VIDEO
Jak odrestaurować starą dębową beczkę?
Zużytą dębową beczkę można odrestaurować. Od wewnątrz dębowy nit beczki jest impregnowany napojem na płytką głębokość - tylko 1-2 mm. Jeśli ta wewnętrzna warstwa zostanie usunięta, lufa przywróci swoje właściwości. Oczywiście nie będzie już działał jak nowy, ale będzie można go używać do starzenia jeszcze przez kilka lat.
Potrzebne będą narzędzia: dwa młotki po 500g i 1kg, gruby papier ścierny lub szlifierka, prosty ołówek, kawałek kredy, frytki dębowe, wióry lub trociny, mąka pszenna oraz platforma o płaskiej i twardej powierzchni. W bednarniach stosuje się grubą stalową podłogę, ale odpowiednia jest również płaska betonowa podłoga.
Beczka powinna być sucha - stać przez kilka tygodni bez napoju w powietrzu pod baldachimem od słońca.Upewnij się, że obręcze nie spadają, a lufa się nie rozpada, wybijaj je okresowo, ale nie za bardzo, aby nie rozciągać obręczy. Pod koniec montażu potrzebne będzie mocne opakowanie. Laski w beczce od dawna tak do siebie pasowały, że jeśli beczka rozpadnie się podczas naszej naprawy, to jej montaż będzie bardzo problematyczny. Dlatego w pierwszej kolejności oznacz ołówkiem każde dno jako góra i dół, na każdym dnie umieść zagrożenia wyraźnie naprzeciw otworu wlewowego, ponumeruj wszystkie nity w kolejności, zaznacz na każdym górę i dół.
Podpisz obręcze jako górne i dolne, a jeśli jest ich więcej niż cztery, to w kolejności. Zaznacz kredą miejsca dolnych krawędzi obręczy, aby później łatwo je wyrównać. Teraz możesz ostrożnie zdemontować lufę z jednej strony. Nie musimy uderzać w oba dna. Możemy też wyczyścić lufę z jednej strony, usuwając tylko jedno dno.
W tym celu ustawiamy beczkę pionowo i zrzucamy dolny pęczek i obręcze szyjne - jeśli w sumie jest sześć obręczy, lub tylko pęczek, jeśli są cztery obręcze. Przeciwnie, górna obręcz głowy oblega się mocniej. Cooperowie używają do tego ciężkiego młotka i obcasa - takiego jak duże dłuto z tępym nosem. Ale można to zrobić całkiem nieźle, używając małego młotka jako obcasa. Najważniejsze, żeby się nie spieszyć i robić wszystko ostrożnie.
Następnie odwracamy beczkę i wybijamy obręcz głowy.
UWAGA! Jeśli lufa nie została wystarczająco wyprażona, w nitach może pozostać naprężenie. W takim przypadku obręcz może wystrzelić i spowodować obrażenia! Przykryj grubym kocem lub dżersejem J
Wciskając nity, zdejmij spód. Może być konieczne lekkie powalenie pozostałej obręczy, aby poluzować elastyczność nitów. Należy pamiętać, że spód składa się z kilku nitów, luźno spiętych drewnianymi kołkami. Nie wolno dopuścić do załamania się dna.
W rowku, w którym wkłada się dno - nazywa się to gongiem - jako uszczelniacz mogą znajdować się resztki trawy beczkowatej, znanej również jako czakan, czyli wysuszony liść trzciny. Nie jest to bardzo dobre i może wpłynąć na szczelność lufy, ale trzeba będzie ją usunąć.
Wciśnij i wepchnij obręcz na miejsce, może być konieczne przywrócenie obręczy z powrotem na miejsce od początku, aby ścisnąć nity. Podczas spęczania tamborków uderzaj równomiernie, przesuwając piętę po całym obwodzie, unikając zniekształceń
Teraz beczkę trzeba wyczyścić od wewnątrz, wygodnie to zrobić za pomocą szlifierki, usuwając trociny za pomocą odkurzacza. Naszym zadaniem jest usunięcie wierzchniej warstwy nasączonej napojami.
