Naprawa naczyń ceramicznych zrób to sam

Nieprzyjemna sytuacja: twoja ulubiona porcelanowa niebieska filiżanka pękła. Ale to prezent od babci, miłe wspomnienia, rzecz droga sercu. Nie musisz wyrzucać rzeczy. W końcu można je odrestaurować i użytkować jeszcze przez wiele lat.

Ile jeszcze kubków, figurek, wazonów, cukiernic zostanie stłuczonych, nie wyrzucaj ich! Nauczmy się odnawiać porcelanę zgodnie z zasadami. Najpierw przygotuj pokój. Powinien mieć dobre naturalne światło, wygodny stół, krzesło.

A my od razu ostrzeżemy, że przy pracy z porcelaną nie można stosować takich technik jak wiercenie, szlifowanie, drapanie itp. Jeszcze jedna uwaga: jeśli kielich rozbije się na strzępy, lepiej nie próbować zbierać fragmentów. Jesteśmy zainteresowani renowacja naczyń ze złamanym kawałkiem lub dwoma. Jako kleju użyjemy żywicy epoksydowej. Jeśli nie możesz go znaleźć, możesz użyć super kleju, ale jest trudniejszy w użyciu, wysycha zbyt szybko. Odpowiedni jest również klej cyjanoakrylowy.

1. Dokładnie sprawdź swój kubek pod kątem małych odprysków i pęknięć. Określ kolejność pracy.
2. Najpierw wyrównaj elementy bez klejenia.
3. Opłucz odłamki w bardzo gorącej wodzie z mydłem, bardziej odpowiednie jest mydło dla dzieci. Nie musisz używać płynu do mycia naczyń.
4. Powierzchnie odtłuścić alkoholem.
5. Klej nakłada się na te fragmenty, które są mniejsze. Nasmaruj rozdrobnioną część klejem. Warstwa powinna być idealnie równa i bardzo cienka.

Dociśnij kawałki mocno do siebie.

Aby połączenie było mocne, owiń je bandażem lub użyj innych materiałów, aby je naprawić.

Produkt należy pozostawić do całkowitego wyschnięcia na trzy do czterech dni w ciepłym miejscu, na przykład w pobliżu baterii lub kuchenki.

Resztki kleju można ostrożnie usunąć ostrym nożem.

Jeśli produkt ma małe wióry, ale fragmentów nie udało się uratować, wypełniamy te wióry żywicą epoksydową zmieszaną z odpowiednim barwnikiem.

Po wyschnięciu można go szlifować. Małe żetony nie będą widoczne.

Lepiej nie używać odrestaurowanego kubka zgodnie z jego przeznaczeniem, pozostawić go w kredensie jako ozdobę.

Oczywiście profesjonalni konserwatorzy naczyń stosują inne metody i materiały do ​​przywracania przedmiotów. Ale ich celem jest osiągnięcie wyniku absolutnego, aby nie było widać miejsc żetonów. Powodzenia w pracy!

Połamana glazurowana ceramika odsłania dwie warstwy na rozcięciu - porowatą część wewnętrzną (najczęściej białą lub kremową) i zewnętrzną warstwę glazury. Ta struktura jest wyraźnie widoczna na pierwszym zdjęciu: ceramiczny spodek ze złotymi zdobieniami przed i po renowacji. Zdjęcie przedstawia charakterystyczne cechy ceramiki: brak warstwy szkliwa (porównaj ze zdjęciem 2).

Obecność warstwy szkliwa odróżnia porcelanę od tradycyjnej ceramiki.

Postaraj się zebrać wszystkie nawet najdrobniejsze fragmenty z rozbitego ceramicznego przedmiotu. Zawiń każdy w bibułkę i przechowuj do tego czasu. aż nadejdzie czas na prace konserwatorskie. Pamiętaj, że jeśli fragmenty są zanieczyszczone, musisz je najpierw dokładnie umyć.

Przygotuj następujące materiały: waciki bawełniane, papierowe chusteczki, rozcieńczalnik do farb na bazie acetonu lub celulozy, proszek ścierny (opcjonalnie), miękki pędzelek, butelkę z płynem dezynfekującym dla dzieci, zapałki lub wykałaczki, taśmę klejącą, żyletkę, pilnik igłowy, papier ścierny i dwa- klej częściowy, taki jak Ardalit.

1. Każdy kawałek ceramiki musi być czysty, dlatego najpierw należy go umyć i wysuszyć.
Najpierw umyj złamaną krawędź odłamka bawełnianym wacikiem i wodą z mydłem (duże powierzchnie można umyć ręcznikiem papierowym).
Staraj się nie nawilżać ceramiki zbyt mocno – woda pozostająca w porach spowolni wysychanie fragmentu, a niedoschnięty fragment ceramiki może się po prostu nie przykleić. Jeśli woda z mydłem nie wystarczy do oczyszczenia odłamka, przetrzyj odłamek acetonem lub rozcieńczalnikiem do farb celulozowych. W ostateczności wyczyść
krawędzie fragmentu proszkiem ściernym wpisanym na zapałkę lub wykałaczkę. Opłucz odłamek i pozwól mu całkowicie wyschnąć.

2. Jeżeli po umyciu brud wbił się w spękania ceramiki (jest to szczególnie widoczne na ceramice białej), fragment należy wybielić. Pamiętaj, że nie można do tego używać wybielaczy domowych, które wraz z brudem mogą zniszczyć warstwę szkliwa. Aby wybielić, zanurz odłamek w roztworze składającym się z
trzy części wody i jedna część środka dezynfekującego do pielęgnacji dzieci.

3. Zanim zaczniesz nakładać klej, przymierz połamane kawałki - czy dobrze do siebie pasują i ile fragmentów zostało utraconych.
Jednocześnie mimowolnie pamiętasz, w jakiej kolejności musisz skleić kawałki. Jak postępować z brakującymi fragmentami, zostanie opisane w kroku 9.

4. Warto najpierw skleić ze sobą małe fragmenty, a następnie przejść do dużych kawałków, które będą wygodniejsze do sklejenia.
Jednocześnie mierz pracę z czasem schnięcia kleju. Do klejenia najlepiej użyć kleju dwuskładnikowego, który wysycha w ciągu 24 godzin, klej błyskawiczny można stosować tylko wtedy, gdy jest to pojedynczy kawałek, który się odłamał.

5. Połącz kawałki posmarowane klejem. Nadmiar kleju usuń wacikiem.

6. Jeśli masz do czynienia z białą ceramiką, dodaj do kleju trochę proszku bieli tytanowej.
Jeśli przedmiot jest wykonany z ciemnej terakoty, do kleju można dodać trochę sproszkowanego pigmentu o odpowiednim kolorze.

W przypadku zgubienia poszczególnych fragmentów przedmiotu potrzebne będą: kalka kreślarska, szpachelka, talk, gumka do tuszu, plastelina, papier ścierny, farby ceramiczne w odpowiednim kolorze oraz (opcjonalnie) farby metaliczne.

7. Nałóż klej zapałką na obie krawędzie sąsiednich fragmentów i sklej je ze sobą. Kontynuuj sklejanie kawałków, przesuwając się od dołu elementu do jego góry. Aby zabezpieczyć sklejone fragmenty, połącz je paskami taśmy klejącej.

8. Pozostaw klejony przedmiot do wyschnięcia na 24 godziny w temperaturze pokojowej. Usuń pozostały zaschnięty klej żyletką, lekko dotykając nim powierzchni ceramiki. Uważaj, aby nie przeciąć warstwy glazury brzytwą, zwłaszcza tam, gdzie występuje złocenie lub srebrna farba.

9. Może się zdarzyć, że zaginie niewielki fragment ceramiki lub może się okazać, że zachowany fragment nie mieści się w przeznaczonym do tego otworze. W takim przypadku wymieszaj dwuskładnikowy klej, barwiąc go tak, aby pasował do glazury (patrz krok 4), z talkiem do uzyskania konsystencji gliny. Wypełnij otwór powstałą pastą za pomocą palców lub szpachelki. Pozostaw klej do wyschnięcia, a następnie przeszlifuj powierzchnię
pilnik i papier ścierny.

10. Jeśli zgubiłeś duży fragment, taki jak rączka dzbanka lub krawędź talerza, zrób „kształt” z plasteliny. Weź bryłkę plasteliny i wyciśnij palcami wgłębienie w jej wnętrzu, powtarzając kształt zgubionego fragmentu.

jedenaście . Na ukruszone krawędzie nałożyć warstwę dwuskładnikowego kleju. Trzymaj plasteliną formę w jednej ręce, a drugą ręką wypełnij ją pastą klejącą (patrz krok 9) palcami lub szpachelką. Jeśli potrzebujesz obu rąk do wypełnienia formularza, przymocuj go do przedmiotu taśmą klejącą. Po napełnieniu formy pastą klejącą należy pozostawić formę na miejscu, aż pasta wyschnie.

12. Gdy pasta klejowa całkowicie wyschnie, usuń formę i przeszlifuj powierzchnię utworzonego kawałka papierem ściernym.Małe części można szlifować za pomocą gumek do tuszu. Nie należy przy tym przejeżdżać przez sąsiednie obszary ceramiki, ponieważ może to uszkodzić glazurę.

13. Wyschniętą pastę klejącą pomalować odpowiednim kolorem do farb ceramicznych.
Postępuj zgodnie ze wzorem ornamentu, a w trudnych przypadkach narysuj wzór na kalce kreślarskiej.

14. Aby przenieść wzór na powierzchnię wyschniętej pasty klejowej, umieść pod narybkiem kawałek kalki i prześledź rysunek ołówkiem.
Czasami możesz potrzebować metalicznej złotej lub srebrnej farby, aby przywrócić swój projekt.

O RENOWACJI PORCELANY

Najważniejszą różnicą między porcelaną a ceramiką jest obecność warstwy szkliwa – widać ją na
łupane. Pomiędzy warstwami szkliwa znajduje się porowata warstwa ceramiczna.

Nie należy podejmować się renowacji cennej porcelany – lepiej powierzyć ją specjaliście.
Jeśli mówimy o produkcie o małej wartości, możesz wykonać następujące czynności.

