Do dekoracji ścian najczęściej stosuje się dwa rodzaje materiałów wykończeniowych - tapetę i farbę. Co więcej, farba raz straciła swoją popularność, odzyskuje ją. Dzieje się tak dlatego, że pojawiły się nowe kompozycje, które pięknie wyglądają, są łatwe w aplikacji, nie pachną, wiele jest pranych i nie traci na długo swojej atrakcyjności. Jednocześnie malowanie ścian w kuchni zajmuje znacznie mniej czasu niż tapetowanie, ale wygląda co najmniej tak samo dobrze.
Kuchnia to pomieszczenie, w którym istnieje duże prawdopodobieństwo powstania plam. Co więcej, ich natura może być bardzo różna. Mogą to być plamy tłuszczu, wszelkie substancje żrące, soki i sosy, które mają jasny kolor. Stąd główny wymóg przy wyborze farby - musi być dobrze umyta.
Wymagania te spełniają specjalne zmywalne farby (Tikkurila Remontti Assa, Teknos Biora Balance), które tworzą na powierzchni gęsty film. Farby te wykonane są na bazie lateksu lub akrylu, są dyspersją wodną, czyli prawie nie pachną. Można je myć szczotkami, a niektóre nawet środkami ściernymi (DULUX Realife, DULUX Diamond Matt, Tikkurila Luja 40, Johnstones Acrylic Eggshell).
Jeszcze lepiej jest w przypadku mycia ścian pokrytych farbami antywandalowymi lub odpornymi. Wytrzymują kilka tysięcy cykli szczotkowania detergentami (Johnstones Acrylic Durable Matt, Johnstones Anti-Mould Acrylic, Teknos Timantti 40, Novatic Feste Farbe, Novatic Innenlatex matt).
Trochę o rodzaju powierzchni, którą uzyskuje się po pomalowaniu ścian. Plamy najlepiej zmyć z powierzchni błyszczących, a najgorzej z matowych. Matową powierzchnię uzyskuje się dzięki niejednorodnej, porowatej strukturze. Zanieczyszczenia wbijają się w te niejednorodności i trudniej je zmyć (są rzadkie wyjątki – DULUX Diamond Matt). Dlatego na ścianach, które trzeba będzie często myć, lepiej zastosować kompozycje błyszczące, półmatowe lub przynajmniej półmatowe.
Niektóre farby akrylowe, akrylowe i lateksowe mają dobrą siłę krycia, przez co drobne defekty mogą być niewidoczne. Ale w zasadzie wymagane jest dobre przygotowanie - ściany są najpierw tynkowane, a następnie szpachlowane i szlifowane, aż do uzyskania idealnie płaskiej płaszczyzny. Aby uzyskać niezawodną bazę, włókno szklane nakleja się na warstwę wyjściowej szpachli - pajęczyny. Służy do wzmocnienia bazy. Po wyschnięciu kleju na „pajęczynie” ściany wyrównuje się szpachlówką wykończeniową i na koniec poleruje.
Malowanie ścian w kuchni farbami błyszczącymi lub półmatowymi wymaga bardzo równych ścian: połysk ujawnia nawet najmniejsze nierówności. Aby uzyskać dobry wynik, zwróć maksymalną uwagę na ten problem. Możesz podświetlić wszystkie nierówności za pomocą lampy LED. Bardzo wyraźnie wskazuje na wszystkie nieprawidłowości.
Aby farba leżała równomiernie, ściany są zagruntowane. Skład dobierany jest w zależności od rodzaju farby: pod lateksem potrzebujesz własnego podkładu, pod akrylem - własnego. Ten etap wyrównuje chłonność podłoża, co zmniejsza zużycie farby, która wcale nie jest tania. Jest wchłaniany w powierzchnię pokrytą glebą w takiej samej ilości, uzyskuje się piękną równomierną powłokę.
Malowanie ścian w kuchni murowanej również wymaga wstępnego gruntowania.
Nawet jeśli malowana ściana jest celowo nierówna - murowana lub inne podobne reliefowe powierzchnie - pożądany jest podkład. Poprawia również przyczepność do podłoża, farba lepiej się układa, mocniej trzyma, nie odkleja się.
Nie jest łatwo zdecydować, na jaki kolor pomalować ściany w kuchni. Wybór kolorów i odcieni jest bardzo szeroki, wiele firm proponuje zabarwienie kompozycji na markowym sprzęcie na jeden z kolorów RAL, czyli ponad 200 odcieni. Ponadto można stworzyć specjalne odcienie - można dodać metaliczne, iskierki itp.Biorąc pod uwagę, że malowanie ścian w kuchni może być wielokolorowe - paski, wzory geometryczne i kwiatowe, ozdoby, obrazy i wszelkie inne sposoby dekorowania ścian, liczba opcji ma tendencję do nieskończoności. Jednak najpierw musisz wybrać główny kolor ścian w kuchni. Wybierając dominujący kolor, istnieją dwa podejścia:
Wybierając kolor warto pamiętać o jego wpływie na stan emocjonalny człowieka. Czerwony - kolor zagrożenia, przyspiesza pracę wszystkich układów organizmu. Dłuższe przebywanie w takim pokoju jest męczące. Jeśli masz ochotę na aktywność - możesz wybrać ją lub delikatniejszą pomarańczę. Jeśli potrzebny jest relaks, potrzeba czegoś spokojniejszego. Na przykład zielony kolor i jego odcienie. Tworzy spokojną atmosferę, a żeby nie było nudno, możesz dodać żółty. Dzięki niemu zieleń staje się bardziej aktywna.
Brąz stwarza poczucie stabilności, ale nie używaj zbyt ciemnych odcieni - będzie zbyt ponuro. Czerń w najczystszej postaci przytłacza, ale jako „dodatek” do wszystkich uzwojeń dodaje wnętrzu dynamiki. Jest dobry w małych dawkach.
Nie możesz się zdecydować, na jaki kolor pomalować ściany w kuchni? Do wyboru szary, biały lub beżowy – idealny do jasnych frontów kuchennych
Biel, szarość, beż to idealne odcienie „tła”, które pozwalają wyeksponować jaśniejsze elementy wnętrza bez przeładowania go. Dlatego malowanie ścian w kuchni w tych tonach stosuje się tam, gdzie elewacje są ozdobione bogatymi kolorami.
