznaczone do ciągłego użytkowania, co oznacza, że ​​rano wejdziesz do chłodni. Jeśli chodzi o ogrzewanie podłogowe - modne rozwiązanie - nie nadaje się ono do wszystkich mieszkań: liczy się zarówno materiał podłóg, jak i dopuszczalne obciążenie sieci elektrycznej. Elektryczne ogrzewanie podłogowe wymaga dużej ilości energii elektrycznej, co w starych domach może doprowadzić do zawalenia się systemu wspólnego domu. Podłoga podgrzewana wodą w budynkach mieszkalnych jest prawnie zabroniona. Współczesna rzeczywistość sprawia więc, że ogrzanie łazienki jest niezwykle trudne - dlatego jeśli w Twojej starej łazience był już podgrzewany wieszak na ręczniki zasilany ze wspólnej rury, w żadnym wypadku nie powinieneś tracić szansy na uzyskanie legalnego źródła ciepła i suchości w łazience.

Jeśli nadal zdecydujesz się stworzyć ciepłą podłogę, tutaj również znajdziesz kilka sztuczek. Na przykład, pomimo tego, że na zwykłych zdjęciach układania podłogi całą przestrzeń zajmuje kabel, w rzeczywistości nie należy umieszczać ciepłej podłogi, na której staną ciężkie meble lub armatura wodna. Pęcherzyki powietrzne i puste przestrzenie wokół części grzewczej kabla nie pozostają w warstwie kleju do płytek, a sam kabel nie może być cięty „w trakcie pracy” – nie powinien mieć przerw. Pamiętaj, aby zrobić zdjęcie zainstalowanego kabla przed ułożeniem go - przyda się to, jeśli musisz wywiercić otwory w podłodze lub przestawić meble i urządzenia.

Rury odpływowe to te szczegóły, o których niewielu właścicieli woli myśleć. W końcu mistrz może się tym zająć. Jednak są tu też zasady, o których można i należy pomyśleć - od jakości wykonania rur kanalizacyjnych zależy, czy będziesz miał przyjemność regularnie „zalewać” sąsiadów, czy naprawiać blokady. Oto zasady:

• Średnica nowej rury spustowej musi odpowiadać średnicy odpływu do stropu.Zwężenie rur, zastosowanie nieodpowiednich segmentów, które „wpadają pod pachę” prowadzi do powstawania zatorów
• Rury spustowe powinny mieć nachylenie od góry do dołu i minimalną liczbę „kolanek”, czyli połączeń narożnych. Jeśli stwierdzisz, że po naprawie odpływ będzie przebiegał pod kątem do góry - poproś robotników o stworzenie małego postumentu. Uważaj na sugestie obniżenia poziomu podłogi w łazience - najpierw oblicz, czy nie spowoduje to zmiany kąta odpływu.

Dostępność wodomierzy, kranów odcinających rury, czujników ogrzewania podłogowego po naprawach to ważne szczegóły, o których zaskakująco często się zapomina. I nie jest to zaskakujące, bo zajmą się nimi inni mistrzowie. Należy pamiętać, że chociaż miernik można zamontować w dowolnym miejscu w rurze, musi on być na odpowiedniej wysokości, aby można było swobodnie nie tylko dokonywać odczytów, ale także wymieniać lub naprawiać miernik bez rozbijania ściany i bez demontażu kanalizacji armatura. Ta sama historia - z kranami. Przedyskutuj te kwestie z mistrzem - często zdarzają się przypadki, gdy po zainstalowaniu wszystkich urządzeń budowniczowie stawiają toaletę przed otworem lub zamykają ją stojakiem pod zlewem. Nawiasem mówiąc, przestrzeń pod łazienką jest złym miejscem na wszelkie urządzenia sterujące: dostęp będzie bardzo trudny.

Bez względu na to, jak bardzo chciałbyś zrzucić wszystkie problemy techniczne na barki mistrzów, kontrola podstawowych momentów naprawy z Twojej strony jest obowiązkowa, ponieważ Twój komfort i bezpieczeństwo zależą przede wszystkim od poprawności wykonania Praca wykonywana.

Podczas naprawy łazienki nie zawsze bierze się pod uwagę znaczenie właściwego wylewania podłogi. Często staranne przeprowadzenie tego etapu obserwuje się dopiero podczas aranżacji mieszkania w nowym budynku. Jednak w starych domach czasami po prostu niemożliwe jest wykonanie wysokiej jakości renowacji lokalu bez ułożenia nowego podłoża.

Wylewka przyczynia się do prawidłowego rozłożenia na podłodze obciążenia od mebli i sprzętu AGD, a także zmniejszy negatywne konsekwencje drobnych nieszczelności w łazience. Ważne jest, aby znać technologię takich prac i ich cechy. Przyjrzyjmy się bliżej, jak wykonać wylewkę podłogową w łazience.

Należy zauważyć, że proces układania jastrychu bazowego jest dość pracochłonny. Oczywiście należy zacząć od demontażu starej podłogi.

Po usunięciu starego jastrychu będziesz musiał majstrować przy sprzątaniu pokoju. Z reguły trzeba zebrać i wywieźć dużą ilość gruzu budowlanego, dobrze wyczyścić i przygotować powierzchnię.

Przed wykonaniem podłogi w łazience zaleca się dokładne przygotowanie. Układaniu nowego jastrychu towarzyszy wiele dodatkowych prac, które koniecznie poprzedzają montaż.

To pierwsza rzecz, o którą musisz zadbać przy wykańczaniu podłogi w łazience. Należy zauważyć, że standardowy polietylen jako materiał hydroizolacyjny nie jest najlepszym wyborem. Jastrych cementowy koroduje go i kilka lat po naprawie izolacyjnej podłogi po prostu nie będzie.

W łazience nie można obejść się bez niezawodnej hydroizolacji. W przypadku nawet niewielkiego zalania sufity w mieszkaniu można wypełnić od dołu. Spowoduje to duże koszty naprawy dla sąsiadów. Dlatego materiały do ​​układania na podłodze powinny być wybierane jak najtrwalsze. Lepiej jest kupić bitumiczny mastyk lub specjalny materiał w rolkach do izolacji.

Na przygotowaną czystą powierzchnię podłogi nakłada się warstwę bitumu. Następnie na wierzch wykonuje się warstwę hydroizolacyjną. Lepiej wybrać gumowane w rolkach. Materiał jest podgrzewany palnikiem gazowym i przyklejany do podłoża masą bitumiczną.

Nie zapomnij o uszczelnieniu również odcinków ścian od dołu na wysokości około 150 - 200 milimetrów.

Pożądane jest również pokrycie materiałem izolacyjnym tych obszarów podłogi, w których umieszczone są piony.

Wykonując naprawy podłogi w łazience własnymi rękami, musisz zadbać o izolację termiczną. Izolacja samej wylewki jest ważnym etapem prac, ale efekt tej procedury będzie wydawał się nieistotny, jeśli nie zapewnisz dodatkowo ogrzewania podłogowego. Wyposażając swoją łazienkę w ogrzewanie podłogowe od razu możesz odczuć wszystkie zalety tych nowoczesnych projektów.

Systemy ogrzewania podłogowego oszczędzają koszty energii, tworzą przytulną i komfortową atmosferę w pomieszczeniu. Ciepłe podłogi pozwalają na chodzenie boso po płytkach bez obaw o przeziębienie.

Obecnie w sprzedaży jest szeroka gama różnych systemów ogrzewania podłogowego. Niektóre z nich zużywają bardzo mało prądu, więc ten projekt nie „pożre” całego budżetu rodzinnego. Istnieją modele kabli, które potrzebują tylko 500 watów do ogrzania podłogi w małej łazience. Jeśli zdecydujesz się na ogrzewanie podłogowe, zaoszczędzisz jeszcze więcej.

Aby właściwie zaizolować jastrych podłogowy, na hydroizolację kładzie się arkusz pianki o grubości około 50 milimetrów. Na nim umieszczony jest specjalny ekran, który będzie odprowadzał do pomieszczenia ciepło z urządzeń grzewczych.

Kolejnym etapem jest ułożenie stalowej siatki zbrojeniowej o strukturze komórkowej. Rozmiar otworów w nim wynosi 100X100 milimetrów, a grubość drutu to 2 - 3 milimetry.

W przypadku układania podłogi z obiegiem wody rurociąg należy ułożyć za siatką. Elektryczne ogrzewanie podłogowe układa się inaczej - elementy grzejne konstrukcji są instalowane na gotowym jastrychu.

Ponieważ standardowe łazienki i toalety są stosunkowo niewielkie, proces pracy na jastrychu lub wylewania podłogi w łazience własnymi rękami jest łatwiejszy i szybszy. Niewielka powierzchnia pomieszczenia ułatwia również instalację beaconów.

W pracy konieczne jest użycie długiego poziomu regału (około dwóch metrów). Latarnie układane są na pagórkach zaprawy cementowej, ułożonych w linii z odstępami między nimi równymi 0,5 m. Funkcję lamp ostrzegawczych pełnią profile prowadzące do płyt kartonowo-gipsowych ud. Wkłada się je do roztworu, a następnie sprawdza pozycję latarni za pomocą poziomicy. Następnie, po zmierzeniu żądanej szerokości od pierwszej, ustawiana jest druga lampa ostrzegawcza.

Teraz poziom musi być zainstalowany na dwóch sygnalizatorach jednocześnie, ale ogólna zasada instalacji pozostaje taka sama. Należy pamiętać, aby podczas montażu prowadnic sprawdzić czy jest wyraźna linia pozioma. Musisz zwrócić uwagę na samą drugą latarnię i odległość między pierwszą a drugą. Następnie, zgodnie z opisaną powyżej techniką, ułóż pozostałe profile jastrychu.

