VIDEO 2. Naprawa przewodu zasilającego wiertarki elektrycznej Aby rozwiązać problem, musisz zdjąć jedną z bocznych osłon obudowy. Za pomocą testera sprawdź integralność kabla.
Aby wymienić przycisk na regulator prędkości wystarczy zdjąć pokrywę obudowy, odłączyć przewody od regulatora. Nowy regulator montuje się w tym samym miejscu i podłącza zgodnie ze schematem. Jeśli nie ma schematu, to przed wyjęciem starego regulatora należy naszkicować schemat połączeń.
3. Wewnątrz obudowy pojawiły się iskry
Być może tutaj są główne awarie wiertarek elektrycznych dowolnej marki.
Nie powinieneś od razu biegać i kupować nowej wiertarki, możesz samodzielnie zdemontować i wymienić część.
Uchwyt jest centralnym elementem wiertła, ponieważ to on trzyma wiertło i wprawia je w ruch. W zależności od sposobu mocowania wiertła istnieją dwa jego rodzaje:
W produktach typu klucz istnieje dodatkowe połączenie zębate między częściami, a ruch zębatki realizowany jest za pomocą specjalnego klucza. Model szybkomocujący charakteryzuje się prowadzeniem tulei na wierzchu gwintu, pod warunkiem ręcznego obracania tulei.
Ponadto naboje rozróżnia się zgodnie z metodą mocowania do wiertła:
Modele gwintowane są przykręcane wzdłuż gwintu;
Modele stożkowe na końcu są wyposażone w zwężający się otwór, w którym zamocowany jest stożkowy trzpień wału.
Sam mechanizm jest montowany wewnątrz podstawy wału w kształcie stożka, na którego górnej stronie znajdują się pierścienie, przez które przechodzą krzywki. Na tych elementach montowana jest tuleja cylindryczna, a następnie na przedniej stronie wkładu montowana jest podkładka z łożyskiem pierścieniowym. Na koniec wszystko zabezpieczone nakrętką zębatą.
Pośrodku tylnej podstawy wkładu znajduje się otwór umożliwiający zamontowanie trzonka na wiertarce. Może mieć kształt stożka lub walca, na co ma wpływ rodzaj części. Ponieważ ten otwór nie jest przelotowy, na powierzchni zakrywającej koniec znajduje się kolejny z gwintem na śrubę blokującą.
Podczas pracy wkładu tuleja dzięki gwintowi wprawia w ruch krzywki, które zaczynają poruszać się wzdłużnie, zbliżając się w ten sposób do siebie. Ustalenie złamania części jest dość proste: gdy wiertło pracuje, wiertło zaczyna się poruszać z boku na bok, przez co otwór jest nierówny i niedokładny. Jest to spowodowane zużyciem i zatrzymaniem krzywek, które powinny go mocno naprawić. Ponadto świder może nagle się zatrzymać podczas pracy, co najprawdopodobniej jest spowodowane zacięciem się gwintów krzywki.
Tak więc, jeśli wiertło nie działa, pierwszym krokiem jest sprawdzenie wkładu: może być konieczna wymiana, nasmarowanie lub oczyszczenie niektórych części. Przed wyjęciem i demontażem należy przygotować niezbędne narzędzia:
Imadło;
klucz gazowy;
Śrubokręt;
olejarka;
Młot;
Szczypce;
Miękka szczoteczka.
Niektóre narzędzia będą potrzebne bezpośrednio podczas naprawy części, a niektóre mogą w ogóle nie być potrzebne, zwłaszcza jeśli nie wystąpiły trudności podczas demontażu. Ogólnie demontaż uchwytu wiertarskiego odbywa się w kilku etapach:
Konieczne jest wyjęcie części z wiertarki i zamocowanie jej w imadle, wcześniej umieszczając uszczelki z tkaniny lub drewna;
Następnie nakrętkę zębatą, uprzednio nasmarowaną olejem, należy ostrożnie odkręcić kluczem gazowym;
Następnie możesz zdjąć łożysko z podkładką;
Teraz musisz wyjąć produkt z imadła i przekręcić rękaw własnymi rękami;
Na dole może znajdować się pierścień lub nakrętka zabezpieczająca, które również należy usunąć;
Podstawa jest ostrożnie usuwana ze złącza;
Krzywki są wyciągane z pierścieni prowadzących i wyjmowane z podstawy.
W ten sposób produkt jest zdemontowany. Może nie być możliwe wydobycie bazy za jednym razem. W tej sytuacji będziesz musiał ponownie zamocować wkład w imadle, teraz tylną stroną do góry i nasmarować gwinty między nakrętką a podstawą. Ponadto należy ostrożnie i ostrożnie odkręcić nakrętkę, ponieważ nieprawidłowe działania mogą ją uszkodzić.
Po demontażu należy dokładnie obejrzeć każdą część wkładu. Jeśli wszystkie elementy są nienaruszone i nieuszkodzone, to naprawa nie sprawi trudności. Zwykle usterka jest spowodowana zatkaniem sąsiednich części różnymi zanieczyszczeniami. W takim przypadku należy dobrze przedmuchać i spłukać olejem za pomocą miękkiej szczoteczki.
