Wielu radioamatorów przechodzi z CMP, wytwarzając domowej roboty statecznik elektroniczny dla fluorescencyjnych źródeł światła dziennego. Schemat statecznika elektronicznego z oscylogramami mierzonymi w punktach kontrolnych pokazano na rysunku:
Poniższy rysunek przedstawia oscylogram w momencie uruchomienia (zapłonu) świetlówki, a także pokazuje rysunek płytki drukowanej i wygląd statecznika elektronicznego.
Płytka drukowana statecznika, jej wygląd i przebieg w momencie uruchomienia lampy
Na poniższym filmie mistrz, który wykonał ten statecznik elektroniczny, wskazuje główne cechy ręcznej produkcji tego urządzenia:
VIDEO
Już na początku masowej eksploatacji świetlówek radioamatorzy nauczyli się przedłużyć ich żywotność i wymusili zaświecenie świetlówek, w których wypalały się żarowe żarniki. Zapłon zapewnił wzrost napięcia nałożony na elektrody lampy.
Wzrost napięcia odbywa się zgodnie ze schematem z mnożnikiem pełnookresowym na diodach i kondensatorach.Tak więc w momencie rozruchu na elektrodach lampy osiągany jest szczyt napięcia powyżej 1000 V, co wystarcza do zimnej jonizacji par rtęci i wyładowania w gazie żarówki. Dzięki temu możliwy jest zapłon i stabilna praca lampy, nawet przy wypalonych spiralach.
Dane znamionowe elementów zapłonnika lamp przedstawiono w poniższej tabeli.
Główną wadą tego obwodu do uruchamiania lamp fluorescencyjnych jest wysokie napięcie znamionowe kondensatorów - co najmniej 600 V co sprawia, że urządzenie jest dość nieporęczne. Kolejną wadą jest prąd stały, przez co opary rtęci będą gromadzić się w pobliżu anody, więc lampę trzeba będzie okresowo przełączać, wyjmując ją z oprawek i owijając.
Rezystor działa jako funkcja ograniczająca prąd, w przeciwnym razie lampa może eksplodować. Rezystor można nawijać własnymi rękami za pomocą drutu nichromowego, ale te same wyniki uzyskuje się przy odpowiednio dobranej żarówce, w której rozproszona energia cieplna nie zostanie zmarnowana, ale będzie emitowana w postaci dodatkowego jarzenia żarówka.
W większości przypadków radioamatorzy zamiast rezystora używają żarówki 127 V o mocy 25-150 W, łącząc je w razie potrzeby. Moc lampy podłączonej zamiast rezystora musi być kilkakrotnie większa niż moc podłączonej świetlówki. Oceny pozostałych elementów, obliczone na podstawie mocy świetlówki, przedstawia tabela.
Oceny elementów urządzenia do uruchamiania przepalonych świetlówek
W tej tabeli wymaganą rezystancję i moc lampy rozpraszającej uzyskuje się przez równoległe połączenie kilku żarówek 127 V. Diody można zastąpić importowanymi o podobnych właściwościach. Kondensatory muszą wytrzymać napięcie co najmniej 600 V.
Świetlówki są szeroko rozpowszechnione iz powodzeniem zastępują żarówki. Lampy fluorescencyjne są technicznie skomplikowane i czasami zawodzą. Ponieważ takie lampy są dość drogie, naprawa lamp fluorescencyjnych staje się istotna dla wielu konsumentów.
Lampa fluorescencyjna jest gazowo-wyładowczym źródłem światła, w którym wyładowanie elektryczne w parach rtęci wytwarza promieniowanie ultrafioletowe. Z powodu ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe za pomocą luminoforu pojawia się poświata.
Zasadę działania oprawy przedstawia poniższy schemat:
Oznaczenia numeryczne na schemacie:
stabilizator (balast);
świetlówka (zawiera elektrody, medium gazowe i luminofor);
warstwa luminoforowa;
kontakty rozrusznika;
elektrody;
cylinder rozrusznika;
płyta bimetaliczna;
napełniacz kolby (gaz obojętny);
włókna.;
promieniowanie ultrafioletowe;
awaria.
Notatka! Do konwersji promieniowania ultrafioletowego wymagana jest warstwa luminoforu. Zmieniając kompozycję warstwy, możesz uzyskać pożądany odcień światła.
