Naprawa drewnianego sufitu zrób to sam

Treść artykułu:

1. Sposoby wyrównania sufitu
2. Prace przygotowawcze przed niwelacją
3. Walcz z grzybami i pleśnią
4. Drewniane oznaczenia sufitowe
   • Zasady oznaczania sufitu
   • Stosowanie gontów podczas wyrównywania
   • Montaż lamp ostrzegawczych do tynku

5. Podkład do sufitów drewnianych
6. Wyrównanie sufitu tynkiem

Proces technologiczny wyrównywania stropu drewnianego obejmuje kilka etapów: prace przygotowawcze (czyszczenie powierzchni, układanie okablowania, izolacja), obróbka drewna przed szkodnikami, nałożenie podkładu w celu poprawy jakości materiału źródłowego i zwiększenia przyczepności, oznaczenie nowej płaszczyzny sufitu , montaż elementów pomocniczych, wyrównywanie stropu drewnianego. Rozważ cechy każdego z nich.

Poziomowanie sufitu można wykonać na dwa sposoby. Nazywane są „suchymi” i „mokrymi”. Pierwszy to wyrównanie za pomocą profili i płyt kartonowo-gipsowych, drugi to tynkowanie. Każda opcja ma swoje zalety i wady, a także warunki użytkowania.

Tynkowanie zaleca się stosować, jeśli głębokość nierówności nie przekracza 3-5 cm Zbyt gruba warstwa tynku powoduje, że sufit jest cięższy, a ryzyko jego rozwarstwienia wzrasta. Przy „mokrej” metodzie wyrównywania stropu, obszary o wystarczająco głębokich spadkach należy pokryć gontem. Aby lepiej wyrównać drewniany sufit, użyj lamp ostrzegawczych.

Przygotowanie drewnianego sufitu do poziomowania obejmuje kilka kroków:

Sprawdź sufit pod kątem niedoskonałości, takich jak uszkodzenia desek i belek przez szkodniki, pleśń i grzyby. Wymień poważnie uszkodzone części konstrukcji i elementy złączne na nowe, aby uniknąć poważnych uszkodzeń w przyszłości.

Usuń stary tynk. Te obszary, które trzymają się mocno i nie przeszkadzają w dalszej pracy, można pozostawić.

Jeśli sufit został wcześniej pomalowany farbą na bazie wody, do jego usunięcia użyj roztworu składającego się z wody z dodatkiem jodu.

Farbę dyspersyjną zmywa się specjalnymi roztworami, na przykład szybko działającym roztworem żelu Docker S4 (cena detaliczna - od 260 rubli za 1 kg). Ten produkt nie zawiera kwasu.

Odetnij małe wystające części za pomocą strugarki.

Jeśli deski są wystarczająco gładkie, wykonaj na nich nacięcia dla lepszej przyczepności zaprawy do powierzchni drewnianej.

Etap przygotowawczy to najlepszy czas na profilaktyczną obróbkę drewna przed grzybami i pleśnią.

Ułóż przewody elektryczne.

W razie potrzeby ułożyć izolację, paroizolację.

Duże pęknięcia między deskami można naprawić za pomocą szpachlówki zgrubnej i pakuły. Kawę dokładnie miesza się z kitem i wbija w szczeliny.

Grzyb jest dość powszechnym zjawiskiem. Występuje przy nadmiernej wilgotności i słabej wentylacji powietrza, a także przy niedostatecznym ogrzewaniu pomieszczenia w zimnych porach roku. Wpływa na każdą powierzchnię, w tym produkty z drewna.
Grzyb, najczęściej spotykany na powierzchniach drewnianych, ma niebieskawy odcień. Gatunek ten jest równie niebezpieczny jak inne: pleśnie i grzyby gnilne, a także promieniowce.

Niebieskawy grzyb niszczy strukturę drewna, dzięki czemu wnika do niego wilgoć i tam zalega. Z tego powodu rozwija się grzyb pleśniowy i grzyb gnijący. Proces niszczenia drewnianego stropu jest dość szybki.Dlatego nie można zaniedbać obróbki drewna środkami antyseptycznymi.

Wiadomo, że grzyb może wnikać w drewno o 1 cm lub więcej. Jeśli są takie obszary, lepiej je usunąć, zastępując je nowymi deskami. Jeśli pozwala na to grubość desek, użyj ostrego noża lub siekiery, aby wyciąć dotknięte obszary. Odpady z grzybem należy spalić, aby jego zarodniki się nie rozprzestrzeniały.

Traktuj całą powierzchnię sufitu pędzlem lub wałkiem środkiem antyseptycznym, na przykład Nortex-Doctor (od 100 rubli za 1 kg) lub Nortex-Disinfector (od 170 rubli za 1 kg). Nortex-Disinfector jest wysoce skuteczny w przypadku poważnego uszkodzenia drewna przez grzyb, a także przez chrząszcza drążącego drewno i termity. Kupując środek antyseptyczny, przeczytaj zasady użytkowania (materiał, do którego produkt ma zastosowanie, jego zużycie), środki ostrożności.

Znakowanie to ważny krok w wyrównywaniu sufitu. Ostateczny wynik zależy od jego dokładności, a także od wyboru metody osiowania, która będzie najbardziej odpowiednia w danej sytuacji.

Do oznaczenia sufitu używa się lasera lub poziomicy. Niwelator laserowy zapewnia wysoką dokładność przy najniższym koszcie i czasie, w przeciwieństwie do narzędzia bąbelkowego. DEFORT DLL-9 to jeden z najtańszych ręcznych niwelatorów laserowych (cena - od 440 rubli). Poziomica jest używana w parze z długą regułą, najlepiej połączyć je ze sobą taśmą klejącą.

Zalecenia przy oznaczaniu drewnianego sufitu:

Aby dokładnie zaznaczyć nową pozycję płaszczyzny sufitu, skup się na najniższych obszarach.

W trakcie pomiaru wykonaj znaki na ścianach na całym obwodzie. Wbij w nie gwoździe i pociągnij ciasną nitkę, przywiązując ją do gwoździ.

Jeżeli w rezultacie różnice poziomów w płaszczyźnie są niewielkie - do 3 cm, można zastosować metodę poziomowania „na mokro”, tj. nakładanie tynku.

Jeżeli nad pomieszczeniem, w którym konieczne jest wyrównanie stropu drewnianego, znajduje się drugie piętro lub strych, to na całej powierzchni stropu należy zamontować gonty.

Gonty - siatka z listew drewnianych o grubości 3-5 mm. Reiki są nadziewane na drewnianej powierzchni w dwóch rzędach. Rozmiar komórki wynosi 5 na 10 cm, drugi rząd jest wypchany w płaszczyźnie równoległej pod kątem prostym do pierwszego.
Zastosowanie gontów zmniejsza koszt roztworu tynku, a także zmniejsza prawdopodobieństwo zapadnięcia się grubej warstwy.

Latarnia ma specjalny profil prowadzący. Jego zadaniem jest regulowanie ostatecznego poziomu aplikacji tynku.

Zasady instalowania beaconów są następujące:

Latarnie są przymocowane do sufitu równolegle do siebie.

Odległość między nimi powinna być mniejsza niż długość reguły, która rozciągnie rozwiązanie. Jeśli szerokość pomieszczenia wynosi 3 metry, przymocuj pierwszą latarnię morską 50 cm od ściany równolegle do niej, drugą - 150 cm, trzecią - 250 cm Przy tej opcji reguła powinna wynosić 160 cm, aby kiedy ciągnąc rozwiązanie ze ściany do pierwszej latarni, zasada opierała się na drugiej latarni.

Zainstaluj latarnie w głębszych obszarach, aby poziom nowej płaszczyzny nie spadł. Wtedy warstwa tynku będzie mniejsza, bo. nowy samolot będzie przebiegał wzdłuż najbardziej wystającej części sufitu. Jeśli lampa ostrzegawcza zostanie zainstalowana w najbardziej wystającej części, poziom sufitu zmniejszy się o wysokość lampy.

Latarnie nie powinny być zbyt elastyczne, w przeciwnym razie będą zwisać po naciśnięciu przez regułę.

Najlepszą opcją mocowania profilu latarni jest „uszy”.

Przed tynkowaniem należy zagruntować całą drewnianą powierzchnię sufitu. Celem aplikacji podkładu jest głęboka impregnacja drewna. Roztwór wypełnia mikropęknięcia, wzmacnia strukturę, zapobiega wnikaniu wilgoci. Podkład przeznaczony jest do poprawy przyczepności tynku do drewna.

Zasady pracy z podkładem:

Podczas pracy używaj rękawic i nakryć głowy.

Cały sprzęt umyć natychmiast po zakończeniu pracy z podkładem.

Nakładaj podkład w kilku krokach. Pomiędzy aplikacjami powinien upłynąć czas określony w instrukcji.

Nakładać podkład w dowolny dogodny sposób: pędzlem, wałkiem, natryskiem.

Impregnat należy nakładać pędzlem w dwóch przeciwnych kierunkach, aby produkt wnikał głębiej w drewno bardziej równomiernie. Zwróć szczególną uwagę na szwy i trudno dostępne miejsca.

Wybór podkładów jest bardzo szeroki. Można je klasyfikować według składu, rodzaju obrabianej powierzchni, celu. Aby kupić najbardziej odpowiedni podkład, poprawnie wyjaśnij sprzedawcy, jaki materiał będzie przetwarzany, jaki rodzaj powłoki zostanie nałożony.

Uniwersalny podkład, oprócz zwiększenia przyczepności, poprawy wytrzymałości materiału, zwiększenia odporności na wpływy zewnętrzne, przeznaczony jest do zwalczania szkodników, grzybów i pleśni.

Jako tynk do drewnianego sufitu można użyć domowej zaprawy cementowej lub innych mieszanek, które są bardziej plastyczne, na przykład tynk Rotband. Rotband Knauf - uniwersalna mieszanka na bazie gipsu, ma dobre właściwości wiążące (cena detaliczna - od 400 rubli).

Wymieszać roztwór, przestrzegając zaleceń producenta i następujących ogólnych zasad:

Zaprawę do wyrównywania stropu drewnianego należy ugniatać w małych ilościach. Mieszanka zawierająca gips schnie wystarczająco szybko.

Przygotowany roztwór należy natychmiast nałożyć.

Roztwór nie powinien być zbyt płynny ani stały. Ciekły roztwór ma tendencję do rozprzestrzeniania się podczas pracy, a stały nie przylega dobrze do powierzchni.

Dzięki zastosowaniu mieszadła budowlanego czas mieszania roztworu zostanie skrócony, a roztwór będzie najbardziej jednorodny.
Nakładanie tynku należy rozpocząć po całkowitym wyschnięciu podkładu.

Cechy nakładania tynku w celu wyrównania drewnianego sufitu:

Gotowy roztwór nakładać szpachelką, zaczynając od środka pomieszczenia, przesuwając się stopniowo w kierunku otworu okiennego.

Nałóż roztwór na małe obszary - do 80 cm długości.

Naciągnij regułę do siebie. Naciskaj regułę umiarkowanie na latarnie morskie.

W tych obszarach, w których sygnalizator poziomu znajduje się w pewnej odległości od powierzchni sufitu, tj. jest przerwa, lepiej nałożyć tynk w dwóch warstwach. Pierwsza warstwa nakładana jest przed zamocowaniem latarni, natychmiast przykrywana siatką maskującą. W takim przypadku siatkę należy lekko wcisnąć w nałożony roztwór o 3-4 mm. Następnie mocuje się latarnię morską i nakłada ostatnią warstwę tynku wyrównaną z latarniami.

Siatkę zbrojącą należy zastosować na całej powierzchni sufitu, jeżeli warstwa tynku przekracza 1 cm.

Gdy roztwór został już nałożony na całą powierzchnię drewnianego sufitu, usuń lampy ostrzegawcze. Jeśli latarnia wykonana jest z materiału odpornego na utlenianie, to można ją pozostawić bez obawy o rdzewienie.

Wnęki od beaconów należy uszczelnić tym samym rozwiązaniem.

Tynk charakteryzuje się dużym uziarnieniem. Aby wygładzić powierzchnię np. przed malowaniem lub tapetowaniem, wskazane jest wygładzenie jej szpachlówką. Przed nałożeniem nowego rodzaju mieszanki wyrównującej konieczne jest ponowne zagruntowanie powierzchni.

Szpachlówka startowa ma średnią wielkość ziarna i służy do wstępnego wyrównania powierzchni. Szpachlówka wykańczająca posiada najmniejsze ziarno, dlatego nadaje się do końcowego wygładzania powierzchni.

Obejrzyj film o drewnianych sufitach:

Każda drewniana konstrukcja ulega zmianom podczas eksploatacji. Pojawiają się pęknięcia, wypadają sęki, farby i lakiery tracą połysk. Dlatego naprawa drewnianego stropu jest tak samo koniecznym procesem, jak naprawa płyt gipsowo-kartonowych, streczu czy betonu.

Jeśli istnieje potrzeba naprawy drewnianego stropu, pierwszą rzeczą do zrobienia jest wykonanie oględziny powierzchni,. Jeśli są informacje o tym, jak iz czego zbudowano konstrukcję, możemy założyć, co dzieje się za zewnętrzną powłoką. Ale w większości przypadków można się tylko domyślać.

Naprawę sufitu w drewnianym domu można wykonać na kilka sposobów. Wszystko zależy od tego, z czego wykonany jest ten projekt. Jest kilka opcji, ale istnieją.

1. Podszyte klapą.
2. To jest sufit podwieszany.
3. Osłonięte deskami heblowanymi.
4. Zewnętrznie zbudowany jest z belek ułożonych wzdłużnie lub poprzecznie, pomiędzy którymi jest zszyty z desek.

OSB i płyta wiórowa również wykonane z drewna sufity nie są używane. Lub są podstawą, która wymaga zewnętrznego wykończenia.

Powody rozpoczęcia remontów

1. Kontrola wzrokowa wykazała pęknięcia w deskach.
2. Pojawiły się lub zwiększyły odstępy między deskami.
3. Deski „doprowadziły”, wygięły się, zmienił się ich geometryczny kształt.
4. Następuje ogromna utrata węzłów.
5. Wykończenie zewnętrzne popadło w ruinę: lakier złuszczał się i pękał.

Aby uzupełnić obraz tego, co dzieje się z sufitem, konieczne jest wyhaftować po jednej stronie. Tak czy inaczej, ale trzeba to zrobić. W przeciwnym razie nie będzie możliwe zidentyfikowanie i wyeliminowanie przyczyny zaistniałych problemów.

Naprawy drewnianego sufitu „zrób to sam” są wykonywane przy użyciu narzędzi znanych każdemu właścicielowi. Drogie i profesjonalne nie jest wymagane. Do pracy z drewnem potrzebujesz:

• śrubokręt (najlepiej zasilany bateryjnie);
• puzzle;
• strugarka (lepiej mieć elektryczną);
• śrubokręty;
• młot;
• Piła do drewna;
• uchwyt;
• szczypce.

Jeśli naprawa jest na dużą skalę, a sufit jest osłonięty struganymi deskami, może być konieczna miernik gęstości. Za pomocą tego narzędzia wszystkie elementy konstrukcyjne są wyrównane tak, aby miały miały prawidłowy kształt geometryczny i miały ten sam rozmiar.

W przypadku sufitów drewnianych znacznie uprości to pracę. Wbijając deski w miernik grubości, usuwają z nich cienką warstwę wiórów i stają się jak nowe. Ale w tym celu te, w których brak pęknięć i dziur od opadłych sęków. Po zdemontowaniu konstrukcji zawsze można znaleźć drewno nadające się do ponownego montażu. Pomoże to znacznie zaoszczędzić na drewnie.

Podszewka - najpopularniejszy materiał w urządzeniu sufitów drewnianych. Istnieje kilka rodzajów tych tablic:

• standard lub „chłopka”;
• dom blokowy;
• „pod belką” lub „amerykański”;
• „euro”: „klasyczny”, „spokojny”, „miękka linia”.

Wszystkie te produkty różnią się na dwa sposoby:

Bez względu na rodzaj okładziny zastosowanej do poszycia sufitu, problemy są zawsze takie same:

• naturalne zużycie materiałów;
• naruszenie zasad instalacji, instalacji pary i hydroizolacji górnego piętra;
• wysychanie drewna;
• gnicie (pojawienie się czarnych plam, grzybów, pleśni);
• pojawienie się pęknięć.

Krok 1. Naprawa sufitu drewnianego domu zaczyna się od demontażu skóry.

1. Znajdź punkty mocowania.
2. Za pomocą śrubokręta odkręć śruby lub za pomocą improwizowanych narzędzi wyciągnij gwoździe.
3. Pierwsza, skrajna deska podszewki jest wyjęta z rowków.
4. Wszystkie inne są sortowane jeden po drugim.

Każdy pręt jest sprawdzany, sortowany na nadające się do dalszego użytku i nieodpowiednie.

Krok 2 Sprawdź każdą belkę sufitową. Jeśli między nimi jest izolacja, usuń ją. Wyciągają wnioski dotyczące konieczności wymiany jednej, kilku lub wszystkich belek. Konstrukcja sufitów drewnianych może być inna. Belki, do których przymocowana jest okładzina, mogą stanowić integralną część górnej kondygnacji lub być przymocowane do tych belek nośnych.

Proces łączenia i wymiany drewna zależy od sposobu mocowania. Ale w każdym razie będziesz musiał wykonać następujące czynności:

• za pomocą wiertarki lub śrubokręta usuń łączniki mocujące belki (mogą to być metalowe narożniki lub drewniane pręty);
• jeśli belki są sadzone na „szpilkach”, do demontażu używa się mocowania;
• sprawdzić drewno i, jeśli nadaje się do dalszego użytku, usunąć braki (usunąć pleśń, przykryć 2-3 warstwami środka antyseptycznego);
• suszyć na słońcu lub w pomieszczeniu o normalnej wilgotności;
• zainstaluj belkę w jej pierwotnym miejscu.

Nie nadają się do dalszego użytkowania belki z długimi pęknięciami podłużnymi, wygięte, zgniłe.

Krok 3 Wymiana materiału termoizolacyjnego.

Naprawa sufitu „zrób to sam” w drewnianym domu wymaga urządzenia wysokiej jakości paroizolacji i ciepła. Większość problemów z konstrukcjami drewnianymi wynika z niskiej paroprzepuszczalności materiałów użytych w instalacji. Z tego powodu wewnątrz ciastka tworzy się wysoka wilgotność, która jest szkodliwa dla drewna.

Najczęściej procesy gnicia rozpoczynają się w konstrukcjach izolowanych materiałami na włóknista baza (wełna szklana, wełna kamienna, wełna mineralna). Wszystkie te grzejniki mają wysoki stopień higroskopijności. Po zwilżeniu stają się cięższe i tracą swoje właściwości termoizolacyjne. Co nie jest zaskakujące, ponieważ mokra wata nie jest w stanie zatrzymać ciepła.

Dlatego wielu rzemieślników, którzy są zaznajomieni z wadami izolacji włóknistej, zaleca stosowanie jej jako zamiennika. Styropian. Pogłoski o szkodliwości tego materiału są mocno przesadzone. Gdyby były prawdziwe, styropian nie byłby używany jako opakowanie na żywność, sprzęt AGD i inne towary.

Płótna z wybranej izolacji układane są w otworach pomiędzy elementami nośnymi górnej kondygnacji - belkami. Jeśli montowana jest pianka, mocuje się ją do sufitu za pomocą specjalnego kleju lub kołków plastikowych z szerokim kapeluszem, które inaczej nazywane są „grzybami” lub „parasolami”.

W przypadku konieczności mocowania płyt z wełny mineralnej do stropu należy zastosować cienkie drewniane listwy, które są przybijane do belek, układając je w kierunku prostopadłym do nich.

Krok 4 Urządzenie paroizolacyjne.

Naprawa drewnianego sufitu wymaga urządzenia wysokiej jakości paroizolacja. Stanowi barierę ochronną pomiędzy nośnymi elementami konstrukcji a powłoką zewnętrzną (podszewką). Tym samym chroni podstawę ramy przed nadmierną wilgocią. Zapewnia to trwałość całej konstrukcji sufitu.

Jakie materiały możesz wybrać:

• wzmocniona lub perforowana folia polietylenowa (druga służy do pomieszczeń o dużej wilgotności);
• folia polipropylenowa;
• materiały foliowe;
• folie membranowe;
• pergamin.

Wymagania do pracy:

1. Materiał paroizolacyjny musi być rozciągnięty równomiernie, bez ugięcia.
2. Pomiędzy płótnami powinna być zakładka 10-15 cm.
3. Naddatek na obwód powinien wynosić co najmniej 10 cm.
4. Materiały walcowane są zabezpieczone przed zwisaniem za pomocą cienkich listew lub skrzyni z prętów o przekroju 30/10 lub 20/30.

Krok 5 Montaż podszewki.

Przede wszystkim deski są przygotowywane: wyrównywane, traktowane przezroczystym środkiem antyseptycznym.

Jeśli zdecydujesz się pokryć podszewkę lakierem, najwygodniej jest to zrobić na etapie przygotowania do montażu.

Deski na skrzyni można przymocować w dowolnym kierunku. Ale najpierw wybierz metodę fiksacji. Są dwa z nich:

• na gwoździach lub śrubach;
• na zaciskach.

• zainstaluj pierwszą deskę w wybranym do tego miejscu;
• przyłożyć gwóźdź pod kątem, cofając się o 7-10 cm od krawędzi deski, ale koncentrując się na położeniu listwy;
• weź młotek i wbij gwóźdź 2/3 jego długości;
• weź doboynik i wbij gwóźdź w głowę.

Pożądane jest, aby wybrać gwoździe ocynkowane i z płaskim kapeluszem. Takie zapięcia będą wygodniejsze w montażu podszewki. Dodatkowo okucia ocynkowane nie są narażone na wilgoć i nie pojawi się na nich rdza.

Montaż na kleimerów to najlepszy sposób, ponieważ pozwala uniknąć dziur w drewnie, co minimalizuje ryzyko pękania. Etapy pracy:

• wzdłuż linii skrzyni część metalowego zacisku jest wkładana do rowka podszewki;
• wykończ gwoździe przybij go do pręta skrzyni;
• powtórz pierwsze dwa kroki we wszystkich punktach przecięcia podszewki ze skrzynią.

Podczas montażu desek nie można dopasować ich blisko siebie. Niezbędne jest pozostawienie szczeliny amortyzatora 2-3 mm. Zapewni kompensację ruchów drewna spowodowanych siłami ściskająco-rozpierającymi. Powstają pod wpływem zmian temperatury w pomieszczeniu.

Jeśli zdecydujesz się schować sufit za pomocą klapy, pierwszą rzeczą do zrobienia jest wybrać odpowiedni rodzaj drewna i rodzaj profilu. Istnieją tylko trzy standaryzowane gatunki: A, B i C. Jeśli możliwości finansowe nie pozwalają na zakup podszewki pierwszej klasy (A), możesz wybrać drugą (B). Różnią się głównie liczbą i wielkością sęków.

Są producenci tarcicy, którzy oferują klasę podszewki "Dodatkowy". Powinieneś wiedzieć, że ta odmiana nie jest w standardzie stanowym. To (gatunek) został wymyślony przez producentów w celu sprzedaży wysokiej jakości, ale nie spełniającego wymagań pierwszego gatunku, tarcicy.

Zalecane jest drewno o niskim stopniu żywiczności. W przypadku opcji ekonomicznej najlepszym wyborem jest świerk. Ta podszewka wyróżnia się jasnym kolorem, piękną fakturą i trwałością. Deski świerkowe mają znacznie mniej sęków niż inne drewno iglaste.

Na filmie zobaczmy klasę mistrzowską na tapicerce drewnianego sufitu: