VIDEO
W wyniku wieloletniego regularnego czytania jedna z książek w mojej bibliotece wymagała remontu. To dość ekscytujące zajęcie, które może stać się dobrym hobby, a nawet źródłem dochodu. Zaczynajmy!
Podczas badania okazało się: korzeń jest mocno uszkodzony, a jego odbudowa nie jest wskazana; podarta wyklejka przednia; ilustracje odpadły.
Blok jest dość mocny, z wyjątkiem pierwszej strony pierwszego zeszytu, który został oderwany wraz z okładką i nie jest wymagana żadna specjalna interwencja.
Po ocenie uszkodzeń przystępujemy do demontażu księgi. Zwilż korzeń. Nakładamy na nią wilgotną szmatkę i pilnujemy, aby nie była zbyt mokra, ponieważ w rezultacie powstają „smugi”, które później są dość trudne do usunięcia. Alternatywnie możesz namoczyć klej na grzbiecie, trzymając go nad parą z dziobka czajnika lub dyszy generatora pary.
Po dostatecznym zmoczeniu grzbietu i oddzieleniu się kleju na nim od papieru należy ostrożnie oddzielić okładki oprawy od bloku, do czego potrzebny jest pewien wysiłek, ale nie nadmierny. Podczas rozdzielania okładek trzeba będzie odciąć gazę, która służy do mocniejszego połączenia bloku z wiązaniem. Po zdjęciu powiek z grzbietu odkleja się stary klej, resztki gazy itp. W związku z tym, że jedna z wyklejek jest rozdarta wzdłuż zagięcia, to również będzie wymagała naprawy.Dlatego konieczne jest również oddzielenie wyklejek od tektury wieczek, do czego również uciekamy się z nawilżaniem. Między tekturę wkładamy wilgotną serwetkę i uciskamy.
Z reguły do produkcji książek stosuje się kleje odwracalne, tj. można je moczyć i demontować bez poważnych konsekwencji. Niestety w tym przypadku klej, którym sklejane są wyklejki, okazał się praktycznie nierozpuszczalny. Dlatego podważamy krawędź papieru skalpelem i ostrożnie oddzielamy go od kartonu. W ten sposób wyklejka jest rozcinana, a jej część wraz z klejem pozostaje na tekturze. Nie jest to przerażające, ale wyklejkę trzeba wtedy dodatkowo wzmocnić, przyklejając do niej arkusz cienkiego papieru. Nie musisz suszyć rozdzielonych wyklejek, ale od razu zacznij je naprawiać.
Aby odnowić wyklejki, połóż je na cienkiej folii silikonowej, zwilż i zorientuj względem siebie. Następnie za pomocą skalpela, szydła lub igły łączymy brzegi łez, usuwamy zmarszczki i fałdy. Wszystkie uszkodzenia przyklejamy pastą (przepis podano poniżej). W razie potrzeby wzmocnij zagięcie papierem renowacyjnym o jednakowej wytrzymałości. Po zakończeniu tego etapu odwróć go, przesuń wyklejkę na podkład szklany i usuń folię silikonową, pozostawiając ją na szkle. Szkło musi być idealnie czyste, ponieważ w przeciwnym razie arkusz mocno się do niego przyklei. Możesz grać bezpiecznie i ostrożnie wyjąć jeszcze nie do końca wyschniętą wyklejkę ze szkła i przenieść ją na bibułę w celu ostatecznego wysuszenia.
Wyklejkę pokrywamy pastą i przyklejamy na nią kartkę papieru, aby ją wzmocnić i wysuszyć. Aby uzyskać lepszą przyczepność i wyrównanie arkusza wzmacniającego, można go zwinąć za pomocą wałka. Tekst na arkuszu będzie zwrócony w stronę tekturowej oprawy i nie będzie widoczny. Po wyschnięciu odciąć nadmiar części arkusza do rozmiaru wyklejki.
Teraz przyszła kolej na blok. Na początek odłóż pierwszą stronę i okładkę. W tym celu pokrywamy krawędź bloku przy grzbiecie, przyklejamy stronę i wysyłamy pod prasę. Wygodnie jest użyć metalowej linijki, aby utworzyć wąski pasek pasty w miejscu przyklejenia strony.
Następnie do bloku przykleja się wyklejki - podobnie jak na pierwszej stronie, a grzbiet dodatkowo wzmacnia się papierem renowacyjnym (opcja). Zaciskamy blok w imadle i przyklejamy papier. Fałdy tego papieru można lekko zagiąć (5-7 mm) na pierwszą i ostatnią wyklejkę.
Aby zabezpieczyć górną i dolną stronę grzbietu i dodatkowo wzmocnić blok książki, należy wykonać kaptal. Captal może mieć postać gotowej taśmy przyklejanej do grzbietu lub ręcznie tkanego. Oto drugi sposób, jako bardziej niezawodny i piękny. W odpowiednich miejscach bloku należy przebić otwory od wewnątrz na zewnątrz, aby poprowadzić nić. Nie ma potrzeby przekłuwania każdego zeszytu, dzięki czemu przebicia wykonuje się przez zeszyt. Wstawiamy paski papieru dla wygody wyszukiwania dziur. Zapinamy dwoma szpilkami skórzany pasek o takiej wysokości, aby nie wystawał ponad pokrowce i rozpoczynamy tkanie. Przy wystarczających umiejętnościach nie trwa to długo. Po zamocowaniu nici klejem wystające części skóry są odcinane. Ta sama procedura jest powtarzana dla dolnej części kręgosłupa.
Po utkaniu kaptalu przyklejamy gotową gazę, aby zapewnić mocne połączenie bloku książki z okładkami oprawy.
Podczas otwierania książki grzbiet powinien odsunąć się od bloku książki, dlatego przygotowujemy tzw. rękaw i pozostał w tyle. Z nietwardego kartonu wyciąć pas o szerokości i wysokości pasującej do bloku z wieczkami. Wyklejamy tubkę z papieru pakowego i przyklejamy do szczeliny.
Wytnij pasek cienkiej skóry i zbierz na nim obie okładki segregatorów i pozostań w tyle z rękawem. W efekcie otrzymujemy prawie skończoną oprawę.
Na koniec trzeba nieco przyciąć rękaw i owinąć z tyłu skórzany pasek, który służy jako kręgosłup.
Kolejnym krokiem jest wytłoczenie tytułu i nazwiska autora na grzbiecie.W tym celu należy wybrać czcionkę Arial, która jest zgodna z czcionką na oryginalnej oprawie i za pomocą folii do stemplowania nanieść nazwę na skórę.
Aby nadać oprawie nieco oryginalności i rozpoznawalności, postanowiono zrobić tytuł i autorów na osobnym, nieco ciemniejszym prostokącie ze skóry, a następnie wkleić go w grzbiet.
Pozostaje wkleić blok do okładki.
Można od razu nasmarować grzbiet i wyklejki pastą i umieścić wyklejkę w oprawie, ale łatwiej i dokładniej jest najpierw przykleić tylną okładkę do wyklejki, a dopiero potem przystąpić do przyklejania okładek do oprawy na wyklejki. Ponieważ książka nigdy nie posiadała zakładki (wstęgi-zakładek), przyklejając tylną wyklejkę, wklejamy ją między nią a okładkę oprawy. Miejsce klejenia można dodatkowo wzmocnić podkładką papierową pomiędzy wyklejką a taśmą.
Wyklejki przyklejamy do kartonu i wysyłamy pod prasę. W takim przypadku wystarczy nacisk małego żelazka.
Przepis na klej do mąki: Klej do mąki jest najczęściej stosowany w renowacji. W zależności od rodzaju pracy, stanu i właściwości papieru stosuje się kleje płynne i gęste.
Klej w płynie: - mąka pszenna najwyższej jakości 70 g. - woda destylowana 1000 ml. - Żelatyna 10g. - gliceryna 5 ml. - środek antyseptyczny: roztwór nipogin z alkoholem 2 g w 15 ml. 96% alkohol etylowy.
Gruby klej: - mąka pszenna najwyższej jakości 130 g. - woda destylowana 1000 ml. - Żelatyna 12g. - gliceryna 8 ml. - środek antyseptyczny: roztwór nipogin z alkoholem 3 g w 15 ml. 96% alkohol etylowy.
W tym artykule Buklya powie Ci, jak przywrócić książkę własnymi rękami i nadać jej drugie życie, a jednocześnie pokazać swoją kreatywność.
W dobie informatyki i Internetu wciąż są wśród nas osoby, które preferują zapach atramentu, twardą oprawę i żółte strony tej książki. Wielu z nas uwielbia trzymać książkę i przeglądać szeleszczące strony. Niestety, ulubiona książka może się zużyć i stać się bezużyteczna.
Przed nami stara książka, której okładka odpadła i strony się odrywają. Jeśli nic nie zostanie zrobione, wkrótce książka po prostu się rozpadnie i będzie musiała ponownie ją okleić.
Jak widać, nie ma żadnej osłony od tyłu, więc zrobimy to sami, korzystając z dostępnych środków.
Więc najpierw ostrożnie zdejmijmy przód pokrywy, aby było jasne, co należy naprawić. Oprócz nowej twardej okładki konieczne jest wykonanie nowej wyklejki, przyklejenie bloku, aby książka nie zgubiła stron oraz wykonanie taśmy captal (taśma ta trzyma blok stron z okładką).
Bardzo powoli i ostrożnie usuwamy ze stron wszystkie niepotrzebne treści. W przypadku, gdy kaptal siedzi mocno i nie chce się w żaden sposób odklejać, to nie ma potrzeby zdejmowania tego elementu. Możesz go po prostu przykleić PVA.
W przypadku, gdy taśma zostanie całkowicie zerwana, musisz zrobić nową.
Aby to zrobić, weź prostą gazę i wytnij prostokąt, który pasuje do rozmiaru grzbietu książki.
Jeśli po przyklejeniu gazy nadmiar tkaniny wystaje, można go odciąć nożyczkami.
W rezultacie powinniśmy otrzymać tak, jak pokazano na powyższym obrazku. Zwróć uwagę, że gazę można przykleić w jednej warstwie lub w kilku warstwach, aby zapewnić bezpieczniejsze mocowanie.
W celu lepszego związania stron książki i gazy należy nałożyć klej na gazę, rozprowadzić równomiernie na grzbiecie książki i umieścić pod prasą.
