Naprawa instalacji elektrycznej w mieszkaniu to dość skomplikowane wydarzenie, które wymaga od wykonawcy uwagi, dokładności i znajomości ich działalności. Przy odpowiednim podejściu i przestrzeganiu wszystkich zaleceń profesjonalnego elektryka każdy problem można szybko rozwiązać.
Podczas pracy bardzo ważne jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa. Nie tylko uratują życie, ale także pomogą zachować zdrowie.
VIDEO
Samodzielna wymiana okablowania jest dość trudnym zadaniem. W tym artykule postaramy się dowiedzieć, czym jest RCD i jak wykonać okablowanie elektryczne własnymi rękami.
Odpowiednie oświetlenie pomoże odmienić każde pomieszczenie i stworzyć w nim przytulną atmosferę. W tym artykule porozmawiamy o tajnikach projektowania oświetlenia, a także o tym, jak zrobić oświetlenie własnymi rękami.
Instalacja włącznika światła nie jest taka trudna. Nie ma potrzeby dzwonić do mistrza. Przeczytaj ten artykuł i możesz samodzielnie zainstalować włącznik światła.
Naprawie w mieszkaniu bardzo często towarzyszy wymiana okablowania i gniazd. Sekcja ta zawiera wszystkie informacje na ten temat, jakie typy gniazd istnieją, jak zainstalować i poprawnie podłączyć różne typy gniazd.
Czy wykonanie okablowania elektrycznego w mieszkaniu własnymi rękami jest realistyczne? - Całkiem, ale do tego musisz przestudiować dużo informacji.Ale potem możesz łatwo i szybko wyeliminować każdy problem w sieci elektrycznej swojego mieszkania.
Jeśli zamierzasz samodzielnie ułożyć przewody elektryczne, musisz opracować schemat elektryczny mieszkania. Należy wskazać gniazda, przełączniki, lampy, skrzynki połączeniowe, panel zasilania i okablowanie.
Wymiana elektryki w mieszkaniu jest obowiązkowa podczas kapitalnego remontu, a także w przypadku poważnej awarii. Jak zrobić to sam i zrobić to dobrze? Wszystkie odpowiedzi znajdują się w tym artykule.
Elektryk w mieszkaniu własnymi rękami na pierwszy rzut oka nie jest łatwym zadaniem, ale po przeczytaniu artykułów na naszej stronie wszystko wymyślisz i wykonasz okablowanie, gniazdka, przełączniki i oświetlenie własnymi rękami.
Rachunki za prąd otrzymywane pod koniec miesiąca zabierają dosłownie połowę pensji. Jakie może być wyjście z tego? - Oczywiście zacznij oszczędzać, zmniejszając do maksimum dzienne zużycie energii elektrycznej w domu.
Nowoczesne technologie w coraz większym stopniu pomagają uczynić nasze życie wygodniejszym i bezpieczniejszym. W tym artykule porozmawiamy o urządzeniu różnicowoprądowym i dowiemy się, jak podłączyć RCD w mieszkaniu.
Wszystko o akcesoriach elektrycznych: od wyboru gniazd i przełączników po okablowanie.
Jeszcze 15-20 lat temu obciążenie sieci energetycznej było stosunkowo niewielkie, ale dziś obecność dużej liczby urządzeń gospodarstwa domowego powodowała czasami wzrost obciążenia. Stare przewody nie zawsze są w stanie wytrzymać duże obciążenia iz czasem trzeba je wymienić. Układanie przewodów elektrycznych w domu lub mieszkaniu to sprawa wymagająca od mistrza pewnej wiedzy i umiejętności. Przede wszystkim dotyczy to znajomości zasad okablowania, umiejętności czytania i tworzenia schematów okablowania, a także umiejętności okablowania. Oczywiście możesz wykonać okablowanie własnymi rękami, ale w tym celu musisz przestrzegać zasad i zaleceń określonych poniżej.
Wszystkie prace budowlane i materiały budowlane są ściśle regulowane przez zestaw zasad i wymagań - SNiP i GOST. Jeśli chodzi o montaż instalacji elektrycznej i wszystkiego, co związane z elektrycznością, należy zwrócić uwagę na Zasady Porządkowania Instalacji Elektrycznych (w skrócie PUE). W tym dokumencie opisano, co i jak robić podczas pracy ze sprzętem elektrycznym. A jeśli chcemy układać przewody elektryczne, to musimy to przestudiować, zwłaszcza część, która dotyczy instalacji i doboru sprzętu elektrycznego. Poniżej znajdują się podstawowe zasady, których należy przestrzegać podczas instalowania okablowania elektrycznego w domu lub mieszkaniu:
Prace elektroinstalacyjne rozpoczynamy od stworzenia projektu i schematu elektrycznego. Ten dokument jest podstawą przyszłego okablowania domu. Stworzenie projektu i schematu to dość poważna sprawa i lepiej powierzyć to doświadczonym specjalistom. Powód jest prosty – od tego zależy bezpieczeństwo osób mieszkających w domu lub mieszkaniu. Usługi tworzenia projektu będą kosztować określoną kwotę, ale warto.
