W kwestii wymiany zużytego uchwytu na wiertarkę nie ma nic skomplikowanego. W tym celu wystarczy zaopatrzyć się w odpowiedni zacisk, wyjąć stary z wiertarki i zamontować na nim nowy. Należy pamiętać, że zarówno konwencjonalne, jak i miniwiertarki mogą być wyposażone w naboje dwóch typów:
Uchwyty do montażu na wiertle, w którym używany jest gwint, są usuwane i mocowane zgodnie z powyższym schematem. Podczas wymiany takiego urządzenia nie wystarczy wiedzieć, że jest gwintowane, ważne jest również, aby wziąć pod uwagę oznaczenia, które są na nim obowiązkowe. Takie uchwyty można oznaczyć w następujący sposób:
Odstęp 1,5-13, obecny w danych oznaczenia, wskazuje minimalną i maksymalną średnicę narzędzia skrawającego, które ma być zainstalowane. Zasady wymiany uchwytu na wiertło sugerują, że nowe urządzenie mocujące musi mieć oznaczenie całkowicie identyczne jak stare.
Z pytaniem, jak zastąpić uchwyt stożkowy wiertłem, wszystko jest nieco prostsze. Na tego typu urządzeniach można również nanosić różne oznaczenia, a mianowicie:
Aby zastąpić tego typu uchwyt wiertarką, wystarczy wybrać urządzenie mocujące z odpowiednim oznaczeniem i włożyć jego gniazdo w stożkowy otwór urządzenia wiertniczego. Nawigacja w takim oznaczeniu jest dość prosta: litera „B” oznacza, że jest to wkład typu stożkowego, a liczba wskazuje średnicę dolnej części otworu.
Zdejmowanie uchwytu stożkowego z wiertła jest tak proste, jak jego instalacja. Aby wykonać taką procedurę, wystarczy wybić zacisk z otworu wiertniczego, do którego używa się konwencjonalnego młotka. Możesz również zapoznać się ze szczegółami montażu i demontażu uchwytu stożkowego wiertarki elektrycznej, oglądając odpowiedni film.
W radzieckich wiertłach nabój z mocowaniem stożkowym po prostu wybity, konstrukcja skrzyni biegów pozwalała na taką chamstwo. Aby wyjąć wkład nowoczesnych modeli, musisz użyć ściągaczy lub specjalnych narzędzi
Jak zdemontować śrubokręt lub uchwyt wiertarski? Ta procedura musi być okresowo wykonywana w celu konserwacji urządzenia (czyszczenie i smarowanie wszystkich jego elementów wewnętrznych), a także drobnych napraw. To znacznie wydłuża żywotność uchwytu.
Podczas demontażu wkładu należy wziąć pod uwagę, do jakiego typu należy. Koncentrując się na instrukcjach lub wideo, musisz wykonać wszystkie kroki demontażu takiego urządzenia tak ostrożnie, jak to możliwe, aby nie uszkodzić jego elementów składowych. Po zakończeniu wszystkich procedur konserwacji lub naprawy uchwytu wiertarskiego, zmontuj go w odwrotnej kolejności.
Jeśli elementy konstrukcyjne są mocno zużyte i nie ma możliwości ich odtworzenia, lepiej wymienić cały mechanizm, co będzie znacznie tańsze niż jego naprawa.
VIDEO Producenci wiertarek elektrycznych nie zamierzają demontować uchwytu, dlatego informacji tych nie można znaleźć w instrukcji obsługi narzędzia. Ale mogą zaistnieć przypadki, w których konieczne jest wykonanie takich manipulacji. Na przykład, aby nasmarować i wyczyścić części składowe, gdy uchwyt jest mocno zaciśnięty i konieczne jest przyłożenie dużej siły w celu zbliżenia szczęk. Może się to zdarzyć z powodu jego zanieczyszczenia pyłem budowlanym lub rdzą po wniknięciu wilgoci.
Z pozoru nierozłączny wkład można podzielić na części składowe. Najczęstsze trzyszczękowe jednostki wiertarki elektrycznej do użytku domowego są dwojakiego rodzaju: kluczowy i szybkomocujący.
Uchwyt kluczykowy można zdemontować na dwa sposoby: za pomocą wiertarki udarowej i za pomocą młotka.
