W szczegółach: zrób to sam naprawa głośników współosiowych od prawdziwego mistrza na stronie my.housecope.com.
Czy głośniki charczą? Nie spiesz się, aby je wyrzucić, pozbycie się świszczącego oddechu głośników jest możliwe i nie takie trudne. Świszczący oddech, dość powszechne zjawisko, najczęściej występuje w akustyce szerokopasmowej, ze względu na kurz i wszelkiego rodzaju zanieczyszczenia uwięzione między rdzeniem a cewką, które podczas przesuwania stożka głośnika powodują nieprzyjemny dźwięk w postaci głośnika świszczący oddech. Naprawa głośnika polega na demontażu głośnika i usunięciu źródła nieprzyjemnego dźwięku.
Naprawiony został świszczący, czterodrożny głośnik współosiowy firmy Pioneer. Główne narzędzie do demontażu głośnika, zwykły płaski śrubokręt i lutownica.
Przede wszystkim usunąłem moduł brzęczyka. W tym modelu moduł brzęczyka mocowany był na długą śrubę, która została ukryta pod naklejką magnesu. W innych modelach głośniki wysokotonowe można po prostu przykleić, w takim przypadku trzeba je oderwać, ale wcześniej w miarę możliwości odlutować przewody prowadzące do głośników wysokotonowych.
Na dolnym zdjęciu, jeśli przyjrzysz się uważnie, zobaczysz zanieczyszczenia między metalowym rdzeniem a uzwojeniem dźwięku.
Po odkręceniu modułu wysokotonowego i odlutowaniu z niego przewodów, uzbrojony w śrubokręt wykuł plastikową osłonę dociskającą gumowe zawieszenie dyfuzora i ostrożnie, powoli, oderwał.
Tym samym narzędziem odkleiłem zawieszenie dyfuzora. Śrubokrętem wystarczy go trochę podważyć, a następnie rękoma odkleić.
Odlutowałem okablowanie, aby zacząć odrywać podkładkę centrującą.
Oderwanie podkładki centrującej jest trochę trudniejsze niż wcześniej odklejonych części, tu nie można się spieszyć, podkładkę łatwo uszkodzić.
 |
Wideo (kliknij, aby odtworzyć). |
Wewnątrz głośnika było dużo zanieczyszczeń, nic dziwnego, że ciągle charczał.
Na cewce głosowej głośnika widoczne są rysy świadczące o obecności ciał obcych, uszkodzona jest izolacja uzwojenia. Ochronna warstwa uzwojenia jest pożądana do przywrócenia, ponieważ można ją otworzyć lakierem lub żywicą epoksydową na rysach, za pomocą małej warstwy.
Czyścimy, myjemy, odkurzamy wszystkie części głośnika.
Cóż, teraz najtrudniejszą rzeczą, z jaką trzeba było się zmierzyć przy naprawie głośników, jest usunięcie cząstek metalu namagnesowanych na rdzeń. Odkurzacz sobie z nimi nie poradzi. Scotch przyszedł na ratunek, przy pomocy właśnie takich niesprytnych działań, wszystko, co było zbędne w dynamice, zostało usunięte.
Potem trzeba było wszystko skleić. Głośnik przykleiłem zwykłym, uniwersalnym klejem.Moment.
Nie usunąłem starych śladów kleju, ponieważ podczas klejenia głośnika łatwo się po nich poruszać, co pozwala na prawidłowe i bez zniekształceń przyklejenie. Ale mimo wszystko musisz sprawdzić, czy uzwojenie przylega do rdzenia, gdy porusza się dyfuzor.
Jeśli wszystko poszło dobrze, nie ma obcych dźwięków podczas ruchu dyfuzora, sklejamy, lutujemy, montujemy głośnik.
Odnowiony głośnik, na zdjęciu po prawej stronie. Naprawa głośnika powiodła się, wszystko działa i nie charczy.
W demontażu głośnika nie ma absolutnie nic, nie ma nic skomplikowanego, wszystko jest proste i łatwe, najważniejsze jest, aby się nie spieszyć. Naprawa jednego głośnika zajęła mi około godziny.
Dzisiaj liczba dobrych miłośników dźwięku, którzy po prostu wyrzucają świszczący głośnik, nie maleje! W takim przypadku koszt analogu może być wymierną kwotą. Myślę, że poniższe informacje pomogą każdemu, kto ma ręce wyrastające z właściwego miejsca, aby naprawić głośnik.
Dostępny - cud myśli konstrukcyjnej, niegdyś kolumna S-30 (10AC-222), obecnie służąca jako jeden z autosubów.Tydzień później, po mutacji, u pacjenta zaczęły pojawiać się objawy choroby – ćwicząc partie basu emitował obce tony i trochę pochrapywał. Podjęto decyzję o przeprowadzeniu sekcji zwłok.
Po sekcji zwłok w świetle Boga z ciała pacjenta usunięto chory narząd - głośnik niskotonowy 25GDN-1-4, 86 lat. Organy wyraźnie potrzebowały operacji - przy delikatnym naciśnięciu dyfuzora słychać było obcy wydźwięk (bardzo podobny do cichego kliknięcia), a przy dzwonieniu różnymi tonami (produkowanymi przez program nchtoner) słychać było wyraźnie słyszalne trzeszczenie-trzeszczenie. duży skok dyfuzora i przy zastosowaniu ultraniskich (5-15 Hz) częstotliwości. Postanowiono trepanować ten organ
Najpierw odlutowano giętkie przewody pacjenta (od strony nakładek kontaktowych)
Następnie rozpuszczalnikiem (646 lub innym zdolnym do rozpuszczania kleju, np. „Moment”), za pomocą strzykawki z igłą, zwilżono miejsce przyklejenia nasadki i dyfuzora (na obwodzie).
. miejsce przyklejenia podkładki centrującej do dyfuzora (na obwodzie).
. oraz miejsce przyklejenia samego dyfuzora do kosza uchwytu dyfuzora (ponownie po obwodzie)
W tym stanie głośnik pozostawiono na 15 minut z okresowym powtarzaniem poprzednich trzech punktów (w miarę wchłaniania/odparowywania rozpuszczalnika)
Uwaga! Podczas pracy z rozpuszczalnikiem należy zachować środki bezpieczeństwa – unikać kontaktu ze skórą (praca w gumowych rękawiczkach!) i błonami śluzowymi! Nie jedz i nie pal! Pracuj w dobrze wentylowanym pomieszczeniu!
Podczas zwilżania - użyj niewielkiej ilości rozpuszczalnika, unikając jego przedostania się na miejsce sklejenia cewki i podkładki centrującej!
W zależności od rodzaju rozpuszczalnika i temperatury powietrza, po 10-15 minutach powyższych czynności, ostrym przedmiotem można ostrożnie podważyć i zdjąć nasadkę. Kapturek powinien albo bardzo łatwo odpaść, albo wykazywać bardzo mały opór. Jeśli potrzebujesz dużo wysiłku - powtórz czynności zwilżając brzegi rozpuszczalnikiem i czekając!
Po oderwaniu nasadki ostrożnie wylej pozostały rozpuszczalnik z wgłębienia w pobliżu trzpienia cewki (odwracając pacjenta).
W tym czasie podkładka centrująca ma czas na odklejenie. Ostrożnie, bez wysiłku oddziel go od koszyka uchwytu dyfuzora. w razie potrzeby ponownie zwilżyć miejsce klejenia rozpuszczalnikiem.
Zwilż miejsce, w którym dyfuzor jest przyklejony do uchwytu dyfuzora. Czekamy. Zwilżamy znowu i znowu czekamy. Po 10 minutach możesz spróbować odkleić dyfuzor. W idealnym przypadku powinien bez wysiłku oddzielić się od uchwytu dyfuzora (wraz z wężownicą i podkładką centrującą). Ale czasami potrzebuje trochę pomocy (najważniejsza jest dokładność! Nie uszkadzaj gumowego zawieszenia.) 
Oczyszczamy miejsca klejenia ze starego kleju i suszymy zdemontowany głośnik. Badamy zdemontowanego pacjenta w celu znalezienia usterki. Spójrzmy na cewkę. W przypadku braku na nim zużycia i odklejonych cewek - zostaw to w spokoju. Odklejając cewkę, sklej ją z powrotem cienką warstwą kleju BF-2.
Dokładnie badamy miejsce podłączenia przewodów zasilających do dyfuzora. Tak jest - pacjent ma najczęstszą awarię w starych głośnikach z dużym skokiem dyfuzora. Drut ołowiany postrzępiony/przełamany w punkcie mocowania. O jakim kontakcie możemy mówić, gdy wszystko wisi na nitce przepuszczonej do środka okablowania!
Ostrożnie zegnij miedziane „anteny”.
. i przylutuj drut ołowiany.
Powtarzamy operację dla drugiego okablowania (nawet jeśli jeszcze żyje - łatwiej jest zapobiec chorobie!)
Przecinamy przewody zasilające w miejscu przerwania.
. i serwisujemy powstałe końcówki (oczywiście - najpierw używamy kalafonii).Tutaj potrzebna jest ostrożność! Użyj niewielkiej ilości lutu niskotopliwego - lut wsiąka w przewody jak gąbka!
Ostrożnie przylutuj przewody na miejscu, zagnij miedziane „anteny” i przyklej (Moment, BF-2) miejsce, w którym przewody pasują do dyfuzora. Pamiętamy - nie da się przylutować przewodów do "anteny" montażowej! W przeciwnym razie, jak można ponownie zmienić okablowanie za dziesięć lat?
Odbieramy mówcę. Dyfuzor wraz z całą „farmą” umieszczamy w uchwycie dyfuzora, orientując przewody w miejscach ich zamocowania. Następnie sprawdzamy poprawność biegunowości - przy podłączeniu baterii 1,5V AA do zacisków, przy podłączeniu baterii „+” do „+” głośnika dyfuzor „wyskoczy” z koszyka. Dyfuzor umieszczamy tak, aby jego wyprowadzenie „+” znalazło się w miejscu „+” na koszu głośnika.
Przylutuj przewody do elektrod. Należy pamiętać, że długość przewodów zmniejszyła się o prawie pół centymetra. Dlatego lutujemy je nie tak, jak to było w fabryce - do otworu w płycie, ale z minimalnym marginesem, aby zachować długość.
Dyfuzor centrujemy w jego koszu za pomocą kliszy fotograficznej (lub grubego papieru), którą umieszczamy w szczelinie między rdzeniem a cewką. Główną zasadą jest równomierne rozmieszczenie centrowania na obwodzie, aby zachować tę samą szczelinę. Wielkość (lub grubość) centrowania powinna być taka, aby dyfuzor lekko wystający na zewnątrz swobodnie na nim spoczywał i nie opadał do wewnątrz. W przypadku głośnika 25GDN-1-4 wystarczą do tego 4 kawałki folii, ułożone parami przed sobą. Długość folii powinna być taka, aby nie przeszkadzała, jeśli założysz głośnik na dyfuzor. Po co czytać poniżej. Zamontuj dyfuzor. Posługujemy się oznaczeniem zastosowanego kleju (polecam „Moment”, główne kryterium doboru, aby klej można było później rozpuścić rozpuszczalnikiem). Dyfuzor zazwyczaj naklejam 1-1,5 cm do góry tak, aby podkładka centrująca nie dotykała kosza uchwytu dyfuzora, następnie nakładam na niego cienką warstwę kleju i koszyczek pędzlem, czekam i mocno przyklejam dyfuzor do środka, dodatkowo dociskam myjkę do kosza po obwodzie palcami. Następnie przyklejam dyfuzor (w stanie schowanym, unikając zniekształceń).
Pozostawiamy głośnik do góry nogami na kilka godzin pod obciążeniem (dlatego nasza folia nie powinna wystawać poza płaszczyznę dyfuzora!).
Następnie sprawdzamy głośnik pod kątem poprawności montażu. Wyciągamy centrowanie i dokładnie sprawdzamy palcami przebieg dyfuzora. Powinien chodzić swobodnie, bez podtekstów (nie powinno być dotykania cewki i rdzenia!). Podłączamy głośnik do wzmacniacza i nakładamy na niego tony o niskiej częstotliwości o małej głośności. Obce podteksty powinny być nieobecne. W przypadku nieprawidłowego sklejenia (przekrzywienie itp.) - głośnik należy skleić (patrz wyżej) i ponownie zmontować, uważając! Dzięki jakościowemu montażowi w 99% otrzymamy w pełni działający głośnik.
Krawędź zaślepki przyklejamy klejem, czekamy i ostrożnie przyklejamy do dyfuzora. Tutaj potrzebna jest dokładność i precyzja – krzywo przyklejona nasadka nie wpływa na jakość dźwięku, ale tak naprawdę psuje wygląd głośnika. podczas klejenia nie naciskaj środka nasadki. Może się z tego wygiąć i będziesz musiał go odkleić, wyprostować, pokryć cienką warstwą żywicy epoksydowej od wewnątrz dla wzmocnienia i przykleić z powrotem.
Czekamy, aż sklejenie wszystkich części zostanie zakończone (około jednego dnia) i na swoim miejscu kładziemy gotowy głośnik. Cieszymy się dźwiękiem, który nie jest gorszy niż nowy, fabrycznie podobny głośnik.
To wszystko, teraz widzisz, że naprawa głośnika to łatwe zadanie. Najważniejsze jest powolność i dokładność! Tak więc w godzinę, powoli, można naprawić prawie każdy głośnik niskotonowy lub średniotonowy produkcji krajowej lub importowanej (do przyklejenia głośników importowanych często potrzebny jest mocniejszy rozpuszczalnik, taki jak aceton lub toluen, ostrożnie - są trujące). podobna wada.
Tak, po operacji była pacjentka dostała drugiego oddechu, a wesołe żółte okręty podwodne nadal wykonują ciężką pracę na basie:
Obecny stan rynku z cenami głośników sprawia, że naprawa głośnika jest praktycznie zbędna, ale jeśli trudno jest uzyskać nowy głośnik do wymiany uszkodzonego lub uszkodzonego, to warto spróbować samodzielnie naprawić uszkodzony głośnik. Dostałem kilka głośników współosiowych z różnych samochodów. Niestety 2/3 głośników wytwarza zniekształcony sygnał podczas odtwarzania, a reszta po prostu nie działa. Poniżej zostanie przedstawiony materiał tylko na temat renowacji „zaśmieconych” samochodowych głośników współosiowych do późniejszego wykorzystania w projektowaniu lub instalacji w wielopasmowych stacjonarnych systemach głośnikowych. Przed rozpoczęciem pracy będziemy diagnostyka stan głośnika.
1. Sprawdź, czy nie ma śmieci. Głośniki typu koncentrycznego nie są całkowicie zabezpieczone przed przedostaniem się ciał obcych w szczelinę magnetyczną, jest to szczególnie niebezpieczne w przypadku starych samochodów pokrytych rdzą lub po naprawach blacharskich. Sprawdzenie jest proste - delikatnie palcami ruszaj się dyfuzora wewnątrz układu magnetycznego, jeśli jednocześnie wyraźnie słyszalne są obce dźwięki: szelest, trzaski, grzechotanie, oznacza to, że w szczelinę magnetyczną mogły dostać się metalowe drobiny.
2. Bierzemy tester i w trybie omomierza sprawdzamy rezystancję cewki. Jeśli jest opór, to tak jest w naszym przypadku. Jeśli nie ma rezystancji, warto sprawdzić, czy nie ma otwartych grubych, elastycznych przewodów miedzianych od zacisków głośnikowych do dyfuzora. Jeśli nie ma przerwy, najprawdopodobniej jest przerwa w cewce głośnika i ten przypadek samonaprawy nie jest uwzględniony w tym artykule. Instrukcje dotyczące samodzielnej naprawy podano poniżej.
1. Odlutowujemy elastyczne wyprowadzenia cewki z listków stykowych do połączenia głośnika i listków stykowych głośnika współosiowego.
2. Wyjmij głośniki współosiowe. Producent nie zapewnia naprawy zestawu głośnikowego i zainstalowane są głośniki współosiowe ciasno. Kolumna ze wzmocnionymi głośnikami wysokotonowymi została usunięta poprzez przewiercenie aluminiowego nitu. Pracujemy ostrożnie, najważniejsze jest, aby niczego nie rozerwać ani nie uszkodzić.
3. Fora napraw głośników podają metody demontażu stożka i podkładki centrującej. Ja też poszedłem tą ścieżką. Prace wykonujemy w plenerze przy braku źródeł otwartego ognia! Po zużyciu 100 ml acetonu nie udało się zdjąć dyfuzora i podkładki. Rozpuszczalnik szybko odparował bez zmiękczania linii kleju. W celu zaoszczędzenia czasu i rozpuszczalnika w miejscu klejenia nałożono bawełniany sznurek i zwilżono acetonem, aw razie potrzeby zwilżanie kontynuowano w miarę odparowywania aż do zmiękczenia kleju. Po zmiękczeniu cienkim śrubokrętem podważyć krawędź podkładki centrującej i unieść ją nad punkt klejenia. W przypadku karbowania dyfuzora wykonanego z cienkiej gumy należy działać ostrożniej i delikatniej, aby nie uszkodzić gumy.
Napełnianie rozpuszczalnikiem pofałdowania
4. Wyjmij dyfuzor. Uszkodzenie izolacji cewki głośnika jest zauważalne od zanieczyszczeń, które dostały się do wnętrza układu magnetycznego. Pod lupą przydatne jest przyjrzenie się stopniowi uszkodzenia pod kątem występowania zwarć (zarysowania do głębokości większej niż 40% średnicy drutu cewki), jeśli istnieje podejrzenie zwarcia skręty, to lepiej odrzucić głośnik. Za pomocą wilgotnej szmatki wyczyściłem dyfuzor, podkładkę centrującą i cewkę wewnątrz i na zewnątrz z brudu. Czyszczenie należy wykonywać ostrożnie, aby nie uszkodzić cewki.
Na cewce są rysy
5. Szczelina w systemie magnetycznym to smutny widok. Silny magnes mocno trzyma małe metalowe zanieczyszczenia i kurz. Próbowałem go wyczyścić mechanicznie, ale mały rozmiar szczeliny i jej krzywizna nie pozwoliły mi na skuteczne usunięcie gruzu. Postanowiłem użyć mocnego strumienia powietrza ze sprężarki powietrza - odprawa nie powiodła się! Musiałem użyć innego narzędzia - strumienia wody pod wysokim ciśnieniem z myjni samochodowej. Efekt jest taki, że jestem cały mokry, ale szczelina jest w 100% oczyszczona, a jednocześnie cała rama błyszczy jak nowa. Starałem się zrobić to ostrożnie, bo ciśnienie strumienia wody jest bardzo duże i przyznaję, że ze szczególną gorliwością można zniszczyć klej magnesu zestawu głośnikowego. Aby zapobiec rdzewieniu, należy natychmiast wysuszyć ramę i magnes. Po wyschnięciu warto sprawdzić czystość szczeliny pod lupą. A jak pokazuje doświadczenie, dobrym pomysłem jest uszczelnienie szczeliny taśmą, aby uchronić się przed przypadkowymi metalowymi odłamkami.
1. Po oczyszczeniu i wysuszeniu elementów głośnika montujemy konstrukcję. Ważne, żeby się nie spieszyć. Celem jest umieszczenie cewki w systemie magnesów dokładnie pośrodku i zapewnienie, że nie ma szczeliny i nie dotyka cewki. Z paska papieru biurowego A4 o szerokości 10 cm i długości około 18 cm składamy cylinder i wkładamy go do cewki dyfuzora. Cylinder powinien ciasno przylegać do cewki i nie powinien mieć w środku występów ani wybrzuszeń.
2. Spróbujmy wstawić taką konstrukcję w układ magnetyczny. Nie spiesz się! Lepiej poćwicz kilka razy. Cylinder powinien zagłębić się na pełną głębokość szczeliny magnetycznej, a cewka nie powinna poruszać się po wsuniętym cylindrze. Jeśli cewka porusza się z dużym wysiłkiem wokół cylindra, to konieczne jest skrócenie długości paska papieru, a jeśli cewka porusza się swobodnie, to konieczne jest zwiększenie długości paska papieru.
Włóż cylinder do szczeliny
Cewka porusza się ciasno w cylindrze
Cewka zainstalowana pośrodku
3. Trzymając cylinder w dolnej pozycji podnieść dyfuzor i posmarować klejem typu „Moment” miejsce sklejenia podkładki centrującej. Podkładkę orientujemy wzdłuż wyprowadzeń przewodów cewek i zacisków głośnikowych, a także wzdłuż wycięć w pofałdowaniu dyfuzora. Załóż podkładkę środkową.
4. Przyklej pofałdowanie dyfuzora.
5. Po wyschnięciu kleju przylutuj przewody cewki do zacisków.
6. Ostrożnie wyjmij papierowy cylinder. Sprawdzenie dyfuzora. Jeśli wszystko zostało zrobione poprawnie, nie powinno być żadnych obcych dźwięków.
7. Aby zamknąć układ magnetyczny przed zanieczyszczeniami uszczelniłem otwór cewki od strony dyfuzora czarnym spunbond, a od strony magnesu taśmą klejącą.
Przyklej podkładkę środkową
Uszczelnij otwór dyfuzora
Zaklej otwór
8. Na koniec sprawdzamy efekt pracy podłączając głośnik do źródła dźwięku.
Przy użyciu tej techniki kilka głośników zostało niezależnie odrestaurowanych do instalacji w stacjonarnych systemach akustycznych i odbiornikach radiowych w celu zastąpienia starych lub podartych głośników.
Próbowałem zbierać. Nie zawsze się to udawało.
Montaż zrobiłem inaczej. Po sklejeniu karbowania dyfuzora i podkładki centrującej, aż do wyschnięcia kleju, podłączyłem głowicę dynamiczną przez niskorezystancyjny opornik drutowy zmienny do transformatora o napięciu 6,3 wolta.
Wystarczyło lekko poruszyć dyfuzorem.
W tym przypadku sam dyfuzor został wycentrowany. Hałas natychmiast zniknął. Suszyć w tej pozycji.
Wada tej metody: 50 Hz nadal trudno wytrzymać przez długi czas.
Musisz podłączyć na stałe!
Profesjonaliści - jasne, ale amatorzy to potrafią!
Jak samodzielnie naprawić głośnik? Często zadawane pytania Część 2
Ta część poradnika pokazuje jak zdemontować system przenoszenia głośnika i usunąć opiłki ze szczeliny magnetycznej.
Do każdego pytania w FAQ można uzyskać dostęp z dowolnej strony za pośrednictwem menu Nawigacja w często zadawanych pytaniach.
Uważaj, aby nie zbliżać stalowych narzędzi do układu magnetycznego, zwłaszcza od strony dyfuzora lub podkładki centrującej! Może to spowodować uszkodzenie dyfuzora lub osłony przeciwpyłowej!
Jeśli nadal potrzebujesz używać narzędzi w pobliżu szczeliny magnetycznej, użyj narzędzi wykonanych z materiałów niemagnetycznych.
Jeśli podkładka centrująca jest przyklejona żywicą epoksydową, to naprawa głośnika w przypadku braku części zamiennych może być bardzo problematyczna.
W innych przypadkach złożoność naprawy zależy tylko od konstrukcji głośnika i klejów użytych do montażu. Jeżeli klej, którym skleja się zawiesinę oraz podkładkę centrującą można rozpuścić acetonem, to można spokojnie przystąpić do demontażu.
Większość klejów rozpuszcza się lepiej, gdy mówca jest jeszcze młody. Zdarzało się, że takie głośniki można było zdemontować w ciągu kilku minut. Do demontażu najlepiej nadają się połączenia klejone wykonane za pomocą kleju BF-2, BF-4 lub kleju o podobnych właściwościach.
Do demontażu głośnika potrzebne będą następujące narzędzia i materiały.
- Aceton jest rozpuszczalnikiem.
- Alkohol jest rozpuszczalnikiem.
- Pipeta* - do dozowania rozpuszczalnika.
- Skalpel - do cięcia spoin klejowych.
- Szpatułka - do cięcia spoin klejowych.
- Zapałki - jako przekładki.
- Gruby perkal (tkanina bawełniana) - do usuwania pozostałości kleju.
- Klucz oczkowy - do demontażu układu magnetycznego.
Mogą być również potrzebne inne narzędzia i materiały.
Chemicznie czysty aceton** jest preferowany w porównaniu z innymi rozpuszczalnikami ze względu na jego stosunkowo niską toksyczność. Dlatego lepiej wybrać aceton, nawet jeśli jest gorszy od innych rozpuszczalników. Np. spoiny klejone wykonane przy użyciu kleju 88H lepiej rozpuszczają się z octanem etylu, ale są znacznie bardziej toksyczne.
To prawda, że jeśli dyfuzor i podkładka centrująca są sklejone klejem BF-2 lub BF-4, to jako rozpuszczalnik można użyć alkoholu etylowego. Jednak możliwość, że alkohol może zawierać wodę, sprawia, że preferowany jest aceton.
W zależności od tego, co jest demontowane, dobierane są odpowiednie metody demontażu. Tak więc, na przykład, jeśli oderwana zostanie zawiesina papieru, to rozpuszczanie kleju należy przeprowadzić z najwyższą starannością. Jeśli gumowe zawieszenie odkleja się od obudowy głośnika, wtedy pracę można wykonywać bardziej agresywnie.
* Wygodną pipetę można wykonać ze szklanego pisaka, a „sztucznej żyły” z zakraplacza (taka elastyczna opaska, w którą wbija się igły tuż podczas wstrzykiwania leku do żyły). Zwykła pipeta medyczna szybko zawodzi pod wpływem acetonu, a jej długość nie pozwala na dotarcie do niektórych spoin klejowych.
** Czysty aceton łatwo rozróżnić po zapachu. To tylko zapach, który musisz znać. Niestety obecnie pod nazwą „Aceton” sprzedają wszystko. Często do butelek wlewa się dowolny rozpuszczalnik lub mieszaninę różnych rozpuszczalników. I nie ma w tym nic dziwnego, bo mamy 400 gr. aceton kosztuje tyle samo, co butelka wódki. To dobry powód, aby wymienić butelkę wódki na butelkę czystego acetonu w zakładzie produkcyjnym.
Jeśli masz problem z zachowaniem spokoju, umieść swój ulubiony film w tle, ponieważ zdejmowanie ruchomego systemu dużego głośnika może zająć dużo czasu.
Demontaż zawieszenia gumowego zaczyna się od jakiejś krawędzi, gdzie dopływ kleju jest mniejszy. Wlewając aceton i podnosząc krawędź zawiesiny, powstaje wnęka, do której ponownie wlewa się aceton.
Praca pójdzie szybciej, jeśli zaczniesz rozpuszczać klej w kilku miejscach jednocześnie.
Za każdym razem dodając kilka kropel acetonu do powstałych zagłębień, stopniowo podnoś brzegi. Aby zapobiec cofaniu się zawieszenia, zapałki są zastępowane pod nim. W miarę rozpuszczania się kleju zapałki przesuwają się na krawędzie wnęki.
Oddzielanie gumy od metalu nie jest zalecane. Guma może trwale odkształcić się, a nawet pęknąć.
Demontaż wieszaka kartonowego z boku obudowy różni się od demontażu wieszaków niepapierowych tylko tym, że wymaga większej dokładności i cierpliwości.
Nie należy dokładać wszelkich starań, aby nie uszkodzić zawiesiny, która staje się szczególnie podatna na działanie rozpuszczalnika.
Jeśli użyjesz zbyt dużej ilości rozpuszczalnika, możesz uszkodzić płaszczyznę montażową zawieszenia i samą falistość. Dlatego też, jeśli połączenie klejowe jest trudne do rozpuszczenia, należy zastosować efekty mechaniczne. Tutaj sprawdzi się niezbyt ostry skalpel.
Jeśli zauważysz, że pofałdowanie tektury zaczęło się rozwarstwiać, lepiej przerwać pracę i pomyśleć o innej technologii.
Po zdemontowaniu zawieszenia papierowego płaszczyzna montażowa może ulec deformacji. Możesz przywrócić go do pierwotnego kształtu, jeśli położysz dyfuzor na płaskiej szybie lub innej odpornej na rozpuszczalniki powierzchni i ponownie lekko zmiękcz płaszczyznę montażową acetonem. Podczas tej operacji możesz usunąć pozostały klej.
W niektórych przypadkach, na przykład, gdy sama krawędź pofałdowania papieru od strony korpusu jest już uszkodzona, istnieje możliwość odcięcia zawieszenia wzdłuż krawędzi i nadbudowania utraconej krawędzi montażowej tkaniną lub papierem. Wydawać by się mogło, że jest to zbyt czasochłonna opcja naprawy, ale w przypadku zniszczenia zawieszenia pod wpływem rozpuszczalnika, naprawa głośnika bez zapasowego stożka będzie zupełnie niemożliwa.
W innych przypadkach zawieszenie łatwiej odkleja się od strony dyfuzora, a nie od strony korpusu. Metoda ta dała dobre rezultaty przy naprawie głośników 10GDSH-1 (10GD-36) z piankowym zawieszeniem, jednak gdy były nowe.
W niektórych przypadkach podczas przewijania głośnika podkładka centrująca jest odklejana tylko z boku obudowy. Dzieje się tak zwykle, gdy klej, którym przyklejona jest podkładka do dyfuzora, nie rozpuszcza się dobrze i dyfuzor może ulec uszkodzeniu podczas demontażu.
Ale zdarza się też w drugą stronę, że o wiele łatwiej jest skleić połączenie pomiędzy podkładką centrującą a dyfuzorem niż po jego zewnętrznym obwodzie. Wtedy staje się możliwe niecentrowanie głośnika podczas montażu.
Czasami jednak po przewinięciu i zamontowaniu takiego głośnika może wymagać dodatkowego wyrównania. Dotyczy to głównie głośników, w których podkładka centrująca nie jest przyklejona do stożka, ale do tulei i może to wynikać ze zbyt dużego odstępu pomiędzy tuleją a podkładką centrującą.
Podczas demontażu podkładki centrującej z boku korpusu, spoina klejowa jest nasączana rozpuszczalnikiem natychmiast na całym obwodzie. Gdy klej zmięknie, krawędź podkładki unosi się, a pod nią umieszczane są zapałki.
Podczas demontażu podkładki centrującej od strony dyfuzora, spoina klejowa jest impregnowana rozpuszczalnikiem, również bezpośrednio na całym obwodzie.
Aby zapobiec uszkodzeniu dyfuzora podczas długotrwałej ekspozycji na rozpuszczalnik, proces można przyspieszyć za pomocą małej szpatułki.
Pod koniec demontażu dyfuzora i podkładki centrującej, pozostałości kleju usuwa się ze wszystkich powierzchni za pomocą rozpuszczalnika i perkalu (tkaniny bawełnianej).
Aby zapobiec przedostawaniu się zanieczyszczeń do szczeliny magnetycznej, szczelinę uszczelnia się taśmą elektryczną.
Jeśli w szczelinie magnetycznej znajdują się opiłki metalu, to podczas pracy głośnika mogą pojawić się pasożytnicze podteksty, takie jak szelest, trzaski i tak dalej.
Do usuwania trocin używa się dwóch prostych narzędzi - kawałka drutu miedzianego lub mosiężnego i drewnianej szpatułki. Łopatkę do dużych głośników można wyciąć z rączki z małego pędzelka, a do małych z wykałaczki.
Najpierw za pomocą wygiętego drutu trociny przesuwają się w widoczny obszar szczeliny magnetycznej.
Następnie drewnianą szpachelkę pokrywa się warstwą kleju 88H, który pozostawia się do wyschnięcia. Gdy klej nieco stwardnieje, szpatułkę umieszcza się w szczelinie magnetycznej i zbiera się trociny. Jeśli nie można było usunąć wszystkich trocin za jednym razem, ostrze jest czyszczone i nakładana jest na niego nowa warstwa kleju.
Obie powyższe operacje powtarza się, aż trociny przestaną być widoczne w szczelinie magnetycznej.
Cześć wszystkim! Nazywam się Michael, teraz opowiem wam historię o tym, jak udało mi się wymienić moją dvenashkę na Camry 2010. Wszystko zaczęło się od tego, że awarie dvenashki zaczęły mnie szalenie denerwować, wydawało się, że nic poważnego nie zostało złamane, ale w drobiazgach, cholera, było tak wiele rzeczy, które naprawdę mnie wkurzyły. Tutaj narodził się pomysł, że nadszedł czas, aby zmienić samochód na samochód zagraniczny. Wybór padł na dziesiąte lata Tayotu Camry.
Pewnego pięknego dnia mam samochód na świszczący (ripel) głośnik Postanowiłem po prostu wymienić go na nowy. Po tym, jak dowiedziałem się, że dobre głośniki nie są tanie, postanowiłem spróbować. naprawa starego głośnika. Do naprawy i usuń hałas głośnika Będziemy potrzebować:
- Śrubokręt
- Aceton
- Taśma dwustronna
- Rolka aparatu
- Nóż
- Bateria 3V
- Klej do gumy (na przykład „Moment”)
- Strzykawka
- Nożyce
- Kawałek papieru do rysowania
Nasączamy górną gumę i dolny dyfuzor z kleju. Aby to zrobić, użyj strzykawki wypełnionej acetonem.
Zdejmowanie górnej membrany ostrym nożem, stopniowo zwilżając acetonem. To samo robimy z dolnym dyfuzorem.
Styki lutowane za pomocą lutownicy.
Poluzuj środkową śrubę i ostrożnie usuń wszystko.
Jeśli uzwojenie cewki nie jest nienaruszone, musisz skontaktować się z przewijaczami.
Przecieramy cewkę z metalowych kropelek i gruzu.
Potrzebować pocierać wokół rdzenia. Używamy do tego taśmy dwustronnej. Naklejamy go na kawałek wąskiej tektury i staramy się zebrać w środku brud.
Potrzeba sprawdzenia, aby rdzeń znajdował się dokładnie w środku. Podczas instalacji konieczne jest wyraźne wyśrodkowanie cewki.
Dlatego podczas instalacji będzie nam przeszkadzał górny głośnik, który również trzeba wylutować.
Mój głośnik zaszeleścił, ponieważ wnętrze cewki dotykało rdzenia. (ślad jest wyraźnie widoczny na zdjęciu).
Centrowanie za pomocą filmu fotograficznego. Folia musi być owinięta wokół rdzenia tak, aby nie była ona ani więcej, ani mniej.
Ostrożnie umieść go tam, abyś mógł go następnie zdobyć.
Czyścimy powierzchnie z kleju i nałóż nową warstwę kleju. Najpierw w dolnej części, gdzie znajduje się membrana, opuść ją i jeszcze raz sprawdź wyrównanie z baterią. Kiedy styki się zamykają, membrana powinna się cofnąć.
Niech klej wyschnie i sprawdź, czy membrana jest dociśnięta. Nie dotykamy membrany, aby nie obniżyć centrowania.
Dalej przyklej górę. Nakładamy klej i dociskamy na jeden dzień. Użyłem do tego spodka idealnie pasującego do średnicy, puszki z farbą i kwiatka mojej żony 🙂
Po wyschnięciu wyjmij film i sprawdźtak, że nie ma uderzenia po naciśnięciu.
Później przylutuj wszystko z powrotem.
W rezultacie ja oszczędzaj na dźwięku 2600r.
Wideo naprawy głośników
Muzyka w samochodzie to przyjemność i rozrywka na drodze, ale jest jeden nieprzyjemny moment. Głośniki w samochodzie są stale narażone na kurz i brud, z ulicy dolatują wszelkiego rodzaju śmieci, szczególnie cierpią na to głośniki w tylnej półce hatchbacków. Z biegiem czasu zanieczyszczenia gromadzą się w nich tak bardzo, że dyfuzor zaczyna wydawać straszne grzechotanie podczas pracy.
W tym artykule pokażę Ci, jak możesz spróbować naprawa głośników improwizowane środki w domu. W Internecie jest wiele podobnych artykułów i instrukcji, ale chcę tylko podzielić się swoim doświadczeniem.
Mam parę 3-drożnych 3-drożnych głośników samochodowych współosiowych 6x9″ z powyższymi objawami. Rezerwację zrobię od razu, podczas pracy musisz zachować maksymalną ostrożność, dokładność i cierpliwość, jeśli nie chodzi o ciebie, lepiej nawet nie zaczynać.
We wstępie chciałbym przypomnieć trochę teorii na temat budowy i działania głowic dynamicznych, dzięki czemu łatwiej będzie mi dokładniej wyjaśnić proces w tekście.
Trzęsienie i hałas w pracy głośnika powstają z powodu zanieczyszczeń, które podczas ich pracy (ruchu) wpadły między cewkę a rdzeń. Takie szczątki mogą zawierać cząstki metalu i inny pył magnetyczny, którego usunięcie w prosty sposób jest problematyczne. W tym przypadku naprawa głośników zaczyna się od demontażu. Od razu zastrzegam, że kolumny z założenia nie są przeznaczone do demontażu i w związku z tym producenci tych kolumn nie przewidują tego w swojej konstrukcji. Ale wszystko, co zostało zmontowane, można zdemontować, wystarczy odpowiednio przymocować głowę i ręce.
Demontaż głośnika rozpoczyna się od przylutowania przewodników prądowych od dyfuzora do listwy zaciskowej. W naszym przypadku jest to wielopasmowy głośnik samochodowy, do którego rdzenia przymocowane są jeszcze dwa mniejsze – średniotonowy i wysokotonowy. Z nich należy również odlutować przewodniki, a korpus mocujący je do rdzenia należy odkręcić śrubą przechodzącą przez rdzeń od strony magnesu. W normalnej dynamice w tym miejscu dyfuzora znajduje się zaślepka i nie trzeba jej zdejmować.
Następny krok w naprawa głośników nastąpi oddzielenie dyfuzora od kosza. Oddzielimy dyfuzor wraz z zawieszeniem, wężownicą i podkładką centrującą. W fabrykach i fabrykach klej jest zwykle używany na podobieństwo domowego „momentu”, więc rozpuszczam go acetonem. Aceton pobieramy do zwykłej strzykawki medycznej i zwilżamy zawiesinę w miejscach, gdzie jest przyklejona do kosza. Cóż, jeśli możesz trochę zgiąć zawieszenie i przetworzyć je pod nim, bliżej kleju. To samo robimy z podkładką centrującą, ale nie wlewaj dużo acetonu, możesz coś odkleić.
Zanim aceton zacznie działać, może upłynąć dużo czasu i konieczne jest okresowe ponowne zwilżanie acetonem, ponieważ szybko znika. Podczas rozdzielania dyfuzora nie trzeba go ciągnąć, można rozerwać lub odkształcić zawieszenie i sam dyfuzor, można pomóc płaskim śrubokrętem używając go jako szpatułki. Należy działać ostrożnie, powoli, zwłaszcza przy pracy z ostrymi przedmiotami, w przeciwnym razie można łatwo uszkodzić stożek i całą pracę za nic, a głośnik na śmieci. Jeśli się nie odkleja, lepiej dodać aceton i poczekać. Po oddzieleniu dyfuzora przechodzimy do podkładki centrującej, należy obchodzić się z nią z taką samą ostrożnością i zrobić to samo.
Po oddzieleniu dyfuzora od kosza można przystąpić do czyszczenia otworu wokół rdzenia (rdzenia). Szczerze mówiąc, nie ma tu specjalnych przepisów i nie jest łatwo oczyścić magnes z metalowych odłamków. Szczelina jest bardzo wąska, a pełzanie tam za pomocą pędzli nie jest realistyczne. Udało mi się go wyczyścić metalowym klipsem (zdjęcie poniżej), który sam się namagnesował i przykleiły do niego metalowe szczątki. Możesz spróbować drewnianym lub plastikowym patyczkiem, czasem możesz przedmuchać powietrzem pod wysokim ciśnieniem. Ogólnie rzecz biorąc, czyścimy, jak się okazuje, najważniejsze jest to, aby wokół rdzenia nie pozostały żadne zanieczyszczenia.Konieczne jest również oczyszczenie samej cewki, dużo zanieczyszczeń też do niej przykleja. Trzeba się z nim obchodzić nie mniej ostrożnie niż z innymi częściami, można uszkodzić jego okrągły kształt i wtedy trzeba poszukać odpowiednich okrągłych trzpieni i wyprostować, inaczej hałas z głośnika będzie jeszcze większy niż wcześniej. Nawiasem mówiąc, zdjęcie poniżej pokazuje, jak aluminiowa rama cewki jest zjadana przez zanieczyszczenia podczas pracy, zdarza się, że drut się strzępi i następuje pęknięcie, w tym przypadku nawinięta jest nowa cewka, co będzie wymagało jeszcze więcej czasu, koncentracja i działanie.
Po zakończeniu sprzątania możemy powiedzieć, że to opanowaliśmy naprawa głośników, ale pozostaje do złożenia, i tutaj też są pewne niuanse.
Po zakończeniu pracy z klejem i pomyślnym zakończeniu zadania usuwania zanieczyszczeń z wnętrzności głośnika pozostaje umieszczenie głośników średniotonowych na rdzeniach i przylutowanie wszystkich przewodów na miejscu.
PS Metalowa osłona z siatki, która zwykle jest dostarczana z głośnikiem, praktycznie nie chroni go przed kurzem i drobnymi zanieczyszczeniami, w przyszłości, aby głośnik działał dłużej bez naprawy, radzę wkleić do niego zwykłe damskie rajstopy nylonowe siatka ochronna w dwóch lub trzech warstwach. Dzięki takiemu filtrowi małe zanieczyszczenia nie dostaną się do środka, wygląd i sam głośnik zostaną zachowane, a dźwięk przejdzie bez problemów.
|
Wideo (kliknij, aby odtworzyć). |
Na tym kończy się artykuł. naprawa głośników i mam nadzieję, że informacje będą dla Ciebie przydatne.
