Naprawa piły taśmowej do drewna zrób to sam

Specjalna maszyna do zgrzewania pił taśmowych

Kiedy może być wymagane spawanie piłą taśmową?

• Podczas pracy piły taśmowej może się złamać. W takim przypadku wymagana jest naprawa;
• Piły dostarczane są w zatokach, ich spawanie jest również wymagane do przygotowania do pracy.

Trudności technologiczne spawania:

• Piły taśmowe wykonywane są ze stali, stopów, bimetali, które są trudne do spawania (z tego powodu spawanie łukiem argonowym, spawanie półautomatyczne, a tym bardziej lutowanie, które z oczywistych względów ma znacznie gorszą wytrzymałość niż jakiekolwiek spawanie nie używany w profesjonalnych naprawach). Ponadto producenci trzymają w tajemnicy informacje z czego wykonana jest piła. Dlatego tryby spawania z reguły muszą być ustalane empirycznie.

• Kształt zęba w strefie bliskiej zgrzewu wpływa na wielkość obciążenia podczas pracy.

Proces technologiczny kończy się kontrolą jakości spoin.

Dla wygody transportu pił taśmowych można je złożyć na dwa sposoby:
- pierścień;
- składanie w pętelkę.

Dalsza obróbka na piły do ​​drewna.
Jeśli Twoja piła nie jest przygotowana do pracy, konieczne jest wykonanie jej okablowania i ostrzenia. Okablowanie wykonuje się w połowie grubości korpusu, tj. jeśli masz piłę o długości 1 cm, okablowanie wykonuje się po 0,5 cm na stronę. Okablowanie biegnie: jeden ząb w prawo, drugi w lewo, trzeci ząb jest prosty - wyrzucanie wiórów. W przypadku lasów twardych i zimowych zaleca się wykonanie o dziesięć mniej okablowania. Podczas ostrzenia kamień musi przejść przez cały profil, podpalenie jest niedozwolone.

Dla wygody pracy i zapewnienia dokładnego łączenia płócien wykonane jest proste urządzenie składające się z podstawy wyfrezowanej w taki sposób, aby tył płótna mógł opierać się o bok oraz dwóch listew zaciskowych. Oprawa może być wykonana ze zwykłej czarnej stali.

Piła spawana na takim urządzeniu może wytrzymać ponad trzydzieści cięć w okrąglaku (aluminium) o średnicy 30 mm. Piła jest gotowana przy minimalnym prądzie, który można ustawić na falowniku, tworząc mały wałek wsteczny. Jako dodatek stosowany jest pręt miedziowany SV-08G2S. Po spawaniu piła musi ostygnąć w oprzyrządowaniu. Szew jest czyszczony mechanicznie do płaszczyzny piły.

Przystawka do lutowania piłą taśmową może być używana podobnie do tego, którego używaliśmy do spawania TIG. Jeśli jednak podczas spawania krawędzie, które mają być zgrzewane, stykały się z metalem urządzenia i zapewniały minimalne odprowadzanie ciepła, to do lutowania osprzętu na styku krawędzi paneli należy wyfrezować „przeciąg”. Końce piły połączone są ze sobą wzdłuż ukosowanych krawędzi, co można uzyskać poprzez obróbkę na tarczy ściernej. Zmienna (c) zależy od grubości i może wynosić do 12 mm. Ukosowane krawędzie muszą być dokładnie i ciasno dopasowane do siebie, niedopuszczalne są zadziory, nierówność ukosowanych powierzchni.

Lutowanie wysokotemperaturowe, jego technologia nie różni się od technologii lutowania twardego jakichkolwiek innych produktów. Jako luty racjonalne jest stosowanie lutów srebrnych o wysokiej zawartości srebra PSR 40; Psr45, jeszcze lepszy Psr65 (możesz kupić importowany analog Castolin EcoBraz 38240 w sklepie internetowym Svarportal w sekcji „Materiały eksploatacyjne - luty”). Luty o niskiej zawartości srebra, np. Psr25, nie nadają się do lutowania.Pastę stosuje się jako topnik lub topnik w postaci suchego proszku PV209 (przeczytaj jak przygotować go samodzielnie).Możesz również samodzielnie przygotować pastę, biorąc dziesięć części boraksu i mieszając go z jedną częścią chlorku amonu. Do powstałej mieszaniny dodaje się wodę w celu utworzenia pasty. Stosując lut samotopliwy Castolin EcoBraz 38240, nie ma potrzeby stosowania powyższych topników.

Lutowanie przeprowadza się palnikiem w płomieniu acetylenowo-tlenowym, który ma wystarczającą intensywność grzania i wysoką temperaturę spalania. Lut nie powinien topić się od płomienia palnika, ale od ciepła rozgrzanego metalu. Stopione lutowie zostanie samorzutnie wciągnięte do ciasno dopasowanego złącza piły w wyniku działania sił kapilarnych.
Piła schładza się do temperatury pokojowej. Kulki metalowe należy wyczyścić.

Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.

Piły taśmowe znajdują szerokie zastosowanie w całym przemyśle drzewnym, stolarskim, meblarskim itp. Znajdują zastosowanie w różnego rodzaju tartakach, piłach taśmowych i dzielarkach taśmowych.

Cechą pił taśmowych jest ciągła powierzchnia cięcia, która jest pierścieniem wykonanym z metalowej taśmy z zębami. Do produkcji pił taśmowych wcześniej przygotowana taśma jest zgrzewana w pierścień. Spawanie służy również do naprawy podartych pił. W artykule omówiona zostanie technologia zgrzewania pił taśmowych.

Podzielony jest na kilka etapów – przygotowanie, ostrzenie, spawanie i ustawianie zębów powstałej piły. Na każdym etapie należy przestrzegać należytej staranności. Rozważmy bardziej szczegółowo technologię.

Naprawa pił taśmowych ma swoje własne cechy

Z reguły maszyna do zgrzewania pił taśmowych działa tak: końce piły są zaciśnięte w zaciskach, na styk, a następnie przepływa przez nie prąd, który topi i zgrzewa krawędzie końców. Prąd jest dostarczany przez elektrody, które są połączone z zaciskami.

Istnieją różne rodzaje takich urządzeń. Następnie przyjrzymy się, czym się różnią. Można je warunkowo podzielić na trzy grupy.

Maszyny te są tanie, kompaktowe, charakteryzują się niską wydajnością i są przeznaczone do niewielkich nakładów pracy - np. do naprawy pił w tartakach produkcyjnych.

Specyfika technologii wymaga wysokiej jakości przygotowania szwu, wysokiej jakości elektrod, dobrej regulacji zacisków i prawidłowego ustawienia trybu.

Wydajność jest znacznie wyższa, takie urządzenia można zaliczyć do klasy średniej. Działają na zasadzie ciągłej obróbki blacharskiej i są przeznaczone do spawania wszystkich rodzajów ostrzy, w tym bimetalicznych.

Cechy technologii - wysokie wymagania dotyczące powierzchni tkanin i elektrod, konieczność utrzymania prawidłowego skoku zębów z uwzględnieniem ubytków metalu. Prawidłowo wybrany tryb charakteryzuje się dobrym, płynnym przebiegiem błysku w całym procesie spawania.

Proces zgrzewania jest zautomatyzowany, operator musi jedynie zainstalować piły w maszynie i usunąć spawane ostrza. Takie urządzenia wyróżniają się dobrą wydajnością i są z reguły używane w centrach serwisowych.

Oprócz zgrzewarek, przy spawaniu pił taśmowych wymagane są niektóre urządzenia pomocnicze - gilotyny brzeszczotowe, maszyny do ściągania izolacji, pirometry i tak dalej.

Rozważ technologię spawania. Jak wspomniano powyżej, jest on podzielony na kilka etapów, które będą rozpatrywane w kolejności.

Przed spawaniem płótna należy je przygotować. Przygotowanie piły składa się z kilku etapów.

Ostrze jest cięte za pomocą specjalnych nożyc gilotynowych. Jeśli nie są one dostępne, możesz przeciąć ostrze dłutem lub maszyną do cięcia. Jeśli spawanie ma być wykonane wzdłuż odcinka, który był wcześniej spawany, to z każdej strony ostatniego szwu należy odciąć 5 milimetrów.

Ostrze jest cięte między czubkami zębów. Z każdej strony pozostaje około półtora milimetra. Linia cięcia powinna być ściśle prostopadła do tyłu piły.

Piła taśmowa, bardzo elastyczne, ale delikatne narzędzie

Przygotowane płótno należy wyczyścić. Aby to zrobić, są one oczyszczane z zanieczyszczeń, w razie potrzeby czyszczone acetonem lub alkoholem. Krawędzie są traktowane materiałem ściernym, usuwającym zadziory i nierówności - jest to wygodne do zrobienia na maszynie do ostrzenia.

Następnie następuje zgrzewanie wstęgi. Tak przygotowaną wstęgę mocuje się w maszynie i zgrzewa.

Przygotowane ostrze montuje się w mechanizmie zaciskowym aparatu do zgrzewania pił taśmowych tak, aby krawędzie brzeszczotu całkowicie pokrywały się i znajdowały się w środku przestrzeni między zaciskami. Siła, tryb spęczania i przebieg spęczania dobierane są w zależności od sieci - dokumentacja urządzeń zawiera tabele z informacjami o trybach dla różnych sieci. Wybrany tryb ustawia się, obracając pokrętła sterujące.

Maszynę uruchamia się poprzez przekręcenie przełącznika lub naciśnięcie przycisku. W takim przypadku prąd zaczyna być dostarczany do elektrod i topi metal na złączu. Ruchomy zacisk przechodzi do stałego i tworzy ścieg spawalniczy w miejscu szwu.

