Wielu radioamatorów przestawia się z EMPRA, tworząc domowej roboty statecznik elektroniczny dla fluorescencyjnych źródeł światła dziennego. Schemat statecznika elektronicznego z oscylogramami mierzonymi w punktach kontrolnych pokazano na rysunku:
Poniższy rysunek przedstawia oscylogram w momencie uruchomienia (zapalania) świetlówki, a także rysunek płytki drukowanej i wygląd statecznika elektronicznego.
Płytka drukowana statecznika, jej wygląd i oscylogram w momencie uruchomienia lampy
Na poniższym filmie mistrz, który wykonał ten statecznik elektroniczny, wskazuje główne cechy ręcznej produkcji tego urządzenia:
VIDEO
Już na początku masowej eksploatacji świetlówek radioamatorzy nauczyli się wydłużać ich żywotność i zmuszali do zapalania świetlówek, w których żarowe żarniki uległy wypaleniu. Zapłon zapewnił rosnące napięcie przyłożony do elektrod lampy.
Wzrost napięcia odbywa się zgodnie ze schematem z mnożnikiem pełnookresowym na diodach i kondensatorach. Tak więc w momencie rozruchu na elektrodach lampy osiągany jest szczyt napięcia powyżej 1000 V, co wystarcza do zimnej jonizacji par rtęci i wyładowania w gazie żarówki. Dzięki temu możliwy jest zapłon i stabilna praca lampy, nawet przy wypalonych spiralach.
Dane znamionowe elementów zapłonnika lamp przedstawiono w poniższej tabeli.
Główną wadą tego obwodu do uruchamiania lamp fluorescencyjnych jest wysokie napięcie znamionowe kondensatorów - co najmniej 600 V , przez co urządzenie jest dość nieporęczne. Kolejną wadą jest prąd stały, przez co opary rtęci będą gromadzić się w pobliżu anody, więc lampę trzeba będzie okresowo przełączać, wyjmując ją z oprawek i owijając.
Rezystor działa jako funkcja ograniczająca prąd, w przeciwnym razie lampa może eksplodować. Rezystor można nawijać własnymi rękami za pomocą drutu nichromowego, ale te same wyniki uzyskuje się przy odpowiednio dobranej żarówce, w której rozproszona energia cieplna nie zostanie zmarnowana, ale będzie emitowana w postaci dodatkowego jarzenia żarówka.
W większości przypadków radioamatorzy zamiast rezystora używają żarówki 127 V o mocy 25-150 W, łącząc je w razie potrzeby. Moc lampy podłączonej zamiast rezystora musi być kilkakrotnie większa niż moc podłączonej świetlówki. Oceny pozostałych elementów, obliczone na podstawie mocy świetlówki, przedstawia tabela.
Oceny elementów urządzenia do uruchamiania przepalonych świetlówek
W tej tabeli wymaganą rezystancję i moc lampy rozpraszającej uzyskuje się przez równoległe połączenie kilku żarówek 127 V. Diody można zastąpić importowanymi o podobnych właściwościach. Kondensatory muszą wytrzymać napięcie co najmniej 600 V.
Potrzeba dobrego oświetlenia miejsca pracy amatorskiego radia, o wystarczającym strumieniu świetlnym, a jednocześnie oszczędnego, skłoniła, można nawet powiedzieć, do poszukiwań i testu opcji. Najpierw użyłem zwykłej małej lampy ze spinaczami do bielizny, zmieniłem ją na małą świetlówkę stołową, potem pojawiła się 18-watowa świetlówka „sufitowa” wyprodukowana w Chinach. Najbardziej podobały mi się te ostatnie, ale mocowanie samej lampy w oprawach było nieco zaniżone, dosłownie o dwa, trzy centymetry, ale to nie wystarczyło „do pełni szczęścia”. Znalazłem wyjście, aby zrobić to samo, ale na swój własny sposób. Ponieważ działanie istniejącego statecznika elektronicznego nie powodowało żadnych reklamacji, logiczne było powtórzenie obwodu.
To duża część tego statecznika elektronicznego, dławik i kondensator z Chińczyków nie zostały tutaj uwzględnione.
Właściwie schemat skopiowany z płytki drukowanej w dobrej wierze. Ocena podzespołów elektronicznych pozwalająca na to, została określona nie tylko „po ich wyglądzie”, ale także za pomocą pomiarów, ze wstępnym wylutowaniem elementów z płytki. Na schemacie wartość rezystorów jest wskazana zgodnie z kodowaniem kolorami.Tylko w odniesieniu do dławika pozwoliłem sobie nie odwijać dostępnego do określenia ilości zwojów, ale zmierzyłem rezystancję nawiniętego drutu (1,5 Ohm przy średnicy 0,4 mm) - zadziałało.
Rysunek można zapisać na komputerze i powiększyć
Pierwszy montaż na płytce drukowanej. Starannie dobrałem oceny komponentów, niezależnie od wielkości i ilości, i zostałem nagrodzony - światło zapaliło się za pierwszym razem. Pierścień ferrytowy (10 x 6 x 4,5 mm) z żarówki energooszczędnej, jego przepuszczalność magnetyczna jest nieznana, średnica drutu uzwojonych wokół niego cewek wynosi 0,3 mm (bez izolacji). Pierwszy start obowiązkowo przez żarówkę 25 W. Jeśli jest włączony, a luminescencja początkowo miga i gaśnie, zwiększ (stopniowo) ocenę C4, gdy wszystko działa i nie znaleziono nic podejrzanego, i usuń żarówkę, a następnie zmniejsz jej ocenę do pierwotnej wartości.
Do pewnego stopnia, skupiając się na płytce drukowanej oryginalnego źródła, narysowałem sygnet pod istniejącą odpowiednią obudową i elementami elektronicznymi.
Wytrawiłem chusteczkę i ułożyłem schemat. Już nie mogłam się doczekać chwili, kiedy będę z siebie zadowolona i cieszę się, że będę. Ale obwód zmontowany na płytce drukowanej odmówił działania. Musiałem się zagłębić i zająć się doborem rezystorów i kondensatorów. W momencie instalacji statecznika elektronicznego w miejscu eksploatacji, C4 miał pojemność 3n5, C5 - 7n5, rezystancję R4 6 Ohm, R5 - 8 Ohm, R7 - 13 Ohm.
Lampa „wtopiona” nie tylko w design, lampa podniesiona do góry, umożliwiła wygodne korzystanie z półki we wnęce sekretarki. Babay wniósł przytulność do „pokoju”.
Drodzy odwiedzający witrynę.
Czasami taka awaria występuje, po zamontowaniu i podłączeniu oprawy z dwiema świetlówkami oprawa działa prawidłowo. Mija kilka miesięcy i lampa zaczyna się włączać z jedną lampą. Zaczynasz kręcić lampkę w gniazdach, zmieniasz rozrusznik, ale nie ma rezultatu. Co robić i jak być, jak samemu naprawić lampę świetlówkową?
Na początek rozważ schematy takich lamp ze świetlówkami:
dwie lampy fluorescencyjne;
dwie przystawki;
jeden dławik;
kondensator.
Świetlówka posiada dwie spirale żarowe. Lampy, rozrusznik i dławik są połączone szeregowo w obwód elektryczny. Kondensator jest połączony równolegle.
kondensator;
dwie przystawki;
dwie lampy fluorescencyjne;
dwa dławiki.
Podłączenie świetlówek na rys. 2 nie różni się w żaden sposób od schematu podłączenia lamp na rys. 1. Dwa przewody, fazowy, zero mają w tym obwodzie odgałęzienie.
A najprostszy obwód oprawy z jedną lampą pokazano na ryc. 3, gdzie kondensator, lampa i rozrusznik w obwodzie są połączone równolegle. Dławik jest połączony w obwód elektryczny - szeregowo.
Podobne lampy występują z trzema lampami. Sama istota sprawy nie tkwi w tym, - nie w liczbie lamp.
Przyczyny niewłączenia oprawy z jedną lampą lub oprawy składającej się z dwóch lub więcej lamp, gdy jedna z lamp oprawy nie włącza się, mogą być następujące:
awaria samej lampy;
brak kontaktu z przepustnicą;
brak kontaktu z rozrusznikiem;
przerwać przewody.
Obwód elektryczny oprawy i ustal dokładnie, gdzie znajduje się przerwa - możesz sprawdzić za pomocą sondy. Po zakupie oprawy sprawdź wszystkie połączenia stykowe oprawy.
Praktyczny przykład. W pokoju elektryk całkowicie wykonał instalację i połączenie świetlówek z dwiema lampami, po pewnym czasie niektóre lampy zaczęły działać z jedną lampą. Kiedy zacząłem sprawdzać połączenia stykowe lamp, przyczyną było następujące - zawodne połączenie stykowe jednego z przewodów z dławikiem. Tam, gdzie nie było kontaktu z przepustnicą, lampa się nie włączała.
Naprawa świetlówek - ze statecznikiem elektronicznym
Luminescencyjne oprawy sufitowe Armstrong ze statecznikiem elektronicznym są proste w konstrukcji i wygodne, ponieważ nie wymagają żadnego wysiłku podczas demontażu i montażu.
wpuszczana lampa sufitowa Armstrong
zasilacz statecznika elektronicznego FINTAR
Podaję przykład z mojej praktyki. Konieczne było naprawienie awarii lampy sufitowej Armstrong.
W tym celu należało zdjąć oprawę z sufitu i sprawdzić połączenia elektryczne. W wyniku przeprowadzonej diagnostyki stwierdzono, że elementy elektroniczne zawarte w stateczniku elektronicznym FINTAR są niesprawne – spalone.
W sprzedaży nie było takiego zasilacza, musiałem kupić inny podobny statecznik elektroniczny do lampy na cztery świetlówki - Navigator.
elektroniczny statecznik nawigator
Jeśli przyjrzysz się uważnie dwóm zasilaczom, schematy połączeń do podłączenia lamp fluorescencyjnych są różne.
Powstaje pytanie: Jak podłączyć świetlówki lampy sufitowej do innego zasilacza?
Podłączenia przewodów do gniazd świetlówek w tym przykładzie należy wykonać tylko zgodnie ze schematem połączeń nowo zainstalowanego zasilacza.
W związku z tym schemat okablowania musiał zostać przerobiony, odcięty w jednym miejscu i okablowany w innym. Podczas zmiany schematu okablowania przewody są wstępnie połączone skrętem i izolowane taśmą izolacyjną.
Po wykonaniu wszystkich połączeń i upewnieniu się, że po podłączeniu lampy do zewnętrznego źródła energii elektrycznej gniazdo - świecą wszystkie cztery świetlówki - taśma izolacyjna jest usuwana na styku przewodów.
Na jeden z drutów nakładany jest kawałek batystu. Połączone druty miedziane trawi się kwasem lutowniczym, a następnie za pomocą lutownicy nanosi się na złącze niewielką warstwę cyny.
trawienie połączeń przewodów kwasem lutowniczym, a następnie lutowanie
lutowanie podłączonych przewodów
Ponadto, po zakończeniu lutowania dwóch drutów, zamiast taśmy izolacyjnej na złączu nakłada się kambrę.
izolacja połączeń przewodów baterią zamiast taśmy izolacyjnej
Ta metoda łączenia przewodów z późniejszą izolacją kambryczną jest prostsza i bardziej niezawodna. Jeśli połączysz dwa przewody po prostu skręceniem bez lutowania, a następnie zaizolujesz taśmą izolacyjną, połączenie będzie dalej narażone na utlenianie i nagrzewanie przewodów.
Numeracja połączeń stykowych przewodów ze statecznikiem elektronicznym - przebiega od góry do dołu. Oznacza to, że pierwsze i drugie połączenie pinów przewodów musi odpowiadać połączeniu dwóch lamp fluorescencyjnych z jednej strony i tak dalej. Podczas podłączania należy uważnie przyjrzeć się obwodowi elektrycznemu zasilacza i śledzić realizację takich połączeń.
stykowe podłączenie przewodów do zasilacza elektronicznego do statecznika elektronicznego
Przed podłączeniem do zasilacza elektronicznego na końce nieosłoniętych przewodów nakładana jest również niewielka warstwa cyny - dla zapewnienia jakości połączenia.
Ogólnie rzecz biorąc, nie ma tu nic skomplikowanego, a taką usterkę można łatwo naprawić.
Data: 16.09.2015 // 0 komentarzy
Kontynuując temat naprawy opraw, przyda się wielu, którzy wiedzą nie tylko, jak sprawdzić świetlówkę, ale także jak sprawdzić statecznik lampy fluorescencyjnej. Do szybkiego sprawdzenia potrzebujesz minimum urządzeń: lampki kontrolnej, drutu, kilku spinaczy do papieru, a także kilku minut wolnego czasu.
Na początek należy przedstawić schemat statecznika elektronicznego świetlówki i dodać do jego konstrukcji lampkę kontrolną (wskazaną czerwonymi liniami).
Schematy większości opraw są prawie identyczne, różnią się jedynie drobnymi zmianami.
Ogólnie rzecz biorąc, przed sprawdzeniem statecznika elektronicznego pod kątem lamp fluorescencyjnych należy wyjąć rurkę, a następnie zewrzeć przewody żarników, a następnie podłączyć między nimi zwykłą żarówkę o małej mocy 220 V.
Uwaga! Aby uniknąć awarii elementów elektronicznych statecznika, nie zaleca się podłączania obwodu bez obciążenia do sieci, tj. bez żarówki.
W przypadku prostych lamp bardzo wygodne jest użycie spinacza do papieru, niezawodnie zamyka styki prowadzące do tuby.
Po wszystkich manipulacjach taką strukturę można włączyć do sieci. Pracujący statecznik będzie w stanie dostarczyć napięcie do żarówki i jak widać na zdjęciu będzie się świecić.
Jeśli balast był naprawiany własnymi rękami i konieczne jest sprawdzenie jego działania, najlepiej połączyć szeregowo z lampą kolejną żarówkę. W przypadku błędów popełnionych w pracy lub zwarcia lampka ta będzie świecić jasno, a elementy obwodu nie ulegną awarii.
W tym artykule opowiem typowe awarie nowoczesnych „stateczników” lamp fluorescencyjnych, metody ich naprawy, podam analogi komponentów radiowych, które można wykorzystać do naprawy. Bo Te lampy są nadal dość powszechne w życiu codziennym (na przykład używam 5 takich lamp dziennie), myślę, że temat jest więcej niż istotny.
Jeśli Twoja świetlówka przestała świecić, pierwszym krokiem jest wymiana samej „żarówki” fluorescencyjnej. Może mieć dwie usterki: awarię jednego z kanałów (pęknięcie cewki grzejnej) lub banalny efekt „starzenia”.
Jeśli w ciemności na włączonej lampie jest ledwo zauważalna poświata żarników, to najprawdopodobniej awaria elektronicznego „statecznika” polega na przebiciu kondensatora łączącego żarniki (patrz ryc. poz. 2). Jego pojemność to 4,7n, napięcie robocze to 1,2kV. Lepiej zastąpić go tym samym, tylko przy napięciu roboczym 2kV. W tanich statecznikach są kondensatory 400, a nawet 250V. Oni pierwsi ponoszą porażkę.
Gdy czynności z poprzedniego paragrafu nie pomogły, trzeba zacząć sprawdzać elementy radia z bezpiecznikiem na schemacie. Często jest dostępny, ale nie mam go na tablicy (patrz rys. poz. 1).
Następną rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, są tranzystory (patrz rys. poz. 1). Mogą zawieść z powodu skoków napięcia, na przykład, jeśli w domu znajduje się przekaźnikowy stabilizator napięcia lub często ty lub twoi sąsiedzi używacie spawania. Te zastępcze tranzystory można znaleźć w zasilaczach do lamp energooszczędnych. Bo takie lampy często zawodzą z powodu awarii żarówek, wtedy obwód i odpowiednio tranzystory nadal działają.
Jeśli nie ma takich lamów, możesz zastąpić tranzystory analogami. Analogi tranzystorów 13001, 13003, 13005, 13007, 13009 pokazano w poniższej tabeli. Najpopularniejszymi zamiennikami są analogi takie jak KT8164A i KT872A.
Czasami trzeba dodzwonić się do pozostałych elementów radia i wymienić je, jeśli zostaną znalezione uszkodzone. Po każdym etapie naprawy stateczników świetlówek zaleca się ich pierwsze załączenie przez połączoną szeregowo 40-watową żarówkę. Po jego blasku widać obecność zwarcia.
Należy pamiętać, że nowoczesne stateczniki elektroniczne to urządzenia impulsowe, których włączanie bez obciążenia jest surowo zabronione (w naszym przypadku świetlówka), ponieważ doprowadzi to do ich porażki.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Jeśli próbowałeś wszystkiego, ale nic nie pomogło lub nie masz ochoty majstrować przy balastu, możesz użyć zasilacza impulsowego z lampy energooszczędnej. Jest tak mały, że bez problemu mieści się w niektórych oprawach świetlówek. W tym przypadku żarniki świetlówki są połączone ze stykami na płytce, do których podłączono styki żarówki lampy energooszczędnej. Moc zasilacza powinna z grubsza odpowiadać mocy lampy. Osobiście posiadam świetlówkę 36W zasilaną zasilaczem z lampy 32W.
Oceń artykuł:
Stopień
3.2 kto głosował:
85
