Wielu radioamatorów przechodzi z CMP, wytwarzając domowej roboty statecznik elektroniczny dla fluorescencyjnych źródeł światła dziennego. Schemat statecznika elektronicznego z oscylogramami mierzonymi w punktach kontrolnych pokazano na rysunku:
Poniższy rysunek przedstawia oscylogram w momencie uruchomienia (zapłonu) świetlówki, a także pokazuje rysunek płytki drukowanej i wygląd statecznika elektronicznego.
Płytka drukowana statecznika, jej wygląd i przebieg w momencie uruchomienia lampy
Na poniższym filmie mistrz, który wykonał ten statecznik elektroniczny, wskazuje główne cechy ręcznej produkcji tego urządzenia:
VIDEO
Już na początku masowej eksploatacji świetlówek radioamatorzy nauczyli się przedłużyć ich żywotność i wymusili zaświecenie świetlówek, w których wypalały się żarowe żarniki. Zapłon zapewnił wzrost napięcia nałożony na elektrody lampy.
Wzrost napięcia odbywa się zgodnie ze schematem z mnożnikiem pełnookresowym na diodach i kondensatorach.W ten sposób w momencie rozruchu na elektrodach lampy osiągane jest napięcie szczytowe powyżej 1000 V, które wystarcza do zimnej jonizacji oparów rtęci i wystąpienia wyładowania w gazie żarówki. Dzięki temu zapłon i stabilna praca lampy jest możliwa nawet przy wypalonych spiralach.
W poniższej tabeli przedstawiono dane znamionowe elementów zapłonnika.
Główną wadą tego obwodu do uruchamiania lamp fluorescencyjnych jest duże napięcie znamionowe kondensatorów - nie mniej niż 600 V co sprawia, że urządzenie jest bardzo nieporęczne. Kolejną wadą jest prąd stały, który spowoduje gromadzenie się oparów rtęci w pobliżu anody, więc lampę trzeba będzie okresowo wymieniać, wyjmować z oprawek i owijać.
Rezystor pełni funkcję ograniczenia prądu, w przeciwnym razie lampa może eksplodować. Rezystor można nawijać własnymi rękami za pomocą drutu nichromowego, ale te same wyniki daje odpowiednio dobrana żarówka, w której rozproszona energia cieplna nie zostanie zmarnowana, ale zostanie uwolniona w postaci dodatkowego jarzenia żarówka.
W większości przypadków radioamatorzy zamiast rezystora używają żarówek 127 V o mocy 25-150 W, łącząc je w razie potrzeby. Moc lampy podłączonej zamiast rezystora musi być kilkakrotnie większa niż moc podłączonej świetlówki. Oceny pozostałych elementów, obliczone na podstawie mocy świetlówki, podane są w tabeli.
Oceny elementów rozrusznika spalonej lampy fluorescencyjnej
W tej tabeli wymaganą rezystancję i moc lampy rozpraszającej uzyskuje się przez równoległe połączenie kilku żarówek 127 V. Diody można zastąpić importowanymi o podobnych właściwościach. Kondensatory muszą wytrzymać napięcie co najmniej 600 V.
Lampy fluorescencyjne stały się powszechne i z powodzeniem zastępują żarówki. Lampy fluorescencyjne są technicznie skomplikowane i czasami zawodzą. Ponieważ takie lampy są dość drogie, naprawa lamp fluorescencyjnych staje się istotna dla wielu konsumentów.
Żarówka fluorescencyjna jest gazowo-wyładowczym źródłem światła, w którym wyładowanie elektryczne w parach rtęci wytwarza promieniowanie ultrafioletowe. Z powodu ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe za pomocą luminoforu pojawia się poświata.
Zasadę działania lampy przedstawia poniższy schemat:
Oznaczenia numeryczne na schemacie:
stabilizator (balast);
świetlówka (zawiera elektrody, medium gazowe i luminofor);
warstwa luminoforowa;
kontakty rozrusznika;
elektrody;
cylinder rozrusznika;
płyta bimetaliczna;
napełniacz kolby (gaz obojętny);
włókna.;
promieniowanie ultrafioletowe;
awaria.
Notatka! Do konwersji na ultrafiolet potrzebna jest warstwa luminoforu. Jeśli zmienisz kompozycję warstwy, możesz uzyskać pożądany odcień światła.
Głównym elementem świetlówki jest statecznik. Istnieją stateczniki elektromagnetyczne (EMPRA) i elektroniczne (EPRA). W stateczniku elektromagnetycznym znajduje się dławik i rozrusznik, a w urządzeniu elektronicznym funkcjonalność zapewnia działanie elementów radioelektronicznych.
Większość awarii lampy wiąże się z awarią niektórych elementów obwodu elektronicznego, starzeniem się, zużyciem i przepaleniem samej żarówki. Naprawa świetlówek zaczyna się od ustalenia przyczyny, która doprowadziła do powstania problemu.
Standardowe żarówki żarowe wypalają się natychmiast i zupełnie nieoczekiwanie. Lampy fluorescencyjne zużywają się stopniowo. Źródło światła zaczyna migać po włączeniu. Taki objaw wskazuje na zmiany w składzie chemicznym żarzącego się gazu (odrodzenie oparów rtęci) i wskazuje na wypalenie elektrod.
Migająca lampa fluorescencyjna ma zwykle wyczernienie na końcowej części, które jest osadem węglowym. Zjawisko to powstaje w wyniku wypalenia spirali i zachodzących procesów chemicznych w wewnętrznej części kolby. Naprawa takiej lampy do stanu nowego produktu jest niemożliwa, ale całkiem możliwe jest wydłużenie jej żywotności.
Miganie lampki jest również możliwe w wyniku nieprawidłowego działania EKG lub statecznika elektronicznego. W takim przypadku, aby określić awarię, musisz wymienić lampę.
Samej żarówki nie trzeba wyrzucać. Istnieją przepisy, zgodnie z którymi świetlówki muszą być utylizowane zgodnie z określonymi zasadami, ponieważ wewnątrz lampy fluorescencyjnej znajdują się opary rtęci.
Innym powodem, dla którego nie należy wyrzucać lampy fluorescencyjnej, jest to, że nawet jeśli żarniki zostaną wypalone, żywotność urządzenia może zostać przedłużona. Prace naprawcze polegają na przylutowaniu niektórych elementów lampy lub podłączeniu jej do statecznika elektronicznego metodą zimnego startu.
W niektórych przypadkach nawet lampka robocza zaczyna migać podczas włączania z powodu wielu negatywnych zdarzeń, takich jak przerwanie obwodu rozrusznika, gdy fala sinusoidalna jest na zero. W takiej sytuacji skok napięcia indukcyjnego nie wystarcza do procesu jonizacji ośrodka gazowego w kolbie.
Miganie pojawia się na początku z powodu niewystarczającego napięcia w sieci. Podczas pracy nie powinno być mrugania, ponieważ statecznik utrzymuje prąd na danym poziomie.
Naprawa migającego urządzenia oświetleniowego odbywa się w następującej kolejności:
Sprawdzamy napięcie w sieci i jakość styków.
Wymieniamy żarówkę na właściwą.
Jeśli lampka nadal miga, zmieniamy rozrusznik w lampach EMPRA, sprawdzamy przepustnicę. W przypadku stateczników elektronicznych statecznik elektroniczny będzie wymagał naprawy lub wymiany.
Aby wykonać prace naprawcze, będziesz potrzebować określonego zestawu narzędzi, w tym lutownicy, multimetru, śrubokrętów. Bardzo dobrze, jeśli oprócz narzędzia istnieje przynajmniej podstawowy zestaw wiedzy z zakresu elektrotechniki.
Aby naprawić urządzenie za pomocą EMPR, wykonaj następujące czynności:
Sprawdzanie kondensatorów. Służą do redukcji zakłóceń elektromagnetycznych i kompensacji braku mocy biernej. W niektórych przypadkach usterka jest związana z wyciekiem prądu w kondensatorach. Ta przyczyna musi być najpierw wyeliminowana, aby uniknąć niepotrzebnej wymiany dość drogiego kondensatora.
Nazywamy statecznik elektromagnetyczny, aby znaleźć awarię. Jeżeli multimetr ma możliwość pomiaru indukcyjności, szukamy obwodu międzyzwojowego na podstawie charakterystyki cewki indukcyjnej. Samodzielne przewijanie balastu nie jest warte czasu - jest to bardzo pracochłonna operacja. W związku z tym łatwiej jest zmienić statecznik lub zainstalować elektroniczny analog. Niezbędny statecznik elektroniczny można kupić w sklepie lub uzyskać z uszkodzonej lampy.
Obwody statecznika elektronicznego różnią się w zależności od producenta. Jednak zasada ich działania nie różni się od siebie: żarniki charakteryzują się pewną indukcyjnością, co umożliwia ich stosowanie w obwodzie samooscylującym. Obwód zawiera kondensatory i cewki, ma sprzężenie zwrotne z falownikiem, składające się z potężnych przełączników tranzystorowych.
Gdy włókna są podgrzewane, ich rezystancja wzrasta, zmieniają się parametry oscylacji. Reakcją falownika jest podanie napięcia w celu zapalenia żarówki. Przez zjonizowany ośrodek gazowy przepływa prąd o napięciu na żarnikach, w wyniku czego zmniejsza się żarzenie. Sprzężenie zwrotne falownika z obwodem samooscylującym umożliwia sterowanie prądem w żarówce.
Falownik zasilany jest prostownikiem diodowym wyposażonym w system filtrowania i tłumienia zakłóceń. Falownik wysokiej częstotliwości jest jednym z powodów, dla których stateczniki elektroniczne są bardzo poszukiwane wśród konsumentów.Taka lampa nie miga z podwójną częstotliwością sieci 100 Hz, pracuje niemal bezgłośnie (w przeciwieństwie do EMCG).
Do diagnozowania stanu stateczników elektronicznych w warsztacie stosuje się oscyloskop, generator częstotliwości lub inny sprzęt pomiarowy. Jeśli naprawa jest przeprowadzana w domu, poszukiwanie problemu odbywa się poprzez oględziny płytki elektronicznej i sekwencyjne wyszukiwanie uszkodzonego elementu za pomocą improwizowanych urządzeń pomiarowych.
Najpierw sprawdź bezpiecznik (jeśli jest). Zepsuty bezpiecznik jest często przyczyną awarii lampy. Dzieje się tak, gdy następuje wzrost mocy. Bezpiecznik przepalił się z powodu awarii statecznika.
Przyczyną awarii może być prawie każdy element statecznika, w tym kondensator, rezystor, tranzystor, diody, dławiki i transformatory. Na problem wskazuje wyczernienie elementów elektronicznych w wyniku wypalenia.
VIDEO
Wydajność systemu sprawdzana jest multimetrem. Aby test był wysokiej jakości, zaleca się rozebranie systemu na części poprzez wylutowanie niezbędnych elementów z płytki. Gdy części są razem, możliwe są fałszywe wyniki pomiarów. Bez lutowania wiarygodne wskaźniki można uzyskać tylko w przypadku awarii.
Rada! Podczas testowania elementów systemu często pojawiają się problemy z ich identyfikacją. W związku z tym zaleca się nabycie schematu urządzenia jeszcze przed rozpoczęciem naprawy.
Znalezione wadliwe części należy wymienić. Półprzewodniki (diody i tranzystory) należy lutować bardzo ostrożnie, ponieważ elementy te łatwo ulegają awarii po przegrzaniu.
Notatka! Uruchamianie statecznika elektronicznego bez obciążenia jest niedozwolone. Najpierw należy podłączyć do statecznika świetlówkę o odpowiedniej mocy.
Jeżeli lampka nie świeci z powodu niesprawnego rozrusznika i nie ma możliwości jej wymiany, zaleca się zastosowanie przełączania bezrozrusznikowego. W przypadku awarii przepustnicy istnieje możliwość włączenia bezprzepustnicy. Przyjrzyjmy się bliżej tym sposobom rozwiązania problemu z włączeniem.
Schemat podłączenia bez udziału przepustnicy pokazano na poniższym obrazku. Metoda jest dość skomplikowana, do wdrożenia potrzebna jest wiedza z zakresu elektrotechniki.
Zasilanie napięciem odbywa się po zwarciu żarników. Po wyprostowaniu napięcie wzrasta 2 razy, co w zupełności wystarcza do uruchomienia żarówki. W ten sposób włączenie odbywa się bez użycia dławika.
