W szczegółach: naprawa stojaka na gitarę zrób to sam od prawdziwego mistrza na stronie my.housecope.com.
Instrumenty muzyczne dla początkujących i zaawansowanych
Wybór narzędzi. Dostępność w sklepach. Napraw pytania.
Rok temu kupiłem od Was gitarę Madeira HC-09, aby zabrać ją na wycieczkę. Widać, że nie jest najbardziej wytrwały w tym sensie, ale podobał mi się stosunek dźwięku do ceny.
Zgodnie z oczekiwaniami, struny zaczęły ostatnio „leżeć” na szyi z powodu deformacji ciała. Taka sytuacja została założona w momencie zakupu - w tym samym czasie, co gitarę, kupiłem wyższe kości (szczerze mówiąc, bardziej przywykłem do nazywania tego siodełkiem), aby móc podnieść struny. Jednak po wymianie siodełka na wyższe (najwyższe kupione w sklepie), przy pociąganiu za sznurki stojak pękł: oderwała się od niego część oddzielona rowkiem.
Mam dwa pytania:
1. Skoro nie mieszkam w Moskwie, a gitara nie jest już w idealnym stanie, czy powinienem zawracać sobie głowę profesjonalną naprawą? Może łatwiej spróbować samemu skleić zepsutą część stojaka, wzmacniając ją „improwizowanymi środkami”? Widać wyraźnie, że w tym przypadku jakość dźwięku się pogorszy – cóż, nie oczekuję niczego wybitnego po instrumencie, który moknie w lesie, trzęsie się w plecaku rowerowym i tak dalej.
2. Drugie pytanie brzmi: może lepiej nie próbować naprawiać starego stojaka, tylko wymienić go całkowicie? Czy dobrze rozumiem, że do tego wystarczy tylko przykleić go do talii (oczywiście z dokładnym zachowaniem położenia kości)?
Byłbym wdzięczny za każdą radę.
Jeśli gitara jest sucha i umęczona do tego stopnia, że „struny uderzają w gryf”, wymiana mostka jej nie uratuje. Madeira HC-09 to jedna z najtrwalszych i najtrwalszych gitar w swojej klasie. Maksimum, jakie jej się przydarzyło, polegało na tym, że końce progów musiały zostać podważone w środku mrozu. Od suchości, oczywiście, szyja może się poruszać, ale nie do zgonu.
 |
Wideo (kliknij, aby odtworzyć). |
Bardziej prawdopodobne jest, że podczas ćwiczeń marszowych pękła sprężyna pasa. W tym samym czasie deck siada, a struny leżą na podstrunnicy. Nie da się tego naprawić bez umiejętności naprawy gitar. Naciśnij na talerz, jeśli sprężyna jest pęknięta, zobaczysz, jak talerz zwisa po naciśnięciu.
Odłupywaną warstwowo część stojaka można w tym przypadku skleić. Najbardziej niezawodna rzecz dotyczy żywicy epoksydowej, można ją również wzmocnić wiązaniem. Wymiana stojaka jest znacznie trudniejsza, będziesz musiał usunąć stary i całkowicie oczyścić powierzchnię klejenia ze starego kleju. A jednocześnie nie przesuwaj skali (ponieważ podstawki nie mają identycznej geometrii).
„Gitara kempingowa” jest skazana na jednorazową, nic na to nie poradzimy.
Drodzy eksperci, powiedzcie, dlaczego tak się mogło stać? Czy mogę po prostu zdjąć sznurki i przykleić z powrotem nakrętkę?
To jedna z najczęstszych awarii gitary. Nie radzę ci go skleić samemu, lepiej zabrać go do mistrza.
> Drodzy eksperci, powiedzcie mi, dlaczego tak się mogło stać? Czy mogę po prostu zdjąć sznurki i przykleić z powrotem nakrętkę?
>błąd2 ,
>To jedna z najczęstszych awarii gitary. Nie radzę ci go skleić samemu, lepiej zabrać go do mistrza.
Byłoby naiwnością usłyszeć inną odpowiedź. Dla większej perswazji można by dodać coś w stylu - przy braku wystarczającego doświadczenia i pewnych umiejętności w tej operacji możliwe jest zakłócenie nieskrępowanego przejścia fal dźwiękowych, co z kolei może prowadzić do szczytów i niechcianych harmonicznych oraz różnych nieprzyjemnych podtekstów, co z kolei pociąga za sobą co najmniej dwukrotny wzrost kosztów napraw. 
Proponuje się wyprodukowanie i zainstalowanie nowego uchwytu strunowego dla twojego instrumentu, aby zastąpić zepsuty.
Poniżej przykład naprawy w celu wymiany struny (stojaka) niedrogiej chińskiej gitary. Specyfika pękania wynikała z faktu, że blat gitary został wykonany z 3-warstwowego cienkiego forniru z wyjątkowo niskiej jakości, słabego drewna. Klejenia forniru praktycznie nie było, a końcówkę przykręcono do pokładu dwoma śrubami. Według klienta gitara została zakupiona w sklepie, w kartonowym pudełku, z opróżnionymi metalowymi strunami. I jest jasne, dlaczego: przecież przy pierwszym napięciu uchwyt strun został wyrwany z miejsca połączenia z pudłem rezonansowym; sam pokład rozsypał się na warstwach forniru.
Naprawa instrumentu polegała na sklejaniu warstwy po warstwie forniru, wykonaniu nowej struny, znacznie nachodzącej na miejsce starej oraz wymianie strun metalowych na nylonowe w celu uniknięcia dalszego rozwarstwiania się tego instrumentu. „problematyczna” płyta rezonansowa.
Po naprawieniu klejem regeneracyjnym powierzchnia płyty rezonansowej została polakierowana i wypolerowana, po czym można było wymienić strunę.
Na zdjęciu obok uchwytu sznurka ledwo zauważalne ślady wcześniejszego zniszczenia płyty rezonansowej (niestety jej stan przed naprawą nie został odnotowany na zdjęciu).
NAPRAWA PĘKNIĘĆ W STOISKU (MOSCIE)
PO NAPRAWIE: WYMIANA STOJAKA DO NOWEGO
Główną trudnością w klejeniu stojaka w domu jest konieczność posiadania specjalnych zacisków. Jeśli masz trudności z zakupem lub wykonaniem specjalnych metalowych, to jest bardzo oryginalna wersja od naszych członków forum.
Najpierw musisz zarysować ramę na pokładzie. Stojak jest już ustawiony na kołkach. Lekko podnosząc krawędzie stojaka szpicem, zarysuj lub narysuj ramkę na pokładzie ostrym ołówkiem.
Możesz zamknąć okno stoiska przed nałożeniem lakieru, tak jak możesz zeskrobać lakier w ramie okna.
Istnieje technika używania minifrezu do zdejmowania izolacji. Frez jest ustawiony w taki sposób, aby usunąć dosłownie kilkadziesiąt lakierów.
Często zdarza się, że po naprawie lub zerwaniu stojaka pojawia się nierówna powierzchnia pokładu, wyrwana wraz z mięsem. Możesz wybrać 0,5 mm korpusu podestu, tak jakby zatapiał się w nim stojak. Przy starannej pracy nie jest to wcale widoczne, ale nie ma potrzeby stosowania żywic epoksydowych ani skomplikowanych wkładek z dodatkowymi szwami klejącymi. Znowu za pomocą mini-młyna można całkowicie wyrównać łóżko okienne pod stojakiem.
Jeżeli powierzchnia podestu i stojaka dokładnie przylega do siebie, można ją skleić wysokiej jakości klejem do drewna lub specjalnymi klejami typu Tightbond lub żywicą epoksydową. Kleje stolarskie to kleje do skóry, kości lub ryb. Czytanie artykułu o klejach
Nie da się kleić klejami elastycznymi, ponieważ jest to tak zwane klejenie stale obciążone i bardzo mocno, a jeśli klej się rozciągnie, podpora wkrótce odpadnie.
Jeśli powierzchnia decku ma różnego rodzaju defekty i masz uprzedzenia do żywicy epoksydowej, możesz zastosować wkładki pośrednie. Jeśli nie ma uprzedzeń, odpowiednia jest żywica epoksydowa, ponieważ wypełni wszystkie nierówności i nie skurczy się.
Tył stojaka musi być szczególnie starannie dopasowany. To ona odpada. Przeciwnie, przednia część stojaka jest wciskana w pokład. Ścinanie można zignorować, ponieważ klejenie jest mu najbardziej odporne. Główny problem to tylna część, która próbuje odpaść.
Konieczne jest wciśnięcie stojaka specjalnymi zaciskami przez otwór w decku. Trzy zaciski sięgające od skrzynki głosowej do statywu. Ściśnij środek i krawędzie.
Od strony podestu, od środka obudowy, należy zadbać o równomierny nacisk, wychwytując całą powierzchnię pod stojakiem. Do zacisku przymocowany jest specjalny element dryuka, który dociska deskę, ale umożliwia przejście sprężyn wentylatorów. Pożądane jest wciskanie się w same sprężyny, można to zapewnić umieszczając w szczelinach coś w rodzaju pianki.
Wciskanie tylko w sprężyny to zła opcja, ponieważ pokład będzie poruszał się falami między sprężynami.
Nasi forumowicze wymyślili i wykonali bardzo ciekawe urządzenie do dociskania statywu, które składa się ze zwykłych patyczków z dociskiem w kształcie litery F.
A po co, mój przyjacielu, zdecydowałeś się użyć metalowych strun na gitarze zamiast nylonowych strun? Ona się do tego nie nadaje. Można by też wygiąć szyję.Tutaj wystarczy przykleić ją z powrotem i założyć rodzime sznurki.
Tutaj też nie rozumiem, po co… spieprzyłem sprzedawcę w sklepie i przejrzałem informacje w Internecie przed przekazaniem go znajomemu.
Jego natychmiast poszedł z metalem.
