Naprawa łodzi z duraluminium „zrób to sam”

Niezawodność i trwałość duraluminiowego kadłuba łodzi motorowej w dużej mierze zależy od tego, jak starannie przeprowadzane są coroczne naprawy sprężyn.

Aby wykryć wszystkie duże i małe defekty, konieczne jest dokładne oczyszczenie obudowy od zewnątrz i od wewnątrz. Kurz usuwa się szczotką do włosów, plamy z oleju - szmatką nasączoną benzyną. Następnie obudowę myje się ciepłą wodą z mydłem, a następnie czystą wodą, wyciera i suszy.

Najczęściej właściciel łodzi z duraluminium boryka się z takimi uszkodzeniami kadłuba jak korozja materiału, zniszczenie lakieru, uszkodzenia mechaniczne (dziury, pęknięcia, pęknięcia) poszycia i części zestawu, osłabienie nitu i połączenia śrubowe. Dodatkowo tarcie (ścieranie) stępki i kości policzkowych sprawia wiele kłopotów – tutaj powłoki ochronne i skóra zużywają się najszybciej podczas pracy.

Większość z wymienionych uszkodzeń można skorygować na zimno - bez obróbki cieplnej części karoserii, której celem jest nadanie metalowi niezbędnej plastyczności do gięcia części. Jeśli jednak taka obróbka jest jednak konieczna, należy wziąć pod uwagę, że duraluminium nabiera plastyczności wystarczającej do wygięcia kołnierza, wyrównania wygiętych krawędzi blachy w otworze lub wygiętych kwadratów zestawu po podgrzaniu do 600 - 700 °. Aby określić tę temperaturę, stosują prostą metodę: przetrzyj przedmiot od tyłu mydłem; moment, w którym mydło staje się czarne i determinuje uwalnianie duraluminium. Metal przywraca swoje dawne właściwości po około godzinie od schłodzenia na powietrzu.

W każdym razie proces wymiany uszkodzonych części należy przeprowadzać stopniowo – pojedynczo i ostrożnie, aby naprawiane nadwozie nie straciło swojej sztywności.

Nie można usunąć nitów przez odcięcie łbów dłutem, ponieważ uszkodzenie krawędzi otworów jest nieuniknione, powstają pęknięcia i rozdarcia. Zaleca się wiercenie nitów. Aby to zrobić, musisz najpierw wybić środki na osadzonych głowicach, zastępując podporę z głowic zamykających.

Następnie za pomocą wiertła, którego średnica jest równa średnicy pręta nitu, wierci się otwór na głębokość równą wysokości łba. Następnie osadzony łeb jest łatwo odłamywany, a pozostałą część nitu wybija się brodą, której średnica musi odpowiadać średnicy usuwanego nitu.

Po wyjęciu zdejmowanych części dokładnie sprawdź otwory na nity, które będą musiały zostać ponownie użyte. W obszarze otworów nie powinno być pęknięć ani rozdarć materiału. We wszystkich przypadkach zaleca się, aby w ramach przygotowań do łączenia nowych części wywiercić stare otwory pod nity o kolejnej większej średnicy.

Bardzo ważna jest identyfikacja i wymiana luźnych nitów. Nieszczelności na szwach są najczęściej wykrywane przez pojawienie się śladów korozji na nitach. Czasami konieczne jest szczegółowe sprawdzenie szczelności połączeń z naftą na kredę (zostanie to omówione poniżej). Przy lekkim stukaniu młotkiem osłabienie nitów można wykryć po zmianie dźwięku - stają się one głuche, grzechoczące. Z reguły otwory pod luźnymi nitami okazują się „rozwinięte” i mają owalny kształt. Takich nitów nie można „podciągnąć”; należy je zastąpić nitami o większej średnicy z odpowiednim rozwierceniem starych otworów.

Wymieniane są również nity z łbami odłączonymi od części ukrytej na równi z blachą i z nieosłoniętym pogłębieniem blachy.Najczęściej nity ulegają uszkodzeniu w pobliżu pawęży od drgań pracującego silnika oraz w środkowej części dna, które podczas ruchu falowego przyjmuje wstrząsy.

W przypadku stwierdzenia pęknięcia na blasze należy po pierwsze ograniczyć jego dalsze rozprzestrzenianie się poprzez wywiercenie otworów o średnicy 2,5-3,0 mm na obu końcach, a po drugie założyć od wewnątrz obudowy okładzinę wzmacniającą . Nakładka na powierzchnię powinna zakrywać pęknięcie ze wszystkich stron na około 25 mm; materiał i grubość wyściółki muszą być takie same jak na naprawianej skórze (rys. 7).

Usuń zadziory i fazki z krawędzi wyciętej okładziny, zaznacz i wywierć otwory pod nity. Po chwilowym założeniu podkładki na miejsce wywiercić otwory w skórze, zdjąć podkładkę, oczyścić powierzchnie kontaktowe z wiórów i zadziorów, odtłuścić acetonem lub rozpuszczalnikiem. Pod podszewką należy umieścić taśmę uszczelniającą lub posmarować miejsce uszczelką samochodową (to jest nieco gorsze).

Uszczelnianie małych (o średnicy nie większej niż 60-70 mm) otworów rozpoczyna się od usunięcia uszkodzonej części arkusza. Aby uprościć adiustację, wycięciu zwykle nadaje się poprawny kształt koła. Średnica okładziny, która jest montowana od wewnątrz korpusu powinna być o 50-60 mm większa od średnicy wycięcia, aby zapewnić zakładkę na całym obwodzie, co jest niezbędne przy nitowaniu podwójnym szew naprzemienny z rozstawem nitów 15-20 mm.

Okrągłą wkładkę-wkładkę umieszcza się w wycięciu równo ze skórą tak, aby szczelina między wkładką a krawędzią wycięcia nie przekraczała 1 mm. Wkładka jest nitowana z nakładką jednorzędowym szwem o rozstawie 20 mm (rys. 8).

Większe otwory uszczelnia się w podobny sposób, z tym że wyściółka od wewnątrz korpusu nie jest pełna, lecz pierścieniowa o średnicy wewnętrznej o 50-60 mm mniejszej niż średnica wkładki (rys. 9).

Aby nie psuć wyglądu łodzi zaleca się wykonanie nitowania wszystkich nakładek i uszczelnień (o ile pozwala na to grubość blach) nitami wpuszczanymi.

Przy znacznym uszkodzeniu skóry konieczna jest wymiana całego arkusza lub jego większości. Przy wymianie części arkusza lepiej umieścić dodatkowe łączenia na ramach. Wielkość cięcia i wszystkie inne elementy połączenia muszą być takie same jak na najbliższym skrzyżowaniu. Po zdjęciu starej blachy należy przemyć benzyną półki zestawu sąsiadującego z obudową, usunąć korozję, a oczyszczone miejsca zagruntować i pomalować.

Nowy prześcieradło jest nakładane na zewnątrz korpusu i wciągnięte na miejsce, przycięte do czystego rozmiaru; w razie potrzeby nadaje mu niezbędny kształt, wybijając go. Tymczasowo blacha mocowana jest do zestawu śrubami „montażowymi” co 200-300 mm; średnica otworów dla nich jest zwykle mniejsza niż średnica nitów. W razie potrzeby pomiędzy kompletem a blachą układane są podkładki wyrównujące - paski duraluminium D16AT (wstępnie zagruntowane). Na końcu okucia wierci się w blasze otwory na całą długość pod nity, następnie blachę usuwa się, a powierzchnie styku oczyszcza się i odtłuszcza.

Na wszystkie połączenia nakładana jest taśma uszczelniająca, arkusz jest zakładany i ciasno zaciśnięty na zestawie za pomocą śrub. Aby uszczelnić powstałe złącze, można zastosować uszczelniacze tiokolowe marki U-30M (zgodnie z GOST 13489-68) i UT-37 (zgodnie z TU 51-38-14-179-67). Podstawą tych szczeliw jest ciekły polimer polisiarczkowy o niskiej masie cząsteczkowej - tiokol, który po wprowadzeniu środków wulkanizujących i przyspieszacza zamienia się w normalnej temperaturze w elastyczny materiał gumopodobny, który praktycznie się nie kurczy.

Uszczelniacz U-30M chroni powierzchnie metalowe w kontakcie z paliwem i wodą przed korozją. Ze względu na niską przyczepność do powierzchni aluminiowych nakładany jest na specjalne podkłady klejące.

Uszczelniacz U-37 w większym stopniu zabezpiecza powierzchnie przed działaniem wysokiej wilgotności, wody morskiej i słodkiej. Nie wymaga podkładów klejących.

Do łączenia części duraluminiowych nitowanymi na zimno stosuje się nity anodowane wykonane ze stopu D18P i rzadziej B65. Podczas naprawy obudowy nie z duraluminium, ale ze stopu aluminiowo-magnezowego, konieczne jest użycie nitów z AMg-5P.

Poniżej przedstawiamy kilka zaleceń dotyczących nitowania części o różnej grubości i doświadczania nierównomiernych obciążeń.

Szwy wzdłuż ram i podłużnic najlepiej wykonać w jednym rzędzie nitami Ф4 mm, skok 30 mm, wzdłuż profilu jarzmowego i stępki - tymi samymi nitami, ale w dwóch rzędach w szachownicę o tym samym skoku; pokład można nitować nitami o średnicy 3 mm, ze skokiem 25 mm. Aby wyjaśnić pożądaną średnicę nitów, możesz kierować się danymi w tabeli. 6.

Jeśli wytrzymałość dowolnego węzła jest sprawdzana obliczeniowo, należy założyć, że przy użyciu materiału D18 siła ścinająca nitu d = 3 mm wynosi 134 kg, d = 4 mm - 239 kg (przy V65 1,3 razy większa).

Krok wzdłuż spoin wodoodpornych przyjmuje się jako: wzdłuż szwów jednorzędowych 3-4d; wzdłuż dwurzędowych szwów 6-7d we wzór szachownicy.

Długość pręta nitowego przy łączeniu części (dwie grubości) określa wzór:
1 = S + 1,5 dnia.

Nitowanie na połączeniach zestawu i zespołów zaleca się wykonywać nitami z łbem hipotecznym półokrągłym lub beczkowatym. W celu zmniejszenia oporów ruchu lepiej jest nitować od zewnątrz poszycie dna w części rufowej (platformie strugowej) nitami wpuszczanymi; reszta poszycia dna, boków i pokładu może być nitowana nitami z płasko-wypukłymi łbami półtajnymi.

Przed wywierceniem otworów do nitowania blachy poszycia należy dokładnie „docisnąć” – dokręcić do kompletu za pomocą śrub.

Aby zapewnić wytrzymałość i szczelność, średnica wiertła przy przygotowywaniu otworów powinna być o 0,1 mm większa niż średnica nitu. Otwory na nity w uszczelce lub taśmie należy wykopać szydłem; wiercenie po zamontowaniu taśmy jest niedopuszczalne. Otwory na nity powinny być pozbawione krawędzi, podartych krawędzi i pęknięć.

Gniazda do osadzonych łbów nitów zrywalnych i półzaślepiających są pogłębione pod kątem 90 °. Głębokość gniazd pod łeb wpuszczany metodą odwrotnego nitowania powinna być o 0,1 mm mniejsza od wysokości łba nitu, a przy metodzie bezpośredniej równa wysokości łba.

Przy nitowaniu kadłuba łodzi najczęściej stosuje się tzw. metodę odwrotną, w której uderzenia wykonuje się od zewnątrz kadłuba (wyraźnie jest to wygodniejsze niż od wewnątrz) na osadzonej głowicy (jeśli nie jest płaska, to przez zaciskanie z otworem w kształcie głowy). Uformowany łeb formowany jest w tym przypadku wewnątrz korpusu poprzez spłaszczenie końca pręta nitu na masywnym wsporniku. Kształt i wymiary podpory należy dobrać lokalnie, w zależności od wygody podchodzenia do złamanego pręta nitowego.

Zwykle podczas pracy używane są następujące narzędzia: trzpień 1 (ryc. 10) - stalowy pręt zaostrzony w stożek, za pomocą którego podczas montażu części łączone są otwory na nity; podpora 2 - masywny pręt stalowy lub żeliwny służący do dociskania głowicy osadzonej w procesie nitowania w sposób bezpośredni oraz obudowa 3 - pręt stalowy z otworem (na końcu pośrodku), którego średnica jest o 0,5-1,0 mm większa niż średnica nitu; służy do uszczelniania łączonych części wokół wałka nitu 4.

Na ryc. 11 przedstawia szkic dość poręcznego wspornika do pracy wewnątrz kadłuba łodzi.

Przy łączeniu części ram ram lub innych prefabrykowanych zespołów wygodniej jest stosować metodę nitowania bezpośredniego, gdy na nitowany koniec pręta nitowego stosuje się uderzenia. Jeżeli podczas sprawdzania jakości szwów przez stukanie lub inspekcję zauważy się grzechotanie, źle osadzone nity, należy je zastąpić nitami o większej średnicy.

Na półkach ramek pojedyncze wgniecenia i wyszczerbienia o głębokości mniejszej niż 5 mm przy braku pęknięć nie mogą być w ogóle wyprostowane. Czasami zamiast edycji lub wymiany ramki warto ograniczyć się do duplikacji – montażu nakładki z segmentu odpowiedniego profilu.

Małe - do 5 mm długości (nieprzelotowe) pęknięcia powierzchniowe, w skrajnych przypadkach mogą być zlokalizowane zgodnie z zaleceniami powyżej. Obszary z widocznymi pęknięciami przelotowymi należy usunąć lub powielić za pomocą nakładek wzmacniających.

Pęknięcia i miejscowe uszkodzenia w jednym z kołnierzy podłużnicy naprawia się w taki sam sposób jak na wręgach. Gdy podłużnica ulegnie zniszczeniu na stosunkowo dużej długości, konieczne jest wycięcie i zastąpienie uszkodzonego odcinka nowym profilem. Nowy segment – ​​wkładkę – montuje się możliwie ciasno na obu końcach pozostałych części podłużnicy (szczelina nie powinna przekraczać 0,2 mm) i łączy się z nimi za pomocą krótkich stopek (rys. 12).

Po naprawie we wszystkich przypadkach należy sprawdzić jakość nitowania.

Łączone części muszą ściśle przylegać do siebie. Łby nitów muszą być mocno dokręcone do materiału bez nacięć i "dokręcania".

Minimalna odległość od krawędzi części do środka nitu musi być co najmniej 1,7 razy większa od średnicy jego rdzenia.

W celu sprawdzenia szczelności kadłuba zaleca się wlanie do niego wody (nieco powyżej poziomu kości policzkowej) lub sprawdzenie szczelności szwów naftą. Krawędzie arkuszy i główki nitów są z zewnątrz posmarowane roztworem kredowym, a po wyschnięciu złącze od wewnątrz korpusu zwilża się naftą. W przypadku wycieku na kredowej powłoce pojawiają się plamy z nafty.

Remont kadłuba kończy się przywróceniem ochronnego lakieru.

Łódź aluminiowa, jak każda inna, wymaga dokładnej kontroli i w razie potrzeby naprawy.

Nie zawsze można powierzyć naprawę specjaliście, często łodzie naprawia się własnymi rękami.

Po dokładnym sprawdzeniu aluminiowej łodzi powinieneś zrozumieć, jaki rodzaj naprawy jest potrzebny.

Inspekcję rozpoczynają od dna łodzi, w tym celu ją odwracają. Musisz szukać pęknięć, zardzewiałych miejsc, zgubionych lub luźnych nitów.

Podczas eksploatacji pawęż łodzi jest najbardziej obciążony, zwraca się na to szczególną uwagę.

Oczywiście możliwe są różne awarie, ale w artykule rozważam tylko te, które są nieodłączne tylko w łodziach wykonanych z aluminium i jego stopów.

Jednym z najczęstszych uszkodzeń łodzi aluminiowej jest korozja. Pęknięcia często kryją się pod miejscami korozji. Jeśli z tym nie walczysz, w rezultacie na dnie powstaje dziura.

Aby określić głębokość uszkodzenia, najlepiej wyczyścić dno łodzi szlifierką. Czysty do metalu.

Po zgrubnym oczyszczeniu należy przeszlifować papierem ściernym, a w razie potrzeby usunąć starą farbę specjalnym zmywaczem. Następnie odtłuścić, zagruntować i pomalować.

Młotek pomoże określić niezawodność nitów podczas inspekcji łodzi. Konieczne będzie stuknięcie w każdy nit, jeśli grzechocze i chwieje się, konieczna będzie wymiana.

Jeśli rozwinęły się dziury, należy w to miejsce umieścić nit o większej średnicy.

Nity znajdujące się bliżej silnika najczęściej zawodzą, są najbardziej podatne na wibracje.

Następnym krokiem jest uszczelnienie pęknięć. Pęknięcia na łodzi powstają najczęściej podczas kolizji, na przykład przypadkowo natkną się na dryfujące drewno. Pęknięcia są imponujące i bardzo małe.

Najmniejsze pęknięcia można naprawić lutując ze stopu cynowo-ołowiowego z dodatkiem cynku.

Podczas pracy z aluminium i stopami pojawia się problem z cynowaniem, przeszkadza film tlenkowy. Istnieje kilka sposobów lutowania aluminium, na przykład można użyć alkalicznego bezwodnego oleju, takiego jak olej do pistoletów. Przed lutowaniem oczyść powierzchnie, zwilż olejem, następnie usuń folię lutownicą i lutownicą. Stosuje się również topnik, nakładając go na lut.

Jedynym sposobem na naprawienie dziur i dużych pęknięć w aluminiowej łodzi jest jej załatanie.

Łaty mogą być nitowane lub zgrzewane.

Generalnie spawanie najlepiej jest stosować w wyjątkowych przypadkach, gdy z jakiegoś powodu nitowanie jest niemożliwe.

Nie wszystkie stopy aluminium wytrzymują spawanie, często kadłub łodzi pęka obok spoiny. Wiedząc o tym, doświadczeni spawacze zwykle niechętnie podejmują pracę.

Ale nadal do napraw stosuje się spawanie. Dlatego jeśli gotujesz, musisz to robić po obu stronach i tylko na cienkich prześcieradłach.

Jeśli nie jesteś profesjonalnym spawaczem, będziesz musiał przetransportować łódź do warsztatu. Łódki aluminiowe są spawane argonem.

Naszywka umieszczana jest po wewnętrznej stronie łodzi. Aby była trwała, należy przestrzegać wszystkich zasad nitowania.

Wielkość łaty powinna odpowiadać wielkości pęknięcia.

Materiał, z którego wykonujesz łatkę, powinien być dokładnie taki sam jak na Twojej łodzi.

Jeśli aluminium zostanie połączone z innym metalem, powstaje para galwaniczna. Oznacza to, że na styku wystąpi korozja galwaniczna, która szybko zniszczy aluminium lub jego stop.

Z tego samego powodu nie zaleca się używania metalowej szczotki do czyszczenia obudowy.

Przy zakładaniu łatki za pomocą nitu należy przestrzegać następującej kolejności:

Niektórzy próbują uszczelnić małe pęknięcia spawaniem na zimno lub tkaniną szklaną, to strata czasu. Takie naprawy są niepraktyczne, wszystko to szybko odpadnie podczas pracy.

Po naprawach łódź powinna być pomalowana specjalną farbą.

Ludowa wróżba: Największy połów mają młodzi i niedoświadczeni rybacy!

Drodzy forumowicze!
Kazankę M odziedziczyłam po dziadku - chcę ją naprawić. Pomoc z poradą, jak naprawić zużyty kil?

I od razu pytanie, czy kil jest przetarty wizualnie, ale płynie czy jeszcze nie w tym miejscu?
Od tego zależy stopień naprawy lub będziesz musiał naprawić wyciek lub po prostu założyć „ochronę”, aby nie ocierała się dalej.

OK. Jutro zrobię zdjęcie i opublikuję.

> Drodzy członkowie forum!
> Kazankę M odziedziczyłam po dziadku - chcę ją naprawić.
> Pomoc z poradami, jak naprawić zużyty kil?

Są informacje o naprawie kilu i więcej na ten temat.
Połączyć.

na zdjęciu po remoncie zamek po sezonie wyciągania jej ze stodoły do ​​wody iz powrotem. ale w tym przypadku nie przywrócono wysokości podszewki, a jedynie zamknięto lukę

Oto ona Kazanochka!

kil nie przecieka, ale wymaga naprawy. Epoxy, zgodnie z powyższym przykładem, czy możesz to naprawić? nie rozpadnie się podczas pracy?

A wołsztajwen zniekształcił czyjeś „miłe” ręce u podstawy, gdzie go trzymano, widać było, że nie ma nic do roboty, dzisiaj się zdenerwowałem i zauważyłem małą dziurę w wgnieceniu. Jak naprawić?

i to już moja robota, mój własny kran był zepsuty, a z łodzi przeciekała woda. Musiałem go zdemontować i włożyć śrubę z gumową uszczelką, wyszło solidnie, ale chyba nietrwałe ze stali nierdzewnej. A oto kolejne pytanie, czy wystająca śruba nie będzie kolidować z silnikiem, w przeciwnym razie w planach jest zakup motroa.

Tak, łódź ”o wojnie. "
Śruba ze stali nierdzewnej jest niepożądana, zaślepka z brązu jest dobra. Silnik nie będzie przeszkadzał.
Jeśli chodzi o kil, jeśli łódka nie płynie, to jest epoksydowa, a podkładkę zrobiłbym z paska AMg na starym z rzadkimi nitami.
Cóż, ciało byłoby rozebrane i pomalowane.

wyrzuć cały kurz z pęknięcia i około. na spodzie podszewki znajduje się płotek z plasteliny, aby nie spływał na dno. teoretycznie można zrobić nowy odcinek podszewki (zginanie i tak dalej żeby wyciągnąć starą, włożenie nowej, ale to trudne.) z żywicy epoksydowej z trocinami - wiórami duraluminium, dostaniesz monolit, który się złapie na wszystkie puste przestrzenie, wzmocnione resztkami metalu, przepływają pod okładzinę zapobiegając ewentualnemu powstawaniu dziur w dolnym metalu i praktycznie wystarczające pod względem wytrzymałości - materiał metalowo-polimerowy
nawiasem mówiąc, można nie tylko trociny ale także wióry duraluminium w tych miejscach, które nie są na zewnątrz ale wewnątrz szczeliny, oczywiście jest to mieszanka żywicy epoksydowej z optyką

> Tak, łódź ”o wojnie. "
> Śruba ze stali nierdzewnej jest niepożądana, zaślepka z brązu jest dobra.Silnik nie działa
> będą przeszkadzać.
> Co do kilu, jak łódka nie płynie, to żywica epoksydowa, a ja
> Zrobiłbym pasek AMg na starym pasku na rzadkich nitach.
> Cóż, ciało byłoby rozebrane i pomalowane.

+10000 *-))))
I ułóż żywicę epoksydową za radą Jurija Juriewicza trocinami.
Wszystko można odzyskać!

znaczenie dodatkowej nakładki na starą? tutaj tylko na pawęży trzeba od końca do końca - nadal nitować kawałek nowej podszewki w starych otworach. (Zrobiłem to w jednej z łodzi, też była zniszczona). Zrujnowałbym pawęż, odnawiając kocioł bez kul. wyciąć ramy ramy przedpawęży na dole, wywiercić straszną rodzimą pawęż. otwórz uwolnione boki za pomocą pręta u góry (nie wzdłuż krawędzi, ponieważ stanie się znacznie wyższy z powodu wirowania strony zwiniętej w odpływie, ale spoczywa na poziomie w przybliżeniu przyszłej krawędzi boku i rapiera do szerokości co najmniej równej szerokości na dole, ale lepiej szerszej). z kawałka metalu nowa szeroka pawęż jest nitowana na obwodzie wydłużonego tyłka (bardzo łatwo pasuje). ratujemy kocioł przed jego główną klątwą - zablokowanie bokiem pawęży do wewnątrz (przyczyna głównych przesad), zwiększamy zamieszkiwalność przestrzeni pawęży, waga pozostaje praktycznie taka sama, śmiało zawieś 30 sił (zwłaszcza jeśli to zrobisz to z zapadnięciem się boku pawęży na zewnątrz) .. (zrobiłem to w dwóch odcięciach , ale musiałoby to być zniszczone jeszcze szerzej. na zdjęciu szerokość boku jest w przybliżeniu równa szerokości wzdłuż dna)

—— Byłem zdenerwowany i zauważyłem dzisiaj małą dziurę w wgnieceniu. Jak naprawić? Wkręt samogwintujący i otwór pokrywamy zwykłą szpachlówką. będzie trzymać się śruby. szlifujemy kit w kształcie. na obrobioną szpachlówkę płynną żywicą epoksydową (może się nieco wchłonąć w powierzchnię szpachli) na kawałku płótna epoksydowego, następnie ponownie odrobiną papieru ściernego, czyli za pomocą śrub wzmacniających (można wkręcić kilka małych w wgniecenie i owinąć między nimi drut) - szpachla nie wyrwie żywicy, nie pęknie i będzie wisieć na śrubie, aż ją wyciągnie

—— Co oznacza dodatkowa nakładka na starej? ——–
==========
Tak, żeby ciągnąć się po piasku przez 15 lat i w ogóle nie patrzeć na kil. Jak zbroja, co ona do diabła będzie miała, a jeśli się zużyje, to elementarne, aby zanitować 20 nitów (na całym kilu) i wymienić kil na nowy.

Dziękuję wszystkim za porady. Cieszę się, że trafiłem na dobre forum. Teraz zamieszkam wśród współwodników.
Na pewno zrobię fotoreportaż na początku remontu.

> Drodzy członkowie forum!
> Kazankę M odziedziczyłam po dziadku - chcę ją naprawić.
> Pomoc z poradami, jak naprawić zużyty kil?

Są informacje o naprawie kilu i więcej na ten temat.
Połączyć.

Zalecany wielokrotnie, zero reakcji. Ale nie ma prostszego i bardziej praktycznego kila niż z obręczy. Robi to cała północ, potem ciągnie łodzie po ziemi traktorem, po lodzie z zamiecią - i nie przeszkadza. Jedynym problemem są beczki, które stały się rzadkością. Dzisiaj musiałem nosić obręcze ze wsi przez 1200 km)))

Czy można zastosować podkładkę ze stali nierdzewnej? A to znaczy, że sklep jest mały.
a po drodze pytanie jaki rodzaj nitowania wziąć, czy wystarczy 3-ki?

iw jakich proporcjach mieszać żywicę epoksydową z utwardzaczem?

> Czy można zastosować podkładkę ze stali nierdzewnej? A to znaczy, że sklep jest mały.
> a po drodze pytanie jaki nit wziąć, wystarczy 3-ki?a do tego epoxy z utwardzaczem w jakich proporcjach mieszać?

Nie radzę, korozja elektrochemiczna może wynikać z różnicy materiałów. Tylko Lumin. Epoksyd jest dostarczany z różnymi utwardzaczami, stosunek jest inny, przeczytaj instrukcję.
Przykład wykonania i montażu nakładki.

Powodzenia.

Skoro tutaj temat o naprawie kotłów zniknął, to mam też kilka pytań do koneserów. Wiele z moich nitów cieknie, zmienię je. Potem chcę zerwać starą farbę, bo inaczej mój kociołek jest jak kapusta. Jest 5 warstw farby i wszystkie są różne.
W związku z tym pojawiają się pytania:
jeden.Jak nasmarować nity przed malowaniem, aby było bezpieczniej?
2. Jaką farbę do obudowy poleciłbyś?

Oto mój kocioł przed ostatnim przemalowaniem w 2003 roku.

Przed montażem posmarowałem nity zrywalne zwykłym uszczelniaczem silikonowym (który jest do akwariów), bez problemu przez 6 lat!

Jurij Juriewicz napisał:
pozbywamy się kotła
> od jej głównej klątwy, zablokowanie nieskazitelnej strony do wewnątrz (
> powód głównych przesady)

Jurij Juriewicz.
A na miotle z kulkami do leczenia klinem pod silnikiem?

Zrobiłem to na swoim. Prawda piątego. Autobus elektryczny. 4 lata, lot normalny.

pag102 08 paź 2012

pag102 12 paź 2012

czy naprawdę nie ma ludzi pracujących z polimerami ((

Był przypadek. Dwa duże zastrzeżenia to 1. przyczepność, 2. współczynnik temperaturowy. rozszerzenia.
Jednoznaczny nit.

pag102 15 paź 2012

Czy można go naprawić nowoczesnymi materiałami polimerowymi?

Przy naprawach karoserii AL niektórych marek samochodów szeroko stosuje się klej za pomocą związków epoksydowych i tajemniczego płynu, który zwiększa przyczepność do metalu, praktycznie bez jego czyszczenia.
Ale jeśli wyczyścisz go z grubsza, ale żeby polerować AL i od razu nałożyć masę, to sam spróbowałem i moje obrzeże włazu z AD-31 jest przyklejone do włókna szklanego. Od kilku lat schodzę nogami po włazie i połączenie utrzymuje się.
Dlaczego nie spróbujesz na płytce testowej?

pag102 15 paź 2012

VASYa2011 15 paź 2012

tak było w przypadku nitowania importowanej łodzi po uderzeniu. naleśnik płynie.
czy jest jakieś narzędzie pneumatyczne?

Młotek powinien być znacznie lżejszy niż podpora z tyłu, w przeciwnym razie pękną sąsiednie połączenia. Są młoty pneumatyczne, potrzebują powietrza około 6 kg/cm2 przy przyzwoitym natężeniu przepływu.
Post został zredagowany przez Tribune: 15 października 2012 - 12:05

pag102 15 paź 2012

VASYa2011 15 paź 2012

Młotek powinien być znacznie lżejszy niż stojak.

A nity, jeśli duraluminium, muszą zostać „poluzowane” przed
montażu, a taśma tiokolowa była używana do uszczelniania, teraz jest wiele mastyksu-hermenicznego.

Jeździec 15 paź 2012

"Traktuj jak jak" (c) Z mojego doświadczenia - polimery na stopach Al nie sklejają się. Stalowy kil na Al Amur również spowodował oszołomienie. Nie używaj również spawania - sąsiednie nity osłabią się, a uszczelka wypali się.
Nit.

stalowy kil na swoim pierwszym „Amorku” również odkryty ze zdziwieniem

Był przypadek. Dwa duże zastrzeżenia to 1. przyczepność, 2. współczynnik temperaturowy. rozszerzenia.
Jednoznaczny nit.

Klej
Kleje są używane w przemyśle lotniczym od dawna, a Kupidynów też nie było.
w pierwszym odrzutowcu pasażerskim "Komets" przyklejono metalową powłokę skrzydła i kadłuba. Konstrukcje samolotów Concorde, wykonane ze stopu aluminium i zaprojektowane na żywotność tysięcy godzin lotu, są sklejane klejem epoksydowym. Należy założyć, że zmiany temperatury i obciążenia nie występują. Najwyraźniej istnieją również normy zdatności do lotu.
Pewnie można znaleźć coś przydatnego w „podręcznikach” do naprawy uszkodzeń bojowych samolotów w terenie.
Post został zredagowany przez Rider: 15 października 2012 - 15:26

Jeździec 15 paź 2012

.. Pewnie można znaleźć coś przydatnego w "podręcznikach" do naprawy uszkodzeń bojowych samolotów w terenie.

w kolejnej gałęzi jest już pisany „przewodnik” naprawy uszkodzeń bojowych i ochrony kadłubów nitowanych włóknem szklanym
5
nity pewnie znikną z przyjemnością

SanychSan 15 października 2012 r.

takich specjalistów mamy niewielu. tak było w przypadku nitowania importowanej łodzi po uderzeniu. naleśnik płynie. I przelotne pytanie. Jak należy przeprowadzić tę procedurę? o nitach, takich jak znalezione informacje, których używają 2 rodzaje. a jakie nity? czy jest jakieś narzędzie pneumatyczne? jest zemsta, która zawęża się całkowicie od środka, nie możesz się czołgać

Wszystko to jest nitowane metodą nitowania wstecznego. Uderzają w głowę przez trzpień lub młot pneumatyczny (KP-14 = do 4mm i KP-24 od 5 ki). Wewnątrz znajduje się podpórka (taka o kształcie wzdłuż profilu - 2,5 kg lub mniej, jeśli nie przeszkadzają Ci ręce). Polecam znaleźć nitownika na lotnisku.

Wszystko to nitowane jest metodą nitowania odwrotnego. Uderzają w głowę przez trzpień lub młotkiem pneumatycznym (KP-14 = do 4 mm i KP-24 z 5 ki). Wsparcie wewnętrzne (np. o kształcie profilu 2,5 kg lub mniej, jeśli nie żałujesz swoich dłoni). Polecam znaleźć nitownika na lotnisku.

Nitowanie odwrotne to wyrafinowanie, mi się nie udało. W takich przypadkach po prostu odwracałem nit (lub zmieniałem go na inny łeb) i nitowałem z drugiej strony. Z pistoletem też nie powinno być za dużo, zbyt mocny wymaga ciężkiego trzpienia, nie można go wszędzie wsunąć i już jest trudny do trzymania.
Jednak wszystko przychodzi z doświadczeniem. Jeśli ręce nie są krzywe, nie przejmuj się, gdzie rosną

SanychSan 16 paź 2012

Nitowanie odwrotne to wyrafinowanie, mi się nie udało. W takich przypadkach po prostu odwracałem nit (lub zmieniałem go na inny łeb) i nitowałem z drugiej strony. Z pistoletem też nie powinno być za dużo, zbyt mocny wymaga ciężkiego trzpienia, nie można go wszędzie wsunąć i już jest trudny do trzymania.
Jednak wszystko przychodzi z doświadczeniem. Jeśli ręce nie są krzywe, nie przejmuj się, gdzie rosną

Doświadczenie 19 lat. Nitownik 5 kategorii na lotnisku w Niżniewartowsku.

Może wybuchowa nada?
„W niektórych przypadkach stosuje się specjalne rodzaje nitów - wybuchowe (AN-1504).
Nity wybuchowe posiadają w wolnym końcu pręta wgłębienie (komorę) wypełnione materiałem wybuchowym, które jest zabezpieczone warstwą lakieru przed wnikaniem wilgoci atmosferycznej. Nity wybuchowe wykonane są o średnicy 3,5; 4; 5 i 6 mm od drutu D18P. Długość pręta nitów wybuchowych wynosi od 6 do 20 mm, grubość nitowanego pakietu od 1,6-2,5 do 14,1-15 mm.

Proces nitowania nitami wybuchowymi różni się od nitowania konwencjonalnego. Tutaj jako narzędzie do nitowania stosuje się grzałkę elektryczną.
Nitowanie nitami wybuchowymi polega na tym, że nit jest wkładany do otworu, na wolnym końcu pręta, którego znajduje się komora wypełniona materiałem wybuchowym. Przy lekkim uderzeniu młotkiem (w stanie zimnym) nit ulega zniszczeniu. Następnie na zatopioną głowicę umieszcza się końcówkę grzałki elektrycznej 1. W ciągu 2-3 s nit nagrzewa się, a w temperaturze 130-160 ° C ładunek eksploduje, a koniec pręta znacznie się rozszerza. i tworzy zamykającą głowę.”

Tutaj
Post został zredagowany przez Alessandro: 16 października 2012 – 14:00

SanychSan 16 paź 2012

Może wybuchowa nada?
„W niektórych przypadkach stosuje się specjalne rodzaje nitów - wybuchowe (AN-1504).
Nity wybuchowe posiadają w wolnym końcu pręta wgłębienie (komorę) wypełnione materiałem wybuchowym, które jest zabezpieczone warstwą lakieru przed wnikaniem wilgoci atmosferycznej. Nity wybuchowe wykonane są o średnicy 3,5; 4; 5 i 6 mm od drutu D18P. Długość pręta nitów wybuchowych wynosi od 6 do 20 mm, grubość nitowanego pakietu od 1,6-2,5 do 14,1-15 mm.

Proces nitowania nitami wybuchowymi różni się od nitowania konwencjonalnego. Tutaj jako narzędzie do nitowania stosuje się grzałkę elektryczną.
Nitowanie nitami wybuchowymi polega na tym, że nit jest wkładany do otworu, na wolnym końcu pręta, którego znajduje się komora wypełniona materiałem wybuchowym. Przy lekkim uderzeniu młotkiem (w stanie zimnym) nit ulega zniszczeniu. Następnie na zatopioną głowicę umieszcza się końcówkę grzałki elektrycznej 1. W ciągu 2-3 s nit nagrzewa się, a w temperaturze 130-160 ° C ładunek eksploduje, a koniec pręta znacznie się rozszerza. i tworzy zamykającą głowę.”

Kil kupidyna jest wytarty do dziur)))))))))

ale Grigory i Radik zabrali się do rzeczy.
zysk z 10 walcówki w sam raz.
będzie służył jeszcze przez wiele lat.

Komentarz do pliku: Ramy są wygięte lodem.

P22-04-15_19.04.jpg [ 454,19 KB | Wyświetlenia: 9764 ]

Kil kupidyna jest wytarty do dziur)))))))))

ale Grigory i Radik zabrali się do rzeczy.
zysk z 10 walcówki w sam raz.
będzie służył jeszcze przez wiele lat.

Strefa czasowa: UTC + 6 godzin

Użytkownicy przeglądający to forum: brak zarejestrowanych użytkowników i gości: 1

Wszystkie materiały zamieszczone na tym forum są chronione prawem autorskim i mogą być kopiowane tylko za zgodą administracji Regionalnej Organizacji Publicznej „Federacja Motorowodna i Turystyki Sportowej Baszkirii”

(c) 2013-2016 Wszelkie prawa należą do Federacji Motorowodnej i Turystyki Sportowej Baszkirii

Lub zaloguj się przez jedną z tych usług

• 
• 
• 

Komentarze mogą zamieszczać tylko zarejestrowani użytkownicy

Zarejestruj nowe konto w naszej społeczności. To nie jest trudne!

Żaden zarejestrowany użytkownik nie przegląda tej strony.

• 
• 
•