Zrób to sam ściany gipsowe do renowacji mieszkania

Naprawa ścian w mieszkaniu to dość skomplikowana procedura, która wymaga staranności i dokładności. Szeroka gama materiałów wykończeniowych pozwala wybrać opcję odpowiednią zarówno pod względem kosztów, jak i jakości. Różne powłoki pomogą stworzyć atrakcyjne wnętrze w pokojach. W tym artykule omówimy, w jaki sposób wykonuje się dekorację ścienną „zrób to sam” i jakie materiały można do tego wykorzystać.

Naprawa ścian „zrób to sam” odbywa się etapami:

• ocena stanu murów;
• usuwanie starych wykończeń;
• eliminacja różnych wad;
• wyrównywanie powierzchni.

Po tych wszystkich czynnościach ściany w mieszkaniu wykończone są nowymi materiałami.

Często kupując mieszkania na rynkach wtórnych można spotkać mocno zakrzywione ściany. Krzywizna powierzchni może sięgać 15 cm, w tym przypadku naprawa starych ścian jest prawie niemożliwa i nie jest konieczna. Lepiej byłoby całkowicie pozbyć się tynku, co zaoszczędzi materiały i powiększy przestrzeń pomieszczenia.

Ponadto wszelkie prace przy dekoracji ścian można wykonać tylko wtedy, gdy mają one wysoką wytrzymałość. Jeśli tynk jest przestarzały i w niektórych miejscach odsuwa się od powierzchni, lepiej się go pozbyć. Aby sprawdzić wytrzymałość, wystarczy uderzyć w ścianę młotkiem lub innym narzędziem.

Jeśli słychać głuchy dźwięk lub wyczuwalne są delikatne wibracje, takie wykończenie należy usunąć.

Przygotowanie ścian do naprawy zawsze zaczyna się od demontażu starej powłoki. Ponieważ istnieje wiele materiałów wykończeniowych, każdy z nich ma swoje własne niuanse usuwania:

• Tapeta. Demontaż tapety to najprostsza procedura, która nie wymaga specjalnych narzędzi. Problemy mogą pojawić się tylko podczas usuwania cienkich płócien. Będą musiały być wstępnie zwilżone wodą i poczekać, aż wchłonie wilgoć. Mokrą powłokę demontuje się skrobakiem lub zwykłym nożem. Możesz również użyć specjalnego roztworu do rozpuszczenia kleju do tapet.
• Gips. Ogromną popularność zyskały różne rozwiązania gipsowe. Zwykły tynk można usunąć mokrą gąbką, ale zaprawa dekoracyjna jest zabezpieczona przed wilgocią, dlatego konieczne będzie użycie skrobaka budowlanego.
• Barwnik. Listwę peelingującą można zdemontować nożem. Jeśli farba dobrze się trzyma, będziesz musiał użyć suszarki do włosów. Po podgrzaniu powłoka będzie łatwo pozostawać w tyle za powierzchnią. Jednak suszarka do włosów musi być obsługiwana przez specjalistę.
• Płytka. Aby go usunąć, będziesz musiał użyć młota pneumatycznego lub dziurkacza. Ponieważ koszt takich urządzeń jest dość wysoki, zaleca się ich wypożyczenie.

Proces usuwania tapety

Często na ścianach powstają różne uszkodzenia w postaci pęknięć. Można je znaleźć po zdjęciu wykończenia. Aby naprawić pęknięcia, musisz wykonać następujące procedury:

1. Uwolnij uszkodzony obszar i oczyść go z brudu i kurzu.
2. Pęknięcie zwilża się wodą, wewnątrz układa zbrojoną taśmę i nakłada około 2 mm zaprawy szpachlowej.
3. Szpachlówkę nakłada się na pęknięcie, aż zostanie całkowicie uszczelniona.
4. Czas schnięcia roztworu wyniesie około 2 godzin, po czym obszar jest czyszczony szlifierką lub baterią.

Podczas pracy szpachlówkę należy nakładać nie tylko na uszkodzony obszar, ale także na otynkowaną powłokę w jego pobliżu.