Aby zdemontować wkład w najprostszy, perforujący sposób należy wykonać następujące czynności:
1. Rozłóż krzywki, aż zostaną całkowicie schowane w korpusie.
2. Zamocować metalową tępą wkładkę o takiej średnicy w wiertarce udarowej, aby swobodnie weszła w gwintowany otwór wrzeciona uchwytu.
3. Oprzyj wkład na masywnej powierzchni, wcześniej zastępując uszczelkę amortyzującą (na przykład w postaci gumowej płyty o grubości kilku centymetrów). Jako przystanek możesz użyć grubej metalowej płyty trzymanej wolną ręką, stołu, stołu warsztatowego, podłogi.
4. Uruchom przebijak, a po 2-3 sekundach rękaw (koszula, rękaw regulujący) zostanie zrzucony z uchwytu.
5. Krzywki można teraz wyjąć z obudowy. Uwaga! Wykonując tę operację należy wykonać odpowiednie oznaczenia na korpusie i na krzywkach, aby podczas montażu weszły na swoje miejsce. W przeciwnym razie wiertło stałe nie zostanie wyśrodkowane.
Wada tej metody: po strąceniu klipsa niektóre części mogą się rozlecieć (np. pierścionek z zębami; zwykle składa się z dwóch połówek), a niedoświadczony użytkownik doda kłopotu z zebraniem wszystkich elementów razem.
Po zdemontowaniu wkładu można go oczyścić z kurzu, rdzy i brudu, a także nasmarować części.
Montaż wkładu odbywa się w następującej kolejności:
1. Rozciągnij krzywki ręcznie do maksimum.
2. Umieścić dwie połówki pierścienia zębatego w odpowiednim rowku w korpusie.
3. Trzymając pierścień palcami, należy schować krzywki do wewnątrz, obracając korpus uchwytu.
4. Załóż rękaw (koszula, rękaw dopasowujący) aż się zatrzyma. Nie można tego zrobić całkowicie. Musi być wciśnięty młotkiem.
5. W tym celu zainstaluj wkład pionowo na specjalnej podkładce tak, aby rękaw (koszulka, rękaw regulacyjny) spoczywał na nim, a korpus mógł swobodnie przechodzić do otworu. Zamiast podkładki można zastosować imadło stołowe o szczękach rozrzedzonych do wymaganego rozmiaru lub cięcie rury o odpowiedniej średnicy.
6.Na uchwycie nałożyć od góry uszczelkę w postaci grubej płyty z miękkiego metalu (aluminium lub stop miedzi) i uderzeniami młotka wcisnąć korpus w tuleję (płaszcz, tuleja regulacyjna).
Ta metoda demontażu jest bardzo podobna do poprzedniej, ale nie wszyscy użytkownicy mają wiertarkę udarową, więc możesz zamiast niej użyć młotka:
1. Najpierw musisz „ukryć” krzywki do wewnątrz, rozkładając je do wymaganej pozycji.
2. Umieść uchwyt pionowo na ustawionym imadle, aż korpus będzie mógł przejść między szczękami, a rękaw (koszula, rękaw regulujący) oprze się o nie.
3. Szybko rozgrzej rękaw (koszula, rękaw dopasowujący) za pomocą suszarki budowlanej. Zamiast suszarki do włosów możesz użyć lampy lutowniczej.
4. Umieść amortyzator w postaci miękkiej płytki metalowej (aluminium lub stop miedzi) na górze wkładu.
5. Wybij ciało z rękawa (koszula, rękaw regulujący) uderzeniem młotka.
6. Następnie wyczyść i nasmaruj części i zmontuj w kolejności wskazanej w metodzie perforacji. W takim przypadku rękaw (koszula, rękaw dopasowujący) można podgrzać za pomocą opalarki lub lampy lutowniczej.
Wadą tej metody jest zwiększona „inwazyjność” części.
Również wskazane jest stosowanie ogrzewania tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne, gdy bez tego nie można strącić rękawa (koszula, rękawa regulacyjnego). W końcu wystawienie na działanie wysokich temperatur może prowadzić do zmiany struktury metalu, co sprawi, że części będą miękkie.
Konstrukcja uchwytu bezkluczowego jest znacznie bardziej skomplikowana niż klucza, dlatego aby proces był odwracalny, nie należy całkowicie demontować zespołu:
2. Po przesunięciu sprzęgła można je wyjąć ręcznie.
3. Następnie należy maksymalnie rozłożyć krzywki, włożyć do uchwytu metalowy pręt (wystarczy długa śruba) i uderzeniem młotka wybić korpus z drugiej części plastikowej tulei.
W tym momencie proces demontażu musi zostać zatrzymany. Wszystkie punkty smarowania są otwarte. Jeśli będziesz kontynuować demontaż dalej, stanie się on nieodwracalny.
Proces budowania odbywa się w następującej kolejności:
2. Wciskanie korkociągu końcowego młotkiem przez przekładkę w postaci drewnianej deski.
3. Dociskanie rękoma dolnej części złączki.
Wiertarka jest jednym z najczęściej używanych narzędzi w domu. Ale czasami pojawia się pytanie, jak zdemontować uchwyt wiertarski. Przy całej niezawodności narzędzie czasami zawodzi. Jedną z przyczyn może być złamanie uchwytu.
Schemat urządzenia do wiercenia elektrycznego.
Konstrukcja uchwytu jest dość prosta, a prawie wszystkie wiertarki mają podobne elementy. Jednocześnie zwartość rozmieszczenia części i wytrzymałość mocowania mogą powodować trudności. Kwestia demontażu narzędzia często staje się dość istotna.
Uchwyt wiertarski bez sprężyn.
Uchwyt wiertarski jest ważnym elementem w konstrukcji każdego rodzaju wiertarki - wiertarki udarowej czy wkrętarki. Zapewnia to stabilne osadzenie wiertła i jego obrotowe przeniesienie z wału. Na podstawie cech funkcjonalnych można wyróżnić dwie główne jednostki - system mocowania wiertła oraz system mocowania uchwytu do wału głównego wiertła.
Uchwyt krzywkowy stosowany w większości wiertarek wyróżnia się mechanizmem mocowania wiertarki. Jego zasada działania opiera się na ruchu specjalnych metalowych szczęk (krzywek) umieszczonych na stożku. Walec, obracając się wzdłuż stożkowej powierzchni, zapewnia ruch krzywek w kierunku poprzecznym, zbliżając je lub rozsuwając.W związku z tym wiertło umieszczone między szczękami jest zaciskane lub zwalniane w zależności od kierunku ruchu szczęk.
Elektryczne uchwyty wiertarskie różnią się sposobem prowadzenia cylindra (tulejki regulacyjnej) wokół krzywek. Stosowane są dwie opcje - kluczowa (normalna) i szybkomocująca. Kluczowa metoda polega na obecności dodatkowego uzębienia między elementami i jest realizowana za pomocą specjalnego klucza napędzającego koło zębate. Wersja z szybkozłączką polega na toczeniu tulei po gwintowanej powierzchni wykonanej na krzywkach. Obracanie rękawa odbywa się ręcznie.
Schemat klasycznego uchwytu wiertarskiego.
W zależności od sposobu mocowania do trzonka narzędzia, uchwyty można podzielić na gwintowane i stożkowe. Gwinty gwintowane są nakręcane na wał za pomocą połączenia gwintowego. Stożkowe wykorzystują zasadę stożków Morse'a, tj. mają stożkowy otwór na końcu, w który ciasno włożony jest stożkowy trzpień wału.
Uchwyt wiertarki elektrycznej typu krzywkowego niezawodnie mocuje wiertła z cylindrycznym chwytem o różnych średnicach w pewnym zakresie. Najczęściej elementy produkowane są z gamą zainstalowanych wierteł 0,8-10 mm oraz 1,5-13 mm.
Całość konstrukcji uchwytu montowana jest na wewnętrznej tulei stożkowej (wału) - podstawie. Pierścienie prowadzące krzywki znajdują się na powierzchni podstawy. Same krzywki są wykonane z metalowych prętów i mają gwint na zewnętrznej powierzchni w postaci poprzecznych rowków. W górnej części pręty są cięte na stożek. Rowki na wszystkich krzywkach są wykonane tak, że gdy pręty są wyrównane, rowki tworzą pojedynczy gwint.
Krzywki (w ilości trzech lub czterech sztuk) są umieszczane na stożkowej powierzchni podstawy i przechodzą przez pierścienie prowadzące. Tuleja regulacyjna jest zamontowana na górze podstawy z krzywkami, wykonanymi w formie walca z gwintem wewnętrznym podobnym do gwintu na krzywkach. Od przedniej strony uchwytu nakłada się kolejno podkładkę i łożysko pierścieniowe. Na koniec cała konstrukcja jest zabezpieczona nakrętką z zębami od zewnątrz.
