Naprawa sufitu z gliny zrób to sam

Kupiliśmy dom z adobe 15 lat temu. Na zewnątrz otynkowany, ale tynk pęka z małymi pęknięciami. Nadchodzą pęknięcia sufitu. Jak naprawić sufit? Czy można stosować tynki gipsowe? A może nadal potrzebujesz zaprawy cementowej? Proporcje rozwiązania? POTRZEBUJĘ SZCZEGÓŁOWYCH PORAD. Mam nadzieję na odpowiedź.

Elena, Niewinnomyssk.

Witam Elena z Niewinnomysska!

Dajesz radę, a z jakiegoś powodu nie zostanie ona wykonana prawidłowo. Musisz odpowiedzieć moralnie.

Mogę powiedzieć tylko to, co wiem i nic więcej. Wiele tajemnic budowania domów z cegły popadło w zapomnienie wraz z ich budowniczymi.

Obecnie budowa adobe nie jest powszechna. Jest praktykowany w niektórych regionach południowych iw centralnej Rosji, ale tutaj jest bardziej egzotyczny. Istnieje uprzedzenie do materiału, ponieważ w dawnych czasach trywialne łajno było dodawane do adobe, lub prościej, obornika. A kto z przyjemnością zdaje sobie sprawę, że będzie żył na oborniku?

Czasy się zmieniły, obornik praktycznie nie jest dodawany do adobe, ale uprzedzenia pozostają.

Są one budowane z cegły w większości we wsi przez zwykłych ludzi, rolników, gdzie nadal istnieją. Bo jest tu dużo gliny i słomy, a inne materiały są potrzebne do minimum.

Jeśli dom jest zrobiony z adobe, to z niego wykonany jest również jego sufit. To znaczy całkowicie jednorodny materiał. Chodzi mi o nieużywanie tynków gipsowych i zapraw cementowych.

Najpierw o tynku Adobe. Jego jakość zależy od składników składowych, które są używane jako glina, piasek, wypełniacze organiczne (słoma, ognisko, plewy itp.), woda.

Glina powinna być drobnoziarnista w swojej strukturze, łatwiej ją mieszać.

Kiedy biorą tłustą glinę lub naruszają proporcje składników, dostajesz taką „pietruszkę”, jaką masz, gdy cały tynk jest pokryty małymi pęknięciami. A przy chudej glinie całkowicie się rozpadnie.

Glina zbierana jest latem. Przywożone są z kamieniołomów, zrzucane w rulony (inaczej łóżka) o wysokości do metra i szerokości około dwóch metrów. Okazuje się, że jest to podłużna ścięta piramida. W tych rolkach pożądane jest ułożenie go warstwami o grubości 20 centymetrów, rozlewając te warstwy wodą. Zimą takie stosy przemarzają i, jak mówią starzy ludzie, „puchną” glinę. I służy do następnego sezonu do pracy. Dzięki tej metodzie poprawia się właściwości gliny do dalszej pracy z nią.

Jeśli nie ma ochoty opóźniać pracy, glina po przyniesieniu z kamieniołomu jest natychmiast rozrzucana w małej warstwie, dokładnie kruszona, aby nie było dużych kawałków. Dodaj piasek (rzadziej - bardzo drobny żwir z piaskiem) i dokładnie wymieszaj. Im bardziej sucha glina i piasek, tym lepiej się wymieszają.

Na przykład, aby przygotować 1 metr sześcienny adobe, około 3,5 części, jedną część piasku, około 9 kilogramów organicznych (inaczej włóknistych) wypełniaczy pobiera się z gliny o średniej zawartości tłuszczu. Przy grubszej glinie pobierają mniej, taką samą ilość piasku i więcej wypełniaczy.

Nie podaję określenia stopnia zawartości tłuszczu w glinie, długo i żmudnie opowiadać, w Internecie opisują to szczegółowo, jeśli chcesz, znajdziesz.

Następnie wlewa się około 1/4 - 1/5 wody (z objętości mieszaniny gliny i piasku), za pomocą łopaty osiągają dobre zwilżenie tego wszystkiego. Następnie dodawane są wypełniacze organiczne, które stosuje się jako słomę, siekaną, sieczkę, sieczkę, ognisko itp.

Z powstałej masy powstaje surowa cegła adobe.

A bezpośrednio do tynkowania często stosuje się roztwór wapna, gliny i dodatków organicznych w stosunku 1/1/0,5.

Do tynkowania ścian dodatkowo stosuje się małe drewniane kołki o długości około 7 centymetrów. Wbija się je w ściany na głębokość około 5 centymetrów na 10-15-20 centymetrów w kwadratowy sposób (niektórzy nazywają to szachownicą), pozostawiając kilka centymetrów pod tynkiem. Zaleca się wbijanie kołków w spoiny murarskie między blokami adobe.

Przy nakładaniu tynku na sufit, dla lepszej retencji, stosowano kiedyś gonty drewniane, obecnie coraz częściej stosuje się różnego rodzaju siatki (proste metalowe, spawane, plastikowe) o małych oczkach.

Wyrównanie warstwy tynku - tarki i kielnie.

Spróbuj, eksperymentuj, pokaż więcej wyobraźni. I wszystko powinno się udać.

Inne pytania na temat domów z cegły:

Nasza strona jest regularnie aktualizowana ciekawymi i unikalnymi materiałami i artykułami na temat tarcicy, materiałów budowlanych i pracy, podana jest opinia autora i wiedza prawdziwego pracownika sabatu z ponad 15-letnim doświadczeniem. Jest sekcja - zabawne historie przymierzy. Jeśli chcesz otrzymywać informacje na ten temat, zapisz się do newslettera naszej witryny. Gwarantujemy, że Twój adres nie zostanie przekazany osobom trzecim.

Wykończenie sufitów gliną jest obecnie praktycznie nieużywane i od dawna stało się egzotyczne. Ale w domach starego budynku nadal można znaleźć gliniany sufit, a zatem pojawiają się pytania dotyczące jego eksploatacji i naprawy. W tym artykule postaramy się odpowiedzieć na najczęściej zadawane pytania i rozważyć możliwe opcje naprawy takich powłok.

Podczas eksploatacji takie powłoki nie powodują szczególnych problemów. Jedyne, o czym warto stale pamiętać, to to, że naprawdę nie lubią wody i jej efektów. Konieczne jest zminimalizowanie kontaktu powierzchni gliny z wodą. W przeciwnym razie sufity gliniane będą podobne do standardowych, pokrytych tynkiem gipsowym.

Jednak od dawna nikt nie robił takiego projektu, co oznacza, że ​​Twój sufit istnieje od wielu lat i może powodować wiele problemów z tym związanych. Główne problemy, jakie mogą napotkać właściciele takich nakładek, będą następujące:

• Zwisanie części sufitu lub całej płaszczyzny.
• Pojawienie się plam.
• Połamane kawałki gliny.
• Pojawienie się pleśni i zgnilizny.
• Guzki, pęknięcia i wgniecenia na powierzchni.

Najlepszym, ale jednocześnie najtrudniejszym rozwiązaniem wszystkich problemów z takimi nakładami się jest całkowita przeróbka. Oznacza to oczyszczenie podłogi od warstwy gliny do podłoża i nałożenie nowej powłoki z nowoczesnych mieszanek tynkarskich lub wykończenie innymi materiałami. W ten sposób uchroni Cię przed wszystkimi problemami w przyszłości.

Wady takiego rozwiązania obejmują wiele różnych czynników - od złożoności pracy po czas potrzebny na wykonanie takiej naprawy. Konieczne będzie nie tylko usunięcie warstwy starej gliny, ale także naprawa podłoża, jakim jest najczęściej gonty, a jej odtworzenie jest bardzo trudnym procesem.

Ponadto na zaktualizowaną bazę należy nałożyć nową warstwę tynku. Aby było tak, że można potem podziwiać sufit, może tylko profesjonalny mistrz, który niestety zajmie dużo pieniędzy za pracę. Dlatego ta metoda jest odpowiednia tylko dla tych, którzy mają czas i możliwości finansowe na wykonanie długiej i kosztownej naprawy.

Druga opcja jest znacznie prostsza pod względem wykonania i będzie kosztować znacznie mniej. Zakłada się lokalne odtworzenie uszkodzonych obszarów. Do takich napraw nadają się różne materiały - płyty gipsowo-kartonowe, tynki gipsowe lub cementowe i tak dalej. Sufit gliniany w tym przypadku jest odnawiany tylko w miejscu uszkodzenia, a naprawa odbywa się w następującej kolejności:

• Uszkodzona część jest oczyszczona z brudu i luźnych materiałów.
• Sąsiednie odcinki powłoki są sprawdzane pod kątem wytrzymałości iw razie potrzeby odpadające fragmenty są usuwane.
• Półpasiec lub inna podstawa, na której trzymano glinę, jest odnawiana.
• Powierzchnie są traktowane podkładami i związkami antybakteryjnymi.
• Uszkodzony obszar naprawia się za pomocą części GKL o odpowiednim kształcie i rozmiarze lub uszczelnia mieszanką tynku.
• Płaszczyzna jest wyrównana kompozycją szpachlową i pomalowana w celu dopasowania do głównej powierzchni.

Jednak ta metoda również nie jest panaceum - po pewnym czasie sufit znów zacznie sprawiać problemy, ponieważ naprawiono tylko niewielką jego część, a główny samolot nadal jest wykonany ze starej gliny. Dlatego istnieje inna metoda, która łączy zalety dwóch poprzednich.

Polega na całkowitym usunięciu gliny, aż do gontów. Następnie jego powierzchnia jest traktowana związkami, które zapobiegają próchnicy, a także rozwojowi pleśni, a następnie pracują ze starymi końcami powłoki. Rozpoczyna się montaż nowej konstrukcji sufitu podwieszanego.