Do naprawy pęknięć w ścianach ceglanych należy użyć skrobaka, klocka i szczotki do zaprawy.

Budynek jest ocieplony na etapie budowy. Aby wymienić izolację, musisz usunąć nie tylko materiały wykończeniowe, ale także tynk.

Samodzielna naprawa ścian w mieszkaniu nie jest kompletna bez ich wstępnego wyrównania. Ten proces składa się z następujących kroków:

1. Najpierw nakładany jest podkład, który zwiększy przyczepność powierzchni. Zabieg ten również wzmocni bazę i zapobiegnie powstawaniu pleśni lub grzybów.
2. Ściany są otynkowane. Mieszankę nakłada się w co najmniej 3 warstwach. Czas schnięcia każdego z nich to co najmniej 12 godzin.
3. Trwa tynkowanie. To właśnie ta okładzina pozwala tworzyć równe ściany do dalszego tapetowania, malowania lub innych wykończeń.

Aby sprawdzić równomierność powłoki, musisz dołączyć do niej regułę 2 m. Jeśli praca została wykonana prawidłowo, między ścianą a narzędziem pozostaje szczelina nie większa niż 2 mm.

Możesz dowiedzieć się więcej o naprawie ścian z poniższego filmu.

Możesz również wykonać procedurę wyrównania za pomocą płyt kartonowo-gipsowych. Metoda ta staje się coraz bardziej popularna, ponieważ unika się pracy z różnymi mieszankami. Dlatego nie będzie trzeba czekać na wyschnięcie każdej warstwy, a zanieczyszczenie z takiej procedury będzie znacznie mniejsze. Arkusze płyt gipsowo-kartonowych stosuje się w następujących przypadkach:

• W razie potrzeby izolacja wewnętrzna powierzchni.
• Jeśli ściany są zbyt krzywe.
• Jeśli do naprawy w kuchni lub łazience musisz zakryć rury.
• Do tworzenia skomplikowanych konstrukcji: łuków, kolumn czy nisz.
• Kiedy naprawy muszą być wykonane tak szybko, jak to możliwe.

Najpierw musisz określić obszary na powierzchni, na których będą wisieć ciężkie przedmioty. Miejsca te trzeba będzie najpierw wzmocnić.

Konieczne jest również prawidłowe oznaczenie rozmieszczenia profili. Po oznaczeniu wykonywany jest montaż profili i płyt kartonowo-gipsowych. Ta procedura jest dość prosta, ale istnieje wiele istotnych niuansów:

• Profile o szerokości 27 mm pełnią rolę prowadnic.
• Pozostałe elementy konstrukcyjne wykonane są z profilu o szerokości 60 mm.
• Montaż dużych kręconych konstrukcji będzie wymagał umiejętności i doświadczenia od pracownika.
• W miejscach, w których będą ustawiane ciężkie przedmioty, konieczne będzie zamontowanie zworek poziomych między profilami i ich wzmocnienie. W tym celu stosuje się segment profilu, którego szerokość i długość wynosi 60 mm. Jest instalowany za pomocą wkrętów samogwintujących na określonej wysokości. Wzmocnienie profilu odbywa się poprzez zamontowanie drewnianej belki o pożądanym rozmiarze. Aby zapewnić wysoką wytrzymałość, oprócz poziomej zworki należy zainstalować pionowe profile, do których jest przymocowana.
• Również zworki powinny być instalowane na poziomych połączeniach materiału.
• Jeżeli planuje się dalsze obłożenie płyt kartonowo-gipsowych, zaleca się montowanie profili w odstępach co 40 cm od siebie. Wzmocni to konstrukcję, aw każdym razie połączenia arkuszy opadną dokładnie na profil.

Procedura montażu płyt gipsowo-kartonowych

Odstęp między profilami musi być mierzony od środka jednego produktu do środka drugiego, a nie między krawędziami.