Inne książki lub inne ciężkie przedmioty mogą być używane jako prasa.
Podczas gdy klej na naszym bloku wysycha my zajmiemy się okładką, wyklejkami i grzbietem.
Do nowej okładki potrzebujemy kartonu lub bardzo grubego papieru. Konieczne jest zmierzenie starej osłony, jeśli taka istnieje. Jeśli go nie ma, musisz zmierzyć książkę i dodać 5 mm ze wszystkich stron.
Okładkę można podzielić na dwie części, tworząc dwa prostokąty, lub wyciąć jedną pełną, ale wtedy trzeba się postarać, aby ją poprawnie złożyć na grzbiecie książki.
Teraz zacznijmy od flyleaf.Do tego potrzebujemy białej księgi, najczęstszej. Jeśli jesteś osobą kreatywną i naprawdę chcesz zrobić coś niezwykłego, możesz wziąć papier pastelowy, który jest nieco mocniejszy niż zwykły papier lub po prostu papier kolorowy.
Złóż ulotkę na wyklejkę na pół wzdłuż jej długości. W efekcie wyklejka powinna mieć taki sam rozmiar jak strony książki.
Wklej flyleaf na pierwszej stronie bloku. Aby to zrobić, musisz cofnąć się o 5 mm od kręgosłupa na całej jego długości.
W ten sam sposób wykonujemy drugą wyklejkę i przyklejamy ją na ostatniej stronie naszej książki.
Kończymy z książką w bardzo miękkiej oprawie.
Ponownie weź gazę i zrób nową podstawę, która pomieści kartki i wyklejkę. Na tej podstawie dołączymy nowy grzbiet książki.
Tym razem szerokość z każdej strony gazy powinna być szersza o 2 cm, aby można było owinąć strony wokół boków. Okazuje się, że gaza będzie na wylocie. Później, gdy przykleimy okładkę, tkanina przejdzie pod wyklejkę, więc jedną stronę papieru połączymy z okładką.
W razie potrzeby gazę można skleić w kilku warstwach.
Ostatecznie powinniśmy otrzymać powyższy obrazek. Książka już nabiera nowego wyglądu.
Teraz zacznijmy tworzyć nową okładkę do naszej książki. Tekturę już przygotowaliśmy, ale aby nasza okładka wyglądała atrakcyjniej potrzebujemy białą kartkę (możliwy inny kolor) A4.
Nasmaruj karton klejem i przymocuj go do środka arkusza.
Gdy klej wyschnie, odetnij rogi arkusza, lekko cofając się od krawędzi kartonu.
Wystające krawędzie papieru smarujemy klejem i ostrożnie przyklejamy do kartonu. Musimy postarać się, aby klej nie wystawał na tekturę, w przeciwnym razie nie będzie bardzo piękny. Nie zapomnij usunąć nadmiaru powietrza, gdy przyklejamy papier do tektury, w przeciwnym razie pójdzie w bąbelki i będziemy musieli zacząć od nowa.
W ten sam sposób reguluje resztę papieru. Rezultatem będzie pierwszy blankiet na przyszłą okładkę. Po sklejeniu wszystkich boków konieczne jest umieszczenie tej części pod prasą, aż całkowicie wyschnie.
Tył okładki wykonujemy w ten sam sposób.
Po wyschnięciu okładki należy ją przykleić do wyklejki książki.
Weź kolejną kartkę papieru i umieść ją pod górną wyklejką. Delikatnie nasmaruj klejem wyklejkę i przyklejoną do niej gazę.
Klej należy nakładać szybko, aby papier nie zamoczył się.
Okładkę przyklejamy do wyklejki i wygładzamy miękką szmatką, aby usunąć ewentualne nierówności. To samo robimy z tyłem okładki, po czym całą książkę kładziemy pod prasę.
Podczas gdy książka jest pod presją, zrobimy nowy kręgosłup.
Aby to zrobić, weź papier milimetrowy, aby wykonać wzór na kręgosłup. Mierzymy szerokość, biorąc pod uwagę, że kręgosłup ma zaokrąglony kształt i długość. Mam 3, 5 cm. Potem dodajemy po 2 cm z każdej strony.
Zgodnie z uzyskanymi parametrami wykonujemy wzór i nanosimy go na materiał, z którego wykonamy kręgosłup.
Jako materiał możesz użyć skóry, papieru, tkaniny i dowolnych innych materiałów.
Konieczne jest wykonanie linii na materiale, wzdłuż których będą widoczne fałdy, które powinny iść do dołu i góry okładki.
Klejenie grzbietu najlepiej zacząć od dołu książki. Wystające 2 cm smarujemy klejem i kładziemy książkę na wierzchu, a następnie dociskamy.
Dopiero wtedy można skleić resztę kręgosłupa. Książkę wysyłamy pod prasę, aż klej całkowicie wyschnie.
To wszystko! Dostaliśmy nową okładkę, a książka miała zupełnie inny wygląd.
Wszystko zależy od Twojej wyobraźni i kreatywnego myślenia.
Artykuł powstał na podstawie czasopisma „Targi Mistrzów” (introligatorstwo).
