Nie ma nic skomplikowanego w wymianie zużytego wkładu na wiertarkę. W tym celu wystarczy zakupić odpowiednie urządzenie mocujące, wyjąć stare z wiertarki i zainstalować na nim nowe. Jednocześnie należy pamiętać, że dwa rodzaje wkładów można zainstalować zarówno na konwencjonalnej, jak i na miniwiertarce:
Wkłady, dla których do montażu na wiertarce używany jest gwint, są usuwane i mocowane zgodnie z powyższym schematem. Podczas wymiany takiego urządzenia nie wystarczy wiedzieć, że jest gwintowane, ważne jest również, aby wziąć pod uwagę oznaczenie, które jest na nim koniecznie nałożone. Takie uchwyty mocujące można oznaczyć w następujący sposób:
Odstęp 1,5–13, występujący w danych oznaczenia, wskazuje minimalną i maksymalną średnicę zainstalowanego narzędzia skrawającego. Zasady wymiany uchwytu wiertarskiego sugerują, że nowe urządzenie mocujące musi mieć oznaczenie całkowicie identyczne z oznaczeniem starego.
Z pytaniem, jak wymienić uchwyt stożkowy na wiertła, wszystko jest nieco prostsze. Na tego typu urządzeniach można również nanosić różne oznaczenia, a mianowicie:
Aby wymienić wkład tego typu na wiertło, wystarczy wybrać urządzenie mocujące z odpowiednim oznaczeniem i włożyć jego gniazdo w stożkowy otwór urządzenia wiertniczego. Nawigacja w takim oznaczeniu jest dość prosta: litera „B” oznacza, że jest to wkład typu stożkowego, a liczba wskazuje średnicę dolnej części otworu montażowego.
Zdejmowanie uchwytu stożkowego z wiertła jest tak samo proste, jak jego instalacja. Aby wykonać tę procedurę, wystarczy wybić zacisk z wywierconego otworu, do którego używany jest konwencjonalny młotek. Możesz również zapoznać się ze szczegółami montażu i demontażu uchwytu stożkowego wiertarki elektrycznej, oglądając odpowiedni film.
W radzieckich wiertłach po prostu wybito nabój z mocowaniem stożkowym, konstrukcja skrzyni biegów pozwalała na taką nieuprzejmość. Aby wyjąć wkład nowoczesnych modeli, musisz użyć ściągaczy lub specjalnych narzędzi
Jak zdemontować uchwyt śrubokręta lub wiertarki? Ta procedura musi być okresowo wykonywana w celu konserwacji urządzenia (czyszczenie i smarowanie wszystkich jego elementów wewnętrznych), a także drobnych napraw. To znacznie wydłuża żywotność uchwytu.
Podczas demontażu wkładu należy wziąć pod uwagę, do jakiego typu należy. Koncentrując się na instrukcjach lub wideo, musisz wykonać wszystkie kroki demontażu takiego urządzenia tak ostrożnie, jak to możliwe, aby nie uszkodzić jego elementów składowych. Po zakończeniu wszystkich procedur konserwacji lub naprawy uchwytu wiertarskiego, zmontuj go w odwrotnej kolejności.
Jeśli elementy konstrukcyjne są mocno zużyte i nie ma możliwości ich odtworzenia, lepiej wymienić cały mechanizm, co będzie znacznie tańsze niż jego naprawa.
VIDEO Producenci wiertarek elektrycznych nie zamierzają demontować uchwytu, dlatego informacji tych nie można znaleźć w instrukcji obsługi narzędzia. Ale mogą zaistnieć przypadki, w których konieczne jest wykonanie takich manipulacji. Na przykład, aby nasmarować i wyczyścić części składowe, gdy uchwyt jest mocno zaciśnięty i konieczne jest przyłożenie dużej siły w celu zbliżenia szczęk. Może się to zdarzyć z powodu jego zanieczyszczenia pyłem budowlanym lub rdzą po wniknięciu wilgoci.
Z pozoru nierozłączny wkład można podzielić na części składowe. Najczęstsze trzyszczękowe jednostki wiertarki elektrycznej do użytku domowego są dwojakiego rodzaju: kluczowy i szybkomocujący.
Uchwyt kluczykowy można zdemontować na dwa sposoby: za pomocą wiertarki udarowej i za pomocą młotka.