Pamiętaj o pierwszej zasadzie: staraj się nie zwilżać zbyt mocno porowatej warstwy ceramicznej podczas czyszczenia i kleju
porcelana natychmiast po umyciu i wysuszeniu odłamka.

Porcelana powinna być klejona według tych samych zasad co ceramikę, w tym zaprawka klejowa.

Po wyschnięciu kleju może być konieczne odtworzenie istniejącego na powierzchni przedmiotu.
wzorzec. W tym celu użyj farb akrylowych do symulacji lśniącej powierzchni glazury i farb emaliowych, które są używane do ozdabiania porcelany.

Wybierz kolory ostrożnie i skopiuj wzór, jak opisano w krokach 13-14, ale nigdy nie próbuj symulować tła, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby znaleźć dokładny odcień.

Naprawa pęknięć włosów

1. Oczyść obszar wokół pęknięcia, jak opisano w Kroku 1 na stronie 158, Wymieszaj i pokoloruj dwuskładnikowy klej, jak opisano w Kroku 4. Umieść przedmiot w piekarniku, ustaw na 0 ° C i podgrzewaj, aż uchwyt nie nagrzewać się. Krawędzie pęknięcia będą lekko rozchylone, a klejowi łatwiej będzie dostać się do środka.

2. Wyjmij kubek z piekarnika i natychmiast wypełnij pęknięcie klejem, wcierając go palcami lub szpachelką.
Postaraj się jak najmocniej wypełnić pęknięcie klejem.

3. Gdy klej przestanie wnikać w szczelinę, zetrzyj pozostałości miękką szmatką lub delikatnie zeskrob żyletką, uważając, aby nie uszkodzić wzoru na kubku. Niech kubek ostygnie.

Z książki „Naprawa i renowacja. Praktyczny przewodnik”

Renowacja porcelany i ceramiki to złożony i czasochłonny proces, który wymaga cierpliwości i dokładności. Ponadto musisz mieć pewne umiejętności w pracy z podobnymi produktami. Jeśli nie masz doświadczenia w renowacji, lepiej powierzyć pracę profesjonalistom, zwłaszcza jeśli chodzi o antyki.

Naprawę porcelany, która rozsypała się na fragmenty, należy rozpocząć od zebrania fragmentów i ich porównania. Porcelana powinna być sklejona według następującego schematu:

1. Ceramikę skleja się tylko w czystej postaci, dlatego przed zabiegiem należy ją wypłukać.
2. Porównywane są wszystkie fragmenty, od małych do dużych.
3. Duże fragmenty są sklejane na końcu.
4. Po nałożeniu kleju produkt musi wyschnąć w ciągu 24 godzin.
5. Specjalna pasta lub mastyk pomoże usunąć ślady sklejenia.

Zacznijmy od pytania, jak kleić porcelanę. Odpowiedź jest prosta: klej, który jest sprzedawany w sklepie, pomoże skleić powierzchnię produktu. Kupując taki klej, możesz bezpiecznie rozpocząć renowację. Ale przed sklejeniem fragmentów należy je dobrze spłukać, do tego nadaje się ciepła woda i detergent.

W razie potrzeby przetrzyj krawędzie produktu, małe i duże fragmenty acetonem lub rozpuszczalnikiem.

Po odtłuszczeniu powierzchni konieczne jest dopasowanie wszystkich fragmentów: warto zacząć od małych, ponieważ łatwiej jest przykleić duże. Jeśli zgubiono mały odłamek, można go wymienić.Do tego nadaje się również niewielka ilość kleju, który mocuje się palcami. Resztki kleju usuwa się wacikiem.

Jeśli klej pozostaje na powierzchni przez dłuższy czas i wysycha, to trudno będzie go usunąć z produktu, ponieważ aceton lub rozpuszczalnik może uszkodzić ceramikę i zmazać szkliwo lub złocenia.

Po sklejeniu ceramikę pozostawia się na jeden dzień do wyschnięcia. Ten czas wystarczy, aby klej naprawił i wypełnił pęknięcia.

Po sklejeniu rzemieślnicy używają mastyksu lub pasty na bazie porcelany lub pyłu szklanego. Z jego pomocą można usunąć pęknięcia i sprawić, że odbudowa jest niewidoczna.

Jeśli małe pęknięcia z pajęczyną pokryją powierzchnię ceramiki porcelanowej, taka pasta pomoże poprawić sytuację. Ale jeśli takiego materiału nie ma pod ręką, można użyć kleju. Klej rozcieńcza się farbą akrylową imitującą kolor produktu, następnie naczynia umieszcza się w piekarniku rozgrzanym do 200 stopni. Gdy produkt jest gorący, wówczas wyjmuje się go z pieca, a pęknięcia pokrywa się klejem, nadmiar usuwa się wacikiem lub zamszem.

Renowacja porcelanowych figurek zaczyna się od głowy, ponieważ to twarz i głowa figurek najbardziej cierpią. Jeśli konieczne jest przywrócenie integralności powłoki i wzoru, na porcelanę nakłada się farby akrylowe lub emalię. Kolor dobierany jest indywidualnie. Emalia idealnie nadaje się do malowania ceramiki i porcelany.

Jeśli część figurki się odłamie, należy ją skleić klejem, przetrzeć szew mastyksem - w ten sposób wytrzyma dłużej.

A jak przykleić porcelanę, jeśli brakuje dużego fragmentu? W tym celu możesz użyć plasteliny. Plastelina jest wybierana według koloru, traktowana klejem, a następnie pękanie jest wypełniane. Warto nanieść rysunek na odrestaurowaną powierzchnię, aby zabiegi konserwatorskie były mniej zauważalne.

Renowacja ceramiki i porcelany, na której powierzchni znajduje się złocenie, to w domu dość trudne zadanie. Jeśli przedmiot ma wartość historyczną i kulturową, można go przypisać do antyków lub rarytasów, lepiej skorzystać z usług mistrza. Jeśli nie jest to możliwe, to można coś zrobić samemu.

Złocenie jest przywracane na trzy główne sposoby:

• nakładanie złotego płatka na ceramikę;
• powłoka jest odnawiana za pomocą specjalnych farb;
• częściowo sklejony przez obróbkę połączeń.

Ceramiczny przedmiot ze złoceniami na powierzchni można odrestaurować złotem płatkowym. Nakłada się na powierzchnię porcelany cienką warstwą, mocowaną klejem. Niebezpieczeństwo tej metody renowacji polega na tym, że musisz zadokować kawałki złota z istniejącym wzorem. Jeśli nałożysz go na złoconą powierzchnię, po przywróceniu rysunek będzie miał nieregularności.

Stosowanie farb ma kilka niuansów: trzeba wybrać kolor, farby nakłada się cienką warstwą. Im cieńsza warstwa, tym lepiej wygląda złocenie. Jeśli farby zostaną nałożone na powierzchnię produktu w kilku warstwach, nie będzie on wyglądał zbyt schludnie. Kolor jest wybierany niezależnie, dokładne określenie odcienia może być trudne, dlatego często konieczne jest usunięcie pozostałej farby z powierzchni naczyń.

Wzdłuż fugi można przykleić złote płatki, wzdłuż fugi nakłada się również złocenia. Jeśli odcień farby przypomina złocenie, przywrócenie nie spowoduje żadnych szczególnych trudności. Farbę nakłada się na ceramikę cienkim pędzlem; w razie potrzeby farbę można usunąć z powierzchni produktu za pomocą acetonu.

Aceton lub rozcieńczalnik będą dobrze działać z farbami, ale taka obróbka może uszkodzić sam przedmiot. W wyniku tej manipulacji część złoceń zostanie usunięta wraz z farbą lub klejem, który został użyty do złotego płatka.

Zastawa stołowa wykonana z porcelany i ceramiki, która została poddana renowacji w domu lub właśnie opuściła warsztat, wymaga szczególnej pielęgnacji:

1. Nie używaj agresywnych detergentów do mycia naczyń.
2. Nie zaleca się mycia produktów w gorącej wodzie.
3. Po odrestaurowaniu naczynia nie powinny być używane na co dzień.

Jeśli rzecz jest związana z antykami, to po renowacji lepiej zostawić ją w szafie na półce i nie używać jej w życiu codziennym. Zaleca się mycie takiego produktu tylko ciepłą wodą, a następnie przecieranie go miękką ściereczką.

Stopniowo obrobione szwy tracą szczelność, woda i odczynniki niszczą klej i mastyks, dlatego nie zaleca się częstego mycia porcelany lub ceramiki. Należy jednak pamiętać, że naczynia, które choć raz poddano renowacji, z pewnością trafią ponownie w ręce mistrza.

Proces odbudowy porcelany według klasycznych zasad na przykładzie odbudowy złamanej płytki.

Mycie produktu ciepłą wodą z mydłem Wybielanie pęknięć kompresem Rozgrzewanie wrzątkiem i demontaż starego klejenia Usuwanie śladów poprzedniego sklejenia Nakładanie kleju na powierzchnię chipa Mocowanie sklejonego fragmentu Usuwanie kleju, który wyszedł na powierzchnię Stosowanie wosku do produkcji form Usuwanie gotowej, utwardzonej formy woskowej Wypełnienie formy masą przypominającą porcelanę Szlifowanie odlewu papierem ściernym Przywróć zabarwienie
ukończony produkt Konserwacja nowych fragmentów lakierem Żucie małych wiórów wzdłuż krawędzi Szlifowanie fragmentu plikiem

“. Odłamki leżały na podłodze oświetlonej zachodzącym słońcem, wydawało mi się, że zabawny wiatr rozpraszał je w pewnej odległości od siebie i nie chciałem uwierzyć, że to, co było ulubioną filiżanką mojej mamy wczoraj wieczorem, nawet tego ranka, zamienione w niebieskie płatki porcelany. ”- kto nie pamięta smutnej historii o niebieskim pucharze, opowiedzianej przez Arkadego Gajdara. Uczucie beznadziejnej, nieodwracalnej straty zmieszanej w pamięci z lękiem dziecka przed potłuczonymi naczyniami. Ta historia oczywiście zakończyłaby się zupełnie inaczej, gdyby wydarzyła się dzisiaj i gdyby jej bohaterowie mieli ostatni numer naszego magazynu.

Ulubiona niebieska filiżanka mamy bez wątpienia zostanie przywrócona, tak bardzo, że mama prawie nie zauważy niczego specjalnego. Naczynia cały czas biją - jego fragmenty albo pospiesznie wyrzucane, albo nieudolnie sklejane klejem BF.

Teraz opowiemy Ci o odbudowie porcelany zgodnie ze wszystkimi jej klasycznymi zasadami.

Przede wszystkim daj nam uprzedzić ekstremistów restauratorskich - jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem porcelany miśnieńskiej lub Gardnera, zahartuj swój zapał restauracyjny i zapewnij się, że masz do dyspozycji prawdziwie muzealny eksponat, który można powierzyć tylko wysoko wykwalifikowanemu specjaliście .

Nasza rada dotyczy w szczególności „niebieskich filiżanek”, czyli drogich sercu i pamięci wazonów, figurek, czajników i filiżanek, które jednak nie mają wartości muzealnej i kolekcjonerskiej. Siergiej Bobrow, najsłynniejszy moskiewski konserwator, został naszym nauczycielem w tak odpowiedzialnej sprawie, jak restauracja porcelany. Doświadczenie zawodowe zdobywał pracując w Ogólnorosyjskim Centrum Naukowo-Renowacyjnym Sztuki im. V.I. I. Grabara i Carycyno-Muzeum-Posiadłość.

Należący do wąskiego, wyselekcjonowanego kręgu elitarnych konserwatorów w Rosji, mistrz ma wysoką reputację zawodową wśród kolegów, kolekcjonerów i handlarzy antykami. Jego prace zdobią prywatne i państwowe kolekcje muzealne, były też prezentowane na największej wystawie „250 lat rosyjskiej porcelany” w Państwowej Galerii Trietiakowskiej.

Miejsce pracy konserwatora powinno mieć naturalne światło dzienne, co jest szczególnie ważne przy barwieniu i rekonstrukcji porcelany. Dobrze byłoby zabezpieczyć stół korkiem lub innym elastycznym pokryciem, które w razie upadku przedmiotu osłabi siłę uderzenia.Powinieneś zwrócić uwagę na to, że wszystkie czynności, które wykonujesz, i ich konsekwencje muszą zostać skorygowane, czyli na tym, co profesjonaliści nazywają odwracalnością procesu. W żadnym wypadku, nawet mając najlepsze intencje, nie należy wiercić, szlifować ani drapać oryginału.

Przyjrzyjmy się bliżej procesowi renowacji na przykładzie renowacji zniszczonej porcelanowej szafki. Przede wszystkim obiekt jest dokładnie badany; na światło wychodzą pęknięcia, odpryski, miejsca starego klejenia. Następnie, w zależności od charakteru i rozmiaru zniszczeń, ustalany jest plan renowacji, czyli kolejność i kolejność prac konserwatorskich. Jeśli produkt jest zepsuty, musisz spróbować połączyć jego kawałki bez klejenia, sprawdzić możliwość ich zbiegu okoliczności, identyfikując najtrudniejsze miejsca.

Następnie należy umyć produkt w gorącej (50-600 C) wodzie, używając dowolnego mydła o niskiej zawartości alkaliów, może to być np. zwykłe mydło dla dzieci. Nie nadają się do tego detergenty do zmywania naczyń i napoje gazowane, ponieważ mogą prowadzić do wypłukiwania lub rozwarstwiania się glazury. Mycie powinno być dość delikatne – zamiast pędzla używaj pędzla z włosia lub pędzla do golenia. Do usunięcia zabrudzeń z pęknięć stosuje się kompres - w tym przypadku jest to bawełniany sznurek zwilżony 10% roztworem kwasu cytrynowego lub 3% roztworem nadtlenku wodoru - nakładany na zaciemnione pęknięcie. Kompres jest przechowywany aż do całkowitego wybielenia. Aby roztwór nie wyparował zbyt szybko, kompres należy przykryć celofanem lub włożyć cały produkt do plastikowej torebki. Jeśli produkt został wcześniej sklejony, po umyciu należy go zdemontować.

Podgrzej szew strumieniem wrzącej wody skierowanym w miejsce poprzedniego sklejenia. Po wystarczającym rozgrzaniu, bez przykładania dużej siły mechanicznej, należy spróbować oddzielić klejony fragment. Jeśli to się nie powiedzie, zalej produkt wrzątkiem i odstaw na chwilę. Można to zrobić kilka razy, aż fragmenty łatwo oddzielą się od siebie. Zdemontuj go nad plastikową miską z wodą, aby produkt lub jego fragment nie pękł w razie przypadkowego upuszczenia.

Fragmenty uzyskane po demontażu należy oczyścić ze starego kleju skalpelem lub ostrym nożem. Klej podgrzany wrzącą wodą mięknie i powinien łatwo oddzielić się od wiórków. Jeśli usunięcie kleju jest trudne, możesz użyć acetonu lub alkoholu. Aby uniknąć uszkodzenia glazury, najlepiej nie używać numerowanych rozcieńczalników, rozpuszczalników lub stężonych kwasów. Gdy stary klej zostanie całkowicie usunięty, złóż oderwane kawałki, aby ustalić kolejność nowego kleju - najpierw skleja się małe kawałki.

Po odtłuszczeniu powierzchni wiórów alkoholem lub acetonem należy ostrożnie posmarować wiór mniejszego fragmentu klejem.

Jako klej można użyć dwuskładnikowej żywicy epoksydowej EPOXY GLUE firmy BONDO, BIZON itp., w najgorszym przypadku można użyć powszechnie dostępnego superkleju, którego wadą jest zbyt szybkie „wiązanie”.

Aby uzyskać dokładniejsze dopasowanie reliefu, klej należy nałożyć jednolitą, niezwykle cienką warstwą. Gdy fragmenty zostaną posmarowane klejem i mocno do siebie dociśnięte, miejsce klejenia przymocuj taśmą, plasteliną, tynkiem klejącym. W każdym razie, nawet jeśli wydaje się, że produkt jest mocno sklejony, należy go pozostawić na jeden dzień do całkowitego wyschnięcia, ponieważ „utrwalenie” i całkowita polimeryzacja kleju to wcale nie to samo. Po upewnieniu się, że klejenie jest zakończone, fragmenty są mocno trzymane, usuń klej wystający wzdłuż szwu przesuwanym ruchem skalpela.

Jeśli fragmenty produktu zostaną bezpowrotnie utracone, można je wykonać samodzielnie, ale tylko wtedy, gdy rzecz jest symetryczna lub jest figurą obrotową.Następnie, z detalem podobnym do utraconego fragmentu, najpierw usuń formę za pomocą wosku bazowego wyprodukowanego przez charkowską fabrykę materiałów dentystycznych „STOMA” w postaci 170 płyt o grubości 80 mm.

Płytkę nagrzaną w gorącej (50-60 C) wodzie umieszcza się na pozostałej powierzchni i mocno dociska. Płyta powinna być większa od naprawianego fragmentu i wychodzić poza jej krawędzie o około 10 mm. Ostrożnie usuń schłodzoną, utwardzoną formę woskową i nałóż na ubytek. Teraz, po uprzednim zamocowaniu go wokół krawędzi plasteliną, przystąp do odlewania pożądanego fragmentu.

Oczyścić powierzchnię chipa z tłuszczu, przygotować masę, która składa się z żywicy epoksydowej (spoiwa) i suchego białego pigmentu tytanowego lub cynkowego. Zmiel je, aż utworzą lepką masę przypominającą porcelanę. Podczas wypełniania formy należy najpierw spróbować pokryć tą masą całą powierzchnię formy, a następnie stopniowo zwiększać jej grubość, przyspieszając od środka do brzegów. Należy zauważyć, że pigmenty zawierające wapno (np. kreda) nie nadają się do przygotowania imitacji porcelany. Gdy utracony fragment zostanie całkowicie przywrócony, przetworzyć go papierem ściernym, stopniowo przechodząc od grubego ziarna do „zera”. Przeszlifuj powierzchnię, uważając, aby nie dotknąć krawędzi oryginalnego kawałka. Teraz, gdy powierzchnia fragmentu jest prawie taka sama jak oryginał, zacznijmy tonować tło.

Do barwienia użyj wybielacza akrylowego, uszlachetniając odcienie bieli dodając akwarele. Wybierając odcień należy mieć na uwadze dalszą konserwację produktu lakierem, dlatego kolor powinien być o pół tonu jaśniejszy od oryginału. Odtwarzaj również ozdoby lub rysunki na utraconych fragmentach za pomocą akwareli i wybielaczy, ponieważ czyste akwarele są zbyt jasne. Na tym etapie renowacji głównymi pomocnikami są cierpliwość i dobre światło dzienne, ponieważ dokładność dopasowania kolorów decyduje o jakości renowacji. Nie zaleca się używania farb olejnych do tonowania, które mogą w przyszłości zmienić kolor. Proces kończy się konserwacją, czyli powlekaniem damarem lub lakierem akrylowym MAIMERI lub podobnym w jednej lub kilku warstwach tak, aby charakter połysku powłoki całkowicie pokrywał się z połyskiem oryginału.

Jeśli podczas kontroli produktu zostaną znalezione małe wióry, konieczne jest wykonanie mastyksu, czyli wypełnienie ich objętości masą epoksydową imitującą porcelanę, której recepturę poznałeś powyżej. Szlifować, zabarwiać i konserwować w tej samej kolejności. Teraz odnowiony produkt może ponownie ozdobić kredens, zjeżdżalnię lub witrynę domową. Jednak picie herbaty z kubka mamy nadal nie jest tego warte, teraz należy do historii rodziny. Nie ma możliwości użycia jedzenia do odnowionego naczynia - może to zniweczyć wszystkie twoje wysiłki i niekorzystnie wpłynąć na twoje zdrowie.

Każdy dom posiada wyrób ceramiczny lub porcelanowy. Jak często zdarza się, że naczynia pękają. Może to być kryształowy kielich, porcelanowy kubek, ceramiczny talerz lub zwykła ceramiczna figurka. I pomimo tego, że naczynia ceramiczne są mocne, nadal pękają. Jeśli drogie naczynia zostały złamane, to po naprawie punkty klejenia należy pokryć specjalnymi barwnikami lub niektórzy eksperci zalecają użycie płynnego szkła. Po wyschnięciu ostrożnie odetnij resztki, aby nie dotknąć części, w której przeprowadzono naprawę.

Chciałbym przedłużyć żywotność ceramiki. Służy nie tylko zgodnie z przeznaczeniem, ale także ozdabia wnętrze swoją oryginalnością i niepowtarzalnością. Trudno powiedzieć, co jest lepsze od ceramiki czy porcelany pod względem jakości i trwałości, wszystko zależy od różnych czynników.

Jak skleić porcelanę i ceramikę? Jaki klej do porcelany i ceramiki wybrać? Lub wyrzucić zepsuty produkt? Wyrzucić potłuczony wazon czy nie? Jeśli nie, to jak skleić ceramiczny wazon?

Nie spiesz się, aby go wyrzucić. Zawsze możesz to wyrzucić. Najpierw musisz spróbować przykleić produkt, a jeśli nic nie wyjdzie, możesz go wyrzucić. Wyrzucenie jest ostatnią rzeczą do zrobienia.

Do naprawy ceramiki stosuje się różne kleje. Na rynku istnieje ogromna różnorodność narzędzi do naprawy naczyń ceramicznych.

Uniwersalny superprzylepiec na bazie cyjanokrialanu jest optymalnym klejem do ceramiki, który bez problemu znajdziesz w każdym specjalistycznym sklepie.

W sprzedaży oferowane są następujące kleje produkcji rosyjskiej do naprawy naczyń ceramicznych - "Secunda", "Super-moment", "Cyanopan", "Skley", "Power", "Monolith", "Elephant". Są też importowane kleje do klejenia. Najlepszym wodoodpornym klejem ceramicznym jest MARS.

W przypadku ceramiki używanej do przechowywania żywności można użyć kleju PVA do klejenia. Zaleca się jednak, aby po sklejeniu kubek ceramiczny pokryć warstwą lakieru. Do klejenia wyrobów ceramicznych można użyć kleju epoksydowego, klejów F-2 i BF-4.

W sprzedaży następująca gama klejów do porcelany - STANGE, "cosmofen ca-12", można również użyć "RAPID". Wśród klejów rosyjskich należy zwrócić uwagę na klej karbinolowy. Ponadto zamiast kleju do naprawy porcelany można użyć żywicy epoksydowej EPOXY GLUE firmy BONDO, BIZON lub podobnych klejów.

Do klejenia porcelany można użyć cementu na bazie gipsu. Aby to zrobić, dodaj białko z 1 jajka do proszku gipsowego i bardzo dobrze wymieszaj. Powstały klej można wykorzystać do klejenia porcelany. Ponadto proces klejenia należy przeprowadzić bardzo szybko, ponieważ klej ten szybko twardnieje.

Do klejenia możesz również zrobić inny klej w domu. Aby to zrobić, wymieszaj 1 białko i sodę. Belov ubić do piany, bez dodawania sody. Przez jeden dzień ubite białko powinno stać, a dopiero potem dodać sodę do osiadłego białka i wymieszać. Sodę należy dodać na tyle, aby uzyskać masę zbliżoną konsystencją do zwykłego ciasta.

Bardzo często do naprawy porcelany zalecany jest klej spożywczy, który jest łatwy do wykonania w domu.

1. Weź 1 litr wody. Dodaj 100 g. Do wody. Cukier, 100 gr. wapno (koniecznie gaszone). Podpal powstałą mieszaninę i wierz na małym ogniu przez około 3-3,5 godziny. Najważniejsze podczas „gotowania” jest to, że się nie gotuje.
2. Powstały bulion schłodzić i odstawić na kilka godzin.
3. Pozostałą po osadzeniu wodę należy spuścić.
4. Dodaj 0,5 kg do mieszanki. klej do płytek. Dobrze wymieszaj i odstaw na 10-15 godzin.
5. Jeśli jest nadmiar wody, należy ją spuścić. Zagotuj powstałą masę jeszcze 1 raz.
6. Ochłonąć. Klej do porcelany jest gotowy.

Ten klej jest idealny do przyborów spożywczych.

Istnieje ogromna liczba klejów uniwersalnych. Są to kleje, które można stosować do klejenia zarówno porcelany, jak i ceramiki – klej kazeinowy, kleje epoksydowe. Najpopularniejszym jest klej Porcelan Potch. Klej spożywczy bardzo często nadaje się do klejenia zarówno ceramiki, jak i porcelany. Na przykład opisany powyżej przepis można wykorzystać jako klej do ceramiki i porcelany.

Klejenie porcelany klejem w domu jest dość łatwe, można do tego użyć kleju do porcelany spożywczej. Jeśli do klejenia użyjesz jednego z następujących klejów - „Rapid”, „AGO”, „Kittifix” i „Mekol”, należy wykonać następujące czynności:

• Umyj i osusz powierzchnie klejące;
• Przetrzyj acetonem;
• Nałóż jedną warstwę kleju na miejsca klejenia i natychmiast sklej części razem, mocno dociskając.
• Można zapiąć opaską uciskową dla wzmocnienia.

Rozbity na pół porcelanowy kubek

Kubki też bardzo często pękają. I chcę dać drugie życie twojej ulubionej filiżance. Poniżej pokazano, jak przykleić porcelanową filiżankę.Ponieważ algorytm klejenia jest podobny do poprzedniego algorytmu, istnieją pewne różnice:

1. Do klejenia rzemieślnicy powinni wziąć super klej.
2. Przygotuj powierzchnie do klejenia - umyj, osusz i przetrzyj acetonem. Jeśli część pęknie w tym samym miejscu, usuń pozostały klej.
3. Zbierz części z wyprzedzeniem.
4. Proces nakładania kleju jest taki sam. Klejony w dwóch warstwach.
5. Następnie należy umieścić sklejony produkt, jeśli nie są duże, należy je umieścić w rondlu lub kotle, napełnić ciepłą wodą i podpalić. Gotuj wodę na małym ogniu przez 2-3 godziny. Produkt chłodzi się w wodzie. I dopiero wtedy, gdy woda ostygnie, usuwają ją.
6. Jeśli nie można „zagotować produktu”, można go „podgrzać” w piekarniku lub przytrzymać nad kuchenką elektryczną (ale w tym przypadku procedurę „rozgrzewania” należy wykonać bardzo ostrożnie, aby aby nie przegrzać produktu i nie poparzyć się).

Może się zdarzyć, że w wazonie lub kubku utworzyła się szczelina lub odpadła drzazga i wyłamał się mały otwór.

Wtedy algorytm klejenia wygląda następująco:

1. Przygotowanie do klejenia jest takie samo.
2. Najpierw musisz wyciąć łatę, której rozmiar powinien być większy o 0,5 - 1,5 cm. Możesz użyć super kleju do ceramiki, nadaje się również naturalny klej do przyklejenia łatki.
3. Do naprawy należy koniecznie wziąć wodoodporny.
4. Wlej wodę do produktu, ale rozpocznij plastrowanie, ale tak, aby woda nie miała kontaktu z plastrem.
5. Następnie gotuj wodę przez 2-3 godziny.
6. Schłodź wszystko. I wylej wodę.
7. W razie potrzeby pomaluj miejsce klejenia farbą.

Naprawa figurek porcelanowych odbywa się w ten sam sposób. Jednak po wyschnięciu figurki zaleca się pokrycie jej kilkoma warstwami lakieru dla większej trwałości. Każdą kolejną warstwę lakieru można nakładać tylko wtedy, gdy poprzednia warstwa lakieru jest już dobrze wyschnięta. Po pokryciu lakierem figurka będzie trochę cięższa i mniej krucha.

Ceramiczny Wazon Przełamany na Pół

Klejenie ceramiki w domu jest dość proste. Musisz tylko przestrzegać tych zasad:

1. Zaczynamy od zebrania wszystkich części, które trzeba skleić. Jeśli potrzebujesz przykleić wcześniej naprawioną filiżankę lub wazon, usuń resztki kleju nożem. A kiedy wszystko zostanie usunięte z powierzchni, możesz przejść do następnego kroku.
2. Wszystkie zmontowane części dokładnie umyj w ciepłej wodzie. Do prania można użyć płynu do mycia naczyń. Następnie spłucz i odcedź. Nie zaleca się wycierania, aby nie przeciąć ostrymi krawędziami lub złamać czegoś z krawędzi części.
3. Wszystkie szczegóły ukrywamy przed sklejeniem, abyśmy z góry wiedzieli, co i gdzie kleić.
4. Punkty klejenia obrabiamy acetonem.
5. Nałóż klej równomiernie cienką warstwą na miejsca klejenia. Do nałożenia kleju można użyć cienkiego pędzla lub patyczka do czyszczenia uszu.
6. Pozostaw pierwszą warstwę kleju do wyschnięcia.
7. Następnie nałóż drugą warstwę kleju. I dociśnij te części, które należy skleić. Zachowajmy szczegóły przez kilka minut. Następnie usuń resztki szmatką.
8. Wskazane jest przyklejenie drugiej części po pewnym czasie, aby poprzednie części dobrze się sklejały.
9. Po sklejeniu produktu pożądane jest jego naprawienie. I w ten sposób wszystko zostanie uchwycone nie tylko poprawnie, ale i dobrze.
10. Część uważa się za dobrze naprawioną, jeśli przetrwała 1-3 dni (w zależności od wykonanej naprawy).

Ponieważ potłuczone części są nadal szklane, zaleca się noszenie gumowych rękawic podczas napraw, aby wcześniej chronić dłonie przed drobnymi skaleczeniami i ranami.

Podczas klejenia pęsety mogą i powinny być używane w razie potrzeby, na przykład do pracy z małymi częściami.

Naprawa porcelany i ceramiki według powyższego algorytmu jest bardzo łatwa.

Nie zapominaj, że wszystkie odnowione produkty nie są już pożądane do stosowania w żywności. Bo jeśli po umieszczeniu w takim produkcie kwaśnej lub słonej żywności, zaczną się uwalniać szkodliwe substancje zawarte w kleju. A to jest bardzo niezdrowe.

Dzięki temu wiesz, jak kleić ceramikę, jak kleić naczynia ceramiczne i jak kleić porcelanę. Jak wybrać klej lub przygotować klej własnymi rękami.