Naprawa naczyń ceramicznych zrób to sam

Nieprzyjemna sytuacja: twoja ulubiona porcelanowa niebieska filiżanka pękła. Ale to prezent od babci, miłe wspomnienia, rzecz droga sercu. Nie musisz wyrzucać rzeczy. W końcu można je odrestaurować i użytkować jeszcze przez wiele lat.

Ile jeszcze kubków, figurek, wazonów, cukiernic zostanie stłuczonych, nie wyrzucaj ich! Nauczmy się odnawiać porcelanę zgodnie z zasadami. Najpierw przygotuj pokój. Powinien mieć dobre naturalne światło, wygodny stół, krzesło.

A my od razu ostrzeżemy, że przy pracy z porcelaną nie można stosować takich technik jak wiercenie, szlifowanie, drapanie itp. Jeszcze jedna uwaga: jeśli kielich rozbije się na strzępy, lepiej nie próbować zbierać kawałków . Jesteśmy zainteresowani renowacja naczyń ze złamanym kawałkiem lub dwoma. Jako kleju użyjemy żywicy epoksydowej. Jeśli nie możesz go znaleźć, możesz użyć super kleju, ale jest trudniejszy w użyciu, wysycha zbyt szybko. Odpowiedni jest również klej cyjanoakrylowy.

1. Dokładnie sprawdź swój kubek pod kątem małych odprysków i pęknięć. Określ kolejność pracy.
2. Najpierw wyrównaj elementy bez klejenia.
3. Opłucz odłamki w bardzo gorącej wodzie z mydłem, bardziej odpowiednie jest mydło dla dzieci. Nie musisz używać płynu do mycia naczyń.
4. Powierzchnie odtłuścić alkoholem.
5. Klej nakłada się na te fragmenty, które są mniejsze. Nasmaruj rozdrobnioną część klejem. Warstwa powinna być idealnie równa i bardzo cienka.

Dociśnij kawałki mocno do siebie.

Aby połączenie było mocne, owiń je bandażem lub użyj innych materiałów, aby je naprawić.

Produkt należy pozostawić do całkowitego wyschnięcia na trzy do czterech dni w ciepłym miejscu, na przykład w pobliżu baterii lub kuchenki.

Resztki kleju można ostrożnie usunąć ostrym nożem.

Jeśli produkt ma małe wióry, ale fragmentów nie udało się uratować, wypełniamy te wióry żywicą epoksydową zmieszaną z odpowiednim barwnikiem.

Po wyschnięciu można go szlifować. Małe żetony nie będą widoczne.

Lepiej nie używać odrestaurowanego kubka zgodnie z jego przeznaczeniem, pozostawić go w kredensie jako ozdobę.

Oczywiście profesjonalni konserwatorzy naczyń stosują inne metody i materiały do ​​przywracania przedmiotów. Ale ich celem jest osiągnięcie wyniku absolutnego, aby nie było widać miejsc żetonów. Powodzenia w pracy!

Połamana glazurowana ceramika odsłania dwie warstwy na rozcięciu - porowatą część wewnętrzną (najczęściej białą lub kremową) i zewnętrzną warstwę glazury. Ta struktura jest wyraźnie widoczna na pierwszym zdjęciu: ceramiczny spodek ze złotymi zdobieniami przed i po renowacji. Zdjęcie przedstawia charakterystyczne cechy ceramiki: brak warstwy szkliwa (porównaj ze zdjęciem 2).

Obecność warstwy szkliwa odróżnia porcelanę od tradycyjnej ceramiki.

Postaraj się zebrać wszystkie nawet najdrobniejsze fragmenty z rozbitego ceramicznego przedmiotu. Zawiń każdy w bibułkę i przechowuj do tego czasu. aż nadejdzie czas na prace konserwatorskie. Pamiętaj, że jeśli fragmenty są zanieczyszczone, musisz je najpierw dokładnie umyć.

Przygotuj następujące materiały: waciki bawełniane, papierowe chusteczki, rozcieńczalnik do farb na bazie acetonu lub celulozy, proszek ścierny (opcjonalnie), miękki pędzelek, butelkę z płynem dezynfekującym dla dzieci, zapałki lub wykałaczki, taśmę klejącą, żyletkę, pilnik igłowy, papier ścierny i dwa- klej częściowy, taki jak Ardalit.

1. Każdy kawałek ceramiki musi być czysty, dlatego najpierw należy go umyć i wysuszyć.
Najpierw wyczyść złamaną krawędź odłamka bawełnianym wacikiem i wodą z mydłem (duże powierzchnie można umyć ręcznikiem papierowym).
Staraj się nie nawilżać ceramiki zbyt mocno – woda pozostająca w porach spowolni wysychanie fragmentu, a niedoschnięty fragment ceramiki może się po prostu nie przykleić. Jeśli woda z mydłem nie wystarczy do oczyszczenia odłamka, wytrzyj odłamek acetonem lub rozcieńczalnikiem do farb celulozowych. W ostateczności wyczyść
krawędzie fragmentu proszkiem ściernym wpisanym na zapałkę lub wykałaczkę. Opłucz odłamek i pozwól mu całkowicie wyschnąć.

2. Jeżeli po umyciu brud wbił się w spękania ceramiki (jest to szczególnie widoczne na ceramice białej), fragment należy wybielić. Pamiętaj, że nie można do tego używać wybielaczy domowych, które wraz z brudem mogą zniszczyć warstwę szkliwa. Aby wybielić, zanurz odłamek w roztworze składającym się z
trzy części wody i jedna część środka dezynfekującego do pielęgnacji dzieci.

3. Zanim zaczniesz nakładać klej, przymierz połamane kawałki - czy dobrze do siebie pasują i ile fragmentów zostało utraconych.
Jednocześnie mimowolnie pamiętasz, w jakiej kolejności musisz skleić kawałki. Jak postępować z brakującymi fragmentami, zostanie opisane w kroku 9.

4. Warto najpierw skleić ze sobą małe fragmenty, a następnie przejść do dużych kawałków, które będą wygodniejsze do sklejenia.
Jednocześnie mierz pracę z czasem schnięcia kleju. Do klejenia najlepiej użyć kleju dwuskładnikowego, który wysycha w ciągu 24 godzin, klej błyskawiczny można stosować tylko wtedy, gdy jest to pojedynczy kawałek, który się odłamał.

5. Połącz kawałki posmarowane klejem. Nadmiar kleju usuń wacikiem.

6. Jeśli masz do czynienia z białą ceramiką, dodaj do kleju trochę proszku bieli tytanowej.
Jeśli przedmiot jest wykonany z ciemnej terakoty, do kleju można dodać trochę sproszkowanego pigmentu o odpowiednim kolorze.

W przypadku zgubienia poszczególnych fragmentów przedmiotu potrzebne będą: kalka kreślarska, szpachelka, talk, gumka do tuszu, plastelina, papier ścierny, farby ceramiczne w odpowiednim kolorze oraz (opcjonalnie) farby metaliczne.

7. Nałóż klej zapałką na obie krawędzie sąsiednich fragmentów i sklej je ze sobą. Kontynuuj sklejanie kawałków, przesuwając się od dołu elementu do jego góry. Aby zabezpieczyć sklejone fragmenty, połącz je paskami taśmy klejącej.

8. Pozostaw klejony przedmiot do wyschnięcia na 24 godziny w temperaturze pokojowej. Usuń pozostały zaschnięty klej żyletką, lekko dotykając nim powierzchni ceramiki. Uważaj, aby nie przeciąć warstwy glazury brzytwą, zwłaszcza tam, gdzie występuje złocenie lub srebrna farba.

9. Może się zdarzyć, że zaginie niewielki fragment ceramiki lub może się okazać, że zachowany fragment nie mieści się w przeznaczonym do tego otworze. W takim przypadku wymieszaj dwuskładnikowy klej, barwiąc go tak, aby pasował do glazury (patrz krok 4), z talkiem do uzyskania konsystencji gliny. Wypełnij otwór powstałą pastą za pomocą palców lub szpachelki. Pozostaw klej do wyschnięcia, a następnie przeszlifuj powierzchnię
pilnik i papier ścierny.

10. Jeśli zgubiłeś duży fragment, taki jak rączka dzbanka lub krawędź talerza, wykonaj „kształt” z plasteliny. Weź bryłkę plasteliny i wyciśnij palcami wgłębienie w jej wnętrzu, powtarzając kształt zgubionego fragmentu.

jedenaście . Na ukruszone krawędzie nałożyć warstwę dwuskładnikowego kleju. Trzymaj plasteliną formę w jednej ręce, a drugą ręką napełnij ją pastą klejącą (patrz krok 9) palcami lub szpachelką. Jeśli potrzebujesz obu rąk do wypełnienia formularza, przymocuj go do przedmiotu taśmą klejącą. Po napełnieniu formy pastą klejącą należy pozostawić formę na miejscu, aż pasta wyschnie.

12. Gdy pasta klejowa całkowicie wyschnie, usuń formę i przeszlifuj powierzchnię utworzonego kawałka papierem ściernym.Drobne szczegóły można szlifować za pomocą gumek do tuszu. Jednocześnie nie wchodź w sąsiednie obszary ceramiki oryginalnej, aby nie uszkodzić szkliwa.

13. Wyschniętą pastę klejącą należy pomalować odpowiednimi kolorowymi farbami do ceramiki.
Jednocześnie podążaj za wzorem ornamentu, a w trudnych przypadkach narysuj wzór na kalce kreślarskiej.

14. Aby przenieść wzór na powierzchnię wyschniętej pasty klejowej, umieść pod smażalką kawałek kalki i zakreśl wzór ołówkiem.
Czasami możesz potrzebować złotej lub srebrnej metalicznej farby, aby przywrócić projekt.

O RENOWACJI PORCELANÓW

Najważniejszą różnicą między porcelaną a ceramiką jest obecność warstwy szkliwa – widać ją na
żeton. Pomiędzy warstwami szkliwa znajduje się warstwa porowatej ceramiki.

Nie powinieneś podejmować się renowacji cennego produktu porcelanowego - lepiej powierzyć to specjaliście.
Jeśli mówimy o produkcie o małej wartości, możesz wykonać następujące czynności.

Pamiętaj o pierwszej zasadzie: staraj się nie zamoczyć zbyt mocno porowatej warstwy ceramicznej podczas czyszczenia i kleju
porcelana natychmiast po umyciu i wysuszeniu odłamka.

Porcelana powinna być sklejana według tych samych zasad co ceramikę, łącznie z barwieniem kleju.

Po wyschnięciu kleju może być konieczne odtworzenie istniejącego na powierzchni przedmiotu
wzorzec. Użyj do tego farb akrylowych, które pozwalają imitować błyszczącą powierzchnię glazury, oraz farb emaliowanych, które służą do ozdabiania porcelany.

Starannie dobieraj kolory i skopiuj wzór, jak opisano w krokach 13-14, ale nigdy nie próbuj imitować tła, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby uzyskać dokładny odcień.

Naprawa pęknięć włosów

1. Oczyść obszar wokół pęknięcia, jak opisano w Kroku 1 na stronie 158, wymieszaj i pomaluj dwuskładnikowy klej, jak opisano w Kroku 4. Umieść przedmiot w piekarniku ustawionym na 0°C i podgrzewaj, aż uchwyt nie będzie zgrzać się. W takim przypadku krawędzie pęknięcia nieco się rozejdą, a klejowi łatwiej będzie dostać się do środka.

2. Wyjmij kubek z piekarnika i natychmiast wypełnij pęknięcie klejem, wcierając go palcami lub szpachelką.
Postaraj się jak najdokładniej wypełnić pęknięcie klejem.

3. Gdy klej przestanie wchodzić w szczelinę, usuń pozostałości miękką szmatką lub ostrożnie zeskrob go żyletką, uważając, aby nie uszkodzić wzoru na kubku. Niech kubek ostygnie.

Z książki „Naprawa i renowacja. Praktyczny przewodnik”

Renowacja porcelany i ceramiki to złożony i czasochłonny proces, który wymaga cierpliwości i dokładności. Ponadto konieczne jest posiadanie pewnych umiejętności w pracy z takimi produktami. Jeśli nie masz doświadczenia w renowacji, lepiej powierzyć pracę profesjonalistom, zwłaszcza jeśli chodzi o przedmiot zabytkowy.

Naprawę rozbitej na kawałki porcelany należy rozpocząć od zebrania fragmentów i ich porównania. Przyklej porcelanę według następującego schematu:

1. Ceramikę skleja się tylko w czystej postaci, dlatego przed zabiegiem należy ją umyć.
2. Porównaj wszystkie fragmenty, zaczynając od małych, a kończąc na dużych.
3. Duże fragmenty są sklejane na końcu.
4. Po nałożeniu kleju produkt musi schnąć przez 24 godziny.
5. Specjalna pasta lub mastyk pomoże usunąć ślady sklejenia.

Zacznijmy od pytania, jak kleić porcelanę. Odpowiedź jest prosta: klej, który jest sprzedawany w sklepie, pomoże skleić powierzchnię produktu. Kupując taki klej, możesz bezpiecznie rozpocząć renowację. Ale przed sklejeniem fragmentów należy je dobrze umyć, do tego odpowiednia jest ciepła woda z detergentem.

W razie potrzeby krawędzie produktu, małe i duże fragmenty przeciera się acetonem lub rozpuszczalnikiem.

Po odtłuszczeniu powierzchni konieczne jest porównanie wszystkich fragmentów: warto zacząć od małych, ponieważ duże łatwiej jest skleić. Jeśli zgubił się mały fragment, można go wymienić.Do tego nadaje się również niewielka ilość kleju, który mocuje się palcami. Pozostały klej usuwa się wacikiem.

Jeśli klej długo utrzymuje się na powierzchni i wysycha, to trudno będzie go usunąć z produktu, ponieważ aceton lub rozpuszczalnik może uszkodzić ceramikę i wymazać szkliwo lub złocenia.

Po sklejeniu ceramikę pozostawia się na jeden dzień do wyschnięcia. Ten czas wystarczy, aby klej utrwalił się i wypełnił pęknięcia.

Po sklejeniu rzemieślnicy używają mastyksu lub pasty na bazie porcelany lub pyłu szklanego. Z jego pomocą można usunąć pęknięcia i sprawić, że odbudowa jest niewidoczna.

Jeśli małe pęknięcia pokryły powierzchnię ceramiki porcelanowej pajęczyną, taka pasta pomoże poprawić sytuację. Ale jeśli nie ma pod ręką takiego materiału, można użyć kleju. Klej rozcieńcza się farbą akrylową imitującą kolor produktu, następnie naczynia umieszcza się w piekarniku rozgrzanym do 200 stopni. Gdy produkt jest gorący, wyjmuje się go z piekarnika, a pęknięcia smaruje się klejem, nadmiar usuwa się wacikiem lub zamszem.

Renowacja porcelanowych figurek zaczyna się od głowy, ponieważ to twarz i głowa figurek najbardziej cierpią. Jeśli konieczne jest przywrócenie integralności powłoki i wzoru, na porcelanę nakłada się farby akrylowe lub emalię. Kolor dobierany jest indywidualnie. Emalia idealnie nadaje się do malowania ceramiki i porcelany.

Jeśli część odłamała się od figurki, należy ją skleić klejem, przetrzeć szew mastyksem - w ten sposób wytrzyma dłużej.

A jak przykleić porcelanę, jeśli nie ma wystarczająco dużego fragmentu? Aby to zrobić, możesz użyć plasteliny. Plastelina jest wybierana według koloru, traktowana klejem, a następnie pękanie jest wypełniane. Warto nanieść rysunek na odrestaurowaną powierzchnię, aby zabiegi konserwatorskie były mniej zauważalne.

Renowacja ceramiki i porcelany, na której powierzchni znajduje się złocenie, to dość trudne zadanie do wykonania w domu. Jeśli przedmiot ma wartość historyczną i kulturową, można go przypisać do antyków lub rzadkości, lepiej skorzystać z usług mistrza. Jeśli nie jest to możliwe, to możesz coś zrobić sam.

Złocenie jest przywracane na trzy główne sposoby:

• połóż złoty liść na ceramice;
• powłoka jest przywracana za pomocą specjalnych farb;
• częściowo klejone, obróbka połączeń.

Ceramiczny przedmiot ze złoceniami na powierzchni można odrestaurować złotem płatkowym. Nakładany jest cienką warstwą na powierzchnię porcelany, mocowany klejem. Niebezpieczeństwo tej metody renowacji polega na tym, że konieczne jest połączenie części złotego płatka z istniejącym wzorem. Jeśli nałożysz go na powierzchnię złocenia, to po przywróceniu rysunek będzie miał nieregularności.

Stosowanie farb ma kilka niuansów: trzeba wybrać kolor, farby nakłada się cienką warstwą. Im cieńsza warstwa, tym lepiej wygląda złocenie. Jeśli kilka warstw farby zostanie nałożonych na powierzchnię produktu, nie będzie on wyglądał zbyt schludnie. Kolor jest wybierany niezależnie, dokładne określenie odcienia może być trudne, dlatego często konieczne jest usunięcie pozostałej farby z powierzchni naczyń.

Wzdłuż złącza można przykleić złote płatki, a wzdłuż złącza nakłada się również złocenia. Jeśli odcień farb jest podobny do złocenia, renowacja nie spowoduje żadnych szczególnych trudności. Farbę nakłada się na ceramikę cienkim pędzlem; w razie potrzeby farbę można usunąć z powierzchni produktu za pomocą acetonu.

Aceton lub rozcieńczalnik dobrze sprawdzą się z farbami, ale w wyniku takiej obróbki może ucierpieć również sam przedmiot. W wyniku tej manipulacji część złoceń zostanie usunięta wraz z farbą lub klejem, który został użyty do złotego płatka.

Naczynia porcelanowe i ceramiczne, które zostały odrestaurowane w domu lub właśnie opuściły pracownię, wymagają szczególnej pielęgnacji:

1. Nie używaj ostrych detergentów do mycia naczyń.
2. Nie zaleca się mycia produktów w gorącej wodzie.
3. Po renowacji naczyń nie należy używać codziennie.

Jeśli rzecz jest związana z antykami, to po renowacji lepiej zostawić ją w szafie na półce i nie używać jej w życiu codziennym. Zaleca się mycie takiego produktu tylko ciepłą wodą, a następnie przetarcie miękką ściereczką.

Stopniowo obrobione szwy tracą szczelność, woda i odczynniki niszczą klej i mastyks, dlatego nie zaleca się częstego mycia porcelany lub ceramiki. Należy jednak pamiętać, że naczynia, które przynajmniej raz zostały poddane renowacji, na pewno ponownie znajdą się w rękach mistrza.

Proces renowacji porcelany według klasycznych zasad na przykładzie renowacji rozbitej miski.

Mycie ciepłą wodą z mydłem Wybielanie pęknięcia kompresem Rozgrzewanie wrzątkiem i demontaż starego klejenia Usuwanie śladów poprzedniego sklejenia Nakładanie kleju na powierzchnię chipa Mocowanie sklejonego fragmentu Usuwanie odsłoniętego kleju Woskowanie do robienia pleśni Usunięcie gotowej, zamrożonej formy woskowej Wypełnienie formy masą porcelanopodobną Szlifowanie odlewu papierem ściernym Przywrócone zabarwienie
produkt kuty Konserwacja nowych fragmentów lakierem Żucie małych wiórów wzdłuż krawędzi Szlifowanie fragmentu pilnikiem igłowym

“. Odłamki leżały na podłodze oświetlonej zachodzącym słońcem, wydawało mi się, że zabawna bryza porwała je od siebie i nie chciałem uwierzyć, że to, co było ulubioną filiżanką mojej mamy wczoraj wieczorem, nawet dziś rano, zmieniło się w niebieskie płatki porcelany. ”- kto nie pamięta smutnej historii o niebieskim pucharze opowiedzianej przez Arkadego Gajdara. Uczucie beznadziejnej, nieodwracalnej straty zlało się w mojej pamięci z dziecinnym lękiem przed potłuczonymi naczyniami. Ta historia oczywiście zakończyłaby się zupełnie inaczej, gdyby wydarzyła się dzisiaj i gdyby jej bohaterowie mieli najnowszy numer naszego magazynu.

Ulubiony niebieski kubek mamy bez wątpienia zostanie przywrócony, tak bardzo, że mama prawie nie zauważy niczego specjalnego. Naczynia cały czas pękają – ich fragmenty albo pospiesznie wyrzuca się, albo nieumiejętnie skleja klejem BF.

Teraz porozmawiamy o odbudowie porcelany zgodnie ze wszystkimi jej klasycznymi zasadami.

Przede wszystkim uprzedzmy ekstremistów restauracyjnych - jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem porcelany miśnieńskiej lub gardnerowskiej, ogranicz swój zapał restauracyjny i upewniaj się, że masz do dyspozycji prawdziwy eksponat muzealny, który można powierzyć tylko wysoko wykwalifikowanemu specjaliście.

Nasza rada odnosi się w szczególności do „niebieskich filiżanek”, czyli do tych drogich sercu i pamięci wazonów, figurek, czajników i filiżanek, które jednak nie mają wartości muzealnej i kolekcjonerskiej. Naszym nauczycielem w tak odpowiedzialnej materii jak restauracja porcelany był Siergiej Bobrow, najsłynniejszy konserwator moskiewski. Doświadczenie zawodowe zdobywał pracując w Ogólnorosyjskim Centrum Badań Artystycznych i Restauracji im. V.I. I. Grabara i muzeum-majątek Carycyno.

W odniesieniu do wąskiego, wyselekcjonowanego kręgu elitarnych konserwatorów w Rosji, mistrz ma wysoką reputację zawodową wśród kolegów, kolekcjonerów i handlarzy antykami. Jego prace zdobią prywatne i państwowe kolekcje muzealne, były też prezentowane na największej wystawie „250 lat rosyjskiej porcelany” w Państwowej Galerii Trietiakowskiej.

Stanowisko konserwatorskie powinno mieć dostęp do naturalnego światła dziennego, co jest szczególnie ważne przy barwieniu i rekonstrukcji porcelany. Przydałoby się zabezpieczyć stół korkiem lub inną elastyczną powłoką, która w razie upadku przedmiotu osłabi uderzenie.Należy zwrócić uwagę na to, że wszystkie czynności, które wykonujesz, i ich konsekwencje, muszą być możliwe do skorygowania, czyli to, co profesjonaliści nazywają odwracalnością procesu. W żadnym wypadku, nawet przy najlepszych intencjach, nie można wiercić, szlifować, zarysować oryginału.

Przyjrzyjmy się szczegółowo procesowi renowacji na przykładzie renowacji rozbitej porcelanowej szafki. Przede wszystkim obiekt jest dokładnie badany; na światło wychodzą pęknięcia, odpryski, miejsca starego klejenia. Następnie, w zależności od charakteru i rozmiaru zniszczeń, ustalany jest plan renowacji, czyli kolejność i kolejność prac konserwatorskich. Jeśli produkt jest zepsuty, musisz spróbować połączyć jego kawałki bez klejenia, sprawdzić możliwość ich zbiegu okoliczności, identyfikując najtrudniejsze miejsca.

Następnie należy umyć produkt w gorącej (50-600 C) wodzie, używając dowolnego mydła o niskiej zawartości alkaliów, może to być np. zwykłe mydło dla dzieci. Detergenty do zmywania naczyń, soda nie nadają się do tego, ponieważ mogą przyczyniać się do wypłukiwania lub łuszczenia się glazury. Mycie powinno być dość delikatne – zamiast pędzla lepiej użyć pędzla z włosia lub pędzla do golenia. Do usunięcia zanieczyszczeń z pęknięć stosuje się kompres - w tym przypadku jest to wacik zwilżony 10% roztworem kwasu cytrynowego lub 3% roztworem nadtlenku wodoru - nakładany na zaciemnione pęknięcie. Kompres starzeje się aż do całkowitego wybielenia. Aby roztwór nie wyparował zbyt szybko, kompres należy przykryć celofanem lub włożyć cały produkt do plastikowej torebki. Jeśli produkt był wcześniej klejony, po umyciu należy go zdemontować.

Strumieniem wrzącej wody skierowanym w miejsce poprzedniego sklejenia podgrzać szew. Po wystarczającym rozgrzaniu, bez większego wysiłku mechanicznego, należy spróbować oddzielić sklejony fragment. Jeśli to nie przyniesie sukcesu, zalej produkt wrzątkiem i odstaw na chwilę. Możesz to zrobić kilka razy, aż fragmenty łatwo się od siebie oddzielą. Demontaż odbywa się nad plastikową miską z wodą, aby w razie przypadkowego upadku produkt lub jego fragment nie pękł.

Fragmenty uzyskane po demontażu należy oczyścić ze starego kleju skalpelem lub ostrym nożem. Klej podgrzany wrzącą wodą mięknie i powinien łatwo oddzielić się od wiórków. Jeśli klej jest trudny do usunięcia, możesz użyć acetonu lub alkoholu. Aby uniknąć uszkodzenia glazury, najlepiej nie używać numerowanych rozcieńczalników, rozcieńczalników lub mocnych kwasów. Gdy stary klej zostanie całkowicie usunięty, ułóż oczyszczone fragmenty w stos, aby ustalić kolejność nowego klejenia - małe fragmenty są najpierw sklejane.

Po odtłuszczeniu powierzchni wiórów alkoholem lub acetonem należy ostrożnie posmarować wiór mniejszego fragmentu klejem.

Klejem może być dwuskładnikowa żywica epoksydowa EPOXY GLUE firmy BONDO, BIZON lub podobna, w najgorszym przypadku można użyć powszechnie dostępnego superkleju, którego wadą jest zbyt szybkie „wiązanie”.

Aby uzyskać dokładniejsze dopasowanie reliefu, klej należy nałożyć jednolitą, niezwykle cienką warstwą. Gdy fragmenty zostaną posmarowane klejem i mocno do siebie dociśnięte, miejsce klejenia przymocuj taśmą klejącą, plasteliną, taśmą klejącą. W każdym razie, nawet jeśli wydaje się, że produkt jest mocno sklejony, należy go pozostawić na jeden dzień do całkowitego wyschnięcia, ponieważ „utrwalenie” i całkowita polimeryzacja kleju to wcale nie to samo. Po upewnieniu się, że klejenie jest zakończone, fragmenty są mocno trzymane, usuń klej, który wyszedł wzdłuż szwu, przesuwanymi ruchami skalpela.

Jeśli fragmenty produktu zostaną bezpowrotnie utracone, można je wykonać samemu, ale tylko wtedy, gdy rzecz jest symetryczna lub jest figurą obrotową.Następnie z części podobnej do utraconego fragmentu należy najpierw usunąć formę za pomocą wosku bazowego wyprodukowanego przez charkowską fabrykę materiałów dentystycznych „STOM” w postaci płytek 170 80 mm.

Talerz podgrzany w gorącej (50-60 C) wodzie umieszcza się na zakonserwowanej powierzchni i mocno dociska. Płyta powinna być większa od odtwarzanego fragmentu i wychodzić poza jej krawędzie o około 10 mm. Ostrożnie usuń schłodzoną, utwardzoną formę woskową i nałóż na ubytek. Teraz, po uprzednim zamocowaniu go wzdłuż krawędzi plasteliną, przystąp do odlewania pożądanego fragmentu.

Usunąć tłuszcz z ukruszonej powierzchni, przygotować masę składającą się z żywicy epoksydowej (spoiwa) i suchego białego pigmentu tytanowego lub cynkowego. Pocieraj je, aż utworzy się porcelanowa lepka masa. Podczas wylewania formy należy najpierw spróbować pokryć tą masą całą powierzchnię formy, a następnie stopniowo zwiększać jej grubość, przyspieszając od środka do brzegów. Należy zauważyć, że pigmenty zawierające wapno (np. kreda) nie nadają się do przygotowania masy imitującej porcelanę. Gdy utracony fragment zostanie całkowicie przywrócony, przetworzyć go papierem ściernym, stopniowo przechodząc od gruboziarnistego do „zera”. Przeszlifuj powierzchnię, uważając, aby materiał ścierny nie dotykał krawędzi oryginalnego produktu. Teraz, gdy powierzchnia fragmentu jest prawie taka sama jak oryginał, zacznijmy tonować tło.

Do barwienia użyj bieli akrylowej, rozjaśniając odcienie bieli dodając akwarele. Wybierając odcień należy mieć na uwadze dalszą konserwację produktu lakierem, dlatego kolor powinien być o pół tonu jaśniejszy od oryginału. Ornamenty lub rysunki na utraconych fragmentach są również odtwarzane akwarelą i wapnem, ponieważ czysta akwarela jest zbyt jasna. Na tym etapie renowacji głównymi pomocnikami są cierpliwość i dobre światło dzienne, ponieważ dokładność dopasowania kolorów decyduje o jakości renowacji. Do barwienia nie zaleca się stosowania farb olejnych, które mogą w przyszłości zmienić kolor. Proces kończy konserwacja, czyli powlekanie lakierem dammarowym lub akrylowym firmy MAIMERI lub podobnym w jednej lub kilku warstwach tak, aby charakter połysku powłoki całkowicie pokrywał się z połyskiem oryginału.

Jeśli podczas kontroli produktu zostaną znalezione małe wióry, konieczne jest wykonanie mastyksu, czyli wypełnienie ich objętości masą epoksydową imitującą porcelanę, której recepturę poznałeś powyżej. W tej samej kolejności wykonaj szlifowanie, barwienie i konserwację. Teraz odrestaurowany produkt może ponownie ozdobić kredens, zjeżdżalnię lub domową wizytówkę. Jednak picie herbaty z kubka mamy nadal nie jest tego warte, teraz należy do historii rodziny. Wyklucza się stosowanie żywności do odnowionych potraw - może to zniweczyć wszystkie twoje wysiłki i niekorzystnie wpłynąć na twoje zdrowie.

Każdy dom posiada produkt wykonany z ceramiki lub porcelany. Jak często zdarza się, że naczynia pękają. Może to być kryształowa szklanka, porcelanowa filiżanka, ceramiczny talerz lub zwykła ceramiczna figurka. I pomimo tego, że naczynia ceramiczne są mocne, nadal biją. Jeśli drogie naczynia zostały złamane, to po naprawie punkty wiązania należy pokryć specjalnymi barwnikami lub niektórzy eksperci zalecają użycie płynnego szkła. Po wyschnięciu ostrożnie odetnij resztki, aby nie zranić części, w której dokonano naprawy.

Chcę przedłużyć żywotność ceramiki. Służy nie tylko zgodnie z przeznaczeniem, ale także ozdabia wnętrze swoją oryginalnością i oryginalnością. Trudno powiedzieć, która ceramika czy porcelana jest lepsza pod względem jakości i trwałości, wszystko zależy od różnych czynników.

Jak skleić porcelanę i ceramikę? Jaki klej do porcelany i ceramiki wybrać? A może wyrzucić zepsuty produkt? Wyrzucić zepsuty wazon, czy nie? Jeśli nie, to jak skleić ceramiczny wazon?

Nie spiesz się, aby go wyrzucić. Zawsze możesz to wyrzucić. Najpierw musisz spróbować przykleić produkt, a jeśli nic się nie stanie, możesz go wyrzucić. Wyrzucanie jest ostatnią rzeczą do zrobienia.

Do naprawy ceramiki stosuje się różne kleje. Na rynku oferują ogromną różnorodność narzędzi do naprawy naczyń ceramicznych.

Uniwersalny super klej na bazie cyjanokrylanów to optymalny klej do ceramiki, który można łatwo znaleźć w każdym specjalistycznym sklepie.

W sprzedaży są następujące rosyjskie kleje do naprawy naczyń ceramicznych - Sekunda, Super Moment, Cyanopan, Glue, Strength, Monolith, Elephant. Są też importowane kleje do klejenia. Najlepszym wodoodpornym klejem do ceramiki jest MARS.

W przypadku ceramiki używanej do przechowywania żywności do klejenia można użyć kleju PVA. Zaleca się jednak, aby po sklejeniu kubek ceramiczny pokryć warstwą lakieru. Do klejenia wyrobów ceramicznych można stosować klej epoksydowy, kleje F-2 i BF-4.

W sprzedaży oferowana jest następująca gama klejów do porcelany - STANGE, "cosmofen ca-12", można również użyć RAPID. Wśród klejów rosyjskich należy zwrócić uwagę na klej karbinolowy. Również zamiast kleju do naprawy porcelany można użyć żywicy epoksydowej EPOXY GLUE firmy BONDO, BIZON lub podobnych klejów.

Do klejenia porcelany można użyć cementu na bazie gipsu. Aby to zrobić, dodaj białko z 1 jajka do proszku gipsowego i bardzo dobrze wymieszaj. Powstały klej można wykorzystać do klejenia porcelany. Ponadto proces klejenia należy przeprowadzić bardzo szybko, ponieważ klej ten szybko twardnieje.

Do klejenia możesz zrobić inny klej w domu. Aby to zrobić, wymieszaj 1 białko i sodę. Belov ubić na pianę, bez dodawania sody. Przez jeden dzień ubite białko powinno osiąść, a dopiero potem dodać sodę do osiadłego białka i wymieszać. Sodę należy dodać na tyle, aby uzyskać masę o konsystencji zbliżonej do zwykłego ciasta.

Bardzo często do naprawy porcelany zalecany jest klej spożywczy, który jest łatwy do wykonania w domu.

1. Weź 1 litr wody. Dodaj do wody 100 gr. Cukier, 100 gr. wapno (koniecznie gaszone). Podpal powstałą mieszaninę i wierz na małym ogniu przez około 3-3,5 godziny. Najważniejsze podczas „gotowania” jest to, że się nie gotuje.
2. Powstały bulion schłodzić i odstawić na kilka godzin.
3. Pozostałą po osadzeniu wodę należy spuścić.
4. Dodaj 0,5 kg do mieszanki. klej do płytek. Dobrze wymieszaj i pozostaw ponownie na 10-15 godzin do ustalenia się.
5. Jeśli jest nadmiar wody, należy ją spuścić. Zagotuj powstałą masę jeszcze 1 raz.
6. Ochłonąć. Klej do porcelany jest gotowy.

Ten klej do przyborów spożywczych jest idealny.

Istnieje ogromna liczba uniwersalnych klejów. Są to kleje, które można stosować do klejenia zarówno porcelany, jak i ceramiki – klej kazeinowy, kleje epoksydowe. Najpopularniejszym jest klej Porcelan Potch. Klej spożywczy bardzo często nadaje się do klejenia zarówno ceramiki, jak i porcelany. Na przykład opisany powyżej przepis można wykorzystać jako klej do ceramiki i porcelany.

Klejenie porcelany w domu za pomocą kleju jest dość proste, w tym celu można użyć kleju do porcelany spożywczej. Jeśli do klejenia używasz jednego z następujących klejów - Rapid, AGO, Kittyfix i Mekol, postępuj zgodnie z poniższymi krokami:

• Powierzchnie przeznaczone do klejenia należy umyć i osuszyć;
• Przetrzyj acetonem;
• Nałożyć klej na miejsca klejenia w jednej warstwie i natychmiast przykleić części, mocno dociskając.
• Można go zapiąć opaską uciskową dla wzmocnienia.

Zepsuty kubek porcelanowy

Kubki bardzo często pękają. I chcę dać drugie życie mojej ulubionej filiżance. Poniżej pokazano, jak przykleić porcelanową filiżankę. Ponieważ algorytm klejenia jest podobny do poprzedniego algorytmu, ale istnieją pewne różnice:

1. Do klejenia mistrzowie zalecają przyjmowanie super kleju.
2. Przygotować powierzchnie do klejenia - umyć, osuszyć i przetrzeć acetonem.Jeśli część jest zepsuta w tym samym miejscu, usuń pozostały klej.
3. Zbierz szczegóły z wyprzedzeniem.
4. Proces nakładania kleju jest taki sam. Klejony w dwóch warstwach.
5. Następnie klejony produkt należy umieścić, jeśli nie są duże, należy je umieścić w rondlu lub kotle, zalać ciepłą wodą i podpalić. Gotuj wodę na małym ogniu przez 2-3 godziny. Produkt umieszcza się do ostygnięcia w wodzie. I dopiero wtedy, gdy woda ostygnie, wydobywają ją.
6. Jeśli nie można „zagotować produktu”, można go „podgrzać” w piekarniku lub przytrzymać nad kuchenką elektryczną (ale w tym przypadku procedurę „rozgrzewania” należy wykonać bardzo ostrożnie, aby nie przegrzać produkt i nie poparzyć się).

Może się zdarzyć, że w wazonie lub kubku powstała szczelina, albo odleciał fragment, a mały otwór odłamał się.

Wtedy algorytm klejenia wygląda następująco:

1. Przygotowanie do klejenia jest takie samo.
2. Najpierw musisz wyciąć łatę, której rozmiar powinien być większy o 0,5 - 1,5 cm. Możesz wziąć super klej do ceramiki, odpowiedni jest również naturalny klej do przyklejenia plastra.
3. Pamiętaj, aby do naprawy zabrać wodoodporność.
4. Wlej wodę do produktu, ale rozpocznij plastrowanie, ale tak, aby woda nie miała kontaktu z plastrem.
5. Następnie gotuj wodę przez 2-3 godziny.
6. Schłodź wszystko. I wylej wodę.
7. Jeśli to konieczne, pokryj miejsce klejenia farbą.

W ten sam sposób naprawia się figurki porcelanowe. Jednak po wyschnięciu figurki zaleca się pokrycie jej kilkoma warstwami lakieru dla większej trwałości. Każdą kolejną warstwę lakieru można nakładać tylko wtedy, gdy poprzednia warstwa lakieru już dobrze wyschła. Po lakierowaniu figurka będzie trochę cięższa i nie będzie tak krucha.

Zepsuty ceramiczny wazon

Klejenie ceramiki w domu jest dość proste. Wystarczy przestrzegać następujących zasad:

1. Zaczynamy od złożenia wszystkich części, które trzeba skleić. Jeśli potrzebujesz przykleić wcześniej naprawioną filiżankę lub wazon, usuń pozostały klej nożem. A kiedy wszystko zostanie usunięte z powierzchni, możesz przejść do następnego kroku.
2. Wszystkie zmontowane części dokładnie umyj w ciepłej wodzie. Do prania można użyć płynu do mycia naczyń. Następnie spłucz i włóż do odpływu. Nie zaleca się wycierania, aby nie skaleczyć się ostrymi krawędziami lub złamać czegoś z krawędzi części.
3. Wszystkie szczegóły ukrywamy przed sklejeniem, aby z góry wiedzieć, co i gdzie skleić.
4. Miejsca klejenia obrabiamy acetonem.
5. Na miejsca klejenia równomiernie nałożyć cienką warstwę kleju. Do nałożenia kleju można użyć cienkiego pędzla lub patyczka do czyszczenia uszu.
6. Pozostaw pierwszą warstwę kleju do wyschnięcia.
7. Następnie nałóż drugą warstwę kleju. I naciśnij części, które należy skleić. Zachowajmy szczegóły przez kilka minut. Następnie zetrzyj pozostałości szmatką.
8. Wskazane jest, aby po pewnym czasie przykleić kolejną część, aby poprzednie części dobrze się przykleiły.
9. Po sklejeniu produktu pożądane jest jego naprawienie. I w ten sposób wszystko chwyci nie tylko poprawnie, ale i dobrze.
10. Część uważa się za naprawioną, jeśli stała przez 1-3 dni (w zależności od wykonanej naprawy).

Ponieważ potłuczone części są nadal szklane, zaleca się noszenie gumowych rękawic podczas naprawy, aby wcześniej chronić dłonie przed drobnymi skaleczeniami i ranami.

Podczas klejenia, jeśli to konieczne, możesz i powinieneś używać pęsety, na przykład do pracy z małymi częściami.

Naprawa porcelany i ceramiki jest bardzo łatwa do wykonania według opisanego powyżej algorytmu.

Nie zapominaj, że wszystkie naprawione produkty nie są już pożądane do stosowania w żywności. Bo jeśli, umieszczając w takim produkcie kwaśne lub słone jedzenie, zaczynają uwalniać się szkodliwe substancje zawarte w kleju. A to jest bardzo niezdrowe.

Dzięki temu wiesz, jak kleić ceramikę, jak kleić naczynia ceramiczne i jak kleić porcelanę. Jaki klej wybrać lub zrobić własny klej.