Kondensatory C1 i C2 są pobierane na 600 V, dla kondensatorów C3 i C4 potrzebne jest napięcie 1000 V. Po pewnym czasie pary rtęci opadną na jednej z elektrod, światło trochę zgaśnie (lub lampa całkowicie przestanie się świecić). Aby wyjść z sytuacji, wystarczy zmienić polaryzację, czyli rozłożyć przywróconą świetlówkę.
W sprzedaży dostępne są lampy, które działają wyłącznie bez użycia rozrusznika. Takie urządzenia są oznaczone skrótem RS. Jeśli taką lampę postawimy na lampie wyposażonej w rozrusznik, bardzo szybko się wypali. Powodem jest to, że ta lampa potrzebuje więcej czasu na nagrzanie cewki. Żywotność rozrusznika jest krótka, mechanizm często zawodzi. W związku z tym praktyczne byłoby rozważenie włączenia świetlówki bez rozrusznika. Obwód przełączający bez rozrusznika pokazano na poniższym rysunku.
Już na samym początku masowej eksploatacji świetlówek radioamatorzy przystosowali się do przedłużania żywotności wypalonych urządzeń. Włączenie takich źródeł światła zapewniono poprzez zwiększenie napięcia kierowanego na elektrody żarówki.
Wzrost napięcia odbywa się zgodnie ze schematem, w którym uczestniczy mnożnik pełnookresowy na kondensatorach i diodach. Dzięki takiemu podejściu po włączeniu na elektrodach lampy występuje szczyt napięcia przekraczający 1000 V. To wystarczy do przeprowadzenia zimnej jonizacji par rtęci i wytworzenia wyładowania w gazowym środowisku kolby. Dzięki temu możliwe staje się zapalenie i stabilne świecenie świetlówki nawet przy wypalonej spirali.
Główną wadą układu jest zbyt wysokie napięcie znamionowe kondensatorów, które nie powinno być mniejsze niż 600 V. Tak duże napięcie powoduje, że urządzenie jest zbyt nieporęczne. Inną wadą jest zastosowanie prądu stałego, w związku z czym pary rtęci gromadzą się w pobliżu anody. Z tego powodu żarówkę trzeba od czasu do czasu wymieniać, wyjmując ją z oprawek i obracając.
Rezystor działa jak ogranicznik prądu, w przeciwnym razie żarówka pęknie. Nawijanie rezystora można wykonać ręcznie. Aby to zrobić, potrzebujesz drutu nichromowego.
Zamiast rezystora najczęściej stosuje się żarówki o napięciu 127 V i mocy od 25 do 150 watów. Konieczne jest, aby moc lampy użytej zamiast rezystora była znacznie wyższa niż moc świetlówki.
Oceny pozostałych elementów obliczone na podstawie mocy świetlówki przedstawiono w poniższej tabeli:
Zgodnie z danymi podanymi w tabeli rezystancja i moc żarówki rozpraszającej powstaje dzięki równoległemu połączeniu kilku źródeł światła o napięciu 127 V. Diody najlepiej zastąpić produktami importowanymi o podobnych parametrach. Jeśli chodzi o kondensatory, muszą działać przy napięciu co najmniej 600 V.
Przed szukaniem awarii upewnij się, że jest napięcie, może być nieobecne i istnieje powód, dla którego świetlówka się nie świeci. Jeśli to nie jest powód, szukamy go w tej kolejności.
włącz światło i nic się nie dzieje;
żarówka świeci tylko na krawędziach;
żarówka miga stroboskopem;
rozrusznik jest włączony, ale lampka się nie włącza.
Należy pamiętać, że producenci zalecają jednoczesną wymianę świetlówek i rozruszników.
błyska stroboskopem;
brzegi kolby są czarne;
świeci, ale jasność nie wystarcza (słabo świeci);
lampa nie działa.
Typową awarią opraw budżetowych jest zniszczenie oprawek i utrata kontaktu. Wysoka temperatura zamkniętej lampy, przyczyna zniszczenia plastikowych mocowań i złączy. Jeśli to możliwe, wymień je, zgnij styki w przypadku zadowalającego stanu.
Możliwa usterka to przepalenie przepustnicy, często ta awaria jest widoczna wizualnie, zmieniony kolor, stopiony zacisk.
Jeśli naprawdę znajdziesz usterkę, będziesz musiał wymienić ssanie na sprawny, aby naprawić lampę. Wydajność można sprawdzić multimetrem, rezystancja jest dobra, około 30-40 omów. Przed umieszczeniem lampy w niesprawnej lampie upewnij się, że przepustnica nie jest zamknięta. W przeciwnym razie stracisz również swojego pracownika.
Czasami dochodzi do zerwania przewodów - rdzeń w pobliżu oprawki lub dławika odrywa się od drgań lampy. W takim przypadku naprawa świetlówki sprowadza się do przywrócenia kontaktu. Właściciele lamp w starym stylu ominęli te usterki.
Jeśli masz lampę ze statecznikiem elektronicznym wyprodukowaną w Chinach i wymiana żarówki nie rozwiązała problemu, najprawdopodobniej problem tkwi w jednostce elektronicznej. W większości przypadków możesz to naprawić samodzielnie, mając do dyspozycji lutownicę i multimetr. Poniżej zastanowimy się, jak naprawić statecznik elektroniczny lampy fluorescencyjnej własnymi rękami.
Teraz rozważymy główne usterki, które można naprawić bez dużych inwestycji.Zacznijmy od statecznika elektronicznego, ponieważ w jego obwodzie jest wiele elementów, które mogą zawieść, a poza tym świetlówki rurowe ze statecznikami elektronicznymi są dziś bardziej powszechne.
Najczęstszą usterką jest awaria tranzystorów. Awarię tę można stwierdzić tylko poprzez usunięcie tranzystorów z obwodu i sprawdzenie ich testerem. Całkowita rezystancja złącza tranzystora
400-700 omów. Podczas spalania tranzystor ciągnie rezystor w obwodzie bazowym o wartości nominalnej 30 omów.
Również na płycie znajduje się bezpiecznik lub rezystor o niskiej rezystancji 2-5 omów, najprawdopodobniej będzie trzeba go wymienić, na którym zakończy się naprawa. Być może będziesz musiał dodatkowo wymienić mostek diodowy lub jego elementy.
Awaria kondensatorów foliowych 47n (pół mikrofarada) lub kondensatora rezonansowego w obwodzie żarnika jest rzadka. Zdarzały się przypadki, że wszystko powyższe jest w całości i w dobrym stanie, ale lampa nie działa, przyczyna leży w dinistorze DB3. Jeśli sprawdziłeś wszystkie elementy obwodu, spróbuj wymienić dinistora.
Możesz uznać, że taniej jest kupić nowy statecznik elektroniczny niż naprawić zepsuty. Wymiana sprzętu rozruchowego nie powinna być trudna, ponieważ schemat połączeń dotyczy samego urządzenia. Po dokładnym przestudiowaniu łatwo zrozumieć, że L i N to terminale do podłączenia do sieci 220V.
Zalecamy również obejrzenie filmu, który wyraźnie pokazuje, jak samodzielnie naprawić statecznik elektroniczny lampy fluorescencyjnej:
VIDEO Zwracamy uwagę, że w tej technologii można również naprawić energooszczędną żarówkę CFL. Na przykład, jeśli jedna żarówka się wypali, naprawa jest następująca:
VIDEO Jeśli Twoja lampa w starym stylu nie zapala się i masz pewność, że przyczyna leży właśnie w niej, pierwszą rzeczą, którą zalecamy, jest sprawdzenie rozrusznika. Najłatwiejszym sposobem przeprowadzenia testu jest posiadanie pod ręką działającego rozrusznika o takich samych właściwościach. Jeśli jednak nie ma odpowiedniego urządzenia do wymiany, kontrolę działania można przeprowadzić przy użyciu żarówki z wkładem. Wszystko jest dość proste - podłączamy jeden przewód z wkładu bezpośrednio do gniazdka, a drugi przez rozrusznik, jak pokazano na poniższym zdjęciu:
Jeśli światło nie świeci, to w nim jest powód. Instrukcje dotyczące wymiany rozrusznika lampy fluorescencyjnej są wyraźnie pokazane na filmie:
VIDEO Cewka indukcyjna może być sprawdzona multimetrem, dzwoniąc na jej uzwojeniu. Jeśli dławik naprawdę nie działa, to naprawa świetlówki sprowadza się do tego, że wystarczy wymienić dławik na cały.
Oto główne usterki, które osobiście napotkaliśmy i które z powodzeniem naprawiliśmy. Zgodnie z naszym algorytmem rozwiązywanie problemów zajmie trochę czasu, a przywrócenie lampy do samodzielnej pracy zajmie kilka drobiazgów. Mamy nadzieję, że nasza instrukcja naprawy lamp fluorescencyjnych „zrób to sam” była dla Ciebie zrozumiała i przydatna! Koniecznie obejrzyj samouczki wideo, ponieważ. szczegółowo opisują wszystkie kroki, aby naprawić zepsutą żarówkę.
Ciekawie będzie przeczytać:
VIDEO
VIDEO
VIDEO
W tym artykule opowiem o typowych awariach nowoczesnych "stateczników" lamp fluorescencyjnych, jak je naprawić i podać analogi komponentów radiowych, które można wykorzystać do napraw. Bo te lampy są nadal dość powszechne w życiu codziennym (na przykład używam 5 takich lamp dziennie), myślę, że temat jest więcej niż istotny.
Jeśli twoja lampa fluorescencyjna przestała świecić, pierwszą rzeczą do zrobienia jest wymiana samej „żarówki” fluorescencyjnej. Może mieć dwie awarie: awarię jednego z kanałów (pęknięcie żarnika) lub banalny efekt „starzenia”.
Jeśli w ciemności na włączonej lampie jest ledwo zauważalna poświata żarników, to najprawdopodobniej awaria elektronicznego „statecznika” polega na rozbiciu kondensatora łączącego żarniki (patrz rys. poz. 2). Jego pojemność to 4,7n, napięcie robocze to 1,2kV.Lepiej zastąpić go tym samym, tylko przy napięciu roboczym 2kV. W tanich statecznikach są kondensatory 400, a nawet 250V. Oni pierwsi ponoszą porażkę.
Gdy czynności z poprzedniego paragrafu nie pomogły, trzeba zacząć sprawdzać elementy radia z bezpiecznikiem na schemacie. Często jest dostępny, ale nie mam go na tablicy (patrz rys. poz. 1).
Następną rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, są tranzystory (patrz rys. poz. 1). Mogą zawieść z powodu skoków napięcia, na przykład, jeśli w domu znajduje się przekaźnikowy stabilizator napięcia lub często ty lub twoi sąsiedzi używacie spawania. Te zastępcze tranzystory można znaleźć w zasilaczach do lamp energooszczędnych. Bo takie lampy często zawodzą z powodu awarii żarówek, wtedy obwód i odpowiednio tranzystory nadal działają.
Jeśli nie ma takich lamów, możesz zastąpić tranzystory analogami. Analogi tranzystorów 13001, 13003, 13005, 13007, 13009 pokazano w poniższej tabeli. Najpopularniejszymi zamiennikami są analogi takie jak KT8164A i KT872A.
Czasami trzeba dodzwonić się do pozostałych elementów radia i wymienić je, jeśli zostaną znalezione uszkodzone. Po każdym etapie naprawy stateczników świetlówek zaleca się ich pierwsze załączenie przez połączoną szeregowo 40-watową żarówkę. Po jego blasku widać obecność zwarcia.
Należy pamiętać, że nowoczesne stateczniki elektroniczne to urządzenia impulsowe, których włączanie bez obciążenia jest surowo zabronione (w naszym przypadku świetlówka), ponieważ doprowadzi to do ich porażki.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Jeśli próbowałeś wszystkiego, ale nic nie pomogło lub nie masz ochoty majstrować przy balastu, możesz użyć zasilacza impulsowego z lampy energooszczędnej. Jest tak mały, że bez problemu mieści się w niektórych oprawach świetlówek. W tym przypadku żarniki świetlówki są połączone ze stykami na płytce, do których podłączono styki żarówki lampy energooszczędnej. Moc zasilacza powinna z grubsza odpowiadać mocy lampy. Osobiście posiadam świetlówkę 36W zasilaną zasilaczem z lampy 32W.
Oceń artykuł:
Stopień
3.2 kto głosował:
85