W przypadkach, gdy podłoga jest wylewana na piankę, należy ją odciąć w punktach instalacji lamp ostrzegawczych. Są to miejsca, w których znajdują się „kopce” cementu. Jeśli piana pozostanie, latarnie mogą się poruszyć. Zanim wylejesz podłogę w łazience własnymi rękami pod płytki, zdecydowanie musisz wziąć pod uwagę ten niuans. „Grające” lampy ostrzegawcze sprawią, że jastrych będzie nierówny, a to z kolei skomplikuje proces wykańczania płytek i wymaga dużej ilości kleju do płytek.

Wylewka w łazience pod płytkami nie powinna być zbyt cienka. W przeciwnym razie mogą pojawić się w nim pęknięcia. Grubość wypełnienia wynosi zwykle co najmniej 50 mm. Należy o tym pamiętać podczas instalowania beaconów. Aby je zainstalować, wysokość jest zaznaczona z samej podłogi lub z arkusza piankowego.

Przede wszystkim, aby własnymi rękami wykonać wysokiej jakości podłogi w łazience, musisz odpowiednio przygotować rozwiązanie. Przygotuj cement i piasek.

Ważne jest określenie proporcji. Odpowiedź na pytanie jaką mieszanką wypełnić podłogę w łazience zależy od rodzaju podłoża do wylewania. Jeśli potrzebujesz natychmiast wylać betonową podstawę, odpowiedni jest roztwór w stosunku 1: 4. To jest 1 część cementu i 4 części piasku. Jastrych styropianowy polega na użyciu mieszanki w stosunku 1: 3. W takim przypadku należy wziąć trzy części piasku.

Mieszaną kompozycję do wylewania wylewa się na powierzchnię podłogi między latarniami i wyrównuje zgodnie z regułą budowlaną. Narzędzie umieszcza się obydwoma końcami na umieszczonych obok siebie sygnalizatorach.

W ten sposób cały jastrych w łazience jest stopniowo wylewany. Podczas pracy należy upewnić się, że zaprawa jest układana ściśle zgodnie z poziomem lamp ostrzegawczych.

Po dniu nadzienie trochę stwardnieje. Następnie można usunąć prowadnice, a pozostawione po nich wgłębienia pokryć cementem.

Następnym krokiem jest wyrównanie powierzchni, wygładzenie wszystkich występów i nierówności. Odbywa się to ze spiczastym końcem reguły. Następnie szorstka podłoga wypełniająca w łazience jest pokryta cienką folią z tworzywa sztucznego i pozostawiona do wyschnięcia.

Polietylen ogranicza parowanie wody i sprawia, że ​​wylewka betonowa jest trwalsza.

Z reguły zaprawy wyrównujące do podłóg są wykonane z gipsu lub cementu. Ten ostatni do łazienek i łazienek jest preferowany. Mieszanki wypełniające produkowane są w specjalnych workach papierowych z podkładem polietylenowym. Chroni materiał przed wnikaniem wilgoci.

Nie wolno dopuścić do przedostania się wody do opakowania, ponieważ wilgotne roztwory absolutnie nie nadają się do tworzenia mocnego i równego jastrychu.

Ważne jest również sprawdzenie daty ważności produktów. Każda mieszanka przeznaczona jest na określony okres użytkowania. Nieświeży materiał może pogorszyć jakość gotowego rozwiązania podłogowego.

Często producenci włączają w skład mieszanek poziomujących różne składniki modyfikujące. Takie dodatki mogą ulepszyć powłokę, a także sprawić, że gotowy roztwór będzie bardziej plastyczny, co jest ważne w procesie naprawy.

Na przykład specjalne włókna syntetyczne zmniejszają prawdopodobieństwo pękania podczas twardnienia jastrychu. Wylewka wykonana na bazie roztworu z takimi substancjami może być nawet stosowana jako wykończenie podłogi.

Istnieją takie rodzaje mieszanek:

1. Niwelacja.
2. Samopoziomujący.

Pierwszy rodzaj rozwiązań stosowany jest jako wykończenie powierzchni zewnętrznej. Pozwalają pozbyć się defektów i występów powłoki. Mieszankę należy nakładać grubą warstwą, co pozwala uzyskać gładką bazę.

Sam jastrych jest również klasyfikowany w określony sposób zgodnie z właściwościami i stanem materiału:

1. Suche jastrychy.
2. Półwytrawne.
3. Mokro.

Tak więc mokry jastrych jest uważany za najłatwiejszy do wykonania. Składa się z betonu i piasku. Tak przygotowaną kompozycję wylewa się na podłoże i rozprowadza po jego powierzchni.

Jednak to nadzienie wysycha bardzo długo.

Jastrych mokry wykonywany jest na materiale termoizolacyjnym lub hydroizolacyjnym. Warstwa termoizolacyjna służy do dekoracji w domach wiejskich i mieszkaniach na pierwszych piętrach budynków. Stosowany jest również jastrych mokry z dwiema warstwami wyrównującymi. Ta opcja jest konieczna, jeśli planujesz wykończyć linoleum lub parkiet. Tak zwany jastrych dziany nadaje się do pomieszczeń mieszkalnych.