Popularne typy uchwytów wiertarskich.
Z tyłu, pośrodku podstawy, wykonany jest otwór do zamocowania na trzonie wiertła. W zależności od typu uchwytu, otwór ten jest albo gwintowanym cylindrem, albo stożkiem bez gwintu. Dziura nie jest przez. Na powierzchni zatykającej otwór końcowy wykonywany jest kolejny otwór o mniejszej średnicy z gwintem lewoskrętnym na wkręt blokujący.
Po złożeniu wkład jest pojedynczą jednostką i działa w następujący sposób. Tuleja cylindryczna z gwintem toczy się wokół gwintu krzywek, nie ma natomiast możliwości ruchu wzdłużnego. Ten ruch po powierzchni podstawy jest wymuszany przez krzywki. Ponieważ podstawa ma kształt stożka, krzywki poruszające się wzdłużnie są jednocześnie zmuszane do zbliżania się w kierunku poprzecznym.
W uchwytach na klucz montowany jest dodatkowy pierścień ustalający z gwintowaną powierzchnią radełkowaną na powierzchni. Po tym gwincie porusza się koło zębate, którego wydrążony wałek jest wprowadzany do gniazda na tulei. Ten bieg jest napędzany przez przekręcenie kluczyka. Koło zębate obracając się wokół pierścienia obraca tuleję regulacyjną.
Bezkluczykowy uchwyt wiertarski.
Uchwyt montowany jest na głównym wale wiertarki elektrycznej z otworem w podstawie. Jest albo skręcony (zapięcie typu gwintowanego), albo ciasno spęczone na stożku (zapięcie typu stożkowego). Przez otwór w podstawie uchwyt jest zabezpieczony śrubą blokującą z gwintem lewoskrętnym. Aby to zrobić, szczęki są całkowicie rozchylone, a śruba jest pionowo wkładana do jej otworu i wkręcana w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
Ci, którzy zdemontowali wkład, wiedzą, że najpierw należy go wyjąć z wału wiertniczego. Usuwanie odbywa się w następujący sposób. Gąbki są całkowicie rozwiedzione.Za pomocą śrubokręta krzyżakowego odkręć śrubę blokującą, która znajduje się wewnątrz i poniżej uchwytu między szczękami. Śruba jest odkręcana w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Następnie wiertło jest unieruchomione, a uchwyt odkręcany zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Zwykle po użyciu narzędzia jest mocno zamocowany na wale. Dlatego musisz się postarać.
Schemat mechanizmu udarowego wiertarki.
Korpus wiertła należy zacisnąć w imadle, a uchwyt odkręcić kluczem gazowym. Aby uniknąć uszkodzenia tulei, pomiędzy kluczem a tuleją należy zastosować uszczelkę. Jeśli ten wysiłek nie wystarczy, można użyć dwóch kluczy. Jeden klucz mocno mocuje wał wiertarki elektrycznej, a drugi klucz obraca uchwyt.
Stożkowy uchwyt jest znacznie łatwiejszy do usunięcia. Wiertarka jest utrzymywana nieruchomo w pozycji pionowej w dół. Od tyłu końcową powierzchnię uchwytu najpierw lekko uderza się młotkiem na całej powierzchni. Następnie, mocniejszymi uderzeniami w kilku miejscach, nabój zostaje zbity z wału. Aby równomiernie rozłożyć siłę, możesz zainstalować klucz na powierzchni i uderzyć go.
Schemat urządzenia uchwytu.
Pytanie, jak szybko zdemontować uchwyt wiertarski, jest rozstrzygane w następującej kolejności. Element mocowany jest w imadle, najlepiej poprzez uszczelkę z miękkiego metalu. Najpierw odkręca się górną nakrętkę z zębami. Można użyć klucza gazowego, ale uważaj, aby nie uszkodzić nakrętki. Nasmaruj wstępnie olejem. Następnie łożysko i podkładka są usuwane.
Uchwyt jest zdejmowany z imadła, a tuleja jest ręcznie odkręcana od podstawy. Jeśli tuleja jest zakleszczona, wkład można zdemontować tylko przy użyciu siły. Aby to zrobić, jest ponownie zaciśnięty w imadle, ale tyłem do góry. Olej wlewa się między podstawę a rękaw. Za pomocą klucza gazowego odkręca się podstawę.
Jeśli istnieje dolna nakrętka zabezpieczająca lub pierścień, należy je najpierw usunąć.
Z rękawa zdejmowana jest podstawa. Krzywki są usuwane z pierścieni prowadzących i usuwane ze stożkowej części podstawy. Problem z demontażem narzędzia został rozwiązany.
Czasami dochodzi do sytuacji, gdy wyjęcie uchwytu z wału wiertła jest bardzo trudne. W takim przypadku można wyjąć uchwyt wraz z wałem. W tym celu najpierw otwiera się korpus narzędzia. Zwolnienie zacisku mocującego powoduje zwolnienie pierścienia ustalającego. Następnie zdejmuje się koło zębate i klucz, za pomocą którego koło zębate jest przymocowane do wału. Pierścień ustalający, łożysko i sprężyna są sukcesywnie usuwane z wału. Uchwyt wraz z wałem jest usuwany z korpusu narzędzia.
Po zdemontowaniu wkładu wszystkie części należy dokładnie sprawdzić. Naprawy są łatwe do wykonania, jeśli części są nienaruszone, a zatarcie jest spowodowane przedostaniem się wiórów metalowych do sąsiednich części. W takim przypadku dobrze spłucz wszystkie części olejem lub naftą. Możesz do tego użyć miękkiego pędzla. Po wyczyszczeniu części można je zmontować w odwrotnej kolejności, ale ręcznie, bez większego wysiłku.
Najczęściej usterka jest spowodowana zużyciem lub uszkodzeniem powierzchni gwintowanych i ząbkowanych. Jeśli uszkodzenia te są niewielkie i mają charakter lokalny, można spróbować je wyeliminować poprzez szlifowanie pilnikiem lub papierem ściernym. Jeśli szlifowanie nie pomoże, uchwyt należy całkowicie wymienić.
VIDEO
Jeśli konieczne jest zdjęcie i demontaż uchwytu wiertarki elektrycznej, należy przygotować następujące narzędzie:
wice;
szczypce;
Śrubokręt;
młot;
drewniany młotek;
dłuto;
plik;
papier ścierny;
Szczotka;
olejarka;
klucz gazowy;
Klucz nastawny;
zestaw kluczy;
szydło;
plik;
suwmiarka.
VIDEO
Kwestia demontażu wkładu jest rozwiązywana na różne sposoby. Czasami jest to bardzo łatwe, a czasami pojawiają się komplikacje. W każdym razie możesz zdemontować wkład i odbywa się to ręcznie.
W wiertarkach elektrycznych do bezpiecznego trzymania wierteł stosuje się specjalne urządzenie zwane uchwytem. W wiertarkach domowych najczęściej stosowane są uchwyty krzywkowe. Przy intensywnym użytkowaniu mogą zawieść i wymagać wymiany lub naprawy. Podczas tych operacji często pojawiają się problemy. Jak więc wyjąć uchwyt z trzonka wiertła, rozebrać go na części składowe i wymienić na nowy?
Uchwyty zaciskowe do wiertarek domowych dostępne są w trzech wersjach:
Korpus uchwytu klucza wykonany jest w postaci hartowanej wydrążonej cylindrycznej tulei (tulejki), na której zewnętrznej powierzchni zamontowany jest obrotowy pierścień nastawczy. Z jednej strony cylinder jest przymocowany do wału napędowego wiertarki, a z drugiej strony znajdują się krzywki (płatki) do mocowania narzędzia tnącego (wiertła, gwintowniki, rozwiertaki itp.). Gdy pierścień nastawczy obraca się, stalowe krzywki poruszają się wzdłuż prowadnic za pomocą specjalnego gwintu. Jeśli zbliżą się do siebie, wiertło jest zaciśnięte. Jeśli odbiegają od siebie, narzędzie zostaje zwolnione. Zbieżność i odległość krzywek zależy od kierunku obrotu koszyka. Niezawodne zamocowanie wiertła zapewnia mocne dokręcenie uchwytu wiertarskiego. Aby to zrobić, użyj specjalnego klucza lub szybkozamykacza - na uchwytach szybkozamykających - złączki.
Klucz pomaga mocno chwycić wiertło i łatwo odkręcić kołnierz regulacyjny. W uchwytach szczękowych mocowane są wiertła o różnych średnicach z chwytem cylindrycznym. Najczęściej elektryczne uchwyty wiertarskie do użytku domowego są przeznaczone do wierteł o średnicy od 0,8 do 10 mm lub od 1,5 do 13 mm.
Urządzenie mocujące musi umożliwiać wiercenie otworów z akceptowalną dokładnością. Ale z biegiem czasu gniazda na wale i na krzywkach zużywają się, uchwyt zaczyna bić. Oznacza to, że obszar roboczy wiertła zaczyna się przesuwać z boku na bok podczas obrotu, a otwór jest wiercony z odchyleniami zarówno w miejscu, jak i średnicy. Zużycie szczęk nie pozwala na pewne zamocowanie wierteł i zatrzymują się pod obciążeniem. Wyjście jest tylko jedno - wymienić zużyty wkład na nowy.
Do montażu uchwytu na wale napędowym wiertarki stosuje się połączenie gwintowane lub stożek Morse'a. Wizualna kontrola wiertarki elektrycznej nie zawsze pomaga zasugerować, jak naprawić uchwyt wiertarski. Może o tym informować oznaczenie na wkładzie: jest on wybity na jego powierzchni.
Standardowy rozmiar stożka Morse'a (zgodnie z GOST 9953-82) składa się z 9 wartości: od B7 do B45. Im większa liczba po literze B, tym większa średnica stożka.
Tak więc po znalezieniu oznaczenia „B” na powierzchni wkładu możemy stwierdzić, że jest to urządzenie ze stożkową podstawą montażową. Dzięki tej metodzie mocowania wkład można łatwo wyjąć. Wystarczy użyć sztyftu i młotka stołowego.
VIDEO
Do zamocowania uchwytu wiertarskiego do elektrycznej wiertarki domowej za pomocą połączenia gwintowego stosowane są dwa rodzaje gwintów:
cal (dla modeli zagranicznych);
metryczny (od rosyjskich producentów).
Na powierzchni korpusu gwintowanego uchwytu nanoszone są oznaczenia typu: 1,5-13 1/2 - 20UNF lub 1,5-13 M12x1,25.
Odwracalny uchwyt gwintowany ma lewy gwint do mocowania. Musisz znać ten niuans podczas wyjmowania uszkodzonego wkładu. Aby dostać się do łba śruby konieczne jest zatopienie krzywek w tulei do awarii. Gdy łeb śruby jest widoczny, użyj utwardzonego śrubokręta krzyżakowego, aby odkręcić go zgodnie z ruchem wskazówek zegara w prawo. Następnie wciśnij klucz imbusowy w krzywki i uderz go mocno w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Po wyrwaniu wkładu można go łatwo odkręcić.
VIDEO
W innych modelach istnieją inne opcje mocowania wkładu do gwintu. W niektórych przypadkach uchwyt jest całkowicie skręcony z gwintowanego końca wału.W innych przypadkach śrubę można przymocować specjalnym cienkim kluczem za pomocą wąskiej szczeliny. Główną trudnością jest przesunięcie wkładu z jego miejsca podczas odkręcania. Czasami jest to bardzo trudne. W każdym razie, aby wyjąć wkład, którego potrzebujesz: narzędzie ślusarskie, niezbędne umiejętności i cierpliwość.
Aby wyczyścić krzywki, nasmaruj ruchome części i gwinty wkładu, należy go zdemontować. Demontaż jest niezbędny do naprawy i wymiany uszkodzonych części. Oto krótka lista kontrolna i sekwencja demontażu uchwytu:
Wyjęty wkład stożkową częścią do góry, wyłożony drewnianymi uszczelkami, zaciskany jest przez złączkę w imadle.
Za pomocą klucza gazowego ostrożnie odkręca się nakrętkę radełkowaną.
Łożysko jest wyciągnięte. Pralka wychodzi.
Wkład jest usuwany z imadła.
Tuleja regulacyjna jest ręcznie odkręcana od podstawy. Jeśli się nie poddaje (zakleszcza), to uchwyt obraca się i ponownie jest ściskany przez sprzęgło w imadle. Na gwintowaną część złącza i podstawę wlewa się niewielką ilość oleju maszynowego. Następnie kluczem gazowym umiejętnie odkręca się podstawę od złącza.
Jeśli pod spodem znajduje się pierścień zabezpieczający lub nakrętka, można je usunąć.
Krzywki są wyciągane z pierścieni prowadzących i wyjmowane ze stożka podstawy.
Wszystkie części uchwytu wiertarskiego są dokładnie sprawdzane. W przypadku znalezienia zużytych, zdeformowanych lub uszkodzonych części, są one odrzucane i wymieniane.
Uchwyt szczękowy jest montowany w odwrotnej kolejności. Jednocześnie wszystkie ruchome części są smarowane specjalnym smarem. Najlepiej używać smaru zalecanego przez producenta.
Procedura demontażu wkładów innych modeli może być inna. Zależy to od rodzaju uchwytu, jego konstrukcji i producenta wiertła. Aby samodzielnie zdemontować uchwyt wiertarski, muszą być spełnione trzy warunki:
dysponować niezbędnym zestawem narzędzi;
mieć umiejętności hydrauliczne;
być osobą o stabilnej, zrównoważonej psychice.
Aby uniknąć problemów z wiertłem, musisz umieć na nim poprawnie pracować. Wiertarka to wszechstronne narzędzie, z jej pomocą można wiercić w drewnie i metalu, plastiku i płytkach, kamieniu i szkle, betonie i cegle. W życiu codziennym zwykle używa się wiertarki udarowej o średniej mocy. Jest wyposażony we wkład do systemu SDS, który został wynaleziony przez firmę BOSH. Uchwyt SDS nie jest zbyt dokładny, ale idealnie nadaje się do wiercenia w betonie, kamieniu, cegle. To znaczy te materiały budowlane, w których potrzebne jest wiercenie z ciosem.
Do dokładniejszego wiercenia w częściach metalowych i drewnianych posiada specjalny adapter do mocowania klucza szczękowego lub uchwytu bezkluczowego. Wiertła nie wolno używać do frezowania. Uchwyt wiertarski nie jest przeznaczony do ładowania bocznego i szybko ulegnie awarii. Ogromne znaczenie ma:
właściwy wybór wiertła;
prawidłowe ostrzenie części tnącej wiertła;
obowiązkowe oznaczenie środka otworów za pomocą rdzenia.
Konieczne jest umiejętne skorzystanie z wyboru pożądanej prędkości, posuwu, trybu pracy, w zależności od materiału obrabianego przedmiotu. Wszystkie te czynniki bezpośrednio wpływają na niezawodne działanie uchwytu wiertarskiego.
Czy wkład odlatuje? Ten problem jest dość powszechny nawet w nowszych wiertłach, gdy uchwyt jest stożkowy podczas wiercenia głębokiego otworu. Musisz podnieść wiertło, aby uwolnić je od wiórów, iw tym momencie uchwyt zlatuje ze stożka. Sytuację można skorygować, zwiększając szczelność w wiązaniu stożkowym. W tym celu wkład jest podgrzewany w oleju lub piekarniku do temperatury 110 stopni i umieszczany na zimnym trzpieniu wiertarskim.
Wiertarka zawsze pracuje w brudnych warunkach. Są to kurz, brud, wióry, trociny i inne drobne zanieczyszczenia. Jeśli dostanie się do uchwytu, może to spowodować zatarcie połączeń gwintowanych, w szczególności na krzywkach. Jest tylko jedno wyjście. Wymagany jest demontaż wkładu, czyszczenie i płukanie części ruchomych.Przed montażem wszystkie ruchome części są smarowane litem. Szczególnie dużo odpadów wlewa się do uchwytu podczas wiercenia w powierzchniach nad głową. Tutaj możesz pomyśleć o zabezpieczeniu wkładu połową małej gumowej kulki.
Bicie wkładu może być spowodowane różnymi przyczynami. Na przykład zużyty jest stożek Morse'a. Można to sprawdzić farbą. Na stożek nakładana jest jednolita warstwa, wkładka jest dopasowana. Następnie odcisk stopy, który zostawił na stożku, jest usuwany i badany. Innym powodem może być nierównomierne zużycie krzywek. W takim przypadku należy je zmienić. Częściej jednak zepsuty uchwyt zastępowany jest nowym urządzeniem mocującym.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
We właściwych rękach wiertarka domowa zdziała cuda. Z jego pomocą wiercone są otwory w trwałych i miękkich materiałach. Uchwyt wiertarski jest ważną częścią wiertarki. To on zapewnia niezawodność mocowania wiertła i dokładność wiercenia. Dlatego bardzo ważne jest, aby domowy rzemieślnik mógł samodzielnie wykonać drobne naprawy i wymianę tej części urządzenia.
Oceń artykuł:
Stopień
3.2 kto głosował:
85