Kolejna awaria wkładu może być spowodowana uszkodzeniem gwintów i zębów lub ich zużyciem. W przypadku niewielkich miejscowych uszkodzeń można podjąć próbę rozwiązania problemu poprzez szlifowanie. A jeśli to nie pomoże, konieczna jest jego całkowita wymiana.
W każdym razie montaż tej części odbywa się ręcznie w odwrotnej kolejności, bez większych trudności.
Aby wiertarka służyła jak najdłużej, konieczna jest jej odpowiednia obsługa. Tak więc niemożliwe jest wykonywanie prac tokarskich i frezarskich za pomocą wiertła, w przeciwnym razie narzędzie bardzo szybko zawiedzie. Szczególną uwagę należy zwrócić na dobór wiertła i ostrzenie jego strony tnącej, gdyż ma to bezpośredni wpływ na sam uchwyt. Jeśli wiertarka jest używana bardzo często, należy pomyśleć o pewnym zabezpieczeniu wiertarki i uchwytu przed gruzem i kurzem, aby zapobiec zakleszczeniu i pęknięciu części.
W chwili obecnej intensywnie zajmuję się pracami remontowo-gospodarczymi wokół domu. Musisz dużo wiercić. Korzystanie z jednej wiertarki elektrycznej jest więcej niż trudne, ponieważ musisz ciągle zmieniać wiertarki. Dlatego zawsze były dwie wiertarki elektryczne i klamra do delikatnego rozwiercania otworów na duże średnice. Postanowiłem więc dodać do tego arsenału wiertarkę ręczną do pogłębiania otworów, nawet jeśli jest stara, ale działająca. Tyle że wkładkę trzeba po prostu uporządkować – mocno się obraca, a bicie ma sporą ilość.
Tak więc wkład musi zostać zdemontowany. Przyjrzałem się, co w takich przypadkach oferuje wirtualna przestrzeń Internetu – wszystko jest bardzo jasne, ale nieco skomplikowane, bo np. proponuje się wykonanie operacji demontażu za pomocą dziurkacza elektrycznego. A jeśli po prostu podniesiesz nabój i użyjesz młotka i metalowego wybijaka do demontażu?
VIDEO
Uwierz, że udany demontaż jest zawsze gwarantowany, a uszkodzenie węzłów uchwytu jest wykluczone. Wygodny metalowy wybijak ma kształt cylindryczny z płaskimi końcami o średnicy odpowiadającej największej średnicy wiertła dla tego wkładu. Młotek 150 - 200 gr.
Mamy korpus uchwytu, trzy gwintowane krzywki, klips i dwie połówki, które znam jako „rusk”. Teraz zeskrob wszystko z rdzy, spłucz naftą, wytrzyj do sucha i usuń wszelkie zadziory i siniaki pilnikiem.
To są krzywki, trzymają wiertło podczas pracy. Powinny mieć dokładnie taki sam kształt i rozmiar, jak bracia bliźniacy. A tego nie widać na zdjęciu.
Użyłem małej elektrycznej szlifierki podpiętej do regulatora obrotów, jedyny sposób można spróbować coś zrobić. I nie spiesz się.
I w miarę możliwości „na oko”, doprowadzał krzywki do identyczności możliwej w takich przypadkach. Nie szlifuj nadmiaru - będą spędzać czas w miejscu instalacji.
Montaż w odwrotnej kolejności. Ponieważ wszystko zostało już przetworzone za pomocą pilnika, wkład jest znacznie łatwiejszy w montażu niż w demontażu. Smarowanie nie jest jeszcze wymagane.
Ponieważ okrągły pilnik jest wkładany do uchwytu w celu zakończenia naprawy, krzywki są lekko do niego dociskane, a pilnik jest kilkakrotnie obracany w krzywkach za pomocą szczypiec. Najważniejsze, aby nie przesadzić, w przeciwnym razie krzywki mogą nieodwracalnie stać się bezużyteczne.
W rezultacie zaostrzone krawędzie wewnętrzne uzyskują całkowitą jednolitość, a powstałe nacięcia poprzeczne pomagają lepiej trzymać wiertło. A teraz czas na wlanie do wkładu kilku kropel gęstego oleju. Teraz uchwyt wiertarski obraca się lekko nawet ręcznie, jest bicie, ale jest to akceptowalne, a nie takie jak było. Babay, Barnaul, dzielił drogę wyjścia z trudnej sytuacji.
Wśród rzemieślników domowych najpopularniejsze są dwa rodzaje wkładów wiertniczych - klucz (koło zębate) i szybkozaciskowy (BZP). Postaramy się przeanalizować cechy działania tych konkretnych wkładów w tym artykule i kompleksowo podkreślić wszystkie główne niuanse i trudności w pracy z nimi.
Najczęstszymi wiertarkami i wkrętarkami domowymi są uchwyty zębate i uchwyty szybkomocujące.
Zgodnie z ich konstrukcją zaciski wierteł dzielą się na dwa główne typy:
uchwyt koronowo-zębaty, mocowanie chwytu narzędzia, w którym odbywa się za pomocą specjalnego klucza;
bezkluczowy uchwyt wiertarski (BZP), w którym tuleja mocująca jest napędzana przez jej ręczny obrót.