Ci, którzy są przyzwyczajeni do robienia wszystkiego własnymi rękami, będą musieli, przestrzegając powyższych zasad, a także po zapoznaniu się z podstawami elektrotechniki, samodzielnie wykonać rysunek i obliczenia dla obciążeń sieciowych. Nie ma w tym żadnych szczególnych trudności, zwłaszcza jeśli jest przynajmniej pewne zrozumienie, czym jest prąd elektryczny i jakie są konsekwencje nieostrożnego obchodzenia się z nim. Pierwszą rzeczą, której potrzebujesz, jest legenda. Pokazano je na poniższym zdjęciu:
Za ich pomocą wykonujemy rysunek mieszkania oraz nakreślamy punkty oświetleniowe, miejsca montażu włączników i gniazd. Ile i gdzie są one zainstalowane, opisano powyżej w regulaminie. Głównym zadaniem takiego schematu jest wskazanie miejsca instalacji urządzeń i okablowania. Tworząc schemat okablowania, ważne jest, aby zawczasu zastanowić się, gdzie, ile i jakiego rodzaju sprzęt AGD będzie.
Kolejnym krokiem w tworzeniu schematu będzie okablowanie do punktów połączeń na schemacie. Konieczne jest bardziej szczegółowe omówienie tego punktu. Powodem jest rodzaj okablowania i połączenia.W sumie istnieje kilka takich typów - równoległe, sekwencyjne i mieszane. Ta ostatnia jest najbardziej atrakcyjna ze względu na oszczędne wykorzystanie materiałów i maksymalną wydajność. Aby ułatwić układanie przewodów, wszystkie punkty połączeń podzielono na kilka grup:
oświetlenie kuchni, korytarza i salonów;
oświetlenie toalet i łazienek;
zasilanie gniazd w salonach i korytarzu;
zasilanie gniazdek kuchennych;
zasilanie gniazda kuchenki elektrycznej.
Powyższy przykład to tylko jedna z wielu opcji grup oświetlenia. Najważniejszą rzeczą do zrozumienia jest to, że jeśli pogrupujesz punkty połączeń, ilość użytych materiałów zostanie zmniejszona, a sam obwód uproszczony.
Ważny! Aby uprościć okablowanie do gniazd, przewody można schować pod podłogą. W płytach stropowych układane są przewody oświetlenia górnego. Te dwie metody są dobre do zastosowania, jeśli nie chcesz żłobić ścian. Na schemacie takie okablowanie jest zaznaczone linią przerywaną.
Również w projekcie okablowania wskazano obliczenie szacowanej siły prądu w sieci i użytych materiałów. Obliczenia wykonujemy według wzoru:
gdzie P to całkowita moc wszystkich używanych urządzeń (wat), U to napięcie w sieci (wolty).
Na przykład czajnik o mocy 2 kW, 10 żarówek o mocy 60 W każda, kuchenka mikrofalowa o mocy 1 kW, lodówka o mocy 400 W. Obecna siła wynosi 220 woltów. W rezultacie (2000+ (10x60) + 1000 + 400) / 220 = 16,5 ampera.
W praktyce aktualna siła w sieci dla nowoczesnych mieszkań rzadko przekracza 25 A. Na tej podstawie dobierane są wszystkie materiały. Przede wszystkim dotyczy to przekroju okablowania. Aby ułatwić wybór, poniższa tabela przedstawia główne parametry przewodu i kabla:
Tabela zawiera niezwykle dokładne wartości, a ponieważ dość często natężenie prądu może się zmieniać, wymagany będzie niewielki margines dla samego przewodu lub kabla. Dlatego zaleca się, aby całe okablowanie w mieszkaniu lub domu było wykonane z następujących materiałów:
Przewód VVG-5 * 6 (pięć rdzeni i przekrój 6 mm2) jest stosowany w domach z zasilaniem trójfazowym do podłączenia panelu oświetleniowego do panelu głównego;
Przewód VVG-2 * 6 (dwa rdzenie i przekrój 6 mm2) jest stosowany w domach z zasilaniem dwufazowym do podłączenia panelu oświetleniowego do panelu głównego;
Przewód VVG-3 * 2,5 (trzy rdzenie i przekrój 2,5 mm2) służy do większości okablowania od panelu oświetleniowego do skrzynek przyłączeniowych i od nich do gniazd;
Przewód VVG-3 * 1,5 (trzy rdzenie i przekrój 1,5 mm2) służy do okablowania od skrzynek przyłączeniowych do punktów oświetleniowych i przełączników;
Przewód VVG-3 * 4 (trzy rdzenie i przekrój 4 mm2) służy do kuchenek elektrycznych.
Aby poznać dokładną długość drutu, będziesz musiał trochę pobiegać taśmą mierniczą po domu i dodać kolejne 3-4 metry zapasu do uzyskanego wyniku. Wszystkie przewody są podłączone do panelu oświetleniowego, który jest zainstalowany przy wejściu. W osłonie zamontowane są wyłączniki. Zwykle są to RCD na 16 A i 20 A. Te pierwsze służą do oświetlenia i przełączników, drugie do gniazd. W przypadku kuchenki elektrycznej zainstalowany jest oddzielny RCD o wartości 32 A, ale jeśli moc pieca przekracza 7 kW, wówczas RCD o wartości 63 A.
Teraz musisz obliczyć, ile gniazd i puszek połączeniowych jest potrzebnych. Tutaj wszystko jest całkiem proste. Wystarczy spojrzeć na schemat i wykonać proste obliczenia. Oprócz materiałów opisanych powyżej wymagane będą różne materiały eksploatacyjne, takie jak taśma elektryczna i nakładki PPE do łączenia przewodów, a także rury, kanały kablowe lub puszki na przewody elektryczne, puszki gniazdowe.
W okablowaniu nie ma nic bardzo skomplikowanego. Najważniejsze podczas instalacji jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i przestrzeganie instrukcji. Całą pracę można wykonać samodzielnie. Z narzędzia instalacyjnego będziesz potrzebować testera, wiertarki udarowej lub szlifierki, wiertarki lub śrubokręta, szczypiec, szczypiec oraz śrubokrętów krzyżakowych i płaskich. Poziom lasera nie będzie zbyteczny. Ponieważ bez tego trudno jest wykonać pionowe i poziome oznaczenia.
Ważny! Wykonując naprawy z wymianą okablowania w starym domu lub mieszkaniu z ukrytym okablowaniem, należy najpierw znaleźć i, jeśli to konieczne, usunąć stare przewody. Do tych celów używany jest czujnik okablowania.
Instalację rozpoczynamy od znaczników. Aby to zrobić, za pomocą markera lub ołówka kładziemy znak na ścianie, na której zostanie ułożony drut. Jednocześnie przestrzegamy zasad układania przewodów. Kolejnym krokiem jest zaznaczenie miejsc do montażu opraw oświetleniowych, gniazd i włączników oraz panelu oświetleniowego.
Ważny! W nowych domach przewidziano specjalną niszę na panel oświetleniowy. W starych taka tarcza jest po prostu zawieszona na ścianie.
Po zakończeniu oznaczeń przystępujemy do instalacji okablowania w sposób otwarty lub do odpryskiwania ścian w celu ukrytego okablowania. Najpierw za pomocą perforatora i specjalnej dyszy koronowej wycina się otwory do montażu gniazd, przełączników i puszek połączeniowych. W przypadku samych drutów rowki wykonuje się za pomocą szlifierki lub perforatora. W każdym razie będzie dużo kurzu i brudu. Głębokość rowka powinna wynosić około 20 mm, a szerokość powinna być taka, aby wszystkie druty z łatwością mieściły się w rowku.
Jeśli chodzi o sufit, istnieje kilka opcji rozwiązania problemu umieszczenia i zabezpieczenia okablowania. Po pierwsze, jeśli sufit jest podwieszony lub podwieszony, całe okablowanie jest po prostu przymocowane do sufitu. Drugi - płytki stroboskop przeznaczony jest do okablowania. Po trzecie - okablowanie jest ukryte w suficie. Pierwsze dwie opcje są niezwykle proste do wdrożenia. Ale w przypadku trzeciego trzeba będzie dokonać pewnych wyjaśnień. W domach panelowych stosuje się podłogi z wewnętrznymi pustkami, wystarczy zrobić dwa otwory i rozciągnąć przewody wewnątrz podłogi.
Po zakończeniu bramkowania przystępujemy do ostatniego etapu przygotowań do instalacji okablowania. Przewody należy przeciągnąć przez ściany, aby wprowadzić je do pokoju. Dlatego będziesz musiał dziurkować dziurkaczem. Zwykle takie otwory wykonuje się w rogu pomieszczeń. Wykonujemy również otwór pod fabrykę drutu od rozdzielnicy do panelu oświetleniowego. Po zakończeniu kucia ścian przystępujemy do montażu.
Zaczynamy od montażu panelu oświetleniowego. Jeśli stworzono dla niego specjalną niszę, to tam ją umieszczamy, a jeśli nie, to po prostu wieszamy na ścianie. Instalujemy RCD wewnątrz osłony. Ich liczba zależy od liczby grup oświetlenia. Zmontowany i gotowy do podłączenia ekran wygląda tak: w górnej części znajdują się zaciski zerowe, u dołu zaciski uziemiające, między zaciskami zainstalowane są automaty.
Teraz wkładamy drut VVG-5 * 6 lub VVG-2 * 6 do środka. Od strony rozdzielnicy okablowanie elektryczne wykonuje elektryk, więc na razie zostawimy je bez podłączenia. Wewnątrz panelu oświetleniowego przewód doprowadzający jest podłączony w następujący sposób: niebieski przewód jest podłączony do zera, biały przewód do górnego styku RCD, a żółty przewód z zielonym paskiem jest podłączony do masy. RCD łączymy szeregowo ze sobą od góry za pomocą zworki z białego przewodu. Teraz zwracamy się do otwartego okablowania.
Kanały lub kanały kablowe do okablowania elektrycznego montujemy zgodnie z wcześniej zarysowanymi liniami. Często przy otwartym okablowaniu same kanały kablowe próbują być umieszczone w pobliżu listwy przypodłogowej lub odwrotnie, prawie pod samym sufitem. Puszki elektryczne mocujemy za pomocą wkrętów samogwintujących o rozstawie 50 cm, pierwszy i ostatni otwór w skrzynce wykonujemy w odległości 5 - 10 cm od krawędzi. Aby to zrobić, wiercimy otwory w ścianie za pomocą dziurkacza, wbijamy kołek do środka i mocujemy kanał kablowy za pomocą wkrętów samogwintujących.
Innymi wyróżnikami odsłoniętego okablowania są gniazda, przełączniki i puszki rozdzielcze. Wszystkie są zawieszone na ścianie, a nie wpuszczone do środka. Dlatego następnym krokiem jest ich wprowadzenie. Wystarczy przymocować je do ściany, zaznaczyć miejsca na łączniki, wywiercić otwory i zamocować je na miejscu.
Następnie przystępujemy do okablowania.Zaczynamy od ułożenia głównej autostrady i od gniazdek do panelu oświetleniowego. Jak już wspomniano, używamy do tego drutu VVG-3 * 2,5. Dla wygody zaczynamy od punktu połączenia w kierunku deski rozdzielczej. Na końcu drutu zawieszamy etykietę informującą o tym, jaki to jest drut i skąd pochodzi. Następnie układamy przewody VVG-3 * 1,5 od przełączników i urządzeń oświetleniowych do skrzynek przyłączeniowych.
Wewnątrz puszek połączeniowych łączymy przewody za pomocą środków ochrony osobistej lub starannie izolujemy. Wewnątrz panelu oświetleniowego główny przewód VVG-3 * 2,5 jest podłączony w następujący sposób: brązowy lub czerwony rdzeń - faza, podłączony do dolnej części RCD, niebieski - zero, podłączony do szyny zerowej u góry, żółty z zielonym naszywka - uziemienie do autobusu na dole. Za pomocą testera „dzwonimy” wszystkie przewody, aby wykluczyć ewentualne błędy. Jeśli wszystko jest w porządku, wezwij elektryka i podłącz się do centrali.
Ukryte okablowanie jest dość proste. Znacząca różnica od otwartego tylko w sposobie ukrywania przewodów przed oczami. Poza tym działania są prawie takie same. Najpierw montujemy panel oświetleniowy i maszyny RCD, po czym uruchamiamy i podłączamy kabel doprowadzający od strony panelu rozdzielczego. Zostawiamy też to bez połączenia. Zrobi to elektryk. Następnie w wykonanych wnękach montujemy puszki rozdzielcze i puszki gniazdowe.
Przejdźmy teraz do okablowania. Jako pierwsi ułożyliśmy główną linię z drutu VVG-3 * 2,5. Jeśli było to zaplanowane, układamy przewody do gniazd w podłodze. Aby to zrobić, wkładamy przewód VVG-3 * 2,5 do rury do okablowania elektrycznego lub specjalnego pofałdowania i układamy go do miejsca, w którym przewód jest wyprowadzany do gniazd. Tam umieszczamy drut w rowku i wkładamy go do gniazda. Następnym krokiem jest ułożenie przewodu VVG-3 * 1,5 od przełączników i punktów oświetleniowych do skrzynek przyłączeniowych, gdzie są one połączone z głównym przewodem. Wszystkie połączenia izolujemy środkami ochrony osobistej lub taśmą elektryczną.
Na koniec wywołujemy całą sieć testerem pod kątem ewentualnych błędów i podłączamy do panelu oświetleniowego. Metoda połączenia jest podobna do opisanej dla otwartego okablowania. Po zakończeniu uszczelniamy rowki szpachlówką i zapraszamy elektryka do podłączenia do rozdzielnicy.
Ułożenie elektryka w domu lub mieszkaniu dla doświadczonego rzemieślnika jest dość łatwe. Ale ci, którzy są słabo zorientowani w elektrotechnice, powinni od początku do końca korzystać z pomocy doświadczonych specjalistów. To oczywiście będzie kosztować, ale w ten sposób możesz uchronić się przed błędami, które mogą doprowadzić do pożaru.
VIDEO
Chcesz zmienić okablowanie w mieszkaniu własnymi rękami? - To jest możliwe! W tym celu nie jest konieczne posiadanie ważnego pozwolenia na elektryka ani dyplomu elektryka. Wystarczy być elektrykiem pod prysznicem, mieć trochę wykształcenia technicznego i rozumieć, z czym mamy do czynienia. Jeśli nie masz wystarczającego doświadczenia praktycznego, ale naprawdę chcesz samodzielnie zmienić okablowanie - ten artykuł jest dla Ciebie.
Najpierw musisz narysować schemat elektryczny twojego mieszkania ... Nie musisz być inżynierem, aby to zrobić, ponieważ nie potrzebujesz skomplikowanego obwodu liniowego zgodnego z GOST. Wystarczy narysować schematyczny rysunek „odręcznie”. Schemat okablowania jest potrzebny do prawidłowego rozłożenia kabla w mieszkaniu i obliczenia jego przybliżonej ilości, a także określenia obciążenia każdej przyszłej linii.
Narysuj, gdzie będziesz miał gniazdka i przełączniki. Jednocześnie weź pod uwagę, jakie sprzęty AGD w nich zaliczysz, ile i jakich lamp będziesz używać.
Nie zaleca się wieszania więcej niż 8-10 gniazd na jednej linii. Ponieważ wszystkie gniazda w linii są przelotowe, to z każdym kolejnym gniazdkiem istnieje możliwość osłabienia styku. Zwłaszcza nie rób wielu wylotów na jednej załadowanej linii, na przykład w kuchni, lepiej nie oszczędzać i przedłużyć dwie linie do kuchni.
Określ wymaganą liczbę linii i oczekiwane ich obciążenie.Linie lepiej podzielić na strefy, na przykład: gniazdka kuchenne, korytarzowe, wannowe, gniazdka pokojowe 1, oświetlenie itp.
Aby urządzenia elektryczne działały bez przeciążania sieci, kabel każdej linii musi mieć odpowiednią sekcję. A jeśli na jednej linii (na przykład do kuchni) jest kilku konsumentów (i tak będzie), to należy obliczyć ich całkowitą pojemność i wyjść margines bezpieczeństwa kabla , czyli wybierz żądany przekrój (grubość drutu). Moc wszystkich urządzeń gospodarstwa domowego jest zawsze wskazywana przez producenta. Na przykład: żarówka 40W, płyta grzewcza 6000W itp.
Aby nie zawracać sobie głowy obliczeniami, postępuj zgodnie z jedną prostą zasadą. - W przypadku linii wylotowych użyj kabla miedzianego o przekroju 2,5 Mm2, do całego oświetlenia 1,5 Mm, a do płyty grzejnej lub przepływowego podgrzewacza wody 4 Mm2 - i wszystko będzie dobrze!
Każde urządzenie (konsument) ma swoją deklarowaną moc maksymalną, mierzoną w watach.
Kabel musi być trójżyłowy (faza, zero, uziemienie). Zero jest zawsze niebieskie, ziemia jest żółta lub żółto-zielona, faza jest w dowolnym innym kolorze ... Jeśli zmieniasz okablowanie, nie oszczędzaj na materiale - zawsze bierz kabel z trzecim rdzeniem (z uziemieniem), ponieważ wszystkie nowoczesne urządzenia mają dodatkowy zacisk ochronny, a automatyka ochronna działa tylko przy użyciu grunt .
Do wymiany okablowania najlepiej jest użyć kabla VVG-ng. Możesz oczywiście użyć NYM lub PVS, ale zalety kabla VVG nad innymi są oczywiste. Po pierwsze, VVG nie musi być zaciskany rękawami (miękki musi być zaciskany). A po drugie jest mniejsza i jest płaska, co pozwala na wykonanie mniejszych stroboskopów, a kabel można wcisnąć w cienką szczelinę (3mm dla kabla trzyżyłowego o przekroju 1,5mm)
Zawsze bierz tylko kabel zgodny z GOST! Na przykład doskonałym kablem jest Gostovsky VVG ng. To bardzo ważny punkt w przygotowaniach do wymiany okablowania! Możesz zaoszczędzić na automatyce lub gniazdach (zawsze możesz je zmienić), ale nie oszczędzaj na kablu - weź dobry.
Ustal, na jakiej wysokości będą zlokalizowane gniazda i przełączniki, najprościej jest zmierzyć linie gniazd i przełączników z sufitu, ponieważ podłogi w mieszkaniach są często krzywe. Na przykład, jeśli wysokość od podłogi do sufitu po naprawie wynosi 250 cm, a chcesz podnieść gniazda o 30 cm, odmierz 220 cm od sufitu. Jeśli w jednej grupie jest kilka gniazd i przełączników, narysuj poziomą linię wzdłuż poziomować i co 7 cm nanieść znak (rozmiar skrzynki 71mm), to samo dotyczy grup pionowych.
Dla miłośników standardów, żeby było „jak wszyscy” lub „jak oni” – pamiętaj, że nie istnieją! Istnieją wymagania dla przedszkoli, przedszkoli i szkół, w których gniazdka i wyłączniki są instalowane na wysokości nie niższy niż 160 cm. ... Wszystko inne, zwłaszcza w domu, możesz robić, jak chcesz. Na przykład niektórzy robią rozety w zboczach okien, a nawet w podłodze.
Zazwyczaj okablowanie w mieszkaniach odbywa się na podłodze lub na suficie. Istnieją inne opcje, takie jak prowadzenie kabli pod listwami przypodłogowymi lub kanałami.
W każdym razie linie oświetleniowe są układane za sufitem napinanym lub podwieszanym, jeśli nie planuje się ich wykonania, sufit musi być kanałowany. A skoro monolit stropów cieniowanie jest surowo zabronione , należy nałożyć warstwę tynku na sufit, co pozwoli ukryć kabel bez uszkodzenia monolitu. Zdecydowanie nie zalecamy samodzielnego kształtowania sufitu, ponieważ musisz znać technologię prawidłowego kształtowania, aby później cały dom się nie zawalił.
W przypadkach, gdy nie planuje się tynkowania sufitu, doświadczeni rzemieślnicy znajdują puste przestrzenie w płycie monolitu starym kablem i dokręcają nowy na jego miejscu.
Za pomocą wiertła 70 mm lub 68 mm do betonu (mocowanie perforatora) wiercone są otwory pod gniazda. Do wycinania rowków do układania kabla używa się frezu do rowków lub szlifierki. Rowki w ścianach powinny być ściśle pionowe zamiast poziomej lub ukośnej. Linie od gniazd do panelu układane są w wylewce podłogowej lub wzdłuż sufitu.
Jeśli sufity nie są drewniane, to zgodnie z PUE (Biblia elektryka) dozwolone jest układanie kabli bez pofałdowania! Nie ma również potrzeby stosowania jastrychu w pofałdowaniu, najważniejszy jest kabel wysokiej jakości z dobrą izolacją zgodnie z GOST! Zaoszczędź na karbowaniu, jeśli nie masz płyt kartonowo-gipsowych lub drewna (lub innych łatwopalnych materiałów), to tektura nie jest potrzebna!
Kiedy zaczniesz wbijać młotki w ściany, nie zapomnij o prawie. W budynkach mieszkalnych można hałasować za pomocą dziurkacza tylko w ściśle określonym czasie, każdy region Federacji Rosyjskiej ma swoje własne procedury. Na przykład w Dagestanie konieczne jest uzyskanie pozwolenia od starszych, w Moskwie po prostu dzwonią na policję bez rozmowy, aw Taganrogu zaczynają się odzywać. Lepiej zacząć pracę w dni powszednie od 9 do 19 , z przerwą na obiad od 13 do 15 .
Zanim zaczniesz pogoń, bardzo pożądane jest, aby ściany i sufity zostały otynkowane wyrównującą warstwą tynku. Po pierwsze, nie będziesz mieć dalszych problemów z ostatecznym montażem gniazd, ponieważ wszystkie gniazda będą zlicowane ze ścianą, a nie wpuszczone w nią (co ma miejsce, gdy zostaną zamontowane przed otynkowaniem ścian). Po drugie, cięcie będzie znacznie szybsze, ponieważ w niektórych miejscach cięcie monolitu nie będzie konieczne.
Sprawdź wcześniej miejsca, w których będziesz ścigać, aby nie dotykać komunikacji - stare przewody i rury kanalizacyjne. Jeśli nie możesz określić, gdzie idzie stare okablowanie, wezwać elektryka , lub po prostu wyłącz to w tarczy (jeśli zamierzasz to wszystko zmienić). Dla wygody pracy - zrób sobie tymczasowy nosidełko (przedłużacz).
Otwór na gniazda jest wyprowadzony na pełną głębokość korony. Aby szybko wywiercić otwór w betonie, zaznacz okrąg koroną, po czym dowolne wiertło, nie mniejsze niż głębokość korony, wywierć jak najwięcej otworów na obwodzie. Po tym kruszenie koroną pójdzie znacznie szybciej, można powiedzieć - pójdzie gładko. Przy uderzaniu w zbrojenie najlepiej użyć innej korony, w skrajnych przypadkach można ją zbić szpachelką. Lepiej użyć mocniejszego dziurkacza (nie zapomnij o sąsiadach i policji).
Stroboskopy do układania kabli przechodzą od gniazdka do podłogi lub sufitu. Konieczne jest opuszczenie stroboskopu, aby kabel spokojnie leżał w jastrychu i nie wystawał w kącie, więc musisz znać grubość przyszłego jastrychu, to samo z sufitami. W takich przypadkach najlepiej jest mieć ścigacz z odkurzaczem, ale w skrajnych przypadkach można to zrobić szlifierką, z tarczą diamentową na kamieniu. W przypadku młynka zadbaj o zdrowie, załóż respirator i gogle. Zamknij wszystkie okna i drzwi, aby zapobiec przedostawaniu się kurzu do sąsiednich pomieszczeń.
Ułożenie kabla na podłodze nie jest trudne, wystarczy w dowolny sposób chwycić go za podłogę, aby nie unosił się podczas układania jastrychu. Zwykle kabel układa się wzdłuż ścian (w odległości 10-15 cm od ściany), aby później dokładnie wiedzieć, dokąd prowadzi kabel.
Warto zauważyć, że lepiej nie układać kabla pod drzwiami! Aby położyć kabel na podłodze, lepiej wykonać otwory między pokojami. W przeciwnym razie istnieje możliwość uszkodzenia kabla podczas montażu progów wewnętrznych.
Ułożenie kabla w rowku również nie jest szczególnie trudne. Kabel można zamocować w rowku za pomocą obejm lub zwykłego alabastru (stiuku). Alabaster szybko twardnieje, dzięki czemu jest wygodny w użyciu również do montażu gniazdek. Ale przed posmarowaniem nimi stroboskopów należy usunąć z nich kurz i zwilżyć je wodą.
Jeśli kabel jest bezpiecznie zamocowany w rowku i nigdzie nie wystaje, rowki można pokryć zwykłą mieszanką tynkową, zaoszczędzi to dużo czasu.
Lutowanie (lub puszki połączeniowe) są niezbędne do przełączania (łączenia) w nich przewodów i rozgałęzień, na przykład do przełącznika.
Dzisiaj profesjonalni elektrycy powiedzą Ci, że nie ma potrzeby instalowania skrzynek przyłączeniowych w mieszkaniach o dobrym rozkładzie czasu ! Mogą oszukać twoją uprząż. W przypadku zwarcia, otrania, zalania sąsiadów itp. będziesz potrzebować dostępu do tej właśnie puszki połączeniowej. Łatwo jest odrzucić puszki połączeniowe - wszystkie przełączanie należy wykonywać w puszkach gniazdowych! To wymaga GŁĘBOKIE puszki gniazdowe , w którym nastąpi całe przełączenie na oświetlenie. Zazwyczaj do włączników światła wykonuje się głębokie gniazda, ale jeśli konieczne jest przełączenie w celu rozgałęzienia linii wyjściowych, wówczas głębokie gniazda są również instalowane pod gniazdami.
Najbardziej opłacalną opcją jest zainstalowanie wszystkich wyłączników na klatce schodowej we wspólnej osłonie, gdzie znajdują się już stare automaty i licznik. W tym celu konieczne jest poprowadzenie wszystkich kabli na podjazd. Jeśli chcesz mieć tarczę w swoim mieszkaniu, musisz wybrać dla niej odpowiednie miejsce.
Wbudowana lub nad głową klapa, to zależy od Ciebie. Wbudowany wygląda bardziej estetycznie, ale łatwiej zamontować list przewozowy. Wszystkie linie z mieszkania idą do ekranu, a już jeden gruby kabel idzie z niego na podjazd, przekrój takiego kabla musi wynosić co najmniej 6 mm, czyli kabel trzyżyłowy, na przykład VVG 3 * 6.
Każda pojedyncza linia posiada własne automatyczne urządzenie zabezpieczające, o wartości znamionowej zależnej od przekroju kabla. Zgodnie z zasadami nie można wstawić więcej niż dwóch linii do jednej maszyny, jeśli próbujesz zasilać więcej niż trzy linie z jednej maszyny, musisz zainstalować specjalną magistralę rozgałęziającą.
Obecnie istnieje wiele sposobów ochrony przewodów elektrycznych, nawet na poziomie gospodarstwa domowego. Najbardziej niezbędnym warunkiem jest zainstalowanie wyłączników przeciążeniowych i zwarciowych (konwencjonalne wyłączniki jednobiegunowe). Zaleca się również zainstalowanie dodatkowego wyłącznika różnicowoprądowego - RCD (zabezpieczenie upływu prądu).
RCD najlepiej instalować na linii stref wysokiego ryzyka: mokre pomieszczenia, pokoje dziecięce. Nie ma potrzeby instalowania jednego wspólnego RCD dla całego mieszkania! Jeden wspólny RCD jest instalowany tylko w celu oszczędzania. Konsekwencją takich oszczędności jest kompleksowa diagnostyka usterki w przypadku wycieku, + całe mieszkanie pozostaje bez światła po jego uruchomieniu. Na niektórych liniach, na przykład na liniach oświetleniowych lub ulicznych, RCD nie jest zainstalowany.
Montaż dodatkowych rodzajów zabezpieczeń to już luksus: przekaźnik termiczny (zabezpieczenie przed nagrzewaniem kabla), odgromnik, stabilizator czy ochrona przed przepięciami (zaoszczędza od 380V), alarm przeciwpożarowy itp.
Jednym z najważniejszych momentów jest montaż tarczy. Jeśli używasz miękkiego kabla, przed włożeniem drutu do maszyny należy go zacisnąć (aby zwiększyć powierzchnię styku). W maszynach jednomodułowych wkładane są tylko przewody fazowe (oznaczenie fazy L - mogą być dowolnego koloru oprócz niebieskiego i żółtego), cała reszta (zero N niebieski, uziemienie PEN żółto-zielona) jest włożona do ich szyn. Podczas korzystania z RCD lub difavtomat (maszyna i RCD „w jednej butelce”) przewód neutralny jest wkładany do jego rowka (oznaczenie N - neutralny, niebieski. Wspólna faza łączy wszystkie maszyny ze sobą, w tym celu zamiast zworek z druty, lepiej i bardziej niezawodnie jest używać specjalnych grzebieni.
Do wszystkich połączeń w rozdzielnicy bardzo ważne jest stosowanie przewodów o odpowiednim przekroju, to znaczy najlepiej oddzielić fazy i zera wzdłuż maszyn przewodem o przekroju 4 mm2 lub 6 mm2 Również po dokręceniu wszystkich kabli i grzebieni w maszynach należy sprawdzić niezawodność ich zaciśnięcia. Ponieważ bardzo często zdarza się, że drut po prostu nie wpada do zacisku, albo źle się go trzyma.
Gniazda i przełączniki są instalowane jako ostatnie, po czystym wykończeniu (malowanie lub tapetowanie). Najważniejszą zasadą dobrego montażu jest dobry kontakt!
Większość gniazd w twoim mieszkaniu jest przelotowych, to znaczy przez nie kabel przechodzi do każdego kolejnego gniazdka z pętlą.Aby uniknąć problemów z okablowaniem w przyszłości, po pierwsze nie kupuj tanich gniazdek (np. IEK), mają bardzo zły (delikatnie mówiąc) zacisk, a później takie gniazda i przełączniki mogą się po prostu przepalić. A po drugie, ponownie zaciągnij wszystkie połączenia! Sprawdź każdy ściśnięty lub skręcony przewód, pociągając go. Jeśli drut wyskoczył z zacisku, to znaczy, że źle go zacisłeś lub zacisk okazał się uszkodzony.
Wśród profesjonalistów uważa się, że najlepsze zaciski w gniazdach posiadają produkty LeGrande i Schneider.
Aby ramki przylegały równo i ciasno, należy ustawić grupę gniazd lub wyłączników w poziomie, łączyć ze sobą i przykręcić do puszki za pomocą małych wkrętów samogwintujących z dwóch przeciwległych stron blisko ściany. Następnie wkręć przekładki wewnątrz gniazda (jeśli występują). Ważne jest, aby nie uderzać przewodów wewnątrz gniazda podkładkami dystansowymi lub wkrętami samogwintującymi!
Prześledź położenie kabla w puszce, aby nie spadł na przekładki. Nie używaj również śrub, które są zbyt długie, aby dotykać przewodów.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Na każdym etapie naprawy konieczne jest sprawdzenie działania linii, ponieważ po ostatecznym wykończeniu nie da się niczego naprawić bez uszkodzenia wykończenia.
Oceń artykuł:
Stopień
3.2 kto głosował:
85
młot;
