VIDEO
Jak odrestaurować starą dębową beczkę?
Zużytą dębową beczkę można odrestaurować. Od wewnątrz dębowy nit beczki jest impregnowany napojem na płytką głębokość - tylko 1-2 mm. Jeśli ta wewnętrzna warstwa zostanie usunięta, lufa odzyska swoje właściwości. Oczywiście nie będzie już działał jak nowy, ale będzie można go używać do starzenia jeszcze przez kilka lat.
Potrzebujemy narzędzi: dwa młotki 500g i 1kg, gruby papier ścierny lub szlifierka, prosty ołówek, kawałek kredy, skrawki dębu, wióry lub trociny, mąka pszenna oraz płaska i twarda powierzchnia. W bednarniach stosuje się posadzkową blachę stalową o grubości, ale odpowiednia jest również płaska posadzka betonowa.
Beczka powinna być sucha - przez kilka tygodni stać bez napoju w powietrzu pod baldachimem od słońca.Upewnij się, że obręcze nie spadają, a lufa się nie rozpada, postukaj w nie okresowo, ale nie mocno, aby nie rozciągnąć obręczy. Na końcu montażu potrzebne będzie mocne wypełnienie. Od dłuższego czasu nity w lufie pasują do siebie na tyle, że jeśli lufa rozpadnie się podczas naszej naprawy, montaż będzie bardzo problematyczny. Dlatego w pierwszej kolejności należy oznaczyć każde dno ołówkiem jako górę i dół, na każdym dnie umieścić znaki wyraźnie naprzeciw otworu wlewowego, ponumerować wszystkie nity w kolejności, oznaczyć każdą górę i dół.
Podpisz obręcze jako górne i dolne, a jeśli jest ich więcej niż cztery, to w kolejności. Zaznacz kredą dolne krawędzie kiści, aby później łatwo je wyrównać. Teraz możesz ostrożnie zdemontować lufę z jednej strony. Nie musimy wybijać obu dna. Możemy też wyczyścić lufę z jednej strony, usuwając tylko jedno dno.
W tym celu ustawiamy beczkę pionowo i przewracamy dolne pęczki i obręcze szyjne - jeśli w sumie jest sześć obręczy, lub tylko pęczki, jeśli są cztery obręcze. Wręcz przeciwnie, górna obręcz głowy powinna być ciaśniejsza. Cooperowie używają do tego ciężkiego młotka i pięty - na przykład dużego dłuta z tępym nosem. Ale można to zrobić całkiem nieźle, używając małego młotka jako obcasa. Najważniejsze, żeby się nie spieszyć i robić wszystko ostrożnie.
Następnie odwróć lufę i wyrzuć obręcz głowy do góry.
UWAGA! Jeśli lufa nie jest wystarczająco wyprażona, w nitach może pozostać naprężenie. W takim przypadku obręcz może wystrzelić i spowodować obrażenia! Przykryj grubym kocem lub dżersejem.
Rozciągnij nity i zdejmij spód. W celu poluzowania elastyczności nitów konieczne może być lekkie powalenie pozostałej obręczy. Należy pamiętać, że spód składa się z kilku nitów, słabo połączonych ze sobą drewnianymi kołkami. Nie wolno dopuścić, aby dno się rozpadło.
W rowku, w który wkłada się dno - nazywa się to gongiem - można znaleźć resztki trawy beczkowatej, zwanej też czakanem, czyli wysuszonych liści trzciny. Nie jest to bardzo dobre i może wpłynąć na szczelność lufy, ale będzie musiało zostać usunięte.
Wsuń i przymocuj opaskę na miejsce, może być konieczna wymiana opaski w wiązki od początku, aby ścisnąć nity. Podczas spęczania obręczy uderzaj równomiernie, przesuwając piętę po całym obwodzie, unikając przekrzywienia
Teraz beczkę trzeba wyczyścić od wewnątrz, wygodnie to zrobić za pomocą szlifierki, usuwając trociny za pomocą odkurzacza. Naszym zadaniem jest usunięcie wierzchniej warstwy nasączonej napojami.
Jeśli planuje się wytrzymać mocne napoje w dębowej beczce, zaleca się spalenie beczki. Aby to zrobić, rozpal mały ogień z dębowych kostek i wiórków, poczekaj, aż ogień się dobrze rozświetli i zaczną się formować węgle. Połóż beczkę na boku. Za pomocą metalowej łyżki umieścić węgle na środku beczki, dodać suche trociny i delikatnie rozwałkować utrzymując spalanie. Ważne jest, aby nie uszkodzić dzwonków ogniem, w tym celu należy zwilżyć je dużą ilością wody i upewnić się, że węgle znajdują się tylko w środku beczki. Z plastikowej butelki zrób butelkę z rozpylaczem i trzymaj ją pod ręką.
Po ostygnięciu beczki usuń pozostały popiół i wyszczotkuj dzwonek. Beczka może być zebrana. Aby zapewnić szczelność, zwłaszcza jeśli w beczce zastosowano trawę beczkową, zastosujemy metodę francuską. Wymieszać kilka łyżek mąki z wodą i zagnieść ciasto grubsze niż śmietana. Przed włożeniem dna na miejsce posmaruj ciastem miejsca, w których znajdował się czakan, zwłaszcza dzwonek. Możesz także rozsmarować ogonek słodkiej koniczyny.
Gdy dół jest otwarty, poluzuj górną obręcz i zdejmij głowę. Włóż spód za pomocą płaskiego drewnianego patyczka. Oblegaj grono, wypełnij głowę. Dokładnie oblęż wszystkie obręcze, pozostaw na dzień do wyschnięcia ciasta. Dębową beczkę przepłukać kilka razy wodą i pozostawić do spęcznienia.
✓ Nasi mistrzowie bednarzy znają różnicę między dębem szypułkowym a dębem skalnym. Dlatego nasze produkty wykonane są wyłącznie z litego twardego dębu. Tylko ten dąb skalisty z Krasnodaru nadaje się do leżakowania napojów.
✓ Jeśli chcesz uzyskać odpowiedni koniak, whisky lub dobre wino - nasze beczki z litego dębu są dla Ciebie.
✓ Nasze beczki są parzone i wypalane w procesie produkcyjnym. Dlatego też – zarówno parzone, jak i pieczone – nadają się zarówno do wina, jak i spirytusu.
✓ Mając to na uwadze, nasze beczki mogą nie być najtańsze. Staramy się jednak, aby były to najlepsze beczki do produkcji szlachetnych trunków.
✓ Kochamy naszą pracę i jesteśmy dumni z naszych produktów, dlatego roszczenia gwarancyjne są niezwykle rzadkie. Ale jeśli tak się stanie - zapewniamy wymianę i zwrot pieniędzy - dla nas to nie problem.
Drewniane pojemniki, czy to beczka, czy dzban, nadają domowym napojom szczególny aromat, delikatny smak i bogaty kolor. Bezawaryjna eksploatacja w dużej mierze zależy od odpowiedniej pielęgnacji. Nawet w najbardziej optymalnych warunkach użytkowania z biegiem czasu na powierzchni tworzą się mikropęknięcia, a pęknięcia pojawiają się z powodu rozbieżności elementów. Jeśli nie poradzisz sobie z ich eliminacją w odpowiednim czasie, szkody doprowadzą do nieodwracalnych konsekwencji.
Przetwarzanie dębowych beczek różnymi środkami
Nasi dalecy przodkowie wciąż posiadali sekrety przywracania integralności i szczelności lufy. Wcześniej wykonywali własną fugę i szpachlówkę w oparciu o naturalne właściwości roślin. Najskuteczniejszy jest wosk pszczeli. Ale przy jego użyciu pojawiają się też niuanse, narzędzie radzi sobie tylko z najmniejszymi pęknięciami, do uszczelnienia pęknięć należy użyć czegoś innego. Zaleca się jednak polerowanie i ochronę nowej beczki przed wpływami zewnętrznymi za pomocą wosku.
W poszukiwaniu optymalnego produktu do obróbki dębowych beczek rzemieślnicy przyszli na smalec. Ten środek był używany razem z popiołem, woskiem i solą kuchenną. Jednocześnie wygląd wyrobów bednarskich pozostawiał wiele do życzenia. A sam proces wymagał od specjalisty pewnych umiejętności. Takie naprawy trwały długo i wymagały dużego wysiłku. Wszystkie te składniki zostały podgrzane na małym ogniu, po dokładnym wymieszaniu powstała mieszanina, której użyto do naprawy beczek. Biorąc pod uwagę złożony skład, długo trzeba było czekać na zestalenie się mieszanki, więc nie można było od razu zacząć używać pojemnika.
Mastyks do beczek: cechy użytkowania
Dziś takie środki do obróbki dębowych beczek są dostępne dla każdego. W sklepie internetowym firmy Alkopribor można kupić specjalny kit do wyrobów bednarskich. Produkt posiada jednorodną konsystencję, dzięki czemu można go bezbłędnie i bezproblemowo aplikować. Ma jasny odcień od białego do kremowego. Mastyks nie ma zapachu, co upraszcza proces obróbki dębowych beczek, czyniąc go wygodniejszym. Takie naprawy można teraz przeprowadzić w każdym pomieszczeniu, ponieważ mastyks beczkowy jest całkowicie nieszkodliwy dla organizmu i bezpieczny.
Produkt zawiera: wosk, węglan wapnia i parafinę. Przyjazność dla środowiska i wysokiej jakości składniki umożliwiają zastosowanie mastyksu do beczki wewnątrz i na zewnątrz produktu. Jednocześnie nie ma to żadnego wpływu na jakość napojów, które są przechowywane i rozlewane w beczkach.
Firma Alkopribor oferuje mastyks beczkowy, który nadaje się nie tylko do pojemników wykorzystywanych w produkcji wina i piwowarstwie domowym.Za jego pomocą można fugować beczki, wanny do solenia, chochle kąpielowe, wszelkiego rodzaju artykuły gospodarstwa domowego i przybory kuchenne, w tym naczynia.
Zakres naszej firmy obejmuje nie tylko produkcję, ale również renowacja wyrobów drewnianych . Nie wyrzucaj drewnianej beczki, która służyła Ci wiernie przez wiele lat. Przynieś go do nas, a my przywrócimy mu dawny stan!
Nasza firma gwarantuje swoim klientom szybkość i wysoką jakość naprawa beczek , wanny, dzbanki, parowary, a także inne wyroby bednarskie. Wykonujemy wszelkiego rodzaju prace związane z renowacją wyrobów z drewna, m.in.: czyszczenie powierzchni wewnętrznej, malowanie i wymianę obręczy, nitów; wypalanie, odnawianie powierzchni zewnętrznej, powlekanie produktów woskiem i olejem.
Załóżmy, że przez długi czas trzymałeś drewnianą beczkę bez płynu i prawdopodobnie wyschła. Ale to wcale nie znaczy, że czas się z nim rozstać. Dla naszych specjalistów taka rzecz to prawdziwy drobiazg! Dzięki prostym i krótkim manipulacjom doprowadzimy go do stanu roboczego, oszczędzając w ten sposób nie tylko Twój czas, ale także pieniądze.
Zamów naprawę wyrobów drewnianych w najlepszej cenie!
Wreszcie dębowa wanna z drzewkiem cytrynowym lub wawrzynowym nawet dziś nie zepsuje wnętrza nawet miejskiego mieszkania. Tylko nie znajdziesz tych prostych produktów ani w sklepie, ani na rynku. Ale możesz to zrobić sam i chociaż to zadanie nie jest łatwe, mistrz-amator jest w stanie sobie z nim poradzić. Opowiemy więcej o produkcji tych kontenerów potrzebnych w gospodarce.
Przede wszystkim musisz wybrać drewno. Dąb i sosna nie nadają się do przechowywania miodu - miód ciemnieje w beczce dębowej, aw beczce sosnowej pachnie żywicą, potrzebne są tu lipa, osika, platany. Spadną również topola, wierzba, olcha. Ale do solenia, marynowania lub oddawania moczu nie ma nic lepszego niż dąb - taka beczka będzie służyć przez ponad dekadę. Na inne potrzeby można użyć jeżyny, buka, świerka, jodły, sosny, cedru, modrzewia, a nawet brzozy.
Ta tabela pomoże Ci określić rozmiar.
Zwróć uwagę, że tutaj są wymiary beczek, aby wybrać rozmiar wanny, wysokość i średnica głowicy pozostają takie same. Średnica w wiązce beczki (średnica w środku) dla wanny wchodzi w średnicę dna.
Po wybraniu rozmiaru musisz przejść do półfabrykatów nitowania, głównego elementu lufy.
Istnieje inny sposób określenia rozmiaru. Stosunek średnicy do wysokości wanny lub beczki powinien być proporcjonalny, na przykład 350:490 mm (rys. 1-6). Zwiększając lub zmniejszając wysokość, zmień średnicę pojemnika. Liczbę klepek dla beczki lub wanny oblicza się według wzoru 2 * Pi * R / W, gdzie R jest promieniem wanny w dolnej części (dla beczki - w środku); „Pi” jest wartością stałą równą 3,14; W - szerokość klepki wzdłuż dna wanny (w przypadku beczki - pośrodku).
Zwykle do nitowania poddawana jest dolna część pnia starych drzew, nazywana jest „nitownicą”. Ale miłośnik majsterkowania wybierze półfabrykaty ze zwykłego drewna opałowego i dostosuje cienki pień do pracy. Najlepiej nitować z surowego drewna. Najpierw klin - powinien być o 5-6 cm dłuższy niż przyszłe nitowanie - jest dzielony na pół, delikatnie uderzając kłodę w kolbę siekiery. Każda połówka jest następnie ponownie nakłuwana na dwie części i tak dalej, w zależności od grubości podkładki, aby ostatecznie uzyskać półfabrykaty o szerokości 5-10 cm (dla słodkiej koniczyny - 15 cm) i grubości 2,5-3 cm. trzeba spróbować rozszczepić poszło promieniście - uchroni to nitowanie w przyszłości przed pękaniem.
Posiekane półfabrykaty suszy się w pomieszczeniu z naturalną wentylacją przez co najmniej miesiąc. Możesz użyć suszarki, aby przyspieszyć proces.Wysuszony przedmiot obrabiany jest pługiem lub scherhebelem i samolotem.
Weź deskę o szerokości od 30 do 100 mm, narysuj linię wzdłuż zewnętrznej, dzieląc nit na pół szerokości (dla beczki - i na długość). W przypadku stożka wanny (beczki) konieczne jest zachowanie stożka nitowania. Powinna wynosić około 8°. Oznacza to, że przy szerokości nitowania na dnie wanny (dla beczki - w środku) 100 mm, na górze powinna być o 8 mm węższa, czyli 92 mm. A dla lufy na górze i na dole - 92 mm. Ustaloną szerokość nitowania ustal punktami i połącz liniami 4 punkty - dla wanny i 6 punktów - dla beczki. Są to wytyczne dotyczące nitowania, które określają stożek. Płaszczyzna segmentu promienia na szablonie, jego kierunek do środka, wraz z już zdefiniowanym nachyleniem przyszłej ramy beczki lub wanny, jest głównym wymogiem, aby nit przylegał do siebie podczas cięcia. Dlatego konieczne jest częstsze nakładanie szablonu na nitowane nity, sprawdzając poprawność strugania.
Planują nitowanie płaszczyzną, dopasowując każdą grubość i od razu określają, która strona będzie na zewnątrz. Aby to zrobić, lewa i prawa strona nitów są wypełnione na długość. Scherhebel o owalnej podstawie i kawałku żelaza jest strugany według szablonu (ryc. 5), strona wewnętrzna jest czysta i ołówkiem narysowana jest linia dzieląca nit na pół wzdłuż jego długości. Następnie nity są nacinane wzdłuż długości piłą do metalu i linia podziału jest wyprowadzana na końce. Za pomocą półfularki (fugiry) następuje całkowite oczyszczenie zewnętrznej i bocznej powierzchni nitu, poprawność strugania sprawdzana jest szablonem. Wykonany jest wzdłuż promienia obręczy montażowej dla wanny, a dla beczki - wzdłuż promienia wykonanej wcześniej pępowiny. W przypadku beczki z dwoma dnami zbiera się dwie pary obręczy - 2 trwałe i 2 pępowinowe. Pępowina powinna swobodnie przechodzić przez taśmę zatrzymującą.
Szczególnie dokładnie sprawdź poprawność ostrości boków nitowania lufy. Szablon powinien ściśle przylegać do bocznej i zewnętrznej strony nitu, szczególnie na linii środkowej dzielącej nit na pół wzdłuż jego długości. Podczas strugania boków nie można dopuścić do odchyleń od linii przedłużonej do końca i dzielenia nitu na pół.
Obręcze do beczek wykonane są z drewna lub stali. Drewniane nie są tak mocne, a kłopotów jest sto razy więcej, więc lepiej użyć stalowych. Do obręczy stosowana jest taśma stalowa walcowana na gorąco o grubości 1,6-2,0 mm i szerokości 30-50 mm.
Po zmierzeniu lufy w miejscu, w którym jest naciągnięty obręcz, dodaj do tego rozmiaru podwójną szerokość paska. Uderzeniami młotka wyginamy obrabiany przedmiot w pierścień, wybijamy lub wiercimy otwory i nakładamy nity z miękkiego drutu stalowego o średnicy 4-5 mm. Jedną wewnętrzną krawędź obręczy należy rozszerzyć, uderzając ostrym końcem młotka o solidny stalowy stojak.
Obręcz montażowa jest wykonana w połowie odległości między górną a dolną częścią lufy i ma nieco mniejszą średnicę wzdłuż linii środkowej lufy. Na czystej drewnianej podstawie umieść tamborek w pionie i umieść w nim 5-6 nitów stroną zewnętrzną do tamborka. Z lewej strony jeden z nitów i obręcz zaciskane są opaską. Lekko unieś obręcz i rozwiń pozostałe nity. Zaciśnij obręcz. Ciasne spasowanie nitów na całej długości (w przypadku wanny) i do linii środkowej (w przypadku lufy) jest wynikiem starannego przycięcia i dopasowania. Szkielet do beczki montujemy w ten sam sposób, ale tutaj po włożeniu pępowiny zdejmujemy tamborek montażowy, a następnie wypełniamy tamborek trwały. Jeśli jest ciasno zapakowany, oznacza to, że prawidłowo ostrugaliśmy i prawidłowo dobraliśmy ostatni nit na szerokość.
Szkielet lufy od środka lub nieco powyżej rozchodzi się wachlarzowato na jej dno. Do dokręcenia luźnego końca ramy stosuje się różne metody i urządzenia. Koniec stalowej linki o średnicy 6-8 mm jest przymocowany do nieruchomego wspornika. Drugi koniec narzucamy na rozgrzany, odparowany luźny stelaż, zakładamy na wysunięty w tym celu słupek z ziemi lub na podniesioną część kłody i metodą „dusi”, za pomocą mocny kołek włożony w pętlę na końcu kabla, „przekręcić” ramkę i założyć pępowinę, a następnie trwałe obręcze.
Po zmontowaniu szkielet jest sprawdzany pod kątem wyrównania w poziomie i pionie, a wszystkie obręcze są ostatecznie zdenerwowane. Od wewnętrznej strony ramy (beczki lub wanny) zwis jest czyszczony, a na końcach nitów nacina się o 1/3 grubości (rys. 6) i o 2-3 mm od zewnątrz.Zewnętrzna i wewnętrzna strona ramy są ostatecznie czyszczone, górne i dolne końce są wypełniane.
W tym celu wykonuje się kilka operacji.
1. Wycięcie rowka gongu w szkielecie. Wytnijmy rowek gongu. Szerokość rozłożenia zębów stalowego pilnika do paznokci wynosi 4-5 mm. Dlatego szerokość wycinanego rowka gongu powinna wynosić 4-5 mm. Pilnik do paznokci wystaje z zanurzonego bloku gongu na 4-5 mm. Dlatego głębokość rowka gongu nie może być inna. Grubość bloku gongu jest ogranicznikiem odległości cięcia gongu od góry ramy do spodu deski, na której mocowany jest dzwonek, tj. 40-50 mm. Pamiętaj, aby sfazować 2-3 mm lub trochę więcej po obu stronach rowka gongu, aby zapobiec wykruszaniu się nitowania ramy podczas wkładania den i ściskania ich za pomocą obręczy.
2. Montaż osłon dolnych ... Zbiera się je na drewniane lub metalowe (najlepiej nierdzewne) gwoździe-gwoździe z 4-6 desek. Te skrajne to ławice, środkowe to trawy. Szersze deski są brane na ościeża. Nie znamy jeszcze średnicy dzwonka koła. Bierzemy cyrkiel (rys. 4) i rozkładamy jego nogi w przybliżeniu o promień założonego okręgu wzdłuż gongu, końcówkę nogi cyrkla wkładamy do gongu, okrąg dzielimy na 6 części. W ten sposób określimy promień okręgu dla dzwonków na dno. Przenosimy powstały promień na dolną tarczę i rysujemy okrąg.
3. Wycinanie spodów. Za pomocą piły kabłąkowej lub piły tarczowej wytnij wymagane dno. W takim przypadku cięcie powinno znajdować się po wewnętrznej stronie linii narysowanej przez okrąg, gdy zęby piły są ustawione na 2-2,5 mm. Zmniejszy to średnicę okręgu o 0,14 stałą „Pi”.
4. Obróbka spodów. Kładziemy dolne koło na stole warsztatowym, ostrzymy je do czysta z obu stron, na końcu narysujemy ołówkiem linię o grubości 3-4 mm pośrodku. Przy promieniu mniejszym o 25-30 mm od dna narysuj kółka po jego dwóch stronach. To są granice fazowania. Fazy usuwamy dłutem lub strugiem i upewniamy się, że rowek gontu i sfazowane dno dobrze pasują. Pozostaw linię na końcu dna nienaruszoną.
5. Montaż spodów. Jest to ostatnia operacja tworzenia beczki lub wanny. Odwracamy ramę wanny szeroką częścią do góry i lekko zrzucamy dolną obręcz. Upartego strącamy w beczkę i przesuwamy pępowinę tak, aby dno wpasowało się w rowek gongu. Nylonowa nić wiążąca dno w poprzek pomoże utrzymać dno w pozycji poziomej po zamontowaniu w kurantach. Gdy dno jest zainstalowane w kurantach, nić jest ciągnięta, obręcze są umieszczane na miejscu. Przed zamontowaniem drugiego dna w lufie lufy wierci się w niej dwa otwory na pióro i wpust naprzeciw siebie i 4-5 cm od wewnętrznej strony ramy o średnicy 20-25 mm, w którą język jest umieszczony tak, aby żadne zanieczyszczenia nie dostały się do lufy. Po zamontowaniu drugiego dna, obręcze są ostatecznie wypchane i upewnij się, że dna są zaciśnięte nitami w kurantach, a nity nie mają odstępów między nimi. Jeśli nity zostały prawidłowo ostrugane i wytrzymały nachylenie zgodnie z szablonem, dna zostały starannie wycięte, produkt będzie wysokiej jakości.
1. Przed montażem ramy do beczki lub wanny, nit dokładnie wycięty musi być wysuszony do wilgotności 17-20%.
2. Dąb, świerk, sosna, beczki i wanny z osiki moczyć przez co najmniej 10 dni, zmieniając wodę po 2-3 dniach. Jednocześnie nasączane są ościeża i deski, którymi tłoczone są sfermentowane produkty.
3. Aby ograniczyć powstawanie pleśni na nitach, podczas przechowywania w piwnicy wanny są przecierane wacikiem zamoczonym w kalcynowanym oleju roślinnym. Ościeżnice, deski i kamień dociskowy myje się raz w tygodniu gorącą wodą.
Przede wszystkim zależy to od warunków pracy. Należy jednak pamiętać, że nie należy malować pojemników do napełniania farbą olejną: zatyka ona pory, co przyczynia się do gnicia drewna. Pożądane jest malowanie obręczy - nie rdzewieją. W celach dekoracyjnych beczkę, doniczkę z kwiatami można potraktować zaprawami.
Wapno gaszone zmieszane z 25% roztworem amoniaku daje brązowy kolor dębu.Czarny roztwór siarczanu żelazawego lub napar z opiłków żelaza w occie przez 5-6 dni.
Odwar z pachnących kłączy marzanny (Asperula odo-rata) barwi na czerwono lipy i osiki. Kolor czerwono-brązowy daje wywar z łusek cebuli, brązowy - wywar z nawozów orzechowych. Barwniki te są zarówno jaśniejsze od chemicznych, jak i bardziej stabilne.
Należy również pamiętać, że drewno lepiej zachowuje się w warunkach stałej wilgotności. Dlatego towary suche powinny być zawsze suche, a towary sypkie wypełnione płynem. Oba nie mogą być stawiane bezpośrednio na ziemi. Lepiej jest podłożyć cegłę lub deskę pod beczkę, niż później pozbyć się zgnilizny przez odcięcie kurantów.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Ale bez względu na to, ile może służyć ręcznie robiona lufa, przez cały ten czas będzie przyjemnym przypomnieniem właścicielowi trudności pokonywanych w zrozumieniu tajemnic starożytnego rzemiosła bednarza.
Oceń artykuł:
Stopień
3.2 kto głosował:
85