Jastrych półsuchy zawiera również piasek i cement. Jednak w przeciwieństwie do zalewania na mokro, do tych mieszanin dodawane są plastyfikatory i inne składniki. Dzięki obecności tych dodatków półsuchy jastrych schnie szybciej, a przy jego pomocy można łatwo wyrównać podłoże usuwając wszelkie nierówności i wypustki.

Ponadto do wyrabiania takiego roztworu potrzeba mniej wody. Dzięki temu konstrukcja podłogi będzie lżejsza i trwalsza.

Suchy jastrych to produkt złożony z kilku warstw. Kruszony kamień lub keramzyt umieszcza się na dolnym poziomie, a włókno gipsowe umieszcza się na górze. Układanie takiej podłogi nie jest trudne, a brudu nie zostało dużo. Jednak suche wykończenie podstawy ma znaczną wadę: nie jest w stanie wytrzymać dużego obciążenia.

Podczas wykonywania prac naprawczych konieczne jest, aby temperatura powietrza w pomieszczeniu, w którym wylewana jest podłoga, nie spadała poniżej +5 stopni i nie przekraczała +25. Wilgotność nie powinna przekraczać 90%.

Podczas pracy należy unikać przeciągów, ponieważ pogarszają one jakość jastrychu. Konieczne jest wcześniejsze obliczenie czasu wyschnięcia wylanej podstawy, czasami z marginesem, ponieważ niektóre rodzaje związków będą „utrwalać się” przez długi czas.

Przygotowując mieszankę do nalewania, należy przestrzegać proporcji i wszystkich instrukcji, które producenci wymieniają w instrukcjach na opakowaniu.

Jakiś czas po zakończeniu prac, gdy podłoga jest jeszcze świeżo wylana, lepiej nie chodzić po niej. Szczególnie tę radę powinni wziąć pod uwagę właściciele, którzy zdecydują się na wykonanie jastrychu z pianki. Aby usunąć lampy ostrzegawcze, po obróbce można umieścić szerokie arkusze płyty OSB na powierzchni. Takie zabezpieczenie zapobiegnie uszkodzeniom na nowej, niedawno wylanej podłodze.

Podczas instalacji lamp ostrzegawczych należy wziąć pod uwagę poziom podłogi. Podłoga w łazience powinna być nieco niższa niż w pozostałej części mieszkania. Ten próg pomaga uniknąć powodzi.

Tak więc proces samodzielnego wypełniania podłogi w łazience jest rodzajem prac naprawczych, które są dość dostępne dla każdego właściciela. Konieczne jest jedynie użycie wysokiej jakości materiałów do wylewki oraz przestrzeganie technologii i wszystkich etapów wypełniania.

Artykuł skierowany jest do tych, którzy zamierzają naprawić toaletę własnymi rękami, ale nie mają doświadczenia. Opowiem o najpopularniejszych i najtańszych wykończeniach oraz zaproponuję algorytm pracy krok po kroku. Wystarczy postępować zgodnie z moimi zaleceniami, aby uzyskać wysokiej jakości wynik.

Zdjęcie pokazuje przykład, w jaki sposób możesz samodzielnie wykonać pracę.

Nawet na małej powierzchni możesz stworzyć wygodne i atrakcyjne otoczenie.

Naprawa toalety jest zarówno prosta, jak i złożona. Prosty, ponieważ nakład pracy jest niewielki ze względu na małą powierzchnię, a złożony z tego powodu, że z powodu braku miejsca wszystko musi być dokładnie przemyślane.

Całą pracę można podzielić na 10 etapów:

1. Rozwój przyszłego wnętrza;
2. Nabycie niezbędnych materiałów i narzędzi;
3. Demontaż starej instalacji wodno-kanalizacyjnej i dekoracji;
4. Wymiana komunikacji i układanie nowych (w razie potrzeby);
5. Budowa skrzynki do maskowania rur;
6. Urządzenie do pokrywania podłóg;
7. Dekoracja ścienna;
8. Dekoracja sufitu;
9. Instalacja wodno-kanalizacyjna i inny sprzęt;
10. Montaż drzwi.

Aby uzyskać schludną łazienkę, będziesz musiał wykonać szereg prac.

Nie musisz zastanawiać się, od czego zacząć pracę, ponieważ pierwszą rzeczą, o której musisz pomyśleć, jest układ i dekoracja.

Aby to zrobić, musisz wykonać następujące czynności:

• Zmierz obszar, który masz do dyspozycji. To główny aspekt, który decyduje o tym, co możesz umieścić i jak ułożyć elementy.. Niestety najczęściej miejsca jest bardzo mało i trzeba dostosować się do okoliczności, a nie wymyślać ciekawe rozwiązania;
• Określ, jaki sprzęt zostanie zainstalowany. Jeśli miejsca jest bardzo mało, najczęściej umieszcza się tylko toaletę. Jeśli jest więcej miejsca, możesz dodać umywalkę, bidet, a nawet pisuar, wszystko zależy od Twoich życzeń;

Standardy instalacji sprzętu: od środka muszli klozetowej do ściany powinien wynosić co najmniej 40 cm, umywalka powinna znajdować się w odległości co najmniej 30 cm;

Ważne jest, aby prawidłowo ustawić hydraulikę

• Doskonałym rozwiązaniem może być wisząca toaleta. Nie zajmuje miejsca na podłodze, ale będziesz musiał przymocować do ściany metalową ramę, co zajmie około 10 cm przestrzeni. Ta opcja wygląda bardzo atrakcyjnie, ale jest znacznie trudniejsza do zainstalowania, należy to również wziąć pod uwagę;

Wisząca toaleta - ciekawe rozwiązanie dla małych pomieszczeń

• Kolorystyka powinna być w stonowanych barwach. Nie należy stosować jasnych kolorów i kolorowych wykończeń, w łazience nie wygląda to najlepiej. Możesz spojrzeć na pomysły projektowe w Internecie, jest wiele przykładów i każdy znajdzie opcję, która mu odpowiada.

Opcji jest wiele, znajdź tę, która Ci się podoba i którą możesz wdrożyć

Gdy już zdecydujesz się na orientacyjny projekt, możesz przystąpić do wyboru i zakupu materiałów. Należy wcześniej dokonać pomiarów powierzchni podłogi, sufitu i ścian, aby szybko obliczyć szacunkowe koszty dla konkretnego wariantu wykończenia.

Najpierw zastanówmy się, co można położyć na podłodze:

• Najpopularniejszym rozwiązaniem są płytki ceramiczne. W sprzedaży jest ogromna liczba rodzajów, więc nie będzie problemów z wyborem. Jeśli potrzebujesz taniej opcji, dam ci małą radę: szukaj niestandardowej w sklepach, jest niedroga, a ze względu na małą objętość możesz wybrać dobrą ceramikę. Najczęściej małżeństwo nie jest widoczne, ale można bardzo dobrze oszczędzać;

Płytki są świetnym rozwiązaniem, materiał dobrze się prezentuje i nie boi się wilgoci oraz środków czyszczących.

• Podłoga samopoziomująca to stosunkowo nowe rozwiązanie, które świetnie sprawdzi się w łazience. Powłoka nie jest tania, ale ze względu na fakt, że powierzchnia pomieszczenia jest niewielka, koszt jej instalacji będzie tylko nieznacznie wyższy niż w przypadku użycia ceramiki. Ponadto tę opcję można wdrożyć własnymi rękami, co również jest ważne.

Takie powłoki mogą symulować różne obrazy.

W przypadku ścian możesz skorzystać z następujących opcji:

• Płytki ceramiczne. Na ścianach można tworzyć wzory, a nawet obrazy z ceramiki. Dla najbardziej wymagających odpowiednia jest mozaika, bardzo efektowna, ale też dość droga powłoka;

Płytki świetnie sprawdzają się również na ścianach.

• Opcja wykończenia ekonomicznego - panele PCV. Trochę kosztują, ale też wyglądają znacznie gorzej niż ta sama płytka. Ale jeśli potrzebujesz zrobić to tanio i niezawodnie, to rozwiązanie się przyda;

Panele PCV są dobre do toalet

• Możesz nawet przykleić tapetę na ściany. Musisz wybrać opcje odporne na wilgoć. Polecam użyć szklanych tapet, ponieważ można je przemalować. Oznacza to, że w przyszłości możesz łatwo przeprowadzić kosmetyczne naprawy i odświeżyć pomieszczenie, po prostu zmieniając kolor ścian.

Tapeta pozwala stworzyć bardzo oryginalne otoczenie

Jeśli chodzi o sufit, najłatwiej jest wdrożyć jedną z dwóch opcji własnymi rękami:

• Mocowanie paneli z tworzywa sztucznego. Na suficie dobrze się prezentują i są niedrogie. Możesz wybrać droższą opcję - metalowe sufity rack. Wyglądają reprezentacyjnie i podczas instalacji prawie nie różnią się od plastiku;

Ta opcja wygląda dobrze.

• Powierzchnię można po prostu zaszpachlować i pomalować. Jeśli sufit jest zakrzywiony, łatwiej jest zbudować ramę i przymocować odporną na wilgoć płytę gipsowo-kartonową. Otrzymujesz więc równą bazę, którą należy pokryć cienką warstwą i pomalować.

Kolor sufitu dopasowany do reszty wykończenia

Jeśli chodzi o narzędzie, jego lista zależy od wybranych materiałów wykończeniowych. Poniżej wskażę listę opraw tam, gdzie jest to konieczne.

Warto rozpocząć pracę od usunięcia wszystkiego, co zbędne. Proces jest prosty, ale wymaga dużego wysiłku i znacznej inwestycji czasu.