Ważnym parametrem jest aktualny czas dostawy. Z reguły przy spawaniu automatycznym trwa to od jednej do dwóch sekund, przy spawaniu ręcznym jest kontrolowany przez operatora.

Jeśli spawanie było niezadowalające, odpowiednie ustawienia są wybierane i rejestrowane; później są używane do zgrzewania podobnych tkanin.

Elektrody muszą być czyste. Słaby kontakt elektrod z ostrzem zwiększa opór i zakłóca proces spawania.

Do podłączenia pił wymagana jest specjalna instalacja

Piła nie nadaje się do użytku natychmiast po spawaniu. W celu doprowadzenia go do właściwego stanu wykonuje się kilka operacji.

Podczas spawania materiał ostrza twardnieje i staje się kruchy. Wyżarzanie pozwala przywrócić plastyczność i wytrzymałość. Piła nie jest wyjmowana z maszyny, ciąg jest ustawiony na zero, wybierany jest inny tryb prądu. Naciskając przycisk prądu wyżarzania, szew jest podgrzewany, a następnie powoli chłodzony. Jeśli nie ma pirometru, temperatura jest monitorowana wizualnie. Optymalny kolor nagrzanego metalu to wiśniowa czerwień. Kolor pomarańczowy lub żółty wskazuje na przegrzanie.

Chłodzenie trwa od trzech do pięciu minut. Niektóre płótna wymagają dwóch cykli.

Podczas czyszczenia ostrza ze spawanego odcinka usuwany jest dopływ metalu, a także dedukowany jest prawidłowy kształt wgłębienia między zębami ostrza. Każdy materiał ścierny nadaje się do czyszczenia, najlepiej jest ostrzałka.

• Stopy, z których wykonana jest brzeszczot, są trudne do spawania;
• Podczas pracy szew spawalniczy podlega ekstremalnym obciążeniom;
• Geometria zębów w obszarze szwu wpływa na naprężenia podczas pracy.

Z tego, co przeczytałeś powyżej dowiedziałeś się, w jaki sposób odbywa się zgrzewanie pił taśmowych, jakie są maszyny do zgrzewania pił taśmowych i jakie cechy ma ten proces. Mamy nadzieję, że te informacje będą dla Ciebie przydatne.

Istnieją dwa główne sposoby łączenia pił taśmowych: zgrzewanie oporowe doczołowe na specjalnych zgrzewarkach oraz lutowanie twarde.

Produkowana jest duża liczba modeli maszyn do zgrzewania oporowego pił taśmowych. Najbardziej zaawansowane z nich zapewniają zautomatyzowany cykl spawania i wyżarzania, który eliminuje możliwość pomyłki operatora w synchronizacji impulsu elektrycznego podczas spawania i wyżarzania. W najprostszych urządzeniach czasy spawania i wyżarzania kontrolowane są przez operatora.

Najprostszą maszynę do zgrzewania pił taśmowych pokazano na poniższym zdjęciu. Składa się z korpusu (1), transformatora spawalniczego (2), mechanizmu zaciskowego z elektrodami i dźwigni zaciskowych (3), przycisku start (4). Z kolei mechanizm zaciskowy składa się z zacisków stałych (5) i ruchomych (6).Ta ostatnia ma luz niezbędny do spęczania - ruch piły kończy się ku sobie tworząc ścieg spawalniczy. Pod działaniem sprężyny, która wytwarza ciśnienie spęczające, końce piły są dociskane do siebie z pewną siłą.

Proces zgrzewania piłą taśmową obejmuje następujące operacje:

• cięcie piłą;
• zdejmowanie końcówek do połączenia;
• montaż ostrza w spawarce, wybór trybu prądu, ustawienie wymaganej siły i skoku spęczającego;
• spawanie ostrza;
• wyżarzanie piły;
• czyszczenie szwu.

Ciąć... Ostrza najlepiej ciąć nożycami gilotynowymi, ale można je ciąć tarczą do cięcia lub dłutować. Jeśli wstęga była już wcześniej spawana, przy ponownym spawaniu odetnij około 5 mm z każdego końca.

W każdym przypadku podczas cięcia muszą być spełnione następujące warunki:

• połączenie powinno znajdować się między wierzchołkami zębów;
• przy cięciu należy pozostawić naddatek na spęczenie (około 1,5 mm na każdy koniec taśmy);
• linia cięcia powinna być prosta i prostopadła do tyłu piły.

To ostatnie jest konieczne, aby brzeszczot zgrzewanej piły nie miał zgięcia na skrzyżowaniu (wzdłuż linii tylnej).

Istnieje dość prosty sposób na dokładne przycięcie opaski do zgrzewania. Polega na umieszczeniu piły w sposób pokazany na poniższym rysunku (zdjęcie środkowe) i równoczesnym przycinaniu lub gratowaniu obu końców brzeszczotu (kompletne). Przy takiej obróbce końców, nawet jeśli linia cięcia nie jest prostopadła do tylnej części piły, jej końce mimo wszystko zadokują się zgodnie z oczekiwaniami, a równość ostrza po spawaniu będzie zapewniona.

Rozbiórki... Końcówki piły są oczyszczone z brudu i odtłuszczone acetonem lub alkoholem. Łączone krawędzie czyści się ścierniwem. Powinny być gładkie i bez zadziorów.

Instalowanie ostrza w urządzeniu... Tak przygotowaną piłę montuje się w mechanizmie dociskowym (jeden koniec w uchwycie stałym, drugi w ruchomym) tak, aby jej krawędzie spotykały się w środku wolnej przestrzeni między dociskami. W takim przypadku należy zapewnić ich całkowitą zbieżność.

Odpowiednie pokrętła sterujące służą do ustawiania siły i skoku spęczania, trybu spawania. Wszystkie te parametry zależą od wymiarów zgrzewanych pił. Im większy przekrój piły, tym większy jest wymagany prąd spawania i większa siła spęczania.

W instrukcjach do zgrzewarek znajdują się tabele zawierające wszystkie niezbędne ustawienia w zależności od wielkości zgrzewanej piły. Często tryby spawania są ustawiane bez określania określonej wartości prądu i napięcia spawania. Aby zgrzać konkretną piłę, wystarczy ustawić dźwignię sterującą w określonej pozycji (np. I, II lub III).

Spawalniczy... Proces zgrzewania rozpoczyna się poprzez naciśnięcie przycisku lub przekręcenie uchwytu. W tym przypadku prąd jest dostarczany do zacisków, a od nich do końców piły, w wyniku czego metal topi się w strefie złącza. Pod działaniem sprężyny zacisk ruchomy zaczyna przesuwać się w kierunku nieruchomego o wielkość skoku spęczającego, w wyniku czego w strefie złącza powstaje zgrzewany ścieg łączący końce piły.

Oprócz wartości natężenia prądu najważniejszym parametrem jest czas podania impulsu prądowego. Spawarki z automatycznym trybem spawania wyłączają zasilanie po określonym czasie (zwykle 1-2 sekundy). Podczas pracy na maszynach, które nie posiadają trybu automatycznego, czas zgrzewania musi być kontrolowany przez operatora.

Cała trudność zgrzewania pił taśmowych polega na różnicy w rozmiarach ich brzeszczotów i materiałach, z których są wykonane. Dlatego często po pierwszym spawaniu, które zakończyło się niezadowalająco, spawacz zmuszony jest eksperymentalnie dobrać odpowiednie tryby. Lepiej zrobić to na niepotrzebnych skrawkach płótna.Po wybraniu optymalnego trybu wskazane jest spisanie jego parametrów, aby właściwy tryb mógł być zastosowany do wszystkich pił o tych samych parametrach.

Bardzo ważne jest, aby powierzchnie elektrod stykające się z piłą były czyste. Obecność obcych substancji między wstęgą a elektrodami zwiększa rezystancję obwodu i zakłóca tryb spawania.

Wyżarzanie... Wyżarzanie jest konieczne, aby metal, który nabrał zwiększonej twardości i kruchości w wyniku spawania, odzyskał swoją pierwotną (lub zbliżoną) strukturę, tj. znów stał się plastyczny i lepki. Wyżarzanie odbywa się w tych samych zaciskach co spawanie, ale przy braku siły spęczającej iw innym trybie prądu.

Nagrzewanie do temperatury wyżarzania (około 600°C) i powolne chłodzenie odbywa się czasem przez naciśnięcie, przytrzymanie i zwolnienie przycisku, który dostarcza prąd wyżarzania do elektrod, natomiast przycisk zasilania prądem wyżarzania jest okresowo wciskany w celu spowolnienia chłodzenia . Jeśli aparat nie jest wyposażony w pirometr, temperatura jest kontrolowana przez kolor metalu - gdy osiągnie temperaturę wyżarzania, powinien być wiśniowo-czerwony. Nie podgrzewaj do pomarańczowego lub żółtego, co wskazuje na wyższą temperaturę. Stopniowe schładzanie podczas wyżarzania może zająć około 3-5 minut. Niektóre płótna wymagają dwóch cykli pieczenia. Czasami spawanie i wyżarzanie łączy się w jednym procesie, wydłużając czas chłodzenia szwu po spawaniu przez okresowe wtrącenia prądu grzejnego.

Czyszczenie płótna... Podczas skrobania należy usunąć ugięcie w strefie zgrzewu z ostrza, a do wgłębienia międzyzębowego w złączu należy nadać prawidłową geometrię. Możesz go wyczyścić prawie każdym narzędziem ściernym. Najważniejsze jest to, aby obrabiana powierzchnia była płaska i równo z sąsiednimi obszarami. Podczas zdejmowania okrąg powinien być prowadzony wzdłuż szwu, a nie w poprzek.

Kontrola jakości spawania i wyżarzania... Podczas spawania pił taśmowych mogą wystąpić następujące wady.

• Spawane krawędzie środnika są przesunięte względem siebie (powierzchnie końców środnika nie leżą w tej samej płaszczyźnie). Dzieje się tak, gdy spęczający skok jest zbyt duży lub siła prądu jest niewystarczająca.
• Wyrzucanie stopionego materiału na powierzchnię wstęgi. Obserwowane, gdy prąd jest zbyt wysoki.
• Brak penetracji. Występuje z powodu niskiego ciśnienia i małego skoku osiadania lub zbyt małego prądu.

W dobrze spawanych piłach szew spawalniczy powinien wystawać co najmniej 1,5 mm ponad powierzchnię tarczy.

Jakość wyżarzania można sprawdzić w następujący sposób - zagnij tkaninę na okręgu o promieniu gięcia 20-25 cm i spójrz na jej zachowanie. Jeśli łuk gięcia ma kształt zbliżony do koła, a szew nie pęka, spawanie i wyżarzanie zostały wykonane dobrze. Jeśli zakrzywione ostrze przybiera kształt litery V, oznacza to, że metal w strefie spawania jest zbyt miękki z powodu nadmiernego wyżarzania. Pęknięcia w strefie spawania wskazują na niewystarczające wyżarzanie (zbyt szybkie chłodzenie).

Przygotowanie płótna... Przed lutowaniem krawędzie łączonej tkaniny muszą być wolne od zabrudzeń.

Połączenie końców piły odbywa się od końca do końca wzdłuż ukosowanych krawędzi uzyskanych przez ostrzenie na tarczy ściernej. Kształt skosu pokazano na poniższym rysunku, jego wartość (c) zmienia się w zależności od szerokości wstęgi i wynosi od 8 do 12 mm, ale często skos wykonuje się znacznie mniej. Bardzo ważne jest, aby ukosowane powierzchnie były płaskie i dobrze do siebie pasowały. Niezbędne jest również zapewnienie wartości podziałki zębów w strefie połączenia charakterystycznej dla danej piły.

Lutowie... Najlepsze spoiwa do lutowania pił taśmowych to srebro (PSr-45, a jeszcze lepiej - PSr-65). Nie należy używać lutów srebrnych o mniejszej zawartości srebra, np. PSr-25 nie jest odpowiedni.

Topniki... Najlepiej zaopatrzyć się w specjalny topnik w postaci pasty, przeznaczony do lutowania stali stopowych w wysokiej temperaturze.Pastowata forma topnika jest najwygodniejsza do tej pracy.

Jeśli nie ma specjalnego topnika, możesz sam przygotować pastowatą kompozycję. Weź 10 części boraksu i wymieszaj je z jedną częścią chlorku amonu. Do powstałej mieszaniny dodaje się wodę, aż do uzyskania gęstej pasty.

W zasadzie jedno wiertło może być używane jako topnik, ale niewygodne jest nakładanie go na złącze.

Sprzęt i osprzęt... Ogrzewanie lutowane można wykonać na różne sposoby, ale najczęściej stosuje się ogrzewanie różnymi palnikami gazowymi. Płomień palnika gazowego powinien być albo z niewielkim niedoborem tlenu (jeśli to możliwe) albo neutralny.

Temperatura lutowania zależy od gatunku lutu. Jeżeli stosuje się lut PSr-45 o zakresie topnienia 660-725 °C, to wystarczy temperatura grzania około 800 °C. Nie przegrzewaj połączenia niepotrzebnie, aby uniknąć niepożądanych zmian strukturalnych w metalu.

Niezbędne jest posiadanie urządzenia, w którym można zacisnąć końce piły w pożądanej pozycji, precyzyjnie wyrównując ostrza wzdłuż skosu i grzbietu ostrza. Rysunek jednej z możliwych opcji takiego urządzenia pokazano na poniższym rysunku.

Ale możliwe są prostsze opcje „zrób to sam”.

Proces lutowania... Lutowanie pił taśmowych nie różni się w swej istocie od lutowania lutami wysokotemperaturowymi innych wyrobów (więcej informacji na temat lutowania twardego można znaleźć w artykułach Lutowanie metali i Lutowanie). Wykonuje się to w następującej kolejności.

Ukośne krawędzie są pokryte topnikiem, a końce piły są zaciśnięte w uchwycie tak, że krawędzie przylegają do siebie, a grzbiety końców ostrza są dociskane do występu w uchwycie. Podczas nakładania topnika należy uważać, aby nie pokrywał on innych powierzchni piły poza samymi fazami. Uniemożliwi to przepływ lutowia do tych płaszczyzn, w których nie jest potrzebny i skąd będzie musiał zostać usunięty po lutowaniu.

Połączenie jest podgrzewane palnikiem do żądanej temperatury, a lut podawany jest do złącza. Stopiony lut spontanicznie, pod wpływem sił kapilarnych, jest wciągany do złącza między płótnami, o czym świadczy pojawienie się jego paska na całym obwodzie złącza. Wymagane jest bardzo mało lutowia, więc nie ma potrzeby roztapiania nadmiaru.

Konieczne jest odczekanie kilku minut na ostygnięcie połączenia, a dopiero potem wyjęcie piły z urządzenia. Jeśli wszystko zostanie wykonane poprawnie, na płótnie praktycznie nie powinno być żadnych koralików lutowniczych. Jeśli są, należy je usunąć przez staranne czyszczenie.

Aby piła taśmowa działała prawidłowo, jest spawana. Metoda wykonywania tego procesu dobierana jest indywidualnie, zgodnie ze specyfiką działania tego materiału. O sprzęcie do zgrzewania pił taśmowych rozważymy dalej.

Istnieje wiele różnych pił, które mają indywidualne cechy użytkowe i specyficzny design. Niektórzy używają dysku jako narzędzia tnącego, podczas gdy inni używają taśmy.

Montaż taśmy piły odbywa się na kołach pasowych kierunku jazdy i napędzanego. Aby go dokręcić, należy dołożyć wszelkich starań, tylko w tym przypadku linia cięcia będzie jednolita.

Głównymi cechami tego projektu są pojedyncze bloki, które są uzupełniane i budowane niezależnie. Na prostym urządzeniu, do którego ręcznie podawany jest materiał do cięcia, montuje się dodatkowe mechanizmy, takie jak elektroniczny system monitorowania pracy urządzenia, dzięki czemu działa ono bez udziału człowieka z zewnątrz.

Wśród głównych elementów konstrukcyjnych piły taśmowej zwracamy uwagę na obecność:

• rama, na której znajdują się prowadnice, za pomocą których porusza się taśma;
• w celu naciągnięcia paska zastosowano mechanizm, który posiada napęd sprężynowy, mechaniczny i hydrauliczny;
• uchwyt na taśmę do cięcia;
• mechanizm podnoszący typu śrubowego, który jest zainstalowany w pobliżu pasa;
• przekładnia pasowa, na której znajdują się kliny;
• silnik elektryczny o mocy około piętnastu kilowatów lub silnik benzynowy o tej samej pojemności;
• ekscentrycy, za pomocą których kłoda jest przymocowana do ramy;
• zbiornik na wodę i kran, który moczy część podczas procesu piłowania;
• listwa szynowa, po której porusza się konstrukcja.

Ponadto każda piła charakteryzuje się indywidualnymi cechami konstrukcyjnymi, takimi jak poręcze i mechanizmy dociskowe, które zwiększają bezpieczeństwo. W celu regulacji i personalizacji pracy na powierzchni roboczej znajdują się listwy, na których nanoszone są oznaczenia.

Zasada działania mechanizmu opiera się na ułożeniu kłody między dwiema prowadnicami i jej sztywnym zamocowaniu. Aby określić grubość deski, należy ją podnieść za pomocą specjalnego mechanizmu.

Aby połączyć dwa końce taśmy piły, zespawaj je ze sobą. Proces ten realizowany jest przy użyciu specjalnego sprzętu do zgrzewania pił taśmowych. Zgrzewanie oporowe piły taśmowej polega na tym, że prąd przepływa przez dwa połączone końce piły, co prowadzi do ich przegrzania i stopienia krawędzi na brzeszczotu. Do dostarczania prądu służą elektrody podłączone do cęgów.

Istnieje ogromna liczba zgrzewarek, za pomocą których wykonuje się zgrzewanie oporowe. Niektóre zaawansowane opcje umożliwiają automatyzację cyklu spawania i wyżarzania. W związku z tym wykluczone są błędy związane z nadmiernym spawaniem lub nieprawidłowym czasem, podczas którego przesyłany jest impuls. W prostszych mechanizmach sterowanie posuwem wyżarzania i spawania wykonuje operator.

Samo zgrzewanie piły taśmowej jest możliwe tylko wtedy, gdy masz doświadczenie z tego typu sprzętem. Wśród głównych cech konstrukcyjnych zgrzewarki do pił taśmowych zwracamy uwagę na obecność:

• część ciała;
• transformator spawalniczy;
• mechanizmy zaciskowe z elektrodami i dźwigniami zaciskowymi;
• przycisk Start;
• zaciski: ruchome i stałe.

Główną funkcją ruchomego zacisku jest swobodny przesuw, za pomocą którego odbywa się spęczanie. Gdy końce piły zbliżają się do siebie, powstaje ścieg. Aby końce piły były dociśnięte do siebie, do wytworzenia nacisku używana jest specjalna sprężyna.

Spawanie piłą taśmową „zrób to sam” składa się z następujących etapów:

• cięcie piłą;
• czyszczenie jego końcowych sekcji;
• montaż ostrza w konstrukcji zgrzewarki, określenie trybu pracy: skok i skurcz;
• spawanie płócien;
• wykonywanie wyżarzania;
• czyszczenie szwów.

Pierwszy krok, cięcie, polega na określeniu rozmiaru piły. Użyj nożyc gilotynowych lub tarczy do cięcia, aby odciąć żądaną część ostrza. Używając ostrza, które było wcześniej spawane, odcina się około pięciu centymetrów z każdej strony.

W tej sytuacji podczas wykonywania cięcia należy wziąć pod uwagę szereg zasad:

• miejsce, w którym ostrza są ze sobą połączone, powinno znajdować się między górnymi partiami zębów;
• w procesie cięcia należy pozostawić niewielki naddatek, aby zrekompensować skurcz metalu, optymalny naddatek wynosi półtora milimetra z każdej strony;
• postaraj się, aby linia cięcia była jak najbardziej płaska, od tego zależy jakość dalszego spawania.

Tylko w tym przypadku płótna będą miały linię prostą na zakręcie.

Dość prostym sposobem wykonania cięcia jest umieszczenie piły w określonej pozycji, przycięcie i oczyszczenie każdego z końców z osobna.W takim przypadku, nawet jeśli istnieje linia cięcia, która nie jest prostopadła, jej końcowe sekcje nadal będą połączone. W takim przypadku tkanina po spawaniu będzie wyróżniać się równym szwem.

Dalsze działania związane są z odklejaniem płótna. Miejsca te należy oczyścić z brudu, odtłuścić acetonem lub alkoholem. Użyj ścierniwa do oczyszczenia krawędzi. W rezultacie powinieneś uzyskać idealnie równe i gładkie obszary.

Dalej jest instalacja płótna na powierzchni aparatu. Tak przygotowaną piłę należy zamontować wewnątrz mechanizmu zaciskowego. Jednocześnie jedna jego część pozostaje mobilna, a druga nie. W centralnej części krawędzie pił są ze sobą połączone. Wyrównanie krawędzi musi być idealne.

Za pomocą pokręteł sterujących na urządzeniu reguluje się siłę, skok, skurcz i tryb pracy urządzenia. Te parametry dla każdej piły dobierane są indywidualnie i zależą od jej wielkości, grubości stali, właściwości użytkowych itp. Wraz ze wzrostem przekroju piły wzrasta prąd wymagany do spawania.

Aby dokładniej określić te parametry, skorzystaj z instrukcji urządzenia. Powinien zawierać tabelę, według której należy określić tryb pracy urządzenia. W niektórych urządzeniach wystarczy wybrać tylko tryb spawania, bez wskazywania natężenia prądu i napięcia do pracy. Aby zgrzać piłę, dźwignia musi być ustawiona w określonej pozycji.

Spawanie piłą taśmową odbywa się poprzez naciśnięcie przycisku lub przekręcenie dźwigni. Następnie prąd jest dostarczany do każdego zacisku, a od niego przekazywany do piły. W ten sposób metal w strefie łączenia dwóch sekcji jest topiony i łączony ze sobą.

Sprężyna działa na powierzchnię docisku ruchomego, który jest przesunięty w kierunku docisku stałego, na ciąg. Jednocześnie w strefie doczołowej powstaje zgrzewany ścieg, za pomocą którego połączona jest piła.

Przy określaniu parametrów spawania należy wybrać czas, w którym podawane są impulsy prądowe. Spawarki z automatycznym trybem pracy wyłączają prąd po kilku sekundach od momentu ich przyłożenia. Jeśli jednak ten parametr na spawarce jest regulowany ręcznie, konieczne jest jego monitorowanie.

W procesie spawania pojawiają się pewne trudności związane z materiałem, z którego wykonana jest piła. Zgodnie z tym parametrem określany jest tryb pracy spawarki. W niektórych przypadkach bardzo trudno jest określić ten parametr bez doświadczenia. Jeśli w końcu spawanie cię nie zadowoliło, powinieneś poeksperymentować, wybierając niezbędny tryb na niepotrzebnym przycinaniu płótna. Po wybraniu optymalnego trybu pracy zapisz jego parametry w celu zastosowania w przyszłości.

Należy pamiętać, że elektrody stykające się z piłą muszą być czyste. Ciała obce lub zabrudzenia na ich powierzchni niekorzystnie wpływają na jakość spawania piły.

Dalsze działania związane są z wdrożeniem wyżarzania, które pomaga metalowi, który podczas spawania stał się kruchy i raczej twardy, nabrać wytrzymałości, wiązkości i ciągliwości. Do wyżarzania stosuje się te same zaciski, co w procesie zgrzewania. Jednak do pracy wykorzystywany jest inny tryb zasilania prądem.

Optymalna temperatura, w której odbywa się wyżarzanie, wynosi około sześciuset stopni. Jednocześnie chłodzenie urządzenia powinno być utrzymywane w wolnym tempie, w tym celu należy przytrzymać, wcisnąć i zwolnić przycisk zasilania prądem o określonej godzinie. Aby metal ostygł stopniowo, przycisk prądu wyżarzania należy okresowo naciskać.

Jeśli na spawarce nie ma pirometru, temperatura jest kontrolowana przez zewnętrzne właściwości powierzchni metalu. Podczas procesu wypalania stal nabiera czerwono-wiśniowego odcienia.W żadnym wypadku nie podgrzewaj metalu do pomarańczy lub nawet bardziej nasyconej czerwieni. Proces stopniowego schładzania metalu trwa nie dłużej niż pięć minut. Niektóre ostrza wymagają dwóch cykli wyżarzania. W niektórych przypadkach spawanie i wyżarzanie odbywa się w tym samym procesie. W tej sytuacji czas chłodzenia szwów zwiększa się poprzez okresowe dostarczanie prądu do metalu.

Po zgrzaniu tkaninę należy oczyścić z ściegu powstałego na zgrzewanym szwie. Prawie każde narzędzie o właściwościach ściernych nadaje się do czyszczenia szwów. Głównym warunkiem wysokiej jakości czyszczenia jest uzyskanie płaskiej i gładkiej powierzchni.

Sugerujemy zapoznanie się z głównymi błędami, które pojawiają się podczas procesu spawania:

1. Przesunięcie spawanych krawędzi – w tym przypadku ostrza znajdują się w różnych płaszczyznach. Ten problem występuje, gdy podczas procesu spawania nie ma wystarczającego natężenia prądu lub gdy występuje bardzo duże osiadanie.

2. Stopienie na wstędze obserwuje się podczas dostarczania bardzo wysokiego prądu.

3. Mokre plamy powstają, gdy ciśnienie dostarczane do systemu jest zbyt niskie.

Minimalna wartość występu szwu na dobrze spawanej płycie wynosi około półtora milimetra.

Aby sprawdzić jakość wyżarzania, wstęga jest wyginana w promieniu dwudziestu centymetrów i sprawdzana. Jeśli łuk przypomina standardowy okrąg, a szew pozostaje nienaruszony, oznacza to, że jakość spawania jest na odpowiednim poziomie.

Koszt spawalniczych pił taśmowych determinowany jest przede wszystkim ich rozmiarem, grubością stali oraz właściwościami eksploatacyjnymi. Istnieje jednak inny sposób podłączenia piły - jest to lutowanie. Ta opcja jest łatwiejsza do zrobienia w domu niż spawanie.

Przede wszystkim należy przygotować ostrze, w tym celu krawędzie pił są oczyszczone z brudu i odtłuszczone. Końce wstęgi są połączone na styk, jednak krawędzie muszą być sfazowane.

Użyj ściernicy, aby wykonać fazowane krawędzie. Optymalny rozmiar skosu wynosi od ośmiu do dwunastu centymetrów. Ukosowane sekcje powinny być połączone ze sobą możliwie równomiernie.

Do przylutowania piły potrzebne będą luty, najlepiej srebrne PSR45 lub PSR65. Nie zaleca się lutów o niższej zawartości srebra.

Jako topnik lepiej jest użyć pasty, która jest używana w procesie lutowania metalu. Ta wersja topnika jest łatwa w użyciu. W przypadku braku tej substancji możliwe jest samodzielne wykonanie. W tym celu chlorek amonu łączy się z boraksem w stosunku od jednego do dziesięciu. Za pomocą wody reguluje się konsystencję kompozycji, która powinna stać się pastowata.

Palnik gazowy służy do nagrzewania piły podczas procesu lutowania. Temperatura grzania zależy od rodzaju lutu, optymalna wartość to od 650 do 600 stopni. Nie przegrzewaj metalu, aby nie naruszyć jego struktury. Za pomocą specjalnego urządzenia końce piły są ze sobą połączone. Proces lutowania przebiega następująco. Przede wszystkim topnik należy nałożyć na powierzchnię krawędzi. Staraj się nakładać pastę tylko na skośne obszary.

Ponadto złącza są podgrzewane do określonej temperatury, a lut jest podawany do połączenia końców piły. Następnie na powierzchni pojawia się pasek wskazujący, że lutowanie zostało wykonane prawidłowo. Lut topi się nie pod wpływem palnika, ale z wcześniej nagrzanego metalu. Po kilku minutach metal stygnie, dopiero potem piła jest usuwana z mechanizmu. W przypadku niewielkich napływów szew jest czyszczony dowolnym materiałem ściernym.

Spawanie pił taśmowych wideo: