Naprawa sufitu z gliny DIY

Kupiliśmy dom z adobe 15 lat temu. Na zewnątrz otynkowano, ale konstrukcja pęka z małymi pęknięciami. Sufit jest pęknięty. Jak naprawić sufit? Czy można stosować tynki gipsowe? A może nadal potrzebujesz zaprawy cementowej? Proporcje rozwiązania? POTRZEBUJĘ SZCZEGÓŁOWYCH PORAD. Mam nadzieję na odpowiedź.

Elena, Niewinnomyssk.

Witaj Elena z Niewinnomysska!

Daj radę, a z jakiegoś powodu nie zostanie wykonana prawidłowo. Będziemy musieli odpowiedzieć moralnie.

Mogę powiedzieć tylko to, co wiem i nic więcej. Wiele tajemnic budowy domów z gliny pogrążyło się w zapomnieniu wraz z ich budowniczymi.

Obecnie konstrukcja Adobe nie jest powszechna. Jest praktykowany w niektórych regionach południowych iw centralnej Rosji, ale tutaj jest bardziej egzotyczny. Istnieje uprzedzenie do materiału, ponieważ w dawnych czasach trywialne łajno było dodawane do adobe, lub prościej, obornika. A kto się cieszy, że będzie żył w gnoju?

Czasy się zmieniły, prawie żaden obornik nie jest dodawany do adobe, ale uprzedzenia pozostają.

Budują z gliny, głównie na wsi, zwykłych ludzi, rolników, tam gdzie nadal istnieją. Bo jest tu dużo gliny i słomy, a inne materiały są potrzebne do minimum.

Jeśli dom jest zrobiony z adobe, to z niego wykonany jest również jego sufit. To znaczy całkowicie jednorodny materiał. To ja kosztem nieużywania tynków gipsowych i zapraw cementowych.

Po pierwsze, o tynku Adobe. Jego jakość zależy od składników składowych, które są używane jako glina, piasek, wypełniacze organiczne (słoma, drewno, plewy itp.), woda.

Glina powinna mieć drobnoziarnistą strukturę, łatwiej ją wymieszać.

Kiedy biorą tłustą glinę lub naruszają proporcje składników, powstaje taka „pietruszka”, jaką masz, gdy cały tynk jest pokryty małymi pęknięciami. A z chudą gliną całkowicie się rozpadnie.

Glina zbierana jest latem. Przywożone są z kamieniołomów, zrzucane w rulony (inaczej łóżka) o wysokości do metra i szerokości około dwóch metrów. Okazuje się, że jest to podłużna ścięta piramida. W tych rolkach wskazane jest ułożenie go warstwami o grubości 20 centymetrów, rozlewając te warstwy wodą. Zimą takie hałdy przemarzają i, jak mówią starzy ludzie, „puchną” glinę. I będzie używany w następnym sezonie do pracy. Dzięki tej metodzie poprawia się właściwości glinki do dalszej pracy z nią.

Jeśli nie ma ochoty wyciągać pracy, to po przyniesieniu gliny z kamieniołomu natychmiast posyp ją małą warstwą, dobrze zmiażdż, aby nie było dużych kawałków. Dodaj piasek (rzadziej - bardzo drobny żwir z piaskiem) i wszystko dokładnie wymieszaj. Im bardziej sucha glina i piasek, tym lepiej mieszasz.

Na przykład, aby przygotować 1 metr sześcienny adobe z gliny o średniej zawartości tłuszczu, weź około 3,5 części, jedną część piasku, około 9 kilogramów organicznych (inaczej włóknistych) wypełniaczy. Przy większej ilości oleistej gliny pobierają jej mniej, taką samą ilość piasku i więcej wypełniaczy.

Nie podaję definicji stopnia zawartości tłuszczu w glinie, długie i żmudne jest opowiadanie, w Internecie jest to szczegółowo opisane, jeśli chcesz, znajdziesz to.

Następnie wlewa się około 1/4 - 1/5 wody (z objętości mieszaniny gliny i piasku), za pomocą łopaty osiąga się dobre nasączenie tego wszystkiego. Następnie dodaj wypełniacze organiczne, które są używane jako słoma, plewy, plewy, plewy, drewno opałowe itp.

Z powstałej masy powstają surowe cegły adobe.

A bezpośrednio do tynku często używają roztworu wapna, gliny i dodatków organicznych w stosunku 1/1/0,5.

Do tynkowania ścian stosuje się dodatkowo małe drewniane kołki o długości około 7 centymetrów. Ich metoda kwadratowego zagnieżdżania (niektórzy nazywają to rozłożeniem) po 10-15-20 centymetrach wbija się w ściany na głębokość około 5 centymetrów, pozostawiając kilka centymetrów pod tynkiem. Zaleca się wbijanie kołków w spoiny murarskie między blokami adobe.

Przy nakładaniu tynku na sufit, dla lepszej retencji, wcześniej stosowano gonty drewniane, teraz coraz częściej stosuje się różne siatki (proste metalowe, spawane, plastikowe) o małych komórkach.

Wyrównanie warstwy tynku - za pomocą pacy i kielni.

Spróbuj, eksperymentuj, pokaż więcej wyobraźni. I wszystko powinno się udać.

Inne pytania dotyczące domów z cegły:

Nasza strona jest regularnie aktualizowana ciekawymi i unikalnymi materiałami i artykułami na temat tarcicy, materiałów budowlanych i pracy, podana jest opinia autora i wiedza o prawdziwym szabasniku z ponad 15-letnim doświadczeniem. Jest sekcja - zabawne historie szabasników. Jeśli chcesz otrzymywać informacje na ten temat, zapisz się do newslettera naszego serwisu. Gwarantujemy, że Twój adres nie zostanie przekazany osobom trzecim.

Dekoracja sufitu z gliny jest obecnie praktycznie nieużywana i od dawna stała się egzotyczna. Ale w domach starego budynku nadal można znaleźć gliniany sufit, a zatem pojawiają się pytania dotyczące jego eksploatacji i naprawy. W tym materiale postaramy się odpowiedzieć na najczęstsze pytania i rozważyć możliwe opcje naprawy takich powłok.

Podczas eksploatacji takie powłoki nie powodują szczególnych problemów. Jedyne, o czym warto stale pamiętać, to to, że naprawdę nie lubią wody i jej efektów. Konieczne jest zminimalizowanie kontaktu powierzchni gliny z wodą. W przeciwnym razie sufity gliniane będą podobne do standardowych, pokrytych tynkiem gipsowym.

Jednak od dawna nikt nie robił takiego projektu, co oznacza, że ​​Twój sufit jest już od wielu lat i może powodować wiele problemów z tym związanych. Główne problemy, jakie mogą napotkać właściciele takich podłóg, będą następujące:

• Zwisanie części sufitu lub całej płaszczyzny.
• Pojawienie się plam.
• Luźne kawałki gliny.
• Pleśń i gnicie.
• Guzki, pęknięcia i wgniecenia na powierzchni.

Najlepszym, ale jednocześnie najtrudniejszym rozwiązaniem wszystkich problemów z takimi sufitami jest kompletna przeróbka. Oznacza to oczyszczenie podłogi od warstwy gliny do podłoża i nałożenie nowej powłoki z nowoczesnych mieszanek tynkarskich lub wykończenie innymi materiałami. W ten sposób uratujesz Cię od wszelkich problemów w przyszłości.

Wadą takiego rozwiązania jest wiele różnych czynników - od złożoności pracy po czas potrzebny na wykonanie takiej naprawy. Konieczne będzie nie tylko usunięcie warstwy starej gliny, ale także naprawa podłoża, którym najczęściej jest gont, a jego odtworzenie jest bardzo trudnym procesem.

Dodatkowo na odnowione podłoże należy nałożyć nową warstwę tynku. Aby to zrobić, abyś mógł później podziwiać sufit, może tylko profesjonalny mistrz, który niestety zarobi dużo pieniędzy za pracę. Dlatego ta metoda jest odpowiednia tylko dla tych, którzy mają czas i możliwości finansowe na wykonanie długich i kosztownych napraw.

Druga opcja jest znacznie prostsza pod względem wykonania i będzie kosztować znacznie mniej. Zakłada się lokalne odtworzenie uszkodzonych obszarów. Do takich napraw nadają się różne materiały - płyty gipsowo-kartonowe, tynki gipsowe lub cementowe i tak dalej. W takim przypadku strop gliniany jest odnawiany tylko w uszkodzonym obszarze, a naprawa odbywa się w następującej kolejności:

• Uszkodzona część jest oczyszczona z brudu i luźnych materiałów.
• Sąsiednie obszary powłoki są sprawdzane pod kątem wytrzymałości iw razie potrzeby odpadające fragmenty są usuwane.
• Gont lub inna podstawa, na której trzymano glinę, jest odnawiana.
• Powierzchnie są pokryte podkładami i związkami antybakteryjnymi.
• Uszkodzony obszar uszczelnia się kawałkiem płyty gipsowo-kartonowej o odpowiednim kształcie i rozmiarze lub uszczelnia mieszanką tynkarską.
• Płaszczyzna jest wyrównana masą szpachlową i pomalowana w celu dopasowania do głównej powierzchni.

Jednak ta metoda również nie jest panaceum - po pewnym czasie sufit znów zacznie sprawiać problemy, ponieważ naprawiono tylko niewielką jego część, a główny samolot nadal jest zrobiony ze starej gliny. Dlatego istnieje inna metoda, która łączy zalety dwóch poprzednich.

Polega na całkowitym usunięciu gliny, przed gontem. Następnie jego powierzchnia jest traktowana związkami, które zapobiegają gniciu, a także rozwojowi pleśni, a na tym kończy się praca ze starą powłoką. Rozpoczyna się montaż nowej konstrukcji sufitu podwieszanego.

Metoda jest mniej pracochłonna niż pierwsza, ale zajmuje więcej czasu niż druga. Rodzaj kompromisu. Jednak to rozwiązanie ma wiele zalet w stosunku do innych wykończeń.

• Nowy sufit będzie naprawdę nowy.
• Istnieje wiele opcji takich projektów - od elastycznej tkaniny po kompozycje płyt kartonowo-gipsowych.
• Powstanie przestrzeń sufitowa, którą można racjonalnie wykorzystać.
• W razie potrzeby możesz zaizolować sufit lub dodać warstwę izolacji akustycznej.
• Takie naprawy będą kosztować mniej niż przywrócenie oryginalnej warstwy gliny.
• Ten projekt wygląda znacznie lepiej niż odrestaurowane sufity.

Naprawę sufitu „zrób to sam” może wykonać nawet osoba nieświadoma branży budowlanej, jeśli zabierzesz się do pracy z inteligencją i pomysłowością :). W rzeczywistości taka naprawa nie jest trudna do wykonania, o czym mówi ta krótka historia o naprawie starego sufitu.

Przez wiele lat, mimo wszystkich remontów w domu, w korytarzu pozostał stary strop otynkowany gliną i pobielony kredą. Ten sufit ma już 80 lat.

Aby go naprawić, postanowili zrolować stary gliniany tynk. Kiedy to zrobili, zobaczyli, że sufit był zrobiony z płyty sosnowej (lub nikczemnej). To takie praktycznie bezkształtne deski, które nie leżały w jednej płaszczyźnie i wystawały jedna pod drugą.

Blat został wypchany okładziną z dość grubych sosnowych patyków. A wszystkie te nierówności skrywała gruba warstwa gliny. Musiałem usunąć całą tę glinę wraz z przywieraniem. Aby zabezpieczyć deski przed gniciem, a co najważniejsze przed ogniem, pomalowano je niepalną farbą, która wytrzyma kolejne dziesięć lat.

Aby skompensować właściwości termoizolacyjne gliny, zastosowano izolację foliową o grubości 10 mm, którą mocowano zszywkami za pomocą zszywacza budowlanego do „gołych” desek.

Potem konieczne było powieszenie płyt kartonowo-gipsowych. Przed przystąpieniem do pracy z płytą kartonowo-gipsową dokładnie zapoznajemy się z instrukcją jej montażu.

Do montażu płyt kartonowo-gipsowych wykorzystano metalowy profil UD oraz profil CD.

Biorąc pod uwagę, że podstawa sufitu była nierówna, w celu wyrównania sufitu na całym obwodzie wykonaliśmy oznaczenia do montażu profilu UD. W tym celu wykorzystano specjalnie wykonaną miarkę.

Na początek zmierzyliśmy wysokość od podłogi za pomocą taśmy mierniczej i znaleźliśmy najniższy punkt sufitu. Zmniejszyliśmy ten rozmiar o 30 mm, co odpowiada wysokości profilu UD, i przycięliśmy pręt do otrzymanego rozmiaru. Dalej, robiąc notatki na ścianach korytarza (liczba zależy od dostępnej długości linijki), połączyliśmy je w ciągłą linię na każdej ścianie. Wzdłuż zaznaczonych linii na całym obwodzie zainstalowano profil UD za pomocą plastikowego kołka K 6/35 (średnica 6 mm; długość 35 mm) do przymocowania go do ścian.

Ze względu na to, że na korytarzu znajduje się licznik energii elektrycznej i skrzynka przyłączeniowa, wszystkie przewody zostały ułożone w niepalnych tulejach karbowanych i przymocowane do sufitu za pomocą plastikowych wsporników. Na środku sufitu (przecięcie dwóch przekątnych) wyprowadzono jeden przewód do lampy.

Wycięliśmy 9 kawałków CD-profili na szerokość korytarza i zainstalowaliśmy je w odstępach co 600 mm wzdłuż korytarza. Oznaczenie kroku zostało wykonane na środku profilu. Jest to konieczne, aby arkusze płyt kartonowo-gipsowych były połączone na profilach. Następnie profile zostały przymocowane do sufitu za pomocą bezpośrednich zawieszeń w tempie trzech zawieszeń dla każdego profilu. Do mocowania podwieszeń bezpośrednich do podstawy sufitu zastosowano wkręty do drewna (mają one rozciągnięty krok cięcia) o średnicy 3,5 mm i długości 40 mm. Do mocowania profili na wieszakach zastosowano wkręty samogwintujące do metalu o średnicy 3,5 mm i długości 25 mm.

Do obsadzenia stropu użyto płyty gipsowo-kartonowej odpornej na wilgoć o grubości 9,5 mm. Wymiary arkusza: 1,2 metra x 2,5 metra. Blachy docinamy do wymaganych wymiarów, biorąc pod uwagę, że będziemy układać wąskim bokiem (1,2 m) wzdłuż profili CD. Arkusze płyt gipsowo-kartonowych ułożono tak, aby nie było skrzyżowań czterech arkuszy. Na środku sufitu wywiercony został otwór o średnicy 12 mm do doprowadzenia drutu do lampy. Płyty gipsowo-kartonowe mocowano do profili metalowych za pomocą wkrętów samogwintujących o średnicy 3,5 mm i długości 35 mm. Wszystkie szwy na połączeniach płyt kartonowo-gipsowych zostały podklejone taśmą wzmacniającą.

Mocowanie taśmy wykonano za pomocą szpachli startowej. Po wyschnięciu masy szpachlowej (10 godzin) wyczyszczono ją tarką siatkową. Następnie zaszpachlowali całą powierzchnię sufitu kitem startowym. Po wyschnięciu szpachli startowej całą powierzchnię wyczyszczono tarką siatkową. Po oczyszczeniu nałożono szpachlówkę wykończeniową. Po 10 godzinach zostały pomalowane farbą akrylową za pomocą wałka futrzanego.

Wszystkie prace wykonał jeden wykonawca. Najbardziej niewygodnym procesem w pracy była operacja montażu i przytrzymywania płyt kartonowo-gipsowych podczas ich montażu. Aby ułatwić pracę, z desek wykonano dwie podpory w kształcie litery T, za pomocą których płyta gipsowo-kartonowa została dociśnięta do podłogi i przytrzymana.

Ekologia konsumpcji. Dwór: Jak już wspomniano, gliniany dom i gliniany tynk mają wiele pozytywnych aspektów. Przede wszystkim jest to przyjazność dla środowiska. Glina ma jednak jedną dużą wadę – nie jest odporna na wilgoć.

Jak już wspomniano, dom z gliny i tynk gliniany mają wiele pozytywnych aspektów. Przede wszystkim jest to przyjazność dla środowiska. Glina ma jednak jedną dużą wadę – nie jest odporna na wilgoć.

Nowoczesne technologie sprawiają, że dom z gliny i tynk gliniany są trwalsze i odporne na działanie niekorzystnych czynników, przede wszystkim wilgoci.

W niedalekiej przeszłości otynkowałem gliną ściany wiejskiego domu z białej cegły. Z gliny wykonałem też podłogi w domu. Spray wykonałem z gliny z dodatkiem igieł sosnowych, a warstwę wykończeniową wykonano z zaprawy gliniasto-piaskowej.

Po wyschnięciu powierzchnia takiego tynku nie jest zbyt mocna - po przesunięciu dłonią po ścianie następuje lekkie osypywanie się piasku. Aby naprawić wierzchnią warstwę tynku glinianego, wykonanego z zaprawy gliniasto-piaskowej, pokryłem ściany w dwóch warstwach świeżo gaszonym wapnem. Zwracam uwagę: jest to wapno świeżo gaszone, ponieważ po wyschnięciu ma tendencję do twardnienia.

W ten sposób uzyskano solidną warstwę ochronną, która niezawodnie chroni ściany przed wilgocią, mocno mocuje górną warstwę tynku glinianego, a poza tym nie „zabiera” podczas biegania palcami po ścianie.

Jednak ta warstwa jest dość cienka - tylko kilka milimetrów. A ta warstwa nie chroni tynku przed wilgocią od tyłu, czyli od strony ściany. Jeśli więc z jakiegoś powodu ściana zamoczy się (na przykład dach przecieka), to ta warstwa wapna może się po prostu odkleić i pokruszyć. Po wyschnięciu ściany i tynku konieczne będzie ponowne potraktowanie powierzchni tynku wapnem.

Do zaprawy gliniasto-piaskowej do tynkowania można dodać wapno. Wtedy warstwa tynku będzie znacznie mocniejsza i już na początku będzie mniej podatna na wilgoć.

Trzeba tylko pamiętać, że z takim rozwiązaniem trzeba pracować w gumowych rękawiczkach i unikać rozpryskiwania podczas pracy na skórze i błonach śluzowych. Wapno powoduje korozję skóry i oparzenia błon śluzowych.

Zaprawa gliniasto-piaskowa z dodatkiem wapna ma jedną ważną cechę – taka zaprawa z biegiem lat staje się coraz mocniejsza, a po dziesięcioleciach jej wytrzymałość nie ustępuje wytrzymałości cegły silikatowej. Takiego rozwiązania nie można już ponownie wykorzystać.

Tutaj chcę zrobić jedną ważną uwagę. Świeżo gaszonego wapna nie należy brać dosłownie - wystarczy zgasić i natychmiast użyć. Nie. Zaraz po zgaszeniu wapno mocno się nagrzewa i silnie pęcznieje, a następnie stopniowo stygnie. Jednocześnie nadal powoli puchnie.

Możesz użyć świeżo gaszonej limonki nie wcześniej niż dzień później. Jeszcze lepiej dwa.

Jeśli nie zakończysz procesu gaszenia wapna do końca i nie zaczniesz z nim pracować, roztwór, do którego jest dodany, zostanie rozerwany przez wapno po wyschnięciu, które nadal zwiększa swoją objętość.

Dziś możesz obejść się bez wapna. Na przykład otynkować ścianę zaprawą gliniasto-piaskową (warstwą nie większą niż 1 cm), a po wyschnięciu tynku pokryć ścianę podkładem głęboko penetrującym.

Taki podkład wnika w tynk gliniasto-piaskowy na głębokość 1 cm, a nawet głębiej. Tynk gliniany potraktowany takim podkładem staje się dość trwały - nie kruszy się już przy ręcznym trzymaniu na powierzchni. Nawet z tarką do wyrównywania ścian i sufitów taka powierzchnia nie jest już tak łatwa w obróbce. Dlatego, jeśli chcesz wyrównać powierzchnię tynku glinianego za pomocą pacy, najlepiej zrobić to przed zagruntowaniem tej powierzchni.

Jeśli pomieszczenie, w którym ściany są tynkowane gliną, ma dużą wilgotność, to po obróbce tynku glinianego gruntem głęboko penetrującym można dodatkowo pokryć ściany podkładem o właściwościach hydroizolacyjnych.

Taki podkład tworzy odporną na wilgoć warstwę na powierzchni ściany, a tynk nie boi się już kropli wilgoci w pomieszczeniu. Jednak takie ściany już nie „oddychają”, jak to bywa ze zwykłym tynkiem glinianym. Tutaj musisz iść na kompromis.

Obróbka glinianych ścian za pomocą podkładu ma tę przewagę nad obróbką tych samych ścian świeżo wapnem gaszonym, jeśli ściany mają być oklejone tapetą.

Witaj!! Proszę mi powiedzieć, jaki jest najlepszy sposób na zamknięcie dziury w glinianym suficie prywatnego domu? Otwór uformowano aż do drewnianych membran. Z góry dziękuję!! Czekać na odpowiedź.

Najlepiej zamknąć tym samym roztworem - gliną zmieszaną ze słomą. W przypadku uszczelniania innymi materiałami istnieje możliwość, że ze względu na różnicę może wystąpić niedopasowanie i mogą pojawić się pęknięcia lub ten element ponownie wypadnie.

Możesz to naprawić dowolnym kitem gipsowym. Jeśli warstwa jest gruba, najpierw tynkiem gipsowym, a następnie dowolną szpachlą wykończeniową.

W przypadku korzystania z materiałów portalu w całości lub w części wymagany jest link do oryginału. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za prawdziwość ogłoszeń i informacji zamieszczanych przez organizacje i osoby prywatne.

454020 Czelabińsk, Entuziastov, 30, biuro 414.
Telefon: (351) 225-38-26.

Zaprawę glinianą wrzuca się w co najmniej dwóch przejściach. pierwszy z jakimś dużym wypełniaczem, takim jak słoma, utwórz gęstą, ale lepką i ruchliwą mieszankę i wrzuć ją ciasno jeden obok drugiego za pomocą kapci.

Po wyschnięciu drugą warstwę pokrywa się dodając do gliny drobny wypełniacz, taki jak trociny.

Być może znika z tego powodu, że za jednym zamachem wyrzeźbisz całą warstwę.

Załóż pierwszą warstwę kapci i pozostaw do wyschnięcia. Postaraj się umieścić zaprawę między gontem.

Dzień dobry. Po przesunięciu ściany takie są konsekwencje. Powiedz mi proszę, jak prawidłowo naprawić sufit i czym, aby później po naprawie nie daj Boże kawałek nie odpadł.Dom jest żużlowy, strop - belki drewniane oklejone deskami i gliną.
A co jeszcze należy zrobić, aby gliniany sufit się nie popękał?
Z góry dziękuję.

Kochana mamo.

Mówię o zdjęciu. Dlaczego nie zdjąć całej gliny z sufitu? Coś, co nie wzbudza zaufania. GKL, aby ci pomóc.

Za Bajkałem napisał:
GKL, aby ci pomóc.

I skończyłbym wozem.:yu

olekk napisał:
Co zrobić, aby gliniany sufit nie pękał?

Pozbądź się glinianego sufitu. XXI wiek na podwórku.
GKL, zawieszone, napięcie - wszystko, ale nie to.

Hubert napisał:
I skończyłbym wozem.

Na Ukrainie, z drzewem, myślę, napięte. Podszewka jest lepsza w kąpieli, w saunie w użyciu.

Cóż, nie tak samo napięte, żeby nie znaleźć się na suficie. Inna sprawa, że ​​podszewka to kwestia gustu. Zgadzam się - ma bardzo łazienkowy wygląd.

gonty i tynk mieszanką gliniasto-cementową, podobnie jak reszta sufitu, IMHO.

Loki napisał:
gonty i tynk mieszanką gliniasto-cementową, jak na pozostałej części stropu

+1;
gips też jest dobry, jeśli nie lepszy)

olekk napisał:
Co zrobić, aby gliniany sufit nie pękał?

przyklej coś w rodzaju tapety. jest do tego specjalna wkładka naprawcza. A potem - na tapecie już maluję.

Loki napisał:
gonty i tynk mieszanką gliniasto-cementową, podobnie jak reszta sufitu, IMHO.

Gray napisał:
gips też jest dobry, jeśli nie lepszy)

Gdy odrestaurowałem podobną ścianę, DSP nie pasuje dobrze, po wyschnięciu odstaje i może wypaść. Tynk dobrze się trzymał.
A najlepiej oderwać glinę i oderwać deski, zajmuje to dwie godziny, sprzątanie śmieci trwa dłużej i jest bardzo zakurzony.

Przepraszamy, że nie odpowiadam, nie było sposobu, aby przejść do trybu online.

zvolky napisał:
Gdy odrestaurowałem podobną ścianę, DSP nie pasuje dobrze, po wyschnięciu odstaje i może wypaść. Tynk dobrze się trzymał.
A najlepiej oderwać glinę i oderwać deski, zajmuje to dwie godziny, sprzątanie śmieci trwa dłużej i jest bardzo zakurzony.

Mogę oderwać glinę i oderwać deski, a potem co zrobić, przykleić płytę gipsowo-kartonową? Czy możesz wyjaśnić, jak zrobić to dobrze?
A krople rosy nie pojawią się na suficie (zimne na górze, ciepłe na dole), jeśli odetnę glinę, bo warstwa gliny służy też jako grzałka.

Loki napisał:
gonty i tynk mieszanką gliniasto-cementową, podobnie jak reszta sufitu, IMHO.

Czy gont to metalowa siatka? Mieszanka gliniasto-cementowa, jaki jest stosunek gliny do cementu?

olekk, gont to w ogóle nie jest nawet metalowa siatka, patrz tutaj
” >

Co do izolacji: glina - izolacja x. na zewnątrz. Co masz powyżej? Strych? Grzałka powinna tam być. Glina w twoim przypadku jest materiałem wykończeniowym, jeśli ją zniszczysz i wydaje ci się, że jest zimna, musisz wzmocnić izolację od strony poddasza.

A co do samego sufitu - usuń tę glinę, przykryj sufit czymś, co pod ręką, aby śmieci nie spadły, i zamów napinanie. MOIM ZDANIEM.

Dzięki za przydatny link. Powyżej jest mój strych. Jak ocieplić strych? Czy można rozprowadzić wełnę mineralną?

Tak, czekasz z ociepleniem. Czy jest ci teraz zimno? Zaangażowany w sufit - zadaj to pytanie; może nie jest potrzebna izolacja.

Powtarzam raz jeszcze: nie myśl, że ta warstwa gliny dała coś w zakresie ocieplenia, a po jej usunięciu stanie się zauważalnie zimniejsza.

Cóż, skoro zadano pytanie: rozprowadzić wełnę mineralną - to nie zadziała. Wełna mineralna po zamoczeniu traci swoje właściwości termiczne i musi być bardzo dobrze chroniona przed wilgocią (nie tylko przed bezpośrednim zamoczeniem, ale także przed wilgocią z powietrza). Na poddaszu to tylko dodatkowy kłopot. Standardową metodą jest zasypywanie keramzytem.
Masz teraz coś na strychu? Może piasek?

Nie ma piasku, na górze są belki, a między nimi glina.

tak, to jest ziemianka, a nie dom, przepraszam. Cóż, wcześniej ludzie nie mieli nic lepszego do budowy, tylko glinę. więc teraz zrób to bardziej poprawnie - wyrzuć całą głębokość i oderwij wszystko oprócz desek, jeśli nie są zgniłe, jeśli są zgniłe - wymień, następnie wyciągnij membranę, przybij (wkręć wkrętami) płytę gipsowo-kartonową, rozwiń coś z tkaniny-siatka od góry między krokwiami, żeby wata się nie obudziła, i włóż 15 cm waty (chociaż w twoim klimacie myślę, że 10 cm wystarczy). Oto jak bym się zachowywał.
Tak, wata normalnie leży na zimnych strychach, jeśli dach nie jest dziurawy, chociaż możliwa jest keramzyt, ale jej przewodność cieplna jest większa - prawie ta sama glina

Loki napisał:
ale ma większą przewodność cieplną - prawie taka sama glina

Glina - 0,7-0,93 Żwir z gliny ekspandowanej - 0,18 Wełna mineralna 0,05-0,07. Oznacza to, że keramzyt pod względem właściwości termicznych znajduje się dokładnie pomiędzy gliną a wełną mineralną.

Loki napisał:
tak, to jest ziemianka, a nie dom, przepraszam. Cóż, wcześniej ludzie nie mieli nic lepszego do budowy, tylko glinę. więc teraz zrób to bardziej poprawnie - wyrzuć całą głębokość i oderwij wszystko oprócz desek, jeśli nie są zgniłe, jeśli są zgniłe - wymień, następnie wyciągnij membranę, przybij (wkręć wkrętami) płytę gipsowo-kartonową, rozwiń coś z tkaniny-siatka od góry między krokwiami, żeby wata się nie obudziła, i włóż 15 cm waty (chociaż w twoim klimacie myślę, że 10 cm wystarczy). Oto jak bym się zachowywał.
Tak, wata normalnie leży na zimnych strychach, jeśli dach nie jest dziurawy, chociaż możliwa jest keramzyt, ale jej przewodność cieplna jest większa - prawie ta sama glina

Jeśli dobrze rozumiem, w moim przypadku jako najłatwiejszą opcję mogę rozłożyć wełnę mineralną na strychu?

Jeśli zachodzi potrzeba naprawy sufitu, to znaczy, że jego powierzchnia popękała, pojawiły się na nim żółte plamy i ewentualnie plamy z przecieków, stara powłoka dekoracyjna odsuwa się od podłoża. Tak czy inaczej, najpierw musisz ocenić jego stan, a następnie podjąć decyzję: wykonać remont sufitu lub potrzebujesz poważnego.

Możliwe, że po prostu chciałeś zaktualizować wnętrze i nie ma specjalnych problemów z powierzchnią sufitu. Twoim zadaniem jest odświeżenie powłoki dekoracyjnej.

Zwykle komplikuje to fakt, że nie ma możliwości uwolnienia pokoju od mebli i rzeczy, zwłaszcza w mieszkaniu jednopokojowym. Mebel trzeba ciągle przesuwać, przykrywać, żeby się nie pobrudzić, ale nic nie da się zrobić.

Najbrudniejszą pracą jest czyszczenie sufitu ze starego wapna. Operacja jest czasochłonna i wymaga starannego wykonania.

Aby to zrobić, użyj wałka z długim uchwytem, ​​który jest zwilżony wodą i przetoczony po suficie, umożliwiając zwilżenie wybielacza. Następnie można go łatwo zmyć szpatułką.

• Ale nie wszystkie farby można tak łatwo usunąć! Ta metoda czyszczenia doskonale nadaje się do wybielania wapna, kredy i wybielania na bazie wody. Wszystkie inne farby usuwa się specjalnym zmywaczem. Każdy rodzaj farby ma swoje własne zmywanie.
• Dalsze działania będą zależeć od tego, jak dokładnie chcesz wykończyć powierzchnię. Wszystkie prace malarskie i klejące wymagają wstępnego zagruntowania powierzchni, co poprawia przyczepność warstwy dekoracyjnej do podłoża.
• Obróbka czyszczonej powierzchni odbywa się za pomocą uniwersalnego podkładu, przy użyciu tego samego wałka. To narzędzie jest po prostu niezastąpione w naprawie. Jest niezbędny na wszystkich etapach naprawy: czyszczenia, gruntowania, malowania.
• Przygotowanie do malowania wymaga najdokładniejszego przygotowania powierzchni. Nawet jeśli podczas czyszczenia nie dotknąłeś starej warstwy szpachli, a jest ona stosunkowo równa, nadal może mieć drobne pęknięcia i rysy od szpatułki. Dlatego muszą być szpachlowane.

Jeśli nakład pracy jest niewielki, możesz wziąć gotową pastę gipsową, która jest sprzedawana w plastikowych wiaderkach o różnych opakowaniach. Wszystkie wgłębienia zamknąć szpachelką, pozostawić do wyschnięcia szpachli, przeszlifować drobnym papierem ściernym i nałożyć kolejną warstwę podkładu.

Następnie możesz zacząć kolorować. W zależności od pomieszczenia, w którym znajduje się sufit, możesz wybrać farbę akrylową lub lateksową. Nowoczesne farby dyspersyjne są nie tylko matowe, ale mogą mieć również różny stopień połysku.

• Jeśli myślisz chociaż trochę o projekcie, możesz samodzielnie wdrożyć kilka opcji. Na przykład przyklej rozetę poliuretanową z pięknym reliefem wokół żyrandola, który może albo pasować do farby, albo ją kontrastować. W takim przypadku fryz można również przykleić na obwodzie.
• Ogólnie rzecz biorąc, stiuk poliuretanowy może nawet sprawić, że naprawy w korytarzu będą niezapomniane, nie wspominając o innych pomieszczeniach. Wraz z pięknym żyrandolem taki sufit będzie wyglądał bardzo bogato, zwłaszcza jeśli relief wolumetryczny na elementach sztukatorskich jest pokryty złoceniami.
• Powierzchnię możesz ozdobić w inny sposób. Weź szablon, przymocuj go w odpowiednim miejscu taśmą maskującą i nałóż wzór farbą w innym kolorze, który może współgrać np. z odcieniem okładziny ściennej lub tekstyliami domowymi.

• Powyższe zdjęcie jest wspaniałym przykładem takiego wykończenia, a jego cena na pewno nie przekroczy Twojego budżetu. Nawiasem mówiąc, aby wykonać wzór ekranu w rogach lub na jego obwodzie, możesz wziąć farbę fluorescencyjną, a wtedy kontury sufitu będą wyróżniać się w ciemności.
• Sufit można wykończyć za pomocą tapety do malowania. W tym przypadku również będziesz miał piękną płaskorzeźbę na suficie.
• Możesz także połączyć kilka powyższych opcji. Na przykład tapetę można przykleić tylko pośrodku w formie panelu, obramowując ją fryzem. Tapeta będzie wyglądać jeszcze lepiej jako panel.

Taka naprawa sufitu na korytarzu może wizualnie dostosować konfigurację pomieszczenia. Podłużny lub poprzeczny układ kontrastującego „dywanu” może sprawić, że nadmiernie przestronne pomieszczenie stanie się bardziej zwarte lub odwrotnie.

Jeśli twoje mieszkanie nie było od dłuższego czasu remontowane, a tynk miejscami odpada, zostałeś zalany przez sąsiadów z góry lub po prostu kupiłeś stary dom, który trzeba uporządkować. Bez gruntownego remontu sufitu nie da się tego zrobić.

Twoje działania w tym przypadku będą zależeć od konkretnego stanu powierzchni sufitu. Tak czy inaczej, pierwszym krokiem jest czyszczenie sufitu do płyty podłogowej. Całkiem możliwe, że zobaczysz taki obraz, jak na poniższym zdjęciu.

• Oprócz tak ogromnych szczelin, w miejscach przechodzenia rur komunikacyjnych przez stropy mogą znajdować się również ziejące dziury. Korki cementowe również mają tendencję do wypadania. I bez względu na planowaną naprawę takiego sufitu: tynkowanie, wklejanie lub piłowanie - dziury i pęknięcia wymagają naprawy.
• Aby to zrobić jakościowo, jak mówią: raz na zawsze - trzeba wydrążyć kawałki starej zaprawy z pęknięć, uwalniając je całkowicie. Co zrobić, jeśli mieszkasz na najwyższym piętrze, a wilgoć przenika od strony wiecznie przeciekającego dachu?
• W końcu sypialnia czy salon to nie łazienka, w której można zamontować aluminiowy sufit z listew i nie martwić się o nic. W salonach powierzchnia sufitu jest większa, przez co trudniej jest dokonywać napraw i mocniej uderza w budżet.
• Dlatego wilgotny sufit musi być odizolowany od wilgoci, więc potraktuj jego powierzchnię penetrującą glebą. Związki te mają tendencję do krystalizacji w grubości betonu, zapobiegając wnikaniu w niego wilgoci, a także wypieraniu istniejącej. Dlatego grunty głęboko penetrujące mogą nawet zaimpregnować wilgotną powierzchnię.

Uwaga: Zwykły kontakt z betonem nie ma właściwości hydroizolacyjnych. Stosuje się tylko na suchych powierzchniach. Po wyschnięciu podkładu można przystąpić do wypełniania pęknięć.

Do uszczelnienia dużych wgłębień w suficie lepiej użyć szpachli na bazie cementu. Po wypełnieniu spoiny w roztworze można utopić granulki gliny ekspandowanej, fragmenty cegły, kamyki żwiru - cokolwiek pod ręką.

Nadmiar zaprawy usuń szpachelką i chwyć, a następnie ponownie przełóż szwy za pomocą podkładu.

Aby szwy były mocne i nigdy się nie kruszyły, podkleja się je taśmą z włókna szklanego wzmacniającą i ponownie gruntuje. Teraz sufit można uznać za bezpiecznie izolowany i gotowy do dalszych napraw.

Takich manipulacji można być może oszczędzić, naprawiając sufit w korytarzu. Pomieszczenia o szerokości do dwóch metrów są zwykle przykryte solidną płytą. A ponieważ jest tylko jedna płyta, nie ma szwów na suficie.

Tynkowanie sufitu to dość czasochłonny proces, a jeśli nigdy wcześniej tego nie robiłeś, żadna instrukcja ani film nie pomogą. Musisz nauczyć się tynkować na pionowych powierzchniach. Ale ogólnie rzecz biorąc, ten proces wygląda tak.

• Potrzebne będą dwa rodzaje mieszanek tynków gipsowych (lub cementowych, jeśli jest to łazienka lub nieogrzewana weranda): początkowa i wykończeniowa.
• Tynk wyjściowy ma grubszą dyspersję i służy do wyrównania powierzchni. Po wyschnięciu i zagruntowaniu tej warstwy wykonuje się drugą warstwę - za pomocą roztworu wykończeniowego.

• Ostatnia warstwa tynku będzie gęstsza i gładsza, zwłaszcza po pokryciu siatką ścierną.
• Po zmieleniu powierzchni powstały kurz jest usuwany odkurzaczem, nakładana jest ostatnia warstwa gleby - a sufit jest gotowy do dekoracyjnego wykończenia w dowolny sposób, który zasugerowaliśmy Państwu w pierwszej części naszego artykułu.