Naprawa kolby pistoletu „zrób to sam”

Prędzej czy później na kolbie pojawiają się odpryski, pęknięcia, rysy i inne problemy. W takim przypadku nie trzeba pozbywać się ulubionej broni. Zwłaszcza jeśli jest to dobra walka, znajoma i sprawdzona na siłę. Wystarczy przejąć inicjatywę i naprawić pudełko własnymi rękami.

Przygotowanie do naprawy kolby pistoletu i rozpoczęcie naprawy.

Najpierw musisz zdemontować pistolet - aby oddzielić metalowe części od drewnianych. Następnie oczyść drewniane części z brudu, gruzu, tłuszczu i dopiero wtedy zdecyduj, co dokładnie odbudujesz. Aby naprawić pudełko własnymi rękami, musisz kupić:

1. Zestaw papieru ściernego - od aksamitu do największego.

2. Cykl (metal, szkło).

3. Bejca i lakier do drewna NTs-228.

4. Klej epoksydowy (rozcieńczyć 1:10).

5. Komplet drewnianych klocków eliminujących pęknięcia i odpryski.

Brakujące części są pozyskiwane w trakcie pracy. Samodzielną naprawę zapasu można przeprowadzić tylko wtedy, gdy wyschnie przez tydzień w temperaturze pokojowej. Ale nie możesz go wysuszyć na kuchence lub baterii! Bierzemy cykl i czyścimy starą powłokę lakierniczą z przedramienia lub kolby (jeśli wymaga tego renowacja). Nawiasem mówiąc, możesz zrobić cykl własnymi rękami ze szkła okiennego o grubości 3 mm lub większej. Po usunięciu lakieru wskazane jest dokładne sprawdzenie drewnianej kolby pod kątem głębokich rys. Są również eliminowane za pomocą cykli. Po zgrubnej obróbce czyścimy nierówności, nierówności itp. papierem ściernym.

Jak pozbyć się odprysków i głębokich pęknięć.

Gdy pęknięcie przebiega wzdłuż całej płaszczyzny kolby, jest ściągane za pomocą drewnianych kołków o średnicy 4 mm. Przewiercamy otwory o takiej średnicy, aby kołki wchodziły ciasno i z marginesem długości. Smarujemy punkty klejenia i same kołki klejem epoksydowym, wciskamy je i owijamy miejsca styku pasowaniem ciasnym gęstą taśmą elektryczną. Czekamy co najmniej jeden dzień, aż żywica epoksydowa wyschnie i „mocno chwyci” zamontowane części.
Następnie usuwamy jastrych i odcinamy wystające części kołków i szlifujemy je „na płasko”. Resztki kleju usuwa się papierem ściernym, a także poleruje.

Dużo wydajniejsze jest dociskanie klejonych miejsc za pomocą prostego specjalnego urządzenia - śruby sprzęgającej. Po wypełnieniu pęknięcia klejem śruba mocowana jest i bardzo mocno dociska punkt styku. Nadmiar kleju zostaje wyciśnięty, a pęknięcie nie będzie wystawać po wyschnięciu. Po wyschnięciu kleju pęknięcie jest szlifowane.

Przejdźmy teraz do przywrócenia zapasów z żetonami. Przetwarzamy miejsce chipa na płaską płaszczyznę za pomocą małego pilnika. Kształt pilnika zależy od umiejscowienia chipa. Następnie przygotowujemy plaster. Niech będzie trochę większy. Wtedy będzie łatwo przyciąć do pożądanego kształtu. Łata i dekolt są pokryte klejem i zaciśnięte jastrychem. Po wyschnięciu kleju naprawiane miejsce kolby jest dokładnie polerowane.

Po naprawie pęknięć, odprysków, zadrapań polerskich pożądane jest pokrycie łóżka plamą. Bejcę nakłada się oszczędnie, ale starannie i równomiernie. Bejcę nakładamy kilkoma warstwami, po każdej warstwie należy pozostawić do wyschnięcia na 15-20 minut. Ponieważ plama nie przylega do lakieru, łóżko należy dokładnie wyczyścić w pierwszym etapie prac naprawczych. Po powtórnej obróbce surowca bejcą należy dokładnie sprawdzić, czy nie ma miejsc słabo obrobionych, brakujących wad. W końcu nawet małe małżeństwo stanie się bramą dla zgnilizny i pleśni drewnianych części. Po całkowitym wyschnięciu plamy, przystąpimy do samodzielnych napraw, kończąc lakierowanie kolby lub przedramienia.

Jeśli wycięcie na kolbie lub przedramieniu zużyło się, można je przywrócić własnymi rękami. To prawda, że ​​będzie to wymagało dużo cierpliwości i dokładności w pracy. Najpierw musisz zrobić nóż. W tym celu odpowiedni jest drut stalowy o średnicy 2-3 mm. Za pomocą papieru ściernego i zestawu pilników igłowych koniec drutu jest kształtowany w narzędzie tokarskie. Kąt ostrzenia zależny jest od pożądanej głębokości i grubości nacięć.Drugi koniec drutu mocowany jest w domowej roboty rękojeści z twardej pianki lub drewna. Przed użyciem przecinarki na kolbie zaleca się sprawdzenie jej na kawałku drewna lub kawałku sklejki.

W razie potrzeby wykańczanie noża wzdłuż wewnętrznej krawędzi tnącej wykonuje się papierem ściernym 00 lub 0. Papier ścierny składa się na pół, powierzchnią roboczą na zewnątrz. Ruchy są wykonywane tam iz powrotem. Podczas obróbki zewnętrznej krawędzi tnącej frez należy ostrzyć ruchami w przód iw tył oraz w lewo iw prawo. Oczywiście przed pokryciem łóżka bejcą i lakierem warto zastosować dowolne wzory lub przywrócić wcięcie.

Lakierowanie powierzchni drewnianych.

Po naprawieniu wiórów i pęknięć kolby rękami, nałożeniu nacięć i wzorów, nałożeniu bejcy, czas na lakierowanie elementów drewnianych. Powlekanie można wykonać za pomocą pędzla i wacika. Wymagane jest pośrednie suszenie warstw, w zależności od zaleceń na etykiecie lakieru. Aby pistolet po naprawie wyglądał reprezentacyjnie, powinno być kilka warstw - do pięciu. Po wyschnięciu każdej warstwy zacieki lakieru usuwa się wodoodpornym papierem ściernym. Jeśli wszystko zostanie zrobione ostrożnie, nawet po najbardziej wilgotnej pogodzie, łóżko nie puchnie.

Dla pełnej odporności na wilgoć lakierujemy również wewnętrzne części łóżka, które są ukryte pod metalowymi elementami. Wystarczy pokryć wewnętrzne powierzchnie 2-3 warstwami. Końcówkę pudełka pokrywamy błyszczącą jednolitą warstwą lakieru. Dzięki temu wilgoć nie wnika do wnętrza przez wiele lat. Po naprawie kolby własnymi rękami kolbę można wypolerować. W żaden sposób nie wpłynie to na parametry techniczne. Ale po tej procedurze łóżko przyjmie wygląd nowej części.

Jeżdżę długo, około roku, ale i tak to zrobiłem! 🙂 Zaktualizowano zapasy mojego Izh-58ma. Pistolet co prawda ze stemplem EXPORT w paszporcie, ale drewno to zwykła lakierowana brzoza.

Istniała również 1 istotna wada, którą należało zminimalizować.

Najpierw usunąłem lakier zmywaczem do żelu kupionym w sklepie z narzędziami.

Tak więc usuwa się lakier, a następnie prostuje wgniecenie

Do wyprostowania wgniecenia potrzebny był alkohol lub wódka, lutownica, kawałek bawełnianej tkaniny. Konieczne jest upuszczenie alkoholu na wgniecenie i podgrzanie go lutownicą przez szmatkę. Proces powtarzano 3-4 razy.

Oto, co się stało po naprawie

Następnie zaczął impregnować bejcą na bazie wody.

Plama wchłania się i szybko wysycha. Dlatego pokryty w ciągu dnia 3 warstwami bejcy.

Następnie impregnacja olejem lnianym. Nasączone w 3 warstwach, 1 raz w ciągu dnia. Smarowanie drzewa olejem. Tyłek tyłek bardzo dobrze się wchłania. Nie stałem się w tym gorliwy, ponieważ równowaga pistoletu całkowicie mi odpowiada. Ostatnia, trzecia warstwa suszona przez 5 dni.

Oto, co się w końcu wydarzyło

Może później wykończę drewno woskiem pszczelim, czas pokaże.

Przed rozpoczęciem wiosennego sezonu polowań postanowiłam sprawdzić jak odporna jest bejca na warunki atmosferyczne. Włożyłem tyłek pod strumień wody i zwariowałem, cała ręka była czerwona 🙂 Musiałem pilnie zdemontować i przetworzyć parafiną (zasugerowali to faceci zajmujący się rekonstrukcją niedopałków). Roztopił parafinę nad kuchenką gazową i wylał ją na rozgrzane drzewo, pozwalając, aby nadmiar parafiny wsiąkł i spłynął. Kto ma suszarkę do włosów w budynku, myślę, że wygodniej będzie pracować.

Po takim zabiegu drzewo praktycznie przestało się plamić plamą. Ale wynik wiosennego polowania pokazał, że nadal konieczne jest dokończenie stada. Oznacza to, że bez wątpienia konieczne jest przetwarzanie woskiem pszczelim i mielenie.Mam nadzieję, że do sezonu kopyt to zrobię.

Kupiłem więc ten sam wosk pszczeli i wypolerowałem zapas. Podobał mi się wynik. Zdałem sobie sprawę, że jeśli od razu polerujesz woskiem pszczelim, parafina nie jest potrzebna.

Drzewo uzyskało błyszczącą powierzchnię:

Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.

Masz dobry pistolet, ma doskonałą walkę, ale tutaj został oderwany w niektórych miejscach podczas pracy, pojawiły się pęknięcia i odpryski. Ale to nie ma znaczenia, możesz znaleźć wyjście z tej sytuacji, jeśli jest chęć i ręka i trochę pieniędzy na zakup niezbędnych narzędzi, lakieru, farby, kleju itp.

Najpierw musisz rozebrać pistolet, czyli oddzielić drewniane części od metalowych. Następnie oczyść drewniane części z tłuszczu, brudu i gruzu i zdecyduj, co dokładnie należy odnowić. W każdym razie musisz kupić:

1. Cykl (szkło, metal).

2. Komplet papierów ściernych - od największego do aksamitnego.

3. Komplet drewnianych klocków eliminujących odpryski i pęknięcia.

4. Klej epoksydowy (rozcieńczony 1:10).

5. Lakier NTs-228 i bejca do drewna.

Wszystko inne, co jest potrzebne, zostanie wyjaśnione podczas procesu produkcyjnego. Bierzemy skrobak i usuwamy stary lakier z kolby lub przedramienia (w zależności od tego, co zdecydujesz się odnowić). Tak, prawie zapomniałem, zacznij pracować tylko z częścią, która była suszona przez co najmniej tydzień w temperaturze pokojowej, ale w żadnym wypadku na baterii.

Wróćmy więc do cyklu. Może być wykonany ze zwykłego szkła o grubości co najmniej 3 mm w różnych konfiguracjach, które staną się klarowne podczas procesu renowacji. Jak używać cykli, myślę, nie trzeba wyjaśniać. Po usunięciu lakieru sprawdź, czy nie ma głębokich rys, które można również usunąć za pomocą skrobaka. Następnie na całej części papierem ściernym wyczyść wszystkie nierówności, szorstkość itp.

Jeżeli pęknięcie przechodzi przez całą płaszczyznę kolby (rys. 1), należy wykonać łącznik za pomocą kołków drewnianych o średnicy co najmniej 4 mm: po wywierceniu otworów przelotowych o średnicy 4,1 mm wyregulować kołki tak, aby pasowały ciasno, z marginesem długości. Posmaruj miejsce klejenia, otwory i kołek klejem epoksydowym, dociśnij kołek, dokręć miejsce klejenia grubą żyłką lub plastikową taśmą i pozwól klejowi wyschnąć. Następnie usuń jastrych, usuń nadmiar długości kołka za pomocą metalowego pilnika lub piły do ​​metalu, złóż go „na płasko” i zmiel. Jeśli wyszedł klej, to nawet dobrze. Pozostałości kleju można usunąć papierem ściernym, aby uzyskać powierzchnię zbliżoną do reszty.

Rysunek 2 przedstawia odtworzenie łoża z pęknięciem typowym dla pionów.

Aby to zrobić, musisz przygotować śrubę - samodzielnie lub za pomocą tokarza. Długość jest wybierana za pomocą prostych pomiarów. Miejsce pęknięcia jest wypełnione klejem i po umieszczeniu metalowej części na miejscu dokręcić jastrych, aż klej zostanie wyciśnięty. Po wyschnięciu kleju posprzątaj w taki sam sposób jak w pierwszym przypadku.

Zajmijmy się teraz odtworzeniem kolby, która ma wióry (ryc. 3). Konieczne jest przetworzenie wyszczerbionego obszaru pilnikiem na płaską płaszczyznę. Plik należy wybrać samodzielnie - półokrągły, trójścienny lub płaski. Tak więc przygotuj łatkę, niech wystaje poza. Jak usunąć nadmiar, już zrozumiałeś. Zabezpiecz łatkę krawatem. Po założeniu wiązań wióry są uszczelniane, kolba jest szlifowana, pokrywana plamą (pędzel lub wacik). Bejcę należy nakładać możliwie równomiernie, z pośrednim suszeniem (15-20 min.) lub w czasie wskazanym na etykiecie.

Po wyschnięciu konieczne jest powtórzenie szlifowania części. Jeśli w niektórych miejscach bejca zestarzała się do koloru drewna, należy przywrócić tę powłokę do naturalnego koloru drewna. Z reguły bejca nie odkłada się mocną warstwą powłoki lakierniczej i schodzi już po pierwszym pociągnięciu pędzlem lub wacikiem.

Po wtórnym zabarwieniu należy dokładnie sprawdzić, czy w pracy nie ma żadnych luk, czy wszystkie głębokie rysy i powłoki lakiernicze zostały usunięte. Po upewnieniu się, że plama rozłożyła się równą warstwą, możesz rozpocząć lakierowanie części.

MAŁA RETRAKTACJA: jeśli twoje przedramię lub kolba ma wymazane nacięcie, można pomóc w tym smutku. Ale muszę cię ostrzec, że będzie to wymagało maksymalnego wysiłku i pewnych umiejętności. Przecinak można wykonać z drutu stalowego o średnicy 2-2,5 mm przy użyciu kompletu pilników igłowych i papieru ściernego (rys. 4). Dostrajanie frezu należy przeprowadzić sprawdzając jego możliwości na sklejce. Grubość i głębokość karbu zależy od kąta ostrzenia (ryc. 4, a). Zrób uchwyt noża z dowolnego drewna lub twardej pianki.

Dostrajanie frezu wzdłuż wewnętrznej krawędzi tnącej należy wykonać papierem ściernym 0 lub 00 itp., składając go na pół częścią roboczą na zewnątrz i wykonując ruchy w przód iw tył. Zewnętrzną krawędź skrawającą należy ostrzyć ruchem prawo-lewo i przód-tył. Oczywiście przed barwieniem konieczne jest przywrócenie nacięcia lub nałożenie jakiegoś wzoru.

Tak więc wycięcie zostało przywrócone, kolor drewna Ci odpowiada, możesz pomalować część. Przykryj pędzlem lub wacikiem z pośrednim suszeniem warstw (czas wskazany na etykiecie lakieru). Aby uzyskać pełną jakość lakierowanie odbywa się równomiernie, nierówności lub zacieki lakieru w trakcie pracy usuwa się wodoodpornym papierem ściernym, ale dopiero po całkowitym wyschnięciu warstwy. Tak więc powłoka jest wykonywana, aż utworzy się równomierna warstwa lakieru, liczba warstw może wynosić od 2 do 5. Jakość tego procesu pokaże się w deszczową pogodę: twoja kolba lub przedramię nie puchną.

Powłoka musi być również wykonana od wewnątrz, aby w pełni zagwarantować odporność na wilgoć. Wewnątrz możesz nałożyć 2-3 warstwy. Koniec wywaru pokrywamy do momentu pojawienia się jednolitej warstwy lakieru. Zapewni to, że wilgoć nie będzie mogła wniknąć.

Po upewnieniu się, że wykończenie lakieru odpowiada Twoim upodobaniom, przeszlifuj je i w razie potrzeby wypoleruj pastą polerską.

Jakość wszystkich operacji określasz sam, według własnego gustu.

Czas, a także przypadkowe zadrapania i ciosy podczas polowania zostawiają swoje ślady na kolbach broni. Co robić, ponieważ większość kolb strzelb myśliwskich, tak jak poprzednio, wykonana jest głównie z drewna.
Orzech jest słusznie uważany za najlepsze drewno „broni”. Wykonana z orzecha kolba jest lekka i sztywna, wytrzymująca bez zniszczenia odrzut niezliczonych ładunków. W produkcji kolb do karabinów myśliwskich szeroko stosuje się również drewno bukowe, ale jest ono cięższe od orzecha włoskiego, a także pozbawione wzoru tekstury. Inne rodzaje drewna wykorzystywane do produkcji niedopałków to gruszka, jabłko i czereśnia ptasia. Na wschodzie Azji można znaleźć kolby strzelb myśliwskich wykonanych z drewna tekowego lub mahoniowego.
Wielu rusznikarzy impregnuje drewno kolby parafiną lub olejem lnianym, a następnie w pewnym stopniu je lakieruje, aby uchronić je przed lekkimi uszkodzeniami i zarysowaniami.
Naprawa kolby do karabinu myśliwskiego nie jest łatwym zadaniem, zwłaszcza jeśli musisz ją odnowić po długim okresie nieostrożnego użytkowania.

Odbudowa pośladków

Przyczyny pojawienia się zbyt bliskiego kontaktu są proste i zrozumiałe:

1) naturalne przesuszenie drewna kolby, w wyniku którego policzki szyi ulegają skróceniu;
2) uszczelnianie końców policzków szyi w wyniku narastającego strzału pistoletu, co również prowadzi do ich skrócenia;
3) niska gęstość (kruchość) drewna doczołowego.

Jaką profilaktykę powinien wykonać myśliwy, aby szyja nie uległa zniszczeniu we wspomnianej strefie?
Przede wszystkim są to okresowe przeglądy pistoletu, zwłaszcza szczeliny między końcami trzonka a rowkiem na szyjce kolby.
Jeśli jest taka luka, nie musisz się martwić o los szyi.
Jeśli szczelina zniknęła, konieczne jest oddzielenie kolby od gniazda pistoletu i wycięcie końca rowka na szyi półokrągłym dłutem o odpowiednim promieniu.

Tę pracę można wykonać na dwa sposoby.
Przycinanie wykonuje się dłutem umieszczonym prostopadle do górnej powierzchni szyi. Rezultatem jest wyraźnie widoczna luka.
Jeśli jednak dłuto jest ustawione pod kątem 60° do górnej powierzchni szyjki i górna krawędź końcówki nie jest odcięta, wówczas można uzyskać ukryte „podcięcie”, co eliminuje niepożądany kontakt końcówek trzonu i rowka, ale szczelina między trzonkiem a końcem szyjki nie będzie widoczna. Przy dalszej pracy pistoletu cienka krawędź drewna zostanie oczywiście zagęszczona pod naciskiem trzonka, ale nie zniszczy to szyjki.
I wreszcie, kolejny ważny powód, dla którego szyje tyłków mogą się złamać. Jest to stopień zaciśnięcia śruby zaciskowej, która przyciąga kolbę do korpusu pistoletu.

W związku z tym rada: okresowo sprawdzaj stopień dokręcenia śruby mocującej. Może to przedłużyć żywotność szyi tyłka.

Głównymi narzędziami myśliwskimi są strzelby i karabinki myśliwskie. Łowcy zdobywają je na całe życie, a z czasem broń staje się wiernym, stałym towarzyszem we wszystkich przedsięwzięciach łowieckich. Pistolety zamieniają się w rodzaj myśliwskich talizmanów. Na nich można łatwo "odczytać" wszystkie polowania. Są pielęgnowane, chronione. Ale czas mija, a na wypolerowanej powierzchni kolb pojawiają się rysy, wgniecenia, dziury, pęknięcia.

Mróz, upał, śnieg, wilgoć, nagłe zmiany temperatury, obciążenia udarowe, nieuniknione w polowaniu, stopniowo psują najtrwalsze drewno. Czasami wady są tak poważne, że wymagają naprawy lub nawet wymiany towaru, w takim przypadku potrzebny jest dobry mistrz. Ale wymieniając starą kolbę na nową, okazuje się, że walka pistoletu lub karabinka stała się gorsza i wydano za nią tyle pieniędzy (kolbę)!

Jakość kolby ma ogromny wpływ na celność strzelania. Dopasowana i docierana do metalowych części kolba w dużej mierze zapewnia stabilną walkę. Ponadto kolba, jak i kolba karabinka to również dzieło sztuki - główna ozdoba broni, która zachwyca nie tylko koneserów i koneserów.

Konstrukcja broni wpływa na psychikę myśliwego. Pięknie wykonana i pięknie zaprojektowana kolba w niewytłumaczalny sposób daje myśliwemu poczucie wyższości.

Należy pamiętać, że w przypadku karabinka gwintowanego, przez wiele lat eksploatacji, stara kolba jest tak ciasno i naturalnie wtarta w metalowe części, że nowa raczej nie zapewni takiego dopasowania. Dlatego nie spiesz się, aby zmienić pudełko lub tyłek. Odbywa się to tylko wtedy, gdy nie można już przywrócić loży. Tak jest w przypadku, gdy mówią: „stary przyjaciel jest lepszy niż dwoje nowych”.

Pęknięcia są najczęstszą wadą magazynową. Aby wyeliminować tę wadę, w pęknięcie należy wlać klej epoksydowy na całą jego głębokość. Jeśli odłamał się mały fragment, po przyklejeniu dociskamy go dociskiem do miejsca rozłupania i trzymamy w tej pozycji przez jeden dzień, aż klej całkowicie stwardnieje.

Gdy dochodzi do rozdarcia w dużym elemencie - karku, przedramieniu lub kolbie, części sklejone klejem epoksydowym należy ściągnąć ze sobą jednym lub dwoma długimi cienkimi wkrętami, po wywierceniu w nich otworów, aby nie rozłupać drewna. Średnica powinna być równa średnicy śruby bez gwintu. Nasmaruj gwint żywicą epoksydową przed wkręceniem. Wkręty wkręcane są równo z powierzchnią drewna. Naprawiona część kolby staje się mocniejsza niż przed awarią.

Dziury, odpryski, przypalenia i inne podobne defekty są naprawiane przez klejenie. W tym celu brane jest drewno tej samej rasy i tekstury. Włókna kleju muszą być ułożone wzdłuż włókien materiału.Wkładki należy wykonywać bardzo ostrożnie, powoli. Wkład powinien pasować bardzo ciasno, bez przerw, w wyciętym starannie rowku pod jego montaż.

Miejsce klejenia nie powinno różnić się wizualnie od reszty tekstury materiału. Drewno klejone jest zawsze mocniejsze niż drewno nieklejone. W tej operacji używany jest domowy klej epoksydowy.

Po przetrzymaniu materiału z wklejonym fragmentem pod dociskiem przez 24 godziny (czas do całkowitego stwardnienia kleju), wystające części fragmentu obrabia się równo z materiałem.

Stare, poobijane pudełko straciło swoją „prezentację”. Jest łuszczona, porysowana, nie ma na niej śladów lakieru. Chcę, żeby wyglądała pięknie. To samo należy zrobić z nowym pudełkiem. Najpierw łóżko jest czyszczone średnioziarnistym papierem ściernym. Szlifowanie rys, usuwanie resztek starego lakieru. Następnie łóżko jest polerowane drobnym papierem ściernym, a następnie najmniejszym „mikronem”.

Po wypolerowaniu łoże zwilża się wodą, wyciera do sucha, suszy i ponownie dokładnie poleruje „mikronem”. Operacja ta pozwala na usunięcie małych zadziorów drewna, które po wyschnięciu „marszczą się”, usuwane są „mikronem”. Zdarza się, że czynność tę trzeba powtórzyć kilka razy, wszystko zależy od faktury drewna.

Po ostatnim polerowaniu łoże pokrywa się bejcą. Jeśli istnieje chęć posiadania łóżka o ciemnym kolorze z grubym odcieniem, plamę pozostawia się do wyschnięcia i przykryć po raz drugi. Jasna kolba z brzozy staje się ciemna, elegancka, podobna do kolby z drogiego drewna. To samo można zrobić z podkładkami wykonanymi z buku lub grabu. Sam orzech jest piękny i szlachetny, ma oryginalną strukturę i nie wymaga malowania.

Należy pamiętać, że wewnętrzne powierzchnie kolby karabinka, związane z częściami metalowymi (lufa i komora zamkowa), nie są polerowane i nie są poplamione.

Przy naprawie kolby karabinu warto skorzystać z doświadczenia w naprawie kolby broni gwintowanej.

Poniżej wszystkie metody i sposoby naprawy kolby pistoletów gładkolufowych, które autor odkrył w prasie.

Pęknięcia klejące w kolbie pistoletu

V. N. Trofimov przedstawia następujące metody naprawy zapasów.

Jeśli pęknięcie jest małe, należy je lekko zaklinować, wlać w nie wodoodporny klej epoksydowy, odczekać aż wpłynie do jego środka, wyjąć klin i dokręcić kolbę zaciskiem lub przekręcić do całkowitego zamknięcia krawędzi pęknięcia .

Po dniu zacisk lub skręt jest usuwany, a napływ kleju, który wypłynął, jest usuwany za pomocą pilnika lub cykli. Jeżeli pęknięcie jest duże, tj. kawałek kolby praktycznie odłamał się, to konieczne jest dociągnięcie tej części na miejsce śrubami o odpowiednim rozmiarze, których otwory należy wywiercić w taki sposób, aby ich łebki były wpuszczone w drzewo o 3,5 mm.

♦ klejone powierzchnie są oczyszczone z brudu, ułożone w stos tak, jak powinny być klejone, wiercone są otwory pod wkręty;

♦ klejone powierzchnie są oddzielone, odtłuszczone, posmarowane wodoodpornym klejem epoksydowym, połączone i dokręcone śrubami;

♦ po wyschnięciu otwory nad łbami wkrętów uszczelniamy tym samym klejem zmieszanym z pyłem drzewnym (przygotowanym pilnikiem lub papierem ściernym).

W przypadku, gdy niewielka grubość płatka nie pozwala na jego mocowanie za pomocą zatopionych śrub, ale nie da się po prostu przykleić płatka, ponieważ nie wytrzyma on długo (przykładem mogą być płatki na styku drewna kolby i metalu bloku), następnie należy włożyć drewniane tuleje.

Odbywa się to w następujący sposób:

♦ otulinę przewierca się wiertłem 4-5mm i wnika w drewno na 1-15mm (jeżeli grubość w tym miejscu nie pozwala na wiercenie na tę głębokość, to jest przewiercana);

♦ przepuszcza się otwór gwintownikiem o odpowiedniej średnicy i nacina nić;

♦ z kawałka odpowiedniego drewna wycina się pręt o średnicy nieco większej niż średnica wiertła i nacina się na nim nitkę za pomocą matrycy odpowiadającej gwintownikowi;

♦ tak wykonaną śrubę drewnianą pokrywa się klejem epoksydowym i wkręca w przygotowany otwór, przyciągając płatek do łoża (przyklejona jest również powierzchnia wióra);

♦ gdy klej stwardnieje, odetnij wystający nadmiar pręta. Przy uszczelnianiu wybojów i zaczepów drewnem pistolety postępują analogicznie jak przy wypełnianiu otworów nad łbami wkrętów, po uprzednim przygotowaniu powierzchni do obróbki.

Jeśli wielkość wylewanej szpachli jest duża, to kilka małych wkrętów należy wkręcić w dno uszkodzenia na taką głębokość, aby ich główki podczas wylewania chowały się w grubości szpachli.

Ryż. Naprawa dziur w kolbie pistoletu

Aby wyeliminować wadę, musisz:

♦ oddzielić metal od drewna;

♦ jeśli szyjka nie jest złamana na pół, a odpadł tylko jeden policzek, należy postępować jak opisano powyżej (odpryski kolby), z jedynym dodatkiem, że oprócz śrub trzeba będzie też włożyć śrubę krawat między policzkami;

♦ w przypadku złamania poprzecznego szyjki kolby łączy się połówki i wierci się wzdłuż nich dwa kanały o średnicy 5-7 mm tak głęboko, że przechodzą przez złamaną część i wchodzą do głównej części na 70 milimetrów ;

♦ powierzchnie do klejenia przygotowujemy jak zwykle: powierzchnie smarujemy klejem epoksydowym, następnie wlewamy do wywierconych kanałów, części łączymy i dokręcamy mocnymi śrubami wkręcanymi w kanały;

♦ po utwardzeniu klej należy usunąć ze wszystkich powierzchni.

Jeśli łóżko rozpadło się na kilka kawałków, są one połączone nie tylko klejem, ale także metalowymi szpilkami. Jako szpilki najlepiej użyć kawałków śrub o odpowiedniej średnicy.

Ryż. Korekta złamania szyjki loży (widok z góry i z boku)

W naszych fabrykach broni kolby są lakierowane, co ma istotne wady. W ciepłe dni dłonie pocą się bardziej niż zwykle, gdy stykają się z lakierowaną powierzchnią kolby. Zimą lakierowane łóżko nieprzyjemnie chłodzi dłonie i policzki. Drugą poważną wadą jest kruchość. Wilgoć przenika przez głębokie rysy, co przyczynia się do złuszczania się lakieru z powierzchni drewna. Taka loża nabiera nieprzedstawialnego wyglądu i wymaga ochrony.

Poniżej przedstawiono sposoby na odnowienie zapasów.

A. Weissman proponuje następujący sposób krycia kolby.

♦ oddzielić wszystkie drewniane części kolby od metalowych;

♦ usunąć starą powłokę, rysy i drobne pęknięcia z elementów drewnianych poprzez piaskowanie;

♦ sklej lub napraw głębokie pęknięcia;

♦ „podnieś” siatkę na przedramieniu i szyi kolby. Odbywa się to wzdłuż starych torów za pomocą trójściennego pilnika igłowego. Jeżeli karb jest zatarty bez śladu lub w ogóle go nie było, to nakłada się go za pomocą prostego narzędzia wykonanego z dwóch ostrzy szczelinowych spiętych ze sobą za pomocą uszczelek. Grubość uszczelki dobiera się równą żądanej odległości między nacięciami. Duża siatka wygląda szorstko, ręcznie robiona, podczas gdy mała łatwo się kruszy. Dlatego musi istnieć złoty środek. Siatka jest wykańczana trójściennym pilnikiem igłowym;

♦ potraktuj powierzchnię papierem ściernym w porządku malejącym;

♦ zmienić kolor materiału (w razie potrzeby). Jasny kolor zapasu można zmienić na ciemny. W tym celu można użyć alkoholu lub innej bejcy, która jest w sprzedaży lub zrobić to samemu. Skład roztworu: nadmanganian potasu – 3g, sól glaubera – 3g, woda – 100g. Roztwór należy odstawić na dwa dni, a następnie odsączyć do miski i zakorkować. Bardzo dobrym wynikiem jest wybarwienie drzewa mocnym wywarem z przegród orzechowych. Przed malowaniem łóżko należy lekko zwilżyć. Najbardziej jednolity kolor uzyskuje się zanurzając produkt w roztworze, natomiast intensywność koloru jest wprost proporcjonalna do liczby zanurzeń;

♦ wyjdź z loży.Aby to zrobić, należy przygotować roztwór o następującym składzie: wosk pszczeli - 10 g, benzyna - 100 g. Powstały roztwór nakłada się ściereczką równomierną warstwą na drewno. Następnie złoże jest utrzymywane, aż benzyna całkowicie wyparuje;

♦ wcierać wosk ściereczką w drewno rozgrzane nad ogniem do plus 40-50°. Czynność tę należy powtórzyć trzy lub cztery razy. Po nałożeniu ostatniej warstwy łóżko nie nagrzewa się, a wszystkie powierzchnie należy wypolerować szmatką. Po takiej obróbce drewniane części pistoletu będą mniej wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne i bardziej odporne na wilgoć.

Na uwagę zasługuje następujący sposób ochrony: drzewo pokrywa się naturalnym schnącym olejem i równomiernie ogrzewa nad źródłem ciepła (najlepiej nad palnikiem pieca elektrycznego) tak, aby schnący olej nie dymił, ale lekko bulgocząc, wchłaniał się w drewno . Im głębsza impregnacja wchodzi w grubość drzewa, tym lepiej. Operację powtarza się 10-12 razy, po czym części drewniane schną w odosobnionym miejscu chronionym przed kurzem przez dwa tygodnie. Po wyschnięciu złoże pokrywa się kompozycją parzoną z następujących składników: naturalny wosk pszczeli, guma (żywica jabłkowa, gruszkowa, wiśniowa lub śliwkowa działająca jak zwiotczenie na korze) i kalafonia pobierana jest w równych proporcjach, wszystko rozpuszcza się w kąpiel wodna (rondel nie stawia się na otwartym ogniu, aw dużej misce z wrzącą wodą), przefiltrować na gorąco, dodać terpentynę w takiej ilości, aby po schłodzeniu kompozycja przypominała konsystencję płynnego lakieru. Po nałożeniu na wysuszone złoże roztworu, kilka pierwszych razy zostanie wchłonięty przez drewno, a następnie utworzy się warstwa powierzchniowa.

Następnie drewno jest suszone, aż zniknie uczucie lepkości po dotknięciu.

Po wyschnięciu powierzchnię drewna poleruje się, energicznie przecierając szmatką.

Po takiej obróbce łóżko staje się całkowicie wodoodporne, bardzo piękne w wyglądzie i ciepłe w dotyku. Właściwości te są utrzymywane przez lata przy intensywnym użyciu broni.

Doświadczony lokator A. Posudin zaleca następującą metodę ochrony zapasów wykonanych z orzecha włoskiego.

Do przeprowadzenia operacji niezbędne jest posiadanie trzech gatunków papieru ściernego: o średniej, drobnej i bardzo drobnej ziarnistości oraz taśmy izolacyjnej na bazie PVC.

Podczas obróbki elementów drewnianych nie można ich rozdzielić, ale konieczne jest uszczelnienie taśmą izolacyjną tych miejsc na metalowej powierzchni broni, które sąsiadują z elementami drewnianymi. Przy takim zabezpieczeniu ziarno ścierne nie będzie dotykać utlenionych powierzchni metalowych i pozostawić na nich lekkie rysy. W przeciwnym razie będą musiały zostać przeszlifowane i utlenione.

Dodatkowo nierozbieralne elementy drewniane pozwalają kontrolować stopień usunięcia drewna na styku drewna z metalem. Zaleca się również uszczelnienie nacięcia na szyjce kolby oraz na przedramieniu, aby nie oszlifować jej ostrych krawędzi.

Ponadto proces przeprowadza się w następującej kolejności:

♦ powłoka lakieru jest usuwana. Usuwanie odbywa się poprzez ruch tylko wzdłuż kierunku włókien. Przesuwanie się po słojach pozostawia smugi, które pozostają widoczne na gotowym materiale, mimo że powierzchnia jest idealnie gładka. Usuwanie lakieru wykonuje się najpierw papierem ściernym o średniej twardości. Miejsca, w których wycięcie ma kontur zygzakowaty, są traktowane papierem ściernym złożonym kilkakrotnie, aby utworzyć twardy narożnik;

♦ kontrola obrobionej powierzchni części. Jeśli rysy i nacięcia są tak głębokie, że nie zniknęły po przetworzeniu, przejdź do następnej operacji;

♦ „drzewo” w obszarze tej wady jest usuwane, aż całkowicie zniknie. Usuwanie odbywa się za pomocą pilników, przechodząc od dużego nacięcia do mniejszego, lub papierem ściernym owiniętym wokół prostokątnego drewnianego klocka.Do tych celów niepożądane jest stosowanie cyklu, zwłaszcza jeśli zadrapanie znajduje się w poprzek włókna. Faktem jest, że ostra krawędź cyklu wpadnie w tę rysę, a tym samym ją pogłębi;

♦ powierzchnia jest obrabiana drobnoziarnistym papierem ściernym (polerowanie), następnie „mikronowym” - papierem ściernym o tak drobnym ścierniwie, że powierzchnia robocza wydaje się aksamitna w dotyku;

♦ drewniane elementy kolby są impregnowane. Wskazane jest do tego celu użycie najwyższej jakości płynnego oleju schnącego, wyprodukowanego na bazie oleju lnianego. Odpowiedni jest również specjalny artystyczny olej lniany, który można kupić w sklepie artysty. Możesz też użyć zwykłego (rafinowanego) oleju słonecznikowego.

Technologia impregnacji jest prosta. 15-20 kropli olejku wylewa się na lewą dłoń i wciera między dłońmi. Następnie obiema dłońmi wielokrotnie przetrzyj pudełko ze wszystkich stron. Pierwsza warstwa oleju wchłania się bardzo szybko, szczególnie w miejscach gdzie ścinane są końce włókien drewna. Impregnację należy powtarzać, aż olej przestanie wnikać w drewno.

W żadnym wypadku impregnowany materiał nie powinien być trzymany nad płomieniem palnika gazowego lub palnika.

py. Nie doprowadzi to do niczego dobrego. Drzewo jest w stanie wytworzyć tak nieprzewidywalne odkształcenia, że ​​broń może stać się bezużyteczna. Drewno orzecha zaczyna ciemnieć po reakcji zawartej w nim substancji z olejem lnianym. Proces ten przebiega szczególnie intensywnie, gdy światło słoneczne pada na łóżko;

♦ suszy się złoże nasączone olejem suszącym;

♦ następnie łóżko jest polerowane ruchami tkaniny wzdłuż włókien. Aby dać łóżku jeszcze więcej

połysk poleruje się patyczkiem z bukszpanu (lub innego bardzo twardego drewna). Wyjątkowo możesz polerować metalowym patyczkiem o lustrzanej powierzchni. Jest wielokrotnie przeprowadzany na gładkich powierzchniach pudełka, omijając miejsca, w których znajduje się wycięcie. Po tym zabiegu łóżko wygląda jak polakierowane.

Głównym bohaterem polowania jest karabin myśliwski. Prawdziwy myśliwy traktuje broń myśliwską z szacunkiem. A uszkodzenie kolby karabinu myśliwskiego nie jest powodem, aby to odpisać. W artykule opisano, jak naprawić kolbę karabinu myśliwskiego w domu. Każdy myśliwy z wytrwałością i chęcią jest w stanie naprawić kolbę strzelby myśliwskiej w domu.

Każdy myśliwy może to szczerze powiedzieć myśliwy bez broni - jak szewc bez butów. Strzelba - główny bohater polowania i główny wynik polowania - ilość zdobyczy - zależy od tego, co to jest i w jakim stanie. Czas, a także przypadkowe zadrapania i uderzenia w trakcie polowania zostawiają swoje ślady na kolbach naszych strzelb myśliwskich. Co robić, ponieważ większość kolb strzelb myśliwskich, tak jak poprzednio, wykonana jest głównie z drewna. Uszkodzenie kolby karabinu myśliwskiego nie jest jednak powodem do jego odpisania. Pokażemy Ci, jak to zrobić naprawa kolby karabinu myśliwskiego w domu. Każdy myśliwy z wytrwałością i chęcią jest w stanie wykonać naprawa kolby karabinu myśliwskiego w domu.

Orzech uważany jest za najlepsze drewno do broni. Wykonana z orzecha kolba strzelby myśliwskiej, posiadająca zarówno lekkość, jak i sztywność, jest w stanie wytrzymać odrzut niezliczonych ładunków bez zniszczenia. Tak, a faktura drewna cieszy oko, zwłaszcza jeśli ma ciemny kolor i wyraźną fakturę. Bogate plantacje takiego orzecha broni znajdują się na wybrzeżu Morza Czarnego w Turcji. Orzech europejski jest znacznie lżejszy, więc wywary z niego są barwione. W produkcji kolb do karabinów myśliwskich szeroko stosuje się również drewno bukowe, ale jest ono cięższe od orzecha włoskiego, a ponadto nie ma wzoru tekstury. Inne rodzaje drzew, które są wykorzystywane do produkcji kolb myśliwskich to gruszka, jabłoń i czereśnia ptasia. W Azji Wschodniej można znaleźć kolby myśliwskie wykonane z drewna tekowego lub mahoniowego.

Wielu rusznikarzy nasącza drewniane zapasy parafiną lub olejem lnianym, a następnie pokrywa je lakierem, co w pewnym stopniu chroni je przed lekkimi uszkodzeniami i zarysowaniami.

Naprawa kolby karabinu myśliwskiego - sprawa wcale nie jest prosta, zwłaszcza jeśli trzeba ją zaktualizować po długim okresie nieostrożnej eksploatacji.

Pierwsza operacja naprawy kolby strzelby myśliwskiej - jest to usunięcie z niego wszystkich metalowych części i oczyszczenie z pozostałości parafiny i oleju. Aby to zrobić, możesz bezpiecznie użyć mydła, wrzącej wody i twardej szczotki do ubrań. Płukanie kolby strzelby myśliwskiej powinno być przeplatane suszeniem na słońcu. W przypadku materiałów lakierowanych naprawa rozpoczyna się od usunięcia lakieru jakimś rozpuszczalnikiem.

Teraz możesz przejść do drugiego etapu naprawy kolby karabinu myśliwskiego - odtworzenie jego powierzchni, tj. usuwanie zadrapań, odprysków, rys i wgnieceń:

• Walczymy z wgnieceniami kolby strzelby myśliwskiej w następujący sposób. Za pomocą bawełnianego wacika nałóż roztwór składający się z równych części wody i gliceryny (lub wody i denaturowanego alkoholu) na uszkodzony obszar. Po zaimpregnowaniu drewna w miejsce wgniecenia nakładamy kawałek bawełnianej szmatki i przeprasowujemy przez niego kolbę rozgrzaną lutownicą. Obszar przygniecionego drzewa należy wyprostować. W przypadku głębokich wgnieceń operację tę wykonuje się kilka razy.
• Rysy i rysy z powierzchni kolby karabinu myśliwskiego można usunąć papierem ściernym. W tym celu zaleca się zakup miękkiego wacika ściernego, ponieważ papier ścierny nałożony na drewniany klocek może zakłócić oryginalny profil kolby karabinu myśliwskiego. Głęboki wiór pokryty jest klejem z drewnianą wkładką, a następnie uszkodzony obszar wyrównuje się i szlifuje. Lepiej jest użyć kleju z żywicą, który jest używany w przemyśle stoczniowym. W niektórych przypadkach przyda się przyciemnienie kolby karabinu myśliwskiego na ciemniejszy kolor lub, podkreślając rysunek drewna, zamknięcie miejsc renowacji osobnymi pociągnięciami.

Ostatecznym wykończeniem kolby karabinu myśliwskiego po jego naprawie jest zaimpregnowanie go olejem lnianym lub politurą szelakową i wysuszenie. Ostatnim akcentem jest nałożenie warstwy naturalnego lakieru olejnego na powierzchnię kolby, a na wierzchu wosku. Twoja broń jest teraz jak nowa.

Poprzednie artykuły na ten temat:

Zarejestruj się, aby otrzymać konto. To proste!

Już zarejestrowany? Podpisz tutaj.

Nikt nie zdobył reputacji w ciągu tygodnia

• 

Polowanie na słonki to najciekawsze i najbardziej ekscytujące polowania sportowo-rekreacyjne z bronią palną.

Cechą charakterystyczną tego procesu jest dostępność dla każdej osoby, która chce polować. Słonka jest szeroko rozpowszechniona prawie w całym kraju i właśnie z tego powodu słonka stała się bardzo popularnym ptakiem do polowań. Konkurencyjny element polowania na tego ptaka przyciąga szeroką gamę myśliwych: zarówno miejskich, jak i wiejskich. Młodzi, początkujący myśliwi również z wielką przyjemnością szukają siedlisk słonki, a doświadczeni myśliwi nigdy nie przegapią wieczoru, aby w wolnym czasie nie iść i strzelać do słonki.

Słonka żyje i gniazduje w lasach, dlatego to właśnie w lesie odbywają się główne procesy łowieckie: polują na ptaki wiosną, jesienią, w lotach ptaków, z psami przez błoto i wodę - a wszystko to na tle przepięknego lasu krajobraz.

Hobby myśliwskie pozwala myśliwemu zbliżyć się do rosyjskiego lasu, mieszkańców zarośli i niepowtarzalnych krajobrazów przyrodniczych. Tutaj wychowuje się nie tylko miłość do polowania i wszystkich jego chwil, ale także miłość do wspaniałej niepowtarzalnej rosyjskiej przyrody z jej przepychem, jasnymi kolorami i oryginalnością.

Ta książka opowiada o sposobach i metodach polowania na słonki. Publikacja powstała dzięki trzydziestoletniemu doświadczeniu w polowaniu na brodźca leśnego w różnych częściach rozległego kraju. Zadaniem autora było pokazanie początkującym myśliwym wyjątkowości tego ptaka, opowiedzenie o jego zwyczajach, warunkach gniazdowania i lotu, jak się przygotować i wyposażyć do tak trudnego, ale emocjonującego zadania, jakim jest polowanie na słonki. Autorka dzieli się technikami łowieckimi, metodami strzelania wysokiej jakości, cechami niezbędnego sprzętu oraz rasami psów, które staną się najlepszymi pomocnikami w tej działalności.

Książka pomoże zarówno początkującemu myśliwemu, jak i doświadczonemu profesjonaliście: zdradzi tajniki polowania na brodźca leśnego i najbardziej intymne tajniki tego niezwykłego hobby.

• 
• 

Wideo (kliknij, aby odtworzyć).

• 
• 

Nie ma takiego myśliwego, który nie wybrałby się na wiosenne polowanie. Ale czym jest polowanie bez wabika? Myśliwy pierwszego roku od razu ma pytania: jaki jest najlepszy sposób na polowanie, dlaczego kaczka nie działa, dlaczego jedna ma trofeum, a druga nie? W tej książce znajdziesz odpowiedzi na wszystkie pytania, a zdobyta wiedza pomoże Ci odpowiednio przygotować się do polowania i zapobiec ewentualnym błędom. Książka przeznaczona jest dla młodych myśliwych oraz szerokiego grona miłośników polowań.

Podziel się wrażeniami z książki i jakością dźwięku.

Oceń ten artykuł:

Stopień 3.2 wyborcy: 85