Rozstanie się z ukochanymi lub użytecznymi książkami może być bardzo trudne. Nawet jeśli od czasu do czasu nieostrożne obchodzenie się lub zbyt częste używanie, stają się bezużyteczne.Jest jednak całkiem możliwe, aby nadać drugie życie tomowi z wierszami drogimi sercu lub książką przydatnych wskazówek odziedziczonych po babci w domu własnymi rękami.
Okładka jest pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę przy ocenie stanu książki. Jeśli brakuje części przedniej lub tylnej lub są one poważnie uszkodzone, wyklejki są w opłakanym stanie, to nie pozostaje nic innego, jak zrobić nową. Lub użyj odpowiedniej z innej książki, której nie masz nic przeciwko poświęceniu. Najpierw rozważ drugą opcję, jako najprostszą:
Starannie oddzielamy wymagającą wymiany okładkę od głównego bloku odrestaurowanej księgi, starając się w jak największym stopniu zachować jej integralność.
Z innej książki czyścimy odpowiednią gotową okładkę z resztek kleju i papieru. Najważniejsze, że pasuje do pożądanego rozmiaru.
Jeśli udało Ci się całkowicie znaleźć odpowiednią okładkę, pozostaje tylko pomyśleć o projekcie. Aby to zrobić, możesz użyć dobrze zachowanych fragmentów ze starej okładki. Zeskanuj je, popraw np. w Photoshopie, wydrukuj na kolorowej drukarce i naklej na przód, tył i grzbiet. Ale można pokazać twórczą wyobraźnię i uczynić projekt oryginalnym autorem.
Aby wykonać nową okładkę własnymi rękami, będziesz potrzebować odpowiednich arkuszy tektury, najlepiej gęstej, o grubości 1,5–2 mm. Ale odpowiedni jest również prosty, w tym ponownie z okładek starych lub niepotrzebnych książek. Tylko technologia będzie teraz nieco inna:
Słowo oprawa w wąskim szczególnym znaczeniu to ta część księgi, która łączy ze sobą wszystkie jej strony. Ale dość często używa się go również w szerszym znaczeniu, mówiąc na przykład starą oprawę, szykowną oprawę itp. Lub mają na myśli proces tkania arkuszy papieru. Oprawa starych ksiąg jest rodzajem strażnika historii. Wszakże w różnym czasie w ich produkcji stosowano różne technologie. Aby jednak opanować podstawy introligatorstwa w domu, wystarczy zająć się książkami w miękkiej lub twardej oprawie.
Jak skleić książkę w miękkiej oprawie? Trzeba ją skleić, ponieważ wszystkie arkusze takiej książki łączy się tylko cienką warstwą kleju nałożoną na całą powierzchnię kręgosłupa. Sama okładka jest przyklejana bezpośrednio do bloku strony w prosty, ale z reguły zawodny sposób. Jest naprawdę miękka, czasami błyszczy na zewnątrz. Bardzo często książka z taką oprawą zaczyna się rozpadać już pierwszego dnia zakupu. A w tym przypadku nie pozostaje nic innego, jak ponownie przykleić książkę własnymi rękami. Ale najpierw zdecydowanie musisz kupić klej do oprawy introligatorskiej.
W żadnym wypadku nie należy używać kleju silikatowego i taśmy klejącej! Od kleju silikatowego nazywany jest też papeterią, oprawa stanie się twarda i krucha, a taśma klejąca za kilka lat straci swoje właściwości. Ponadto może być trudny do usunięcia bez uszkodzenia papieru, na którym był kiedyś wklejony.
Renowacja książek to jedyny sposób na uratowanie materiałów drukowanych. Czasami zdarza się, że w wyniku niewłaściwego użytkowania tracą swój pierwotny wygląd. Takiej książki nie można wyrzucić, ale ją naprawić. To przedłuży jej życie o lata.
Istnieje opinia, że drukowana książka zniknie. Ale mijają dziesięciolecia, a książki wciąż są wysoko cenione. Każda osoba ma książki bliskie sercu. Mogą to być prezenty od bliskich mu osób, zbiory porad czy ulubione wiersze. Jeśli szkoda wyrzucić coś bliskiego sercu, to zdecydowanie powinieneś opanować podstawy naprawy. Aby wykonać naprawy własnymi rękami, potrzebujesz narzędzi.
Wśród narzędzi, które będą potrzebne do restauracji książek, muszą znaleźć się:
Jeśli planujesz naprawić wiązanie, to warto przygotować wątki. Zwykłe nici bawełniane się nie sprawdzą. Są za cienkie do tego zadania, a ostre krawędzie papieru mogą je łatwo rozerwać. Zaleca się zakup nici, którymi pikowane są ubrania.Są mocne i niezawodne.
Jeśli nie chcesz zajmować się szyciem oprawy, możesz się bez niej obejść. W sprzedaży dostępne są specjalne haczyki, które służą do renowacji książek. Możesz je kupić w sklepie z artykułami biurowymi. Jeśli podoba Ci się pomysł użycia haczyków, musisz kupić dziurkacz. Dzięki niemu możesz wykonać te same otwory do montażu.