@ColpaQ radzę postawić podstawkę z kołkami (wytrzyma metalowe struny, jeśli gitara nie jest papierowa). Utrzymają się nie tylko dzięki klejowi, ale również dzięki kołkom ze sznurkami. Miałem podobną sytuację - to normalne.
Jak myślisz, jak się tam wcześniej dostała?
Najbardziej niezawodnym sposobem są dwie śruby z nakrętkami. Ale są widoczne. Generalnie metal nie powinien być kładziony na klasykę - jeśli nie próg, to szyja wygina się w łuk.
Następnym razem wygoogluj zanim to zrobisz.
Wykończenie instrumentu rozpoczyna się od czyszczenia na mokro warsztatu, ponieważ kurz jest największym wrogiem procesu polerowania drewna. Konieczna jest wymiana fartucha lub szlafroka i ogrzanie pomieszczenia do 24-27 ° C. Następnie przeprowadza się dokładną kontrolę zewnętrznej powierzchni narzędzia. Zauważone ubytki szpachluje się trocinami wymieszanymi z płynnym klejem skórnym. Szpachlówkę wykonuje się ostrożnie, starając się nie poplamić pokładu. Jeśli jednak tak się stanie, usuń nieutwardzony kit z wypolerowanego pokładu wilgotną szmatką.
Wysuszone ciało jest poddawane cyklom. Korpus instrumentu leży w tym przypadku na kolanach, a głowa szyi jest dociskana do gumowej podkładki stołu warsztatowego.
Pocisk porusza się wzdłuż całej płaszczyzny, unikając wpadania w ferwor. W przeciwnym razie zmień kierunek jazdy na rowerze.
Szyja jest cykliczna zaczynając od pięty. Jednocześnie cykl płynnie przechodzi przez żyłę oddzielającą piętę od ciała. Podczas obróbki uchwytu upewnij się, że nie tworzą się żadne krawędzie. Są one eliminowane poprzez nadanie cyklowi kierunku ruchu w spirali. Wrzeciennik jest cykliczny w kierunku od głowy do korpusu, unikając również powstających krawędzi na owalnych powierzchniach.
Korpus i szyję są szlifowane drobnoziarnistym papierem ściernym w kierunku skrobania. Po skończonym szlifowaniu zaleca się przetrzeć obrabianą powierzchnię alkoholem i zeszlifować podniesiony włos.
Lakierowane powierzchnie przed nałożeniem lakieru na korpus i szyję zagruntować lakierem nitrocelulozowym NC-222 lub podobnym. Gruntowanie korpusu i gryfu odbywa się w tej samej technologii, co gruntowanie płyty rezonansowej.
Korpus i części szyi są lakierowane lakierem szelakowym za pomocą wacika w tej samej kolejności, co przy obróbce płyty rezonansowej. Ta sama sekwencja technologiczna następuje przy szlifowaniu i pumeksowaniu powłoki lakierniczej, a także podczas późniejszego polerowania obudowy.
Podczas szlifowania powłok lakierniczych korpusu należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ możliwe jest szlifowanie do drewna.
Dość często mistrz nie jest zadowolony z naturalnego koloru drewna obudowy. W takim przypadku kadłub jest malowany po wypiaskowaniu kadłuba. Barwnik rozcieńcza się w wymaganej proporcji i koniecznie wypróbuj go na desce tej samej rasy co muszla. Po uzyskaniu dobrych rezultatów barwnik nakłada się równomiernie wacikiem wzdłuż powłoki bez smug i przerw. Malowana powierzchnia nie powinna być zbyt mokra. Po wyschnięciu farby pomalowaną powierzchnię przeciera się kawałkiem filcu, aż do pojawienia się lekkiego połysku. Następnie przejdź do podkładu z nitro-lakierem i późniejszego wykończenia narzędzia. Należy pamiętać, że podczas szlifowania pomalowanego korpusu pojawia się niepomalowane drewno. Wadę tę można całkowicie wyeliminować jedynie poprzez cykliczne powtarzanie wszystkich kolejnych operacji.
Dla wygody prac wykończeniowych szpilka o długości 100 mm jest wkładana w otwór wywiercony w strzałce na przycisk.Gitara (jak wiolonczela) trzymana jest lewą ręką za gryf i opiera się na stole warsztatowym za pomocą szpilki. W tej pozycji części gitary są zamalowane, polakierowane i polerowane.
Mostek gitary, zwany także siodełkiem, służy jako drugi punkt zaczepienia naciągniętych strun. Struny mocuje się do podstawki za pomocą kulek (w przypadku gitary typu pop), wsuwanych w rowki podstawki lub za pomocą pętli (w przypadku klasycznej). Stojak wykonany jest w kilku rodzajach, w zależności od sposobu mocowania dolnego końca sznurków. Do produkcji tej części używa się grabu, orzecha i innego twardego drewna. Stojak jest dobrze wyczyszczony papierem ściernym i 1-2 razy pokryty lakierem nitrocelulozowym. Wstępnie końce drutu progowego są zaokrąglane pilnikiem igłowym.
rys.1
Istnieje możliwość wykonania statywu z tzw. sliderem (rys. 1). Występujący muzyk ma możliwość lekkiej regulacji długości brzmiącej struny poprzez przesuwanie suwaka po powierzchni statywu. Rysunek pokazuje główne wymiary przekroju stojaka 4 z suwakiem 2. W tym przypadku struny są przymocowane pętlą do przycisków 3.
Są stojaki regulowane śrubami na wysokość. Wykonane są z elementów metalowych i drewnianych. Stoiska tego typu nie były powszechnie stosowane.
rys.2
Wymiary stojaka na długości zależą od odległości między strunami, co z kolei determinuje szerokość szyjki. Oblicz położenie stojaka i jego wymiary zgodnie ze schematem przedstawionym na rys. 2. Odległość od krawędzi nakrętki do 12 progu (linia łącząca gryf z korpusem gitary) jest dwukrotnie odstawiona. W ten sposób uzyskuje się oś stoiska. Drut progowy stojaka powinien znajdować się wzdłuż tej osi. W odległości 2-3 mm od krawędzi szyjki kreślone są linie i kontynuując je do osi stojaka, uzyskują rozmiar A, który jest podzielony na pięć części i odległość między otworami lub guzikami na otrzymuje się statyw gitary sześciostrunowej. W przypadku gitary siedmiostrunowej rozmiar A jest podzielony na sześć części.
Nie należy dać się ponieść ozdobieniu stoiska, uczynić go pretensjonalnym i zbyt ciężkim. Czasami od wewnątrz podestu pod miejsce, w którym będzie klejony przyszły stojak, przykleja się drewnianą płytę (grubość 2,5–3 mm). Uważa się, że poprawia to działanie stojaka i daje mu większą wytrzymałość.
rys.3
Przed przyklejeniem stojaka umieszcza się go na swoim miejscu i zakreśla szydłem wzdłuż konturu. Na powierzchni wypolerowanej lub lakierowanej płyty rezonansowej pozostaje cienka linia. Wewnątrz tego konturu usuwa się warstwę lakieru za pomocą skrobaka lub noża do czyszczenia drewna. Podczas klejenia stosuje się świeży klej do skóry, który nakłada się zarówno na płytę rezonansową, jak i na stojak. Zaleca się podgrzanie stojaka przed klejeniem. Mocowanie stojaka klejonego odbywa się za pomocą docisku (rys. 3). Wystający klej usuwa się ostrożnie taśmą i wilgotną szmatką.
Mechanika kołków jest przymocowana do wrzeciennika za pomocą śrub o długości 5-6 mm. Gniazda na śruby są oznaczone szydłem.
Na nakrętce wykonane są rowki równe połowie średnicy nałożonego sznurka. Wgłębienia są umieszczone w równych odległościach od siebie, cofając się od krawędzi nakrętki o 2-3 mm. Sznurki są naciągane tylko wtedy, gdy istnieje pewność co do wysokiej jakości sklejenia stojaka.
W otwór wywiercony w strzałce wkładany jest przycisk.
Ten stojak na gitarę jest interesujący ze względu na lakoniczny design i łatwość montażu. Jego koszt jest niski. Do jego wykonania nie potrzeba łączników ani kleju do drewna. Szczegóły procesu tworzenia stojaka na gitarę własnymi rękami, dalej.
Przed rozpoczęciem pracy sprawdź:
-
deski dębowe (0,25 x 22 x 38 cm);
szlifierka lub papier ścierny;
Krok 1. Prace rozpoczynają się od wykonania szablonu. Możesz wykorzystać daną gitarę w swojej pracy lub zmienić jej parametry w oparciu o wymaganą wysokość i wymiary samej gitary.
Krok 2. Wydrukuj szablon na standardowej kartce papieru, jeśli nie zmieniałeś jego wymiarów, a ołówkiem i linijką przenieś go na istniejący kawałek planszy.
Krok 3. W miejscach zaznaczonych na szablonie wywierć dwa otwory o średnicy 25 mm.
Krok 4. Ostrożnie wykonaj rowki z otworów i pokrój deskę wzdłuż zaznaczonych linii na dwie części. Ta praca jest żmudna i wymaga szczególnej ostrożności ze względu na dość skomplikowany kształt blanków.
Krok 5. Umieść razem dwa elementy stojaka. Rowki muszą wchodzić w siebie. Sprawdź stabilność produktu.
Krok 6. Jeśli wszystko jest w porządku i części nie trzeba do siebie dopasowywać, oszlifuj krawędzie nacięć. W razie potrzeby powierzchnię stojaka można pokryć lakierem lub bejcą lub pozostawić produkt w takiej formie.
Wszystko na tym świecie nie jest wieczne, wszystko się psuje, rozpada i staje się bezużyteczne. Dotyczy to również gitary, która nawiasem mówiąc jest dość delikatnym instrumentem, wymagającym odpowiedniej i starannej pielęgnacji. Ale jeśli nagle gitara nadal jest trochę uszkodzona co robić?