Naprawę ściany w mieszkaniu można przeprowadzić przy użyciu różnych materiałów. Najpopularniejsze z nich to:

• tapety różnych typów;
• freski;
• tynk dekoracyjny;
• barwnik;

Niektórzy uważają, że tapeta to przestarzały sposób okładzin ściennych, ale tak nie jest. Możliwości takiego zasięgu są po prostu ogromne. Płótna z różnorodnymi wzorami i wzorami są aktualizowane co sezon. Najczęściej używane są następujące rodzaje tapet:

• papier lub włóknina;
• płyta winylowa;
• zmywalny.

Różnorodność powłok pozwoli Ci wybrać opcję według osobistych upodobań.Włókniny charakteryzują się wysoką jakością i gęstością, dzięki swojej grubości mogą ukryć drobne nierówności ścian. Powłoki papierowe mają niski koszt, ale ich wytrzymałość jest dość niska. Nie zaleca się używania ich do licowania w kuchni lub łazience, ponieważ nie są chronione przed wilgocią.

Dobrym rozwiązaniem dla okładzin ściennych w mieszkaniu będą tapety winylowe i zmywalne. Mają średni koszt, ale jednocześnie są dobrej jakości i chronią przed wilgocią.

Fresk to dzieło wykonane ręcznie, które obejmuje okładzinę ścian z barwników na bazie wody na jeszcze nie wyschniętym tynku. Jedyną wadę takiego przetwarzania można uznać za wysoki koszt, ale jego pojawienie się w pełni zwróci wszystkie koszty. Fresco doskonale nadaje się do tworzenia niemal każdego stylu, zwłaszcza do wnętrz bohemy.

Mieszanki dekoracyjne to bardziej nowoczesny sposób okładzin. Skład takiego tynku obejmuje następujące składniki:

• marmurowe wióry kamienne;
• dodatki syntetyczne;
• włókna nylonowe lub celuloza.

Efekt licowania tynkiem dekoracyjnym

Różne dodatki mogą znacząco zmienić efekt okładziny ściennej w mieszkaniu, dlatego przy zakupie należy wziąć pod uwagę skład rozwiązania.

Remonty mieszkań rzadko obywają się bez farby. Połączenie malowanych powierzchni wygląda atrakcyjnie i stylowo. Projektanci często eksperymentują z paletą kolorów, tworząc niepowtarzalne obrazy wnętrz. Najpopularniejsze opcje to podkreślenie jednej ściany nietypowym odcieniem lub pomalowanie powierzchni szablonem.

Jak widać z artykułu, naprawa ścian to niezwykle ważna procedura. Od jakości tej pracy zależeć będzie możliwość dalszego wykończenia powierzchni. Za pomocą zdjęć wykorzystanych w artykule będzie można zobaczyć w praktyce każdy etap pracy.

Prędzej czy później temat naprawy pojawia się w każdym domu. Ostateczny wygląd lokalu będzie również zależał od jakości wykonanych prac przygotowawczych. Po nałożeniu siły na wysokiej jakości wykończenie, w przyszłości będzie możliwe tylko okresowe ponowne wklejanie tapety lub zmiana koloru ścian. Początkowo może się wydawać, że nie da się wykonać pracy niezawodowego mistrza. Ale możesz spróbować zrobić przynajmniej zgrubne szkice. Poza satysfakcją moralną pozwoli to również znacznie zaoszczędzić budżet osobisty. Ta recenzja szczegółowo opisuje cały proces technologiczny tynkowania ścian własnymi rękami dla początkującego. Wideo i instrukcje krok po kroku pomogą ci zrozumieć niuanse konstrukcyjne.

Głównym celem tynku jest wyrównanie geometrii podstaw ścian i sufitów w celu wyeliminowania nierówności lub ubytków. Służy jako szorstkie wykończenie. Technologia aplikacji pozwala na nakładanie mieszanki grubą warstwą w przypadku dużych odchyleń. Za pomocą ścian gipsowych w mieszkaniu można uzyskać najbardziej równe podstawy.

Zgodnie ze swoim składem, tynk ma następujące rodzaje:

Najważniejszą różnicą między nimi jest czas schnięcia roztworu. Całkowite wyschnięcie zaprawy gipsowej trwa do tygodnia, zaprawy cementowej około miesiąca. Dlatego preparaty cementowe powinny być stosowane, gdy ma być osiągnięta maksymalna trwałość.

Ta powłoka będzie trwać przez dziesięciolecia. Współcześni producenci wprowadzają do mieszanki zaprawy dodatki polimerowe, które przyspieszają schnięcie nawet do dwóch dni. Mieszanka cementowa służy do wyrównywania powierzchni w piwnicach lub do układania płytek.

Proces wyrównywania ścian tynkiem własnymi rękami jest dość pracochłonny, dlatego częściej stosuje się roztwory gipsowe. W przypadku kompozycji gipsowych ważne jest przestrzeganie warunków wilgotności. Tynk gipsowy można nakładać w jednej warstwie, co znacznie oszczędza budżet.Wykańczanie odbywa się zarówno na podłożu ceglanym, jak i na powierzchniach drewnianych. Aby uzyskać idealną gładkość, powłokę należy nakładać po wyschnięciu tynku.

To jest ważne! W warunkach dużej wilgotności lub ekstremalnych temperatur należy zrezygnować z tynków gipsowych na rzecz cementu.

Dla początkujących mistrzów lepiej nadaje się cementowy tynk ścienny z dodatkami polimerowymi. Samouczki wideo pomogą Ci zrozumieć i skrupulatnie zakończyć cały proces zgodnie z sekwencją technologiczną.

Osoba, która jest daleko od pojęć budowlanych, na pierwszy rzut oka uzna, że ​​są to synonimy jednego rodzaju robót budowlanych. W rzeczywistości te koncepcje mają zarówno podobieństwa, jak i znaczące różnice. Oba materiały są przeznaczone do wyrównywania powierzchni, ale na tym podobieństwa się kończą.

Powiązany artykuł:

Tynk i szpachlówka - jaka jest różnica i ogólne cechy, w jakich przypadkach należy ich używać, zalecenia ekspertów - przeczytaj o tym i wiele więcej w naszej recenzji.

Producenci oferują suchą kompozycję lub gotowy plastikowy roztwór. Cement, gips i polimery są dodawane jako spoiwo. Za pomocą szpachli można wyrównać drobne ubytki powierzchni, wygładzić podłoże po tynkowaniu. W przypadku pęknięć o wielkości do 10 mm użyj kompozycji wyjściowej. Szpachlówka wykończeniowa służy do ostatecznego wyrównania powierzchni.

Nie można mieszać szpachli startowej i wykończeniowej. Kompozycje o różnej jednorodności mogą tworzyć dodatkowe defekty na podłożach.

Za pomocą tynku można wyrównać powierzchnie o odchyleniach do 15 centymetrów. Ponadto pełni funkcję izolacji termicznej powierzchni, w niektórych przypadkach dodatkowo chroni przed wilgocią.

Tynk jest zwyczajny i dekoracyjny. Zawiera duże ziarna. Stosowana jest jako szorstko wyrównująca lub wykańczająca powłoka strukturalna.

Podczas nakładania szpachli i tynków stosuje się różne technologie. W przypadku tynku dzieje się to w następujący sposób:

• Pierwsza warstwa nakładana jest metodą natryskową, która ukrywa duże wady powierzchniowe. Dodatkowo służy jako dodatkowa przyczepność do kolejnych warstw;
• wykonanie warstwy środkowej zapewnia wyrównanie powierzchni;
• szpachlówka wykończeniowa lub powłoka - w końcu wygładza bazę.

Mieszanki dekoracyjne nakładane są według indywidualnej technologii. Kompozycja tynku potrzebuje kilku dni do całkowitego wyschnięcia, szpachlówka jest gotowa już następnego dnia.

Przed wykonaniem prac naprawczych konieczne jest zbadanie cech podstawy powierzchni ścian. Będzie to zależeć od sposobu wykonania pracy. W przypadku równych ścian wystarczy szpachelka i poziomica. Podstawy z dużymi defektami i odchyleniami można wypoziomować tylko za pomocą radiolatarni. Możesz potrzebować dużej ilości mieszanki. W takim przypadku na ścianie należy wykonać dodatkowe zbrojenie.

Istnieje kilka zasad tynkowania ścian:

• przede wszystkim powierzchnie ścian są czyszczone i gruntowane;
• drugi etap nakłada się i rozprowadza masę tynku;
• w końcowym etapie podstawa jest zakrywana i czyszczona.

Film o tym, jak prawidłowo tynkować ściany, pomoże ci poprawnie wykonać całą pracę:

• gips;
• podkład do wstępnej obróbki podmurówek;
• lampy ostrzegawcze w przypadku dużych odchyleń powierzchni;
• reguła dla tynku aluminiowego o długości 2 m do rozciągania kompozycji i 2,5 m do instalowania lamp ostrzegawczych;
• poziomica o długości co najmniej 2 metrów;
• szpatułka o szerokości 15 cm;
• tarka budowlana;
• kielnia;
• wiaderko;
• wałek z kąpielą lub pędzlem do podkładu;
• rękawice;
• perforator z dyszą do mieszania mieszanki;
• kołki, śruby, śrubokręt krzyżakowy, metalowe nożyczki do cięcia lamp ostrzegawczych;
• młot;
• metal głaskany;
• ruletka;
• pion.

Niektóre narzędzia są już dostępne w każdym domu.Coś trzeba będzie kupić lub wynająć. Ale przecież to nie jest narzędzie do jednej naprawy, wszystko przyda się przy kolejnych naprawach. Można powiedzieć - inwestycja w przyszłość.Teraz wiemy jakie narzędzia są potrzebne do tynkowania ścian, możemy przystąpić do naprawy.

Aby przygotować tynk cementowy, wymieszaj cement z piaskiem w stosunku 1: 3. Do kompozycji stopniowo wlewa się wodę z ciągłym mieszaniem. Powinieneś otrzymać rozwiązanie zgodne z konsystencją kwaśnej śmietany o wysokiej zawartości tłuszczu. Przed zmieszaniem zapoznaj się z instrukcją i zaleceniami producenta. Jeśli naprawy są przeprowadzane w pomieszczeniu o dużej wilgotności, eksperci zalecają dodanie wapna. Odprowadzi nadmiar wilgoci i sprawi, że mikroklimat będzie bardziej komfortowy.

Do powierzchni wykonanych z bloczków betonowych i pianobetonowych zaleca się stosowanie tynku gipsowo-wapiennego. Jego plastyczność jest dobrze utrzymana u podstawy. Aby przygotować takie rozwiązanie, gips wlewa się do wiadra z wodą w cienkim strumieniu, następnie wszystko należy szybko wymieszać dodając mleko wapienne. Ta mieszanka jest dość łatwo nakładana i pomoże początkującym w opanowaniu prac wykończeniowych.

Do tynkowania ścian własnymi rękami można kupić gotową mieszankę, która jest oferowana w szerokiej gamie w hipermarketach budowlanych i sklepach. To najłatwiejszy sposób przygotowania.

Wykonanie procesu przygotowania powierzchni do tynkowania rozpoczyna się od oczyszczenia podłoża z poprzednich powłok. Następnie poziom odchyleń powinien być określony przez poziom w celu ustalenia, czy instalacja sygnalizatorów jest konieczna, czy też można zrezygnować z dodatkowej pracy.

Następnie wszystkie podłoża należy starannie zagruntować pędzlem lub wałkiem. Konieczne jest wybranie podkładu głęboko penetrującego, na tym etapie nie trzeba oszczędzać na kompozycji, pomoże to szpachlówce dobrze przylegać do powierzchni. Dodatkowo ochroni ściany przed nadmierną wilgocią oraz zapobiegnie powstawaniu pleśni i grzybów, które mogą powodować korozję materiału.

Przed nałożeniem tynku na ściany własnymi rękami bez lamp ostrzegawczych, po wyschnięciu podkładu, dobrze zwilż wszystkie podstawy wodą.

Celem naszego dzisiejszego artykułu będzie rozwiązanie pytania, jak wyrównać ścianę własnymi rękami. W rzeczywistości można to zrobić na kilka sposobów, na przykład: za pomocą płyt kartonowo-gipsowych, montażowych (PVC) plastikowych paneli i oczywiście „dobrego” tynku. Najpopularniejszym i najtańszym sposobem jest wciąż tynkowanie powierzchni ścian. Dlatego w tym artykule opiszemy cechy tego konkretnego procesu: odmiany, metody i subtelności nakładania tynku.

Przede wszystkim musisz dowiedzieć się, czym są otynkowane ściany. Kilka lat temu do tynkowania ścian stosowano zaprawę cementowo-piaskową, ale dziś dzięki ewolucji pojawiła się szeroka gama mieszanek tynkarskich: na bazie cementu, piasku i różnych dodatków czy gipsu.

Zaleta nowoczesnych mieszanek tynkarskich jest oczywista: oprócz piasku i cementu zawierają różne dodatki, które dają mieszance nowe możliwości, jest to zwiększona wytrzymałość mechaniczna, to zwiększona odporność na działanie temperatury i wilgoci na powierzchni tynkowanych ścian i wiele jeszcze. .

W zależności od stanu powierzchni, czyli wymaganej warstwy tynku, stosuje się mieszanki o różnej wielkości frakcji piasku. Z tego powodu mieszanki tynków dzielą się na: początkową i wykończeniową. W przypadku tynkowania ścian, na przykład w nowym budynku, należy najpierw użyć wyjściowej mieszanki tynkarskiej, a następnie, przy pierwszym przystanku, nałożyć warstwę tynku wykończeniowego. Dzięki temu powierzchnia jest nie tylko gładka, ale także bardziej odporna na wpływy zewnętrzne.Do tynkowania ścian w mieszkaniu można użyć nowoczesnej mieszanki gipsowej do tynkowania powierzchni o średniej złożoności. Dzięki temu powierzchnia jest bardziej równa, a czas realizacji znacznie krótszy niż przy tynkowaniu ścian tynkiem cementowo-piaskowym.

Jednak każdy z tych materiałów ma swoje wady:

1. Jeśli chodzi o tynk cementowo-piaskowy, nie nadaje się do nakładania na gładką powierzchnię (bardzo szybko zacznie się łuszczyć i odpadać w dużych warstwach);
2. Tynk gipsowy jest stosunkowo drogi, ale nie nadaje się do pomieszczeń o dużej wilgotności i ma niską wytrzymałość.

Nie będziemy rozważać procesu tynkowania ścian zwykłą zaprawą cementowo-piaskową, ponieważ istnieją bardziej nowoczesne i trwałe materiały budowlane.

Na początek wlewamy wodę do pojemnika i wlewamy do niego suchą mieszankę gipsową i tylko w tej kolejności, w przeciwnym razie utworzą się grudki, co jest bardzo złe i problematyczne przy tynkowaniu ścian. Nie będziemy rozmawiać o proporcjach, ponieważ każdy rodzaj mieszanki ma swoją własną wskazaną na opakowaniu przez producenta. Najlepiej mieszać taką mieszankę specjalnym mikserem lub bardzo mocną wiertarką, ponieważ powoduje to bardzo duże obciążenie narzędzia. Konieczne jest ścisłe przestrzeganie wszystkich proporcji, ponieważ naruszenie proporcji jednego lub drugiego składnika naruszy wytrzymałość i właściwości użytkowe materiału. Docelowo roztwór powinien mieć postać jednorodnej masy, bez nacieków i grudek. Osobliwością przygotowania mieszanek tynków gipsowych jest to, że należy je mieszać dwukrotnie w odstępie 2-5 minut.

Jakie narzędzia będą potrzebne przy tynkowaniu ścian:

2. Reguła (długość reguły zależy od twoich możliwości, ponieważ bardzo trudno ją „pociągnąć”, ale jednocześnie im większa reguła, tym gładsza jest powierzchnia);

4. Tarka (do szlifowania powierzchni);

5. Poziom budynku (obecność pionu nie będzie zbyteczna);

Cechy tynkowania różnych powierzchni:

1. Tynkowanie ścian ceglanych - do wyrównania ściany z cegły potrzebna jest duża ilość mieszanki, dlatego bardziej celowe byłoby tynkowanie w dwóch warstwach, najpierw wylewką cementowo-piaskową, a następnie za pomocą tynku gipsowego, aby nadać ścianie pełniejszą Popatrz. Nie ma konieczności gruntowania ścian ceglanych. Przy dużej grubości warstwy tynku (> 4-5 cm) konieczne jest zastosowanie metalowej siatki zbrojącej.

2. Tynkowanie ścian betonowych - najlepiej natychmiast użyć mieszanki gipsowej, ponieważ płyta betonowa ma gładką powierzchnię, a w konsekwencji słabą przyczepność. Przed przystąpieniem do tynkowania takich powierzchni należy je ponownie zagruntować.

3. Tynk ścian z pianobetonu - do tynkowania tej powierzchni nadaje się każdy tynk. Powierzchnia musi być tylko zagruntowana.

4. Ściany gipsowe z płyt pióro-wpust - wystarczy każdy tynk, ale bardziej akceptowalna jest mieszanka gipsu ze wstępnym gruntowaniem powierzchni.

Ta metoda jest dość prosta, a zasadą jej wykonania jest ręczne nakładanie zaprawy cementowo-piaskowej na powierzchnię ściany za pomocą kielni lub szpachelki (jest to już wygodniejsze dla kogoś). Aby to zrobić, weź w jedną rękę tarkę, nałóż na nią pewną ilość zaprawy, a także wyrzuć ją na ścianę kielnią lub szpachelką. Jednocześnie przy wrzucaniu roztworu na ścianę konieczne jest charakterystyczne uderzenie - dzięki temu roztwór lepiej przylega do powierzchni ściany. Nawiasem mówiąc, przed nałożeniem tynku lepiej zwilżyć powierzchnię ściany wodą. Po wypełnieniu określonego odcinka ściany zaprawą należy wziąć tarkę i wypoziomować powierzchnię okrężnymi ruchami, w razie potrzeby wyrzucić zaprawę kielnią. Jeśli planujesz nałożyć grubą warstwę tynku ponad 5 centymetrów, proces należy podzielić na kilka etapów.Najpierw należy zainstalować siatkę zbrojącą, następnie nałożyć jedną warstwę tynku i dopiero po wyschnięciu pierwszej warstwy, czyli około 7-8 godzin później, można nałożyć kolejną warstwę i tak dalej. Nie próbuj przyspieszać procesu i rób wszystko na raz - odpadnie warstwa tynku i będziesz musiał wszystko powtórzyć od początku.

Jak powiedzieliśmy powyżej, tynki gipsowe schną bardzo szybko, więc przy tej metodzie wyrównywania ścian zaoszczędzisz sporo czasu, około trzy razy mniej niż przy wyrównywaniu ścian cementowo-piaskowych. Proces tynkowania ścian mieszanką gipsową wygląda następująco: zaprawę gipsową nakłada się na ścianę małą szpachelką, po czym wyrównuje się wzdłuż płaszczyzny ściany większą szpachelką. Podobnie jak w przypadku tynkowania ścian kompozycją cementową o dużej grubości warstwy, między nakładaniem kolejnych warstw należy zrobić przerwę 1,5-2 godziny.

Poprzednia metoda tynkowania ścian jest z pewnością szybka, ale wynik bez pewnych umiejętności nie jest doskonały. Dlatego najlepiej jest wykonać tynkowanie ścian własnymi rękami - według latarni morskich. Proces przygotowania powierzchni ścian do tynkowania w ten sposób będzie dłuższy, ale efekt będzie nieporównywalnie lepszy. Jako lampy ostrzegawcze stosuje się specjalny metalowy profil prowadzący, który nieznacznie różni się od profili, które są używane podczas montażu sufitu podwieszanego własnymi rękami.

Przede wszystkim musisz określić geometrię swoich ścian, jest to konieczne, aby utworzyć płaską powierzchnię. Korzystając z poziomu budynku, musisz określić stan powierzchni ściany wzdłuż osi pionowej. Nawiasem mówiąc, jeśli poziom jest mały, można to zrekompensować regułą. Następnie kładziemy pierwszą latarnię morską. Aby to zrobić, możesz użyć zarówno gwoździ do kołków, jak i zaprawy gipsowej. Weź roztwór i wykonaj guzki co 25-30 centymetrów, po czym kładziesz na nich latarnię i kontrolujesz krzywiznę za pomocą poziomu, a po stwardnieniu roztworu latarnia zostanie bezpiecznie zamocowana. Jednocześnie kontroluj grubość przyszłej warstwy tynku. Pionowość latarni można również kontrolować za pomocą pionu.

W ten sposób pierwsze dwie latarnie są ułożone po przeciwnych stronach ściany, wcięte od ścian przytwierdzonych o 20-25 centymetrów. Następnie pociągnij sznur między latarniami (góra i dół ściany) i, jeśli to konieczne, zainstaluj pośrednie latarnie, a odległość między latarniami powinna być nieco mniejsza niż długość reguły. Koronkę lepiej jest przymocować za pomocą wkrętów samogwintujących ustawionych zgodnie z poziomem, w przeciwnym razie, ciągnąc sznurowadła, można przesuwać latarnie, czego nie można zrobić. Po zainstalowaniu wszystkich lamp ostrzegawczych musi upłynąć co najmniej 12 godzin, aby roztwór mocujący stwardniał prawidłowo.

Opisana metoda może przyciągnąć pewne trudności dla początkujących w tej kwestii:

1. Konieczne jest odpowiednie przygotowanie roztworu mocującego (powinien być nieco grubszy niż zwykle);

2. Aby latarnie nie spadły, ponieważ roztwór nie przykleja się do ściany, konieczne jest zwilżenie ściany wodą;

3. Do prawidłowego ustawienia beaconów potrzebne jest doświadczenie;

4. Utwardzenie roztworu mocującego zajmuje trochę czasu, w przeciwnym razie kup specjalne plastikowe łączniki do mocowania lamp ostrzegawczych.

Jeśli planujesz użyć tych elementów złącznych, proces tynkowania ścian latarni morskich będzie następujący: wywierć otwory na kołki w miejscach instalacji latarni morskich. Następnie zamontuj elementy mocujące profilu latarni i za pomocą poziomicy i pionu skontroluj pionowość latarni, wkręcając i odkręcając śruby, jeśli to konieczne. Podobnie jak w poprzedniej metodzie, przymocuj dwie lampy ostrzegawcze wzdłuż krawędzi ściany, pociągnij za linkę i zainstaluj wszystkie niezbędne lampy pośrednie. Ta metoda pozwoli ci dokładniej ustawić sygnalizatory i znacznie zaoszczędzić czas na pracy.

Po zakończeniu wszystkich prac przygotowawczych, co oznacza, że ​​można przystąpić do nakładania mieszanki tynkarskiej. Mieszankę tynku wyrzuca się (jest wyrzucana, dzięki czemu lepiej przylega do powierzchni ściany) na ścianę między latarniami, po czym jej nadmiar usuwa się za pomocą reguły. Reguła musi być wykonywana od dołu do góry, a aby rozwiązanie leżało bardziej równomiernie, reguła musi być okresowo przesuwana z boku na bok. Przy dużej grubości warstwy tynku proces należy podzielić na dwa etapy: najpierw nałożyć warstwę tynku i pozostawić w tej pozycji (z guzkami) do wyschnięcia, następnie nałożyć drugą warstwę i wyrównać jako reguła.

Wykonywanie tynków ściennych na latarniach morskich własnymi rękami jest stosunkowo łatwe, az drugiej strony jest dość opłacalne, ponieważ ekipy budowlane wezmą na tego typu prace dobre pieniądze.

Jak zwykle radzimy obejrzeć film o nazwie: