Naprawa strugarki elektrycznej zrób to sam

Dla wielu praca z drewnem sprawia ogromną przyjemność. Fajnie jest zrobić stół na werandę własnymi rękami, zmontować ławkę ogrodową lub zmienić nieszczelną deskę. Tylko radość z kreatywności jest przyćmiona przez rutynową pracę fizyczną, do której zaprojektowano samoloty elektryczne. Każdy, nawet początkujący, może pracować z ręczną strugarką elektryczną.

Strugarka jest najstarszym po siekierze narzędziem do obróbki drewna. Każdy profesjonalista traktuje go ze szczególnym szacunkiem. Żmudna praca projektantów i elektryczność strugarek sprawiły, że było to jeszcze doskonalsze i wydajniejsze. Tak więc nowoczesne strugi elektryczne zewnętrznie przypominają swoje mechaniczne odpowiedniki, jednak nowe konstrukcje są kilkakrotnie bardziej wydajne niż praca ręczna.

Strugarka elektryczna przeznaczona jest do obróbki drewna, zmniejszania grubości wyrobów z drewna, wstępnego strugania, układania, obróbki desek na ramie, fazowania krawędzi oraz tworzenia w wyrobach poszerzonego wgłębienia o różnych kształtach (fazy, ćwierćwałki, pióra). Wszystko to nazywa się jednym terminem - struganie. To narzędzie nie nadaje się do obróbki większej powierzchni, ale przy małych objętościach ułatwia częstemu naprawieniu lub profesjonalistom pracę z drewnem.

Główną funkcją strugarki jest wyrównywanie powierzchni drewnianej, która została wcześniej zgrubnie obrobiona. Po wyrównaniu produktu strugarką wszelkie nierówności i ubytki znikają z powierzchni, a staje się ona niezwykle gładka. Wykańczanie drewna odbywa się zwykle za pomocą strugarki szlifierskiej. Za pomocą strugarki elektrycznej można również wykonać fazę lub rowek w elemencie obrabianym.

Konstrukcja strugarki elektrycznej jest dość prosta. Przyjrzyjmy się bliżej obwodowi strugarki elektrycznej i jego elementom składowym.

W korpusie strugarki elektrycznej, na płycie podstawy, znajduje się główny element roboczy - bęben obrotowy, na którym mocowane są noże. Z reguły w „bębnie nożowym” znajdują się dwa, rzadziej trzy lub jeden noże, które zajmują się cięciem górnej powierzchni struganego drewna. Wałek noża jest znacznie bardziej zaawansowany technologicznie niż konwencjonalny przecinak, a moc narzędzia pozwala na pracę bez dodatkowego wysiłku.

Noże wykonane są z wolframu, stali hartowanej lub węglika. W zależności od liczby noży zamocowanych na bębnie, samoloty elektryczne są „dwunożne” i „jednonożne”. Pierwszy rodzaj narzędzia działa tylko z precyzyjnym wyrównaniem, w przeciwnym razie zadziała tylko jeden nóż, drugi jest prosty i wydajny. Strugarki elektryczne z nożem, który jest zamocowany skośnie na bębnie, są w stanie wykonać specyficzne cięcie „spiralne” dla wysokiej jakości strugania deski.

Z biegiem czasu noże się zużywają. Istnieją noże wielokrotnego użytku, które należy naostrzyć lub noże jednorazowe, które należy wymienić. Częstotliwość tych zabiegów jest w dużej mierze zdeterminowana przez obciążenia eksploatacyjne: rodzaj powierzchni drewnianej oraz czas ich obróbki.
Aby wyjąć nóż, lekko poluzuj śruby, które dociskają uchwyty noża. Można je łatwo usunąć z rowków bębna. Noże po ostrzeniu są umieszczane na swoim miejscu, wyrównując ze sobą wysokość, jak na filmie o strugarce elektrycznej.

Dzięki obecności rowka centrującego proste noże z węglików spiekanych można łatwo montować na swoim miejscu w uchwytach, które są kolejno wkładane w rowki bębna. Zaostrzone noże stalowe wymagają dokładniejszego wyrównania wysokości.

Podeszwa strugarki elektrycznej wykonana jest z odlewu aluminiowego i podzielona względem bębna na 2 części - przednią i tylną. Tylna część jest zamocowana na stałe, natomiast wysokość przedniej części, która jest w stanie przesuwać się po niewykończonym jeszcze drewnie, można regulować za pomocą pokrętła lub przycisku. Pozycja przedniej części określa przede wszystkim głębokość strugania lub innymi słowy grubość wiórów.

Podeszwa wpływa na stabilność strugarki elektrycznej. W każdym razie element ten nie powinien przeszkadzać w pracy i być płynny. Podeszwy, które są produkowane przez niektórych producentów, mają na powierzchni kilka rowków w kształcie litery V, które są potrzebne do fazowania narożników przedmiotu obrabianego.

Obrotowy bęben połączony jest z silnikiem elektrycznym za pomocą pasa napędowego, który odpowiada za przenoszenie ruchu obrotowego. Pasek napędowy należy od czasu do czasu wymieniać. Ale ta czynność wcale nie jest kłopotliwa, ponieważ paski są sprzedawane we wszystkich sklepach narzędziowych. Stary pasek można zdemontować samodzielnie. Aby ułatwić tę operację, producenci wykonali zdejmowaną pokrywę ochronną.

Silnik elektryczny ma moc 580 - 900 W, jego prędkość obrotowa sięga 1000 obr/min. Jakość obrabianej powierzchni zależy w dużej mierze od mocy silnika. Strugarka elektryczna posiada wyłącznik z blokadą oraz przewód z wtyczką, a także różne elementy elektroniczne: zmianę lub stabilizację prędkości, łagodny start, wyważanie bębna, zabezpieczenie przed przeciążeniem, a nawet elektroniczny hamulec.

Do poruszania się po powierzchni roboczej strugarki elektrycznej służą dwa uchwyty. Tył pozwala na wciśnięcie narzędzia, posiada spust start/stop z podwójnym systemem bezpieczeństwa. Za pomocą przedniego dodatkowego uchwytu kierują tylko ruchem strugarki elektrycznej, ten sam uchwyt pozwala na pracę „z rozmachem”. Jeśli mocno naciśniesz przedni uchwyt, to pod koniec obrabianego materiału możesz usunąć dużą warstwę drewna.

Ponieważ pokrętło regulacyjne jest czasami używane jako drugie pokrętło, często jest ono wykonane z wewnętrznymi nacięciami, aby można je było podnieść podczas przełączania, w przeciwnym razie możliwe jest zmniejszenie przypadkowo ustawionej grubości wióra podczas pracy. Klamka bez takich nacięć jest w stanie regulować ten parametr w biegu, ale to nie pozwala pozbyć się niechcianego przełączania.

Krok przełączania wynosi zwykle 0,1 milimetra, ale każda strugarka elektryczna ma swoje własne różnice. Głębokość cięcia można ustawić, obracając pokrętło. W tym samym czasie przednia część podeszwy opada lub podnosi się, otwierając bęben nożami mniej lub bardziej.

Dwa rodzaje urządzeń ochronnych chronią powierzchnię roboczą i palce od dołu iz boku przed kontaktem z nożami. W dolnej części podeszwy znajduje się noga, jak na zdjęciu strugarki elektrycznej, która jest automatycznie wysuwana, lekko unosząc tył podeszwy. Ruchoma noga zabezpieczająca odchyla się, gdy strugarka elektryczna nie pracuje i chroni obrabiany przedmiot przed kontaktem z nożami. Strugarkę można również położyć na boku, z opuszczoną osłoną paska napędowego.

Płyta ochronna z boku sprężyny zamyka krawędź bębna nożowego i unosi się na tyle, na ile strugarka wejdzie głęboko w drewno przy wyborze ćwiartki. Boczna krawędź bębna nożowego, która pozwala na wybranie ćwiartki, jest ukryta pod płytą obrotową.

Procedura bezpośredniego wyrzucania wiórów eliminuje zapychanie się strugarki elektrycznej i odbywa się na trzy sposoby. W pierwszym przypadku ekscesy techniczne nie są wymagane, wióry rozproszą się po pomieszczeniu, ale powierzchnia robocza nie będzie się zapychać.

Możliwość ukierunkowania rynny wyrzutowej w niektórych modelach ułatwia usuwanie wiórów, jest to druga opcja wyrzucania wiórów. Worek mieści dużą ilość frytek, choć nie jest zbyt obszerny.Jeśli potrzebujesz torby, zapytaj, czy jest w zestawie i czy można ją dodatkowo dokupić.

Dobrym rozwiązaniem problemu jest podłączenie wężem karbowanym do odkurzacza, ale nie usunie to całkowicie zanieczyszczeń. W zależności od lokalizacji pracującej strugarki elektrycznej wygodnie jest skierować wyrzucanie wiórów w określonym kierunku.

Aby to zrobić, wystarczy przełączyć klucz w żądaną pozycję. Metoda jest prosta, ale w niektórych przypadkach niewygodna, ponieważ wąż i linka ograniczają manewrowość konstrukcji.

Istnieje wiele różnych akcesoriów do narzędzia, niezależnie od ceny strugarek elektrycznych. Na przykład noże faliste wykonane z hartowanej stali o różnych gabarytach, które służą do obróbki zgrubnej, a także urządzenia pozwalające na unieruchomienie strugarki i jednoczesne przekształcenie jej w strugarkę i strugarkę automatyczną.

Ogranicznik boczny wraz z ogranicznikiem głębokości jest w stanie dokładnie ustawić szerokość i grubość usuwanego wióra. Aby wyciąć róg, niektóre ograniczniki zwykle przechylają się od 0 do 45 stopni. Podczas strugania cienkiej krawędzi ogranicznik boczny pomoże zapewnić strugarce niezbędną równowagę. Ze wszystkich opisanych powyżej akcesoriów, ze wszystkich możliwych, muszą one znajdować się w zestawie.

Moc strugarki elektrycznej wynosi 0,4 - 2 kW. Do użytku domowego i samodzielnych napraw odpowiednia jest strugarka elektryczna o mocy 500 - 900 watów. Do prostych i krótkotrwałych prac odpowiedni jest strug elektryczny klasy domowej lub domowy strug elektryczny o małej mocy. A dla prawdziwych mistrzów potrzebujesz tylko profesjonalnego, potężnego narzędzia.

Prędkość obrotowa frezu może wpływać na wykończenie powierzchni i wynosi 10-18 tys. obrotów na minutę. W niektórych modelach można zmienić prędkość obrotową. Może być również utrzymywany na stałym poziomie przez elektronikę, co jest bardzo wygodne podczas pracy z twardym drewnem.

Szerokość strugania wynosi 82 ​​milimetry lub więcej. Ta liczba ma znaczenie, gdy spędzasz większość czasu pracując na deskach. Dla wielu firm szerokość strugania drewna zwykle nie przekracza 82 mm, ale są na rynku firmy np. Interskol, które zwiększyły szerokość strugania do około 102 milimetrów.

Głębokość strugania można ustawić w zakresie od 0 do 4 milimetrów. Jest gładka i krok po kroku. Głębokość próbkowania krawędzi wynosi odpowiednio od 0 do 25 milimetrów.

Strugarka elektryczna, którą wykonasz, jest przeznaczona do obróbki drewna o szerokości do 120 mm i głębokości do 1,2 mm w jednym przejściu. Obrabiany przedmiot będzie spoczywał na płycie z otworem na wałek noża. Kwadrat prowadzący mocowany jest do płyty podstawy za pomocą 2 śrub M8, które posiadają plastikowe główki, co zapobiega bocznemu przemieszczaniu się produktu podczas obróbki.

Do płyty podstawy przymocowane są od dołu śrubami M6 z łbami stożkowymi, łożyskami wału obrotowego noża. Zwyczajowo montuje się koło pasowe klinowe poza płytą podstawy na końcu wału nożowego. Płytka jest przymocowana 10 śrubami do korpusu strugarki elektrycznej, która jest spawana ze stalowego narożnika o wymiarach 20 na 20 na 3 milimetry.

Obudowa ochronna jest połączona z korpusem za pomocą trzech śrub M6 z cylindrycznymi łbami nad przekładnią pasa klinowego poprzez podkładki sprężyste. Silnik elektryczny narzędzia umieszczony jest wewnątrz korpusu i połączony z nim za pomocą 2 wsporników w postaci stalowych taśm. Posiadają 2 otwory o średnicy około 6,5 mm, które są przeznaczone do samodzielnego montażu na korpusie strugarki elektrycznej, a także 2 rowki do montażu i regulacji położenia silnika elektrycznego do napinania paska.

Silnik elektryczny urządzenia sterowany jest z pilota znajdującego się z przodu obudowy.Pod wspornikiem w kształcie litery U wewnątrz pilota znajdują się 2 kondensatory przesuwające fazę, które są zamocowane równolegle i mają pojemność 4 mikrofaradów. Przełącznik montowany jest na zewnątrz na konsoli. Przed bezpośrednim uderzeniem kurzu i wiórów silnik jest chroniony przez obudowę.

Przede wszystkim zrób płytę podstawową. Najbardziej czasochłonną operacją jest wykonanie w płycie ryflowanej szczeliny, która przeznaczona jest na wyjście noży. W tym celu należy użyć wiertarki elektrycznej z tarczą tnącą o małej średnicy lub wywiercić wzdłuż konturu otworu, a następnie spiłować szczelinę. Po wywierceniu otworów montażowych w płycie podstawy wykonuje się wzdłuż nich otwory gwintowane w 4 górnych rogach korpusu strugarki elektrycznej.

Przed spawaniem górne rogi mocuje się do płyty podstawy za pomocą 10 śrub, pozostałe rogi korpusu mocuje się do nich przez spawanie. Następnie płyta podstawy jest usuwana, a korpus jest ostatecznie spawany wzdłuż konturu, czyszcząc spawy. Szczególnie starannie czyszczone wzdłuż płaszczyzny, w której obudowa przylega do płyty podstawy. Jednocześnie szczeliny są niedopuszczalne, ponieważ wywołują wibracje podczas pracy strugarki elektrycznej. Rozważ to, zanim zrobisz strugarkę elektryczną własnymi rękami.

Po zmontowaniu upewnij się, że wałek obcinaka będzie się obracał w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara - w kierunku posuwu, oceniając na konsoli. Cecha ta ma ogromne znaczenie, ponieważ technika mocowania koła pasowego klinowego do wału nożowego nie pozwala na jego ruch w przeciwnym kierunku. Przymocuj korpus strugarki bez przerw za pomocą 4 śrub M6 przed rozpoczęciem pracy.

Wałek nożowy do wycinania rowków wyposażony jest w 2 noże o szerokości 120 mm lub jeden nóż. Po przeciwnej stronie wału, w tym drugim przypadku, zamontowana jest przeciwwaga, aby wyeliminować niewyważenie i wibracje. Każdy nóż mocowany jest za pomocą płytek dociskowych i 3 śrub M8, które wkręca się w gwintowane otwory wału obrotowego noża.

W przypadku noży najbardziej przystępnymi cenowo wykrojami są opracowane brzeszczoty do metalu, które mają grubość około 3 milimetrów. Kąt ostrzenia krawędzi tnącej noży powinien zawierać się w granicach 30 - 40 stopni. Dzięki kręconemu ostrzeniu możesz uzyskać reliefową powierzchnię dla artystycznych ramek lub listew.

Wąskie i cienkie paski profilowe, które mają szerokość mniejszą niż 10 milimetrów, można przygotować poprzez rozcięcie szerszej deski. Podczas pracy z wąskimi nożami (poniżej 12 milimetrów) nie zaleca się obróbki rowków o głębokości 8 milimetrów ze względu na brak wytrzymałości narzędzia.

Teraz wiesz, jak zrobić strugarkę elektryczną, pozostaje nauczyć się, jak prawidłowo ostrzyć do niej noże. Porozmawiamy o tym w następnym artykule.

Poniżej przedstawiamy pełny tekst artykułu opublikowanego w czasopiśmie „SPROS” 2010/4.

Dobra strugarka powinna nie tylko gładko strugać, ale także precyzyjnie dobierać ćwiartkę i bezbłędnie ukosować. Jak modele klasy ekonomicznej radzą sobie z tymi zadaniami, dowiedzieliśmy się podczas testów.

Głównymi parametrami, według których dobierano strugarki elektryczne do badań, była szerokość strugania (82 mm) oraz moc silnika (od 570 do 750 W). Wydajność narzędzia w dużej mierze zależy od mocy: im wyższy ten wskaźnik, tym grubsze wióry, które strugarka jest w stanie usunąć w jednym przejściu.

W teście wzięły udział cztery próbki produkcji zagranicznej (Hitachi P20SB, Skil 1560АА, Black&Decker KW 712, Bosch PHO 20-82) i dwie strugi elektryczne rosyjskich marek - Interskol R-82TS-01 oraz Bajkał E-313. Wszystkie są szeroko reprezentowane w sprzedaży, a ich cena wynosi od 1800 do 4000 rubli.

1 2 3 4 5 6

1. Hitachi P20SB
2. Black&Decker KW 712
3. Bosch PHO 20-82
4. Interskol R-82TS-01
5. Umiejętność 1560АА
6. Bajkał E-313

Najbogatszym pod względem wyposażenia okazał się być Interskol. Strugarka elektryczna wyposażona jest w ograniczniki poziome i pionowe do cięcia ćwiartki, klucz do wymiany noży, a także worek do zbierania wiórów oraz stojak, który pozwala zamienić strugarkę w stacjonarną mini-maszynę.Aby to zrobić, narzędzie musi być zainstalowane na stojaku podeszwą do góry, a sam stojak musi być przymocowany śrubami do wspornika (patrz zdjęcie na początku artykułu). W zestawie znajduje się również specjalna „flaga”: zamyka obracające się ostrza, ale nie przeszkadza w pracy (na zdjęciu po prawej).

Ale w Skil oraz Czarny pokład nie ma „akcesoriów” innych niż klucz imbusowy do wymiany ostrzy. Linijki do wyboru ćwiartki i torby do zbierania żetonów do tych modeli można kupić osobno, ale bardzo trudno było je znaleźć w sprzedaży.

Zestaw funkcji dla wszystkich badanych próbek jest w przybliżeniu taki sam. To przede wszystkim struganie, składanie i fazowanie.

Dla czterech modeli głębokość strugania deklarowana jest w zakresie od 0 do 2 mm. Ta nudna monotonia jest osłabiona Hitachi (deklarowany zakres od 1 do 2 mm) i Bajkał (maksymalna głębokość strugania 3,5 mm). W rzeczywistości, Bajkał pewnie usuwa wióry 3,5 mm, ale regulator tego strugarki elektrycznej wywołał krytykę. Nie ma zgodności między rzeczywistą głębokością strugania a tym, co jest napisane na skali z podziałką.

Na Hitachi regulator głębokości strugania nie posiada ogranicznika, dlatego mimo deklarowanego 1 mm strugarka jest w stanie zagłębić się w drewno na głębokość 5 milimetrów, jednak przy pracy z szeroką deską lepiej tego nie robić, gdyż nie przeciążać silnika. Ale jeśli mówimy o obróbce końcówki cienkiej płytki, ta funkcja może być bardzo przydatna. Na przykład, gdy przy okładzinie z klapką konieczne jest dopasowanie deski krawędziowej. Choć w tym przypadku trudno jest dokładnie ustalić głębokość strugania – trzeba to określić na oko.

Na Interskol Pokrętło regulacji głębokości strugania jest trudne do przekręcenia. Ponadto ta strugarka ma niewielki luz.

Wszystkie modele ciasta na przedniej regulowanej podeszwie mają rowek w kształcie litery V do fazowania krawędzi i krawędzi części. I w Bosch nawet trzy takie rowki (na zdjęciu po lewej). Pozwala to na fazowanie różnych głębokości i szerokości. Jeżeli wymagany jest bardzo szeroki skos, to przy pierwszym przejściu należy ustawić maksymalną głębokość strugania, a kolejne cięcia wykonać jak zwykle.

Cecha modeli Skil oraz Bosch – obrotowa pięta wspierająca umieszczona z tyłu podeszwy (na zdjęciu po prawej). Zapobiega kontaktowi ostrzy z powierzchnią roboczą, gdy strugarka jest zatrzymana lub wyłączona. A podczas pracy sama pięta wchodzi do środka i nie przeszkadza w struganiu. Umożliwia również dalszą pracę po przerwie w dowolnym miejscu na powierzchni.

Tabela 1. Charakterystyka techniczna strugarek elektrycznych

Gratulacje! Rzeczywiście, po pracy do siódmego potu narzędziem ręcznym, to po pracy z elektrycznymi kawałkami żelaza doznaje się przyjemności.

Kto ma Skil 1525 - powiedz nam, jak działa urządzenie.
A jaka jest różnica między 1525HA a 1525Hb.

Chcę wrócić do dyskusji o Skilu 1560.
Drodzy właściciele, jak działa urządzenie?

jakie modele można zobaczyć w tej samej cenie?

Skil 1560 - działa normalnie.
Wyeliminowane niedociągnięcia (przy zakupie trzeba było poszukać)
1-szlifowane podeszwy
2- wyeliminowano skos (patrz wyżej)
3- wymieniłem przewód: był 2 metry i twardy
4- usunięto nacisk na podeszwę z tyłu, to tylko przeszkadza

wykonałem ogranicznik boczny z pręta i płyty duraluminium, teraz możesz planować wzdłuż prowadnicy;
w planie jest przerobienie przełącznika - przerobienie zamka na zatrzask i poluzowanie sprężyny; zrób miękki start

Alexilten napisał:
w planie jest przerobienie przełącznika - przerobienie zamka na zatrzask i poluzowanie sprężyny;

Szukałem, ale nie mogłem go znaleźć:
Czy można dokupić stopkę boczną do Skil 1560? lub dziury po bokach dla piękna.

Czy można dokupić stopkę boczną do Skil 1560? lub dziury po bokach dla piękna. [/cytat]

dla podkreślenia można dokupić dodatkowo, ale gdzie? Szukałem przez sześć miesięcy, nie znalazłem, splunąłem i jednego wieczoru zrobiłem to, czego potrzebowałem. Tani i zły.

Alexilten napisał:
Czy można dokupić stopkę boczną do Skil 1560? lub dziury po bokach dla piękna.

dla podkreślenia można dokupić dodatkowo, ale gdzie? Szukałem przez sześć miesięcy, nie znalazłem, splunąłem i jednego wieczoru zrobiłem to, czego potrzebowałem. Tani i zły. [/cytat]

jak, od czego.
jeśli masz zdjęcie - proszę!

Przepraszam, ale nie ma co robić. Tam wszystko jest proste i prymitywne: z płyty duraluminium o grubości 6 mm wycięto wspornik, kota. wkręcona w należne jej miejsce.W tylnej podeszwie, bliżej końca i do lewej krawędzi (patrząc na strugarkę od tyłu) wywierciłem otwór 5,5 mm - są wnęki z usztywnieniami, włożyłem prostokątną blachę stalową o grubości 5 mm z otwór i gwint M5 w niszy, otwory odpowiednio w podeszwie i płycie pokrywają się. Brzoza (tak, każdy zrobi, właśnie dostała się pod pachę) Drążek 350*35*70 został przykręcony dwoma śrubami do wspornika i przez odpowiednio wywiercony otwór śrubą M5 do tylnej podeszwy. Długość śruby należy dobrać tak, aby zagłębiała się w pręcie i nie opierała się o korpus strugarki podczas skręcania. To wszystko. To prawda, że ​​pręt ma 35 mm użytecznej szerokości. Musiałem zaplanować nierówną krawędź deski o długości 2,5 metra, za pomocą docisków docisnąłem prostą szynę od krawędzi w odległości 73 mm iw zaledwie kilku przejazdach uzyskałem równą (przynajmniej strzelaną) krawędź. Oczywiście wymiary paska nie są krytyczne, można je wykonać kilka w różnych sytuacjach pod względem długości i szerokości. Jeśli nie potrafię wyjaśnić, to nie kopnij mnie mocno, poszukam czegoś do sfotografowania.

Kupiłem dzisiaj i pasy dziś pękają (silnik pracuje, ale bęben się nie kręci = (), przy struganiu o 0,6 mm 5 minut po rozpoczęciu pracy.
Szkoda, na razie dostroiłem się do tego modelu.

Potrzeba trochę wysiłku fizycznego i środków dostępnych w każdym warsztacie, aby przywrócić temu zniszczonemu instrumentowi jego dawny roboczy kształt.

Większość z nas ma jedną lub więcej starych strugarek, które od lat zbierają kurz na naszych półkach. Niedawno ekspert od narzędzi ręcznych John Olson podjął się uporządkowania jednej takiej strugarki, Stanley No. 5, wydany około sto lat temu. Zajmuje pozycję pośrednią między strugarką wykańczającą (szlifierką) a frezarką i służy do wstępnej obróbki desek. „Pięć” to nadal jeden z najpopularniejszych modeli, a samolotów zapasowych nie brakuje. Nawet jeśli twój strugar różni się od tego, można go również ulepszyć za pomocą operacji przedstawionych poniżej.

Strugarka, którą John wybrał do renowacji, miała drobne wady zewnętrzne, ale nosiła widoczne ślady intensywnego użytkowania - wyraźny dowód na wybitne właściwości użytkowe tej strugarki. (zdjęcie A).

Jeśli zamierzasz uporządkować swoją strugarkę, całkowicie ją zdemontuj i dokładnie sprawdź.

• Rdza. Nie zwracaj na to zbytniej uwagi, ponieważ można go łatwo usunąć. Ale jeśli małe części są mocno skorodowane przez rdzę lub śruby, dźwignie i inne elementy regulacyjne są zablokowane w wyniku korozji, a na podeszwie utworzyły się głębokie skorupy, lepiej powstrzymać się od renowacji. przy ustach lub złamanej dźwigni zapomnij o naprawach.
• Brak szczegółów. Części zamienne do większości strugarek stołowych można znaleźć kupując nowe w specjalistycznych katalogach firmowych lub stare na aukcjach internetowych (rozważ rysunek poniżej, poleciał, aby dowiedzieć się nazwy). Ale jeśli koszt wymiany części przekracza koszt nowej strugarki, warto pomyśleć o wykonalności naprawy.

Tego wszystkiego nie da się uniknąć - aby wyczyścić zardzewiałą strugarkę, będziesz musiał się pocić. John preferuje metodę czyszczenia z drobną wełną stalową i bez rdzy, która wnika we wszystkie zakamarki. (zdjęcie B).

Pozostaw odrdzewiacz do wchłonięcia przez 30 sekund przed zeskrobaniem osadu za pomocą wacika z wełny stalowej. Następnie przetrzyj powierzchnie benzyną lakową.

Wiertarka z przystawką do polerowania szybko wyczyści mosiężne nakrętki na połysk.

Aby zwalczyć uporczywą rdzę i ślady farby, lepiej użyć drobnoziarnistego papieru ściernego lub wiertarki z przystawkami ściernymi, pędzlem i polerowaniem. (zdjęcie C).

Jeśli te metody wydają Ci się zbyt wolne, spróbuj elektrolizy.

Taśma maskująca zakrywa obszary, które nie mają być malowane.Nadmiar taśmy ostrożnie odetnij nożem, zaczynając cięcie od środka i prowadząc ostrze wzdłuż żebra.

W dawnych czasach większość strugarek zabezpieczała metalowe części przed korozją specjalnymi farbami, których skład był utrzymywany w tajemnicy i zaginął. Zamiast tego John używa nowoczesnych farb o właściwościach antykorozyjnych, takich jak Rustoleum Black.

Przede wszystkim należy zabezpieczyć taśmą maskującą podeszwę, policzki koperty oraz podkładkę kontaktową do montażu „żabki”. (Zdjęcie D). Zaklej taśmą płaskie obszary, w których ostrze styka się z „żabką” i korpusem, a także spód docisku, który styka się z łamaczem wiórów. Następnie rozpyl farbę dwie lub trzy warstwy farby na wszystkie odsłonięte powierzchnie ciała, „żabkę” i zacisk. Pozostaw farbę do całkowitego wyschnięcia i usuń taśmę maskującą.

Obróć „żabkę” tak, aby dźwignia nie przeszkadzała w pracy, i przeszlifuj część samolotu. Następnie przesuń dźwignię na drugą stronę i wyszlifuj resztę.

Aby „żaba” bezpiecznie trzymała ostrze pod pewnym kątem, musi mieć ścisły kontakt zarówno z ostrzem, jak i ciałem. Połóż „żabkę” na podkładce kontaktowej w etui – powinna dobrze przylegać i pozostać absolutnie stabilna. Nawet najmniejsze poruszenie jest niedopuszczalne. Jeśli czujesz pewną niestabilność, nałóż niewielką ilość pasty do docierania zaworów silnika samochodu (dostępna w sklepach samochodowych) na spód strzałki. Po zabezpieczeniu ciała w imadle, przesuwaj „żabkę” tam iz powrotem wzdłuż podkładki, aż będzie stabilna. Spłucz cały brud i pozostałości pasty benzyną lakową. Następnie spłaszcz górną stronę „żaby”, gdzie spoczywa ostrze. Połóż arkusz papieru ściernego o ziarnistości 120 na płaskim kawałku szkła i delikatnie zabezpiecz szkło za pomocą imadła stołowego, ograniczników i drewnianych klocków. Odłóż na bok dźwignię regulacyjną i zeszlifuj przednią płaszczyznę „żabki” na krawędzi arkusza papieru ściernego (zdjęcie E). Często sprawdzaj swoje wyniki. Gdy cała powierzchnia będzie błyszcząca, przejdź do papieru ściernego #220, aby usunąć wszelkie szorstkie ślady.

Nierówności na krawędzi natarcia łamacza wiórów tworzą szczeliny, w których wióry utkną, co pogarsza jakość strugania.

Łamacz wiórów (jak sama nazwa wskazuje) łamie wióry w pewnym momencie, zapobiegając w ten sposób pękaniu drewna pod wpływem klinowania ostrza. Uszkodzony lub zużyty łamacz wióra (Zdjęcie F) utrudnia proces strugania, uniemożliwiając prawidłowe odprowadzanie wiórów i uzyskanie gładkiej powierzchni. Ostrożnie przekształć krawędź natarcia łamacza wiórów, wykonując czynności przedstawione w (zdjęcie G oraz N).

Używając krawędzi stołu do przytrzymania łamacza wiórów pod kątem, przeszlifuj wnętrze przedniej krawędzi papierem ściernym #120 i #220.

Trzymaj łamacz wiórów w ostrzarce pod takim kątem, aby płaszczyzna ostrzenia była styczna do linii zagięcia, a przednią krawędź przeszlifuj papierem ściernym o ziarnistości 120 i 220.

Następnie zacznij ostrzyć ostrze (stare lub nowe) zwykłą metodą. Mając pod ręką różne gatunki papieru ściernego, John użył go do fazowania ostrza pod kątem 25°, używając kolejno materiałów ściernych o ziarnistości 120; 220 i 320 sztuk, a następnie oszlifować mikrofazę na krawędzi tnącej pod kątem 30° papierem ściernym nr 2000 (zdjęcie I oraz J).

Wypoleruj drugą stronę na papierze ściernym nr 220; 320 i 2000. Arkusz cienkiego papieru jest utrzymywany w miejscu przez tarcie.

Ostrz na papierze nr 120, aż utworzy się solidna faza. Następnie wykonaj kilka kolejnych ruchów na ścierniwie o ziarnistości 220; 320 i 2000 jednostek.

Prowadź pilnik pod niewielkim kątem, usuwając więcej materiału od strony nacięcia, aby nie zwiększać szerokości otworu.

W strugarkach tej konstrukcji wybrzuszenie na krawędzi natarcia łamacza wióra sprzyja bliskiemu kontaktowi z ostrzem, zwiększając jego stabilność podczas pracy. Ale częściowo zamyka lukę w wycięciu, utrudniając żetonom wyjście. John rozwiązuje ten problem, powiększając lukę w podeszwie (usta). Za pomocą kwadratu narysuj linię równoległą do przedniej krawędzi ust. Zaciśnij ciało w imadle i spiłuj trochę metalu z przedniej krawędzi (fot. K). Linia służy jako prowadnica, aby utrzymać proste krawędzie ust.

Aby wypoziomować płaszczyznę głowicy strugarki, naprężenia w jej korpusie muszą być takie same jak podczas strugania. Dlatego musisz całkowicie zmontować strugarkę, bez wypychania ostrza z podeszwy, i ponownie rozpocząć szlifowanie papierem ściernym.

Trzymając strugarkę prawidłowo, jak podczas strugania, i poruszając nią w przód iw tył, mimowolnie wykonujesz ruch wahadłowy. Jest to przydatne podczas prawdziwej pracy, ale podczas szlifowania podeszwa tworzy wybrzuszenie pośrodku, a palce i pięta zużywają się szybciej. John woli cały czas obracać strugarką, aby podeszwa była płaska. Aby wyrównać podeszwę i policzki ciała, wykonaj czynności przedstawione w Zdjęcie L—O.

Teraz pozostaje jeszcze raz wyczyścić wszystko latające miękką szmatką zwilżoną benzyną lakową. Nałóż cienką warstwę pasty woskowej na świeżo oszlifowane ostrze i policzki, aby chronić je przed korozją, i przygotuj przebudowaną strugarkę do strugania. Gratulacje! Stałeś się posiadaczem doskonałego narzędzia, które wystarczy na długie cele.

Często sprawdzaj wynik szlifowania. Po kilku pociągnięciach błyszczące plamy pokażą stopień zużycia podeszwy.

Po całkowitym wypoziomowaniu podeszwy zakończyć szlifowanie usuwając wszelkie ślady papierem ściernym nr 220 i nr 320.

Aby mieć pewność, że policzki futerału są prostopadłe do podeszwy, zeszlifuj je, dociskając podeszwę do krawędzi bloku z twardego drewna.

Terminowo i prawidłowo wykonana regulacja noży strugarskich elektrycznych pozwala w pełni wykorzystać potencjał tego wspaniałego narzędzia.

Przy prawidłowej regulacji noży strugów elektrycznych można bez większego wysiłku manipulować dużymi ilościami materiału.

Nowe modele strugarek elektrycznych pozwalają bez wysiłku radzić sobie z dużymi ilościami materiału. Strugarka elektryczna może wykonywać zarówno zgrubną, jak i wykańczającą obróbkę drewna. Niektóre modele strugarek elektrycznych pozwalają na uzyskanie tak dobrego efektu, że nie ma potrzeby szlifowania powierzchni.

Czystość obrabianej powierzchni zależy bezpośrednio od głębokości strugania. Głębokość strugania jest ustawiana w niektórych modelach w krokach co 0,1 mm. Kupując narzędzie, należy zwrócić szczególną uwagę na ten parametr. Ogólnie rzecz biorąc, ustawienie noży do pracy należy zawsze przeprowadzać bardzo ostrożnie.

Strugarka elektryczna zawiera dwa noże, które mają dwie powierzchnie tnące i są po prostu usuwane.

Strugarka elektryczna pozwala na jakościową obróbkę powierzchni przy zachowaniu określonych wymiarów. Ale wynik pracy zależy bezpośrednio od wyboru noży. Często podczas użytkowania pojawia się nieprzyjemna wada - powierzchnia wygląda na pofalowaną. Powodem jest niewielka różnica wysokości. Problem rozwiązuje prawidłowa regulacja i wymiana noży elektrycznych strugarskich na spiralne.

Elektronarzędzia są zwykle dostarczane z dwoma ostrzami. Zazwyczaj są wykonane z hartowanej stali o wysokiej wytrzymałości. Ostrza wolframowe są mniej powszechne. Ich ostrzenie odbywa się za pomocą specjalnego mechanizmu, w którym mocowany jest nóż i ustawiany jest kąt ostrzenia.

Kupując noże należy wziąć pod uwagę ich bezpieczeństwo. Najczęściej elektronarzędzia dostarczane są z dwoma rodzajami ochrony:

• ochrona obrabianej powierzchni;
• ochrona palców.

Wiele strugarek elektrycznych ma płytę ochronną, która podczas pracy zamyka bęben, pozwala na obróbkę powierzchni na różnych głębokościach i z dowolnej odległości.

Mechanizm sterujący znajduje się na uchwycie strugarki elektrycznej. Aktywacja mechanizmu prowadzi do wydłużenia noży. Głębokość regulacji 2 mm.

Elektryczne noże strugarskie są ostrzone na tej samej zasadzie, co w przypadku narzędzi ręcznych. Jedyną różnicą jest liczba ostrzy. Strugarka elektryczna ma dwa z nich i wymieniane są tylko parami. Używanie ostrzy z tego samego zestawu pozwala uniknąć niewyważenia. Naruszenie tej zasady doprowadzi do bardzo niskiej jakości obróbki i przyspieszonego złamania narzędzia.

Elementy tnące strugarki osadzone są na bębnie obrotowym. Jest umieszczony w specjalnym rowku i zabezpieczony nakrętkami. Po poluzowaniu nakrętek można wydłużyć rowek i wymienić ostrza. Ostrza są odwracalne, co oznacza, że ​​jeśli jedna strona stanie się matowa, można je szybko i łatwo wymienić.

Obecnie produkowane są łopaty do samolotów elektrycznych o różnych kształtach:

1. Linie proste - do strugania małych części, ćwiartek pobierania próbek.
2. Wavy - pozwalają imitować „postarzane” drewno.
3. Zaokrąglone - zgrabnie tworzą przejścia między liniami strugania, dlatego służą do pracy z szeroką powierzchnią.

Noże można podzielić na 3 grupy w zależności od ich wielkości.

Tradycyjny na 82 mm, zwany także „płytami”. Dokładne wymiary: długość 82 mm, szerokość 5,5 mm, grubość 1,2 mm. Nadaje się do większości importowanych strugarek, w tym Skil, Black&Deccer. Wykonany ze stali węglowej. Cena i jakość takich noży zależy od producenta.

Specjalne noże przeznaczone do niektórych modeli narzędzi. Z „płyt” te noże są grubsze i szersze, mocniejsze. Długość takich noży to 82 lub 102 mm. Ze względu na grubość łatwo je ostrzyć.

Noże produkowane pod konkretny model, np. Rebir. Najczęściej - gruby i szeroki (do 110 mm). Jest otwór do montażu.