Problem z książkami w miękkiej oprawie polega na tym, że strony bardzo szybko zaczynają wypadać. Może się to zdarzyć już pierwszego dnia zakupu. Stąd niski koszt takich książek. Nie możesz zszyć książki w miękkiej oprawie, wystarczy ją przykleić. W żadnym wypadku nie należy używać taśmy. Za kilka lat straci swoje właściwości, a problem powróci. Co więcej, może być tylko gorzej, ponieważ bardzo trudno jest całkowicie usunąć ślady taśmy klejącej bez uszkodzenia stron. Dlatego lepiej schować taśmę klejącą daleko, a zamiast tego kupić specjalny klej. Ale klej silikatowy również nie nadaje się do tej pracy. Przed rozpoczęciem wszelkich prac konieczne jest oczyszczenie korzeni starego kleju. To pozwoli mu lepiej zazębiać się ze stronami. Ślady należy usunąć miękkim papierem ściernym. Po zakończeniu tej pracy należy dokładnie wyczyścić kręgosłup za pomocą pędzla.
Oprawę w miękkiej oprawie można naprawić za pomocą następujących materiałów eksploatacyjnych:
specjalny klej do oprawy książek;
niezawodny wątek;
wyrzynarka do metalu;
urządzenie zaciskowe.
Proces przywracania książki Miękka okładka wygląda tak.
Najpierw zdejmij okładkę i ostrożnie złóż i wyrównaj wszystkie strony. Zaciśnij je specjalnym urządzeniem, aby nie rozpadły się podczas procesu renowacji.
Następnie oczyść strony z resztek kleju i podartego papieru. Aby to zrobić, użyj miękkiego papieru ściernego. Wszystkie ruchy powinny być lekkie i płynne, aby nie uszkodzić stosu kartek.
Cięcia wykonuje się na całej długości kręgosłupa za pomocą wyrzynarki. Powinny wchodzić głęboko w kręgosłup na odległość do 2 mm. Odległość między samymi cięciami powinna wynosić 3-4 cm.
Następnie musisz policzyć liczbę wykonanych nacięć i wyciąć taką samą ilość nici. Długość nici powinna być taka sama jak długość nacięć.
Wykonane wnęki są oczyszczone z kurzu i gruzu. Klej nakłada się na nitki, w nacięcia, a następnie nitki wkłada się we wgłębienia.
Książkę pozostawia się do całkowitego wyschnięcia. Gdy wyschnie, możesz przystąpić do mocowania pokrowca. Możesz zostawić starą okładkę i przykleić ją klejem. Nadal zaleca się zastąpienie go twardym, aby książka była bardziej trwała.
W domu możesz odnowić nie tylko miękkie okładki, ale także twarde. Aby to zrobić, pokrywa jest usuwana. Jeśli jego stan jest zadowalający, z pewnymi krótkotrwałymi defektami, można go zeskanować, a otrzymany obraz przetworzyć w Photoshopie. Brakujące miejsca można zastąpić nowymi według własnych upodobań. Jeśli nie chcesz odnawiać starej okładki, stwórz zupełnie nową. Ozdobi książkę i będzie wyglądać bardzo oryginalnie.
Wydrukowana nowa okładka jest przyklejana do podstawy. Okładka może pochodzić ze starej książki. Będzie bardzo dobrze, jeśli uda Ci się podnieść dokładnie rozmiar książki. W takim przypadku wystarczy nakleić na nią wydrukowany arkusz i przykleić go do stron. Wcześniej warto oczyścić grzbiet ze śladów kleju i podartych stron.
Jeśli nie możesz znaleźć pokrowca zgodnie z wymaganymi parametrami, możesz to zrobić sam. Wymaga to tektury i skóry. Karton jest cięty do żądanych parametrów i oklejany papierem. Następnie wszystko pozostawia się do wyschnięcia na kilka godzin pod ciśnieniem. Jeśli w domu jest biblioteka, to stos książek znakomicie spełni rolę prasy.
Kiedy produkt wyschnie, musisz zacząć robić kręgosłup. Zaleca się zabranie prawdziwej skóry lub jakościowego zamiennika. Musi być przyklejony z obu stron za pomocą kleju. Jego długość obliczana jest na podstawie długości samego produktu.
Książkę w twardej oprawie można uznać za odrestaurowaną, jeśli okładka jest już przymocowana do grzbietu.
Restauracja starych książek to bardzo ważny krok, ponieważ jeden niezręczny ruch może całkowicie zrujnować książkę. Są agencje, które robią to profesjonalnie. Z ich pomocą odbudowa będzie idealna. Mają duże doświadczenie w takiej pracy i dysponują odpowiednimi materiałami. Ale jeśli chcesz przywrócić stare książki własnymi rękami, musisz przestudiować informacje o tym, jak to się robi. W profesjonalnej oprawie do uzupełnienia brakujących fragmentów stron używa się pulpy papierowej. W domu możesz wyrównać strony za pomocą prasy. Aby to zrobić, musisz rozłożyć książkę. Do przywrócenia utraconych fragmentów można wykorzystać nowe arkusze papieru, mechanicznie je komponując.
Jeśli książka jest przygotowywana do sprzedaży, konieczne jest przeprowadzenie renowacji. Pomoże to podnieść jego wartość. Często przywracają też stare książki do domowej biblioteki. Odrestaurowana księga może być przechowywana i używana przez wiele lat. Niektórzy koneserzy antyków twierdzą, że pozostaje w dobrym stanie nawet do 100 lat.
Renowacja starej książki często odbywa się przy użyciu starych materiałów: fragmentów kartek, wyklejek, okładek. Ale jest to dostępne tylko w specjalnych agencjach, które się tym zajmują. Przez lata praktyki zgromadzili wiele materiałów, które przetrwały od średniowiecza. Ale wcale nie jest konieczne zamawianie usługi renowacji ze starymi materiałami. Możesz dokonywać napraw za pomocą nowych materiałów, które są podatne na sztuczne starzenie.
Jeśli nie wiesz, jakie są etapy przywracania, zwróć uwagę na tę sekcję. Etapy prac konserwatorskich:
parsowanie książki na strony;
ocena pracy do wykonania;
wyrównanie złożonych elementów;
przywracanie utraconych fragmentów;
przywrócenie okładki;
szycie elementów.
Jeśli potrzebujesz bardzo szybko dokonać naprawy, niektóre agencje mogą zaoferować usługę konserwacji. Pozwala to na doprowadzenie księgi do jej właściwej formy, ale z warunkiem jej dalszej renowacji. Ta usługa będzie również odpowiednia dla tych osób, które obecnie nie mają wymaganej kwoty, aby zapłacić za pełne usługi naprawcze.
Istnieją grawerowane okładki, które można odrestaurować w domu. Aby to zrobić, musisz zeskanować pozostały grawer i pomalować go na swoim komputerze. Następnie musisz zrobić frazes i opieczętować nim żądany napis. Jeśli zgubisz ilustrację, możesz samodzielnie znaleźć tę samą książkę w bibliotece i zeskanować brakującą ilustrację.
Stare książki mogą mieć metalowe części na okładce, które z czasem się gubią. Można je również wymienić w domu. Wymaga to doświadczenia w obróbce metalu w przypadku utraty nóg. Jeśli potrzebujesz kręconych narożników, lepiej zwrócić się do profesjonalistów.
Ale powstałe elementy będą błyszczały nowym metalem, który zdradza proces renowacji. Części metalowe mogą być postarzane chemicznie, a efekt jest bardzo dobry.
Przywracanie książek „zrób to sam” to długotrwały proces, który wymaga wytrwałości, cierpliwości i czasu. Jeśli dołożysz wszelkich starań, będziesz zadowolony z efektu pracy.
I mamy kanał w Ya ndeks
Zapisz się, aby otrzymywać świeże materiały w momencie ich publikacji!
Chciałabym opowiedzieć o dwóch wystarczająco łatwe sposoby oprawy czasopism i książek , a także osobne kartki z różnych magazynów z potrzebnymi artykułami, na przykład o gotowaniu. Z biegiem czasu takie czasopisma oprawione w formę książek będą stanowić doskonałą bibliotekę. W latach stagnacji, gdy dobrych książek brakowało, zbierałem „science fiction” publikowane w czasopismach „Technologia młodości” i „Ural Pathfinder”, w których interesujące mnie historie i historie były drukowane wraz z sequelami. Na metody wiążące, które chcę tutaj zaproponować, nie spotkałem się jeszcze w literaturze. Oczywiście nie wymyśliłem ich sam, ale szpiegowałem specjalistę z miasta Priuralsk.
Zwykle przy oprawie poszczególne arkusze składa się w stos, w którym cofając się od krawędzi grzbietu, dziurkuje się, wierci lub przekłuwa otwory, a następnie arkusze zszywa wykorzystując te otwory. Jednak w wyniku tej technologii część tekstu okazuje się trudna do odczytania, zwłaszcza na tych arkuszach, na których tekst znajduje się bardzo blisko krawędzi arkusza od strony grzbietu przyszłej książki.
Książka, utworzona z arkuszy według zaproponowanej poniżej technologii, jest w pewnym stopniu pozbawiona tej wady. Na początkowym etapie introligatorstwa w obu przypadkach wykonuje się te same operacje: układają arkusze w stos, przycinają je wzdłuż dolnej i przedniej krawędzi, górną krawędź można później przyciąć. W końcu, jak wiadomo, arkusze nawet z tego samego magazynu, ale z różnych numerów, zwykle nie pokrywają się w formacie. Następnie stos jest ściskany za pomocą prasy, imadła lub zacisku. Najprostsza wersja zacisku to dwie płaskie deski (dwa narożniki wykonane z metalu), skręcane z obu stron śrubami (rys. 1). Zacisnąć stos (od strony grzbietu) w imadle tak, aby najwęższy arkusz wychodził z imadła na około 5 mm (patrz ryc. 1). Następnie czyszczą grzbiet dużym pilnikiem, usuwając mocno wystające krawędzie arkuszy, a następnie przecinają poprzeczne rowki piłą do metalu lub wyrzynarką w grzbiecie (ilość rowków - według własnego uznania) na głębokość 1,5 . 2 mm. To główna cecha proponowanej technologii wiązania. W końcu, jeśli arkusze zostaną przebite lub wywiercone w takiej odległości od krawędzi, nici wkręcone w otwory nieuchronnie przebiją się przez krawędzie arkuszy. Można więc umieszczać otwory od krawędzi bloczka w odległości co najmniej 1,1,5 cm, co na pewno doprowadzi do „przechwycenia” tekstu.
Po wykonaniu nacięć blok (pakiet) jest instalowany grzbietem do góry. Następnie grzbiet pokrywany jest klejem PVA (lub bustilate) rozcieńczonym rozcieńczalnikiem, aby wnikał w szczeliny między arkuszami, a także w nacięcia. Następnie w nacięciach umieszcza się kawałki nylonu lub innej mocnej nici tak, aby jej końce wystawały poza korzeń o około 2,3 cm (ryc. 2, a) lub (jak kto woli) ściągnąć korzeń razem jedną długą nitką (ryc. 2,b). Podsumowując, cały kręgosłup jest ponownie pokryty klejem. Po wyschnięciu kleju odcina się końce nitek i wykonuje się lekką okładkę na blok, czyli po prostu przykleja się grubą papierową okładkę do grzbietu i przykleja wyklejki. (Wyklejki są pierwszymi i zarazem ostatnimi podwójnymi kartkami bloku łączącego ją z okładką. - przyp. red..) Z takiej książki kartki nie będą już wyskakiwać jak z tanich książek sklepowych w miękkiej oprawie. W podobny sposób wzmacniane są również wspomniane już pokruszone księgi sklepowe. Niemniej jednak w obu przypadkach lepiej jest zrobić twardą okładkę zamiast miękkiej.
Podczas wykonywania okładki twardej kawałek materiału lub gazy przykleja się do grzbietu bloku emulsją polioctanu winylu (rys. 3) tak, aby fragmenty materiału o szerokości 2,3 cm wystawały poza boczne krawędzie grzbietu. Kaptale są przyklejane do górnej i dolnej krawędzi grzbietu, czyli kawałki wykańczającego warkocza z wałkiem na krawędzi (odpowiednie są również podwójnie złożone skrawki jasnej tkaniny). Możesz to jednak zrobić i nie robić. Następnie z tektury wycinane są dwie okładki. Szerokość każdej okładki powinna być taka sama jak szerokość klejonego bloku. Istnieje wiele różnych opcji wykonania pokrywek, ale chcę zaproponować najbardziej, jak sądzę, najprostszą. Wycinam tekturowe okładki, wybieram piękną tkaninę, ceratę, fałdę itp. Z materiału oprawy wycinam wykrój na książkę, nie zapominając o zapewnieniu 2,3 cm naddatków na marginesy z boku górnej, dolnej i przednie krawędzie. Odległość między osłonami jest równa szerokości kręgosłupa plus 2 × 8 mm (ryc. 4, a). Między okładkami na półfabrykacie wykonanym z materiału można przykleić opóźnienie - pasek grubego papieru lub papieru whatman (szerokość paska jest równa szerokości bloku). Pokrowce są starannie pokryte PVA i przyklejone do półfabrykatu ubrań, dobrze wygładzając, aby nie było bąbelków. Następnie krawędzie przedmiotu obrabianego są owijane pokrywkami (ryc.4, b), przyklej do nich i wysusz gotową okładkę pod ciśnieniem.
Następnie uformowany wcześniej blok arkuszy umieszczamy na środku okładki (rys. 5) i do okładek przyklejamy krawędzie tkaniny przymocowane na grzbiecie.
Przygotowujemy dwie wyklejki, z których każda to biała kartka papieru złożona na pół. Przyklej jedną połowę arkusza do wieczka (rys. 6) a drugą połowę do zewnętrznego arkusza bloku, a wyklejka nie jest całkowicie przyklejona do arkusza pozostawiając pasek o szerokości 1 cm bez kleju przylegający do zagięcia wyklejki.
Wszystko, oprawa skończona, a książka odkładana pod prasę. Oczywiście nie znam fachowych terminów, ale wydaje mi się, że wszystko przedstawiłem jasno.
Chcę również zaoferować metodę oprawy zeszytowej do czasopism. Trochę różni się od tradycyjnego, gdy wzdłuż krawędzi grzbietu magazynków powstają otwory, na przykład dziurkaczem, a magazynki są ściągane sznurkiem. Jasne jest, że w tym przypadku część tekstu nie zawsze jest czytelna. Moja zeszytowa metoda jest pozbawiona tej wady, gdyż cała oprawa wykonana jest po zewnętrznej stronie grzbietu.
Najpierw ułóż wszystkie magazynki w stos i zaznacz miejsca przyszłych przebić w kolcach wzdłuż linii (ryc. 7).
Następnie biorą ostatni numer czasopisma i przeszywają go przez środek dużą igłą wzdłuż znaków, tworząc trzy lub pięć szwów (ryc. 8, a). Zwróć uwagę, że dzięki temu oprogramowaniu można nawet usunąć „rodzime” metalowe klipsy magazynków. Kolejny magazynek, ułożony na wierzchu, zszywany jest w ten sam sposób, ale w przeciwnym kierunku. Po każdym zszyciu nić jest napinana, usuwając luz (luz). Po zakończeniu szycia drugiego magazynka nić (z igłą) zawiązuje się do końca nici wystającego z dolnego magazynka (rys. 8, b). Widać, że trzeci magazynek jest zszywany w taki sam sposób jak pierwszy, a na końcu szwu jego nić jest przewiązana szwem drugiego magazynka, podważając pierwszy szew szwu tego magazynu za pomocą igła.
Dla wytrzymałości nici szwów wszystkich magazynów są dziane w ich punktach wejścia i wyjścia (patrz ryc. 7). W zasadzie takie zgłoszenie można już wykorzystać. Lepiej jednak zacisnąć zszyty stos w prasie (imadle) i nasmarować grzbiet płynnym klejem PVA. Po wysuszeniu uzyskuje się już stały blok. I oczywiście lepiej jest zrobić twardą okładkę na stos, jak opisano powyżej. Wskazane jest przycięcie krawędzi, ale jeśli magazynki są takie same, nie możesz tego zrobić. W przeciwnym razie, bez treningu, cięcie okaże się krzywą.
nie, oferuję dwie opcje, jak szybko i łatwo zaktualizować swoją ulubioną książkę .
Ale najpierw, zanim ubierzemy książkę w piękną okładkę, w razie potrzeby trzeba ją załatać.
Drugi : Zdejmij osłonę, jeśli jest mocno postrzępiona. W miarę możliwości odrywamy wszystkie drobinki papieru i kleju.
Trzeci : Jeśli książka wygląda jak stos papieru i rozpada się na osobne arkusze, potrzebne są drastyczne środki! Do tego potrzebujemy:
Musimy dobrze wyrównać, złożyć wszystkie części książki i mocno zacisnąć ją w zacisku.
Być może wymyślisz analog z improwizowanych środków (za pomocą którego możesz wymienić zacisk, aby zacisnąć książkę).
Jeśli to możliwe, usuń resztki oprawy i stary klej. Następnie wyrzynarką wykonujemy nacięcia na całej długości oprawy na głębokość 1-2 mm w odległości około 3-4 cm od siebie. Usuwamy resztki z nacięć.
Teraz bierzemy mocną nić i tniemy ją na kawałki równe liczbie wykonanych cięć i długości nieco dłuższej niż grubość książki.
Bierzemy klej, nakładamy go na przetarte miejsca i wkładamy tam nici. Czekamy, aż wszystko wyschnie.
Cóż, teraz decydujemy, jaki rodzaj okładki chcemy zrobić dla naszej ulubionej książki.
Tutaj osobiście widzę dwie możliwe opcje:
1) Całkowicie stwórz nową twardą okładkę.
2) Używamy gotowych, używanych.
Rzeczywiście, czasami zdarza się, że w domowej bibliotece leżą książki, które rzadko brano do ręki, już zupełnie nieistotne i szczerze mówiąc niepotrzebne!
W takich przypadkach biorę je prawie na nową oprawę, a samą książkę wyrzucam.
Bierzemy go, czyścimy jak najwięcej (jak najwięcej) z papieru i kleju.
Teraz znowu potrzebujemy kleju i 2 pustych arkuszy A4.
Każdy arkusz składamy na pół i nakładamy na okładkę, odcinając nadmiar. Bierzemy klej i smarujemy nim okładkę od wewnątrz, dodatkowo powlekamy klejem naszą książeczkę. Teraz wszystko łączymy, umieszczając przyciętą i złożoną białą kartkę między książką a okładką. Wszystko dobrze, bardzo dokładnie wygładzamy i kruszymy.
Odetnij nadmiar papieru, jeśli wychodzi poza krawędzie. Wkładamy go pod ładunek, aż całkowicie wyschnie.
Zwróć uwagę, że nadmiar kleju nie dostaje się tam, gdzie nie jest potrzebny, w przeciwnym razie po wyschnięciu nie będziesz musiał podziwiać owoców swojej pracy, przewracać stron, ale po prostu wyrzucić tę sklejoną papierową cegłę.
Gdy księga wyschnie, można przystąpić do jej zdobienia, ponieważ na okładce pozostają napisy ze starej księgi. Nie ma ograniczeń co do kreatywności! Oto, co na przykład wymyśliłem. Po prostu wziąłem kawałki filcu i zrobiłem aplikację, która zamykała to, czego już nie potrzebujemy. A na grzbiecie księgi, nad starym napisem, przykleiłem kartkę z nowym napisem o tym, co to za księga.
Cóż, postępujemy tak, jak opisano powyżej. Bierzemy klej i 2 puste arkusze A4. Każdy arkusz składamy na pół i nakładamy na okładkę, odcinając nadmiar.
Teraz bierzemy klej i smarujemy nim okładkę od środka, następnie bierzemy naszą książeczkę i dodatkowo pokrywamy ją klejem.
Łączymy wszystko, kładąc między książką a okładką przyciętą i złożoną białą kartkę. Wszystko dobrze wygładzamy i bardzo dokładnie kruszymy. Odcinamy nadmiar papieru (jeśli wychodzi poza krawędzie), delikatnie wycieramy też nadmiar kleju. Wkładamy go pod ładunek, aż całkowicie wyschnie.
Chciałabym zwrócić uwagę na fakt, że materiałem na okładkę może być nie tylko piękna tkanina, ale np. tapeta pozostająca po naprawie.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Bądź kreatywny i wymyślaj nowe pomysły! Życzę Ci sukcesów!
Oceń artykuł:
Stopień
3.2 kto głosował:
85