VIDEO 2. Naprawa przewodu zasilającego wiertarki elektrycznej Aby rozwiązać problem, musisz zdjąć jedną z bocznych osłon obudowy. Za pomocą testera sprawdź integralność kabla.
Aby zastąpić przycisk regulatorem prędkości wystarczy zdjąć pokrywę obudowy, odłączyć przewody od regulatora. Nowy regulator montuje się w tym samym miejscu i podłącza zgodnie ze schematem. Jeśli nie ma schematu, to przed wyjęciem starego regulatora należy naszkicować schemat połączeń.
3. Wewnątrz obudowy pojawiły się iskry
Być może tutaj są główne awarie wiertarek elektrycznych dowolnej marki.
Nie powinieneś od razu biegać i kupować nowej wiertarki, możesz samodzielnie zdemontować i wymienić część.
Uchwyt jest centralnym elementem wiertła, ponieważ to on trzyma wiertło i wprawia je w ruch. W zależności od sposobu mocowania wiertła istnieją dwa jego rodzaje:
W produktach typu klucz istnieje dodatkowe połączenie zębate między częściami, a ruch zębatki realizowany jest za pomocą specjalnego klucza. Model szybkomocujący charakteryzuje się prowadzeniem tulei na wierzchu gwintu, z zastrzeżeniem ręcznego obracania tulei.
Ponadto naboje rozróżnia się zgodnie z metodą mocowania do wiertła:
Modele gwintowane są przykręcane wzdłuż gwintu;
Modele stożkowe na końcu są wyposażone w zwężający się otwór, w którym zamocowany jest stożkowy trzpień wału.
Sam mechanizm jest montowany wewnątrz podstawy wału w kształcie stożka, na którego górnej stronie znajdują się pierścienie, przez które przechodzą krzywki. Na tych elementach montowana jest tuleja cylindryczna, a następnie na przedniej stronie wkładu montowana jest podkładka z łożyskiem pierścieniowym. Na koniec wszystko zabezpieczone nakrętką zębatą.
Pośrodku tylnej podstawy wkładu znajduje się otwór umożliwiający zamontowanie trzonka na wiertarce. Może mieć kształt stożka lub walca, na co ma wpływ rodzaj części. Ponieważ ten otwór nie jest przelotowy, na powierzchni zakrywającej koniec znajduje się kolejny z gwintem na śrubę blokującą.
Podczas pracy wkładu tuleja dzięki gwintowi wprawia w ruch krzywki, które zaczynają poruszać się wzdłużnie, zbliżając się w ten sposób do siebie. Ustalenie złamania części jest dość proste: gdy wiertło pracuje, wiertło zaczyna się poruszać z boku na bok, przez co otwór jest nierówny i niedokładny. Jest to spowodowane zużyciem i zatrzymaniem krzywek, które powinny go mocno naprawić. Ponadto świder może nagle się zatrzymać podczas pracy, co najprawdopodobniej jest spowodowane zacięciem się gwintów krzywki.
Tak więc, jeśli wiertło nie działa, pierwszym krokiem jest sprawdzenie wkładu: może być konieczna wymiana, nasmarowanie lub oczyszczenie niektórych części. Przed wyjęciem i demontażem należy przygotować niezbędne narzędzia:
Imadło;
klucz gazowy;
Śrubokręt;
olejarka;
Młot;
Szczypce;
Miękka szczoteczka.
Niektóre narzędzia będą potrzebne bezpośrednio podczas naprawy części, a niektóre mogą w ogóle nie być potrzebne, zwłaszcza jeśli nie wystąpiły trudności podczas demontażu. Ogólnie demontaż uchwytu wiertarskiego odbywa się w kilku etapach:
Konieczne jest wyjęcie części z wiertarki i zamocowanie jej w imadle, wcześniej umieszczając uszczelki z tkaniny lub drewna;
Następnie nakrętkę zębatą, uprzednio nasmarowaną olejem, należy ostrożnie odkręcić kluczem gazowym;
Następnie możesz zdjąć łożysko z podkładką;
Teraz musisz wyjąć produkt z imadła i przekręcić rękaw własnymi rękami;
Na dole może znajdować się pierścień lub nakrętka zabezpieczająca, które również należy usunąć;
Podstawa jest ostrożnie usuwana ze złącza;
Krzywki są wyciągane z pierścieni prowadzących i wyjmowane z podstawy.
W ten sposób produkt jest zdemontowany. Może nie być możliwe wydobycie bazy za jednym razem. W tej sytuacji będziesz musiał ponownie zamocować wkład w imadle, teraz tylną stroną do góry i nasmarować gwinty między nakrętką a podstawą. Ponadto należy ostrożnie i ostrożnie odkręcić nakrętkę, ponieważ nieprawidłowe działania mogą ją uszkodzić.
Po demontażu należy dokładnie obejrzeć każdą część wkładu. Jeśli wszystkie elementy są nienaruszone i nieuszkodzone, to naprawa nie sprawi trudności. Zwykle usterka jest spowodowana zatkaniem sąsiednich części różnymi zanieczyszczeniami. W takim przypadku należy dobrze przedmuchać i spłukać olejem za pomocą miękkiej szczoteczki.