Aby zdemontować wkład w najprostszy, perforujący sposób należy wykonać następujące czynności:
1. Rozłóż krzywki, aż zostaną całkowicie schowane w korpusie.
2. Zamocować metalową tępą wkładkę o takiej średnicy w wiertarce udarowej, aby swobodnie weszła w gwintowany otwór wrzeciona uchwytu.
3. Oprzyj wkład na masywnej powierzchni, wcześniej zastępując uszczelkę amortyzującą (na przykład w postaci gumowej płyty o grubości kilku centymetrów). Jako przystanek możesz użyć grubej metalowej płyty trzymanej wolną ręką, stołu, stołu warsztatowego, podłogi.
4. Uruchom przebijak, a po 2-3 sekundach rękaw (koszula, rękaw regulujący) zostanie zrzucony z uchwytu.
5. Krzywki można teraz wyjąć z obudowy. Uwaga! Wykonując tę operację należy wykonać odpowiednie oznaczenia na korpusie i na krzywkach, aby podczas montażu weszły na swoje miejsce. W przeciwnym razie wiertło stałe nie zostanie wyśrodkowane.
Wada tej metody: po strąceniu klipsa niektóre części mogą się rozlecieć (np. pierścionek z zębami; zwykle składa się on z dwóch połówek), a niedoświadczony użytkownik doda kłopotu z zebraniem wszystkich elementów razem.
Po zdemontowaniu wkładu można go oczyścić z kurzu, rdzy i brudu, a także nasmarować części.
Montaż wkładu odbywa się w następującej kolejności:
1. Rozciągnij krzywki ręcznie do maksimum.
2. Umieścić dwie połówki pierścienia zębatego w odpowiednim rowku w korpusie.
3. Trzymając pierścień palcami, należy schować krzywki do wewnątrz, obracając korpus uchwytu.
4. Załóż rękaw (koszula, rękaw dopasowujący) aż się zatrzyma. Nie można tego zrobić całkowicie. Musi być wciśnięty młotkiem.
5. W tym celu zainstaluj wkład pionowo na specjalnej podkładce tak, aby rękaw (koszulka, rękaw regulacyjny) opierał się o niego, a korpus mógł swobodnie przechodzić do otworu. Zamiast podkładki można zastosować imadło stołowe o szczękach rozrzedzonych do wymaganego rozmiaru lub cięcie rury o odpowiedniej średnicy.
6.Na wierzch wkładu nałożyć uszczelkę w postaci grubej płyty z miękkiego metalu (aluminium lub stop miedzi) i uderzeniami młotka wcisnąć korpus w tuleję (płaszcz, tuleja regulacyjna).
Ta metoda demontażu jest bardzo podobna do poprzedniej, ale nie wszyscy użytkownicy mają dziurkacz, więc zamiast tego można użyć młotka:
1. Najpierw musisz „ukryć” krzywki do wewnątrz, rozkładając je do wymaganej pozycji.
2. Umieść uchwyt pionowo na wysuniętym imadle stołowym do takiej pozycji, aby korpus mógł przejść między szczękami, a tuleja (kurtka, tuleja regulacyjna) opierała się o nie.
3. Szybko podgrzej rękaw (koszula, rękaw dopasowujący) za pomocą suszarki do włosów. Zamiast suszarki do włosów możesz użyć lampy lutowniczej.
4. Umieść amortyzator w postaci miękkiej płytki metalowej (aluminium lub stop miedzi) na wierzchu wkładu.
5. Uderzeniami młotka wybić ciało z rękawa (koszula, rękaw regulacyjny).
6. Następnie wyczyść i nasmaruj części i zmontuj w kolejności wskazanej w metodzie wykrawania. W takim przypadku istnieje możliwość dogrzania rękawa (koszula, rękaw dopasowujący) za pomocą suszarki budowlanej lub lampy lutowniczej.
Wadą tej metody są zwiększone części „traumatyczne”.
Również wskazane jest stosowanie ogrzewania tylko w sytuacjach awaryjnych, gdy bez niego nie można zdjąć rękawa (koszula, rękawa regulacyjnego). W końcu wystawienie na działanie wysokich temperatur może prowadzić do zmiany struktury metalu, co sprawi, że części będą miękkie.
Konstrukcja uchwytu bezkluczowego jest znacznie bardziej skomplikowana od klucza, dlatego aby proces był odwracalny, nie warto całkowicie demontować zespołu:
2. Po przesunięciu sprzęgła można je zdjąć rękami.
3. Następnie należy maksymalnie rozłożyć krzywki, włożyć do uchwytu metalowy pręt (wystarczy długa śruba) i uderzeniami młotka wybić korpus z drugiej części plastikowego złącza.
W tym momencie proces demontażu musi zostać zatrzymany. Wszystkie miejsca dostępne do smarowania są otwarte. Jeśli będziesz kontynuować demontaż dalej, stanie się on nieodwracalny.
Proces montażu odbywa się w następującej kolejności:
2. Wbijanie końcowej podkładki zabezpieczającej w rozpórkę deski.
3. Dociśnięcie dolnej części złącza za pomocą rąk.
Wiertarka jest jednym z najczęściej używanych narzędzi w domu. Ale czasami pojawia się pytanie, jak zdemontować uchwyt wiertarski. Przy całej niezawodności narzędzia czasami zawodzi. Jedną z przyczyn może być awaria wkładu.
Schemat ideowy wiertarki elektrycznej.
Konstrukcja wkładu jest dość prosta i prawie wszystkie wiertarki mają podobne elementy. Jednocześnie zwarty układ części i wytrzymałość mocowania mogą powodować trudności. Kwestia demontażu narzędzi często staje się dość istotna.
Uchwyt wiertarski bez sprężyn.
Nabój jest ważnym elementem w konstrukcji każdego rodzaju wiertarki - wiertarki udarowej lub wkrętarki. Zapewnia mocne zamocowanie wiertła i przeniesienie ruchu obrotowego z wału na niego. Na podstawie cech funkcjonalnych można wyróżnić dwa główne węzły - system mocowania wiertła oraz system mocowania uchwytu do wału głównego wiertła.
Zgodnie z mechanizmem mocowania wiertła wyróżnia się uchwyt krzywkowy stosowany w większości wierteł. Jego zasada działania opiera się na ruchu specjalnych metalowych gąbek (krzywek) umieszczonych na stożku. Walec, obracając się na stożkowej powierzchni, zapewnia ruch krzywek w kierunku poprzecznym, zbliżając je lub rozsuwając.W związku z tym wiertło umieszczone między szczękami jest zaciskane lub zwalniane w zależności od kierunku ruchu szczęk.
Elektryczne uchwyty wiertarskie różnią się sposobem prowadzenia cylindra (tuleja regulacyjna) wokół krzywek. Stosowane są dwie opcje - kluczowa (normalna) i szybkomocująca. Kluczowa metoda zakłada obecność dodatkowego uzębienia między elementami i jest realizowana za pomocą specjalnego klucza, który napędza koło zębate. Wersja szybkomocująca opiera się na prowadzeniu tulei po gwintowanej powierzchni wykonanej na krzywkach. Obrót rękawa odbywa się ręcznie.
Schemat klasycznego uchwytu wiertarskiego.
W zależności od sposobu mocowania na wale narzędzia uchwyty można podzielić na gwintowane i stożkowe. Gwintowane są nakręcane na wał dzięki połączeniu gwintowemu. Stożkowe stosować zasadę stożków Morse'a, tj. mają otwór końcowy w kształcie stożka, w który ciasno włożony jest stożkowy trzpień wału.
Elektryczny uchwyt wiertarski typu krzywkowego bezpiecznie mocuje wiertła z chwytem cylindrycznym o różnych średnicach w określonym zakresie. Najczęściej elementy produkowane są z gamą zainstalowanych wierteł 0,8-10 mm oraz 1,5-13 mm.
Cała konstrukcja uchwytu krzywkowego jest zamontowana na wewnętrznej tulei stożkowej (wału) - podstawie. Pierścienie prowadzące do krzywek są umieszczone na powierzchni podstawy. Same krzywki są wykonane z metalowych prętów i mają nacięcia gwintowane w postaci poprzecznych rowków na zewnętrznej powierzchni. W górnej części pręty są cięte w stożek. Rowki na wszystkich krzywkach są wykonane w taki sposób, że po wyrównaniu prętów rowki tworzą pojedynczy gwint.
Krzywki (trzy lub cztery części) są umieszczane na stożkowej powierzchni podstawy i przechodzą przez pierścienie prowadzące. Na górze podstawy z krzywkami zamontowana jest tuleja regulacyjna, wykonana w postaci cylindra z gwintem wewnętrznym podobnym do gwintu na krzywkach. Od przedniej strony wkładu szeregowo założona jest podkładka i łożysko pierścieniowe. Na koniec cała konstrukcja jest mocowana nakrętką z zębami na zewnątrz.
Popularne typy uchwytów wiertarskich.
Z tyłu pośrodku podstawy wykonano otwór do mocowania do trzonu wiertła. W zależności od rodzaju wkładu otwór ten ma postać gwintowanego cylindra lub niegwintowanego stożka. Dziura nie jest przez. Na powierzchni zatykającej otwór końcowy znajduje się kolejny otwór o mniejszej średnicy z gwintem lewoskrętnym na wkręt blokujący.
Po złożeniu wkład jest pojedynczą jednostką i działa w następujący sposób. Tuleja cylindryczna z gwintem toczy się wokół gwintu krzywek, nie ma natomiast możliwości ruchu wzdłużnego. Ten ruch po powierzchni podstawy jest wymuszany przez krzywki. Ponieważ podstawa ma kształt stożka, krzywki poruszające się wzdłużnie są jednocześnie zmuszane do zbliżania się do siebie w kierunku poprzecznym.
W uchwytach z kluczem na powierzchni montowany jest dodatkowy pierścień blokujący z gwintowanym radełkowaniem. Po tym gwincie porusza się koło zębate, którego wał drążony jest wprowadzany do gniazda na tulei. Napęd tego koła zębatego odbywa się poprzez obrót klucza. Koło zębate krążąc wokół pierścienia obraca tuleję regulacyjną.
Bezkluczykowy uchwyt wiertarski.
Wkład jest montowany na głównym wale wiertarki elektrycznej z otworem w jego podstawie. Albo się skręca (zapięcie gwintowane), albo ciasno dopasowuje się do stożka (zapięcie stożkowe). Przez otwór w podstawie wkład jest mocowany śrubą blokującą z gwintem lewoskrętnym. Aby to zrobić, szczęki są całkowicie rozwiedzione, a śruba jest pionowo wkładana do otworu i skręcana w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
Ci, którzy zdemontowali wkład, wiedzą, że najpierw należy go wyjąć z trzonu wiertła. Usuwanie odbywa się w następujący sposób. Gąbki są całkowicie rozwiedzione.Wkrętak krzyżakowy odkręca śrubę blokującą, która znajduje się wewnątrz i na dole uchwytu między krzywkami. Śruba jest odkręcana zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Następnie wiertło jest ustalane w stanie stacjonarnym, a wkład jest odkręcany zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Zwykle po użyciu narzędzie jest mocno zamocowane na wale. Więc musisz się postarać.
Schemat urządzenia mechanizmu udarowego wiertarki.
Korpus wiertarki należy zacisnąć w imadle, a uchwyt odkręcić kluczem gazowym. Aby nie uszkodzić tulei, pomiędzy kluczem a tuleją należy zastosować uszczelkę. Jeśli taki wysiłek nie wystarczy, można użyć dwóch kluczy. Za pomocą jednego klucza wał wiertarki elektrycznej jest mocno zamocowany, a uchwyt obraca się z drugim kluczem.
Uchwyt do mocowania stożkowego jest znacznie łatwiejszy do usunięcia. Wiertło jest zamocowane w pozycji pionowej w dół. Od tyłu końcową powierzchnię wkładu najpierw lekko uderza się młotkiem na całej powierzchni. Następnie, mocniejszymi uderzeniami w kilku miejscach, nabój zostaje zbity z wału. Aby równomiernie rozłożyć siłę, możesz zainstalować klucz na powierzchni i uderzyć.
Schemat urządzenia mocującego.
Pytanie, jak szybko zdemontować uchwyt wiertarski, rozwiązuje się w następującej kolejności. Element mocuje się w imadle, najlepiej poprzez uszczelkę z miękkiego metalu. Najpierw odkręca się górną nakrętkę zębatą. Możesz użyć klucza gazowego, ale należy to zrobić ostrożnie, aby nie uszkodzić nakrętki. Najpierw nasmaruj olejem. Łożysko i podkładka są następnie usuwane.
Wkład jest usuwany z imadła, a tuleja jest ręcznie odkręcana od podstawy. Jeśli tuleja jest zakleszczona, wkład można zdemontować tylko przy użyciu siły. Aby to zrobić, jest ponownie zaciśnięty w imadle, ale tyłem do góry. Olej wlewa się między podstawę a rękaw. Za pomocą klucza gazowego odkręca się podstawę.
Jeśli istnieje dolna nakrętka zabezpieczająca lub pierścień, należy je najpierw usunąć.
Z rękawa zdejmowana jest podstawa. Krzywki są usuwane z pierścieni prowadzących i usuwane ze stożkowej części podstawy. Rozwiązano problem z demontażem.
Czasami dochodzi do sytuacji, gdy wyjęcie uchwytu z wału wiertła jest bardzo trudne. W takim przypadku można wyjąć uchwyt wraz z wałem. Aby to zrobić, najpierw otwiera się korpus narzędzia. Otwierając klamrę mocującą, zwolnij pierścień ustalający. Następnie koło zębate i klucz są usuwane, za pomocą których koło zębate jest mocowane na wale. Pierścień ustalający, łożysko i sprężyna są kolejno usuwane z wału. Uchwyt wraz z wałem jest usuwany z korpusu narzędzia.
Po zdemontowaniu wkładu należy dokładnie sprawdzić wszystkie szczegóły. Naprawy są łatwe do wykonania, jeśli części nie są uszkodzone, a zakleszczenie jest spowodowane dostaniem się metalowych wiórów do sąsiednich części. W takim przypadku wystarczy dokładnie spłukać wszystkie części olejem lub naftą. Aby to zrobić, możesz użyć miękkiego pędzla. Po wyczyszczeniu części możesz złożyć w odwrotnej kolejności, ale ręcznie, bez większego wysiłku.
Najczęściej usterka jest spowodowana zużyciem lub uszkodzeniem powierzchni gwintowanych i zębatych. Jeżeli uszkodzenia te są niewielkie i mają charakter lokalny, można spróbować je wyeliminować poprzez szlifowanie pilnikiem lub papierem ściernym. W przypadku, gdy szlifowanie nie pomaga, wkład należy całkowicie wymienić.
VIDEO
W przypadku konieczności wymontowania i zdemontowania elektrycznego uchwytu wiertarskiego należy przygotować następujące narzędzie:
imadło;
szczypce;
Śrubokręt;
młot;
drewniany młotek;
dłuto;
plik;
piaskowanie skóry;
kutas;
Maselniczka;
klucz gazowy;
Klucz nastawny;
zestaw kluczy;
szydło;
plik;
suwmiarka.
VIDEO
Kwestia demontażu wkładu jest rozwiązywana na różne sposoby. Czasami jest to bardzo łatwe, a czasami pojawiają się komplikacje. W każdym razie możesz zdemontować wkład i odbywa się to ręcznie.
W wiertarkach elektrycznych do bezpiecznego mocowania wierteł stosuje się specjalne urządzenie zwane uchwytem.W wiertarkach domowych najczęściej stosuje się uchwyty krzywkowe. Przy intensywnym użytkowaniu mogą zawieść i wymagać wymiany lub naprawy. Podczas tych operacji często pojawiają się problemy. Jak więc wyjąć wkład z trzonu wiertła, rozebrać go na części składowe i wymienić na nowy?
Uchwyty zaciskowe do wiertarek domowych dostępne są w trzech wersjach:
Korpus uchwytu szczęki klucza wykonany jest w postaci wydrążonej, hartowanej tulei cylindrycznej (tulejki), na której zewnętrznej powierzchni zamontowane jest obrotowe jarzmo regulacyjne. Z jednej strony cylinder osadzony jest na wale napędowym wiertarki, a z drugiej strony znajdują się krzywki (płatki) do mocowania narzędzia tnącego (wiertła, gwintowniki, rozwiertaki itp.). Gdy tuleja regulacyjna obraca się, stalowe krzywki poruszają się wzdłuż prowadnic za pomocą specjalnego gwintu. Jeśli zbliżą się do siebie, wiertło jest zaciśnięte. Jeśli odbiegają od siebie, narzędzie zostaje zwolnione. Podejście i odległość krzywek zależy od kierunku obrotu klatki. Niezawodne zamocowanie wiertła zapewnia mocne dokręcenie uchwytu wiertarskiego. W tym celu stosuje się specjalny klucz lub szybkomocujący - na uchwytach szybkomocujących - sprzęgło.
Klucz pomaga mocno zacisnąć wiertło i łatwo odkręcić kołnierz regulacyjny. W uchwytach krzywkowych mocowane są wiertła o różnych średnicach z chwytem cylindrycznym. Najczęściej wkłady domowych wiertarek elektrycznych są przeznaczone do wierteł o średnicy od 0,8 do 10 mm lub od 1,5 do 13 mm.
Urządzenie mocujące musi umożliwiać wiercenie otworów z akceptowalną dokładnością. Ale z biegiem czasu gniazda na wale i na krzywkach zużywają się, wkład zaczyna bić. Oznacza to, że obszar roboczy wiertła zaczyna się obracać z boku na bok podczas obrotu, a otwór jest wiercony z odchyleniami zarówno w miejscu, jak i średnicy. Zużycie krzywek nie pozwala na bezpieczne zamocowanie wierteł i zatrzymują się po załadowaniu. Wyjście jest tylko jedno - wymienić zużyty wkład na nowy.
Do montażu uchwytu na wale napędowym wiertarki stosuje się połączenie gwintowane lub stożek Morse'a. Wizualna kontrola wiertarki elektrycznej nie zawsze pomoże zasugerować sposób mocowania uchwytu wiertarskiego. Może o tym informować oznaczenie na wkładzie: jest on wybity na jego powierzchni.
Rozmiar stożka Morse'a (zgodnie z GOST 9953-82) składa się z 9 wartości: od B7 do B45. Im większa liczba po literze B, tym większa średnica stożka.
Tak więc po znalezieniu oznaczenia „B” na powierzchni wkładu możemy stwierdzić, że jest to urządzenie ze stożkową podstawą montażową. Dzięki tej metodzie mocowania wkład można łatwo wyjąć. Wystarczy użyć stempla i młotka metalowego.
VIDEO
Do mocowania zacisku wiertarskiego do elektrycznej wiertarki domowej za pomocą połączenia gwintowego stosuje się dwa rodzaje gwintów:
cal (dla modeli zagranicznych);
metryczny (od rosyjskich producentów).
Na powierzchni korpusu gwintowanego uchwytu nanoszony jest następujący rodzaj oznaczenia: 1,5–13 1/2 - 20UNF lub 1,5–13 M12x1,25.
Odwracalny uchwyt gwintowany posiada lewoskrętną śrubę do mocowania. Musisz znać ten niuans podczas wyjmowania uszkodzonego wkładu. Aby dostać się do łba śruby konieczne jest zatopienie krzywek w tulei do awarii. Gdy tylko łeb śruby będzie widoczny, należy ją odkręcić hartowanym śrubokrętem krzyżakowym w prawo w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Następnie zaciśnij klucz imbusowy w krzywkach i uderz go mocno w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Po wyrwaniu wkładu z miejsca łatwo się odkręci.
VIDEO
W innych modelach istnieją inne opcje montażu wkładu na gwincie. W niektórych przypadkach wkład jest całkowicie skręcony z gwintowanego końca wału. W innych przypadkach śrubę można przymocować specjalnym cienkim kluczem za pomocą wąskiego rowka. Główną trudnością jest przesunięcie wkładu z jego miejsca podczas odkręcania. Czasami jest to bardzo trudne. W każdym razie, aby wyjąć wkład, potrzebujesz: narzędzia do obróbki metalu, niezbędnych umiejętności i cierpliwości.
Aby wyczyścić krzywki, nasmaruj ruchome części i gwinty wkładu, należy go zdemontować. Demontaż jest niezbędny do naprawy i wymiany części, które uległy awarii. Oto krótka lista i sekwencja operacji demontażu uchwytu:
Wyjęty wkład stożkową częścią do góry, wyłożony drewnianymi uszczelkami, zaciskany jest przez sprzęgło w imadle.
Klucz gazowy ostrożnie odkręca nakrętkę karbowaną.
Łożysko jest wyciągnięte. Dostaje krążek.
Wkład jest usuwany z imadła.
Tuleja regulacyjna jest ręcznie odkręcana od podstawy. Jeśli się nie poddaje (zacina), to wkład przewraca się i jest ponownie ściskany przez sprzęgło w imadle. Na gwintowaną część złącza i podstawę wlewa się niewielką ilość oleju maszynowego. Następnie kluczem gazowym umiejętnie odkręca się podstawę od złącza.
Jeśli na dole znajduje się pierścień zabezpieczający lub nakrętka, są one usuwane.
Krzywki są wyciągane z pierścieni prowadzących i wyjmowane ze stożka podstawy.
Wszystkie części uchwytu wiertarskiego są dokładnie sprawdzane. W przypadku wykrycia zużytych, zdeformowanych lub uszkodzonych części są one odrzucane i wymieniane.
Montaż uchwytu odbywa się w odwrotnej kolejności. Jednocześnie wszystkie ruchome części są smarowane specjalnym smarem. Najlepiej używać smaru zalecanego przez producenta.
Procedura demontażu wkładów innych modeli może być inna. Zależy to od rodzaju wkładu, jego konstrukcji i producenta wiertła. Aby samodzielnie zdemontować uchwyt wiertarski, musisz spełnić trzy warunki:
dysponować niezbędnym zestawem narzędzi;
mieć umiejętności ślusarskie;
być osobą o stabilnej, zrównoważonej psychice.
Aby zapobiec problemom z wiertłem, musisz umieć prawidłowo nad nim pracować. Wiertarka to wszechstronne narzędzie, które można wykorzystać do wiercenia w drewnie i metalu, plastiku i płytkach, kamieniu i szkle, betonie i cegle. W życiu codziennym zwykle stosuje się wiertarkę udarową o średniej mocy. Wyposażony jest we wkład systemu SDS, który został wynaleziony przez firmę BOSH. Uchwyt SDS nie jest szczególnie dokładny, ale idealnie nadaje się do wiercenia w betonie, kamieniu, cegle. To znaczy te materiały budowlane, w których potrzebne jest wiercenie z ciosem.
Do bardziej precyzyjnego wiercenia elementów metalowych i drewnianych posiada specjalny adapter do mocowania klucza krzywkowego zaciskowego lub uchwytu bezkluczowego. Wiertło nie może wykonywać prac frezarskich. Uchwyt wiertarski nie jest przeznaczony do ładowania bocznego i szybko ulegnie awarii. Ogromne znaczenie ma:
prawidłowy dobór wiertła;
prawidłowe ostrzenie części tnącej wiertła;
obowiązkowe oznaczenie środka otworów rdzeniem.
Konieczne jest umiejętne skorzystanie z wyboru pożądanej prędkości, posuwu, trybu pracy, w zależności od materiału obrabianego przedmiotu. Wszystkie te czynniki bezpośrednio wpływają na niezawodne działanie uchwytu wiertarskiego.
Nabój leci? Taki problem jest dość powszechny nawet w przypadku nowych wierteł ze stożkowym pasowaniem uchwytu podczas wiercenia głębokiego otworu. Musisz podnieść wiertło, aby uwolnić je od wiórów, iw tym momencie nabój wylatuje ze stożka. Sytuację można skorygować, zwiększając napięcie wstępne w wiązaniu stożkowym. W tym celu wkład jest podgrzewany w oleju lub piekarniku do temperatury 110 stopni i osadzony na zimnym trzpieniu wiertarskim.
Praca wiertarki zawsze odbywa się w brudnych warunkach. Są to kurz, brud, wióry, trociny i inne drobne zanieczyszczenia. Jeśli te zanieczyszczenia dostaną się do uchwytu, mogą spowodować zakleszczenie połączeń gwintowanych, w szczególności na krzywkach. Jest tylko jedno wyjście. Wymaga demontażu wkładu, oczyszczenia i umycia ruchomych części. Przed montażem wszystkie ruchome części są smarowane litem.Szczególnie dużo odpadów wlewa się do wkładu podczas wiercenia powierzchni sufitowych. Tutaj możesz pomyśleć o zabezpieczeniu wkładu połową małej gumowej kulki.
Bicie uchwytu może być spowodowane różnymi przyczynami. Na przykład zużyty jest stożek Morse'a. Można to sprawdzić farbą. Na stożek nakładana jest jednolita warstwa, montowany jest wkład. Następnie ślad, który zostawił na stożku, jest usuwany i badany. Innym powodem może być nierównomierne zużycie krzywki. W takim przypadku należy je zmienić. Ale częściej wymieniają zepsuty wkład na nowe urządzenie mocujące.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
W zręcznych rękach wiertarka domowa zdziała cuda. Służy do wiercenia otworów w twardych i miękkich materiałach. Uchwyt wiertarski jest ważną częścią wiertarki. To on zapewnia niezawodność mocowania wiertła i dokładność wiercenia. Dlatego bardzo ważne jest, aby mistrz domu mógł samodzielnie wykonać drobne naprawy i wymianę tej części urządzenia.