Dokładna kolejność nakładania farby zależy od rodzaju spoiwa i bazy, co ma wpływ na efekt, jaki chcemy uzyskać. Ale są punkty wspólne:
Po zakończeniu malowania ścian w kuchni nie spiesz się, aby sprawdzić, jak dobrze myje się wybrana farba. Prosimy o uważne przeczytanie instrukcji. Niektóre kompozycje uzyskują swoje właściwości użytkowe dopiero po miesiącu od aplikacji. Więc nie ma potrzeby się spieszyć.
Wszystko to dotyczy wszystkich rodzajów farb - akrylowej dyspersji wodnej, lateksu. Ale przed rozpoczęciem pracy uważnie przeczytaj zalecenia producenta. Jeśli istnieją różne zalecenia, należy ich przestrzegać.
Nie tak dawno pojawił się trzeci trend - malowanie ścian w kuchni na dwa kolory. Dobierane są kolory towarzyszące. Mogą to być odcienie tego samego koloru - ciemne i jasne, mogą być kontrastowe lub łączone. Jeśli chcesz wybrać inne kolory, skorzystaj z designerskich tabel doboru kolorów.
W każdym razie najpopularniejszym trendem jest malowanie jednej ściany innym kolorem.Pozwala to wyraźnie zdefiniować akcenty. W kuchni jest to zwykle ściana, przy której znajduje się stół jadalny, ale niekoniecznie.
Inną opcją jest nałożenie pasków w innym kolorze. Częściej - paski są pionowe, co pomaga wizualnie "podnieść" sufit. Zwykle mają różne szerokości, znajdują się w różnych odległościach od siebie, ale jest to dalekie od kanonu. Opcje są różne. Kilka z nich pokazano poniżej.
Jeśli nie chcesz urozmaiceń, możesz bawić się fakturą kolorów. Połączenie pasków błyszczącej i matowej farby tego samego koloru daje bardzo ciekawy efekt. To jak połączenie aksamitu i satyny. Wygląda bardzo interesująco.
Jeśli paski są wąskie, najpierw pomaluj ściany na kolor dominujący. Po wyschnięciu przykleić paski taśmy maskującej, która po zaplamieniu na inny kolor posłuży jako bordiury. Po całkowitym nałożeniu drugiego odcienia na pierwszy, taśma klejąca jest usuwana, uzyskuje się wyraźne granice bez „przejścia”.
Aby malowanie ścian w kuchni nie było nudne, można je ożywić wzorem, ornamentem. Rysowanie jest trudniejsze w obsłudze - potrzebne są profesjonalne umiejętności, a nakładanie ozdób na ściany może być łatwiejsze niż myślisz. Przy użyciu szablonów nie jest to wcale trudne. Można je wykonać niezależnie z grubego papieru, okleić taśmą klejącą (aby ułatwić cięcie i nie rozdzierać) lub kupić gotowe, wycięte na grubej folii z tworzywa sztucznego.
Na ścianie mocowany jest odpowiedni szablon. Najłatwiej to zrobić za pomocą taśmy maskującej. Farbę nakłada się zwykłą gąbką (można użyć gąbki kuchennej). Nabierają na gąbkę odrobinę farby, rozprowadzają ją równomiernie na całej powierzchni (jako paleta nadaje się plastikowa płytka). Za pomocą tego „narzędzia” malujemy ścianę w szczelinach. Ponieważ farby jest mało, szybko schnie.
Jeśli chcesz uzyskać dwukolorową ozdobę, zaklej taśmą klejącą (również maskującą) części, które pomalujesz na inny kolor. Nałóż wzór w jednym kolorze, poczekaj, aż farba wyschnie. Przyklej te części taśmą i dodaj brakującą część innym kolorem.
Możesz wybrać odpowiedni wzór do kuchni w katalogu stron sprzedających gotowe szablony. Jest ich wiele w różnych stylach. Na pewno znajdziesz ten, który najbardziej Ci odpowiada.
VIDEO
Kuchnia to pomieszczenie, które z czasem wymaga remontu. A ściany kuchenne są szczególnie problematycznymi miejscami, ponieważ podczas gotowania to na nich w większym stopniu osadza się kurz, sadza, kondensat, a następnie pojawiają się tłuste plamy i zadrapania. Jak uzyskać schludny i piękny wygląd pomieszczenia kuchennego? W tym celu ważne jest, aby niezawodnie zabezpieczyć ściany w taki sposób, aby osady brudu można było wtedy łatwo usunąć z ich powierzchni.
Najlepszą opcją w tym przypadku jest malowanie ścian, ponieważ ta powłoka jest jasna i piękna, łatwa do czyszczenia, stosunkowo łatwa do aktualizacji i przystępna cenowo dla każdego budżetu rodzinnego. Jednocześnie na gładkiej powierzchni z dobrze wykonanym oświetleniem pięknie widać efektowny gradientowy wzór, który może podkreślić indywidualny styl kuchni.
Aby stworzyć nowoczesny projekt kuchni własnymi rękami, farby i lakiery są idealne. Aby określić farbę najbardziej odpowiednią do ścian kuchennych, musisz znać jej właściwości, cechy i parametry doboru:
najważniejszym parametrem decydującym o optymalnej farbie jest wodoodporność;
Obecnie rynek dla konsumentów oferuje różnego rodzaju farby i lakiery, którymi można pomalować ściany w mieszkaniu o wysokiej jakości. Różnią się one kompozycją kolorystyczną.Ale wymagania pozostają niezmienione: zwiększona wytrzymałość podczas długotrwałego narażenia na zmieniające się warunki mikroklimatyczne i temperaturowe, wpływ różnych warunków wodnych i czyszczenie substancjami ściernymi.
Najpopularniejszymi farbami są dyspersyjne i wodne, które z kolei są silikonowe, akrylowe, mineralne i silikatowe, ich głównym składem jest woda, kolorowe pigmenty i polimery.
Do ścian kuchennych stosuje się akryl i silikon.
Najlepszą opcją są farby akrylowe. Zasadniczo składa się z żywic organicznych i lateksu. Rezultatem są jasne, piękne ściany z trwałym i zmywalnym wykończeniem. Akryl jest optymalny do obróbki ścian drewnianych, ceglanych, a także płyt kartonowo-gipsowych, tynków, płyt OSB, płyt wiórowych i pilśniowych. Jeden minus - koszt jest wyższy niż w przypadku innych rodzajów farb.