Metoda jest mniej czasochłonna niż pierwsza, ale zajmuje więcej czasu niż druga. Rodzaj kompromisu. Jednak to rozwiązanie ma wiele zalet w stosunku do innych opcji wykończeniowych.

• Nowy sufit będzie naprawdę nowy.
• Istnieje wiele opcji takich konstrukcji - od elastycznej tkaniny po kompozycje płyt kartonowo-gipsowych.
• Powstanie przestrzeń sufitowa, którą można racjonalnie wykorzystać.
• W razie potrzeby możesz zaizolować sufit lub dodać warstwę izolacji akustycznej.
• Takie naprawy będą kosztować mniej niż przywrócenie oryginalnej warstwy gliny.
• Ten projekt wygląda znacznie lepiej niż odrestaurowane sufity.

Naprawę sufitu „zrób to sam” może wykonać nawet osoba ignorant w branży budowlanej, jeśli zabierzesz się do pracy z inteligencją i pomysłowością :). W rzeczywistości takie naprawy nie są trudne do wykonania, o czym mówi ta krótka historia o naprawie starego sufitu.

Przez wiele lat, pomimo wszystkich remontów w domu, w korytarzu pozostał stary strop otynkowany gliną i pobielony kredą. Ten sufit ma już 80 lat.

Aby go naprawić, postanowili pokruszyć stary gliniany tynk. Kiedy to zrobiono, zobaczyli, że sufit został wykonany z płyt sosnowych (lub płyt). Tutaj z takich, prawie bezkształtnych desek, które nie leżały w jednej płaszczyźnie i wystawały jedna pod drugą.

Wierzch był wypchany klinem z dość grubych sosnowych patyków. A wszystkie te nierówności skrywała gruba warstwa gliny. Musiałem usunąć całą tę glinę wraz z ostrzem. Aby zabezpieczyć deski przed gniciem, a co najważniejsze przed ogniem, deski pomalowano niepalną farbą, która wytrzyma kolejne dziesięć lat.

Aby skompensować właściwości termoizolacyjne gliny, zastosowano izolację foliową o grubości 10 mm, którą mocowano do surowych płyt za pomocą zszywek za pomocą zszywacza budowlanego.

Potem konieczne było powieszenie płyt kartonowo-gipsowych. Przed rozpoczęciem pracy z płytą kartonowo-gipsową należy uważnie przeczytać instrukcję jej montażu.

Do montażu płyt kartonowo-gipsowych wykorzystano metalowy profil UD oraz profil CD.

Biorąc pod uwagę, że podstawa sufitu była nierówna, aby wyrównać sufit na obwodzie, wykonali oznaczenia do montażu profilu UD. W tym celu wykorzystano specjalnie wykonaną miarkę.

Na początek zmierzyliśmy wysokość od podłogi za pomocą taśmy mierniczej i znaleźliśmy najniższy punkt sufitu. Zmniejszyliśmy ten rozmiar o 30 mm, co odpowiada wysokości profilu UD i przycięliśmy belkę do wynikowego rozmiaru. Następnie robimy notatki na ścianach korytarza (liczba zależy od długości dostępnej linijki), łączymy je linią ciągłą na każdej ścianie. Wzdłuż oznaczonych linii na całym obwodzie zainstalowano profil UD za pomocą plastikowego kołka K 6/35 (średnica 6 mm; długość 35 mm) do przymocowania go do ścian.

Ze względu na to, że licznik energii elektrycznej i skrzynka przyłączeniowa znajdują się w korytarzu, wszystkie przewody ułożono w niepalnych tulejach karbowanych i przymocowano do sufitu za pomocą plastikowych wsporników. Na środku sufitu (przecięcie dwóch przekątnych) wyprowadzono jeden przewód do lampy.

Wycięliśmy 9 kawałków CD-profili na szerokość korytarza i zainstalowaliśmy je w odstępach co 600 mm wzdłuż korytarza. Oznaczenie kroku zostało wykonane na środku profilu. Jest to konieczne, aby arkusze płyt kartonowo-gipsowych były połączone na profilach. Następnie profile zostały przymocowane do sufitu za pomocą bezpośrednich zawieszeń w tempie trzech zawieszeń dla każdego profilu. Do mocowania podwieszeń bezpośrednich do podstawy sufitu zastosowano wkręty do drewna (mają one rozciągnięty krok cięcia) o średnicy 3,5 mm i długości 40 mm. Do mocowania profili na wieszakach zastosowano wkręty samogwintujące do metalu o średnicy 3,5 mm i długości 25 mm.