Kolejność prac jest następująca:

• Przede wszystkim usuwa się starą instalację wodociągową. Najczęściej wystarczy usunąć pofałdowanie z toalety. Jeśli masz stary sprzęt, będziesz musiał rozbić cement, który zwykle wzmacniał połączenia;

Możesz tymczasowo zainstalować nową toaletę, aby korzystać z łazienki

• Na podłodze najczęściej znajduje się stara płytka, która jest bardzo mocno trzymana. Możesz ją powalić młotkiem i dłutem lub perforatorem. Proces jest zakurzony i hałaśliwy, dlatego lepiej pracować w ciągu dnia;

Usuwanie starych płytek to żmudna praca

• Jeśli na ścianach znajdują się płytki, usuwa się je w taki sam sposób, jak z podłogi. Jeśli powierzchnia jest pokryta tapetą, należy je namoczyć i usunąć. Pomalowanych powierzchni nie można czyścić, jeśli farba mocno do nich przylega. Wyjątkiem są kompozycje olejowe, należy je usunąć, najlepiej do pracy użyć specjalnego prania;

Wszystko, co nie trzyma się dobrze, jest usuwane ze ścian

• Jeśli na suficie jest wybielacz, należy go nasączyć wodą i usunąć szpachelką. Malowane powierzchnie są sprawdzane, tylko uszkodzone miejsca można usunąć.

Na tym etapie wykonywane są następujące prace:

• Jeśli stary pion nie wzbudza zaufania, zaleca się zastąpienie go nowym plastikowym. Najczęściej trzeba zmienić powierzchnię z podłogi na sufit, adaptery są umieszczane na złączach, a sama konstrukcja jest łatwo montowana z elementów potrzebnej konfiguracji;

Podstopnica mocowana jest do specjalnych zacisków

• Jeśli musisz ułożyć rury w całym pomieszczeniu, najlepiej schować je w lampach błyskowych. Komunikacja może być potrzebna, jeśli postawisz umywalkę i bidet lub kupisz toaletę z bidetem. Ważne jest, aby przemyśleć prawidłową lokalizację wniosków, aby wszystko było wygodne. Nawet jeśli nie jest konieczne układanie rur w nowych miejscach, wskazane jest zastąpienie starej komunikacji stalowej nowymi plastikowymi;

Rury najlepiej schować w ścianie

• Nie zapomnij o ułożeniu przewodów do lamp i wentylatora, jeśli taki istnieje. Lepiej też ukryć je w stroboskopach.

Aby ukryć rury kanalizacyjne, musisz zbudować pudło. Jeśli pion idzie w kącie, to tylko ta część pokoju jest zamknięta, a jeśli w środku, łatwiej jest zrobić przegrodę i zszyć całą przestrzeń za toaletą.

Instrukcje pracy są proste:

• Do ramy użyjemy profili metalowych do płyt kartonowo-gipsowych. Elementy prowadzące są przymocowane wzdłuż ścian, a konstrukcja tworzy główny profil;
• Najpierw zaznacza się strukturę, wzdłuż ścian rysuje się pionowe linie za pomocą linii poziomu lub pionu, kontury przyszłego pudełka są rysowane na podłodze i suficie;

Aby zapewnić dokładność znakowania, możesz użyć kwadratu

• Profil ścienny jest zamocowany na obwodzie przyszłej konstrukcji. W tym celu w ścianach wierci się otwory do szybkiego montażu kołków o średnicy 6 mm;

Elementy prowadzące określają kontur przyszłego projektu

• Następnie mocowana jest rama, w tym celu używane są profile główne. Aby nadać konstrukcji sztywność, jest ona wzmocniona żebrami, które znajdują się po 40-50 cm;

Rama musi być sztywna

• Na koniec mocowana jest odporna na wilgoć płyta gipsowo-kartonowa. Jest cięty na kawałki o wymaganym rozmiarze i mocowany za pomocą specjalnych wkrętów samogwintujących o drobnym skoku.

Podczas wykonywania poszycia nie zapomnij zostawić otworu do zainstalowania drzwi, aby sprawdzić stan sprzętu i odczytać odczyty z liczników.

Właz zostanie wstawiony po zakończeniu

Zaczniemy od tej części sali. Najpierw zastanówmy się, jak powstaje ceramiczna podłoga. Do pracy potrzebujemy określonego zestawu materiałów i narzędzi wymienionych w tabeli.

Uważa się, że naprawa łazienki i toalety jest najbardziej czasochłonnym i kluczowym krokiem w aktualizacji mieszkania. Jest to szczególnie trudne, jeśli łazience, jak to często dzisiaj bywa, towarzyszy przebudowa: wyburzenie przegrody między łazienką a toaletą, rozbudowa łazienki na korytarz, a nawet jej utworzenie w miejsce dawnej. Pokój. Więcej szczegółów w kwestiach związanych z przebudową - co należy wziąć pod uwagę planując naprawy, gdzie nie należy ślepo polegać na woli mistrzów, już częściowo rozważyliśmy w innych materiałach. W tym samym artykule podkreślimy ciekawe momenty remontu łazienki i toalety, które zdecydowanie warto rozważyć przed, a nie po.

Przygotowanie podłogi to początek remontu łazienki. Z reguły ciasto podłogowe w wilgotnych pomieszczeniach składa się z płyty podłogowej (podłoże, arkusz DSP), podwójnej potrójnej hydroizolacji, podkładu, wylewek wyrównujących, warstwy klejącej i właściwej płytki, gresu porcelanowego lub innego materiału odpornego na wilgoć ( na przykład marmur lub granit). Bardzo ważne jest, aby pamiętać o zwiększonym obciążeniu podłóg w łazience – waga płytki jest większa niż np. waga laminatu, czyli to, co możemy powiedzieć o armaturze wodno-kanalizacyjnej. Jeśli mieszkasz w domu z drewnianymi podłogami, nie zaleca się w tym zakresie usuwania starych bali, a także wypełniania ich (lub przestrzeni pozostałej po ich ścięciu) głębokim jastrychem.Ciężar takiej konstrukcji z łatwością przebije się przez dolny poziom drewnianej podłogi i zawali się na głowy sąsiadów. W takim przypadku połóż płyty podstawy (na przykład arkusze DSP) na kłodach i połóż na nich tylko lekki jastrych wyrównujący.

Przygotowując podstawę podłogi zastanów się, czy Twoja łazienka będzie miała dodatkowy odpływ podłogowy. Ten zakratowany otwór znajduje się zwykle w jednym z rogów wanny, a podłoga jest ułożona i wypoziomowana tak, aby przebiegała pod niezauważalnym kątem do tego otworu. Od niego biegnie dodatkowa rura odpływowa prowadząca do wspólnej rury kanalizacyjnej. Rury układane w torcie podłogowym należy dodatkowo uszczelnić.

Jeśli podstawą tortu podłogowego nie jest beton, a drewno, to przed dalszymi czynnościami koniecznie zamocz podłoże w specjalnej bejce, która chroni przed próchnicą, pleśnią i bakteriami.

Najważniejszym etapem naprawy w łazience jest urządzenie hydroizolacyjne. W niektórych sowieckich domach problem hydroizolacji został rozwiązany bardzo prosto: zarówno łazienka, jak i toaleta były solidnymi „blokami” - kostkami, w których nie było szwów między podłogą a ścianami, z litego betonu. Dziś nowi właściciele bezlitośnie rozbijają stare przegrody, po czym dziwią się, gdy woda, przy pierwszej przerwie lub zablokowaniu rury, szybko przedostaje się do sąsiadów.

Tak więc hydroizolację wykonuje się tuż przed etapem układania płytek lub gresu porcelanowego na podłodze i ścianach - zaraz po przygotowaniu podłoża pod płytkę. Najprostszą i najnowocześniejszą opcją jest hydroizolacja powłoki, którą należy wykonać z podejściem 10-20 cm do ścian i nałożyć w dwóch warstwach. Niektórzy wykonawcy zalecają jednoczesną hydroizolację reszty mieszkania, czyli nałożenie hydroizolacji na wszystkie podłoża. Oczywiście uchroni Cię to przed roszczeniami sąsiadów, jeśli na przykład dojdzie do pęknięcia rury podczas Twojej nieobecności. Nie należy jednak lekceważyć zalet nowoczesnych materiałów: jeśli uszczelnisz całą podłogę z dostępem do ścian, to po zalaniu mieszkanie będzie jedną miską na płyn, który nie będzie miał gdzie spłynąć. Sufit może po prostu nie wytrzymać takiego obciążenia, a jeśli w domu są zwierzęta domowe, jest to po prostu niebezpieczne.

Wentylacja mokrych miejsc w mieszkaniu jest nie mniej ważna i dotkliwa niż hydroizolacja. Początkowo projekt każdego budynku mieszkalnego obejmuje skrzynki wentylacyjne i kratki wentylacyjne w kuchniach oraz w łazienkach i toaletach. Skrzynki wentylacyjne starego projektu, co nie jest tajemnicą, są wyjątkowo nieporęczne, dzięki czemu ściana między toaletą a pomieszczeniem może nie mieć 15 cm, ale np. 65.

Ale co, jeśli ta ściana również koliduje z genialnym pomysłem projektowym? W końcu stare mieszkania nie mogą pochwalić się wygodą planowania. Okazuje się więc, że skrzynka wentylacyjna zwykle cierpi w pierwszej kolejności - są bezlitośnie przycinane lub po prostu usuwane. To nie tylko blokuje dopływ powietrza do mieszkań od dołu, ale również ma zły wpływ na reżim klimatyczny we własnym mieszkaniu. Niestety, bez wentylacji w łazience szybko zaczynają pojawiać się pleśń i grzyby, podczas zabiegów wodnych w pomieszczeniu gromadzi się para, nie znajdując wyjścia, co utrudnia kąpiącemu się oddychanie i dobre samopoczucie. Jeśli to możliwe, spróbuj pozostawić kratki wentylacyjne na miejscu; jeśli tworzysz łazienkę na działce mieszkalnej, wydłuż rękaw z łazienki do istniejącego otworu wentylacyjnego, w którym umieszczony jest wentylator. Niestety ciąg w kanałach wentylacyjnych jest niewielki, więc jeśli trzeba przewietrzyć odległe pomieszczenie, wymagany jest dodatkowy wysiłek mechaniczny, przypominający okap.

