Zrób to sam naprawa instalacji elektrycznej w mieszkaniu
W szczegółach: zrób to sam naprawa okablowania elektrycznego w mieszkaniu od prawdziwego mistrza na stronie my.housecope.com.
Chcesz zmienić okablowanie w mieszkaniu własnymi rękami? - To jest możliwe! W tym celu nie jest konieczne posiadanie ważnego pozwolenia na elektryka ani dyplomu elektryka. Wystarczy być elektrykiem pod prysznicem, mieć trochę wykształcenia technicznego i rozumieć, z czym mamy do czynienia. Jeśli nie masz wystarczającego doświadczenia praktycznego, ale naprawdę chcesz samodzielnie zmienić okablowanie - ten artykuł jest dla Ciebie.
Najpierw musisz narysować schemat elektryczny twojego mieszkania... Nie musisz być inżynierem, aby to zrobić, ponieważ nie potrzebujesz skomplikowanego obwodu liniowego zgodnego z GOST. Wystarczy narysować schematyczny rysunek „odręcznie”. Schemat okablowania jest potrzebny do prawidłowego rozłożenia kabla w mieszkaniu i obliczenia jego przybliżonej ilości, a także określenia obciążenia każdej przyszłej linii.
Narysuj, gdzie będziesz miał gniazdka i przełączniki. Jednocześnie weź pod uwagę, jakie sprzęty AGD w nich zaliczysz, ile i jakich lamp będziesz używać.
Nie zaleca się wieszania więcej niż 8-10 gniazd na jednej linii. Ponieważ wszystkie gniazda w linii są przelotowe, to z każdym kolejnym gniazdkiem istnieje możliwość osłabienia styku. Zwłaszcza nie rób wielu wylotów na jednej załadowanej linii, na przykład w kuchni, lepiej nie oszczędzać i przedłużyć dwie linie do kuchni.
Określ wymaganą liczbę linii i oczekiwane ich obciążenie. Linie lepiej podzielić na strefy, na przykład: gniazdka kuchenne, korytarzowe, wannowe, gniazdka pokojowe 1, oświetlenie itp.
Aby urządzenia elektryczne działały bez przeciążania sieci, kabel każdej linii musi mieć odpowiednią sekcję. A jeśli na tej samej linii (na przykład do kuchni) jest kilku konsumentów (i tak będzie), to należy obliczyć ich całkowitą pojemność i wyjść margines bezpieczeństwa kabla, czyli wybierz żądany przekrój (grubość drutu). Moc wszystkich urządzeń gospodarstwa domowego jest zawsze wskazywana przez producenta. Na przykład: żarówka 40W, płyta grzewcza 6000W itp.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Aby nie zawracać sobie głowy obliczeniami, postępuj zgodnie z jedną prostą zasadą. - W przypadku linii wylotowych użyj kabla miedzianego o przekroju 2,5 Mm2, do całego oświetlenia 1,5 Mm, a do płyty grzejnej lub przepływowego podgrzewacza wody 4 Mm2 - i wszystko będzie dobrze!
Każde urządzenie (konsument) ma swoją deklarowaną moc maksymalną, mierzoną w watach.
Kabel musi być trójżyłowy (faza, zero, uziemienie). Zero jest zawsze niebieskie, ziemia jest żółta lub żółto-zielona, faza jest w dowolnym innym kolorze... Jeśli zmieniasz okablowanie, nie oszczędzaj na materiale - zawsze bierz kabel z trzecim rdzeniem (z uziemieniem), ponieważ wszystkie nowoczesne urządzenia mają dodatkowy zacisk ochronny, a automatyka ochronna działa tylko przy użyciu grunt.
Do wymiany okablowania najlepiej jest użyć kabla VVG-ng. Możesz oczywiście użyć NYM lub PVS, ale zalety kabla VVG nad innymi są oczywiste. Po pierwsze, VVG nie musi być zaciskany rękawami (miękki musi być zaciskany). A po drugie jest mniejsza i jest płaska, co pozwala na wykonanie mniejszych stroboskopów, a kabel można wcisnąć w cienką szczelinę (3mm dla kabla trzyżyłowego o przekroju 1,5mm)
Zawsze bierz tylko kabel zgodny z GOST! Na przykład doskonałym kablem jest Gostovsky VVG ng. To bardzo ważny punkt w przygotowaniach do wymiany okablowania! Możesz zaoszczędzić na automatyce lub gniazdach (zawsze możesz je zmienić), ale nie oszczędzaj na kablu - weź dobry.
Ustal, na jakiej wysokości będą zlokalizowane gniazda i przełączniki, najprościej jest zmierzyć linie gniazd i przełączników z sufitu, ponieważ podłogi w mieszkaniach są często krzywe. Na przykład, jeśli wysokość od podłogi do sufitu po naprawie wynosi 250 cm, a chcesz podnieść gniazda o 30 cm, odmierz 220 cm od sufitu. Jeśli w jednej grupie jest kilka gniazd i przełączników, narysuj poziomą linię wzdłuż poziomować i co 7 cm nanieść znak (rozmiar skrzynki 71mm), to samo dotyczy grup pionowych.
Dla miłośników standardów, żeby było „jak wszyscy” lub „jak oni” – pamiętaj, że nie istnieją! Istnieją wymagania dla przedszkoli, przedszkoli i szkół, w których gniazdka i wyłączniki są instalowane na wysokości nie niższy niż 160 cm.... Wszystko inne, zwłaszcza w domu, możesz robić, jak chcesz. Na przykład niektórzy robią rozety w zboczach okien, a nawet w podłodze.
Zazwyczaj okablowanie w mieszkaniach odbywa się na podłodze lub na suficie. Istnieją inne opcje, takie jak prowadzenie kabli pod listwami przypodłogowymi lub kanałami.
W każdym razie linie oświetleniowe są układane za sufitem napinanym lub sufitem podwieszanym, jeśli nie planuje się ich wykonania, sufit musi być kanałowany. A skoro monolit stropów cieniowanie jest surowo zabronione, należy nałożyć warstwę tynku na sufit, co pozwoli ukryć kabel bez uszkodzenia monolitu. Zdecydowanie nie zalecamy samodzielnego kształtowania sufitu, ponieważ musisz znać technologię prawidłowego kształtowania, aby później cały dom się nie zawalił.
W przypadkach, w których nie planuje się tynkowania sufitu, doświadczeni rzemieślnicy znajdują puste przestrzenie w płycie monolitu starym kablem i dokręcają nowy na jego miejscu.
Korona do betonu 70mm lub 68mm (mocowanie perforatora), wiercone są otwory pod gniazda. Do wycinania rowków do układania kabla używa się frezu do rowków lub szlifierki. Rowki w ścianach powinny być ściśle pionowezamiast poziomej lub ukośnej. Linie od gniazd do panelu układane są w wylewce podłogowej lub wzdłuż sufitu.
Jeśli sufity nie są drewniane, to zgodnie z PUE (Biblia elektryka) dozwolone jest układanie kabli bez pofałdowania! Nie ma również potrzeby stosowania jastrychu w pofałdowaniu, najważniejszy jest kabel wysokiej jakości z dobrą izolacją zgodnie z GOST! Zaoszczędź na karbowaniu, jeśli nie masz płyt kartonowo-gipsowych lub drewna (lub innych łatwopalnych materiałów), to tektura nie jest potrzebna!
Kiedy zaczniesz wbijać młotki w ściany, nie zapomnij o prawie. W budynkach mieszkalnych można hałasować za pomocą dziurkacza tylko w ściśle określonym czasie, każdy region Federacji Rosyjskiej ma swoje własne procedury. Na przykład w Dagestanie konieczne jest uzyskanie pozwolenia od starszych, w Moskwie po prostu dzwonią na policję bez rozmowy, aw Taganrogu zaczynają się odzywać. Lepiej zacząć pracę w dni powszednie od 9 do 19, z przerwą na obiad od 13 do 15.
Zanim zaczniesz pogoń, bardzo pożądane jest, aby ściany i sufity zostały otynkowane wyrównującą warstwą tynku. Po pierwsze, nie będziesz mieć dalszych problemów z ostatecznym montażem gniazd, ponieważ wszystkie gniazda będą zlicowane ze ścianą, a nie wpuszczone w nią (co ma miejsce, gdy zostaną zamontowane przed otynkowaniem ścian). Po drugie, cięcie będzie znacznie szybsze, ponieważ w niektórych miejscach cięcie monolitu nie będzie konieczne.
Sprawdź wcześniej miejsca, w których będziesz ścigać, aby nie dotykać komunikacji - stare przewody i rury kanalizacyjne. Jeśli nie możesz określić, gdzie idzie stare okablowanie, wezwać elektryka, lub po prostu wyłącz to w tarczy (jeśli zamierzasz to wszystko zmienić). Dla wygody pracy - zrób sobie tymczasowy nosidełko (przedłużacz).
Otwór na gniazda jest wyprowadzony na pełną głębokość korony. Aby szybko wywiercić otwór w betonie, zaznacz okrąg koroną, a następnie dowolnym wiertłem, nie mniejszym niż głębokość korony, wywierć jak najwięcej otworów na obwodzie.Po tym kruszenie koroną pójdzie znacznie szybciej, można powiedzieć - pójdzie gładko. Przy uderzaniu w zbrojenie najlepiej użyć innej korony, w skrajnych przypadkach można ją zbić szpachelką. Lepiej użyć mocniejszego dziurkacza (nie zapomnij o sąsiadach i policji).
Stroboskopy do układania kabli przechodzą od gniazdka do podłogi lub sufitu. Konieczne jest opuszczenie stroboskopu, aby kabel spokojnie leżał w jastrychu i nie wystawał w kącie, więc musisz znać grubość przyszłego jastrychu, to samo z sufitami. W takich przypadkach najlepiej jest mieć ścigacz z odkurzaczem, ale w skrajnych przypadkach można to zrobić szlifierką, z tarczą diamentową na kamieniu. W przypadku młynka zadbaj o zdrowie, załóż respirator i gogle. Zamknij wszystkie okna i drzwi, aby zapobiec przedostawaniu się kurzu do sąsiednich pomieszczeń.
Ułożenie kabla na podłodze nie jest trudne, wystarczy w dowolny sposób chwycić go za podłogę, aby nie unosił się podczas układania jastrychu. Zwykle kabel układa się wzdłuż ścian (w odległości 10-15 cm od ściany), aby później dokładnie wiedzieć, dokąd prowadzi kabel.
Warto zauważyć, że lepiej nie układać kabla pod drzwiami! Aby położyć kabel na podłodze, lepiej wykonać otwory między pokojami. W przeciwnym razie istnieje możliwość uszkodzenia kabla podczas montażu progów wewnętrznych.
Ułożenie kabla w rowku również nie jest szczególnie trudne. Kabel można zamocować w rowku za pomocą obejm lub zwykłego alabastru (stiuku). Alabaster szybko twardnieje, dzięki czemu jest wygodny w użyciu również do montażu gniazdek. Ale przed posmarowaniem nimi stroboskopów należy usunąć z nich kurz i zwilżyć je wodą.
Jeśli kabel jest bezpiecznie zamocowany w rowku i nigdzie nie wystaje, rowki można pokryć zwykłą mieszanką tynkową, zaoszczędzi to dużo czasu.
Lutowanie (lub puszki połączeniowe) są niezbędne do przełączania (łączenia) w nich przewodów i rozgałęzień, na przykład do przełącznika.
Dzisiaj profesjonalni elektrycy powiedzą Ci, że nie ma potrzeby instalowania skrzynek przyłączeniowych w mieszkaniach o dobrym rozkładzie czasu! Mogą oszukać twoją uprząż. W przypadku zwarcia, otrania, zalania sąsiadów itp. będziesz potrzebować dostępu do tej właśnie puszki połączeniowej. Łatwo jest odrzucić puszki połączeniowe - wszystkie przełączanie należy wykonywać w puszkach gniazdowych! To wymaga GŁĘBOKIE puszki gniazdowe, w którym nastąpi całe przełączenie na oświetlenie. Zwykle do włączników światła wykonuje się głębokie gniazda, ale jeśli konieczne jest przełączenie w celu rozgałęzienia linii wylotowych, wówczas głębokie gniazda są również instalowane pod gniazdami.
Najbardziej opłacalną opcją jest zainstalowanie wszystkich wyłączników na klatce schodowej we wspólnej osłonie, gdzie znajdują się już stare automaty i licznik. W tym celu konieczne jest poprowadzenie wszystkich kabli na podjazd. Jeśli chcesz mieć tarczę w swoim mieszkaniu, musisz wybrać dla niej odpowiednie miejsce.
Wbudowana lub nad głową klapa, to zależy od Ciebie. Wbudowany wygląda bardziej estetycznie, ale łatwiej zamontować list przewozowy. Wszystkie linie z mieszkania idą do ekranu, a już jeden gruby kabel idzie z niego na podjazd, przekrój takiego kabla musi wynosić co najmniej 6 mm, czyli kabel trzyżyłowy, na przykład VVG 3 * 6.
Każda osobna linia posiada własne automatyczne urządzenie zabezpieczające, o wartości znamionowej zależnej od przekroju kabla. Zgodnie z zasadami nie można wstawić więcej niż dwóch linii do jednej maszyny, jeśli próbujesz zasilać więcej niż trzy linie z jednej maszyny, musisz zainstalować specjalną magistralę rozgałęziającą.
Obecnie istnieje wiele sposobów ochrony przewodów elektrycznych, nawet na poziomie gospodarstwa domowego. Najbardziej niezbędnym warunkiem jest zainstalowanie wyłączników przeciążeniowych i zwarciowych (konwencjonalne wyłączniki jednobiegunowe). Zaleca się również zainstalowanie dodatkowego wyłącznika różnicowoprądowego - RCD (zabezpieczenie upływu prądu).
RCD najlepiej instalować na linii stref wysokiego ryzyka: pokoje mokre, pokoje dziecięce. Nie ma potrzeby instalowania jednego wspólnego RCD dla całego mieszkania! Jeden wspólny RCD jest instalowany tylko w celu oszczędzania. Konsekwencją takich oszczędności jest kompleksowa diagnostyka usterki w przypadku wycieku, + całe mieszkanie pozostaje bez światła po jego uruchomieniu. Na niektórych liniach, na przykład na liniach oświetleniowych lub ulicznych, RCD nie jest zainstalowany.
Montaż dodatkowych rodzajów zabezpieczeń to już luksus: przekaźnik termiczny (zabezpieczenie przed nagrzewaniem kabla), odgromnik, stabilizator czy ochrona przed przepięciami (zaoszczędza od 380V), alarm przeciwpożarowy itp.
Jednym z najważniejszych momentów jest montaż tarczy. Jeśli używasz miękkiego kabla, przed włożeniem drutu do maszyny należy go zacisnąć (aby zwiększyć powierzchnię styku). W maszynach jednomodułowych wkładane są tylko przewody fazowe (oznaczenie fazy L - mogą być dowolnego koloru oprócz niebieskiego i żółtego), cała reszta (zero N niebieski, uziemienie PEN żółto-zielona) jest włożona do ich szyn. Podczas korzystania z RCD lub difavtomat (maszyna i RCD „w jednej butelce”) przewód neutralny jest wkładany do jego rowka (oznaczenie N - neutralny, niebieski. Wspólna faza łączy wszystkie maszyny ze sobą, w tym celu zamiast zworek z druty, lepiej i bardziej niezawodnie jest używać specjalnych grzebieni.
Do wszystkich połączeń w rozdzielnicy bardzo ważne jest stosowanie przewodów o odpowiednim przekroju, to znaczy najlepiej oddzielić fazy i zera wzdłuż maszyn przewodem o przekroju 4 mm2 lub 6 mm2. Również po dokręceniu wszystkich kabli i grzebieni w maszynach należy sprawdzić niezawodność ich zaciśnięcia. Ponieważ bardzo często zdarza się, że drut po prostu nie wpada do zacisku, albo źle się go trzyma.
Gniazda i przełączniki są instalowane jako ostatnie, po czystym wykończeniu (malowanie lub tapetowanie). Najważniejszą zasadą dobrego montażu jest dobry kontakt!
Większość gniazd w twoim mieszkaniu jest przelotowych, to znaczy przez nie kabel przechodzi przez pętlę do każdego kolejnego gniazdka. Aby uniknąć problemów z okablowaniem w przyszłości, po pierwsze nie kupuj tanich gniazdek (np. IEK), mają bardzo zły (delikatnie mówiąc) zacisk, a później takie gniazda i przełączniki mogą się po prostu przepalić. A po drugie, ponownie zaciągnij wszystkie połączenia! Sprawdź każdy ściśnięty lub skręcony przewód, pociągając go. Jeśli drut wyskoczył z zacisku, to znaczy, że źle go zacisłeś lub zacisk okazał się uszkodzony.
Wśród profesjonalistów uważa się, że najlepsze zaciski w gniazdach posiadają produkty LeGrande i Schneider.
Aby ramki przylegały równo i ciasno, należy ustawić grupę gniazd lub wyłączników w poziomie, łączyć ze sobą i przykręcić do puszki za pomocą małych wkrętów samogwintujących z dwóch przeciwległych stron blisko ściany. Następnie wkręć przekładki wewnątrz gniazda (jeśli występują). Ważne jest, aby nie uderzać przewodów wewnątrz gniazda podkładkami dystansowymi lub wkrętami samogwintującymi!
Prześledź położenie kabla w puszce, aby nie spadł na przekładki. Nie używaj również śrub, które są zbyt długie, aby dotykać przewodów.
Na każdym etapie naprawy konieczne jest sprawdzenie działania linii, ponieważ po ostatecznym wykończeniu nie da się niczego naprawić bez uszkodzenia wykończenia.
Elektryczność jest integralną częścią naszego życia. W każdym mieszkaniu można znaleźć kilkanaście urządzeń, które działają z prądu elektrycznego przepływającego przez przewody. Wszystkie one pomagają uprościć i urozmaicić nasze życie. Jednak z czasem konieczna będzie naprawa instalacji elektrycznej w mieszkaniu. To dość trudna praca, która wymaga szczególnej troski i uwagi.
Zanim naprawisz okablowanie, musisz poprawnie wybrać wszystkie niezbędne materiały i narzędzia. To od nich zależeć będzie jakość wykonanej pracy.Kolejnym ważnym czynnikiem powodzenia naprawy jest ścisłe przestrzeganie wszystkich etapów procesu i uwzględnienie porad profesjonalistów. Pomogą nowicjuszom uniknąć większości błędów i błyskawicznie wykonać zadanie.
Aby pomyślnie przeprowadzić prace naprawcze, musisz wcześniej przygotować kilka obowiązkowych narzędzi. Ich wybór zależy od tego, co dokładnie należy naprawić w mieszkaniu. Ten etap przygotowawczy pomoże ci nie rozpraszać się podczas pracy i nie szukać tego lub innego narzędzia przez długi czas.
Do naprawy różnego rodzaju instalacji elektrycznych mogą być potrzebne:
młot;
dziurkacz;
Bułgarski;
poziom budynku;
dłuto;
szczypce;
śrubokręt wskaźnikowy.
Oprócz wymienionych narzędzi będziesz potrzebować również niektórych materiałów eksploatacyjnych. Wszystkie są niedrogie i łatwo dostępne w każdym sklepie elektrycznym. Obejmują one:
Szpachlówka do wypełniania dziur wybitych w ścianie.
młot;
