Przednie zawieszenie jest niezależne, na widelcowych poprzecznych dźwigniach stalowych, ze sprężynami śrubowymi, teleskopowymi amortyzatorami hydraulicznymi dwustronnego działania i drążkiem stabilizatora.
Specyfikacje podwozia
Dźwignie górna i dolna mają podobną konstrukcję: na końcach „widelec” znajdują się cylindryczne ucha do zawiasów gumowo-metalowych (ciche bloki), a po przeciwnej stronie platforma z trzema otworami do mocowania przegubu kulowego. Na przedniej gałęzi wahacza znajduje się wybrzuszenie, na którym zderzak odbicia opiera się przy maksymalnym skoku zawieszenia, a na dolnym wahaczu znajdują się cztery otwory do mocowania miseczki sprężyny podpory dolnej. Przeguby kulowe górnego i dolnego wahacza są wymienne i zunifikowane z górnymi przegubami kulowymi zawieszenia VAZ z napędem na tylne koła. Podpora mocowana jest do ramienia wraz z butem i płytą dociskową trzema śrubami z podkładkami zabezpieczającymi i nakrętkami. Gwintowane końce sworzni górnego i dolnego łożyska są skierowane w dół i pasują do stożkowych otworów zwrotnicy. Kołki zabezpieczone są nakrętkami samozabezpieczającymi. W ten sposób zwrotnica może obracać się wokół osi przechodzącej przez środki sworzni przegubów kulowych.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Niektóre usterki przedniego zawieszenia
Oś dolnego wahacza to śruba, która przechodzi przez tuleję w belce poprzecznej zawieszenia i gumowo-metalowe czopy ramienia. Podobnie jak górne, dolne zawiasy są wciągane między dwie podkładki, ale między podkładką wewnętrzną a tuleją, przylegającą do tulei, dodaje się kolejną podkładkę oporową (grubą) oraz kilka podkładek regulacyjnych (cienkich). Grubość pakietu spryskiwaczy dobierana jest fabrycznie, przy demontażu zawieszenia należy pamiętać o ich ilości i lokalizacji. Dozwolona jest zmiana ilości i położenia podkładek tylko w przypadku konieczności przywrócenia geometrii zawieszenia (np. po wypadku, wymianie belki poprzecznej itp.). W takim przypadku odległość między zewnętrzną podkładką a kołnierzem gumowo-metalowej tulei zawiasu po dokręceniu jej nakrętki powinna wynosić 3–7,5 mm. W przypadku, gdy niemożliwe jest wyregulowanie kąta obrotu osi obrotu (patrz niżej) przy nienaruszonych elementach zawieszenia, można przenieść część podkładek z jednego końca dźwigni na drugi.
Poprzeczka zawieszenia to zakrzywiona stalowa belka rurowa, do której z obu stron przyspawane są kute stalowe wsporniki. W dolnej części wspornika znajduje się tuleja osi dolnego wahacza, a górna część wykonana jest jako pionowa platforma z czterema parami otworów do mocowania śrub. Górna para śrub mocuje oś górnego ramienia do poprzecznicy. Drugi od góry - dokręca wspornik mocowania silnika, belkę poprzeczną, dźwigary i wspornik zderzaka odbicia. Trzecia para śrub dokręca wspornik mocowania silnika, poprzeczkę i górne mocowanie sprężyny zawieszenia. I wreszcie czwarta - poprzecznica i górna podpora sprężyny zawieszenia. Dla niezawodności nakrętki mocujące górnego wspornika sprężyny zawieszenia po dokręceniu są przyspawane do wystającej gwintowanej części śrub.
Do dolnej tylnej części poprzecznicy przyspawane są również dwa wsporniki z otworami. Do nich przykręcane są rozstępy (stalowe pręty), co zwiększa sztywność wzdłużną konstrukcji. Tylne (gwintowane) końce usztywnień są przymocowane do wspornika na karoserii za pomocą dwóch nakrętek i podkładek. Podczas montażu usztywnienia, nakrętka wewnętrzna jest dokręcana, aż podkładka dotknie wspornika, a nakrętka zewnętrzna jest dokręcana zalecanym momentem obrotowym.
Sprężyna zawieszenia spoczywa na dolnej uszczelce izolacyjnej i górnej miseczce podtrzymującej. Gumowa uszczelka jest zamontowana między górnym wspornikiem a górnym gniazdem sprężyny. Górna podpora skręcana jest czterema śrubami z poprzecznicą zawieszenia, dwiema śrubami - z podłużnicą nadwozia (wspawaną w podłużnicę) i jeszcze jedną - ze wspornikiem zderzaka odbicia (ta ostatnia jest wspawana w samą podporę). Słupek podporowy zderzaka ściskanego jest również przyspawany do górnego wspornika sprężyny (jest skierowany w dół). Amortyzator dociskowy przy maksymalnym skoku zawieszenia spoczywa na dolnym ramieniu, a odbojowy - na pływie na górnym ramieniu. Dolna miska podtrzymująca sprężynę jest przymocowana do dolnego ramienia za pomocą czterech śrub, nakrętek i podkładek sprężystych. Do miski dolnej przyspawane są również wsporniki do mocowania dolnego końca amortyzatora i stabilizatora (za sprężyną). Ponieważ gumowo-metalowy zawias jest wciśnięty w ucho amortyzatora, możliwe jest dokręcenie śruby jego dolnego mocowania tylko na obciążonym samochodzie. Górny koniec amortyzatora mocowany jest do wspornika na karoserii za pomocą dwóch gumowych poduszek z nakrętką i podkładkami. Można go dokręcać w dowolnej pozycji zawieszenia.
Stabilizator to zakrzywiony pręt ze stali sprężynowej. Zmniejsza przechyły samochodu podczas pokonywania zakrętów. Za pomocą gumowych poduszek dociskanych stalowymi klipsami jest on mocowany w dwóch punktach do korpusu oraz do wsporników na dolnych miseczkach podtrzymujących sprężyny.
Naprawa zawieszenia polega głównie na wymianie zużytych i uszkodzonych części. Zwróć szczególną uwagę na stan osłon ochronnych łożysk kulkowych (pylników). Jeśli są podarte, natychmiast wymień osłony i nasmaruj, w przeciwnym razie wspornik szybko ulegnie awarii. Luz w górnej podporze można określić, kołysząc kołem ze skompresowanym zawieszeniem (w tym celu pod dolne ramię należy podłożyć klocek o wysokości 230 mm bliżej przegubu kulowego). Aby zdiagnozować stan dolnego zawiasu należy zdjąć koło i po włożeniu łopatki montażowej między zwrotnicę a obudowę podpory wytworzyć zmienne obciążenie wyczuwając ruch kołka podporowego przez pylnik. Wymień gumowo-metalowe zawiasy (ciche bloki) w przypadku wybrzuszeń, pęknięć, pęknięć lub intensywnego zużycia gumy. Przy wymianie sprężyn upewnij się, że są tej samej klasy (klasa A - bez oznaczeń, klasa B - z czarnym paskiem na zewnętrznej powierzchni zwojów, ma krótszą długość pod obciążeniem). Dozwolone jest montowanie sprężyn klasy A na przednim zawieszeniu i klasy B na tylnym, ale nie odwrotnie.
Przednie zawieszenie VAZ 2121 jest niezależne, na widelcowych poprzecznych dźwigniach stalowych, ze spiralnymi sprężynami śrubowymi, teleskopowymi amortyzatorami hydraulicznymi dwustronnego działania i drążkiem stabilizatora.
Górna i dolna dźwignia VAZ 2131 mają podobną konstrukcję: na końcach „widelec” znajdują się cylindryczne ucha do gumowo-metalowych zawiasów (ciche bloki), a po przeciwnej stronie znajduje się platforma z trzema otworami do mocowania przegub kulowy. Na przedniej gałęzi wahacza znajduje się wybrzuszenie, o które zderzak odbicia opiera się przy maksymalnym skoku zawieszenia, a na dolnym wahaczu znajdują się cztery otwory do mocowania miseczki sprężyny podpory dolnej.
Przeguby kulowe górnego i dolnego wahacza są wymienne i zunifikowane z górnymi przegubami kulowymi zawieszenia VAZ z napędem na tylne koła. Podpora mocowana jest do ramienia wraz z butem i płytą dociskową trzema śrubami z podkładkami zabezpieczającymi i nakrętkami. Gwintowane końce sworzni górnego i dolnego łożyska są skierowane w dół i pasują do stożkowych otworów zwrotnicy. Kołki zabezpieczone są nakrętkami samozabezpieczającymi. W ten sposób zwrotnica może obracać się wokół osi przechodzącej przez środki sworzni przegubów kulowych.
Z kolei wahacze mogą obracać się na osiach w zakresie gumowo-metalowych zawiasów VAZ 2131 (ograniczone ich elastycznością). Oś ramienia ma dwa otwory i gwinty na obu końcach. Śruby przechodzą przez otwory mocujące oś do poprzecznicy zawieszenia. Podkładki są instalowane na śrubach między osią a poprzecznicą w celu regulacji kątów pochylenia i wzdłużnego nachylenia osi obrotu kół (patrz poniżej).
Gwintowane końce osi pasują do gumowo-metalowych zawiasów dźwigni. Podkładki znajdują się po obu stronach każdego zawiasu: mniejsza (płaska) od wewnątrz, większa (wypukła na zewnątrz) na zewnątrz. Nakrętki samozabezpieczające osi wahacza są ostatecznie dokręcane dopiero po ściśnięciu zawieszenia (na obciążonym samochodzie), w przeciwnym razie zawias nie zostanie zamontowany poprawnie i szybko się zepsuje.
Oś dolnego wahacza to śruba, która przechodzi przez tuleję w belce poprzecznej zawieszenia i gumowo-metalowe czopy ramienia. Podobnie jak górne, dolne zawiasy są wciągane między dwie podkładki, ale między podkładkę wewnętrzną a tuleję dodaje się kolejną podkładkę oporową (grubą), przylegającą do tulei, oraz kilka podkładek regulacyjnych (cienkich). Grubość pakietu spryskiwaczy dobierana jest fabrycznie, przy demontażu zawieszenia należy pamiętać o ich ilości i lokalizacji. Dozwolona jest zmiana liczby i lokalizacji podkładek tylko wtedy, gdy konieczne jest przywrócenie geometrii zawieszenia VAZ 2121, Niva 2131 (na przykład po wypadku, wymianie poprzecznicy itp.).
W takim przypadku odległość między zewnętrzną podkładką a kołnierzem gumowo-metalowej tulei zawiasu po dokręceniu jej nakrętki powinna wynosić 3–7,5 mm. W przypadku, gdy niemożliwe jest wyregulowanie kąta obrotu osi obrotu (patrz niżej) przy nienaruszonych elementach zawieszenia, można przenieść część podkładek z jednego końca dźwigni na drugi.
Poprzeczka zawieszenia VAZ 2121 to zakrzywiona stalowa belka rurowa, do której po obu stronach przyspawane są kute stalowe wsporniki. W dolnej części wspornika znajduje się tuleja osi dolnego wahacza, a górna część wykonana jest jako pionowa platforma z czterema parami otworów do mocowania śrub.
Górna para śrub mocuje oś górnego ramienia do poprzecznicy. Drugi od góry - dokręca wspornik mocowania silnika, belkę poprzeczną, dźwigary i wspornik zderzaka odbicia. Trzecia para śrub dokręca wspornik mocowania silnika, poprzeczkę i górne mocowanie sprężyny zawieszenia. I wreszcie czwarta - poprzecznica i górna podpora sprężyny zawieszenia. Dla niezawodności nakrętki do mocowania górnego wspornika sprężyny zawieszenia po dokręceniu są przyspawane do wystającej gwintowanej części śrub.
Do dolnej tylnej części belki poprzecznej Niva 2121 przyspawane są również dwa wsporniki z otworami. Rozstępy Niva 2131 (pręty stalowe) są do nich przykręcone, zwiększając sztywność wzdłużną konstrukcji. Tylne (gwintowane) końce usztywnień są przymocowane do wspornika na karoserii za pomocą dwóch nakrętek i podkładek. Podczas montażu przedłużenia nakrętka wewnętrzna jest dokręcana, aż podkładka dotknie wspornika, a nakrętka zewnętrzna jest dokręcana zalecanym momentem obrotowym.
Sprężyna zawieszenia Niva 2121 spoczywa na dolnej uszczelce izolacyjnej i górnej miseczce podtrzymującej. Gumowa uszczelka jest zamontowana między górnym wspornikiem a górnym gniazdem sprężyny. Górna podpora skręcana jest czterema śrubami z poprzecznicą zawieszenia, dwiema śrubami - z podłużnicą nadwozia (wspawaną w podłużnicę) i jeszcze jedną - ze wspornikiem zderzaka odbicia (ta ostatnia jest wspawana w samą podporę). Słupek podporowy zderzaka ściskanego jest również przyspawany do górnego wspornika sprężyny (jest skierowany w dół).
Amortyzator przy maksymalnym skoku zawieszenia spoczywa na ramieniu dolnym, amortyzator odbicia - na pływie na ramieniu górnym. Dolna miska podtrzymująca sprężynę jest przymocowana do dolnego ramienia za pomocą czterech śrub, nakrętek i podkładek sprężystych. Do miski dolnej przyspawane są również wsporniki do mocowania dolnego końca amortyzatora i stabilizatora (za sprężyną).
Ponieważ gumowo-metalowy zawias jest wciśnięty w ucho amortyzatora, możliwe jest dokręcenie śruby jego dolnego mocowania tylko na samochodzie pod obciążeniem. Górny koniec amortyzatora mocowany jest do wspornika na karoserii za pomocą dwóch gumowych poduszek z nakrętką i podkładkami. Można go dokręcać w dowolnej pozycji zawieszenia.
Stabilizator to zakrzywiony pręt ze stali sprężynowej. Zmniejsza przechyły samochodu Niva 2121 podczas pokonywania zakrętów. Za pomocą gumowych poduszek dociskanych stalowymi klipsami jest on mocowany w dwóch punktach do korpusu oraz do wsporników na dolnych miseczkach podtrzymujących sprężyny.
Naprawa zawieszenia Niva 2131 polega głównie na wymianie zużytych i uszkodzonych części. Zwróć szczególną uwagę na stan osłon ochronnych łożysk kulkowych (pylników).Jeśli są podarte, natychmiast wymień osłony i nasmaruj, w przeciwnym razie wspornik szybko ulegnie awarii. Luz w górnej podporze można określić, kołysząc kołem ze skompresowanym zawieszeniem (w tym celu należy umieścić klocek o wysokości 230 mm pod dolnym ramieniem bliżej przegubu kulowego).
Aby zdiagnozować stan dolnego zawiasu należy zdjąć koło i po włożeniu łopatki montażowej między zwrotnicę a obudowę podpory wytworzyć zmienne obciążenie wyczuwając ruch kołka podporowego przez pylnik. Wymień gumowo-metalowe zawiasy (ciche bloki) w przypadku wybrzuszeń, pęknięć, pęknięć lub intensywnego zużycia gumy.
Przy wymianie sprężyn upewnij się, że są tej samej klasy (klasa A - bez oznaczeń, klasa B - z czarnym paskiem na zewnętrznej powierzchni zwojów, ma krótszą długość pod obciążeniem). Dozwolone jest montowanie sprężyn klasy A na przednim zawieszeniu i klasy B na tylnym, ale nie odwrotnie.
Przekładka nad górnym przegubem kulowym 40mm. pod platformą 30mm, 28mm, 23mm, 11mm. Amortyzator na olej napędowy KYB excel-g shniva.
Praca przedniego zawieszenia Niva w ekstremalnych warunkach.