Najłatwiejszym wyjściem jest skontaktowanie się z mistrzem gitary. To taki wujek (bardzo ciocia), który robi te same gitary na zamówienie i będzie w stanie naprawić twoje z maksymalną szybkością i jakością. Problem w tym, że mistrzowie biorą pieniądze za swoją pracę, co więcej, pieniądze należy uznać za niemałe.
Jeśli gitara została poważnie uszkodzona (pęknięty gryf, odpadła sprężyna wewnątrz korpusu), to i tak rozsądniej byłoby zapłacić profesjonalistom. Ale jeśli uszkodzenie nie jest duże, to naprawa gitary Całkiem możliwe jest wykonanie w domu za pomocą własnych rąk i prostych narzędzi:
Przyczyna:
Struny zbyt blisko nakrętki
Rozwiązanie:
Struny dogadują się, ponieważ szarpane struny stykają się z metalowymi progami, co powoduje nieprzyjemny grzechoczący dźwięk. Istnieje kilka opcji eliminacji.
Jeśli gitara ma pręt kratownicowy, wystarczy dopasować ją do wymaganej wysokości, to znaczy do wysokości, w której struny brzmią normalnie, bez grzechotania. Ale nie wszystkie gitary mają wiązar, więc z pomocą przychodzi nam teczka starego dziadka, a raczej jednoczęściowa skóra. Jeśli używasz skórki, lepiej podejść do płaskownika i zmielić ją tak, jakbyś pracował z strugarką.
Naszym celem jest trochę spiłować progi, aby zwiększyć odległość do strun. Należy to robić ostrożnie i równomiernie, podczas gdy radzę nie dotykać w ogóle pierwszych 2-3 progów, ale zeszlifować pozostałe. Ostrzyć ostrożnie i powoli. Gdyby nagle okazało się, że jeden z progów był bardzo zaostrzony, nie ma potrzeby porównywać do niego wszystkiego. Niech jeden próg będzie niższy, niż wszystko zepsuje.
Rozwiązanie:
I tutaj, dzięki obecności pręta kotwiącego, problem rozwiązuje się w ciągu kilku minut. Ale jeśli go tam nie ma, sytuacja staje się bardziej skomplikowana, ponieważ możemy tu wyostrzyć progi i nabrać nie.
Jest tylko jedno wyjście - zrobić głębsze nacięcia w orzechu. Odbywa się to za pomocą cienkiego - cienkiego pilnika. I znowu warto działać bardzo ostrożnie i powoli, aby struny nie opadły zbyt nisko.
Jeśli posunąłeś się za daleko, możesz odbudować nakrętkę, wrzucając trochę stopionego plastiku do szczeliny pod strunami lub wkładając do szczeliny trochę twardej skóry.
Przyczyna:
Najprawdopodobniej zerwała się jedna ze sprężyn wewnątrz obudowy.
Rozwiązanie:
Lepiej skontaktować się ze specjalistą, ale można go również przykleić samemu za pomocą kleju Moment. Trudność polega na tym, że musisz działać na ślepo i jedną ręką. Nawet jeśli udało Ci się nalać klej tam, gdzie go potrzebujesz, nie jest faktem, że możesz przymocować tę małą deskę tam, gdzie jej potrzebujesz. Jednak zadanie jest całkiem wykonalne, na moich oczach odpadła sprężyna została przyklejona na ślepo i trzymała się przez wiele lat.
Rozwiązanie:
Ponownie lepiej skontaktować się z mistrzem. Ale jeśli pęknięcie nie jest głębokie i nie jest długie, należy je obficie wypełnić żywicą epoksydową i docisnąć zaciskiem. Dzień w suchym, ciepłym miejscu i problem powinien zostać naprawiony.
Ogólnie rzecz biorąc, przyjaciele, jeśli twoja gitara jest droga, biegnij do mistrza, nie angażuj się w amatorskie występy. Jeśli koszt gitary
co zrobić, jeśli zębatki w gitarze klasycznej są zepsute, jak je naprawić lub wymienić?
kup nową mechanikę do gitary klasycznej i umieść ją w miejsce starej
Jeśli koła zębate są kołkami (mechanizm kołków), to zmieniają się one elementarnie. Bierzemy śrubokręt i przekręcamy go, nie zapominając o usunięciu z nich sznurków. (W klasykach są zwykle kołki po 3 sztuki na ponel). Jeśli łapy przy przekładni są zgięte na jedną stronę, a naciąg strun leci do pewnego stopnia naprężenia (przekładnia nie utrzymuje dużego napięcia), można zdjąć przekładnię i odwrócić ją całymi łapami, mając oszacowane na pierwszy rzut oka.
Jeśli mówisz o innych biegach? Och, proszę o wyjaśnienie
Jak naprawić gitarę elektryczną?
Jakimi klawiszami ustawić kotwicę na gitarze basowej Maria? Oczywiste jest, że oryginalnych kluczyków już nie można znaleźć, ale może jest jakaś zamiennik?
Ten stojak na gitarę DIY został wykonany z resztek sklejki, pomalowanej odrobiną farby.
Stojak na gitarę robimy własnymi rękami
Krok 1: Wytnij sekcję pionową
2 cm Przerysuj szablon pionowej części stojaka na arkuszu sklejki i wytnij go wyrzynarką.
Wymiary podstawy statywu powinny być około 2 razy większe od głębokości korpusu gitary akustycznej. Wysokość stojaka powinna być wystarczająca, aby wisząca gitara nie dotykała podłogi.
Podstawa ma kształt trapezu: przednia część jest nieco szersza niż tył. Przednia krawędź mostka jest nieco mniejsza niż szerokość gitary.
Odległość od krawędzi natarcia do krawędzi spływu jest około trzykrotnością głębokości gitary.
Krok 4: Zrób uchwyt na gitarę
Ta część musiała być wystarczająco szeroka, aby utrzymać kołki gitarowe.
Krok 5 Zainstaluj nakrętki mocujące
Wywierć otwory w dolnej części pionowej części stojaka i włóż tam nakrętki sześciokątne.
Krok 6: Zainstaluj łączniki na górze
Wywierć jeden otwór na nakrętkę, a drugi na kołek.
Krok 7: Wywierć otwory w podstawie
Wywierć trzy otwory na środku tylnej krawędzi podstawy, dopasowując je do otworów w elemencie pionowym (krok 5). Oświeć jeszcze 4 otwory w każdym z rogów podstawy.
Ostrożnie przeszlifuj krawędzie wszystkich części. Postanowiłem pomalować żebra ciemną farbą.
Krok 9: Malowanie i polerowanie
Podstawę i pion pomalowałem farbą w kolorze miodu, aby pasowały do samej gitary. Na koniec pokryłem bazę 4 warstwami lakieru.
Przykręć metalowe nóżki do podstawy.
Po złożeniu całej konstrukcji wytnij dwa kawałki filcu i kleju na górze stojaka.
Najlepsze zagadki logiczne wszech czasów: róże (odpowiedź) 576 wyświetleń
Gitara elektryczna, chyba najbardziej cierpliwy instrument - jakby został stworzony specjalnie do ekspresyjnego i agresywnego grania. A tam, gdzie emocje są przepełnione, zawsze jest miejsce na kłopoty – pękają paski, padają gitary, pękają struny, pękają lakier, deformuje się gryf. Krótko mówiąc, naprawa prędzej czy później jest nieunikniona. (Ponadto z biegiem czasu gitarzyści muszą zmieniać progi, lutować elektronikę, przedziały tonów osłonowych i tak dalej.)
Pamiętaj, że nie każdą gitarę da się uratować - niektóre uszkodzenia są nie do pogodzenia z życiem. W takim przypadku lepiej kupić nową gitarę elektryczną. W sklepie internetowym Muzline są setki nowoczesne gitary elektryczne na każdy gust i budżet, od znanych marek i młodych firm. Jeśli celem jest reanimacja instrumentu, ważne jest poznanie niektórych funkcji naprawy w domu.
Nie wszystko da się zrobić w domu. Jednak nawet laik poradzi sobie z tego typu pracą:
- ekranowanie wnęk wewnętrznych dla elektroniki;
- mielenie progów;
- wstawianie śladów progu;
- skalowanie progu;
- regulacja sprężyn maszyny tremolo i róży floyd;
- wymiana kołków;
- wymiana przetworników;
- wymiana osłony nadwozia.
Poważniejsze procedury, takie jak regulacja kotwicy, całkowita wymiana elektroniki, renowacja obudowy itp. Taka praca wymaga specjalnej wiedzy, umiejętności i warunków do prawidłowego wykonania i wysokiej jakości wyników.
Staranne użytkowanie, właściwe przechowywanie i terminowa pielęgnacja narzędzia to gwarancja, że nie będzie wymagało naprawy przez kilka, a nawet kilkadziesiąt lat.
- Gitarę elektryczną należy przechowywać w futerale lub futerale w pomieszczeniu o stabilnej wilgotności i temperaturze powietrza.
- Na scenie iw studiu warto korzystać ze statywów gitarowych – instrumenty mają z nich gwarancję, że nie spadną.
- Straplocki są znacznie bardziej niezawodne niż tradycyjne guziki do paska, których pęknięcie często prowadzi do uszkodzenia narzędzia. Lepiej ich użyć.
- Korpus i gryf gitary elektrycznej muszą być dokładnie czyszczone co kilka tygodni i traktowane pastami i odżywkami, które chronią lakier przed wpływami środowiska.
- Gitary nie należy przewozić w luku bagażowym transportu publicznego, chyba że muzyk posiada solidną twardą walizkę z bezpiecznymi zamkami i wewnętrznymi mocowaniami instrumentu
Klasa naprawy - forum o naprawach zrób to sam, majsterkowaniu i budowaniu domów
#1 konoplyaninov
- moderator
Nie robiłem zdjęć krok po kroku dla klasy mistrzowskiej i nie wyobrażam sobie. Ale myślę, że pomysł, jak zrobić stojak na gitarę własnymi rękami, bez nich będzie jasny.
Aby zrobić stojak na gitarę własnymi rękami, musisz znaleźć:
- Arkusz sklejki - sklejka siedmiowarstwowa jest lepsza;
- 2 deski sosnowe lub świerkowe i drążek;
– Gruba tkanina, guma piankowa, cienki filc lub wykończenia dywanowe;
- Zwykłe zawiasy do drzwi meblowych, wkręty samogwintujące, gwoździe;
- klej do drewna;
- bejca, lakier do mebli.
Z desek za pomocą wyrzynarki wycinamy dolne wsporniki boczne pod przyszły stojak na gitarę.
Z szyny zrobiłem stelaż na gryf gitary, do którego końca przymocowany jest uchwyt na gryf.
Podstawa statywu gitarowego wykonana jest z trzech warstw sklejki, za pomocą pętli meblowej przymocowałem do niej stelaż z podpórką pod gryf i dolne boczne podpory. Zainstalowałem dolne wsporniki boczne na wkrętach samogwintujących i uczyniłem je ruchomymi.
Przedni panel dekoracyjny wykonany jest ze sklejki i służy do mocowania bocznych wsporników z „rozpiętości”. W tym celu zamocowałem dwa kołki w jego dolnej części (odciąłem 2 gwoździe) i wywierciłem dwa nieprzelotowe otwory z przodu podpór bocznych.
Po obróbce wszystkie detale otworzyłam bejcą i lakierem do mebli. W miejscach styku gitary ze statywem przykleiłem „poduszki” z filcu i gumy piankowej, a w dolnej części przykleiłem „plamy” dywanu na wspornikach.
Mam nadzieję, że podoba Ci się pomysł, jak zrobić stojak na gitarę własnymi rękami!
Post zostanie całkowicie usunięty.
W dzisiejszych czasach media szeroko poruszają tematykę wnętrz. Najważniejszymi graczami w telewizji są programy telewizyjne „Problem mieszkaniowy”, „Country Answer” i „School of Repair”.
Problem mieszkaniowy jest emitowany na kanale NTV od 2001 roku.
Dachny Reply nadawany jest na kanale NTV od 2008 roku.
Szkoła Naprawy - emitowana na antenie TNT od listopada 2003 r.
Czołowymi graczami w prasie wnętrzarskiej są magazyny „Idee Twojego domu”, „Mieszkanie odpowiedź na pytanie mieszkaniowe”, „Dom.Wnętrza plus pomysły”, „Wnętrze salonu”, „Wnętrze + Design”.
„Pomysły na Twój Dom”, „Mieszkaniowa odpowiedź na problem mieszkaniowy” i „Wnętrze salonu” to czasopisma wiodącego w Federacji Rosyjskiej wydawnictwa wnętrzarskiego „Salon-Press”. Naszym zdaniem to właśnie magazyn Idee Twojego Domu jest najlepiej drukowanym źródłem o tematyce wnętrzarskiej i od prawie 15 lat cieszy się niewątpliwym zaufaniem czytelników.
"Dom. Interiors Plus Ideas to niewątpliwie ciekawa publikacja będąca bezpośrednim konkurentem magazynu Ideas for Your Home, jednak ze względu na jej późniejsze wejście na rynek, liczba czytelników jest znacznie mniejsza. Wydawane od 2007 roku.
„Interior + Design” to długoletnia pozycja na rynku prasy wnętrzarskiej. Wydawane od 1996 roku.
Każde z powyższych źródeł jest niewątpliwym pomocnikiem dla osób, które rozpoczęły remonty, planują zmianę mebli czy nawet budowę domu, ale oczywistą wadą wszystkich tych mediów jest niedogodność związana z terminem. Zespół KlassRemont stara się stworzyć zasób, który szybko zareaguje na wszelkie zadania z zakresu naprawy i planowania Twojego domu.
Jesteśmy zainteresowani stworzeniem unikalnego zasobu, który pomoże ludziom. Każdy w swoim życiu w taki czy inny sposób musi stawić czoła naprawom i fajnie będzie załatwić sobie asystenta on-line.
Instalując szambo, tapetując, doprowadzając prąd lub wybierając meble, postaramy się jak najszybciej rozważyć wszystkie te kwestie. Niewątpliwie przed nami długa droga do rozwiązania wszystkich pytań dotyczących naprawy, ale nasi fachowcy nie każą długo czekać na odpowiedź.
Gra na gitarze klasycznej wymaga odpowiedniego dopasowania. Jego osobliwością jest to, że gitara ma 4 punkty podparcia: obie nogi, przedramię prawej ręki i klatkę piersiową. W klasycznym siedzeniu sztanga jest podnoszona pod kątem około 45 stopni do podłogi. Do tego lądowania gitarzyści używają podstawek o różnych konstrukcjach.
Przede wszystkim znany wielu podnóżek. Ten stojak jest najczęstszy. To z nią zaczyna się szkolenie w szkole muzycznej. Podnóżki mogą być drewniane, plastikowe lub metalowe, pełne lub składane, ale niezmienne pozostaje to, że podstawka ta jest używana z pewnym kątem nachylenia, który może się różnić w zależności od indywidualnych cech i życzeń wykonawcy.
Podczas wielogodzinnych ćwiczeń przy instrumencie z podnóżkiem gitarzysta musi siedzieć asymetrycznie: lewa noga będąc w stanie uniesionym w stosunku do prawej, pomaga zmniejszyć ukrwienie narządów wewnętrznych, podczas gdy ciało często zwrócił się w kierunku szyi. Taka sytuacja może stać się jedną z przyczyn dyskomfortu, a nawet chorób zawodowych.
Przejście na inny stojak, stojak na gitarę lub, jak to się nazywa, zacisk, zależy nie tylko od indywidualnych cech wykonawcy, ale jest w dużej mierze związane z fizjologią.
Stosując statyw gitarowy, istnieje większa szansa na uzyskanie płaskiego siedziska, prostego kręgosłupa ze względu na to, że nogi są na tej samej wysokości.
Oczywiście dla tych muzyków, którzy ćwiczą z podnóżkiem od wielu lat, użycie suwmiarki będzie czymś niezwykłym. Niektórzy, po wypróbowaniu statywów gitarowych, ponownie wracają do zwykłego statywu, znanego ze szkoły muzycznej. Ale ci gitarzyści, którzy rozumieją fizjologiczne znaczenie zacisku, próbują przyzwyczaić się do nowych wrażeń.
Statywy gitarowe występują również w kilku rodzajach. Do tej pory najczęściej spotykane są zaciski łukowe z różną liczbą zapięć, zaciski ze składanymi częściami oraz w formie „nogi pirata”.
Stojaki w kształcie łuku różnią się ilością i jakością mocowań. Najczęściej takie mocowania to przyssawki. Suwmiarki z trzema przyssawkami są uważane za bardziej stabilne, ale są też jedna i dwie.W przypadku stojaka montowanego na przyssawkach wymagana jest idealnie gładka powierzchnia. Jeśli bok gitary nie jest lakierowany, to możliwe, że taki stojak nie zostanie naprawiony. Istnieją również łączniki w postaci specjalnych zacisków, w które wkładane jest samo narzędzie.
Stojaki ze składanymi częściami są bardziej mobilne. Po przymocowaniu takiego stojaka nie trzeba go zdejmować, ponieważ nie zajmuje dużo miejsca w walizce ani w walizce.
Noga pirata nazywana jest tak, ponieważ przypomina drewnianą nogę pirata ze starych sowieckich kreskówek.
Statywy gitarowe są trudniejsze do zdobycia niż podnóżki i są droższe. Ale zdarzają się przypadki, gdy zaciski zostały wykonane niezależnie.
Nawiasem mówiąc, widziałem zaciski z trzema przyssawkami (1990) w moskiewskim sklepie z instrumentami muzycznymi Ronda Music, była też „noga pirata” (990 rubli).
w rzeczywistości byłam wczoraj w sklepie RONDO!, który znajduje się na ulicy Neglinnaya, 8.10. Suwmiarka z trzema przyssawkami kosztuje tam 1440 rubli. Czy cena już tak szybko wzrosła?
I nie wpisuj adresu sklepu, „Noga Pirata” jest zainteresowana. Z góry dziękuję!
Nie cofaj tego, co zrobiłeś. Co jest zrobione jest zrobione
Urodziłem się w ZSRR z wynikającymi z tego konsekwencjami. Czyli leningradzkie gitary z zakrzywionym gryfem, a te były sprzedawane szponami, ale o podstawkach nie było mowy. Wirtuozi na swoich kursach mistrzowskich często mówili:
1) jak umyć struny, aby przedłużyć ich żywotność?
2) jaki klej nałożyć na przetarty warkocz, aby sznurek trwał dłużej
3) jak złożyć podnóżek z improwizowanych środków. W niektórych instrukcjach pisali, że zamiast stojaka w szczypie można użyć stosu książek. Generalnie, kiedy uczyłem się grać, stojak widziałem tylko na zdjęciach. Po przeprowadzce do Niemiec raz na zawsze rozwiązałem problem ze stoiskiem, idąc do najbliższego sklepu i kupując go. W związku z tym burżuazja, nie kłopocząc się pytaniem, wymyśliła w tym czasie coś nowego. Okazuje się, że został wymyślony. I lubię testować nowe rzeczy. Po zabawie z podnóżkiem i porównaniu go ze statywem gitarowym doszedłem do wniosku, że równie dobrze czuję się grając zarówno z pierwszym, jak i drugim. Jednak mój wybór padł na podnóżek - kompaktowy, składany, prostokątny kształt, mieści się w kieszeni kurtki jeansowej. Ale.
Drogi Gościu, więc podpowiadasz w jakim regionie Cię interesuje adres.
|
Wideo (kliknij, aby odtworzyć). |
Adres moskiewski jest wskazany w komentarzach i właśnie pod tym adresem zauważono samą „piracką nogę”. A jeśli szukanie czegoś takiego w Twoim regionie jest naprawdę kwaśne, to można po prostu zamówić stoisko. Pisać.