Ciekawym punktem jest ogrzewanie łazienki. Suszarki do ręczników wykonane z giętych rur, do których doprowadzana jest ciepła woda z instalacji grzewczej, są bardzo wygodne - nie tylko osuszają powietrze, zapobiegając tworzeniu się pary, ale także ogrzewają pomieszczenie, które ze względu na materiał ścian a podłoga jest dość zimna.

Elektryczne podgrzewane wieszaki na ręczniki nie są alternatywą - zużywają zbyt dużo energii elektrycznej, dlatego nie są przeznaczone do ciągłego użytkowania, co oznacza, że ​​rano wejdziesz do chłodni. Jeśli chodzi o ogrzewanie podłogowe - modne rozwiązanie - nie nadaje się ono do wszystkich mieszkań: liczy się zarówno materiał podłóg, jak i dopuszczalne obciążenie sieci elektrycznej. Elektryczne ogrzewanie podłogowe wymaga dużej ilości energii elektrycznej, co w starych domach może doprowadzić do zawalenia się systemu wspólnego domu. Podłoga podgrzewana wodą w budynkach mieszkalnych jest prawnie zabroniona. Współczesna rzeczywistość sprawia więc, że ogrzanie łazienki jest niezwykle trudne - dlatego jeśli w Twojej starej łazience był już podgrzewany wieszak na ręczniki zasilany ze wspólnej rury, w żadnym wypadku nie powinieneś tracić szansy na uzyskanie legalnego źródła ciepła i suchości w łazience.

Jeśli nadal zdecydujesz się stworzyć ciepłą podłogę, tutaj również znajdziesz kilka sztuczek. Na przykład, pomimo tego, że na zwykłych zdjęciach układania podłogi całą przestrzeń zajmuje kabel, w rzeczywistości nie należy umieszczać ciepłej podłogi, na której staną ciężkie meble lub armatura wodna. Pęcherzyki powietrzne i puste przestrzenie wokół części grzewczej kabla nie pozostają w warstwie kleju do płytek, a sam kabel nie może być cięty „w trakcie pracy” – nie powinien mieć przerw. Pamiętaj, aby zrobić zdjęcie zainstalowanego kabla przed ułożeniem go - przyda się to, jeśli musisz wywiercić otwory w podłodze lub przestawić meble i urządzenia.

Rury odpływowe to te szczegóły, o których niewielu właścicieli woli myśleć. W końcu mistrz może się tym zająć. Jednak są tu też zasady, o których można i należy pomyśleć - od jakości wykonania rur kanalizacyjnych zależy, czy będziesz miał przyjemność regularnie „zalewać” sąsiadów, czy naprawiać blokady. Oto zasady:

• Średnica nowej rury spustowej musi odpowiadać średnicy odpływu do stropu. Zwężenie rur, zastosowanie nieodpowiednich segmentów, które „wpadają pod pachę” prowadzi do powstawania zatorów
• Rury spustowe powinny mieć nachylenie od góry do dołu i minimalną liczbę „kolanek”, czyli połączeń narożnych. Jeśli stwierdzisz, że po naprawie odpływ będzie przebiegał pod kątem do góry - poproś robotników o stworzenie małego postumentu. Uważaj na sugestie obniżenia poziomu podłogi w łazience - najpierw oblicz, czy nie spowoduje to zmiany kąta odpływu.

Dostępność wodomierzy, kranów odcinających rury, czujników ogrzewania podłogowego po naprawach to ważne szczegóły, o których zaskakująco często się zapomina. I nie jest to zaskakujące, bo zajmą się nimi inni mistrzowie. Należy pamiętać, że chociaż miernik można zamontować w dowolnym miejscu w rurze, musi on być na odpowiedniej wysokości, aby można było swobodnie nie tylko dokonywać odczytów, ale także wymieniać lub naprawiać miernik bez rozbijania ściany i bez demontażu kanalizacji armatura. Ta sama historia - z kranami. Przedyskutuj te kwestie z mistrzem - często zdarzają się przypadki, gdy po zainstalowaniu wszystkich urządzeń budowniczowie stawiają toaletę przed otworem lub zamykają ją stojakiem pod zlewem. Nawiasem mówiąc, przestrzeń pod łazienką jest złym miejscem na wszelkie urządzenia sterujące: dostęp będzie bardzo trudny.

Bez względu na to, jak bardzo chciałbyś zrzucić wszystkie problemy techniczne na barki mistrzów, kontrola podstawowych momentów naprawy z Twojej strony jest obowiązkowa, ponieważ Twój komfort i bezpieczeństwo zależą przede wszystkim od poprawności wykonania Praca wykonywana.