Jeśli planuje się wytrzymać mocne napoje w dębowej beczce, zaleca się spalenie beczki. Aby to zrobić, rozpal mały ogień z dębowych kostek i frytek, poczekaj, aż ogień dobrze się rozpali i zaczną tworzyć się węgle. Połóż beczkę na boku. Metalową łyżką umieścić węgle na środku beczki, dodać suche trociny i gładko wałkować utrzymując spalanie. Ważne jest, aby nie uszkodzić dzwonków przez ogień, w tym celu najpierw zwilż je dużą ilością wody i upewnij się, że węgle znajdują się tylko w środku beczki. Z plastikowej butelki zrób butelkę z rozpylaczem i trzymaj ją pod ręką.
Po ostygnięciu beczki usuń pozostały popiół i wyszczotkuj dzwonek. Beczka może być zebrana. Aby zapewnić szczelność, zwłaszcza jeśli w beczce zastosowano trawę beczkową, zastosujemy metodę francuską. Wymieszać kilka łyżek mąki z wodą i zagnieść ciasto grubsze niż śmietana. Przed włożeniem dna na miejsce posmaruj ciastem miejsca, w których znajdował się czakan, a zwłaszcza dzwonek. Możesz też posmarować końcówkę słodkiej koniczyny.
W pozycji otwartej od dołu do góry poluzuj górną obręcz i zdejmij opaskę. Włóż spód, pomagając sobie płaskim drewnianym patyczkiem. Oblegaj pierdnięcie, wypełnij głowę. Dobrze odłóż wszystkie obręcze, pozostaw na dzień do wyschnięcia ciasta. Dębową beczkę przepłukać kilka razy wodą i pozostawić do spęcznienia.
✓ Nasi mistrzowie bednarzy znają różnicę między dębem szypułkowym a dębem bezszypułkowym. Dlatego nasze produkty powstają wyłącznie z gęstego dębu bezszypułkowego. Tylko ten wytrzymały dąb krasnodarski nadaje się do leżakowania napojów.
✓ Bez względu na to, czy szukasz odpowiedniego koniaku, whisky czy dobrego wina, nasze solidne beczki z dębu bezszypułkowego są dla Ciebie.
✓ Nasze beczki są parzone i wypalane w procesie produkcyjnym. Dlatego zarówno na parze, jak i pieczone nadają się zarówno do wina, jak i spirytusu.
✓ Biorąc pod uwagę powyższe, nasze beczki mogą nie być najtańsze. Ale staramy się, aby były to najlepsze beczki do produkcji szlachetnych trunków.
✓ Kochamy naszą pracę i jesteśmy dumni z naszych produktów, dlatego przypadki gwarancyjne są niezwykle rzadkie. Ale jeśli tak się stanie - zapewniamy wymianę i zwrot pieniędzy - dla nas to nie problem.
Drewniane pojemniki, czy to beczka, czy dzban, nadają domowym napojom szczególnego aromatu, delikatnego smaku i bogatego koloru. Bezawaryjna eksploatacja zależy w dużej mierze od odpowiedniej pielęgnacji. Nawet w najbardziej optymalnych warunkach użytkowania z czasem na powierzchni tworzą się mikropęknięcia, pojawiają się szczeliny z powodu rozbieżności elementów. Jeśli nie zajmiesz się nimi w odpowiednim czasie, szkody doprowadzą do nieodwracalnych konsekwencji.
Obróbka dębowych beczek różnymi środkami
Tajemnice przywracania integralności i szczelności lufy posiadali nasi dalecy przodkowie. Wcześniej samodzielnie wykonywali fugi i szpachlówki, bazując na naturalnych właściwościach roślin. Wosk pszczeli jest najskuteczniejszy. Ale przy jego użyciu są pewne niuanse, narzędzie radzi sobie tylko z najmniejszymi pęknięciami, należy użyć czegoś innego do wypełnienia pęknięć. Zaleca się jednak polerowanie i ochronę nowej beczki przed wpływami zewnętrznymi za pomocą wosku.
W poszukiwaniu optymalnego produktu do obróbki dębowych beczek rzemieślnicy przyszli na smalec. Ten środek był używany razem z popiołem, woskiem i solą kuchenną. Jednocześnie wygląd wyrobów bednarskich pozostawiał wiele do życzenia. A sam proces wymagał od specjalisty pewnych umiejętności. Takie naprawy trwały długo i wymagały dużego wysiłku. Wszystkie te składniki poddano ogrzewaniu na małym ogniu, po dokładnym wymieszaniu powstała mieszanina, której użyto do naprawy beczek. Biorąc pod uwagę złożony skład, długo trzeba było czekać na zestalenie się mieszanki, więc nie można było natychmiast rozpocząć używania pojemnika.
Mastyks do beczek: cechy użytkowania
Dziś takie środki do obróbki dębowych beczek są dostępne dla każdego. W sklepie internetowym firmy Alkopribor można kupić specjalny kit do wyrobów bednarskich. Produkt ten posiada jednorodną konsystencję, dzięki czemu aplikuje się go bezbłędnie i bezproblemowo. Posiada jasny odcień - od białego do kremowego. Mastyks nie ma zapachu, co upraszcza proces obróbki dębowych beczek, czyniąc go wygodniejszym. Teraz możliwe jest przeprowadzenie takich napraw w każdym pomieszczeniu, ponieważ. mastyks do beczek jest całkowicie nieszkodliwy dla organizmu i bezpieczny.
W skład produktu wchodzą: wosk, węglan wapnia i parafina. Ekologiczna czystość i wysoka jakość składników umożliwia stosowanie mastyksu do beczek wewnątrz i na zewnątrz produktów. Jednocześnie nie ma to żadnego wpływu na jakość napojów, które są przechowywane i rozlewane w beczkach.
Firma Alkopribor oferuje mastyks do beczek, który nadaje się nie tylko do pojemników wykorzystywanych w produkcji wina i piwowarstwie domowym.Za jego pomocą można fugować beczki, wanny do wytrawiania, kadzie kąpielowe, wszelkiego rodzaju artykuły gospodarstwa domowego i przybory kuchenne, w tym naczynia.
Zakres naszej firmy obejmuje nie tylko produkcję, ale również renowacja wyrobów drewnianych . Nie wyrzucaj drewnianej beczki, która służyła Ci wiernie przez wiele lat. Przynieś go do nas, a my przywrócimy mu dawny stan!
Nasza firma gwarantuje swoim klientom szybkość i wysoką jakość naprawa beczek , wanny, dzbanki, parowary, a także inne wyroby bednarskie. Wykonujemy wszelkiego rodzaju prace związane z renowacją wyrobów z drewna, m.in.: czyszczenie powierzchni wewnętrznej, malowanie i wymianę obręczy, nitów; wypalanie, odnawianie powierzchni zewnętrznej, powlekanie produktów woskiem i olejem.
Załóżmy, że przez długi czas trzymałeś drewnianą beczkę bez płynu i prawdopodobnie wyschła. Ale to wcale nie znaczy, że czas się z nim rozstać. Dla naszych specjalistów taka rzecz to prawdziwy drobiazg! Dzięki prostym i krótkim manipulacjom doprowadzimy go do stanu roboczego, oszczędzając w ten sposób nie tylko Twój czas, ale także pieniądze.
Zamów naprawę wyrobów drewnianych w najlepszej cenie!
Wreszcie dębowa wanna z drzewkiem cytrynowym lub wawrzynowym nawet dziś nie zepsuje wnętrza nawet miejskiego mieszkania. Tylko nie znajdziesz tych prostych produktów ani w sklepie, ani na rynku. Ale możesz to zrobić sam i chociaż to zadanie nie jest łatwe, mistrz-amator jest w stanie sobie z nim poradzić. Opowiemy więcej o produkcji tych kontenerów potrzebnych w gospodarce.
Przede wszystkim musisz wybrać drewno. Dąb i sosna nie nadają się do przechowywania miodu - miód ciemnieje w beczce dębowej, w beczce sosnowej pachnie smołą, potrzebne są tu lipa, osika, platany. Spadną też topola, wierzba, olcha. Ale do solenia, marynowania lub oddawania moczu nie ma nic lepszego niż dąb - taka beczka będzie służyć przez ponad dekadę. Na inne potrzeby można użyć jeżyny, buka, świerka, jodły, sosny, cedru, modrzewia, a nawet brzozy.
Ta tabela pomoże Ci określić rozmiar.
Zwróć uwagę, że tutaj są wymiary beczek, aby wybrać rozmiar wanny, wysokość i średnica głowicy pozostają takie same. Średnica w wiązce beczki (średnica w środku) dla wanny wchodzi w średnicę dna.
Po wybraniu rozmiaru musisz przejść do półfabrykatów nitowania, głównego elementu lufy.
Istnieje inny sposób określenia rozmiaru. Stosunek średnicy do wysokości wanny lub beczki powinien być proporcjonalny, na przykład 350:490 mm (rys. 1-6). Zwiększając lub zmniejszając wysokość, zmień średnicę pojemnika. Liczbę klepek dla beczki lub wanny oblicza się według wzoru 2 * Pi * R / W, gdzie R jest promieniem wanny w dolnej części (dla beczki - w środku); „Pi” jest wartością stałą równą 3,14; W - szerokość klepki wzdłuż dna wanny (w przypadku beczki - pośrodku).
Zwykle do nitowania poddawana jest dolna część pnia starych drzew, nazywana jest „nitownicą”. Ale miłośnik majsterkowania wybierze półfabrykaty ze zwykłego drewna opałowego i dostosuje cienki pień do pracy. Najlepiej nitować z surowego drewna. Najpierw klin - powinien być o 5-6 cm dłuższy niż przyszłe nitowanie - jest dzielony na pół, delikatnie uderzając kłodę w kolbę siekiery. Każda połówka jest następnie ponownie nakłuwana na dwie części i tak dalej, w zależności od grubości podkładki, aby ostatecznie uzyskać półfabrykaty o szerokości 5-10 cm (dla słodkiej koniczyny - 15 cm) i grubości 2,5-3 cm. trzeba spróbować rozszczepić poszło promieniście - uchroni to nitowanie w przyszłości przed pękaniem.
Posiekane półfabrykaty suszy się w pomieszczeniu z naturalną wentylacją przez co najmniej miesiąc. Możesz użyć suszarki, aby przyspieszyć proces.Wysuszony przedmiot obrabiany jest pługiem lub suknem i strugarką.
Biorą deskę o szerokości od 30 do 100 mm, narysuj linię wzdłuż zewnętrznej, która dzieli nit na pół szerokości (dla beczki - i na długość). W przypadku stożka wanny (beczki) konieczne jest wytrzymanie stożka nitowania. Powinna wynosić około 8°. Oznacza to, że jeśli szerokość klepki wzdłuż dna wanny (dla beczki - w środku) wynosi 100 mm, to u góry powinna być węższa o 8 mm, czyli 92 mm. A dla lufy na górze i na dole - 92 mm. Ustal ustaloną szerokość nitowania za pomocą kropek i połącz 4 kropki liniami - dla wanny i 6 kropek - dla beczki. Są to wytyczne dotyczące nitowania, które określają stożek. Płaszczyzna segmentu promienia na szablonie, jego kierunek do środka, wraz z już zdefiniowanym nachyleniem przyszłego szkieletu beczki lub wanny, jest głównym warunkiem dopasowania nitów jeden do drugiego podczas ostrzenie. Dlatego konieczne jest częstsze nakładanie szablonu na obrabiany nit, sprawdzając poprawność strugania.
Planują nitowanie strugarką, dopasowując każdą grubość i od razu ustalają, która strona będzie zewnętrzna. Aby to zrobić, lewa i prawa strona nitu są połowicznie na całej długości. Za pomocą szebela o owalnej podstawie i kawałka żelaza planują gładko wewnętrzną stronę zgodnie z szablonem (rys. 5) i rysują ołówkiem linię dzielącą nit na pół wzdłuż długości. Następnie za pomocą piły do metalu przycina się nit na całej długości i rysuje linię podziału na końcach. Półłącznik (joiner) czyści zewnętrzną i boczną powierzchnię nitowania, poprawność strugania sprawdzamy za pomocą szablonu. Wykonany jest wzdłuż promienia obręczy montażowej dla wanny, a dla beczki - wzdłuż promienia wykonanej wcześniej pępowiny. W przypadku beczki z dwoma dnami przygotowuje się dwie pary obręczy - 2 uparte i 2 pępowinowe. Pępowina powinna swobodnie przechodzić przez upartego.
Szczególnie dokładnie sprawdź poprawność ostrzenia boków nitowania do lufy. Szablon powinien ściśle przylegać do bocznej i zewnętrznej strony nitu, szczególnie na linii środkowej, dzieląc nit na pół wzdłuż długości. Podczas strugania boków nie należy dopuszczać do odchyleń od narysowanej do końca linii i dzielenia nitu na pół.
Obręcze do beczek wykonane są z drewna lub stali. Drewniane nie są tak mocne i sto razy bardziej kłopotliwe, dlatego lepiej użyć stalowych. Do obręczy stosowana jest taśma stalowa walcowana na gorąco o grubości 1,6–2,0 mm i szerokości 30–50 mm.
Po zmierzeniu lufy w miejscu naciągnięcia obręczy dodajemy do tego wymiaru podwójną szerokość paska. Uderzeniami młotka wyginamy obrabiany przedmiot w pierścień, wybijamy lub wiercimy otwory i nakładamy nity z miękkiego drutu stalowego o średnicy 4-5 mm. Jedna wewnętrzna krawędź obręczy musi być kielichowana uderzeniami spiczastego końca młotka na masywnym stalowym stojaku.
Obręcz montażowa jest wykonana pośrodku między górą a dnem wanny i nieco mniejszą średnicą wzdłuż środkowej linii dla beczki. Na czystej drewnianej podstawie kładziemy tamborek montażowy pionowo i umieszczamy w nim 5-6 nitów zewnętrzną stroną do tamborka. Po lewej stronie zaciskamy jeden z nitów oraz obręcz zaciskiem. Lekko unieś obręcz i rozłóż pozostałe nity. Chodźmy na obręcz. Dokładne dopasowanie klepek na całej długości (w przypadku wanien) i do linii środkowej (w przypadku beczek) jest wynikiem starannego ostrzenia i dopasowania. W ten sam sposób montujemy stelaż do beczki, ale tutaj usuwamy tamborek montażowy po zamontowaniu pępowiny, następnie wypełniamy tamborek uporczywy. Jeśli jest ciasno wypchany, to prawidłowo ostrugaliśmy i prawidłowo wybraliśmy ostatnią szerokość nitowania.
Szkielet lufy od środka lub nieco wyżej w kształcie wachlarza odchyla się do jego dna. Do zaciśnięcia luźnego końca szkieletu stosuje się różne metody i urządzenia. Koniec stalowej linki o średnicy 6-8 mm jest przymocowany do nieruchomego wspornika. Drugi koniec rzucamy na rozgrzany, ugotowany na parze luźny szkielet, kładziemy na półce wkopanego w tym celu filaru z ziemi lub na podniesioną część kłody i metodą „dusi” z włożonym mocnym kołkiem w pętlę na końcu kabla „skręć” szkielet i załóż go na pępowinę, a następnie uparte obręcze.
Po zmontowaniu szkielet jest sprawdzany pod kątem poziomości i pionu, a wszystkie obręcze są ostatecznie zdenerwowane. Od wewnętrznej strony rdzenia (beczki lub wanny) zwis jest oczyszczany, a na końcach nitów odcinany o 1/3 grubości (rys. 6) i 2-3 mm od zewnątrz.Zewnętrzna i wewnętrzna strona szkieletu są ostatecznie oczyszczone, górne i dolne końce są do połowy wypełnione.
Aby to zrobić, wykonuje się kilka operacji.
1. Wycięcie porannego rowka w rdzeniu. Rano wyciąć poranny rowek. Szerokość zębów stalowego pilnika do paznokci wynosi 4-5 mm. Dlatego szerokość wyciętego porannego rowka powinna wynosić 4-5 mm. Pilnik do paznokci wystaje 4-5 mm z na wpół opadłego paska porannego czasu. Dlatego głębokość rowka gongu nie może być inna. Grubość listwy gongu jest ograniczeniem odległości cięcia gongu od góry rdzenia do dołu deski, na której listwa jest mocowana, tj. 40-50 mm. Pamiętaj, aby sfazować 2-3 mm lub trochę więcej po obu stronach porannego rowka, aby zapobiec odpryskiwaniu rdzenia nitowania podczas wkładania spodów i ściskania ich za pomocą obręczy.
2. Montaż osłon dolnych . Montowane są na drewniane lub metalowe (najlepiej nierdzewne) gwoździe-gwoździe z 4-6 desek. Skrajne to ławice, środkowe to cietrzewie. Deski są brane na ościeża, które są szersze. Nie znamy jeszcze średnicy koła z dzwonka. Bierzemy kompas (ryc. 4) i rozkładamy jego nogi w przybliżeniu o promień zamierzonego koła wzdłuż gongu, wkładamy końcówkę nogi kompasu do gongu, dzielimy okrąg na 6 części. W ten sposób określimy promień okręgu za pomocą dzwonków dla dna. Przenosimy powstały promień na dolną tarczę i rysujemy okrąg.
3. Wycinanie spodów. Za pomocą piły kabłąkowej lub piły tarczowej wycinamy wymagane dno. W takim przypadku cięcie powinno przebiegać wzdłuż wewnętrznej strony linii narysowanej przez okrąg, gdy zęby piły są ustawione na 2-2,5 mm. Zmniejszy to średnicę okręgu o 0,14 stałej „Pi”.
4. Przetwarzanie Donetów. Kładziemy dolne koło na stole warsztatowym, ostrzymy je czysto z obu stron, na końcu narysujemy ołówkiem linię o grubości 3-4 mm pośrodku. Przy promieniu mniejszym o 25-30 mm od dna narysuj okrąg po jego dwóch stronach. To są granice fazowania. Za pomocą dłuta lub strugarki wykonamy fazę i upewnimy się, że rowek wpuszczany i sfazowane dno dobrze pasują. Linia na końcu dna pozostaje nienaruszona.
5. Instalacja Donetów. Jest to ostatnia operacja produkcji beczki lub wanny. Odwracamy szkielet wanny szeroką częścią do góry i lekko zrzucamy dolną obręcz. Powalamy upartych przy beczce i przesuwamy pępowinę tak, aby dno weszło do porannego rowka. Aby utrzymać dno w pozycji poziomej po zainstalowaniu w kurantach, nylonowa nić pomoże związać dno. Gdy spód jest osadzony w kurantach, nić jest wyciągana, obręcze są zakładane. Przed zamontowaniem drugiego dna do szkieletu beczki wierci się w nim dwa otwory na pióro i wpust naprzeciw siebie i 4-5 cm od wewnętrznej strony szkieletu o średnicy 20-25 mm, w które wkładane są pióra aby gruz nie dostał się do beczki. Po zamontowaniu drugiego dna, obręcze są w końcu wypchane i upewnij się, że dna są zaciśnięte nitami w kurantach, a nity między sobą nie będą miały przerw. Jeśli nity zostały prawidłowo ostrugane, a nachylenie zachowane zgodnie ze wzorem, dno starannie wypiłowane, produkt będzie wysokiej jakości.
1. Przed montażem ramek do beczki lub wanny, gotowe nitowanie należy wysuszyć do wilgotności 17-20%.
2. Dąb, świerk, sosna, beczki i wanny z osiki moczyć przez co najmniej 10 dni, zmieniając wodę po 2-3 dniach. Jednocześnie nasączane są ościeża i deski, które sprasowują sfermentowane produkty.
3. Aby ograniczyć tworzenie się pleśni na nitach wanny, podczas przechowywania w piwnicy wytrzyj ją wacikiem zamoczonym w kalcynowanym oleju roślinnym. Ościeżnice, deski i kamień dociskowy myje się raz w tygodniu gorącą wodą.
Przede wszystkim zależy to od warunków pracy. Należy jednak pamiętać, że nie należy malować galaretowatych pojemników farbą olejną: zatyka ona pory, co przyczynia się do gnicia drewna. Pożądane jest malowanie obręczy - nie rdzewieją. W celach dekoracyjnych beczkę, doniczkę z kwiatami można potraktować zaprawami.
Brązowy kolor dębu nadaje wapno gaszone zmieszane z 25% roztworem amoniaku.Czarny roztwór siarczanu żelaza lub napar na 5-6 dni opiłków żelaza w occie.
Odwar z kłączy pachnącej marzanki wonnej (Asperula odorata) zmienia kolor lipy i osiki na czerwony. Kolor czerwono-brązowy daje wywar ze skórki cebuli, brązowy - wywar ze śruty orzecha włoskiego. Barwniki te są jaśniejsze od chemicznych i bardziej stabilne.
Należy pamiętać, że drewno jest lepiej zachowane przy stałym reżimie wilgotności. Dlatego produkty suche muszą być zawsze suche, a produkty sypkie wypełnione płynem. Obydwa nie mogą być umieszczone bezpośrednio na ziemi. Lepiej jest zastąpić cegłę lub deskę pod beczką, niż później pozbyć się zgnilizny przez odcięcie kurantu.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Ale bez względu na to, jak długo służy wykonana własnoręcznie lufa, przez cały ten czas będzie przyjemnym przypomnieniem właścicielowi trudności pokonywanych w zrozumieniu tajników starożytnego rzemiosła bednarza.