Do obsadzenia stropu użyto płyty gipsowo-kartonowej odpornej na wilgoć o grubości 9,5 mm. Wymiary arkusza: 1,2 metra x 2,5 metra. Blachy docinamy do wymaganych wymiarów, biorąc pod uwagę, że będziemy układać wąskim bokiem (1,2 m) wzdłuż profili CD. Arkusze płyt gipsowo-kartonowych ułożono tak, aby nie było skrzyżowań czterech arkuszy. Na środku sufitu wywiercony został otwór o średnicy 12 mm do doprowadzenia drutu do lampy. Płyty gipsowo-kartonowe mocowano do profili metalowych za pomocą wkrętów samogwintujących o średnicy 3,5 mm i długości 35 mm. Wszystkie szwy na połączeniach płyt kartonowo-gipsowych zostały podklejone taśmą wzmacniającą.

Mocowanie taśmy wykonano za pomocą szpachli startowej. Po wyschnięciu masy szpachlowej (10 godzin) wyczyszczono ją tarką siatkową. Następnie zaszpachlowali całą powierzchnię sufitu kitem startowym. Po wyschnięciu szpachli startowej całą powierzchnię wyczyszczono tarką siatkową. Po oczyszczeniu nałożono szpachlówkę wykończeniową. Po 10 godzinach zostały pomalowane farbą akrylową za pomocą wałka futrzanego.

Wszystkie prace wykonał jeden wykonawca. Najbardziej niewygodnym procesem w pracy była operacja montażu i przytrzymywania płyt kartonowo-gipsowych podczas ich montażu. Aby ułatwić pracę, z desek wykonano dwie podpory w kształcie litery T, za pomocą których płyta gipsowo-kartonowa została dociśnięta do podłogi i przytrzymana.

Ekologia konsumpcji. Dwór: Jak już wspomniano, gliniany dom i gliniany tynk mają wiele pozytywnych aspektów. Przede wszystkim jest to przyjazność dla środowiska. Glina ma jednak jedną dużą wadę – nie jest odporna na wilgoć.

Jak już wspomniano, dom z gliny i tynk gliniany mają wiele pozytywnych aspektów. Przede wszystkim jest to przyjazność dla środowiska. Glina ma jednak jedną dużą wadę – nie jest odporna na wilgoć.

Nowoczesne technologie sprawiają, że dom z gliny i tynk gliniany są trwalsze i odporne na działanie niekorzystnych czynników, przede wszystkim wilgoci.

W niedalekiej przeszłości otynkowałem gliną ściany wiejskiego domu z białej cegły. Z gliny wykonałem też podłogi w domu. Spray wykonałem z gliny z dodatkiem igieł sosnowych, a warstwę wykończeniową wykonano z zaprawy gliniasto-piaskowej.

Po wyschnięciu powierzchnia takiego tynku nie jest zbyt mocna - po przesunięciu dłonią po ścianie następuje lekkie osypywanie się piasku. Aby naprawić wierzchnią warstwę tynku glinianego, wykonanego z zaprawy gliniasto-piaskowej, pokryłem ściany w dwóch warstwach świeżo gaszonym wapnem. Zwracam uwagę: jest to wapno świeżo gaszone, ponieważ po wyschnięciu ma tendencję do twardnienia.

W ten sposób uzyskano solidną warstwę ochronną, która niezawodnie chroni ściany przed wilgocią, mocno mocuje górną warstwę tynku glinianego, a poza tym nie „zabiera” podczas biegania palcami po ścianie.

Jednak ta warstwa jest dość cienka - tylko kilka milimetrów. A ta warstwa nie chroni tynku przed wilgocią od tyłu, czyli od strony ściany. Jeśli więc z jakiegoś powodu ściana zamoczy się (na przykład dach przecieka), to ta warstwa wapna może się po prostu odkleić i pokruszyć. Po wyschnięciu ściany i tynku konieczne będzie ponowne potraktowanie powierzchni tynku wapnem.

Do zaprawy gliniasto-piaskowej do tynkowania można dodać wapno. Wtedy warstwa tynku będzie znacznie mocniejsza i już na początku będzie mniej podatna na wilgoć.

Trzeba tylko pamiętać, że z takim rozwiązaniem trzeba pracować w gumowych rękawiczkach i unikać rozpryskiwania podczas pracy na skórze i błonach śluzowych. Wapno powoduje korozję skóry i oparzenia błon śluzowych.

Zaprawa gliniasto-piaskowa z dodatkiem wapna ma jedną ważną cechę – taka zaprawa z biegiem lat staje się coraz mocniejsza, a po dziesięcioleciach jej wytrzymałość nie ustępuje wytrzymałości cegły silikatowej. Takiego rozwiązania nie można już ponownie wykorzystać.

Tutaj chcę zrobić jedną ważną uwagę. Świeżo gaszonego wapna nie należy brać dosłownie - wystarczy zgasić i natychmiast użyć. Nie. Zaraz po zgaszeniu wapno mocno się nagrzewa i silnie pęcznieje, a następnie stopniowo stygnie. Jednocześnie nadal powoli puchnie.

Możesz użyć świeżo gaszonej limonki nie wcześniej niż dzień później. Jeszcze lepiej dwa.

Jeśli nie zakończysz procesu gaszenia wapna do końca i nie zaczniesz z nim pracować, roztwór, do którego jest dodany, zostanie rozerwany przez wapno po wyschnięciu, które nadal zwiększa swoją objętość.

Dziś możesz obejść się bez wapna. Na przykład otynkować ścianę zaprawą gliniasto-piaskową (warstwą nie większą niż 1 cm), a po wyschnięciu tynku pokryć ścianę podkładem głęboko penetrującym.

Taki podkład wnika w tynk gliniasto-piaskowy na głębokość 1 cm, a nawet głębiej. Tynk gliniany potraktowany takim podkładem staje się dość trwały - nie kruszy się już przy ręcznym trzymaniu na powierzchni. Nawet z tarką do wyrównywania ścian i sufitów taka powierzchnia nie jest już tak łatwa w obróbce. Dlatego, jeśli chcesz wyrównać powierzchnię tynku glinianego za pomocą pacy, najlepiej to zrobić przed zagruntowaniem tej powierzchni.

Jeśli pomieszczenie, w którym ściany są otynkowane gliną, ma wysoką wilgotność, to po obróbce tynku glinianego podkładem głęboko penetrującym można dodatkowo pokryć ściany podkładem o właściwościach hydroizolacyjnych.

Taki podkład tworzy odporną na wilgoć warstwę na powierzchni ściany, a tynk nie boi się już kropli wilgoci w pomieszczeniu. Jednak takie ściany już nie „oddychają”, jak to bywa ze zwykłym tynkiem glinianym. Tutaj musisz iść na kompromis.

Obróbka glinianych ścian za pomocą podkładu ma tę przewagę nad obróbką tych samych ścian świeżo wapnem gaszonym, jeśli ściany mają być oklejone tapetą.

Witaj!! Proszę mi powiedzieć, jaki jest najlepszy sposób na zamknięcie dziury w glinianym suficie prywatnego domu? Otwór uformowano aż do membran drewnianych. Z góry dziękuję!! Czekać na odpowiedź.

Najlepiej zamknąć tym samym roztworem - gliną zmieszaną ze słomą. W przypadku uszczelniania innymi materiałami istnieje możliwość, że ze względu na różnicę może wystąpić niedopasowanie i mogą pojawić się pęknięcia lub ten element ponownie wypadnie.

Możesz to naprawić dowolnym kitem gipsowym. Jeśli warstwa jest gruba, najpierw tynkiem gipsowym, a następnie dowolną szpachlą wykończeniową.

W przypadku korzystania z materiałów portalu w całości lub w części wymagany jest link do oryginału. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za prawdziwość ogłoszeń i informacji zamieszczanych przez organizacje i osoby prywatne.

454020 Czelabińsk, Entuziastov, 30, biuro 414.
Telefon: (351) 225-38-26.

Zaprawę glinianą wrzuca się w co najmniej dwóch przejściach. pierwszy z jakimś dużym wypełniaczem, takim jak słoma, utwórz gęstą, ale lepką i ruchliwą mieszankę i rzucaj ją ciasno jeden obok drugiego za pomocą kapci.

Po wyschnięciu drugą warstwę pokrywa się dodając do gliny drobny wypełniacz, taki jak trociny.

Być może znika z tego powodu, że za jednym zamachem wyrzeźbisz całą warstwę.

Załóż pierwszą warstwę kapci i pozostaw do wyschnięcia. Postaraj się umieścić zaprawę między gontem.

Dzień dobry. Po przesunięciu ściany takie są konsekwencje. Powiedz mi proszę, jak prawidłowo naprawić sufit i czym, aby później po naprawie nie daj Boże kawałek nie odpadł.Dom jest żużlowy, strop - belki drewniane oklejone deskami i gliną.
A co jeszcze należy zrobić, aby gliniany sufit się nie popękał?
Z góry dziękuję.

Kochana mamo.

Mówię o zdjęciu. Dlaczego nie zdjąć całej gliny z sufitu? Coś, co nie wzbudza zaufania. GKL, aby ci pomóc.

Za Bajkałem napisał:
GKL, aby ci pomóc.

I skończyłbym wozem.:yu

olekk napisał:
Co zrobić, aby gliniany sufit nie pękał?

Pozbądź się glinianego sufitu. XXI wiek na podwórku.
GKL, zawieszone, napięcie - wszystko, ale nie to.

Hubert napisał:
I skończyłbym wozem.

Na Ukrainie, z drzewem, myślę, napięte. Podszewka jest lepsza w kąpieli, w saunie w użyciu.

Cóż, nie tak samo napięte, żeby nie znaleźć się na suficie. Inna sprawa, że ​​podszewka to kwestia gustu. Zgadzam się - ma bardzo łazienkowy wygląd.

gonty i tynk mieszanką gliniasto-cementową, podobnie jak reszta sufitu, IMHO.

Loki napisał:
gonty i tynk mieszanką gliniasto-cementową, jak na pozostałej części stropu

+1;
gips też jest dobry, jeśli nie lepszy)

olekk napisał:
Co zrobić, aby gliniany sufit nie pękał?

przyklej coś w rodzaju tapety. jest do tego specjalna wkładka naprawcza. A potem - na tapecie już maluję.

Loki napisał:
gonty i tynk mieszanką gliniasto-cementową, podobnie jak reszta sufitu, IMHO.

Gray napisał:
gips też jest dobry, jeśli nie lepszy)

Gdy odrestaurowałem podobną ścianę, DSP nie pasuje dobrze, po wyschnięciu odstaje i może wypaść. Tynk dobrze się trzymał.
A najlepiej oderwać glinę i oderwać deski, zajmuje to dwie godziny, sprzątanie śmieci trwa dłużej i jest bardzo zakurzony.

Przepraszamy, że nie odpowiadam, nie było sposobu, aby przejść do trybu online.

zvolky napisał:
Gdy odrestaurowałem podobną ścianę, DSP nie pasuje dobrze, po wyschnięciu odstaje i może wypaść. Tynk dobrze się trzymał.
A najlepiej oderwać glinę i oderwać deski, zajmuje to dwie godziny, sprzątanie śmieci trwa dłużej i jest bardzo zakurzony.

Mogę oderwać glinę i oderwać deski, a potem co zrobić, przykleić płytę gipsowo-kartonową? Czy możesz wyjaśnić, jak zrobić to dobrze?
A krople rosy nie pojawią się na suficie (zimno od góry, ciepło od dołu), jeśli odetnę glinę, bo warstwa gliny służy też jako grzałka.

Loki napisał:
gonty i tynk mieszanką gliniasto-cementową, podobnie jak reszta sufitu, IMHO.

Czy gont to metalowa siatka? Mieszanka gliniasto-cementowa, jaki jest stosunek gliny do cementu?

olekk, gont to w ogóle nie jest nawet metalowa siatka, patrz tutaj
” >

Co do izolacji: glina - izolacja x. na zewnątrz. Co masz powyżej? Strych? Grzałka powinna tam być. Glina w twoim przypadku jest materiałem wykończeniowym, jeśli ją zniszczysz i wydaje ci się, że jest zimna, musisz wzmocnić izolację od strony poddasza.

A co do samego sufitu - usuń tę glinę, przykryj sufit czymś, co pod ręką, aby śmieci nie spadły, i zamów napinanie. MOIM ZDANIEM.

Dzięki za przydatny link. Powyżej jest mój strych. Jak ocieplić strych? Czy można rozprowadzić wełnę mineralną?

Tak, czekasz z ociepleniem. Czy jest ci teraz zimno? Zaangażowany w sufit - zadaj to pytanie; może nie jest potrzebna izolacja.

Powtarzam raz jeszcze: nie myśl, że ta warstwa gliny dała coś w zakresie ocieplenia, a po jej usunięciu stanie się zauważalnie zimniejsza.

Cóż, skoro zadano pytanie: rozprowadzić wełnę mineralną - to nie zadziała. Wełna mineralna po zamoczeniu traci swoje właściwości termiczne i musi być bardzo dobrze chroniona przed wilgocią (nie tylko przed bezpośrednim zamoczeniem, ale także przed wilgocią z powietrza). Na poddaszu to tylko dodatkowy kłopot. Standardową metodą jest zasypywanie keramzytem.
Masz teraz coś na strychu? Może piasek?

Nie ma piasku, na górze są belki, a między nimi glina.

tak, to jest ziemianka, a nie dom, przepraszam. Cóż, wcześniej ludzie nie mieli nic lepszego do budowy, tylko glinę. więc teraz zrób to dobrze - wyrzuć całą głębokość i oderwij wszystko oprócz desek, jeśli nie są zgniłe, jeśli są zgniłe - wymień, następnie wyciągnij membranę, gwóźdź (wkręt z wkrętami samogwintującymi) płytę gipsowo-kartonową, między krokwiami zawijaj coś z tkaniny-siatki, żeby wata się nie obudziła, i włóż 15 cm waty (choć w twoim klimacie myślę, że 10 cm wystarczy). Oto jak bym się zachowywał.
Tak, wata normalnie leży na zimnych strychach, jeśli dach nie jest dziurawy, chociaż możliwa jest keramzyt, ale jej przewodność cieplna jest większa - prawie ta sama glina

Loki napisał:
ale ma większą przewodność cieplną - prawie taka sama glina

Glina - 0,7-0,93 Żwir z gliny ekspandowanej - 0,18 Wełna mineralna 0,05-0,07. Oznacza to, że keramzyt pod względem właściwości termicznych znajduje się dokładnie pomiędzy gliną a wełną mineralną.

