Naprawa łodzi pella fiord zrób to sam

Włókno szklane, materiał, z którego są wykonane, jest podatne na odpryski, pęknięcia, wgniecenia. Najpoważniejsze uszkodzenie to dziura.

Często pęknięcia i odpryski powstają podczas energicznego cumowania do brzegu, kiedy kadłub statku napotyka kamienie lub inne przeszkody.

Całkiem możliwe jest naprawienie wszystkich uszkodzeń plastikowej łodzi własnymi rękami. Specjalne narzędzia do naprawy nie są wymagane, ważne jest tylko dobranie odpowiednich materiałów eksploatacyjnych.

Zwykle poważne pęknięcia w kadłubie występują po sporym zderzeniu łodzi. Proste, małe pęknięcia, to najprawdopodobniej uszkodzenie warstwy dekoracyjnej.

Do szpachlowania wystarczą uszkodzenia warstwy dekoracyjnej, drobne rysy i pęknięcia.

Okaże się bardziej jakościowo wykonane za pomocą specjalnych szpachli, w tym włókna szklanego. Charakterystyczną cechą takich szpachli jest zwiększona elastyczność, co pozwala na staranne ich nakładanie. Oto kilka przykładów takich szpachli:

Każdy rodzaj szpachlówki nakłada się na dobrze przygotowaną powierzchnię, którą należy dokładnie przeszlifować i odtłuścić.

Nakładaj cienką warstwę szpachli tyle razy, ile potrzeba, aby osiągnąć pożądany efekt. Każda warstwa musi wyschnąć, jest szlifowana, a dopiero potem nakładana jest kolejna warstwa.
Po szpachlówka pokryta podkładem i pomalowana.

Możesz również użyć jednoskładnikowej szpachli nitro typu NTs -008. Przeznaczony jest do drewna i metalu, a także do wyrównywania wgnieceń w szkliwie, do małych pęknięć w warstwie zewnętrznej jest odpowiedni.

Obecnie dostępnych jest wiele materiałów, które były mało znane. Na przykład żelkot jest płynną substancją nakładaną na włókno szklane z żywicą, najcieńszą warstwą z butelki z rozpylaczem. Taka warstwa żelkotu po wyschnięciu nada połysk i zapewni dodatkową ochronę tworzywa przed naprężeniami mechanicznymi i agresywnym środowiskiem wodnym.

Małe pęknięcia są również uszczelniane żelkotem. Jego czas schnięcia wynosi 20 minut, dlatego należy go rozcieńczać małymi porcjami. Gdy tylko żelkot zmieni lepkość i pojawią się w nim skrzepy, nie można już z nim pracować.

Jeśli wykonujesz naprawę plastikowych łodzi DIY, na rynku znajdziesz różne rodzaje włókna szklanego.

Włókno szklane dostępne jest w różnych grubościach, do napraw nadają się tkaniny konstrukcyjne, takie jak satyna z włókna szklanego, siatka z włókna szklanego. Dostępne są również maty szklane. Mata szklana to włóknina wykonana z ciętego włókna szklanego.

Wskazane jest użycie maty szklanej do renowacji dużych otworów lub do wzmocnienia kadłuba łodzi.
Aby załatać dziury lub ulepszyć kadłub, będziesz musiał wziąć szklane maty. Zwykłe włókno szklane jest używane do mniejszych napraw i do wzmacniania.

Warunkiem jest czystość tkaniny, jeśli dostanie się wilgoć, kurz lub brud, na łodzi pojawią się bąbelki.

Aby zapobiec wcześniejszemu rozpadowi włókna szklanego, poddaje się je parafinie, którą należy wyrzucić. Są tkaniny bez parafiny, lepiej z nich korzystać.

Aby usunąć parafinę, włókno szklane jest podgrzewane suszarką do włosów.

Jeśli potrzebujesz oczyścić dużą ilość tkanki parafinowej, na przykład, aby wzmocnić całe ciało, lepiej ją zagotować. Możesz to ugotować tak: wlej wodę do wiadra, dodaj sodę kalcynowaną, włóż włókno szklane i opuść kocioł. Można to również zrobić w kuchni. Gotuj tkaninę przez 20-25 minut, ostudź. Parafina wypłynie do góry i stwardnieje. Wyciągnij tkaninę i wysusz.

W przypadku włókna szklanego stosuje się zarówno żywice poliestrowe, jak i epoksydowe.

Aby naprawić plastikową łódź, biorą epoksydową, ponieważ lepiej „przykleja się” do starego kadłuba, jej przyczepność jest wyższa. Posiada czas twardnienia 2-3 godzin, co pozwala na wykonanie wszelkich napraw.

Do produkcji łodzi plastikowych stosuje się żywicę poliestrową, która bardzo szybko twardnieje w prawie 15 minut, staje się jak szkło.

Aby żywica była wystarczająco lepka, należy ją obrabiać w temperaturze co najmniej 20 stopni.

Jeśli żywica jest gęsta, można ją lekko podgrzać.

Rozcieńczyć żywicę epoksydową w stosunku 10:1, gdzie 1 część utwardzacza.

W przypadku poważniejszych uszkodzeń: głębokie rysy, postrzępione pęknięcia, dziury, plastikowe łodzie są naprawiane przy użyciu włókna szklanego, żywicy, utwardzacza i plastyfikatora (ftalanu dibutylu).

Kudłate krawędzie pęknięcia nie wymagają przycinania, wystające włókna przyczynią się do lepszego połączenia żywicy z korpusem.

Przed naprawą kadłub łodzi musi zostać wysuszony. Choć mówią, że plastik nie wchłania wody, to nieprawda.

Ponieważ głównym warunkiem wysokiej jakości napraw podczas pracy z żywicą jest całkowity brak kurzu i gruzu, prace naprawcze najlepiej wykonywać w pomieszczeniach.

Dla dobrego utwardzenia żywicy ważny jest reżim temperaturowy, optymalna temperatura do takiej pracy wynosi 18-20 stopni. Jeśli nie ma wiatru i deszczu, możesz go naprawić na zewnątrz. Wszystkie prace należy wykonywać w rękawiczkach.

Aby uniknąć smug, powierzchnia, na której przykleisz włókno szklane, musi być pozioma.

Proces klejenia włókna szklanego będzie następujący:

• Zeszlifuj kadłub do nienaruszonej warstwy włókna szklanego, oczyszczone krawędzie nie muszą być poziomowane, kudłate kawałki zapewnią dokładniejszy chwyt.
• Dodaj utwardzacz do żywicy epoksydowej.
• Rozprowadź mieszankę na klejonej powierzchni, posmaruj pędzlem, nie oszczędzaj żywicy.
• Nałóż suche włókno szklane i wygładź je, aby nie było bąbelków ani zagnieceń.
• Nadmiar żywicy usuń szpachelką na wierzchu tkaniny, bardzo ważne jest, aby zapobiec powstawaniu smug.
• Po 3 godzinach rozprowadzić kolejną warstwę, aby powierzchnia była idealnie gładka.
• Piasek po całkowitym wyschnięciu.

Pokryć szpachlą do plastiku od góry z obowiązkowym odtłuszczeniem wszystkich powierzchni dla lepszej przyczepności.

Jeśli jednak w procesie pracy z włóknem szklanym tworzą się pęcherzyki powietrza, należy je ponownie przyciąć i skleić.

Jeśli pęknięcie w korpusie jest głębokie, to włókno szklane impregnowane żywicą musi być w nią możliwie szczelnie wypełnione.

Jeśli jest to dziura, konieczne jest przyklejenie włókna szklanego po wewnętrznej stronie kadłuba łodzi i zainstalowanie matrycy na zewnątrz.

Matryca to kawałek z pianki, który z zewnątrz będzie powtarzał kadłub łodzi. Ponieważ musisz wykonać warstwę włókna szklanego współmierną do kadłuba łodzi, musisz wziąć grube włókno szklane.

Proces wypełniania dziury jest taki sam, jak nakładanie warstw tkaniny na małe pęknięcia, tyle że warstw będzie więcej i każda warstwa wymaga szlifowania.

Sekwencję naprawy można obejrzeć na wideo:

Wcześniej niezbędne komponenty nie zawsze znajdowały się w sklepie, teraz można kupić cały zestaw naprawczy. Taki zestaw kosztuje około 4000 rubli, zawiera żywicę epoksydową, utwardzacz, włókno szklane, plastyfikator.

Popularny znak: nie można opuścić naprawionej łodzi następnego dnia, pamiętaj, żeby znów się zadrapać lub pęknąć, trzeba poczekać 2 dni, wtedy cały sezon minie bez awarii.

4,3-metrowe łodzie wioślarskie „Pella” z włókna szklanego były produkowane przez fabrykę „Pella” (obwód Leningradu) przez wiele lat, począwszy od 1971 roku, a ostatnia - trzecia modyfikacja („Pella-fjord”) została wyprodukowana w małej serii do niedawna. W wielu wypożyczalniach, bazach turystycznych i myśliwskich wciąż eksploatowane są tysiące takich łodzi i co roku podejmowane są drastyczne działania, aby przedłużyć ich żywotność.Najczęściej np. chronią zużyty kil i dolną część trzonu poprzez zastosowanie stalowego kanału, a górna krawędź boku w okolicy dulki, która „oddycha” podczas wiosłowania, jest wzmocniona kawałek kwadratu na trzech lub czterech śrubach.

Na prośbę redakcji dwaj specjaliści, którzy byli zaangażowani w tę pracę na terenie obozu Priozersk, dzielą się swoim doświadczeniem w naprawie łodzi Pella.

Łódka nie jest wózkiem, nie przeskakuje po kamieniach” – projektantka kieruje się zazwyczaj tą zasadą, nie chcąc brać pod uwagę faktu, że najczęściej mała łódka wiosłowa jest eksploatowana przy lądzie z codziennym i wielokrotnym wyciąganiem do brzeg nieuzbrojony, czasem kamienisty, a najczęściej bez specjalnych sań lub wozów. Szczególnie trudne warunki eksploatacji łodzi w wypożyczalniach i bazach turystycznych, gdzie łódź nie ma stałego właściciela.

Rozsądny projektant oczywiście zadba o łatwość utrzymania swojego potomstwa. Jednak zakład - konstruktor dużej serii - stara się przede wszystkim znacznie uprościć projekt, dbając o obniżenie kosztów budowy.

Walka o „wytwarzalność” dotknęła w szczególności popularną wśród nas łódź Pella. Kolejno będziemy rozważać jego „obolałe” miejsca i sposoby ich leczenia, mając na uwadze głównie drugi model łodzi (seria ponad 25 000 sztuk). Przyjmiemy również, że takie operacje naprawcze jak wypełnianie dziur, głębokie nacięcia i wgniecenia zwykle nie sprawiają trudności (a co więcej były wielokrotnie rozważane na łamach „KiYa”).

1. Plastikowy profil ochronny nie trzyma się na kołnierzu stopki uformowanym na zewnątrz, odskakuje; wtedy sam kołnierz zaczyna się zapadać, szczególnie intensywnie - w najszerszej części ciała, gdzie znajdują się gniazda dulek. Podczas cumowania przy bomie, podczas lądowania ludzi, łódź kołysząc się dotyka wystających kołnierzy innych łodzi, mocowania profilu ochronnego poluzowują się, a tym samym do czego jest przymocowany. Z przodu iz tyłu kołnierz ten nie ma wzmocnień.

Są dwa rozwiązania. Pierwszym i najbardziej udanym jest usunięcie tego kołnierza (odciętego szmerglem), a zamiast tego zamontowanie błotnika z sklejonych listew drewnianych od wewnątrz. Po starannym szlifowaniu belkę tę należy pokryć włóknem szklanym, zachodząc na górną zewnętrzną krawędź boku włóknem szklanym. Błotnik musi mieć niezawodne poziome kolana - breshtuki łączące obie gałęzie na dziobie. Te same kolana powinny znajdować się na rufie, łącząc boki i pawęż.

Drugi sposób polega na tym, że ponownie sklejone szyny są instalowane na szlifowanych powierzchniach poza górną krawędzią listwy i dolną powierzchnią kołnierza, a po zszyciu i szlifowaniu są oklejane włóknem szklanym. Dolna powierzchnia błotnika powinna być sfazowana, aby uniemożliwić przyczepność do innych łodzi lub bomów.

W ten sam sposób konieczna jest naprawa wszystkich niepiśmiennych jednostek pływających, w tym łodzi, szalup ratunkowych, jachtów.

2. Pod dziobowym okiem cumowniczym należy podłożyć od wewnątrz metalową płytkę do rozładowania węzła.

Jeszcze lepiej zamontować dodatkowe oko w pobliżu linii wodnej. W przypadku tego dolnego oczka znacznie wygodniej będzie holować łódkę. Nawet zanurzona lub przewrócona łódź podczas holowania z pewnością przewróci się z opuszczonym kilem i uzyska trym na rufie, woda zacznie spływać przez pawęż. Na postoju woda zostanie równomiernie rozprowadzona po całej łodzi, co pozwoli na wysłanie do niej osoby, która wypompuje pozostałą wodę.

Główne węzły przeróbek na „Pelli”.
I - Zdejmij plastikowy profil, zainstaluj drewniany błotnik.
II - Umieść wsporniki ze sklejki (w dziobie - breshtuk) na połączeniach kołnierzowych wzdłuż górnej krawędzi boku.
III - Załóż stalową podszewkę pod oko; zamontuj ucho holownicze bliżej linii wodnej.
IV - Wymień bloki wypornościowe (styropian) na plastikowe butelki.
V - Wymień kil piankowy na profil stalowy.
VI - Wzmocnienie żebra usztywniającego (pofałdowania) nakładkami od wewnątrz i na zewnątrz.
VII - Wzmocnij skrawki deski pod końcami puszek profilem drewnianym.
VIII - Zamocuj wodoodporne torby na puszkach.
1 - profil drewniany; 2 - owijanie z włókna szklanego 3 - profil stalowy; 4 - podszewka zewnętrzna (stal lub drewno); 5 – okładzina wewnętrzna (stal lub drewno).

3. Umiejscowienie bloków wypornościowych nie zapewnia bezpieczeństwa żeglugi, ponieważ gdy łódź jest zalana, nie jest zachowana awaryjna stateczność. Turystom i właścicielom łodzi można doradzić, aby spakowali swój sprzęt w parzystą liczbę wodoodpornych toreb i zabezpieczyli go parami nad puszkami wioślarskimi bliżej boków.

Sensowne jest usunięcie pianki z komór wypornościowych (zwykle nasączonych wodą) w dowolny sposób i zastąpienie jej zestawem plastikowych butelek szczelnie zamkniętych korkami. Będziesz mógł nie tylko kontrolować stan „rezerwy wyporu”, ale także w razie potrzeby wymieniać butelki. Dodatkowo cała przestrzeń będzie dostępna do naprawy, osuszenia i oczyszczenia z brudu. Ale lepiej jest zabezpieczyć „margines wyporu” bezpiecznie wzdłuż boków pod burtą.

4. Stępka z miękkim rdzeniem z pianki jest głęboko zasmucająca. Często zdarza się, że przy wyciąganiu łodzi na brzeg rufa (lub dziób) nadal pływa, a znaczna część ładunku jest odbierana przez niewielki obszar, prawie punkt, co prowadzi do uszkodzenia stępki i jej zużycia.

Prawdziwi turyści zabierają ze sobą nie tylko taśmę klejącą, ale także słoiki smoły i zakrywają dziury szmatami wypełnionymi żywicą.

Na łodziach należących do kempingów radzimy wyciąć piankę wraz z poziomym pasem zużytego - zużytego - włókna szklanego, powstały rowek oczyścić papierem ściernym, włożyć i przykleić włóknem szklanym stalowy profil kwadratowy o grubości ścianki 2-3 mm (takie profile są obecnie szeroko stosowane w lekkich konstrukcjach budowlanych). W półkach poziomych z góry wykonuje się otwory: na dole - 25-30 mm, na górze - 5-6 mm. Za ich pośrednictwem profil przykręcany jest do pasa okładziny wewnętrznej, a następnie wypełniany bitumem, pianką PSB lub dowolnym innym materiałem zapobiegającym korozji. Otwory w dolnej półce należy zaślepić zaślepkami, po czym można włożyć zewnętrzną wyściółkę - stalową listwę.

Na łodziach prywatnych właścicieli sensowne jest zastąpienie piankowego plastiku drewnianą belką nasączoną środkiem antyseptycznym i ponownie wkleić go włóknem szklanym.

Praca nad dwoma dolnymi usztywnieniami - pofałdowaniami - jest uproszczona, ponieważ nie ma pianki. Wypełnij wgłębienie włóknem szklanym na żywicy. Od wewnątrz wzdłuż żeber usztywniających (a także wzdłuż stępki) ułożyć deski drewniane lub metalowe, mocując je do podszewki zewnętrznej. W miarę zużywania się, drewniane okładziny zewnętrzne można łatwo wymienić bez dokonywania „poważnych” napraw.

Kolejnym elementem, który zwykle wymaga naprawy, są wzmocnienia pod końcami drewnianych puszek, które spoczywają na uformowanej półce zgrubienia. Na zewnątrz, pod poziomą półką, należy ułożyć trójkątną belkę przyklejoną z szyn i wkleić ją włóknem szklanym. Możesz ograniczyć się do wypełnienia narożnika szpachlówką z włókna szklanego.

5. Na Pelle-Fiord (jest to trzeci model, opanowany w 1985 roku) nie ma usztywnień dna - pofałdowań, ale zainstalowane są puste grodzie dziobowe i rufowe. Takie lokalne wzmocnienie sztywności wcale nie odgrywa pozytywnej roli. Gdy podczas wciągania łodzi na brzeg pod wystającym dnem pojawi się przeszkoda w postaci kamienia (kłody, zaczepy), istnieje realne niebezpieczeństwo, że przebije się ona przez dno, najpierw przed samą przegrodą, a następnie zaraz za nim. Aby trwale pozbyć się tego niebezpieczeństwa, radzimy odciąć dolną część obu grodzi w taki sposób, aby w ogóle nie dotykały zewnętrznej powłoki dna, ale spoczywały bez sztywnego mocowania tylko na podłużnym sztywnym dolne szelki. Jako takie połączenia, umieść stępkę wzdłuż DP (można użyć metalowego kwadratu) i po jednej z każdej strony - podłużnicę naprzeciw fałszywych knagów zainstalowanych na zewnątrz (drewniane listwy z nakładką).

Wzmocnij kil, załóż błotniki i wymień bloki wypornościowe zgodnie z zaleceniami dla Pelli.

Naprawa została przeprowadzona przy użyciu kleju poliuretanowego i włókna szklanego T11-GVS-9 przez wyspecjalizowany zespół kierowany przez V. Alekseeva.

4,3-metrowe łodzie wioślarskie „Pella” z włókna szklanego były produkowane przez fabrykę „Pella” (obwód Leningradu) przez wiele lat, począwszy od 1971 roku, a ostatnia - trzecia modyfikacja („Pella-fjord”) została wyprodukowana w małej serii do niedawna. W wielu wypożyczalniach, bazach turystycznych i myśliwskich wciąż eksploatowane są tysiące takich łodzi i co roku podejmowane są drastyczne działania, aby przedłużyć ich żywotność. Najczęściej np. chronią zużyty kil i dolną część trzonu poprzez zastosowanie stalowego kanału, a górna krawędź boku w okolicy dulki, która „oddycha” podczas wiosłowania, jest wzmocniona kawałek kwadratu na trzech lub czterech śrubach. Na prośbę redakcji dwaj specjaliści, którzy byli zaangażowani w tę pracę na terenie obozu Priozersk, dzielą się swoim doświadczeniem w naprawie łodzi Pella.

„Łódź nie jest wozem, nie przeskakuje po kamieniach” konstruktor zwykle kieruje się tą zasadą, nie chcąc brać pod uwagę faktu, że najczęściej mała łódka wiosłowa jest eksploatowana przy lądzie z codziennym i wielokrotnym ciągnięciem na brzeg niewyposażony, czasem kamienisty, a najczęściej bez specjalnych sań lub wozów. Szczególnie trudne warunki eksploatacji łodzi w wypożyczalniach i bazach turystycznych, gdzie łódź nie ma stałego właściciela.

Rozsądny projektant oczywiście zadba o łatwość utrzymania swojego potomstwa. Jednak zakład - konstruktor dużej serii - stara się przede wszystkim znacznie uprościć projekt, dbając o obniżenie kosztów budowy.

Walka o „wytwarzalność” dotknęła w szczególności popularną wśród nas łódź Pella. Kolejno będziemy rozważać jego „obolałe” miejsca i sposoby ich leczenia, mając na uwadze głównie drugi model łodzi (seria ponad 25 000 sztuk). Przyjmiemy też, że takie operacje naprawcze jak wypełnianie dziur, głębokie nacięcia i wgniecenia zazwyczaj nie sprawiają trudności (a co więcej były wielokrotnie rozważane na łamach „KiYa”).

1. Plastikowy profil ochronny nie trzyma się na kołnierzu stopki uformowanym na zewnątrz, odskakuje; wtedy sam kołnierz zaczyna się zapadać, szczególnie intensywnie - w najszerszej części ciała, gdzie znajdują się gniazda dulek. Podczas cumowania przy bomie, podczas lądowania ludzi, łódź kołysząc się dotyka wystających kołnierzy innych łodzi, mocowania profilu ochronnego poluzowują się, a tym samym do czego jest przymocowany. Z przodu iz tyłu kołnierz ten nie ma wzmocnień.

Są dwa rozwiązania. Pierwszym i najbardziej udanym jest usunięcie tego kołnierza (odciętego szmerglem), a zamiast tego zamontowanie błotnika z sklejonych listew drewnianych od wewnątrz. Po starannym szlifowaniu belkę tę należy pokryć włóknem szklanym, zachodząc na górną zewnętrzną krawędź boku włóknem szklanym. Błotnik musi mieć niezawodne poziome kolana - breshtuki łączące obie gałęzie na dziobie. Te same kolana powinny znajdować się na rufie, łącząc boki i pawęż.

Drugi sposób polega na tym, że ponownie sklejone szyny są instalowane na szlifowanych powierzchniach poza górną krawędzią listwy i dolną powierzchnią kołnierza, a po zszyciu i szlifowaniu są oklejane włóknem szklanym. Dolna powierzchnia błotnika powinna być sfazowana, aby uniemożliwić przyczepność do innych łodzi lub bomów.

W ten sam sposób konieczna jest naprawa wszystkich niepiśmiennych jednostek pływających, w tym łodzi, szalup ratunkowych, jachtów.

2. Pod dziobowym okiem cumowniczym należy podłożyć od wewnątrz metalową płytkę do rozładowania węzła.

Jeszcze lepiej zamontować dodatkowe oko w pobliżu linii wodnej. W przypadku tego dolnego oczka znacznie wygodniej będzie holować łódkę. Nawet zanurzona lub przewrócona łódź podczas holowania z pewnością przewróci się z opuszczonym kilem i uzyska trym na rufie, woda zacznie spływać przez pawęż.Na postoju woda zostanie równomiernie rozprowadzona po całej łodzi, co pozwoli na wysłanie do niej osoby, która wypompuje pozostałą wodę.

3. Umiejscowienie bloków wypornościowych nie zapewnia bezpieczeństwa żeglugi, ponieważ gdy łódź jest zalana, nie jest zachowana awaryjna stateczność. Turystom i właścicielom łodzi można doradzić, aby spakowali swój sprzęt w parzystą liczbę wodoodpornych toreb i zabezpieczyli go parami nad puszkami wioślarskimi bliżej boków.

Sensowne jest usunięcie pianki z komór wypornościowych (zwykle nasączonych wodą) w dowolny sposób i zastąpienie jej zestawem plastikowych butelek szczelnie zamkniętych korkami. Będziesz mógł nie tylko kontrolować stan „rezerwy wyporu”, ale także w razie potrzeby wymieniać butelki. Dodatkowo cała przestrzeń będzie dostępna do naprawy, osuszenia i oczyszczenia z brudu. Ale lepiej jest zabezpieczyć „margines wyporu” bezpiecznie wzdłuż boków pod burtą.

4. Stępka z miękkim rdzeniem z pianki jest głęboko zasmucająca. Często zdarza się, że przy wyciąganiu łodzi na brzeg rufa (lub dziób) nadal pływa, a znaczna część ładunku jest odbierana przez niewielki obszar, prawie punkt, co prowadzi do uszkodzenia stępki i jej zużycia.

Prawdziwi turyści zabierają ze sobą nie tylko taśmę klejącą, ale także słoiki smoły i zakrywają dziury szmatami wypełnionymi żywicą.

Na łodziach należących do kempingów radzimy wyciąć piankę wraz z poziomym pasem zużytego - zużytego włókna szklanego, powstały rowek oczyścić papierem ściernym, włożyć i przykleić włóknem szklanym stalowy profil kwadratowy o grubości ścianki 2-3 mm (takie profile są obecnie szeroko stosowane w lekkich konstrukcjach budowlanych). W półkach poziomych z góry wykonuje się otwory: w dolnej - 25-30 mm, w górnej - 5-6 mm. Za ich pośrednictwem profil przykręcany jest do pasa okładziny wewnętrznej, a następnie wypełniany bitumem, pianką PSB lub dowolnym innym materiałem zapobiegającym korozji. Otwory w dolnej półce należy zaślepić zaślepkami, po czym można nałożyć zewnętrzną wyściółkę - stalową listwę.

Na łodziach prywatnych właścicieli sensowne jest zastąpienie piankowego plastiku drewnianą belką nasączoną środkiem antyseptycznym i ponownie wkleić go włóknem szklanym.

Praca nad dwoma dolnymi usztywnieniami - pofałdowaniami - jest uproszczona, ponieważ nie ma pianki. Wypełnij wgłębienie włóknem szklanym na żywicy. Od wewnątrz wzdłuż żeber usztywniających (a także wzdłuż stępki) ułożyć deski drewniane lub metalowe, mocując je do podszewki zewnętrznej. W miarę zużywania się, drewniane okładziny zewnętrzne można łatwo wymienić bez dokonywania „poważnych” napraw.

Kolejnym elementem, który zwykle wymaga naprawy, są wzmocnienia pod końcami drewnianych puszek, które spoczywają na uformowanej półce deski. Na zewnątrz, pod poziomą półką, należy ułożyć trójkątną belkę przyklejoną z szyn i wkleić ją włóknem szklanym. Możesz ograniczyć się do wypełnienia narożnika szpachlówką z włókna szklanego.

5. Na Pelle-Fiord (jest to trzeci model, opanowany w 1985 roku) nie ma żeber usztywniających dno - pofałdowań, ale zainstalowane są puste grodzie dziobowe i rufowe. Takie lokalne wzmocnienie sztywności wcale nie odgrywa pozytywnej roli. Gdy podczas wciągania łodzi na brzeg pod wystającym dnem pojawi się przeszkoda w postaci kamienia (kłody, zaczepy), istnieje realne niebezpieczeństwo, że przebije się ona przez dno, najpierw przed samą przegrodą, a następnie zaraz za nim. Aby trwale pozbyć się tego niebezpieczeństwa, radzimy odciąć dolną część obu grodzi w taki sposób, aby w ogóle nie dotykały zewnętrznej powłoki dna, ale spoczywały bez sztywnego mocowania tylko na podłużnym sztywnym dolne szelki. Jako takie połączenia, umieść kison wzdłuż DP (można użyć metalowego kwadratowego przekroju) i jeden z każdej strony - podłużnicę naprzeciw fałszywych knagów zainstalowanych na zewnątrz (drewniane listwy z nakładką).

Wzmocnij kil, załóż błotniki i wymień bloki wypornościowe zgodnie z zaleceniami dla Pelli.

Naprawa została przeprowadzona przy użyciu kleju poliuretanowego i włókna szklanego T11-GVS-9 przez wyspecjalizowany zespół kierowany przez V. Alekseeva.

mulgikapsad 05 czerwca 2006

Dzień dobry kochanie, proszę o pomoc.
Mam pellę morską, podczas łowienia doznałem uszkodzeń dna.
Proszę o informację z jakiego materiału i jak najlepiej zamknąć usterkę.
Z pozdrowieniami, Siergiej.

co to za pella, proszę o więcej szczegółów

mulgikapsad 05 czerwca 2006

mulgikapsad 05 czerwca 2006

przyklej uszkodzony obszar włóknem szklanym na żywicy epoksydowej, następnie szpachlówka, piasek, szpachlówka, piasek, podkład i pomaluj

Czy żywica epoksydowa sprawi, że uszkodzony obszar będzie zbyt twardy?
Czy różnica w elastyczności materiałów spowoduje uszkodzenia?

Czy żywica epoksydowa sprawi, że uszkodzony obszar będzie zbyt twardy?
Czy różnica w elastyczności materiałów spowoduje uszkodzenia?

prawdę mówiąc nie wiem co to jest sztywność, jakiekolwiek plastikowe kadłuby są naprawiane w taki sposób, że jacht, motorówka czy łodzie wiosłowe - to nie ma znaczenia

i nie będzie różnicy w elastyczności materiałów, jeśli będziesz postępować zgodnie z instrukcjami podczas mieszania żywicy epoksydowej, tj. w odpowiedniej proporcji wymieszaj żywicę, utwardzacz i plastyfikator nada plastyczności klejeniu
w końcu kadłub Twojej łodzi jest formowany przy użyciu tej samej technologii, tylko użyta żywica nie jest żywicą epoksydową, ale poliestrową. Nawiasem mówiąc, możesz go również użyć. żywica epoksydowa jest ze mnie ekstrahowana i używam jej i jest to wygodny poliester

ale ogólnie grzebię w QC na forum przemysłu stoczniowego z włókna szklanego, te kwestie były już omawiane więcej niż raz w górę iw dół

mulgikapsad 05 czerwca 2006

Czy przed klejeniem wymagane jest przygotowanie powierzchni?

Czy przed klejeniem wymagane jest przygotowanie powierzchni?

Konieczne jest „wyrżnięcie” miejsca otworu - nieubłaganie przycięte do nienaruszonego plastiku, rogi powinny być zaokrąglone, a nie ostre. Przytnij krawędzie „na wąsy” - wykonaj klinowate przejście o największym możliwym rozmiarze, aby rozłożyć obciążenia. W przypadku Pellet jest to 30-40 mm od krawędzi nacięć (jeśli formowanie jest z jednej strony).

Jeśli dziura jest duża, trzeba pomyśleć o podparciu formującym z zewnątrz. Jak to zrobić - „stwórz, wymyśl, wypróbuj” lub opublikuj zdjęcie.

Możesz oczywiście użyć szmatki, ale nabieranie grubości szmatką jest zbyt bolesne. Łatwiej jest zastosować matę lub matę, a dwie warstwy włókna szklanego na zewnątrz wystarczą, aby chronić matę przed wodą. Najwyższa warstwa lub dwie są lepsze z matą - przyjemniej jest ją szlifować.

TYLKO żywica epoksydowa. Im mniej żywicy, tym lepiej – stała się przezroczysta i wystarczająca. Jest więcej plastyfikatora (dwukrotnie), dzięki czemu nie jest tak twardy, ale podobny do poliestru. Klej w jednym kroku, bez długich przerw (godzina to maksymalna przerwa w dymie). Bardzo pożądane jest dociśnięcie czegoś na czas polimeryzacji, jeśli po drugiej stronie znajduje się podpora (na przykład plastikowa torebka z piaskiem).

mulgikapsad 07 czerwca 2006 r.

• 
• 
• 

Alekseev 11 cze 2006

Bardzo szczegółowe informacje na temat naprawy Pelli znajdują się tutaj ontent.html#top, Robimy tak, laminujemy listwą stępkową (zamiast styropianu) listwę nierdzewną na górze, słabym punktem jest mocowanie słoików i gniazd, w w wersji fabrycznej na śruby, które się luzują, pod słoje podklejamy specjalne podkładki, a monolit łączymy. A kolejnym słabym punktem jest dziobowy i rufowy słój, z czasem plastik przeciska się i uzyskuje się efekt pompki, powietrze siada, słój się podnosi i zaczyna się prostować i zasysa wodę, górną zdejmujemy część słoika, przyklej wsporniki i sklejkę odporną na wilgoć, pokrytą włóknem szklanym na wierzchu.

W magazynie pojawiła się nasza notatka o naprawie Pelli - poproś redakcję o kopię. Istnieje również broszura „Naprawa kadłubów z włókna szklanego”. I oczywiście Du Plessis „Mały tonaż stoczniowy z włókna szklanego.
Użyj poliestru, najlepiej z poliuretanem - będzie łatwiej i lepszej jakości, elastyczność jest regulowana. Doświadczenie w naprawie nawet statków stalowych.

przegroda przyklejona do spodu

Utracone części kołnierza zostały uformowane na 20 mm metalowo-plastikowej rurze owiniętej polietylenem.

Odnowiona wkładka do nosa

Pęknięcia w pieczęci zostały zmasakrowane i zazielone

Biedny rygiel Pella wzmocniony nakładkami

Nowa rufa, blok wypornościowy i wewnętrzna podkładka pawęży

Nowy payol jest wykonany ze sklejki 8mm i pokryty gelkutem, ucha cumownicze są przyspawane
W trakcie procesu okazało się, że rura metalowo-plastikowa jest dobrze sklejona żywicą epoksydową
wzmocnione narożniki pawęży okazały się łatwe i trwałe.

Łódź została zakupiona w zajezdni, wykorzystywana do wynajmu przez wczasowiczów,
który w końcu ją ukradł. Stan smutnego kila na rufie jest zużyty, grodź przedniego brzegu oderwana od dna, wywinięcie w dziobie i na pawęży jest zerwane, sama pawęż dynda jak guma Według dokumentów rok produkcji to 1990.
Wszystkie prace na dworze.Rufa pasażera ma mokrą dupę.Pierwsze zdjęcia z uszkodzonej karty pamięci przepraszam za jakość.

przegroda przyklejona do spodu

Utracone części kołnierza zostały uformowane na 20 mm metalowo-plastikowej rurze owiniętej polietylenem.

Odnowiona wkładka do nosa

Pęknięcia w pieczęci zostały zmasakrowane i zazielone

Biedny rygiel Pella wzmocniony nakładkami

Nowa rufa, blok wypornościowy i wewnętrzna podkładka pawęży

Nowy payol jest wykonany ze sklejki 8mm i pokryty gelkutem, ucha cumownicze są przyspawane
W trakcie procesu okazało się, że rura metalowo-plastikowa jest dobrze sklejona żywicą epoksydową
wzmocnione narożniki pawęży okazały się łatwe i trwałe.

Kupiłem starą łódź Pella-Fiord. Pawęż wygląda na słabą, aw miejscach mocowania puszek do kadłuba są luki. Pomoc z poradami na temat wzmocnienia pawęży, a także puszek rufowych i dziobowych do użytku pod 2,5-konną Suzuką.

Nie trzeba nic robić z pawężą.- spokojnie powiesili 5ku na miarce tocznej i pojechali. W jednym prawda jest bardzo ekstremalna - widać tylko niebo. A kiedy dwie osoby są w łodzi, to idzie żwawo.

Pawęż jest dość miękki, można go zgiąć rękami, a puszka rufy jest mocno wygięta i odpada z jednej strony.

Na rufie widać pęknięcie, będzie chodzić pod silnikiem. Coś podobnego potraktowaliśmy sklejką (lepiej niż bakelit, jeśli nie, to zaimpregnuj środkiem antyseptycznym, lakierem zwykłym). Możesz to przykleić włóknem szklanym, jeśli chcesz Grubość sklejki to # 8-10 mm już nie ma takiej potrzeby.Podobna historia z bankami, ale włókno szklane (s/tk) z żywicą epoksydową jest bardzo pożądane, a sklejka wystarczy prętów pod słojem na wkręty samogwintujące z żywicą epoksydową i przyklej wszystko dookoła / centrum handlowe. I wszystko będzie dobrze - na słoniu można jeździć.

Zawiesiłem się na takim B12, jeśli nie jeździsz po falach, to pawęż ugina się, ale nie pęka. Najprostszą rzeczą jest wycięcie kawałka sklejki i zanitowanie go. Tam pawęż jest cienka i pogrubienie nawet przy grubej sklejce nadal pozwoli na zaciśnięcie zacisków silnika.

Oddałem taką Pellę za darmo, a raczej oddałem nawet 5 litrów żywicy i motek włókna szklanego do zabrania. Przepraszam za wyłączenie.

Jak rozumiem, trzeba usunąć z rufy standardową blachę wklejoną fabrycznie we włókno szklane, a na rufie przykleić arkusz sklejki i skleić ją włóknem szklanym?

Dobrze. Kiedy zrobi się cieplej, naprawię to.

Sierżancie, czasami jeżdżę na tej samej łodzi z tym samym silnikiem. Jakoś silnik w zwykłym miejscu nie jest dla mnie wygodny, podczas gdy łowię - spoczywa na plecach, a w ruchu - niewygodne jest sterowanie. Jak wzmocnić pawęż - pisali, domyślicie się, ale radzę zrobić sklejkę na całą szerokość pawęży i ​​zawiesić silnik na boku. Oprócz tego, że wygodniej będzie sterować, będzie też „odwrotny” - gdy df2.5 wisi na środku, nie można go całkowicie obrócić do tyłu, but spoczywa na kilu.

Radzę natychmiast kupić „przedłużenie rumpla” - plastikową rurę spustową f50 (np.); dzwonek na rumplu jest dobrze dopasowany (metr to około 70 rubli) - w przeciwnym razie, gdy jedzie się z pełną prędkością, nos mocno się unosi. Przy takiej rurze metrowej wygodnie jest sterować ze środkowego brzegu, prawie nie ma trymu

Brygadzista napisał:

> Kupiłem starą łódź Pella Fjord. pawęż wygląda słabo,
> tak, a w miejscach mocowania puszek do korpusu są luki.
> Pomoc z radą dotyczącą wzmocnienia pawęży, rufy i dziobu
> puszki do użytku pod 2,5-konną Suzuką.

Zdjąłem blachę, rygiel obłożyłem sklejką 12 mm (czerwony), przykryłem kolejną warstwą sklejki (niebieski) i włożyłem dwa metalowe paski (czarny). Dociskamy go do górnej krawędzi i ściągamy za pomocą szpilki do włosów 8 mm (żółty) + kilka śrub w pasku na desce.
Coś takiego, jeśli widać to na zdjęciu
Pawęż 5 yamaha zrywa się bez wzmocnienia.

> podoficer, czasem jeżdżę tą samą łódką z tym samym
> silnik. Jakoś silnik w zwykłym miejscu nie jest dla mnie wygodny
> okazuje się, jak ja łowię, opiera się o plecy i w biegu -
> jest niewygodna w prowadzeniu. Jak wzmocnić pawęż - napisali, zrozumiesz, ale
> Radziłbym zrobić sklejkę na całej szerokości pawęży i ​​silnika
> powiesić na boku. Oprócz tego, że wygodniej będzie sterować, będzie też
> „reverse” - gdy df2.5 wisi na środku, jest całkowicie z powrotem
> nie rozkładaj, bagażnik spoczywa na kilu.
>
> Radzę od razu kupić „przedłużkę rumpla” - plastik
> rura odpływowa f50 (podobna); dzwonek na rumplu studni
> odpowiednia, (ok. 70 zł za metr) - inaczej, jak jedziesz sam
> w pełnym rozkwicie nos mocno się unosi. Z taką metrową rurą
> wygodnie sterować ze środkowych brzegów, prawie nie ma trymu

Na dole5 ogórek w łódce to rura Ø 40 mm o długości 1,5 metra.

Zrobiłem to na dwóch łodziach:
Sklejka ok 15mm na całą rufę (wycinana z tektury)
Regularna podszewka od rufy mocno wystaje, wypiłem pod nią sklejkę i przykryłem od góry płachtą AMG.
Blacha AMG jest tworzona z oczekiwaniem, że dotrze do śrub, na które będziesz później montować.
od strony kapitana pasek z AMG z boku na bok.
Zmontowałem wszystko na dwóch śrubach f12 ze stali nierdzewnej, ubezpieczenie silnika można przymocować do śruby.
Nie trzymałem się boków, pawęż nie chodzi, zawieszali się do 10 sił.
Wysłałbym zdjęcie, żeby było wyraźniej, ale łódź jest teraz zamrożona w garażu.

A jednak od razu zrobić pasek duraluminium od nosa do kilu, przymocowany do nierdzewnych śrub równo z baksitką. (kil jest słabym punktem, z czasem się zużyje)

Nie jestem wielkim artystą, ale to wyraźniejsze
czerwony - sklejka
niebieski - amg
żółte kropki - śruby

AlexA podała prawidłowe i najczęstsze rozwiązanie wzmacniające Pellę. Ile razy chodziłem do nich w bazach - wszystkie są tak wykonane.

Jechałem tak przez długi czas. Łódź była wypożyczona, a silnik to B-8.
Strasznie było dać gaz, pawęż tak bardzo zwisał. Były pęknięcia w rogach przejścia pawęży na boki. Dałeś gaz maksymalnie 1 koniowi! Pamiętaj, aby wzmocnić! Polecam nałożyć na wierzch dobrze zaimpregnowany pasek sklejki.Dodatkowo przykleiłbym łączenia rygla i boku kilkoma warstwami włókna szklanego.Najlepiej trójkątne wkładki w tych narożnikach i zaklej włóknem szklanym. Pod takim silnikiem łódź będzie bardzo popularna!

Taki pellet odrestaurowałem około 10 lat temu.Wyciąłem tylne siedzenie, wzmocniłem skorupę na pawęży z włókna szklanego, wkleiłem płytę silnika ze sklejki wodoodpornej od zewnątrz i od wewnątrz łącznie. grubości 40 mm Do rufy i boków przykleiłem listwę 40x30 i pokryłem ją sklejką z listwą wzdłuż krawędzi natarcia.Wszystko zmontowane na żywicy epoksydowej i wkrętach samogwintujących. dużo zakrzywionych powierzchni.Siedzisko było ustawione tak wysoko, aby było wygodnie siedzieć. Wszystkie pęknięcia na kołnierzu uszczelniłem płatami maty szklanej, wyszlifowałem, pomalowałem i wjechałem pod B8 przez jezioro Ilmen do mojej wsi.Aby nie było wykończenia na rufie, włożyłem worek z piaskiem na dziób. Nawet M15 nie mógł zgiąć pawęży.

Dziękuję wszystkim za rady i zdjęcia! Zastanawiam się nad wyłamaniem standardowej lamówki z blachą, żeby nie przeszkadzała i wyciąć od zewnątrz na wykrój blachę sklejki 18 mm (na rysunku w kolorze czerwonym), tak jak pisał vel81, przykleić, włożyć na śrubach i sklej wszystko włóknem szklanym z żywicą epoksydową. Przyklej od wewnątrz kolejną wkładkę ze sklejki (na rysunku w kolorze zielonym) i przykręć ją do rufy. Na wewnętrznych rogach sklejki wytnij kolana (na niebiesko na rysunku) i umieść je na wkrętach samogwintujących, a także przyklej je niewidoczną tkaniną epoksydową. Myślę też o wzmocnieniu narożnika rufy bokami i dnem przez sklejenie włóknem szklanym z żywicą epoksydową (na rysunku w kolorze żółtym). Cóż, za pomocą żywicy epoksydowej z włóknem szklanym wszystko dokładnie posmaruj i naturalnie pomaluj całą tę hańbę farbą polimerową.

Dzięki Victorowi za zdjęcia na e-mail, ale trochę nie rozumiałem o wzmocnieniu boków na obwodzie metalowym narożnikiem.
Czy boki można wzmocnić w inny sposób?

Auć. 🙂 zapomniałem zdjęcia! Publikuję poniżej.

Zdjęcie

Tak, łódź to nic! Kto by mi dał :)

Połączyć.
Oto mój stary post. Na całą rygiel wykonaliśmy nakładkę ze sklejki 20 mm. Potem zrolowali, a potem pojawiły się okładziny AMG o grubości 5 mm.

Zgadzam się z Alexem. Wszyscy poznałem w ten sposób (a mam pod miarą 3,3 i 3,5 toha)

> założyć
> przykręć i sklej wszystko włóknem szklanym z żywicą epoksydową.
w tak wielu ryglach nie ma sensu, by dwa rygle trzymały się martwe.

>Więcej wstawić
> przyklej sklejkę od wewnątrz (na zdjęciu w kolorze zielonym)
wkładka będzie musiała być mocno dostosowana. pawęż nie jest idealnie równy, lepszy jest arkusz duraluminium.

> Może boki można wzmocnić w inny sposób?
uszczelnić pęknięcia w nadburciu włóknem szklanym od zewnątrz i od wewnątrz z boku.

jeśli już zdecydowałeś się na remont, nie zapomnij wzmocnić kila paskiem duraluminium, wyciera się bardzo szybko przy ciągłym użytkowaniu, a potem jest duży problem z jego odtworzeniem.

za 2,5 sousa takie wzmocnienie pawęży jest przesadą.
jeśli zrobisz to tak, jak sobie zaplanowałeś, myślę, że ze spokojem możesz zawiesić do 10 sił, możesz jeździć tylko z przedłużeniem rumpla)))