Odmiany wkładów do wierteł
Szczękowe uchwyty zaciskowe, montowane na nowoczesnych wiertarkach, pozwalają na pewne zamocowanie narzędzia, którego średnica chwytu mieści się w zakresie 1–25 mm. Urządzenia tego typu są praktycznie pozbawione wad, z których najważniejszą jest ich stosunkowo wysoki koszt.
Najpopularniejszym typem urządzenia mocującego montowanego w nowoczesnych modelach wierteł jest uchwyt bezkluczowy (BZP).Do zamocowania narzędzia w uchwycie kategorii BZP wystarczy kilka sekund i nie ma potrzeby używania specjalnego klucza. Mocowanie chwytu narzędzia odbywa się poprzez ręczny obrót tulei regulacyjnej, na której zewnętrznej powierzchni naniesione jest pofałdowanie, co ułatwia wykonanie tej procedury. W celu regulacji naprężeń mechanicznych powstających na chwycie narzędzia, w tego typu zacisku przewidziano specjalne urządzenie blokujące.
Aby zamocować wiertło, przytrzymaj dolną tuleję jedną ręką, a drugą dokręć górną tuleję zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Do najistotniejszych wad BZP należy zaliczyć to, że w przypadkach, gdy elementy jego mechanizmu zużywają się, nie mocuje on pewnie chwytów wierteł wielkośrednicowych. Prowadzi to do obracania narzędzia podczas pracy.
W porównaniu do uchwytów z kategorii BZP, uchwyty wieńców zębatych do wyposażenia wiertarki zapewniają niezawodne mocowanie narzędzia w każdej sytuacji. Użytkownicy, którzy często pracują z wiertarkami elektrycznymi, preferują ten rodzaj uchwytu. Jedyną istotną wadą takich urządzeń jest to, że klucz, którym są aktywowane, jest dość łatwy do zgubienia. Tymczasem wystąpienia takiego problemu można łatwo uniknąć, jeśli zaraz po zakupie wiertarki przymocujemy klucz do drutu urządzenia za pomocą taśmy izolacyjnej lub zwykłej linki.
Średnica trzonka akcesorium mocowanego w miniukręcie zależy od kalibru tulei zaciskowej
Dużą popularnością cieszy się również uchwyt do miniwiertarek, który jest montowany na kompaktowych urządzeniach wiertniczych. Te ostatnie są aktywnie wykorzystywane przez jubilerów. Mini uchwyt należy do kategorii uchwytów bezkluczowych do śrubokręta lub lekkiej wiertarki. Ten mały uchwyt, wykonany głównie z mosiądzu, służy do mocowania narzędzi o średnicach chwytu w zakresie 0,1–4,5 mm.
Klasyczny uchwyt wiertarski to zacisk lub uchwyt krzywkowy. Mogą mocować nie tylko różne narzędzia z okrągłym chwytem, ale także przedmioty cylindryczne w celu ich dalszej obróbki. Głównymi elementami konstrukcyjnymi uchwytów szczękowych są:
cylindryczny korpus;
pierścień nastawczy lub tuleja obracająca się na zewnętrznej powierzchni korpusu;
mechanizm krzywkowy lub tuleja zaciskowa zamontowana po wewnętrznej stronie korpusu urządzenia.
Konstrukcja uchwytu szczękowego (wierzchołka) z kluczem
Z kolei mechanizm tulei, którego elementy wykonane są z hartowanej stali, składa się z trzech absolutnie identycznych krzywek, które podczas obracania się pierścienia nastawczego lub tulei jednocześnie zbliżają się do siebie, zapewniając w ten sposób niezawodne mocowanie chwytu narzędzia. W pierwszych modelach uchwytów do wiertarek mechanicznych krzywki tulei zaciskowych zbiegały się z powodu obrotu koła regulacyjnego, teraz służy do tego tuleja regulacyjna.
Z jednej strony uchwyty wiertarki są instalowane na wale używanego sprzętu, az drugiej wkładane jest do nich narzędzie, za pomocą którego zostanie wykonana obróbka. Uchwyty zaciskowe służą głównie do mocowania następujących narzędzi:
wiertarki;
noże;
gwintowniki o małych średnicach chwytu.
Uchwyt wiertarki przeznaczony jest do mocowania wierteł z chwytem cylindrycznym lub sześciokątnym
Pytanie, jak wyjąć uchwyt z wiertarki, który jest na nim zamocowany za pomocą połączenia gwintowego, pojawia się dość często wśród majsterkowiczów. Konieczne jest usunięcie takiego zacisku, biorąc pod uwagę, że jest on instalowany za pomocą niestandardowego gwintu lewoskrętnego.
Gwintowany element zacisku znajduje się w jego wewnętrznej części, dlatego najpierw należy maksymalnie rozsunąć szczęki zaciskające, co zapewni dostęp do śruby mocującej, którą odkręca się zwykłym śrubokrętem krzyżakowym. W wiertarkach bez takiej śruby uchwyt jest po prostu wykręcany z wału bez wyżej opisanych prac przygotowawczych.
Łeb śruby blokującej może być krzyżakowy, płaski, sześciokątny, a nawet gwiazdowy
VIDEO
Śruba z gwintem lewoskrętnym, za pomocą której gwintowany uchwyt mocowany jest do wiertła, może z czasem ulec zużyciu. Aby przywrócić niezawodność takiego połączenia, możesz wykonać następujące czynności:
włóż śrubokręt krzyżakowy w łeb śruby mocującej na wiertarce;
lekkimi uderzeniami młotka wkręcić śrubę w gwintowany otwór.
Takie działania nie zaszkodzą jednostce mocującej wiertła, ale pozwolą dokładniej i niezawodnie zamocować na nim urządzenie mocujące.
Zastąpienie gwintowanego uchwytu wiertarką można również wykonać za pomocą klucza 14, co znacznie upraszcza ten proces. Aby nie popełnić błędów, gdy masz zamiar zdemontować wkład tego typu, możesz najpierw zapoznać się z materiałem teoretycznym na ten temat i obejrzeć odpowiedni film.
VIDEO
Nie ma nic skomplikowanego w wymianie zużytego wkładu na wiertarkę. W tym celu wystarczy zakupić odpowiednie urządzenie mocujące, wyjąć stare z wiertarki i zainstalować na nim nowe. Jednocześnie należy pamiętać, że dwa rodzaje wkładów można zainstalować zarówno na konwencjonalnej, jak i na miniwiertarce:
ze stożkowym połączeniem;
gwintowany.
Wkłady, dla których do montażu na wiertarce używany jest gwint, są usuwane i mocowane zgodnie z powyższym schematem. Podczas wymiany takiego urządzenia nie wystarczy wiedzieć, że jest gwintowane, ważne jest również, aby wziąć pod uwagę oznaczenie, które jest na nim koniecznie nałożone. Takie uchwyty można oznaczyć w następujący sposób:
Oznakowanie gwintowanego uchwytu
Odstęp 1,5–13, występujący w danych oznaczenia, wskazuje minimalną i maksymalną średnicę zainstalowanego narzędzia skrawającego. Zasady wymiany uchwytu wiertarskiego sugerują, że nowe urządzenie mocujące musi mieć oznaczenie całkowicie identyczne z oznaczeniem starego.
Z pytaniem, jak wymienić uchwyt stożkowy na wiertła, wszystko jest nieco prostsze. Na tego typu urządzeniach można również nanosić różne oznaczenia, a mianowicie:
Znakowanie uchwytu ze stożkiem Morse'a
Aby wymienić wkład tego typu na wiertarkę, wystarczy wybrać urządzenie mocujące z odpowiednim oznaczeniem i włożyć jego gniazdo w stożkowy otwór urządzenia wiertniczego. Nawigacja w takim oznaczeniu jest dość prosta: litera „B” oznacza, że jest to wkład typu stożkowego, a liczba wskazuje średnicę dolnej części otworu montażowego.
Zdejmowanie uchwytu stożkowego z wiertła jest tak samo proste, jak jego instalacja. Aby wykonać tę procedurę, wystarczy wybić zacisk z wywierconego otworu, do którego używany jest konwencjonalny młotek. Możesz również zapoznać się ze szczegółami montażu i demontażu uchwytu stożkowego wiertarki elektrycznej, oglądając odpowiedni film.
W radzieckich wiertłach po prostu wybito nabój z mocowaniem stożkowym, konstrukcja skrzyni biegów pozwalała na taką nieuprzejmość. Aby wyjąć wkład nowoczesnych modeli, musisz użyć ściągaczy lub specjalnych narzędzi.
Jak zdemontować uchwyt śrubokręta lub wiertarki? Procedura ta musi być wykonywana okresowo w celu konserwacji urządzenia (czyszczenie i smarowanie wszystkich jego elementów wewnętrznych), a także jego drobnych napraw. Pozwala to znacznie wydłużyć żywotność wkładu.
Podczas demontażu wkładu należy zastanowić się, do jakiego typu należy.Koncentrując się na instrukcjach lub wideo, musisz wykonać wszystkie kroki demontażu takiego urządzenia tak ostrożnie, jak to możliwe, aby nie uszkodzić jego elementów składowych. Po zakończeniu wszystkich procedur konserwacji lub naprawy uchwytu wiertarskiego, zmontuj go w odwrotnej kolejności.
Jeśli elementy konstrukcyjne są mocno zużyte i nie ma możliwości ich odtworzenia, lepiej wymienić cały mechanizm, co będzie znacznie tańsze niż jego naprawa.
VIDEO Wiertarka jest jednym z najczęściej używanych narzędzi w domu. Ale czasami pojawia się pytanie, jak zdemontować uchwyt wiertarski. Przy całej niezawodności narzędzie czasami zawodzi. Jedną z przyczyn może być złamanie uchwytu.
Schemat urządzenia do wiercenia elektrycznego.
Konstrukcja uchwytu jest dość prosta, a prawie wszystkie wiertarki mają podobne elementy. Jednocześnie zwartość rozmieszczenia części i wytrzymałość mocowania mogą powodować trudności. Kwestia demontażu narzędzia często staje się dość istotna.
Uchwyt wiertarski bez sprężyn.
Uchwyt wiertarski jest ważnym elementem w konstrukcji każdego rodzaju wiertarki - wiertarki udarowej czy wkrętarki. Zapewnia to, że wiertło jest mocno utrzymywane w miejscu i że ruch obrotowy jest przenoszony na wiertło z wału. Na podstawie cech funkcjonalnych można wyróżnić dwie główne jednostki - system mocowania wiertła oraz system mocowania uchwytu do wału głównego wiertła.
Uchwyt krzywkowy stosowany w większości wiertarek wyróżnia się mechanizmem mocowania wiertarki. Jego zasada działania opiera się na ruchu specjalnych metalowych szczęk (krzywek) umieszczonych na stożku. Walec, obracając się wzdłuż stożkowej powierzchni, zapewnia ruch krzywek w kierunku poprzecznym, zbliżając je lub rozsuwając. W związku z tym wiertło umieszczone między szczękami jest zaciskane lub zwalniane w zależności od kierunku ruchu szczęk.
Elektryczne uchwyty wiertarskie różnią się sposobem prowadzenia cylindra (tulejki regulacyjnej) wokół krzywek. Stosowane są dwie opcje - kluczowa (normalna) i szybkomocująca. Kluczowa metoda polega na obecności dodatkowego uzębienia między elementami i jest realizowana za pomocą specjalnego klucza napędzającego koło zębate. Wersja z szybkozłączką polega na toczeniu tulei po gwintowanej powierzchni wykonanej na krzywkach. Obracanie rękawa odbywa się ręcznie.
Schemat klasycznego uchwytu wiertarskiego.
W zależności od sposobu mocowania do trzonka narzędzia, uchwyty można podzielić na gwintowane i stożkowe. Gwinty gwintowane są nakręcane na wał za pomocą połączenia gwintowego. Stożkowe wykorzystują zasadę stożków Morse'a, tj. mają stożkowy otwór na końcu, w który ciasno włożony jest stożkowy trzpień wału.
Uchwyt wiertarki elektrycznej typu krzywkowego niezawodnie mocuje wiertła z cylindrycznym chwytem o różnych średnicach w pewnym zakresie. Najczęściej elementy produkowane są z gamą zainstalowanych wierteł 0,8-10 mm oraz 1,5-13 mm.
Całość konstrukcji uchwytu montowana jest na wewnętrznej tulei stożkowej (wału) - podstawie. Pierścienie prowadzące krzywki znajdują się na powierzchni podstawy. Same krzywki są wykonane z metalowych prętów i mają gwint na zewnętrznej powierzchni w postaci poprzecznych rowków. W górnej części pręty są cięte na stożek. Rowki na wszystkich krzywkach są wykonane tak, że gdy pręty są wyrównane, rowki tworzą pojedynczy gwint.
Krzywki (w ilości trzech lub czterech sztuk) są umieszczane na stożkowej powierzchni podstawy i przechodzą przez pierścienie prowadzące. Tuleja regulacyjna jest zamontowana na górze podstawy z krzywkami, wykonanymi w formie walca z gwintem wewnętrznym podobnym do gwintu na krzywkach. Od przedniej strony uchwytu nakłada się kolejno podkładkę i łożysko pierścieniowe. Na koniec cała konstrukcja jest zabezpieczona nakrętką z zębami od zewnątrz.
Popularne typy uchwytów wiertarskich.
Z tyłu pośrodku podstawy wykonano otwór do mocowania do trzonu wiertła. W zależności od rodzaju wkładu otwór ten ma postać gwintowanego cylindra lub niegwintowanego stożka. Dziura nie jest przez. Na powierzchni zatykającej otwór końcowy znajduje się kolejny otwór o mniejszej średnicy z gwintem lewoskrętnym na wkręt blokujący.
Po złożeniu wkład jest pojedynczą jednostką i działa w następujący sposób. Tuleja cylindryczna z gwintem toczy się wokół gwintu krzywek, nie ma natomiast możliwości ruchu wzdłużnego. Ten ruch po powierzchni podstawy jest wymuszany przez krzywki. Ponieważ podstawa ma kształt stożka, krzywki poruszające się wzdłużnie są jednocześnie zmuszane do zbliżania się do siebie w kierunku poprzecznym.
W uchwytach z kluczem na powierzchni montowany jest dodatkowy pierścień blokujący z gwintowanym radełkowaniem. Po tym gwincie porusza się koło zębate, którego wał drążony jest wprowadzany do gniazda na tulei. Napęd tego koła zębatego odbywa się poprzez obrót klucza. Koło zębate krążąc wokół pierścienia obraca tuleję regulacyjną.
Bezkluczykowy uchwyt wiertarski.
Wkład jest montowany na głównym wale wiertarki elektrycznej z otworem w jego podstawie. Albo się skręca (zapięcie gwintowane), albo ciasno dopasowuje się do stożka (zapięcie stożkowe). Przez otwór w podstawie wkład jest mocowany śrubą blokującą z gwintem lewoskrętnym. Aby to zrobić, szczęki są całkowicie rozwiedzione, a śruba jest pionowo wkładana do otworu i skręcana w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
Ci, którzy zdemontowali wkład, wiedzą, że najpierw należy go wyjąć z trzonu wiertła. Usuwanie odbywa się w następujący sposób. Gąbki są całkowicie rozwiedzione. Wkrętak krzyżakowy odkręca śrubę blokującą, która znajduje się wewnątrz i na dole uchwytu między krzywkami. Śruba jest odkręcana zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Następnie wiertło jest ustalane w stanie stacjonarnym, a wkład jest odkręcany zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Zwykle po użyciu narzędzie jest mocno zamocowane na wale. Więc musisz się postarać.
Schemat urządzenia mechanizmu udarowego wiertarki.
Korpus wiertarki należy zacisnąć w imadle, a uchwyt odkręcić kluczem gazowym. Aby nie uszkodzić tulei, pomiędzy kluczem a tuleją należy zastosować uszczelkę. Jeśli taki wysiłek nie wystarczy, można użyć dwóch kluczy. Za pomocą jednego klucza wał wiertarki elektrycznej jest mocno zamocowany, a uchwyt obraca się z drugim kluczem.
Uchwyt do mocowania stożkowego jest znacznie łatwiejszy do usunięcia. Wiertło jest zamocowane w pozycji pionowej w dół. Od tyłu końcową powierzchnię wkładu najpierw lekko uderza się młotkiem na całej powierzchni. Następnie, mocniejszymi uderzeniami w kilku miejscach, nabój zostaje zbity z wału. Aby równomiernie rozłożyć siłę, możesz zainstalować klucz na powierzchni i uderzyć.
Schemat urządzenia mocującego.
Pytanie, jak szybko zdemontować uchwyt wiertarski, rozwiązuje się w następującej kolejności. Element mocuje się w imadle, najlepiej poprzez uszczelkę z miękkiego metalu. Najpierw odkręca się górną nakrętkę zębatą. Możesz użyć klucza gazowego, ale należy to zrobić ostrożnie, aby nie uszkodzić nakrętki. Najpierw nasmaruj olejem. Łożysko i podkładka są następnie usuwane.
Wkład jest usuwany z imadła, a tuleja jest ręcznie odkręcana od podstawy. Jeśli tuleja jest zakleszczona, wkład można zdemontować tylko przy użyciu siły. Aby to zrobić, jest ponownie zaciśnięty w imadle, ale tyłem do góry. Olej wlewa się między podstawę a rękaw. Za pomocą klucza gazowego odkręca się podstawę.
Jeśli istnieje dolna nakrętka zabezpieczająca lub pierścień, należy je najpierw usunąć.
Z rękawa zdejmowana jest podstawa. Krzywki są usuwane z pierścieni prowadzących i usuwane ze stożkowej części podstawy. Rozwiązano problem z demontażem.
Czasami dochodzi do sytuacji, gdy wyjęcie uchwytu z wału wiertła jest bardzo trudne. W takim przypadku można wyjąć uchwyt wraz z wałem.Aby to zrobić, najpierw otwiera się korpus narzędzia. Otwierając klamrę mocującą, zwolnij pierścień ustalający. Następnie koło zębate i klucz są usuwane, za pomocą których koło zębate jest mocowane na wale. Pierścień ustalający, łożysko i sprężyna są kolejno usuwane z wału. Uchwyt wraz z wałem jest usuwany z korpusu narzędzia.
Po zdemontowaniu wkładu należy dokładnie sprawdzić wszystkie szczegóły. Naprawy są łatwe do wykonania, jeśli części nie są uszkodzone, a zakleszczenie jest spowodowane dostaniem się metalowych wiórów do sąsiednich części. W takim przypadku wystarczy dokładnie spłukać wszystkie części olejem lub naftą. Aby to zrobić, możesz użyć miękkiego pędzla. Po wyczyszczeniu części możesz złożyć w odwrotnej kolejności, ale ręcznie, bez większego wysiłku.
Najczęściej usterka jest spowodowana zużyciem lub uszkodzeniem powierzchni gwintowanych i zębatych. Jeżeli uszkodzenia te są niewielkie i mają charakter lokalny, można spróbować je wyeliminować poprzez szlifowanie pilnikiem lub papierem ściernym. W przypadku, gdy szlifowanie nie pomaga, wkład należy całkowicie wymienić.
VIDEO
W przypadku konieczności wymontowania i zdemontowania elektrycznego uchwytu wiertarskiego należy przygotować następujące narzędzie:
imadło;
szczypce;
Śrubokręt;
młot;
drewniany młotek;
dłuto;
plik;
piaskowanie skóry;
kutas;
Maselniczka;
klucz gazowy;
Klucz nastawny;
zestaw kluczy;
szydło;
plik;
suwmiarka.
VIDEO
Kwestia demontażu wkładu jest rozwiązywana na różne sposoby. Czasami jest to bardzo łatwe, a czasami pojawiają się komplikacje. W każdym razie możesz zdemontować wkład i odbywa się to ręcznie.
W wiertarkach elektrycznych do bezpiecznego mocowania wierteł stosuje się specjalne urządzenie zwane uchwytem. W wiertarkach domowych najczęściej stosuje się uchwyty krzywkowe. Przy intensywnym użytkowaniu mogą zawieść i wymagać wymiany lub naprawy. Podczas tych operacji często pojawiają się problemy. Jak więc wyjąć wkład z trzonu wiertła, rozebrać go na części składowe i wymienić na nowy?
Uchwyty zaciskowe do wiertarek domowych dostępne są w trzech wersjach:
Korpus uchwytu szczęki klucza wykonany jest w postaci wydrążonej, hartowanej tulei cylindrycznej (tulejki), na której zewnętrznej powierzchni zamontowane jest obrotowe jarzmo regulacyjne. Z jednej strony cylinder osadzony jest na wale napędowym wiertarki, a z drugiej strony znajdują się krzywki (płatki) do mocowania narzędzia tnącego (wiertła, gwintowniki, rozwiertaki itp.). Gdy tuleja regulacyjna obraca się, stalowe krzywki poruszają się wzdłuż prowadnic za pomocą specjalnego gwintu. Jeśli zbliżą się do siebie, wiertło jest zaciśnięte. Jeśli odbiegają od siebie, narzędzie zostaje zwolnione. Podejście i odległość krzywek zależy od kierunku obrotu klatki. Niezawodne zamocowanie wiertła zapewnia mocne dokręcenie uchwytu wiertarskiego. W tym celu stosuje się specjalny klucz lub szybkomocujący - na uchwytach szybkomocujących - sprzęgło.
Klucz pomaga mocno zacisnąć wiertło i łatwo odkręcić kołnierz regulacyjny. W uchwytach krzywkowych mocowane są wiertła o różnych średnicach z chwytem cylindrycznym. Najczęściej wkłady domowych wiertarek elektrycznych są przeznaczone do wierteł o średnicy od 0,8 do 10 mm lub od 1,5 do 13 mm.
Urządzenie mocujące musi umożliwiać wiercenie otworów z akceptowalną dokładnością. Ale z biegiem czasu gniazda na wale i na krzywkach zużywają się, wkład zaczyna bić. Oznacza to, że obszar roboczy wiertła zaczyna się obracać z boku na bok podczas obrotu, a otwór jest wiercony z odchyleniami zarówno w miejscu, jak i średnicy. Zużycie krzywek nie pozwala na bezpieczne zamocowanie wierteł i zatrzymują się po załadowaniu. Wyjście jest tylko jedno - wymienić zużyty wkład na nowy.
Do montażu uchwytu na wale napędowym wiertarki stosuje się połączenie gwintowane lub stożek Morse'a. Wizualna kontrola wiertarki elektrycznej nie zawsze pomoże zasugerować sposób mocowania uchwytu wiertarskiego.Może o tym informować oznaczenie na wkładzie: jest on wybity na jego powierzchni.
Rozmiar stożka Morse'a (zgodnie z GOST 9953-82) składa się z 9 wartości: od B7 do B45. Im większa liczba po literze B, tym większa średnica stożka.
Tak więc po znalezieniu oznaczenia „B” na powierzchni wkładu możemy stwierdzić, że jest to urządzenie ze stożkową podstawą montażową. Dzięki tej metodzie mocowania wkład można łatwo wyjąć. Wystarczy użyć stempla i młotka metalowego.
VIDEO
Do mocowania zacisku wiertarskiego do elektrycznej wiertarki domowej za pomocą połączenia gwintowego stosuje się dwa rodzaje gwintów:
cal (dla modeli zagranicznych);
metryczny (od rosyjskich producentów).
Na powierzchni korpusu gwintowanego uchwytu nanoszony jest następujący rodzaj oznaczenia: 1,5–13 1/2 - 20UNF lub 1,5–13 M12x1,25.
Odwracalny uchwyt gwintowany posiada lewoskrętną śrubę do mocowania. Musisz znać ten niuans podczas wyjmowania uszkodzonego wkładu. Aby dostać się do łba śruby konieczne jest zatopienie krzywek w tulei do awarii. Gdy tylko łeb śruby będzie widoczny, należy ją odkręcić hartowanym śrubokrętem krzyżakowym w prawo w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Następnie zaciśnij klucz imbusowy w krzywkach i uderz go mocno w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Po wyrwaniu wkładu z miejsca łatwo się odkręci.
VIDEO
W innych modelach istnieją inne opcje montażu wkładu na gwincie. W niektórych przypadkach wkład jest całkowicie skręcony z gwintowanego końca wału. W innych przypadkach śrubę można przymocować specjalnym cienkim kluczem za pomocą wąskiego rowka. Główną trudnością jest przesunięcie wkładu z jego miejsca podczas odkręcania. Czasami jest to bardzo trudne. W każdym razie, aby wyjąć wkład, potrzebujesz: narzędzia do obróbki metalu, niezbędnych umiejętności i cierpliwości.
Aby wyczyścić krzywki, nasmaruj ruchome części i gwinty wkładu, należy go zdemontować. Demontaż jest niezbędny do naprawy i wymiany części, które uległy awarii. Oto krótka lista i sekwencja operacji demontażu uchwytu:
Wyjęty wkład stożkową częścią do góry, wyłożony drewnianymi uszczelkami, zaciskany jest przez sprzęgło w imadle.
Klucz gazowy ostrożnie odkręca nakrętkę karbowaną.
Łożysko jest wyciągnięte. Dostaje krążek.
Wkład jest usuwany z imadła.
Tuleja regulacyjna jest ręcznie odkręcana od podstawy. Jeśli się nie poddaje (zacina), to wkład przewraca się i jest ponownie ściskany przez sprzęgło w imadle. Na gwintowaną część złącza i podstawę wlewa się niewielką ilość oleju maszynowego. Następnie kluczem gazowym umiejętnie odkręca się podstawę od złącza.
Jeśli na dole znajduje się pierścień zabezpieczający lub nakrętka, są one usuwane.
Krzywki są wyciągane z pierścieni prowadzących i wyjmowane ze stożka podstawy.
Wszystkie części uchwytu wiertarskiego są dokładnie sprawdzane. W przypadku wykrycia zużytych, zdeformowanych lub uszkodzonych części są one odrzucane i wymieniane.
Montaż uchwytu odbywa się w odwrotnej kolejności. Jednocześnie wszystkie ruchome części są smarowane specjalnym smarem. Najlepiej używać smaru zalecanego przez producenta.
Procedura demontażu wkładów innych modeli może być inna. Zależy to od rodzaju wkładu, jego konstrukcji i producenta wiertła. Aby samodzielnie zdemontować uchwyt wiertarski, musisz spełnić trzy warunki:
dysponować niezbędnym zestawem narzędzi;
mieć umiejętności ślusarskie;
być osobą o stabilnej, zrównoważonej psychice.
Aby zapobiec problemom z wiertłem, musisz umieć prawidłowo nad nim pracować. Wiertarka to wszechstronne narzędzie, które można wykorzystać do wiercenia w drewnie i metalu, plastiku i płytkach, kamieniu i szkle, betonie i cegle. W życiu codziennym zwykle stosuje się wiertarkę udarową o średniej mocy. Wyposażony jest we wkład systemu SDS, który został wynaleziony przez firmę BOSH.Uchwyt SDS nie jest szczególnie dokładny, ale idealnie nadaje się do wiercenia w betonie, kamieniu, cegle. To znaczy te materiały budowlane, w których potrzebne jest wiercenie z ciosem.
Do bardziej precyzyjnego wiercenia elementów metalowych i drewnianych posiada specjalny adapter do mocowania klucza krzywkowego zaciskowego lub uchwytu bezkluczowego. Wiertło nie może wykonywać prac frezarskich. Uchwyt wiertarski nie jest przeznaczony do ładowania bocznego i szybko ulegnie awarii. Ogromne znaczenie ma:
prawidłowy dobór wiertła;
prawidłowe ostrzenie części tnącej wiertła;
obowiązkowe oznaczenie środka otworów rdzeniem.
Konieczne jest umiejętne skorzystanie z wyboru pożądanej prędkości, posuwu, trybu pracy, w zależności od materiału obrabianego przedmiotu. Wszystkie te czynniki bezpośrednio wpływają na niezawodne działanie uchwytu wiertarskiego.
Nabój leci? Taki problem jest dość powszechny nawet w przypadku nowych wierteł ze stożkowym pasowaniem uchwytu podczas wiercenia głębokiego otworu. Musisz podnieść wiertło, aby uwolnić je od wiórów, iw tym momencie nabój wylatuje ze stożka. Sytuację można skorygować, zwiększając napięcie wstępne w wiązaniu stożkowym. W tym celu wkład jest podgrzewany w oleju lub piekarniku do temperatury 110 stopni i osadzony na zimnym trzpieniu wiertarskim.
Praca wiertarki zawsze odbywa się w brudnych warunkach. Są to kurz, brud, wióry, trociny i inne drobne zanieczyszczenia. Jeśli te zanieczyszczenia dostaną się do uchwytu, mogą spowodować zakleszczenie połączeń gwintowanych, w szczególności na krzywkach. Jest tylko jedno wyjście. Wymaga demontażu wkładu, oczyszczenia i umycia ruchomych części. Przed montażem wszystkie ruchome części są smarowane litem. Szczególnie dużo odpadów wlewa się do wkładu podczas wiercenia powierzchni sufitowych. Tutaj możesz pomyśleć o zabezpieczeniu wkładu połową małej gumowej kulki.
Bicie uchwytu może być spowodowane różnymi przyczynami. Na przykład zużyty jest stożek Morse'a. Można to sprawdzić farbą. Na stożek nakładana jest jednolita warstwa, montowany jest wkład. Następnie ślad, który zostawił na stożku, jest usuwany i badany. Innym powodem może być nierównomierne zużycie krzywki. W takim przypadku należy je zmienić. Ale częściej wymieniają zepsuty wkład na nowe urządzenie mocujące.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
W zręcznych rękach wiertarka domowa zdziała cuda. Służy do wiercenia otworów w twardych i miękkich materiałach. Uchwyt wiertarski jest ważną częścią wiertarki. To on zapewnia niezawodność mocowania wiertła i dokładność wiercenia. Dlatego bardzo ważne jest, aby mistrz domu mógł samodzielnie wykonać drobne naprawy i wymianę tej części urządzenia.