Głównym elementem świetlówki jest statecznik. Istnieją stateczniki elektromagnetyczne (EMPRA) i elektroniczne (EKG). W stateczniku elektromagnetycznym znajduje się dławik i rozrusznik, a w urządzeniu elektronicznym funkcjonalność zapewnia działanie elementów elektronicznych.
Większość awarii oprawy związana jest z awarią niektórych elementów obwodu elektronicznego, starzeniem się, zużyciem samej żarówki. Naprawa świetlówek zaczyna się od zidentyfikowania przyczyny, która doprowadziła do problemu.
Standardowe żarówki żarowe wypalają się natychmiast i zupełnie niespodziewanie. Lampy fluorescencyjne zużywają się stopniowo. Źródło światła zaczyna migać po włączeniu. Ten objaw wskazuje na zmianę składu chemicznego żarzącego się gazu (degenerację oparów rtęci) i mówi o wypaleniu elektrod.
Migające światło fluorescencyjne zwykle ma na końcu czernienie osadów węgla. Zjawisko powstaje w wyniku wypalenia się spirali i zachodzących w wewnętrznej części kolby procesów o charakterze chemicznym. Naprawienie takiej lampy do stanu nowego produktu jest niemożliwe, jednak całkiem możliwe jest wydłużenie jej żywotności.
Miganie oprawy jest również możliwe w wyniku awarii statecznika elektronicznego lub statecznika elektronicznego. W takim przypadku będziesz musiał wymienić lampę, aby określić awarię.
Nie musisz wyrzucać żarówki. Istnieją przepisy, zgodnie z którymi fluorescencyjne źródła światła muszą być utylizowane zgodnie z określonymi zasadami, ponieważ wewnątrz świetlówki znajdują się opary rtęci.
Innym powodem, dla którego nie należy wyrzucać lampy fluorescencyjnej, jest to, że nawet jeśli żarniki są spalone, żywotność urządzenia może zostać przedłużona. Prace naprawcze polegają na przylutowaniu niektórych elementów oprawy lub podłączeniu jej do statecznika elektronicznego metodą zimnego startu.
W niektórych przypadkach nawet lampka robocza zaczyna migać podczas włączania z powodu szeregu negatywnych zdarzeń, takich jak przerwanie łańcucha rozruchowego, gdy sinusoida jest na zero. W takiej sytuacji skok napięcia indukcyjnego nie wystarcza do procesu jonizacji ośrodka gazowego w kolbie.
Miganie pojawia się na początku z powodu niewystarczającego napięcia w sieci. Podczas pracy nie powinno być mrugania, ponieważ statecznik utrzymuje prąd na danym poziomie.
Naprawiamy migające urządzenie oświetleniowe w następującej kolejności:
Sprawdzamy napięcie w zasilaczu oraz jakość styków.
Wymieniamy żarówkę na działającą.
Jeśli lampka nadal miga, zmień rozrusznik w lampach EMPRA, sprawdź przepustnicę. W przypadku stateczników elektronicznych konieczna będzie naprawa lub wymiana statecznika elektronicznego.
Do przeprowadzenia prac naprawczych potrzebny będzie pewien zestaw narzędzi, w tym lutownica, multimetr i śrubokręty. Bardzo dobrze, jeśli oprócz narzędzia posiadasz przynajmniej podstawowy zestaw wiedzy z zakresu elektrotechniki.
Aby naprawić urządzenie ze statecznikiem elektronicznym, wykonaj następujące czynności:
Sprawdzamy kondensatory. Służą do redukcji zakłóceń elektromagnetycznych i kompensacji braku mocy biernej. W niektórych przypadkach usterka jest związana z prądem upływowym w kondensatorach. Ta przyczyna musi być najpierw wyeliminowana, aby uniknąć niepotrzebnej wymiany wystarczająco drogiego kondensatora.
Nazywamy statecznik elektromagnetyczny, aby znaleźć awarię. Jeżeli multimetr posiada opcję pomiaru indukcyjności, szukamy zwarcia międzyzwojowego zgodnie z charakterystyką dławika. Samodzielne przewijanie balastu nie jest warte poświęcanego czasu - jest to bardzo czasochłonna operacja. W związku z tym łatwiej jest zmienić statecznik lub zainstalować elektroniczny analog. Niezbędny statecznik elektroniczny można kupić w sklepie lub wyjąć z rozbitej lampy.
Obwody statecznika elektronicznego różnią się w zależności od producenta. Jednak zasada ich działania nie różni się od siebie: żarniki charakteryzują się pewną indukcyjnością, co umożliwia ich stosowanie w obwodzie samooscylującym. Obwód zawiera kondensatory i cewki, ma sprzężenie zwrotne z falownikiem, składającym się z potężnych przełączników tranzystorowych.
Gdy nitki są nagrzewane, ich rezystancja wzrasta, zmieniają się parametry drgań. Reakcją falownika jest podanie napięcia w celu zapalenia żarówki. Napięcie na żarnikach jest przetaczane przez prąd płynący przez zjonizowany ośrodek gazowy, w wyniku czego zmniejsza się nagrzewanie. Sprzężenie zwrotne falownika z obwodem samooscylującym umożliwia sterowanie prądem w żarówce.
Do zasilania falownika wykorzystywany jest prostownik diodowy wyposażony w system filtrowania i tłumienia. Falownik wysokiej częstotliwości jest jednym z powodów, dla których stateczniki elektroniczne są bardzo poszukiwane wśród konsumentów.Taka lampa nie błyska z podwójną częstotliwością sieci 100 Hz, pracuje niemal bezgłośnie (w przeciwieństwie do statecznika elektronicznego).
Do diagnozowania stanu stateczników elektronicznych w warsztacie wykorzystuje się oscyloskop, generator częstotliwości lub inny sprzęt pomiarowy. Jeśli naprawa jest wykonywana w domu, poszukiwanie problemu odbywa się poprzez oględziny płytki elektronicznej i sekwencyjne wyszukiwanie uszkodzonego elementu za pomocą dostępnych urządzeń pomiarowych.
Najpierw sprawdzamy bezpiecznik (jeśli jest). Zepsuty bezpiecznik jest często przyczyną awarii lampy. Dzieje się tak w przypadku skoku napięcia. Bezpiecznik jest przepalony z powodu nieprawidłowej pracy statecznika.
Przyczyną awarii może być prawie każdy element statecznika, w tym kondensator, rezystor, tranzystor, diody, dławiki i transformatory. Czernienie elementów elektronicznych z powodu wypalenia wskazuje na problem.
VIDEO
Wydajność systemu sprawdzana jest multimetrem. Aby kontrola była wysokiej jakości, zaleca się rozłożenie systemu na części poprzez usunięcie niezbędnych elementów z płytki. Gdy części są umieszczone razem, możliwe są fałszywe wyniki pomiarów. Bez podlewania wiarygodne wskaźniki można uzyskać tylko w przypadku awarii.
Rada! Podczas testowania elementów systemu często pojawiają się problemy z ich identyfikacją. W związku z tym zaleca się uzyskanie schematu urządzenia jeszcze przed rozpoczęciem naprawy.
Znalezione wadliwe części należy wymienić. Półprzewodniki (diody i tranzystory) należy lutować bardzo ostrożnie, ponieważ elementy te łatwo ulegają awarii po przegrzaniu.
Notatka! Niedopuszczalne jest uruchamianie statecznika elektronicznego bez obciążenia. Najpierw podłącz do statecznika świetlówkę o odpowiedniej mocy.
Jeżeli lampka nie zapala się z powodu wadliwego rozrusznika i nie ma możliwości jej wymiany, zaleca się zastosowanie wyłącznika bez rozrusznika. W przypadku awarii przepustnicy istnieje możliwość przełączenia bez przepustnicy. Przyjrzyjmy się bliżej tym sposobom rozwiązania problemu z włączeniem.
Schemat podłączenia bez dławika pokazano na poniższym obrazku. Metoda jest dość skomplikowana, do wdrożenia wymagana jest wiedza z zakresu elektrotechniki.
Napięcie jest podawane po zwarciu we żarniku. Po wyprostowaniu napięcie wzrasta 2 razy, co w zupełności wystarcza do uruchomienia żarówki. W ten sposób przełączanie odbywa się bez użycia dławika.
Kondensatory C1 i C2 są pobierane przy napięciu 600 V, dla kondensatorów C3 i C4 potrzebne jest napięcie znamionowe 1000 V. Po pewnym czasie na jednej z elektrod osiądzie para rtęci, światło nieco przyciemnie się (lub lampa całkowicie przestanie się świecić). Aby wyjść z sytuacji wystarczy zmienić polaryzację, czyli rozłożyć odzyskaną świetlówkę.
W sprzedaży dostępne są oprawy, które działają wyłącznie bez użycia rozrusznika. Takie urządzenia są oznaczone skrótem RS. Jeśli taką lampę postawimy na oprawie wyposażonej w rozrusznik, bardzo szybko się wypali. Powodem jest to, że ta lampa potrzebuje więcej czasu na rozgrzanie cewki. Żywotność rozrusznika jest krótka, mechanizm często się psuje. Dlatego warto rozważyć włączenie świetlówki bez rozrusznika. Schemat połączeń bez rozrusznika pokazano na poniższym rysunku.
Na samym początku masowej eksploatacji świetlówek radioamatorzy przystosowali się do przedłużania żywotności wypalonych urządzeń. Włączenie takich źródeł światła zapewniono poprzez zwiększenie napięcia kierowanego na elektrody lampy.
Wzrost napięcia odbywa się zgodnie ze schematem, w którym zaangażowany jest mnożnik pełnookresowy na kondensatorach i diodach. Dzięki takiemu podejściu po włączeniu lampy dochodzi do szczytu napięcia przekraczającego 1000 V. To wystarczy do przeprowadzenia zimnej jonizacji par rtęci i wytworzenia wyładowania w środowisku gazowym kolby. Dzięki temu możliwe staje się zapalenie i stabilne świecenie świetlówki nawet przy wypalonej spirali.
Główną wadą układu jest zbyt wysokie napięcie znamionowe kondensatorów, które nie powinno być mniejsze niż 600 V. Tak wysokie napięcie powoduje, że urządzenie jest zbyt nieporęczne. Inną wadą jest zastosowanie prądu stałego, w związku z czym pary rtęci gromadzą się w pobliżu anody. Z tego powodu żarówkę trzeba od czasu do czasu wymieniać, wyjmując ją z oprawek i obracając.
Rezystor działa jak ogranicznik prądu, w przeciwnym razie nie da się uniknąć pęknięcia żarówki. Rezystor można nawinąć ręcznie. Aby to zrobić, potrzebujesz drutu nichromowego.
Zamiast rezystora najczęściej stosuje się żarówki o napięciu 127 V i mocy od 25 do 150 W. Konieczne jest, aby moc oprawy zastosowanej zamiast rezystora była znacznie wyższa niż moc świetlówki.
W poniższej tabeli przedstawiono wartości znamionowe pozostałych składników obliczone przy użyciu mocy lampy fluorescencyjnej:
Zgodnie z danymi podanymi w tabeli rezystancja i moc żarówki rozpraszającej wynika z równoległego podłączenia kilku źródeł światła o napięciu 127 V. Diody najlepiej zastąpić produktami importowanymi o podobnych parametrach. Jeśli chodzi o kondensatory, muszą działać przy napięciu co najmniej 600 V.
Przed szukaniem awarii upewnij się, że jest napięcie, może nie być napięcia i jest powód, dla którego świetlówka się nie świeci. Jeśli to nie jest powód, szukamy go w tej kolejności.
włącz światło i nic się nie dzieje;
żarówka świeci tylko na krawędziach;
światło miga stroboskopem;
rozrusznik jest włączony, a lampa nie zapala.
Należy pamiętać, że producenci zalecają jednoczesną wymianę świetlówek i rozruszników.
błyska stroboskopem;
brzegi kolby są czarne;
świeci, ale jasność nie wystarcza (świeci słabo);
lampa nie działa.
Typową awarią opraw budżetowych jest zniszczenie oprawek i utrata kontaktu. Wysoka temperatura zamkniętej oprawy, przyczyna zniszczenia plastikowych mocowań i łączników. Wymień je, jeśli to możliwe, zagnij styki, jeśli stan jest zadowalający.
Możliwą awarią jest przepalenie dławika, często ta awaria jest widoczna wizualnie, zmieniony kolor, stopiony zacisk.
Jeśli znajdziesz usterkę, będziesz musiał wymienić ssanie na sprawny, aby naprawić lampę. Możesz sprawdzić wydajność za pomocą multimetru, rezystancję sprawnego, rzędu 30-40 omów. Upewnij się, że ssanie nie jest zwarte przed umieszczeniem lampy w niesprawnej lampie. W przeciwnym razie stracisz również pracownika.
Czasami dochodzi do zerwania przewodów - drgania lampy zrywa rdzeń w pobliżu oprawki lub dławika. W takim przypadku naprawa świetlówki sprowadza się do przywrócenia kontaktu. Właściciele lamp w starym stylu ominęli te usterki.
Jeśli masz lampę ze statecznikami elektronicznymi wyprodukowaną w Chinach i wymiana żarówki nie rozwiązała problemu, najprawdopodobniej problem dotyczy jednostki elektronicznej. W większości przypadków możesz to naprawić samodzielnie, mając do dyspozycji lutownicę i multimetr. Poniżej przyjrzymy się bliżej, jak naprawić statecznik elektroniczny lampy fluorescencyjnej własnymi rękami.
Teraz przyjrzymy się głównym usterkom, które można wyeliminować bez dużych inwestycji.Zacznijmy od statecznika elektronicznego, ponieważ w jego obwodzie jest wiele elementów, które mogą zawieść, a poza tym rurowe lampy fluorescencyjne ze statecznikami elektronicznymi są dziś bardziej powszechne.
Najczęstszą awarią jest awaria tranzystora. Awarię tę można określić tylko przez usunięcie tranzystorów z obwodu i sprawdzenie ich za pomocą testera. Całkowita rezystancja złącza tranzystora
400-700 omów. Wypalając się tranzystor ciągnie rezystor w obwodzie bazowym o wartości nominalnej 30 omów.
Na płytce jest też bezpiecznik lub opornik o niskiej rezystancji 2-5 Ohm, najprawdopodobniej będzie trzeba go wymienić, co zakończy naprawę. Być może będziesz musiał dodatkowo wymienić mostek diodowy lub jego elementy.
Rzadko zdarza się awaria kondensatorów foliowych 47n (podłoga mikrofaradowa) lub kondensatora rezonansowego w obwodzie żarnika. Zdarzały się przypadki, gdy wszystko powyższe jest nienaruszone i w dobrym stanie, ale lampa nie działa, przyczyna leży w dinistorze DB3. Jeśli sprawdziłeś wszystkie elementy obwodu, spróbuj wymienić dinistora.
Być może uznasz, że taniej będzie kupić nowy statecznik elektroniczny niż naprawić zepsuty. Wymiana sprzętu rozruchowego nie powinna być trudna, ponieważ schemat połączeń dotyczy samego urządzenia. Po dokładnym zbadaniu łatwo zrozumieć, że L i N to zaciski do podłączenia do sieci 220V.
Zalecamy również obejrzenie filmu, który wyraźnie pokazuje, jak samodzielnie naprawić statecznik elektroniczny lampy fluorescencyjnej:
VIDEO Zwracamy uwagę, że w tej technologii można również naprawić energooszczędną żarówkę CFL. Na przykład, jeśli jedno ogrzewanie się wypaliło, naprawa jest następująca:
VIDEO Jeśli Twoja lampa w starym stylu nie zapala się i masz pewność, że przyczyna leży właśnie w niej, pierwszą rzeczą, którą zalecamy, jest sprawdzenie rozrusznika. Najłatwiej to sprawdzić, mając pod ręką działający rozrusznik o tych samych właściwościach. Jeśli jednak nie jest dostępne odpowiednie urządzenie zastępcze, można przeprowadzić test działania przy użyciu żarówki z oprawką. Wszystko jest dość proste - podłączamy jeden przewód z wkładu bezpośrednio do gniazdka, a drugi przez rozrusznik, jak pokazano na poniższym zdjęciu:
Jeśli światło jest wyłączone, przyczyna jest w nim. Instrukcje dotyczące wymiany rozrusznika lampy fluorescencyjnej są wyraźnie przedstawione na filmie:
VIDEO Dławik można sprawdzić multimetrem, dzwoniąc na jego uzwojeniu. Jeśli dławik naprawdę nie działa, to naprawa świetlówki sprowadza się do tego, że wystarczy wymienić dławik na cały.
Oto główne awarie, które osobiście napotkałem i skutecznie wyeliminowałem. Zgodnie z naszym algorytmem rozwiązywanie problemów zajmie trochę czasu, a przywrócenie lampy do samodzielnej pracy będzie kilkoma drobiazgami. Mamy nadzieję, że nasze instrukcje naprawy świetlówek DIY były dla Ciebie jasne i przydatne! Koniecznie obejrzyj samouczki wideo, ponieważ szczegółowo omawiają wszystkie kroki, aby naprawić zepsutą żarówkę.
Ciekawie będzie przeczytać:
VIDEO
VIDEO
VIDEO
W tym artykule opowiem typowe awarie nowoczesnych „stateczników” lamp fluorescencyjnych, metody ich naprawy, podam analogi komponentów radiowych, które można wykorzystać do naprawy. Bo Te lampy są nadal dość powszechne w życiu codziennym (na przykład używam 5 takich lamp dziennie), myślę, że temat jest więcej niż istotny.
Jeśli Twoja świetlówka przestała świecić, pierwszym krokiem jest wymiana samej „żarówki” fluorescencyjnej. Może mieć dwie usterki: awarię jednego z kanałów (pęknięcie cewki grzejnej) lub banalny efekt „starzenia”.
Jeśli w ciemności na włączonej lampie jest ledwo zauważalna poświata żarników, to najprawdopodobniej awaria elektronicznego „statecznika” polega na przebiciu kondensatora łączącego żarniki (patrz ryc. poz. 2). Jego pojemność to 4,7n, napięcie robocze to 1,2kV.Lepiej zastąpić go tym samym, tylko przy napięciu roboczym 2kV. W tanich statecznikach są kondensatory 400, a nawet 250V. Oni pierwsi ponoszą porażkę.
Gdy czynności z poprzedniego paragrafu nie pomogły, trzeba zacząć sprawdzać elementy radia z bezpiecznikiem na schemacie. Często jest dostępny, ale nie mam go na tablicy (patrz rys. poz. 1).
Następną rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, są tranzystory (patrz rys. poz. 1). Mogą zawieść z powodu skoków napięcia, na przykład, jeśli w domu znajduje się przekaźnikowy stabilizator napięcia lub często ty lub twoi sąsiedzi używacie spawania. Te zastępcze tranzystory można znaleźć w zasilaczach do lamp energooszczędnych. Bo takie lampy często zawodzą z powodu awarii żarówek, wtedy obwód i odpowiednio tranzystory nadal działają.
Jeśli nie ma takich lamów, możesz zastąpić tranzystory analogami. Analogi tranzystorów 13001, 13003, 13005, 13007, 13009 pokazano w poniższej tabeli. Najpopularniejszymi zamiennikami są analogi takie jak KT8164A i KT872A.
Czasami trzeba dodzwonić się do pozostałych elementów radia i wymienić je, jeśli zostaną znalezione uszkodzone. Po każdym etapie naprawy stateczników świetlówek zaleca się ich pierwsze załączenie przez połączoną szeregowo 40-watową żarówkę. Dzięki jego blaskowi będzie można zobaczyć obecność zwarcia.
Należy pamiętać, że nowoczesne stateczniki elektroniczne to urządzenia impulsowe, których włączanie bez obciążenia jest surowo zabronione (w naszym przypadku świetlówka), ponieważ doprowadzi to do ich porażki.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Jeśli próbowałeś wszystkiego, ale nic nie pomogło lub nie masz ochoty majstrować przy balastu, możesz użyć zasilacza impulsowego z lampy energooszczędnej. Jest tak mały, że bez problemu mieści się w niektórych oprawach świetlówek. W tym przypadku żarniki świetlówki są połączone ze stykami na płytce, do których podłączono styki żarówki lampy energooszczędnej. Moc zasilacza powinna z grubsza odpowiadać mocy lampy. Osobiście posiadam świetlówkę 36W zasilaną zasilaczem z lampy 32W.
Oceń artykuł:
Stopień
3.2 kto głosował:
85