Kolejna awaria wkładu może być spowodowana uszkodzeniem gwintów i zębów lub ich zużyciem. W przypadku niewielkich miejscowych uszkodzeń można podjąć próbę rozwiązania problemu poprzez szlifowanie. A jeśli to nie pomoże, konieczna jest jego całkowita wymiana.
W każdym razie montaż tej części odbywa się ręcznie w odwrotnej kolejności, bez większych trudności.
Aby wiertarka służyła jak najdłużej, konieczna jest jej odpowiednia obsługa. Tak więc niemożliwe jest wykonywanie prac tokarskich i frezarskich za pomocą wiertła, w przeciwnym razie narzędzie bardzo szybko zawiedzie. Szczególną uwagę należy zwrócić na dobór wiertła i ostrzenie jego strony tnącej, gdyż ma to bezpośredni wpływ na sam uchwyt. Jeśli wiertarka jest używana bardzo często, należy pomyśleć o pewnym zabezpieczeniu wiertarki i uchwytu przed gruzem i kurzem, aby zapobiec zakleszczeniu i pęknięciu części.
W chwili obecnej intensywnie zajmuję się pracami remontowo-gospodarczymi wokół domu. Musisz dużo wiercić. Korzystanie z jednej wiertarki elektrycznej jest więcej niż trudne, ponieważ musisz ciągle zmieniać wiertarki. Dlatego zawsze były dwie wiertarki elektryczne i klamra do delikatnego rozwiercania otworów na duże średnice. Postanowiłem więc dodać do tego arsenału wiertarkę ręczną do pogłębiania otworów, nawet jeśli jest stara, ale działająca. Tyle że wkładkę trzeba po prostu uporządkować – mocno się obraca, a bicie ma sporą ilość.
Tak więc wkład musi zostać zdemontowany. Przyjrzałem się, co w takich przypadkach oferuje wirtualna przestrzeń Internetu – wszystko jest bardzo jasne, ale nieco skomplikowane, bo np. proponuje się wykonanie operacji demontażu za pomocą dziurkacza elektrycznego. A jeśli po prostu podniesiesz nabój i użyjesz młotka i metalowego wybijaka do demontażu?
VIDEO
Uwierz, że udany demontaż jest zawsze gwarantowany, a uszkodzenie węzłów uchwytu jest wykluczone. Wygodny metalowy wybijak ma kształt cylindryczny z płaskimi końcami o średnicy odpowiadającej największej średnicy wiertła dla tego wkładu. Młotek 150 - 200 gr.
Mamy korpus uchwytu, trzy gwintowane krzywki, klips i dwie połówki, które znam jako „rusk”. Teraz zeskrob wszystko z rdzy, spłucz naftą, wytrzyj do sucha i usuń wszelkie zadziory i siniaki pilnikiem.
To są krzywki, trzymają wiertło podczas pracy. Powinny mieć dokładnie taki sam kształt i rozmiar, jak bracia bliźniacy. A tego nie widać na zdjęciu.
Użyłem małej elektrycznej szlifierki podpiętej do regulatora obrotów, jedyny sposób można spróbować coś zrobić. I nie spiesz się.
I w miarę możliwości „na oko”, doprowadzał krzywki do identyczności możliwej w takich przypadkach. Nie szlifuj nadmiaru - będą spędzać czas w miejscu instalacji.
Montaż w odwrotnej kolejności. Ponieważ wszystko zostało już przetworzone za pomocą pilnika, wkład jest znacznie łatwiejszy w montażu niż w demontażu. Smarowanie nie jest jeszcze wymagane.
Ponieważ okrągły pilnik jest wkładany do uchwytu w celu zakończenia naprawy, krzywki są lekko do niego dociskane, a pilnik jest kilkakrotnie obracany w krzywkach za pomocą szczypiec. Najważniejsze, aby nie przesadzić, w przeciwnym razie krzywki mogą nieodwracalnie stać się bezużyteczne.
W rezultacie zaostrzone krawędzie wewnętrzne uzyskują całkowitą jednolitość, a powstałe nacięcia poprzeczne pomagają lepiej trzymać wiertło. A teraz czas na wlanie do wkładu kilku kropel gęstego oleju. Teraz uchwyt wiertarski obraca się lekko nawet ręcznie, jest bicie, ale jest to akceptowalne, a nie takie jak było. Babay, Barnaul, dzielił drogę wyjścia z trudnej sytuacji.
Wśród rzemieślników domowych najpopularniejsze są dwa rodzaje wkładów wiertniczych - klucz (koło zębate) i szybkozaciskowy (BZP). Postaramy się przeanalizować cechy działania tych konkretnych wkładów w tym artykule i kompleksowo podkreślić wszystkie główne niuanse i trudności w pracy z nimi.
Najpopularniejszymi wiertarkami i wkrętarkami domowymi są uchwyty zębate i uchwyty bezkluczowe.
Zgodnie z ich konstrukcją zaciski wierteł dzielą się na dwa główne typy:
uchwyt koronowo-zębaty, mocowanie chwytu narzędzia, w którym odbywa się za pomocą specjalnego klucza;
bezkluczowy uchwyt wiertarski (BZP), w którym tuleja mocująca jest napędzana przez jej ręczny obrót.
Odmiany wkładów do wierteł
Szczękowe uchwyty zaciskowe, montowane na nowoczesnych wiertarkach, pozwalają na pewne zamocowanie narzędzia, którego średnica chwytu mieści się w zakresie 1–25 mm. Urządzenia tego typu są praktycznie pozbawione wad, z których najważniejszą jest ich stosunkowo wysoki koszt.
Najpopularniejszym typem urządzenia mocującego montowanego w nowoczesnych modelach wierteł jest uchwyt bezkluczowy (BZP).Zablokowanie narzędzia w uchwycie kategorii BZP zajmuje tylko kilka sekund i nie ma potrzeby używania specjalnego klucza. Mocowanie chwytu narzędzia odbywa się poprzez ręczne obracanie tulei regulacyjnej, na której zewnętrznej powierzchni naniesiona jest falistość, co ułatwia tę procedurę. W celu regulacji mechanicznego uderzenia wytworzonego w chwyt narzędzia, w tego typu zacisku przewidziano specjalne urządzenie blokujące.
Aby zamocować wiertło, przytrzymaj dolną tuleję jedną ręką, a drugą dokręć górną tuleję zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Do najistotniejszych wad BZP należy zaliczyć to, że w przypadkach, gdy elementy jego mechanizmu zużywają się, nie mocuje on pewnie chwytów wierteł wielkośrednicowych. Powoduje to obracanie się narzędzia podczas pracy.
W porównaniu do urządzeń mocujących kategorii BZP, uchwyty zębate do wyposażenia wiertarki zapewniają niezawodne mocowanie narzędzia w każdej sytuacji. Użytkownicy, którzy często pracują z wiertarkami elektrycznymi, preferują ten rodzaj uchwytu. Jedyną istotną wadą takich urządzeń jest to, że klucz, którym są aktywowane, jest dość łatwy do zgubienia. Tymczasem wystąpienia takiego problemu można łatwo uniknąć, jeśli zaraz po zdobyciu wiertła przymocujemy klucz do drutu urządzenia taśmą izolacyjną lub zwykłą linką.
Średnica chwytu bitu mocowanego w mini uchwycie zależy od kalibru tulei zaciskowej
Dużą popularnością cieszy się również uchwyt wiertarski mini montowany na kompaktowych urządzeniach wiertniczych. Te ostatnie są aktywnie wykorzystywane przez jubilerów. Mini uchwyt należy do kategorii uchwytów bezkluczowych do śrubokręta lub lekkiej wiertarki. Tak mały uchwyt, wykonany głównie z mosiądzu, służy do mocowania narzędzi o średnicy trzonka w zakresie 0,1–4,5 mm.
Klasyczny uchwyt wiertarski to zacisk lub krzywka. Mogą mocować nie tylko różne narzędzia z okrągłym chwytem, ale także cylindryczne przedmioty obrabiane do dalszej obróbki. Głównymi elementami konstrukcyjnymi uchwytów szczękowych są:
cylindryczny korpus;
pierścień nastawczy lub tuleję obracającą się na zewnętrznej powierzchni obudowy;
mechanizm krzywkowy lub tuleja zaciskowa montowana wewnątrz korpusu urządzenia.
Konstrukcja uchwytu krzywkowego (koła zębatego) z kluczem
Z kolei mechanizm tulei, którego elementy wykonane są z hartowanej stali, składa się z trzech absolutnie identycznych krzywek, które podczas obracania się pierścienia nastawczego lub tulei jednocześnie zbliżają się do siebie, zapewniając w ten sposób niezawodne mocowanie chwytu narzędzia. We wczesnych modelach uchwytów do wiertarek mechanicznych krzywki tulei zbiegały się z powodu obrotu koła regulacyjnego, teraz służy do tego tuleja regulacyjna.
Z jednej strony uchwyty wiertarskie są instalowane na wale używanego sprzętu, az drugiej wkładane jest w nie narzędzie, za pomocą którego zostanie wykonana obróbka. Uchwyty szczękowe zaciskowe służą głównie do mocowania w nich następujących narzędzi:
wiertarki;
noże;
krany z chwytami o małej średnicy.
Uchwyt wiertarski przeznaczony jest do mocowania wierteł z chwytem cylindrycznym lub sześciokątnym.
Pytanie, jak wyjąć wkład z wiertła, który jest na nim zamocowany za pomocą połączenia gwintowego, pojawia się dość często wśród domowych rzemieślników. Konieczne jest usunięcie takiego zacisku, biorąc pod uwagę fakt, że jest on instalowany za pomocą niestandardowego gwintu lewoskrętnego.
Gwintowany element urządzenia zaciskowego znajduje się w jego wewnętrznej części, dlatego należy najpierw maksymalnie wysunąć szczęki zaciskające, co zapewni dostęp do śruby mocującej, którą odkręca się zwykłym śrubokrętem krzyżakowym. W wiertarkach bez takiej śruby uchwyt jest po prostu wykręcany z wału bez wyżej opisanych prac przygotowawczych.
Łeb śruby blokującej może być krzyżakowy, płaski, sześciokątny, a nawet gwiazdowy
VIDEO
Śruba z gwintem lewoskrętnym, za pomocą której gwintowany uchwyt mocowany jest do wiertła, może z czasem ulec zużyciu. Aby przywrócić niezawodność takiego połączenia, możesz wykonać następujące czynności:
włóż śrubokręt krzyżakowy w łeb śruby mocującej na wiertarce;
lekkimi uderzeniami młotka wkręcić śrubę w gwintowany otwór.
Takie działania nie zaszkodzą jednostce mocującej wiertła, ale pozwolą dokładniej i niezawodnie zamocować na nim urządzenie mocujące.
Zastąpienie gwintowanego uchwytu wiertarką można również wykonać za pomocą klucza 14, co znacznie upraszcza ten proces. Aby nie popełnić błędów, gdy masz zamiar zdemontować wkład tego typu, możesz najpierw zapoznać się z materiałem teoretycznym na ten temat i obejrzeć odpowiedni film.
VIDEO
Nie ma nic skomplikowanego w wymianie zużytego wkładu na wiertarkę. W tym celu wystarczy zakupić odpowiednie urządzenie mocujące, wyjąć stare z wiertarki i zainstalować na nim nowe. Jednocześnie należy pamiętać, że dwa rodzaje wkładów można zainstalować zarówno na konwencjonalnej, jak i na miniwiertarce:
ze stożkowym połączeniem;
gwintowany.
Wkłady, dla których do montażu na wiertarce używany jest gwint, są usuwane i mocowane zgodnie z powyższym schematem. Podczas wymiany takiego urządzenia nie wystarczy wiedzieć, że jest gwintowane, ważne jest również, aby wziąć pod uwagę oznaczenie, które jest na nim koniecznie nałożone. Takie uchwyty mocujące można oznaczyć w następujący sposób:
Oznakowanie gwintowanego uchwytu
Odstęp 1,5–13, występujący w danych oznaczenia, wskazuje minimalną i maksymalną średnicę zainstalowanego narzędzia skrawającego. Zasady wymiany uchwytu wiertarskiego sugerują, że nowe urządzenie mocujące musi mieć oznaczenie całkowicie identyczne z oznaczeniem starego.
Z pytaniem, jak wymienić uchwyt stożkowy na wiertła, wszystko jest nieco prostsze. Na tego typu urządzeniach można również nanosić różne oznaczenia, a mianowicie:
Znakowanie uchwytu stożkowego Morse'a
Aby wymienić wkład tego typu na wiertło, wystarczy wybrać urządzenie mocujące z odpowiednim oznaczeniem i włożyć jego gniazdo w stożkowy otwór urządzenia wiertniczego. Nawigacja w takim oznaczeniu jest dość prosta: litera „B” oznacza, że jest to wkład typu stożkowego, a liczba wskazuje średnicę dolnej części otworu montażowego.
Zdejmowanie uchwytu stożkowego z wiertła jest tak samo proste, jak jego instalacja. Aby wykonać tę procedurę, wystarczy wybić zacisk z wywierconego otworu, do którego używany jest konwencjonalny młotek. Możesz również zapoznać się ze szczegółami montażu i demontażu uchwytu stożkowego wiertarki elektrycznej, oglądając odpowiedni film.
W radzieckich wiertłach po prostu wybito nabój z mocowaniem stożkowym, konstrukcja skrzyni biegów pozwalała na taką nieuprzejmość. Aby wyjąć wkład nowoczesnych modeli, musisz użyć ściągaczy lub specjalnych narzędzi
Jak zdemontować uchwyt śrubokręta lub wiertarki? Procedura ta musi być wykonywana okresowo w celu konserwacji urządzenia (czyszczenie i smarowanie wszystkich jego elementów wewnętrznych), a także jego drobnych napraw. Pozwala to znacznie wydłużyć żywotność wkładu.
Podczas demontażu wkładu należy zastanowić się, do jakiego typu należy.Koncentrując się na instrukcjach lub wideo, należy jak najdokładniej wykonać wszystkie kroki demontażu takiego urządzenia, aby nie uszkodzić jego elementów składowych. Po zakończeniu wszystkich czynności konserwacyjnych lub naprawczych elementów uchwytu wiertarskiego należy go ponownie zmontować w odwrotnej kolejności.
Jeśli elementy konstrukcyjne są mocno zużyte i nie ma możliwości ich odtworzenia, lepiej wymienić cały mechanizm, co będzie znacznie tańsze niż jego naprawa.
VIDEO Wiertarka jest jednym z najczęściej używanych narzędzi w domu. Ale czasami pojawia się pytanie, jak zdemontować uchwyt wiertarski. Przy całej niezawodności narzędzia czasami zawodzi. Jedną z przyczyn może być awaria wkładu.
Schemat ideowy wiertarki elektrycznej.
Konstrukcja wkładu jest dość prosta i prawie wszystkie wiertarki mają podobne elementy. Jednocześnie zwarty układ części i wytrzymałość mocowania mogą powodować trudności. Kwestia demontażu narzędzi często staje się dość istotna.
Uchwyt wiertarski bez sprężyn.
Nabój jest ważnym elementem w konstrukcji każdego rodzaju wiertarki - wiertarki udarowej lub wkrętarki. Zapewnia mocne zamocowanie wiertła i przeniesienie ruchu obrotowego z wału na niego. Na podstawie cech funkcjonalnych można wyróżnić dwa główne węzły - system mocowania wiertła oraz system mocowania uchwytu do wału głównego wiertła.
Zgodnie z mechanizmem mocowania wiertła wyróżnia się uchwyt krzywkowy stosowany w większości wierteł. Jego zasada działania opiera się na ruchu specjalnych metalowych gąbek (krzywek) umieszczonych na stożku. Walec, obracając się na stożkowej powierzchni, zapewnia ruch krzywek w kierunku poprzecznym, zbliżając je lub rozsuwając. W związku z tym wiertło umieszczone między szczękami jest zaciskane lub zwalniane w zależności od kierunku ruchu szczęk.
Elektryczne uchwyty wiertarskie różnią się sposobem prowadzenia cylindra (tuleja regulacyjna) wokół krzywek. Stosowane są dwie opcje - kluczowa (normalna) i szybkomocująca. Kluczowa metoda zakłada obecność dodatkowego uzębienia między elementami i jest realizowana za pomocą specjalnego klucza, który napędza koło zębate. Wersja szybkomocująca opiera się na prowadzeniu tulei po gwintowanej powierzchni wykonanej na krzywkach. Obrót rękawa odbywa się ręcznie.
Schemat klasycznego uchwytu wiertarskiego.
W zależności od sposobu mocowania na wale narzędzia uchwyty można podzielić na gwintowane i stożkowe. Gwintowane są nakręcane na wał dzięki połączeniu gwintowemu. Stożkowe stosować zasadę stożków Morse'a, tj. mają otwór końcowy w kształcie stożka, w który ciasno włożony jest stożkowy trzpień wału.
Elektryczny uchwyt wiertarski typu krzywkowego bezpiecznie mocuje wiertła z chwytem cylindrycznym o różnych średnicach w określonym zakresie. Najczęściej elementy produkowane są z gamą zainstalowanych wierteł 0,8-10 mm oraz 1,5-13 mm.
Cała konstrukcja uchwytu krzywkowego jest zamontowana na wewnętrznej tulei stożkowej (wału) - podstawie. Pierścienie prowadzące do krzywek są umieszczone na powierzchni podstawy. Same krzywki są wykonane z metalowych prętów i mają nacięcia gwintowane w postaci poprzecznych rowków na zewnętrznej powierzchni. W górnej części pręty są cięte w stożek. Rowki na wszystkich krzywkach są wykonane w taki sposób, że po wyrównaniu prętów rowki tworzą pojedynczy gwint.
Krzywki (trzy lub cztery części) są umieszczane na stożkowej powierzchni podstawy i przechodzą przez pierścienie prowadzące. Na górze podstawy z krzywkami zamontowana jest tuleja regulacyjna, wykonana w postaci cylindra z gwintem wewnętrznym podobnym do gwintu na krzywkach. Od przedniej strony wkładu szeregowo założona jest podkładka i łożysko pierścieniowe. Na koniec cała konstrukcja jest mocowana nakrętką z zębami na zewnątrz.
Popularne typy uchwytów wiertarskich.
Z tyłu pośrodku podstawy wykonano otwór do mocowania do trzonu wiertła. W zależności od rodzaju wkładu otwór ten ma postać gwintowanego cylindra lub niegwintowanego stożka. Dziura nie jest przez. Na powierzchni zatykającej otwór końcowy znajduje się kolejny otwór o mniejszej średnicy z gwintem lewoskrętnym na wkręt blokujący.
Po złożeniu wkład jest pojedynczą jednostką i działa w następujący sposób. Tuleja cylindryczna z gwintem toczy się wokół gwintu krzywek, nie ma natomiast możliwości ruchu wzdłużnego. Ten ruch po powierzchni podstawy jest wymuszany przez krzywki. Ponieważ podstawa ma kształt stożka, poruszające się wzdłużnie krzywki są jednocześnie zmuszane do zbliżania się do siebie w kierunku poprzecznym.
W uchwytach z kluczem na powierzchni montowany jest dodatkowy pierścień blokujący z gwintowanym radełkowaniem. Po tym gwincie porusza się koło zębate, którego wał drążony jest wprowadzany do gniazda na tulei. Napęd tego koła zębatego odbywa się poprzez obrót klucza. Koło zębate krążąc wokół pierścienia obraca tuleję regulacyjną.
Bezkluczykowy uchwyt wiertarski.
Wkład jest montowany na głównym wale wiertarki elektrycznej z otworem w jego podstawie. Albo się skręca (zapięcie gwintowane), albo ciasno dopasowuje się do stożka (zapięcie stożkowe). Przez otwór w podstawie wkład jest mocowany śrubą blokującą z gwintem lewoskrętnym. Aby to zrobić, szczęki są całkowicie rozwiedzione, a śruba jest pionowo wkładana do otworu i skręcana w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
Ci, którzy zdemontowali wkład, wiedzą, że najpierw należy go wyjąć z trzonu wiertła. Usuwanie odbywa się w następujący sposób. Gąbki są całkowicie rozwiedzione. Wkrętak krzyżakowy odkręca śrubę blokującą, która znajduje się wewnątrz i na dole uchwytu między krzywkami. Śruba jest odkręcana zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Następnie wiertło jest ustalane w stanie stacjonarnym, a wkład jest odkręcany zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Zwykle po użyciu narzędzie jest mocno zamocowane na wale. Więc musisz się postarać.
Schemat urządzenia mechanizmu udarowego wiertarki.
Korpus wiertarki należy zacisnąć w imadle, a uchwyt odkręcić kluczem gazowym. Aby nie uszkodzić tulei, pomiędzy kluczem a tuleją należy zastosować uszczelkę. Jeśli taki wysiłek nie wystarczy, można użyć dwóch kluczy. Za pomocą jednego klucza wał wiertarki elektrycznej jest mocno zamocowany, a uchwyt obraca się z drugim kluczem.
Uchwyt do mocowania stożkowego jest znacznie łatwiejszy do usunięcia. Wiertło jest zamocowane w pozycji pionowej w dół. Od tyłu końcową powierzchnię wkładu najpierw lekko uderza się młotkiem na całej powierzchni. Następnie, mocniejszymi uderzeniami w kilku miejscach, nabój zostaje zbity z wału. Aby równomiernie rozłożyć siłę, możesz zainstalować klucz na powierzchni i uderzyć.
Schemat urządzenia mocującego.
Pytanie, jak szybko zdemontować uchwyt wiertarski, rozwiązuje się w następującej kolejności. Element mocuje się w imadle, najlepiej poprzez uszczelkę z miękkiego metalu. Najpierw odkręca się górną nakrętkę zębatą. Możesz użyć klucza gazowego, ale należy to zrobić ostrożnie, aby nie uszkodzić nakrętki. Najpierw nasmaruj olejem. Łożysko i podkładka są następnie usuwane.
Wkład jest usuwany z imadła, a tuleja jest ręcznie odkręcana od podstawy. Jeśli tuleja jest zakleszczona, wkład można zdemontować tylko przy użyciu siły. Aby to zrobić, jest ponownie zaciśnięty w imadle, ale tyłem do góry. Olej wlewa się między podstawę a rękaw. Za pomocą klucza gazowego odkręca się podstawę.
Jeśli istnieje dolna nakrętka zabezpieczająca lub pierścień, należy je najpierw usunąć.
Z rękawa zdejmowana jest podstawa. Krzywki są usuwane z pierścieni prowadzących i wyjmowane ze stożkowej części podstawy. Rozwiązano problem z demontażem.
Czasami dochodzi do sytuacji, gdy wyjęcie uchwytu z wału wiertła jest bardzo trudne. W takim przypadku można wyjąć uchwyt wraz z wałem.W tym celu najpierw otwiera się korpus narzędzia. Zwolnienie zacisku mocującego powoduje zwolnienie pierścienia ustalającego. Następnie zdejmuje się koło zębate i klucz, za pomocą którego koło zębate jest przymocowane do wału. Pierścień ustalający, łożysko i sprężyna są sukcesywnie usuwane z wału. Uchwyt wraz z wałem jest usuwany z korpusu narzędzia.
Po zdemontowaniu wkładu wszystkie części należy dokładnie sprawdzić. Naprawy są łatwe do wykonania, jeśli części są nienaruszone, a zatarcie jest spowodowane przedostaniem się wiórów metalowych do sąsiednich części. W takim przypadku dobrze spłucz wszystkie części olejem lub naftą. Możesz do tego użyć miękkiego pędzla. Po wyczyszczeniu części można je zmontować w odwrotnej kolejności, ale ręcznie, bez większego wysiłku.
Najczęściej usterka jest spowodowana zużyciem lub uszkodzeniem powierzchni gwintowanych i ząbkowanych. Jeśli uszkodzenia te są niewielkie i mają charakter lokalny, można spróbować je wyeliminować poprzez szlifowanie pilnikiem lub papierem ściernym. Jeśli szlifowanie nie pomoże, uchwyt należy całkowicie wymienić.
VIDEO
Jeśli konieczne jest zdjęcie i demontaż uchwytu wiertarki elektrycznej, należy przygotować następujące narzędzie:
wice;
szczypce;
Śrubokręt;
młot;
drewniany młotek;
dłuto;
plik;
papier ścierny;
Szczotka;
olejarka;
klucz gazowy;
Klucz nastawny;
zestaw kluczy;
szydło;
plik;
suwmiarka.
VIDEO
Kwestia demontażu wkładu jest rozwiązywana na różne sposoby. Czasami jest to bardzo łatwe, a czasami pojawiają się komplikacje. W każdym razie możesz zdemontować wkład i odbywa się to ręcznie.
W wiertarkach elektrycznych do bezpiecznego trzymania wierteł stosuje się specjalne urządzenie zwane uchwytem. W wiertarkach domowych najczęściej stosowane są uchwyty krzywkowe. Przy intensywnym użytkowaniu mogą zawieść i wymagać wymiany lub naprawy. Podczas tych operacji często pojawiają się problemy. Jak więc wyjąć uchwyt z trzonka wiertła, rozebrać go na części składowe i wymienić na nowy?
Uchwyty zaciskowe do wiertarek domowych dostępne są w trzech wersjach:
Korpus uchwytu klucza wykonany jest w postaci hartowanej wydrążonej cylindrycznej tulei (tulejki), na której zewnętrznej powierzchni zamontowany jest obrotowy pierścień nastawczy. Z jednej strony cylinder jest przymocowany do wału napędowego wiertarki, a z drugiej strony znajdują się krzywki (płatki) do mocowania narzędzia tnącego (wiertła, gwintowniki, rozwiertaki itp.). Gdy pierścień nastawczy obraca się, stalowe krzywki poruszają się wzdłuż prowadnic za pomocą specjalnego gwintu. Jeśli zbliżą się do siebie, wiertło jest zaciśnięte. Jeśli odbiegają od siebie, narzędzie zostaje zwolnione. Zbieżność i odległość krzywek zależy od kierunku obrotu koszyka. Niezawodne zamocowanie wiertła zapewnia mocne dokręcenie uchwytu wiertarskiego. Aby to zrobić, użyj specjalnego klucza lub szybkozamykacza - na uchwytach szybkozamykających - złączki.
Klucz pomaga mocno chwycić wiertło i łatwo odkręcić kołnierz regulacyjny. W uchwytach szczękowych mocowane są wiertła o różnych średnicach z chwytem cylindrycznym. Najczęściej elektryczne uchwyty wiertarskie do użytku domowego są przeznaczone do wierteł o średnicy od 0,8 do 10 mm lub od 1,5 do 13 mm.
Urządzenie mocujące musi umożliwiać wiercenie otworów z akceptowalną dokładnością. Ale z biegiem czasu gniazda na wale i na krzywkach zużywają się, uchwyt zaczyna bić. Oznacza to, że obszar roboczy wiertła zaczyna się przesuwać z boku na bok podczas obrotu, a otwór jest wiercony z odchyleniami zarówno w miejscu, jak i średnicy. Zużycie szczęk nie pozwala na pewne zamocowanie wierteł i zatrzymują się pod obciążeniem. Wyjście jest tylko jedno - wymienić zużyty wkład na nowy.
Do montażu uchwytu na wale napędowym wiertarki stosuje się połączenie gwintowane lub stożek Morse'a. Wizualna kontrola wiertarki elektrycznej nie zawsze pomaga zasugerować, jak naprawić uchwyt wiertarski.Może o tym informować oznaczenie na wkładzie: jest on wybity na jego powierzchni.
Standardowy rozmiar stożka Morse'a (zgodnie z GOST 9953-82) składa się z 9 wartości: od B7 do B45. Im większa liczba po literze B, tym większa średnica stożka.
Tak więc po znalezieniu oznaczenia „B” na powierzchni wkładu możemy stwierdzić, że jest to urządzenie ze stożkową podstawą montażową. Dzięki tej metodzie mocowania wkład można łatwo wyjąć. Wystarczy użyć sztyftu i młotka stołowego.
VIDEO
Do zamocowania uchwytu wiertarskiego do elektrycznej wiertarki domowej za pomocą połączenia gwintowego stosowane są dwa rodzaje gwintów:
cal (dla modeli zagranicznych);
metryczny (od rosyjskich producentów).
Na powierzchni korpusu gwintowanego uchwytu nanoszone są oznaczenia typu: 1,5-13 1/2 - 20UNF lub 1,5-13 M12x1,25.
Odwracalny uchwyt gwintowany ma lewy gwint do mocowania. Musisz znać ten niuans podczas wyjmowania uszkodzonego wkładu. Aby dostać się do łba śruby konieczne jest zatopienie krzywek w tulei do awarii. Gdy łeb śruby jest widoczny, użyj utwardzonego śrubokręta krzyżakowego, aby odkręcić go zgodnie z ruchem wskazówek zegara w prawo. Następnie wciśnij klucz imbusowy w krzywki i uderz go mocno w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Po wyrwaniu wkładu można go łatwo odkręcić.
VIDEO
W innych modelach istnieją inne opcje mocowania wkładu do gwintu. W niektórych przypadkach uchwyt jest całkowicie skręcony z gwintowanego końca wału. W innych przypadkach śrubę można przymocować specjalnym cienkim kluczem za pomocą wąskiej szczeliny. Główną trudnością jest przesunięcie wkładu z jego miejsca podczas odkręcania. Czasami jest to bardzo trudne. W każdym razie, aby wyjąć wkład, którego potrzebujesz: narzędzie ślusarskie, niezbędne umiejętności i cierpliwość.
Aby wyczyścić krzywki, nasmaruj ruchome części i gwinty wkładu, należy go zdemontować. Demontaż jest niezbędny do naprawy i wymiany uszkodzonych części. Oto krótka lista kontrolna i sekwencja demontażu uchwytu:
Wyjęty wkład stożkową częścią do góry, wyłożony drewnianymi uszczelkami, zaciskany jest przez złączkę w imadle.
Za pomocą klucza gazowego ostrożnie odkręca się nakrętkę radełkowaną.
Łożysko jest wyciągnięte. Pralka wychodzi.
Wkład jest usuwany z imadła.
Tuleja regulacyjna jest ręcznie odkręcana od podstawy. Jeśli się nie poddaje (zakleszcza), to uchwyt obraca się i ponownie jest ściskany przez sprzęgło w imadle. Na gwintowaną część złącza i podstawę wlewa się niewielką ilość oleju maszynowego. Następnie kluczem gazowym umiejętnie odkręca się podstawę od złącza.
Jeśli pod spodem znajduje się pierścień zabezpieczający lub nakrętka, można je usunąć.
Krzywki są wyciągane z pierścieni prowadzących i wyjmowane ze stożka podstawy.
Wszystkie części uchwytu wiertarskiego są dokładnie sprawdzane. W przypadku znalezienia zużytych, zdeformowanych lub uszkodzonych części, są one odrzucane i wymieniane.
Uchwyt szczękowy jest montowany w odwrotnej kolejności. Jednocześnie wszystkie ruchome części są smarowane specjalnym smarem. Najlepiej używać smaru zalecanego przez producenta.
Procedura demontażu wkładów innych modeli może być inna. Zależy to od rodzaju uchwytu, jego konstrukcji i producenta wiertła. Aby samodzielnie zdemontować uchwyt wiertarski, muszą być spełnione trzy warunki:
dysponować niezbędnym zestawem narzędzi;
mieć umiejętności hydrauliczne;
być osobą o stabilnej, zrównoważonej psychice.
Aby uniknąć problemów z wiertłem, musisz umieć na nim poprawnie pracować. Wiertarka to wszechstronne narzędzie, z jej pomocą można wiercić w drewnie i metalu, plastiku i płytkach, kamieniu i szkle, betonie i cegle. W życiu codziennym zwykle używa się wiertarki udarowej o średniej mocy. Jest wyposażony we wkład do systemu SDS, który został wynaleziony przez firmę BOSH. Uchwyt SDS nie jest zbyt dokładny, ale idealnie nadaje się do wiercenia w betonie, kamieniu, cegle.To znaczy te materiały budowlane, w których potrzebne jest wiercenie z ciosem.
Do dokładniejszego wiercenia w częściach metalowych i drewnianych posiada specjalny adapter do mocowania klucza szczękowego lub uchwytu bezkluczowego. Wiertła nie wolno używać do frezowania. Uchwyt wiertarski nie jest przeznaczony do ładowania bocznego i szybko ulegnie awarii. Ogromne znaczenie ma:
właściwy wybór wiertła;
prawidłowe ostrzenie części tnącej wiertła;
obowiązkowe oznaczenie środka otworów za pomocą rdzenia.
Konieczne jest umiejętne skorzystanie z wyboru pożądanej prędkości, posuwu, trybu pracy, w zależności od materiału obrabianego przedmiotu. Wszystkie te czynniki bezpośrednio wpływają na niezawodne działanie uchwytu wiertarskiego.
Czy wkład odlatuje? Ten problem jest dość powszechny nawet w nowszych wiertłach, gdy uchwyt jest stożkowy podczas wiercenia głębokiego otworu. Musisz podnieść wiertło, aby uwolnić je od wiórów, iw tym momencie uchwyt zlatuje ze stożka. Sytuację można skorygować, zwiększając szczelność w wiązaniu stożkowym. W tym celu wkład jest podgrzewany w oleju lub piekarniku do temperatury 110 stopni i umieszczany na zimnym trzpieniu wiertarskim.
Wiertarka zawsze pracuje w brudnych warunkach. Są to kurz, brud, wióry, trociny i inne drobne zanieczyszczenia. Jeśli dostanie się do uchwytu, może to spowodować zatarcie połączeń gwintowanych, w szczególności na krzywkach. Jest tylko jedno wyjście. Wymagany jest demontaż wkładu, czyszczenie i płukanie części ruchomych. Przed montażem wszystkie ruchome części są smarowane litem. Szczególnie dużo odpadów wlewa się do uchwytu podczas wiercenia w powierzchniach nad głową. Tutaj możesz pomyśleć o zabezpieczeniu wkładu połową małej gumowej kulki.
Bicie wkładu może być spowodowane różnymi przyczynami. Na przykład zużyty jest stożek Morse'a. Można to sprawdzić farbą. Na stożek nakładana jest jednolita warstwa, wkładka jest dopasowana. Następnie odcisk stopy, który zostawił na stożku, jest usuwany i badany. Innym powodem może być nierównomierne zużycie krzywek. W takim przypadku należy je zmienić. Częściej jednak zepsuty uchwyt zastępowany jest nowym urządzeniem mocującym.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
We właściwych rękach wiertarka domowa zdziała cuda. Z jego pomocą wiercone są otwory w trwałych i miękkich materiałach. Uchwyt wiertarski jest ważną częścią wiertarki. To on zapewnia niezawodność mocowania wiertła i dokładność wiercenia. Dlatego bardzo ważne jest, aby domowy rzemieślnik mógł samodzielnie wykonać drobne naprawy i wymianę tej części urządzenia.
Oceń artykuł:
Stopień
3.2 kto głosował:
85