Otrzymywane farby dyspersyjne w postaci zawiesiny emulsji charakteryzują się łatwością stosowania i szybkością schnięcia. Najwygodniej jest nakładać tę emulsję za pomocą pistoletu natryskowego. Materiał dobrze układa się nawet na starej farbie. Jest to raczej tania opcja, która ma dobrą paroprzepuszczalność i przy spełnieniu wszystkich warunków prawidłowego zastosowania może zadowolić nawet kilkadziesiąt lat. Jednak pod wpływem niskich temperatur tracą swoje właściwości. Z tego powodu powinien być przechowywany wyłącznie w temperaturze pokojowej.
Farby alkidowe i olejne - ze względu na ostry nieprzyjemny zapach są mniej powszechne. Ich zalety: odporność na ścieranie, odporność na wilgoć i detergenty, niska cena, ekonomiczne zużycie, szeroka gama kolorów i odcieni.
Przed rozpoczęciem malowania konieczne jest przygotowanie powierzchni poprzez szpachlowanie, a następnie gruntowanie, w przeciwnym razie wszystkie nierówności ścian staną się widoczne. Dlatego konieczne jest usunięcie starej powłoki i użycie szpachli, aby powierzchnia była jak najbardziej gładka. Ten proces będzie wymagał:
szpatułka do nakładania i rozprowadzania kompozycji szpatułki na ścianie;
szpatułka do nakładania kompozycji na dużą szpatułkę;
drążek z zaciskami do papieru ściernego.
W przypadku dużych wgłębień i pęknięć w ścianie wymagana będzie szpachlówka startowa o gruboziarnistej konsystencji, która mocniej przylega do obrabianej powierzchni.
W rezultacie nie pojawiają się nowe wady w postaci pęknięć. Na wierzch nakładana jest szpachlówka wykończeniowa w celu wyrównania drobnych ubytków. Po wyschnięciu wszystkie ściany szpachlówki są szlifowane szlifierką do płaszczyzn lub okrężnymi ruchami pręta z papierem ściernym. W tym procesie ważne jest jasne oświetlenie, które pozwoli dostrzec wszystkie drobne defekty. W wyniku szlifowania pojawia się dużo kurzu, dlatego konieczne jest użycie respiratora.Aby zapobiec przedostawaniu się kurzu do kuchni, można użyć mokrych ręczników, które należy umieścić na progu i w drzwiach.
Jeśli masz wolny czas i trochę pieniędzy, a życie stało się zbyt monotonne, możesz samodzielnie przeprowadzić remont kuchni. Pozwoli to nie tylko na zaoszczędzenie finansów, ale także zdobycie przydatnych umiejętności, a nawet poprawę zdrowia, bo aktywność fizyczna nigdy nikomu nie zaszkodziła.
Szanse na uzyskanie efektu, w którym nie boisz się zaprosić ludzi do swojej kuchni po własnej naprawie, znacznie wzrosną, jeśli skorzystasz z porady specjalisty.
Decydując o sposobie wykonania naprawy w kuchni należy przede wszystkim wziąć pod uwagę materiały wykończeniowe, biorąc pod uwagę koszt ich zakupu oraz możliwość samodzielnego montażu.
Aby kuchnia nie wyróżniała się na tle pozostałych pomieszczeń, wskazane jest, aby wszystko robić w tym samym stylu.
Decydując, od czego zacząć remont kuchni, wybierz przede wszystkim styl.Jest ich kilkanaście do wykończenia kuchni, najbardziej znane: klasyczne, hi-tech, nowoczesne, minimalizm, barok – realizacja wielu wymaga dużych nakładów finansowych.
W klasyce stosuje się drogie naturalne materiały - drewniany zestaw kuchenny, parkiet na podłodze. Zaawansowane technologicznie i nowoczesne wymagają obecności drogich materiałów plastikowych i szklanych i są bardziej odpowiednie dla nowoczesnych młodych ludzi, barokowe z rzeźbionymi meblami lepiej prezentuje się w salonach i sypialniach.
Dla osób o ustalonej pozycji jedną z opcji, która jest prosta i niedroga, jest samodzielne wykończenie kuchni w stylu prowansalskim, co pozwala stworzyć piękne, przytulne wnętrze, które wyróżnia wygoda i elegancja.
Ostatnio Prowansja jest dość popularna, sugeruje obecność jasnych pastelowych kolorów w dekoracji pokoju i samych meblach (wykończenie pod naturalnym drewnem jasnych gatunków), obecność roślin i elementów dekoracyjnych. Prowansja wyklucza obecność nieporęcznych elementów wyposażenia wnętrz (ciężkie zasłony, masywne żyrandole), kuchnia powinna być lekka i trochę romantyczna.
Prowansja nada Twojej kuchni przytulności i ciepła, ponieważ wygląda ekologicznie
Samodzielne naprawy w kuchni przy niewielkim budżecie w stylu prowansalskim są łatwe, nie wymagają dużego doświadczenia budowlanego i specjalnego drogiego narzędzia.
Najczęściej w kuchni stosuje się sufity z płyt gipsowo-kartonowych, napinane, malowane lub tapetowane. Możesz również zastosować wykończenie sufitu ze styropianu lub płyt sufitowych z tworzywa piankowego lub paneli PCV - naprawa zrób to sam jest łatwa, chociaż w tym drugim przypadku będziesz musiał zaaranżować drewnianą lub metalową ramę do zamocowania paneli PCV .
Pomalowanie sufitu nie jest trudne, wystarczy mieć wałek z długim uchwytem
Zazwyczaj sufity w kuchni malowane są farbami wodoodpornymi - lateksem akrylowym, na bazie wody. Jeśli sufit jest w miarę równy i pomalowany farbą wodoodporną, przemalowanie go wałkiem nie będzie trudne.
Należy to zrobić co najmniej dwa razy, za pierwszym razem barwienie następuje prostopadle do kierunku światła z okna, za drugim razem - wzdłuż.
W niektórych przypadkach może być konieczne wyrównanie sufitu - w tym celu należy go bardzo dobrze umyć i oczyścić do płyty podłogowej, zagruntować i nałożyć szpachlówkę, a po wyschnięciu przetrzeć papierem ściernym.
Tapeta na suficie wygląda niecodziennie, ale warto kupić opcję wodoodporną
Naklejanie grubych wodoodpornych rodzajów tapet na suficie wyeliminuje konieczność jego poziomowania i nada mu ciekawszy estetyczny wygląd niż w przypadku malowania.
Wybór tapety na sufit to opcja budżetowa, poza tym wklejanie sufitu to dość prosta praca, z którą poradzą sobie nawet gospodynie domowe. Zaleca się zagruntowanie sufitu przed przyklejeniem tapety, paski należy przykleić w kierunku światła.
Zrób to sam Dekoracja w stylu prowansalskim wymaga jasnej drewnianej podłogi. Naturalnie w kuchni o dużej wilgotności naturalne drewno jest drogie i niepraktyczne, można je zastąpić tak powszechnymi materiałami do wykańczania podłóg, jak płytki ceramiczne, laminat czy linoleum – wszystkie dostępne w wykończeniu z naturalnego jasnego drewna.
Płytka ceramiczna to trwały materiał o właściwościach wodoodpornych, ale wymaga ostrożnego obchodzenia się z ciężkimi przedmiotami.
Nie jest to najbardziej odpowiednia opcja do wykończenia kuchni własnymi rękami, układanie płytek na podłodze w kuchni będzie wymagało specjalnego narzędzia (przecinarka do płytek, szlifierka) i umiejętności wykwalifikowanego glazurnika.
W prawie wszystkich kuchniach, ze względu na dość zimną podłogę z płytek, układa się ją na elektrycznej macie grzejnej w postaci drutu o grubości ok. 5 mm. na siatce.To dodatkowo komplikuje zadanie układania płytek i wymaga podłączenia modułu sterującego grzałką wybijaną, aby zainstalować otwór w ścianie i stroboskop na przewód elektryczny.
Biorąc pod uwagę, że samodzielne wykończenie kuchni w stylu prowansalskim będzie wymagało zaangażowania specjalistów od układania płytek, a praca będzie dość kosztowna, możesz odmówić tej opcji.
Wskazane jest, aby wybrać wodoodporny laminat, ponieważ w kuchni panuje dość duża wilgotność i istnieje duże prawdopodobieństwo, że woda często dostaje się na podłogę.
Konwencjonalny laminat nie jest zbyt odpowiednim materiałem do kuchni ze względu na niską wodoodporność, dlatego należy stosować droższe typy odporne na wilgoć ze specjalną obróbką powierzchni i zamkami. Naprawa kuchni własnymi rękami, układanie laminatu na podłożu, jest dość proste, z zastrzeżeniem prostej technologii pracy.
Laminaty odporne na wilgoć wytrzymują kontakt z wodą przez około 6 godzin bez konsekwencji, natomiast typy wodoodporne nie boją się jej skutków. Wodoodporny laminat wykonywany jest również w postaci paneli o różnej grubości lub naklejany na podłogę, jego jedyną wadą jest bardzo wysoka cena.
Jeśli linoleum jest rozdarte w jednym miejscu, będziesz musiał je wymienić w całym pokoju.
Niedroga opcja do układania na podłodze w kuchni, nowoczesne typy mają najszerszą gamę kolorów i wzorów, marki komercyjne są bardzo trwałe i odporne na zużycie.
Wady linoleum podczas układania w kuchni obejmują jego niewielką grubość, co prowadzi do różnych poziomów podłogi, jeśli na korytarzu ułożony jest laminat. Dlatego wiele osób woli układać podłogę w kuchni z niepraktycznych płytek ceramicznych.
Ten problem ma proste rozwiązanie - podłogę w kuchni wylewa się wyrównującą mieszanką samopoziomującą do wymaganej grubości (3 - 10 mm.) - pozwala to nie tylko podnieść poziom, ale także wyrównać podłogę.
Wylewanie można wykonać samodzielnie za pomocą specjalnego wałka zębatego i mieszadła do mieszania zaprawy (samopoziomujący sprzedawany jest w workach jako sucha mieszanka).
Przed ułożeniem linoleum konieczne jest wykonanie idealnie płaskiej podłogi, aby nie było różnic wysokości.
Mikser budowlany można zastąpić wiertarką domową, kupując niedrogą trzepaczkę do mieszania zaprawy, wałek z metalowym grzebieniem z zębami (ta opcja jest bardzo ryzykowna w użyciu, płyn samopoziomujący może słabo rozprowadzać się po podłodze i zostanie uszkodzony).
Możesz naprawić podłogę samodzielnie układając linoleum na kleju budowlanym KS lub PVA, nie jest to bardzo trudna praca budowlana.
Ściany w kuchni również powinny być praktyczne i łatwe w utrzymaniu czystości.
Renowacja kuchni w stylu prowansalskim oznacza jasne kolory, panele MDF lub PCV, płytki ceramiczne, malowanie, tapetowanie są najczęściej używane do dekoracji ścian, a często różne rodzaje wykończeń są łączone.
W dzisiejszych czasach rzadko zdarza się, aby ktoś wykańczał całą kuchnię nawet do połowy ścian płytkami ceramicznymi, jest to zbyt drogie i niemodne, głównie miejsce do pracy wyłożone jest płytkami.
Panele MDF, płyta pilśniowa lub PCV występują w 2 rodzajach: z pojedynczego arkusza (średni rozmiar 1,2 m na 3 m) lub składu, które są montowane na ramie drewnianej lub metalowej.
W tym ostatnim przypadku zastosowanie paneli inkrustowanych jest niepraktyczne, ponieważ znacznie zmniejsza wolną przestrzeń kuchni o grubość ramy i panelu. W kuchniach lepiej jest stosować panele MDF pokryte odporną na wilgoć folią PVC lub jednym z rodzajów płyt pilśniowych - laminowaną płytą pilśniową. Panele blaszane mają grubość około 3 mm, mocowane są do ścian za pomocą kleju.
Wybieraj tylko wodoodporną farbę, która nie straci swojego wyglądu po praniu
Do malowania ścian konieczne jest przygotowanie poprzez wyrównanie za pomocą szpachlowania i pocierania, w przeciwnym razie światło padające z okien podkreśli wszystkie nierówności.Praca jest dość trudna dla niespecjalisty i będzie wymagała dodatkowych nakładów finansowych, a monochromatyczne malowanie ścian wygląda dość nudno i raczej nie stanie się dekoracją wnętrz.
Nie od dziś wiadomo, że wodoodporne farby akrylowe można prać, ale to stwierdzenie nie jest do końca prawdziwe. W obszarze obszaru roboczego krople jedzenia z tłuszczem często dostają się na ścianę, które wchłaniają się w porowatą powierzchnię farby i praktycznie nie są zmywane.
Tapety 3D mają niezwykłą fakturę, która pomoże ukryć nierówności
Najbardziej budżetową opcją jest tapetowanie ścian, najbardziej praktycznym sposobem na to jest tapeta szklana do malowania lub winylu. Te ostatnie ze względu na swoją grubość ukryją nierówności na ścianach, a wszelkie zabrudzenia, w tym tłuszcz, zostaną doskonale usunięte z ich gładkiej wodoodpornej powierzchni.
Aby zakończyć obszar roboczy kuchni, możesz użyć tych samych materiałów odpornych na wilgoć, co do dekoracji ścian. Montaż paneli PCV lub laminowanej MDF i płyty pilśniowej na ścianie jest łatwy dzięki klejeniu.
Podczas wykańczania obszaru roboczego bardzo ważne jest nałożenie powłoki na płaską ścianę. W takim przypadku blat blatu będzie ciasno przylegał do ściany, a cienkie panele będą dobrze przylegać we wszystkich miejscach.
Popularne obecnie panele ze szkła hartowanego z jasnym wzorem nie do końca nadają się do stylu prowansalskiego, zastosowanie szkła matowego będzie bardziej pasować.
Jest to dość droga opcja i chociaż szkło można zainstalować samodzielnie, nie ma sensu na tym oszczędzać, jeśli koszt samego materiału jest znacznie wyższy niż czasochłonne (1 - 2 godziny) prace instalacyjne.
Szklane panele wyglądają na wytworne i nadają się do drogich opcji kuchennych.
Układanie płytek na równych ścianach jest łatwe do zrobienia własnymi rękami, jeśli masz najprostsze narzędzie (poziom hydrauliczny, nóż do szkła), jedyna trudność pojawi się podczas wycinania otworu na gniazda - potrzebujesz szlifierki.
Zwykłe płytki do układania na ścianach, w przeciwieństwie do płytek podłogowych, mają raczej miękkie podłoże. Dlatego łatwo wyciąć go w linii prostej zwykłym nożem do szkła, rysując linię na szkliwie i łamiąc wzdłuż linii cięcia na twardym narożniku.
Aby uniknąć nieporozumień, zaleca się dokonywanie napraw w kuchni zgodnie z projektem - pozwoli to z wyprzedzeniem wybrać i kupić materiały odpowiadające wnętrzu, unikając ich niedoborów. Kolejność napraw w kuchni jest następująca:
Uwolnienie pokoju od kompletu kuchennego i wszystkich akcesoriów (usunięcie żyrandola, bagietki).
Demontaż starego pokrycia sufitu, ścian i podłogi.
Wywóz śmieci.
Tynk lub szpachlówka, a następnie czyszczenie sufitu i ścian.
Prace nad wyrównaniem posadzki w kuchni (jastrych, samopoziomowanie).
Shtroblenie ścian i podłóg w mieszkaniu, następnie okablowanie i montaż puszek na gniazda i włączniki, wyprowadzenie przewodów oświetleniowych. Czasami możesz potrzebować stroboskopów do rur wodociągowych, a następnie wylotu armatury do ścian.
Wykończenie sufitu.
Niespecjaliści nie zalecają samodzielnego remontu kuchni od góry do dołu: sufitu, ścian, podłogi, co w praktyce nie jest do końca prawdą. Np. pomalowane ściany i sufity na początku prac remontowych przy układaniu jastrychu, samopoziomowanie w kuchni, układanie płytek na podłodze mogą być mocno zabrudzone, więc dobrze jest najpierw wykonać najbrudniejsze prace (tynkowanie ścian, jastrych, układanie płytek na podłodze i ścianach).
Dekoracja ścienna.
Wykładziny podłogowe.
Jeżeli podłoga to linoleum lub laminat, których montaż jest wolny od brudu i kurzu, a sam materiał jest słabo ścierany farbą, w pierwszej kolejności należy przeprowadzić prace malarskie. W przypadku tapetowania bardziej praktyczne jest położenie podłogi na początku, a następnie przystąpić do wykańczania sufitu i ścian.
Samodzielne naprawy w kuchni przy użyciu najtańszych materiałów (tapety, linoleum) w stylu prowansalskim nie są trudne, jeśli prace są prowadzone etapami.Obszar roboczy może być niezależnie ozdobiony laminowaną płytą MDF, PCV, płytą pilśniową lub płytkami, w wielu przypadkach jest wyposażony w zestaw kuchenny na zamówienie.
VIDEO
Tak się złożyło, że gospodynie spędzały dużo czasu w kuchni. Aby przebywanie tam sprawiało przyjemność i cieszyło oko, malowanie ścian w kuchni podczas remontu należy przeprowadzić szczególnie starannie. Z zastrzeżeniem pewnych zasad dekorowanie jest łatwe do wykonania własnymi rękami. Aranżację kuchni można wykonać zgodnie z własnym gustem lub zasięgnąć porady profesjonalistów. Ale najpierw najważniejsze.
Tapety są tradycyjne do pomieszczeń mieszkalnych. Wyglądają dobrze, a przyklejenie ich na ścianach nie stanowi dużego problemu przy majsterkowaniu. Ponadto ten rodzaj dekoracji z powodzeniem ukrywa drobne wady na ścianach: drobne pęknięcia, szorstkość i tym podobne. Tapeta ma jednak jedną właściwość, która sprawia, że nie nadaje się do użytku w kuchni: boją się dużej wilgotności, która tak często zdarza się w kuchni podczas gotowania.
Każdy, kto samodzielnie naprawiał i usuwał stare tapety przed przyklejeniem nowych, dobrze zna tradycyjny sposób usuwania starych, zbędnych powłok. Stare tapety są obficie zwilżane wodą, w wyniku czego pęcznieją, a kompozycja kleju mięknie. Dzięki temu, przy dobrej wilgotności, praktycznie same odpadają od ściany.
Dlatego po przyklejeniu tapet w kuchni podczas napraw pewnego dnia można stwierdzić, że pod wpływem stałej wysokiej wilgotności są one spuchnięte i pokryte bąbelkami. Dobrze, jeśli po wyschnięciu usiądą na swoim miejscu i przywrócą dawny wygląd. W przeciwnym razie konieczne będzie ponowne wykonanie naprawy, a to strata czasu i pieniędzy.
Biorąc pod uwagę te rozważania, malowanie ścian w kuchni jest lepsze niż tapetowanie.
Przyjrzyjmy się bliżej, jak malować ściany w kuchni, wybierz potrzebne do tego materiały, a także rodzaje farb odpowiednich do takiej pracy.
Jak już się dowiedzieliśmy, okładzina ścienna w kuchni musi być odporna na wilgoć. Ponieważ kuchnia musi być przez cały czas utrzymywana w czystości, ściany powinny być łatwe do czyszczenia bez negatywnego wpływu na wygląd powłoki. Musi być ekologiczny, nie zawierający szkodliwych składników, które mogą być szkodliwe dla zdrowia.
Wszystkie te wymagania spełniają farby wodorozcieńczalne i dyspersyjne. Najtańszym jednym z głównych składników jest klej PVA. Ich wadą jest niska odporność na wilgoć. Te same farby, ale z dodatkiem składników akrylowych, mają znacznie lepsze właściwości pod względem wodoodporności i ścieralności. Dlatego można je polecić do wysokiej jakości renowacji kuchni.
Farby na bazie lateksu i silikonu mają jeszcze lepsze właściwości. Charakteryzują się wysoką odpornością na ścieranie i doskonale znoszą wielokrotne pranie. Barwienie (nadanie pożądanego koloru) można wykonać na dwa sposoby: ręcznie lub za pomocą komputerowego systemu doboru pożądanego odcienia. Daje to szerokie pole do popisu przy projektowaniu kuchni.
Być może jedyną istotną wadą powłok na bazie lateksu i silikonu jest ich dość wysoka cena. Ale jeśli jesteś zwolennikiem trwałej i wysokiej jakości powłoki, która wytrzyma wielokrotne czyszczenie na mokro, nie znajdziesz lepszej opcji.
W pomieszczeniach o dużej wilgotności profesjonaliści używają farby lateksowej do dekoracji ścian. Szczegóły w filmie.
VIDEO Aby ściany można było łatwo pomalować, a efekt końcowy zadowolił swoim wyglądem, konieczne jest wykonanie kilku obowiązkowych operacji.
Przede wszystkim należy usunąć ze ścian warstwę starej farby lub tapety, jeśli taka istnieje.Są one wstępnie zwilżane wodą, jak już opisano powyżej, a następnie usuwane.
Jeśli stara powłoka jest wykonana z emulsji wodnej, która jest w dobrym stanie, można ją pozostawić. W takim przypadku nowa farba jest nakładana na wierzch.
Starą farbę (emalia olejna lub alkidowa) należy zeskrobać. Ta praca jest łatwiejsza dzięki szpatułce i suszarce do włosów. Gorący strumień powietrza z suszarki zmiękcza i pęcznieje starą farbę. Daje to wtedy dobrą okazję do stosunkowo łatwego usunięcia go szpachelką.
Po takich pracach należy nadać powierzchni ściany niemal idealnie równy wygląd. Będzie to wymagało kitu. Aby usunąć stosunkowo duże defekty, stosuje się szpachlówkę startową, przy niewielkich nierównościach i końcowej - wykańczającej.
Po wyschnięciu szpachli można ją obrabiać kolejną siatką malarską ścierną o drobnym ziarnie. Z jego pomocą można uzyskać idealnie gładką powierzchnię.
Mały szczegół, który przyda się do poprawy jakości naprawy: przed nałożeniem szpachli wskazane jest potraktowanie powierzchni ściany podkładem głęboko penetrującym. Na otynkowane ściany należy nałożyć ten sam podkład, którego marka będzie zależeć od rodzaju wybranej farby. Podkład poprawia przyczepność do malowanej powierzchni, a tym samym przedłuża żywotność powłoki. Po nałożeniu podkład powinien wyschnąć, można przystąpić bezpośrednio do malowania.
Przyjrzyjmy się bliżej samemu procesowi malowania. Zwróćmy uwagę, jak prawidłowo pomalować ściany w kuchni, aby zapewnić długą żywotność i przyjemny wygląd.
Przede wszystkim musisz zdecydować się na wybór narzędzi. Mogą to być pędzle lub wałki. Pędzle można zabrać w różnych szerokościach, z naturalnym lub sztucznym włosiem. Najważniejszą rzeczą przy wyborze pędzla jest wygoda pracy z nim i jakość nakładania farby. Nie zaleca się całkowitego zanurzenia pędzla w puszce z farbą, a jedynie do połowy. W przeciwnym razie farba będzie kapać z pędzla i tworzyć smugi na ścianie. Nadmiar należy strząsnąć.
Wałki występują również w różnych rozmiarach: małym, średnim i dużym. Włos na wałkach może być wykonany z naturalnego futra lub sztucznego. Inna jest również długość tego stosu, co decyduje o wyglądzie powłoki, jej chropowatości. Do wałków potrzebna będzie paleta lub taca, dzięki której farba jest równomiernie rozprowadzana na całej jej powierzchni.
Wskazane jest przykrycie podłogi w kuchni folią lub przykrycie jej starymi gazetami. Ułatwi to następne czyszczenie.
Listwy przypodłogowe i sufit na granicy ze ścianami należy okleić papierową taśmą maskującą. Zapobiegnie to przypadkowemu nałożeniu powłoki tam, gdzie nie powinieneś.
Jeśli wykonujesz naprawy samodzielnie, musisz wiedzieć, że należy nałożyć co najmniej dwie warstwy, aby zapewnić równomierne pokrycie.
Każdą warstwę nakłada się prostopadle do siebie, na przykład pierwszą pionowo, a następnie drugą poziomo. Technologia ta ma zastosowanie zarówno do pracy pędzlem jak i wałkiem. Miejsca, do których nie można dotrzeć wałkiem, są wstępnie obrobione pędzlem, na przykład narożniki i ściany za grzejnikami.
Każdy rodzaj farby może mieć własne cechy technologiczne, które są wskazane w instrukcji użytkowania. Na przykład konieczność odczekania do całkowitego wyschnięcia poprzedniej warstwy przed nałożeniem kolejnej.
Zwyczajowo malowanie zaczyna się od góry, od sufitu i zakrywać jednorazowo całą ścianę. Zapewni to równomierne pokrycie.
Ogromne znaczenie przy projektowaniu każdego pomieszczenia, zwłaszcza kuchni, w której rodzina spędza dużo czasu, ma kolorystyka. Wybierając kolorystykę wnętrza kuchennego należy przede wszystkim pamiętać, że kolor ścian powinien współgrać z tonacją zestawu kuchennego, tworząc jedną całość.
Profesjonalni psycholodzy specjalizujący się w aranżacji wnętrz zalecają wybór ciepłych kolorów do kuchni. Podnoszą nastrój emocjonalny i nie męczą. Może to być kolor żółty, pomarańczowy, brzoskwiniowy i podobne.
Żółty kolor dodaje przestrzeni większej objętości, nasyca ją energią i tworzy efekt dobrego oświetlenia i ciepła. Dlatego jest często stosowany przy projektowaniu kuchni, pokoi dziecięcych.
Uważa się, że kolor pomarańczowy jest w stanie poprawić aktywność żołądka, promować dobry apetyt. Zaleca się jednak stosowanie go w połączeniu, wykonując poszczególne elementy tym kolorem.
Niezależnie od porad udzielanych przez psychologów i projektantów, ostateczny wybór należy do Ciebie.
Ten krótki film pomoże Ci zdecydować o wyborze odpowiedniej kolorystyki do malowania ścian w kuchni, pokazując wiele różnych przykładów.
VIDEO Projektując wnętrze kuchni, należy wziąć pod uwagę specyfikę tego pomieszczenia i dobrać odpowiednie materiały. Ściany kuchenne są stale narażone na działanie pary, szybko się brudzą, wypalają i tracą na atrakcyjności, dlatego wykończenie musi być wodoodporne i odporne na naprężenia mechaniczne. Dekorując ściany w kuchni własnymi rękami, wielu wybiera farbę jako najwygodniejszy i najbardziej praktyczny materiał wykończeniowy. Ale są też inne opcje projektowania, nie mniej praktyczne, ale o wiele bardziej atrakcyjne.
DIY ściany w kuchni
DIY ściany w kuchni
Oryginalne rozwiązania do kuchni prywatnego domu
Zawartość instrukcji krok po kroku:
Proste papierowe tapety do kuchni nie są odpowiednie, ale w takich pomieszczeniach powszechnie stosuje się winyl, włókno szklane, płynny lub skompresowany papier. Dzięki różnorodności faktur i kolorów ta tapeta może ozdobić najbardziej niepozorne pomieszczenie, wypełnić je kolorami i przytulną atmosferą.
W procesie wykańczania ścian będziesz potrzebować:
szpachlówka startowa i wykończeniowa;
szpachelka;
pędzel i wałek do malowania;
Elementarz;
papier ścierny;
Tapeta;
klej do tapet;
czyste szmaty;
nożyczki i ostry nóż.
Aby tapeta trzymała się jak najmocniej, należy dokładnie oczyścić powierzchnię ścian: usunąć starą tapetę, odkleić łuszczącą się farbę i tynk, zmyć biel. Jeśli ściany są zbyt nierówne, stare wykończenie usuwa się do samego fundamentu.
Pęknięcia w rogach należy wyhaftować, aby je jakościowo naprawić. Następnie ściany przeciera się wilgotną szmatką, usuwając kurz.
Czysta powierzchnia jest pokryta mieszanką gruntu głęboko penetrującego, co pozwoli uniknąć rozwoju pleśni i innych mikroorganizmów pod warstwą wykończeniową. Zagnieść kit początkowy i najpierw zamknąć widoczne wgłębienia i małe szczeliny. Głębokie pęknięcia wypełnia się zaprawą cementową, którą po wyschnięciu wyrówna się szpachlą. Po wyrównaniu wnęk można pokryć zaprawą szpachlową całą powierzchnię ściany kuchennej.
Grubość warstwy szpachli powinna wynosić 1-2 cm, grubsze warstwy mogą pękać i pozostawać za podkładem po wyschnięciu. Podczas poziomowania sprawdź płaszczyznę ściany za pomocą linijki lub drewnianej długiej szyny. Po całkowitym wyschnięciu szpachli powierzchnia jest szlifowana papierem ściernym, a następnie ponownie sprawdzana zgodnie z regułą. W razie potrzeby nakłada się kolejną warstwę zaprawy, aby ściana była jak najbardziej gładka.
Obszar w pobliżu pieca i stołu do krojenia nie musi być wklejany - tutaj lepiej jest ułożyć fartuch z kafelka.
Zaczynają kleić się od rogu: tapetę przycina się na długość, dobrze pokrywa klejem i pozostawia na 5 minut do impregnacji. W rogu listwy sklejane są z zakładką pionową, aby nie pozostawiać szczelin. Ciężka wodoodporna tapeta jest sklejana od końca do końca, w przeciwnym razie szwy będą zbyt mocno odstawały. Każdy pasek jest dokładnie prostowany, dociskany do ściany i wygładzany czystą szmatką lub gumową szpachelką.Nadmiar kleju wystający wzdłuż krawędzi należy natychmiast zetrzeć.
Jak przykleić tapetę w zewnętrznych narożnikach
Płynna tapeta idealnie nadaje się do kuchni, wygląda elegancko i oryginalnie. Przygotowuje się je bardzo prosto: suchą mieszaninę rozcieńcza się ciepłą wodą, dokładnie miesza i pozostawia do spęcznienia na 5-10 minut.
Następnie mieszankę nakłada się szeroką szpachelką na ściany i wyrównuje, tworząc określoną teksturę. Płynna tapeta po wyschnięciu tworzy bezszwową, trwałą powierzchnię odporną na zmywanie i naprężenia mechaniczne. Jeśli którykolwiek obszar zostanie przypadkowo uszkodzony, łatwo go odbudować, nakładając niewielką ilość mieszanki roboczej.
Tynk dekoracyjny świetnie sprawdzi się również w kuchni. Łatwo toleruje wahania temperatury, wysoką wilgotność, czyszczenie wielokrotnego użytku z zanieczyszczeń. Materiał ten jest bardzo plastyczny, dzięki czemu można mu nadać dowolny kształt i teksturę. Imitacja muru z cegły lub kamienia atrakcyjnie prezentuje się na ścianach kuchni, co nie jest trudne do wykonania. Przygotowanie powierzchni odbywa się standardowo, poza tym, że wyrównanie nie musi być wykonywane bardzo ostrożnie.
Do małego pojemnika wlewa się wodę o temperaturze pokojowej i wylewa suchy tynk. Za pomocą miksera budowlanego kompozycja jest dobrze wymieszana i, jeśli to konieczne, dodaje się pigment barwiący. Pozostaw roztwór na 10 minut, a następnie ponownie wymieszaj, aż będzie gładki.
Naturalne pigmenty organiczne
Możesz nakładać roztwór za pomocą zwykłej lub ząbkowanej kielni, wałka teksturowanego, pędzla, a nawet rękami. Relief ściany zależy od metody aplikacji, dlatego należy wcześniej przemyśleć pożądany wzór. Możesz nakładać kompozycję tynku równomierną warstwą, a następnie wyciskać wzory palcami, cienkim patyczkiem lub czymś innym.
Aby stworzyć mur, potrzebujesz linijki i ołówka: na ścianie pokrytej równą warstwą zaprawy pod linijką rysowane są poziome linie ciągłe. Pomiędzy wierszami powinno być co najmniej 8 cm, a następnie pionowe odcinki między wierszami są wciskane w szachownicę, dzięki czemu uzyskuje się schludny mur. W przypadku murów linie są rysowane dowolnie, ręcznie, rysując kamienie o różnych rozmiarach i kształtach.
Tworzenie dekoracyjnego wzoru za pomocą pędzla
Wzory wykonane za pomocą zębatej pacy wyglądają oryginalnie i nietypowo: w tym celu roztwór zbiera się na szpachelce i rozprowadza po powierzchni jednolitymi okrężnymi ruchami. Głębokość rowków oraz ich ilość zależą od siły docisku oraz kąta nachylenia, co pozwala na stworzenie niepowtarzalnego wzoru.
Powłokę dekoracyjną należy pokryć środkiem ochronnym; może to być lakier, specjalny wosk lub farba. Najczęściej używa się farby, która z konieczności jest wodoodporna i przyjazna dla środowiska. Za najbardziej praktyczne uważane są farby akrylowe na bazie silikonu i lateksu: są łatwe w aplikacji, szybko schną, pozwalają ścianom oddychać i nie zmywają się przy wielokrotnym praniu.
Wosk do tynków dekoracyjnych
Płytki ceramiczne są szeroko stosowane do wykańczania ścian i podłóg kuchennych. Nowoczesna płytka charakteryzuje się dużą wytrzymałością oraz szeroką gamą kolorów, kształtów i faktur. Odpowiednio dobrana ceramika sprawi, że w kuchni nie będzie można się oprzeć. Bez odpowiedniego doświadczenia nie jest łatwo okładać ściany, ale jeśli trochę poćwiczysz, na pewno wszystko się ułoży.
Do prac wykończeniowych będziesz potrzebować:
płytki ceramiczne;
klej do płytek;
kielnia zębata;
Bułgarski;
gumowy młotek;
czysta szmata;
poziom.
Ściany przygotowywane są zgodnie z opisaną powyżej technologią - są oczyszczane, pęknięcia naprawiane, wyrównywane i gruntowane. Jeśli powierzchnia nie jest idealnie płaska, to w porządku, najważniejsze jest to, aby różnice wysokości nie przekraczały 2 cm na metr kwadratowy. Drobne defekty zostaną ukryte pod warstwą kleju, dzięki czemu nie będą miały wpływu na położenie płytki.
Schemat stopniowego układania płytek na ścianach
Po zakończeniu procesu przygotowawczego możesz zacząć stawiać czoła:
najpierw zaznacz granice fartucha kuchennego;
rozpuścić klej;
nałożyć klej pacą zębatą z tyłu płytki;
ułóż pierwszy rząd zgodnie ze znacznikami, sprawdzając jego położenie poziome;
ułóż drugi rząd, przesuwając pionowe połączenia we wzór szachownicy;
w razie potrzeby wybij rzędy gumowym młotkiem, zetrzyj nadmiar kleju;
zakończyć układanie fartucha i pozwolić, aby roztwór się zatrzymał.
Schemat układania płytek na ścianie
Następnie okładzina ścienna zaczyna się od narożnika kuchni: pierwszy rząd jest przymocowany do ściany wzdłuż linii podłogi, odsłaniając każdą płytkę poziomo.
Schemat cięcia płytek nożem do szkła
Skrajne fragmenty tnie się szlifierką na kawałki o pożądanej szerokości. Wszystkie kolejne rzędy układamy z przesuniętymi fugami, mocno dociskając do powierzchni ściany. Pamiętaj, aby postępować zgodnie ze wzorem, obracając płytkę pod odpowiednim kątem. Zmiana fragmentów po wyschnięciu kleju będzie problematyczna, dlatego lepiej nie popełniać takich błędów podczas stawiania czoła.
Jak układać płytki na ścianie?
Po zakończeniu układania ścian nie dotykaj przez 5-7 dni, aż klej całkowicie wyschnie. Po określonym czasie możesz rozpocząć fugowanie szwów. Proces ten jest niezbędny do ochrony spoin przed nadmierną wilgocią i zniszczeniem, dodatkowo fuga nadaje okładzinie kompletny i schludny wygląd. Spoiny są dokładnie oczyszczone z resztek kleju i kurzu, przetarte czystą, wilgotną gąbką.
Jak położyć płytki na ścianie?
Jak położyć płytki na ścianie?
Zagnieść fugę i nałożyć gumową szpatułką na szwy. Lekko naciskając, mieszaninę rozprowadza się wzdłuż szwu, a następnie wykonuje szpachelką, a nadmiar usuwa. Więc wypełnij wszystkie stawy i pozostaw na 20 minut.
Następnie biorą wiadro wody, gęstą gąbkę i zaczynają myć szwy. Gąbkę należy bardzo dobrze wycisnąć, w przeciwnym razie fugi będą się różnić kolorem. Ta sama gąbka tworzy szwy, tworząc małe jednolite zagłębienia.
Często, aby nadać szwom odpowiedni kształt, używa się kawałka wytrzymałego kabla gumowego lub specjalnego narzędzia - łączenia.
VIDEO
VIDEO
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
VIDEO
