Wielu radioamatorów przechodzi z CMP, wytwarzając domowej roboty statecznik elektroniczny dla fluorescencyjnych źródeł światła dziennego. Schemat statecznika elektronicznego z oscylogramami mierzonymi w punktach kontrolnych pokazano na rysunku:
Poniższy rysunek przedstawia oscylogram w momencie uruchomienia (zapłonu) świetlówki, a także pokazuje rysunek płytki drukowanej i wygląd statecznika elektronicznego.
Płytka drukowana statecznika, jej wygląd i przebieg w momencie uruchomienia lampy
Na poniższym filmie mistrz, który wykonał ten statecznik elektroniczny, wskazuje główne cechy ręcznej produkcji tego urządzenia:
VIDEO
Już na początku masowej eksploatacji świetlówek radioamatorzy nauczyli się przedłużyć ich żywotność i wymusili zaświecenie świetlówek, w których wypalały się żarowe żarniki. Zapłon zapewnił wzrost napięcia nałożony na elektrody lampy.
Wzrost napięcia odbywa się zgodnie ze schematem z mnożnikiem pełnookresowym na diodach i kondensatorach. W ten sposób w momencie rozruchu na elektrodach lampy osiągane jest napięcie szczytowe powyżej 1000 V, które wystarcza do zimnej jonizacji oparów rtęci i wystąpienia wyładowania w gazie żarówki. Dzięki temu zapłon i stabilna praca lampy jest możliwa nawet przy wypalonych spiralach.
W poniższej tabeli przedstawiono dane znamionowe elementów zapłonnika.
Główną wadą tego obwodu do uruchamiania lamp fluorescencyjnych jest duże napięcie znamionowe kondensatorów - nie mniej niż 600 V co sprawia, że urządzenie jest bardzo nieporęczne. Kolejną wadą jest prąd stały, który spowoduje gromadzenie się oparów rtęci w pobliżu anody, więc lampę trzeba będzie okresowo wymieniać, wyjmować z oprawek i owijać.
Rezystor pełni funkcję ograniczenia prądu, w przeciwnym razie lampa może eksplodować. Rezystor można nawijać własnymi rękami za pomocą drutu nichromowego, ale te same wyniki daje odpowiednio dobrana żarówka, w której rozproszona energia cieplna nie zostanie zmarnowana, ale zostanie uwolniona w postaci dodatkowego jarzenia żarówka.
W większości przypadków radioamatorzy zamiast rezystora używają żarówek 127 V o mocy 25-150 W, łącząc je w razie potrzeby. Moc lampy podłączonej zamiast rezystora musi być kilkakrotnie większa niż moc podłączonej świetlówki. Oceny pozostałych elementów, obliczone na podstawie mocy świetlówki, podane są w tabeli.
Oceny elementów rozrusznika spalonej lampy fluorescencyjnej
W tej tabeli wymaganą rezystancję i moc lampy rozpraszającej uzyskuje się przez równoległe połączenie kilku żarówek 127 V. Diody można zastąpić importowanymi o podobnych właściwościach. Kondensatory muszą wytrzymać napięcie co najmniej 600 V.
Potrzeba dobrego oświetlenia amatorskiej radiostacji, o wystarczającym strumieniu świetlnym, a jednocześnie oszczędna, skłoniła, można by rzec, do poszukiwania i wypróbowywania opcji. Najpierw używałem zwykłej małej lampki do bielizny, zmieniłem ją na małą stołową lampę fluorescencyjną, potem pojawiła się 18-watowa lampa sufitowo-ścienna wyprodukowana w Chinach. Najbardziej podobało mi się to drugie, ale mocowanie samej lampy w armaturze było nieco niedoszacowane, dosłownie o dwa do trzech centymetrów, ale „do pełnego szczęścia” nie wystarczyły. Znalazłem wyjście robiąc to samo, ale na swój własny sposób. Ponieważ praca istniejącego statecznika elektronicznego nie spowodowała żadnych skarg, logiczne było powtórzenie schematu.
To duża część tego statecznika elektronicznego, Chińczycy nie uwzględnili tutaj dławika i kondensatora.
Właściwie wiernie naszkicowany z obwodu drukowanego płytki drukowanej. Ocena elementów elektronicznych, które pozwalają na to, została określona nie tylko „wyglądem”, ale także pomiarami, ze wstępnym lutowaniem elementów z płytki. Na schemacie wartość rezystorów jest wskazana zgodnie z oznaczeniem kolorem.Tylko w odniesieniu do cewki indukcyjnej pozwolił sobie nie odwijać istniejącej, aby określić liczbę zwojów, ale zmierzył rezystancję nawiniętego drutu (1,5 oma przy średnicy 0,4 mm) - zadziałało.
Rysunek można zapisać na komputerze i powiększyć
Pierwszy montaż na płytce drukowanej. Skrupulatnie dobrałem wartości komponentów, niezależnie od wielkości i ilości, i zostałem nagrodzony - żarówka zapaliła się za pierwszym razem. Pierścień ferrytowy (10 x 6 x 4,5 mm) z żarówki energooszczędnej, jego przepuszczalność magnetyczna jest nieznana, średnica drutu nawiniętych na nim cewek wynosi 0,3 mm (bez izolacji). Pierwszy rozruch jest obowiązkowy przy użyciu żarówki o mocy 25 W. Jeśli świeci i świecąca początkowo mruga i gaśnie - zwiększaj (stopniowo) wartość C4, gdy wszystko działało i nic podejrzanego nie znaleziono i wyjmij żarówkę, a następnie zmniejsz jej wartość do pierwotnej wartości.
Do pewnego stopnia, skupiając się na płytce drukowanej oryginalnego źródła, narysowałem sygnet dla istniejącej odpowiedniej obudowy i elementów elektronicznych.
Wytrawiłem szalik i zmontowałem obwód. Już nie mogłam się doczekać chwili, kiedy będę z siebie zadowolona i cieszę się, że będę. Ale obwód zmontowany na płytce drukowanej odmówił działania. Musiałem zagłębić się i zająć doborem rezystorów i kondensatorów. W momencie instalacji statecznika elektronicznego w miejscu pracy C4 miał pojemność 3n5, C5 - 7n5, rezystancję R4 6 omów, R5 - 8 omów, R7 - 13 omów.
Lampa „pasuje” nie tylko w designie, lampa podniesiona do góry, pozwoliła na wygodne korzystanie z półki we wnęce sekretarki. Komfort w „pokoju” zasugerował Baba.
Drodzy odwiedzający witrynę.
Czasami taka awaria występuje, po zamontowaniu i podłączeniu oprawy z dwoma świetlówkami oprawa działa prawidłowo. Mija kilka miesięcy i lampa zaczyna się włączać z jedną lampą. Zaczynasz przewijać lampę we wkładach, zmieniasz rozrusznik, ale nie ma rezultatu. Co robić i jak być, jak samemu naprawić lampę świetlówkową?
Na początek rozważ schematy takich lamp ze świetlówkami:
dwie lampy fluorescencyjne;
dwie przystawki;
jedna przepustnica;
kondensator.
Świetlówka ma dwa żarniki. Lampy, rozrusznik i dławik są połączone szeregowo w obwodzie elektrycznym. Kondensator jest połączony równolegle.
kondensator;
dwie przystawki;
dwie lampy fluorescencyjne;
dwie przepustnice.
Podłączenie świetlówek na rys. 2 nie różni się od schematu podłączenia lamp na rys. 1. Dwa przewody fazowe, zero mają w tym obwodzie odgałęzienie.
A najprostszy obwód lampy z jedną lampą pokazano na ryc. 3, gdzie kondensator, lampa i rozrusznik w obwodzie są połączone równolegle. Cewka indukcyjna jest połączona w obwód elektryczny - szeregowo.
Podobne lampy występują z trzema lampami. Sama istota sprawy nie tkwi w tym, - nie w liczbie lamp.
Przyczyny niewłączenia oprawy z jedną lampą lub oprawy składającej się z dwóch lub więcej lamp, gdy jedna z lamp oprawy nie włącza się, mogą być następujące:
awaria samej lampy;
brak kontaktu z przepustnicą;
brak kontaktu z rozrusznikiem;
przerwać przewody.
Obwód elektryczny lampy i dokładne ustalenie, gdzie znajduje się szczelina, można sprawdzić za pomocą sondy. Po zakupie oprawy sprawdź wszystkie połączenia stykowe oprawy.
Przykład z praktyki. W pokoju całkowicie okablowałem elektryka z instalacją i podłączeniem świetlówek z dwiema lampami, po pewnym czasie niektóre lampy zaczęły działać z jedną lampą. Kiedy zacząłem sprawdzać połączenia stykowe opraw, przyczyną okazało się - zawodne połączenie stykowe jednego z przewodów z dławikiem. Tam, gdzie nie było kontaktu z przepustnicą, lampa się nie włączała.
Naprawa świetlówek - ze statecznikiem elektronicznym
Świetlówkowe oprawy sufitowe Armstrong do wbudowania ze statecznikiem elektronicznym są proste w konstrukcji i wygodne, ponieważ nie wymagają żadnego wysiłku podczas demontażu i montażu.
wpuszczana lampa sufitowa Armstrong
zasilacz statecznika elektronicznego FINTAR
Podaję przykład z mojej praktyki. Konieczne było naprawienie awarii lampy sufitowej Armstrong.
W tym celu należało zdjąć oprawę z sufitu i sprawdzić połączenia elektryczne. W wyniku przeprowadzonej diagnostyki stwierdzono, że elementy elektroniczne zawarte w stateczniku elektronicznym FINTAR są niesprawne – spalone.
W sprzedaży nie było takiego zasilacza, musiałem kupić inny podobny statecznik elektroniczny do lampy na cztery świetlówki - Navigator.
elektroniczny statecznik nawigator
Jeśli przyjrzysz się uważnie dwóm zasilaczom, schematy połączeń do podłączenia lamp fluorescencyjnych są różne.
Powstaje pytanie: Jak podłączyć świetlówki lampy sufitowej do innego zasilacza?
Podłączenia przewodów do gniazd świetlówek w tym przykładzie należy wykonać tylko zgodnie ze schematem połączeń nowo zainstalowanego zasilacza.
W związku z tym schemat okablowania musiał zostać przerobiony, odcięty w jednym miejscu i okablowany w innym. Podczas zmiany schematu okablowania przewody są wstępnie połączone skrętem i izolowane taśmą izolacyjną.
Po wykonaniu wszystkich połączeń i upewnieniu się, że po podłączeniu lampy do zewnętrznego źródła energii elektrycznej gniazdo - świecą wszystkie cztery świetlówki - taśma izolacyjna jest usuwana na styku przewodów.
Na jeden z drutów nakładany jest kawałek batystu. Połączone druty miedziane trawi się kwasem lutowniczym, a następnie za pomocą lutownicy nanosi się na złącze niewielką warstwę cyny.
trawienie połączeń przewodów kwasem lutowniczym, a następnie lutowanie
lutowanie podłączonych przewodów
Ponadto, po zakończeniu lutowania dwóch drutów, zamiast taśmy izolacyjnej na złączu nakłada się kambrę.
izolacja połączeń przewodów baterią zamiast taśmy izolacyjnej
Ta metoda łączenia przewodów z późniejszą izolacją kambryczną jest prostsza i bardziej niezawodna. Jeśli połączysz dwa przewody po prostu skręceniem bez lutowania, a następnie zaizolujesz taśmą izolacyjną, połączenie będzie dalej narażone na utlenianie i nagrzewanie przewodów.
Numeracja połączeń stykowych przewodów ze statecznikiem elektronicznym - przebiega od góry do dołu. Oznacza to, że pierwsze i drugie połączenie pinów przewodów musi odpowiadać połączeniu dwóch lamp fluorescencyjnych z jednej strony i tak dalej. Podczas podłączania należy uważnie przyjrzeć się obwodowi elektrycznemu zasilacza i śledzić realizację takich połączeń.
stykowe podłączenie przewodów do zasilacza elektronicznego do statecznika elektronicznego
Przed podłączeniem do zasilacza elektronicznego na końce nieosłoniętych przewodów nakładana jest również niewielka warstwa cyny - dla zapewnienia jakości połączenia.
Ogólnie rzecz biorąc, nie ma tu nic skomplikowanego, a taką usterkę można łatwo naprawić.
Data: 16.09.2015 // 0 komentarzy
Kontynuując temat naprawy opraw, przyda się wielu, którzy wiedzą nie tylko, jak sprawdzić świetlówkę, ale także jak sprawdzić statecznik lampy fluorescencyjnej. Do szybkiego sprawdzenia potrzebujesz minimum urządzeń: lampki kontrolnej, drutu, kilku spinaczy do papieru, a także kilku minut wolnego czasu.
Na początek należy przedstawić schemat statecznika elektronicznego świetlówki i dodać do jego konstrukcji lampkę kontrolną (wskazaną czerwonymi liniami).
Schematy większości opraw są prawie identyczne, różnią się jedynie drobnymi zmianami.
Ogólnie rzecz biorąc, przed sprawdzeniem statecznika elektronicznego pod kątem lamp fluorescencyjnych należy wyjąć rurkę, a następnie zewrzeć przewody żarników, a następnie podłączyć między nimi zwykłą żarówkę 220 V o małej mocy.
Uwaga! Aby uniknąć awarii elementów elektronicznych statecznika, nie zaleca się podłączania obwodu bez obciążenia do sieci, tj. bez żarówki.
W przypadku prostych opraw bardzo wygodne jest użycie spinacza do papieru, niezawodnie zamyka styki idące do tuby.
Po wszystkich manipulacjach taki projekt można włączyć do sieci. Pracujący statecznik będzie w stanie dostarczyć napięcie do żarówki i jak widać na zdjęciu będzie się świecić.
Jeśli balast został naprawiony własnymi rękami i konieczne jest sprawdzenie jego działania, najlepiej połączyć szeregowo z lampą kolejną żarówkę. W przypadku błędów popełnionych w pracy lub zwarcia, ta lampka będzie świecić jasno, a elementy obwodu nie ulegną awarii.
W tym artykule opowiem o typowych awariach nowoczesnych "stateczników" lamp fluorescencyjnych, jak je naprawić i podać analogi komponentów radiowych, które można wykorzystać do napraw. Bo te lampy są nadal dość powszechne w życiu codziennym (na przykład używam 5 takich lamp dziennie), myślę, że temat jest więcej niż istotny.
Jeśli twoja lampa fluorescencyjna przestała świecić, pierwszą rzeczą do zrobienia jest wymiana samej „żarówki” fluorescencyjnej. Może mieć dwie awarie: awarię jednego z kanałów (pęknięcie żarnika) lub banalny efekt „starzenia”.
Jeśli w ciemności na włączonej lampie jest ledwo zauważalna poświata żarników, to najprawdopodobniej awaria elektronicznego „statecznika” polega na rozbiciu kondensatora łączącego żarniki (patrz rys. poz. 2). Jego pojemność to 4,7n, napięcie robocze to 1,2kV. Lepiej zastąpić go tym samym, tylko przy napięciu roboczym 2kV. W tanich statecznikach są kondensatory na 400 a nawet 250V. Oni pierwsi ponoszą porażkę.
Gdy czynności z poprzedniego paragrafu nie pomogły, trzeba zacząć sprawdzać elementy radia od bezpiecznika na schemacie. Często jest dostępny, ale nie mam go na tablicy (patrz rys. s. 1).
Następną rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, są tranzystory (patrz rys. s. 1). Mogą ulec awarii z powodu skoków napięcia, na przykład, jeśli w domu znajduje się stabilizator napięcia przekaźnika lub spawanie jest często używane przez Ciebie lub sąsiadów. Te zastępcze tranzystory można znaleźć w zasilaczach do lamp energooszczędnych. Bo Ponieważ takie lampy często zawodzą z powodu pękniętych żarówek, obwód i odpowiednio tranzystory pozostają sprawne.
Jeśli nie ma takich lamp, możesz zastąpić tranzystory analogami. Analogi tranzystorów 13001, 13003, 13005, 13007, 13009 pokazano w poniższej tabeli. Najpopularniejszymi zamiennikami są analogi takie jak KT8164A i KT872A.
Czasami trzeba zadzwonić do pozostałych elementów radia i wymienić je, jeśli zostaną znalezione uszkodzone. Po każdym etapie naprawy stateczników lamp fluorescencyjnych zaleca się ich pierwsze włączenie za pomocą połączonej szeregowo żarówki 40-watowej. Po jego blasku widać obecność zwarcia.
Należy pamiętać, że nowoczesne stateczniki elektroniczne to urządzenia impulsowe, których włączanie bez obciążenia jest surowo zabronione (w naszym przypadku świetlówka). spowoduje to ich porażkę.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Jeśli próbowałeś wszystkiego, ale nic nie pomogło lub nie chcesz zadzierać ze statecznikiem, możesz użyć zasilacza impulsowego z lampy energooszczędnej. Jest tak mały, że bez problemu mieści się w niektórych obudowach świetlówek. W tym przypadku żarniki świetlówki są połączone ze stykami na płytce, do których podłączono styki żarówki lampy energooszczędnej. Moc zasilacza powinna w przybliżeniu odpowiadać mocy lampy. Osobiście posiadam świetlówkę 36W zasilaną zasilaczem z lampy 32W.