Loki napisał:
tak, to jest ziemianka, a nie dom, przepraszam. Cóż, wcześniej ludzie nie mieli nic lepszego do budowy, tylko glinę. więc teraz zrób to dobrze - wyrzuć całą głębokość i oderwij wszystko oprócz desek, jeśli nie są zgniłe, jeśli są zgniłe - wymień, następnie wyciągnij membranę, gwóźdź (wkręt z wkrętami samogwintującymi) płytę gipsowo-kartonową, między krokwiami zawijaj coś z tkaniny-siatki, żeby wata się nie obudziła, i włóż 15 cm waty (choć w twoim klimacie myślę, że 10 cm wystarczy). Oto jak bym się zachowywał.
Tak, wata normalnie leży na zimnych strychach, jeśli dach nie jest dziurawy, chociaż możliwa jest keramzyt, ale jej przewodność cieplna jest większa - prawie ta sama glina

Jeśli dobrze rozumiem, to w moim przypadku jako najłatwiejszą opcję mogę rozłożyć wełnę mineralną na strychu?

Jeśli zachodzi potrzeba naprawy sufitu, to znaczy, że jego powierzchnia popękała, pojawiły się na nim żółte plamy, ewentualnie plamy z przecieków, stara powłoka dekoracyjna odsuwa się od podłoża. Tak czy inaczej, najpierw musisz ocenić jego stan, a następnie podjąć decyzję: wykonać remont sufitu lub potrzebujesz poważnego.

Możliwe, że po prostu chciałeś zaktualizować wnętrze i nie ma specjalnych problemów z powierzchnią sufitu. Twoim zadaniem jest odświeżenie powłoki dekoracyjnej.

Zwykle komplikuje to fakt, że nie ma możliwości uwolnienia pokoju od mebli i rzeczy, zwłaszcza w mieszkaniu jednopokojowym. Mebel trzeba ciągle przesuwać, przykrywać, żeby się nie brudził, ale nic się nie da zrobić.

Najbrudniejszą pracą jest czyszczenie sufitu ze starego wapna. Operacja jest czasochłonna i wymaga starannego wykonania.

Aby to zrobić, użyj wałka z długim uchwytem, ​​który jest zwilżony wodą i przetoczony po suficie, umożliwiając zwilżenie wybielacza. Następnie można go łatwo zmyć szpatułką.

• Ale nie wszystkie farby można tak łatwo usunąć! Ta metoda czyszczenia doskonale nadaje się do wybielania wapna, kredy i wybielania na bazie wody. Wszystkie inne farby usuwa się specjalnym zmywaczem. Każdy rodzaj farby ma swoje własne zmywanie.
• Dalsze działania będą zależeć od tego, jak dokładnie chcesz wykończyć powierzchnię. Wszystkie prace malarskie i klejące wymagają wstępnego zagruntowania powierzchni, co poprawia przyczepność warstwy dekoracyjnej do podłoża.
• Obróbka czyszczonej powierzchni odbywa się za pomocą uniwersalnego podkładu, przy użyciu tego samego wałka. To narzędzie jest po prostu niezastąpione w naprawie. Jest niezbędny na wszystkich etapach naprawy: czyszczenia, gruntowania, malowania.
• Przygotowanie do malowania wymaga najdokładniejszego przygotowania powierzchni. Nawet jeśli podczas czyszczenia nie dotknąłeś starej warstwy szpachli, a jest ona stosunkowo równa, nadal może mieć drobne pęknięcia i rysy od szpatułki. Dlatego muszą być szpachlowane.

Jeśli nakład pracy jest niewielki, możesz wziąć gotową pastę gipsową, która jest sprzedawana w plastikowych wiaderkach o różnych opakowaniach. Wszystkie wgłębienia zamknąć szpachelką, pozostawić do wyschnięcia szpachli, przeszlifować drobnym papierem ściernym i nałożyć kolejną warstwę podkładu.

Następnie możesz zacząć kolorować. W zależności od pomieszczenia, w którym znajduje się sufit, możesz wybrać farbę akrylową lub lateksową. Nowoczesne farby dyspersyjne są nie tylko matowe, ale mogą mieć również różny stopień połysku.

• Jeśli myślisz chociaż trochę o projekcie, możesz samodzielnie wdrożyć kilka opcji. Na przykład przyklej rozetę poliuretanową z pięknym reliefem wokół żyrandola, który może albo pasować do farby, albo ją kontrastować. W takim przypadku fryz można również przykleić na obwodzie.
• Ogólnie rzecz biorąc, stiuk poliuretanowy może nawet sprawić, że naprawy w korytarzu będą niezapomniane, nie wspominając o innych pomieszczeniach. Wraz z pięknym żyrandolem taki sufit będzie wyglądał bardzo bogato, zwłaszcza jeśli relief wolumetryczny na elementach sztukatorskich jest pokryty złoceniami.
• Powierzchnię możesz ozdobić w inny sposób. Weź szablon, przymocuj go w odpowiednim miejscu taśmą maskującą i nałóż wzór farbą w innym kolorze, który może współgrać np. z odcieniem okładziny ściennej lub tekstyliami domowymi.

• Powyższe zdjęcie jest wspaniałym przykładem takiego wykończenia, a jego cena na pewno nie przekroczy Twojego budżetu. Nawiasem mówiąc, aby wykonać wzór ekranu w rogach lub na jego obwodzie, możesz wziąć farbę fluorescencyjną, a wtedy kontury sufitu będą się wyróżniać w ciemności.
• Sufit można wykończyć za pomocą tapety do malowania. W tym przypadku również będziesz miał piękną płaskorzeźbę na suficie.
• Możesz także połączyć kilka powyższych opcji. Na przykład tapetę można przykleić tylko pośrodku w formie panelu, obramowując ją fryzem. Tapeta będzie wyglądać jeszcze lepiej jako panel.

Taka naprawa sufitu na korytarzu może wizualnie dostosować konfigurację pomieszczenia. Podłużny lub poprzeczny układ kontrastującego „dywanu” może sprawić, że nadmiernie przestronne pomieszczenie stanie się bardziej zwarte lub odwrotnie.

Jeśli twoje mieszkanie nie było od dłuższego czasu remontowane, a tynk miejscami odpada, zostałeś zalany przez sąsiadów z góry lub po prostu kupiłeś stary dom, który trzeba uporządkować. Bez gruntownego remontu sufitu nie da się tego zrobić.

Twoje działania w tym przypadku będą zależeć od konkretnego stanu powierzchni sufitu. Tak czy inaczej, pierwszym krokiem jest czyszczenie sufitu do płyty podłogowej. Całkiem możliwe, że zobaczysz taki obraz, jak na poniższym zdjęciu.

• Oprócz tak ogromnych szczelin, w miejscach przechodzenia rur komunikacyjnych przez stropy mogą znajdować się również ziejące dziury. Korki cementowe również mają tendencję do wypadania. I bez względu na planowaną naprawę takiego sufitu: tynkowanie, wklejanie lub piłowanie - dziury i pęknięcia wymagają naprawy.
• Aby to zrobić jakościowo, jak mówią: raz na zawsze - trzeba wydrążyć kawałki starej zaprawy z pęknięć, uwalniając je całkowicie. Co zrobić, jeśli mieszkasz na najwyższym piętrze, a wilgoć przenika od strony wiecznie przeciekającego dachu?
• W końcu sypialnia czy salon to nie łazienka, w której można zamontować aluminiowy sufit z listew i nie martwić się o nic. W salonach powierzchnia sufitu jest większa, przez co trudniej jest dokonywać napraw i mocniej uderza w budżet.
• Dlatego wilgotny sufit musi być odizolowany od wilgoci, więc potraktuj jego powierzchnię penetrującą glebą. Związki te mają tendencję do krystalizacji w grubości betonu, zapobiegając wnikaniu w niego wilgoci, a także wypieraniu istniejącej. Dlatego grunty głęboko penetrujące mogą nawet zaimpregnować wilgotną powierzchnię.

Uwaga: Zwykły kontakt z betonem nie ma właściwości hydroizolacyjnych. Stosuje się tylko na suchych powierzchniach. Po wyschnięciu podkładu można przystąpić do wypełniania pęknięć.

Do uszczelnienia dużych wgłębień w suficie lepiej użyć szpachli na bazie cementu. Po wypełnieniu spoiny w roztworze można utopić granulki gliny ekspandowanej, fragmenty cegły, kamyki żwiru - cokolwiek pod ręką.

Nadmiar zaprawy usuń szpachelką i chwyć, a następnie ponownie przełóż szwy za pomocą podkładu.

Aby szwy były mocne i nigdy się nie strzępiły, są one sklejane taśmą wzmacniającą z włókna szklanego i ponownie zagruntowane. Teraz sufit można uznać za bezpiecznie izolowany i gotowy do dalszych napraw.

Takich manipulacji można być może oszczędzić, naprawiając sufit w korytarzu. Pomieszczenia o szerokości do dwóch metrów są zwykle przykryte solidną płytą. A ponieważ jest tylko jedna płyta, nie ma szwów na suficie.

Tynkowanie sufitu to dość czasochłonny proces, a jeśli nigdy wcześniej tego nie robiłeś, żadna instrukcja ani film nie pomogą. Musisz nauczyć się tynkować na pionowych powierzchniach. Ale ogólnie rzecz biorąc, ten proces wygląda tak.

• Potrzebne będą dwa rodzaje mieszanek gipsowych (lub cementowych, jeśli jest to łazienka lub nieogrzewana weranda): początkowa i wykończeniowa.
• Tynk wyjściowy ma grubszą dyspersję i służy do wyrównania powierzchni. Po wyschnięciu i zagruntowaniu tej warstwy wykonuje się drugą warstwę - za pomocą roztworu wykończeniowego.

• Ostatnia warstwa tynku będzie gęstsza i gładsza, zwłaszcza po pokryciu siatką ścierną.
• Po zmieleniu powierzchni powstały kurz jest usuwany odkurzaczem, nakładana jest ostatnia warstwa gleby - a sufit jest gotowy do dekoracyjnego wykończenia w dowolny sposób, który zasugerowaliśmy Państwu w pierwszej części naszego artykułu.