W szczegółach: naprawa lornetki złotego orła zrób to sam od prawdziwego mistrza dla strony my.housecope.com.
Przydatność lornetki trudno przecenić. Jego obecność lub brak może mieć krytyczne znaczenie dla osób wykonujących takie zawody, jak ratownicy i badacze. Również myśliwi i turyści nie mogą się bez niego obejść. Lornetka z pewnością posłuży dłużej niż rok. Musisz tylko wybrać właściwy.
Oznaki niewspółosiowości lornetki - obraz się podwaja, oczy się męczą. Może to być również spowodowane tym, że źrenice wyjściowe nie są współliniowe. Zmęczenie wzroku tłumaczy się tym, że przy małych wartościach bifurkacji osoba instynktownie próbuje zrekompensować to zjawisko. Obrazy są wyrównane dzięki naturalnemu dwuocznemu urządzeniu wizyjnemu. Pozbycie się tego zjawiska jest czasem nawet trudniejsze niż naprawa lornetki własnymi rękami.
Aby samodzielnie ustawić lornetkę, istnieje wiele prostych technik, które nie wymagają szczególnej wiedzy, umiejętności, urządzeń i warunków laboratoryjnych. Polegają na montażu i debugowaniu za pomocą śrub regulacyjnych poziomej (od horyzontu) i pionowej (od podpór) płaszczyzn.
Tylko te metody nie dają wymaganej dokładności. Ze względu na fizjologiczne cechy ludzkiego wzroku nie jest możliwe dokładne zredukowanie płaszczyzn.
Jedną z najdokładniejszych metod jest osiowanie przy użyciu odległego, silnego punktowego źródła światła.
Proces ten został szczegółowo opisany poniżej krok po kroku.
Pierwszym krokiem jest określenie kształtu źrenic wyjściowych. Regulacji dokonuje się na tej części, której źrenica wyjściowa ma kształt inny niż okrągły lub jej pryzmat jest asymetryczny. Jeśli nie zostaną znalezione żadne widoczne wady, lornetka jest stosunkowo użyteczna. Ustawienie odbywa się sekwencyjnie. Możesz zacząć od dowolnej połowy.
Teraz musisz sprawdzić dostrojone urządzenie, celując w inne obiekty. Jeśli nie ma problemów z obrazem, musisz naprawić ustawienia. Aby to zrobić, przykręć śruby odrobiną super kleju lub szybkoschnącego lakieru. I na koniec przyklej prowadnicę na miejscu.
 |
Wideo (kliknij, aby odtworzyć). |
W jasnym świetle źrenice wyjściowe są nierównomiernie oświetlone. Trzymając lornetkę w odległości 5…8 cm od oczu i kierując okulary w niebo, można zobaczyć ciekawy efekt optyczny: jasny okrąg z przyciemnieniem pośrodku. Wykorzystując to zjawisko możliwe jest precyzyjne dopasowanie widoków obiektu bez rozmycia.
Wystarczy skierować lornetkę na jasne źródło światła i połączyć widok rozwidlony za pomocą śrub regulacyjnych. Co więcej, oczy nie męczą się, jeśli skupisz się na kole, a nie na przedmiocie.
Lornetki zrób to sam można naprawić, nawet jeśli lornetka nie jest wyposażona w śruby regulacyjne. Można na przykład zwolnić (dokręcić) gwintowany pierścień okularu, obracając pokrętło regulacji (jeśli jest). Istnieje również możliwość zamontowania przekładek rurowych. Możesz kontrolować wyniki w taki sam sposób, jak opisano powyżej.
W poprzednim artykule „Dobór i regulacja lornetki” powiedziałem Ci, jak wybrać odpowiednią lornetkę przy zakupie i jak ją dostosować do swoich potrzeb. Teraz nadszedł czas, aby zrozumieć problem polegający na podwajaniu obrazu podczas obserwacji, co prowadzi do szybkiego zmęczenia oczu, a nawet bólów głowy.
Jeśli po zakupie lornetki natkniesz się na te znaki, oznacza to, że nie jest ona wyregulowana i wymaga starannej regulacji. Na szczęście można to zrobić w domu, co znacznie ułatwia zabieg.
Zobaczmy, dlaczego pojawiają się takie problemy.
Lornetka składa się z dwóch identycznych połówek, z których każda musi być precyzyjnie skierowana na obiekt obserwacji, czyli osie optyczne tubusów muszą być koniecznie równoległe. Jeśli lornetka jest źle wyregulowana (niewłaściwie ustawiona), twoje oczy będą próbowały skompensować podwójny obraz, co prowadzi do nadmiernego zmęczenia oczu.
Przed regulacją układu optycznego lornetki prawidłowo ustaw rozstaw źrenic, jak opisano w poprzednim artykule, i wyceluj go na dowolny ostry, odległy obiekt poziomy (drut, kalenicę). Następnie ustaw pierścień regulacji dioptrii na prawym okularze na zero.
Kontynuując patrzenie przez okulary powoli oddalaj lornetkę od siebie. W takim przypadku obraz nie powinien być rozwidlony. Od pierwszej próby możesz nie zauważyć różnicy, ponieważ oczy mają tendencję do automatycznego kompensowania rozdwojenia. Ponadto lornetki z dobrym wyrównaniem pokażą podział tylko przez krótki czas. Dlatego sprawdź kilkakrotnie swoją lornetkę.
W mojej lornetce od razu zauważyłem pęknięcie, ponieważ nie mogłem od razu policzyć naciągniętych linek kabla na ścianie odległego budynku. Jeśli również zauważysz, że obraz jest zauważalnie podwojony, albo asymetrycznie w pionie i poziomie, albo lewy obraz jest obrócony pod kątem w stosunku do prawej, lornetka zdecydowanie wymaga regulacji.
Regulacja lornetki z pryzmatami dachowymi lub Porro
Warto pamiętać, że regulacja w domu jest możliwa tylko dla tych lornetek, które mają dostęp do śrub regulacyjnych. Mogą służyć do korekcji jednostek pryzmatycznych lornetek (najczęściej typu Porro).
W moim przypadku śruby były ukryte pod gumowymi nakładkami, więc musiałem ostrożnie odkleić ich krawędzie.
Lornetki z pryzmatem dachowym, a także urządzenia wypełnione azotem należy regulować tylko przy pomocy specjalnego sprzętu. Dosyć trudno jest wyregulować lornetkę ze zmiennym powiększeniem. Ich elementy optyczne mają duży stopień ruchliwości, dlatego mogą wystąpić zniekształcenia ich względnego położenia, co może prowadzić do zniekształcenia obrazu przy zmianie powiększenia. Jeśli masz tego typu lornetki, spróbuj wymienić je w sklepie lub skontaktuj się ze specjalistycznym warsztatem.
Jeśli obraz jest podwójny, musisz wyrównać lornetkę
Aby samodzielnie wykonać tę procedurę, wykonaj czynności opisane poniżej:
1. Sprawdź, jak mocno i dokładnie wkręcone są tubusy obiektywu w korpus instrumentu. Nawet najmniejszy luz ma duży wpływ na jakość obrazu.
2. Upewnij się, że zespoły okularu nie są przekrzywione.
3. Jeśli te czynniki są obecne, wyeliminuj je.
4. Najwygodniejsze jest ustawienie obiektów naziemnych w ciągu dnia. Aby to zrobić, wybierz obiekt o regularnej strukturze, znajdujący się co najmniej 100 metrów. Może to być ogrodzenie, mur lub powierzchnia z dużymi płytkami.
5. Zamocuj lornetkę w stałej pozycji za pomocą statywu lub wspornika (parapet).
6. Ustaw rozstaw źrenic, następnie skieruj lornetkę na wybrany obiekt i ustaw ostrość.
7. Rozluźnij oczy tak bardzo, jak to możliwe i patrz w okulary, a nie przez lornetkę. Na przemian zamykając oczy, podążaj za obrazem obiektu, który powinien nieznacznie przesunąć się w kierunku zamkniętego oka.
8. Odsuń oczy 5 cm od okularów.Jeśli poziome linie na obiekcie rozchodzą się w pionie, lornetka jest źle ustawiona.
9. W celu późniejszej regulacji musisz mieć dostęp do śrub regulacyjnych, które w instrumentach Porro są zwykle ukryte pod gumową osłoną obudowy (jak widać na powyższych zdjęciach).
10. Każda rura ma zwykle parę tych śrub. Pierwszy ustawia pryzmat okularu, a drugi obiektyw. Dlatego pierwszego należy szukać na elemencie pryzmatycznym lornetki, w pobliżu okularu, a drugiego - na wewnętrznej stronie lornetki, bliżej obiektywu.
Ostrożnie zagnij gumową osłonę śrubokrętem „zegarkowym” i bez nadmiernej siły spróbuj przekręcić śrubę. Fabrycznie są wypełnione lakierem, więc konieczny jest wysiłek, ale szczelina jest bardzo mała. Nie odcinaj tego!
11. Pamiętać! Obraz porusza się w kierunku, w którym obraca się śruba. Tak więc podczas regulacji prawego kanału optycznego, obracając śrubę do wewnątrz (zgodnie z ruchem wskazówek zegara), obraz przesunie się od prawej do lewej. Odkręcając śrubę (przeciwnie do ruchu wskazówek zegara) przesuniesz obraz w górę od lewej do prawej.
12. Obracanie śruby na lewym kanale optycznym zgodnie z ruchem wskazówek zegara przesunie obraz obiektu z lewej strony na dół i w prawo, a przeciwnie do ruchu wskazówek zegara - z prawej do góry i w lewo.
13. Jak widać, ruch obrazu w polu widzenia kanałów optycznych następuje po przekątnej. W tym przypadku obrót śrub w prawo przesuwa go w środek pola widzenia, a obracając w lewo odsuwamy go od środka.
Schemat przesuwania obrazu obiektu w kanałach optycznych w zależności od zastosowanych śrub.
14. Niewielkie niewspółosiowość jest zwykle korygowana przez regulację jednej pary śrub. W takim przypadku małe obroty nie powinny przekraczać 1/5 obrotu śruby, a po każdej regulacji konieczna jest wizualna ocena wyniku, jak opisano powyżej.
Częsty przypadek niewspółosiowości w poziomie wymaga regulacji tylko pierwszej (okularowej) pary śrub. Przekręcając lekko zgodnie z ruchem wskazówek zegara, wydajesz się przesuwać obrazy obiektu w dół i do siebie. Powinieneś skończyć z idealnym wyrównaniem w pionie.
Należy pamiętać, że nieznaczne przesunięcie obrazu obiektu w lewo przy zamykaniu lewego oka, a także w prawo przy zamykaniu prawego oka jest całkiem normalne. Najważniejsze jest, aby obrazy nie poruszały się w przeciwnym kierunku, co spowoduje ból głowy.
Nocne ustawienie lornetki
Po uzyskaniu symetrii obrazu w lewym i prawym kanale optycznym konieczne jest wykonanie podobnego ustawienia w nocy.
W takim przypadku jako obiekt do obserwacji należy wybrać punktowe źródło światła znajdujące się w odległości kilku kilometrów. Może to być latarnia, lampa lub „sztuczna gwiazda”. Jako te ostatnie można zastosować lampę lub jasną diodę LED owiniętą folią z małym otworem zrobionym igłą.
Możesz używać jasnych planet i gwiazd, ale ze względu na ciągły ruch sfery niebieskiej ta opcja jest mniej wygodna.
Lornetkę ustawia się tak samo jak w dzień, choć można zastosować jedną dość oryginalną technikę. Aby to zrobić, musisz złapać jasną gwiazdę i skupić na niej obraz. Następnie za pomocą pierścienia regulacji dioptrii maksymalnie rozogniskować prawy kanał optyczny, w którym gwiazda przyjmie postać małego dysku. Za pomocą śrub regulacyjnych ostrożnie przesuń zogniskowany obraz lewego okularu na środek tego pokrętła. Dzięki temu wyrównanie jest idealne!
Upewnij się, że po zakończeniu regulacji ustalisz położenie wszystkich śrub. Aby to zrobić, po prostu nałóż na nie lakier do paznokci lub farbę.
Przydatne porady
Ustawianie lornetki jest dość męczące dla oczu, więc od czasu do czasu rób przerwy, aby pozwolić im odpocząć.
Idealne ułożenie pozwoli na długotrwałą obserwację bez dyskomfortu.
Najdokładniejszy test optyki wykonuje się podczas obserwacji gwiazd na nocnym niebie.
1. Najpierw spójrz na księżyc, czy jakakolwiek jasna planeta. Chromatyzm będzie prawdopodobnie widoczny wzdłuż krawędzi dysku. Co więcej, im jest mniejszy, tym wyraźniejszy obraz w lornetce.
2. Następnie znajdź jasną gwiazdę i spójrz po kolei jednym okiem. Spróbuj skoncentrować się, aby doprowadzić jej wizerunek do jednego punktu. Jeśli obracanie mechanizmu ogniskowania powoduje, że cienkie wiązki światła rosną w jednym kierunku, zanim znikną w kierunku prostopadłym, jest to astygmatyzm.To bardzo przeszkadza w obserwowaniu gwiazd. Z reguły lornetkom, które nie mają tej dystorsji wybacza się inne błędy optyczne.
3. Przesuń obraz od środka pola widzenia do jego krawędzi. Jedynie w przypadku braku zniekształceń optycznych i krzywizny pola obraz pozostawałby zogniskowany. W przypadku optyki wysokiej jakości subtelne zniekształcenia w odległości 2/3 promienia od centrum pola widzenia są uważane za dopuszczalne.
Dbanie o lornetki
• Utrzymuj soczewki w czystości. Do czyszczenia powierzchni optycznych najlepiej użyć dołączonej chusteczki. Jeśli nie, użyj miękkiej i czystej szmatki (delikatnego aksamitu, flaneli).
• Przed wycieraniem zetrzyj brud i kurz z powierzchni optycznych miękką szczoteczką. Kupiłem moje produkty do pielęgnacji optyki za pomocą tego linku na AliExpress. Byłem bardzo zadowolony z jakości. A teraz jest możliwość zakupu tych produktów z rabatem, o czym możecie przeczytać w moim artykule.
• Po pracy z lornetką zakryj soczewki i okulary nasadkami ochronnymi.
• Powstające tłuste plamy należy usunąć specjalną wilgotną ściereczką przeznaczoną do czyszczenia optyki. Jeśli nie, użyj specjalnego płynu nałożonego na wacik. Po oczyszczeniu wytrzyj powierzchnie optyczne do sucha od krawędzi do środka ruchem okrężnym, delikatnie naciskając.
• Aby uniknąć ewentualnego uszkodzenia powłoki antyrefleksyjnej, nie należy wycierać soczewek papierem, ani suchym, ani mokrym. Nie wdychaj ich ani nie wycieraj alkoholem i płynami do czyszczenia szkła.
• Nie trzeba próbować nabłyszczać powierzchni optycznych. Lekko zabrudzona optyka prezentuje się lepiej niż mocno porysowana.
• Obudowę czyścić suchą szmatką. Jeśli chcesz nadać jej połysk, zaaplikuj kilka kropel syntetycznego detergentu, a następnie delikatnie wetrzyj. Chociaż w terenie jest to czynnik demaskujący.
• Nie wystawiaj lornetki na działanie zarówno niskich, jak i wysokich temperatur przez dłuższy czas. Dotyczy to również bezpośredniego światła słonecznego. Użyj futerału lub kufra garderoby.
• Chroń go przed uderzeniami. Przechowywać w suchym i ciepłym cieście.
To są główne punkty, o których chciałem wam opowiedzieć. Niech Twoja lornetka wytrzyma wiele lat.
Temat: Naprawa lornetek - Zrób to sam. Produkcja i naprawa - Wszystko o sprzęcie - Sekcja główna - Fora Open Club Petersburg Okhotnik
Po przeczytaniu tematu o naprawie celowników optycznych przypomniałem sobie, że są dwie lornetki, których naprawa nie zaszkodzi, a być może własnymi rękami.
Obaj mają jeden problem - deble.
Mamy 2 niedrogie lornetki:
1. Nikon Action 7 × 35 został kupiony około 8 lat temu. Napisane przez Japonię, ale najprawdopodobniej Chiny. Za
Kilka lat temu zaczęło się parować. Próbowałem rozebrać i odkręcić wszystko co mogłem odkręcić. Zapala się również + podwaja więcej (może podwaja się przed parsowaniem). Zauważyłem około 2 lata temu. Nie używałem go często.
2. Bushnell Waterproof 8×42 (nie pamiętam dokładnego modelu), kupiłem zestaw scout na Cabelas około 4 lata temu za 280 USD 
W czym była ta lornetka + dalmierz.
Ta lornetka zaczęła się podwajać po podróży do Afryki Południowej. Najwyraźniej nie przetrwał transportu z upałem (prawdopodobnie).
Pytanie: czy w domu można spróbować „wyleczyć” te lornetki z „podwójnego” obrazu? A jeśli możesz, to co przekręcić?
- 26 października 2010 09:50:13
- Recenzje: 0
- Wyświetlenia: 5415
Poniższy artykuł opisuje, co naszym zdaniem użytkownicy lornetek powinni wiedzieć, zanim spróbują prostego naprawa lornetek - kolimacja pryzmatów lornetkowych (ustawienie obuoczne) za pomocą śrub nachylenia pryzmatu. Do przygotowania artykuł o naprawie lornetek wykorzystaliśmy sprzęt astronomiczny i lornetki, które służą od ponad 30 lat. Mieliśmy około 10 różnych elementów wyposażenia, w tym 6 lornetek. Pochmurne noce były naszym pierwszym kontaktem z informacjami astronomicznymi.
Czy to naprawdę możliwe? napraw lornetki własnymi rękami? Czyż nie ustawienie obuoczne tak prosty?
Ilu z Was podczas naprawy lornetek nie otworzyło darmowej gumowej osłony swojej lornetki Oberwerk (lub innej podobnej marki), uzyskało dostęp do pryzmatu i przechyliło śrubę „regulacyjną”? Szybkie dokręcanie śrub i ich wyrównywanie wydaje się o wiele bardziej satysfakcjonujące niż wcześniej. Obrazy gwiazdy są jakby „połączone”, a już uważasz, że twoja lornetka jest „skolimowana”. No dobrze – ale może obrazy wydają się zlewać, ale rozchodzą się na linii środkowej lub na osi optycznej odnowionej lornetki?
Niedawno kupiliśmy Oberwerk 20 × 80-tych. Producent potwierdził, że lornetkę możemy regulować przy zakupie. Lornetka, jak już widzieliśmy, miała małą ochronną plamkę kleju w miejscu nad obydwoma śrubami na lewym zamocowaniu pryzmatu, ale nadal mieliśmy dostęp do śrub na prawym zamocowaniu i możliwość naprawy. Te lornetki mogły być przystosowane do „łączenia” obrazów, ale w żadnym wypadku nie są kolimowane. Prawidłowo skolimowana lornetka pokaże solidne obrazy gwiazdy i dobrą, okrągłą źrenicę wyjściową. Ta lornetka prawie przesadziła obrazy, ale światło w źrenicy wyjściowej prawego okularu było tak ograniczone, że wyglądało jak kocie oko. Oszacowalibyśmy kształt źrenicy wyjściowej na 30% - 40% utraty obrazu.
Teraz cofnij się o krok od swojej nowo skolimowanej lornetki i spójrz wyraźnie na źrenice wyjściowe. Czy nadal są idealnie okrągłe? A może jeden, czy obaj wyglądają teraz jak kocie oko w świetle dziennym? Tutaj. Jeśli pryzmat jest źle ustawiony, śruby „regulacyjne” mogą tak niewłaściwie przechylić oś jednego pryzmatu względem drugiego pryzmatu okularowego, że ostatecznie w okularze pojawi się lekki ślad „winietki”. Można to uznać za wskaźnik, że będziesz w stanie wizualnie zmniejszyć obraz w źrenicach wyjściowych. Jeśli widzisz ten ostry i mały obraz, to musisz to zrobić w obu okularach.
Aby zobaczyć z pierwszej ręki, o czym mówimy, wykonaj następujący test w świetle dziennym. Uważaj jednak - ten test zmieni kolimację Twojej lornetki! Ale jeśli już „kosi”, nic nie stracisz. Umieść lornetkę na stole lub na statywie przy oknie w jasnym świetle dziennym. Ułatwi ci to dostrzeżenie źrenic wyjściowych. Teraz z kompletem wkrętaków jubilerskich w pryzmacie przechyl śrubę, a gdy będzie gotowa do obrotu, odsuń oczy od okularów - może półtora metra. Lekko przekręć śrubę w przód iw tył i spójrz na źrenicę wyjściową. Nie tylko ześlizgnie się ze środka w okularze, ale także zmieni swój kształt. Zobaczysz, że przeregulowanie śruby nachylenia pryzmatu powoduje niedopuszczalną zmianę kształtu obrazu źrenicy wyjściowej. Okrągłe obrazy wskazują, że przez oba pryzmaty i przez okular przechodzi ciągła „ścieżka” światła. Wygenerowane obrazy kocie oko wskazują, że pryzmaty nie są nachylone równomiernie i tracisz światło, które nie przechodzi przez pryzmaty do okularu. Jeśli nie wspierasz bliskich i idealnie okrągłych źrenic wyjściowych, to posunąłeś się za daleko!
Spróbuj tego. Czy masz pod ręką szablon koła? Użyj go, aby narysować idealny okrąg na swoim dokumencie. Teraz przesuń trochę szablon i zwolnij jedną czwartą odległości przez pierwszy zrobiony okrąg. Teraz nałóż drugie koło. Masz teraz dwa okręgi, które częściowo nakładają się na siebie i dwie sekcje półksiężyca, które nie nakładają się na drugi okręg. Środkowy obszar nakładki jest teraz podświetlony. Widać, że robisz zdjęcie, które jest obrazem źrenicy wyjściowej, która kurczy się tak, jakby dwa kręgi światła na nim nie pokrywały się całkowicie.Jest to to samo, co obraz wynikowy, w którym światło przechodzące przez dwa pryzmaty lornetki nie jest w pełni przekazywane z jednego pryzmatu do drugiego. Tak się dzieje, gdy przechylasz pryzmaty w lornetce.
W przypadku lornetek o polu widzenia 5 mm źrenica wyjściowa, jeśli obraz jest zwężony, jest kołowa, podczas gdy pole widzenia 4 mm daje szeroką, ostrą elipsę. Obliczenia matematyczne pokazują, że ten obszar obrazu został zmniejszony o około 30%. Jest to odpowiednik zabrania lornetki 80 mm i zamaskowania soczewki obiektywu do 66 mm — lub lornetki 70 mm redukującej cel do 58 mm. Pamiętaj, że mamy tu do czynienia z obszarem kołowym. Okrąg 4mm, mający tylko 20% mniejszą średnicę, okrąg 5mm ma tylko 64% tej powierzchni.
Dla tych z was, którzy już nadawali źrenicom wyjściowym wygląd kociego oka, obracając śrubę pochylenia pryzmatu do pierwotnej pozycji, równie łatwo będzie zapamiętać, jak wcześniej obracaliście śruby i przywracali je na miejsce. Musisz przywrócić obraz źrenicy wyjściowej do stanu koła. Prawdopodobnie spowoduje to kolejną kolimację twojej lornetki, ale w tym przypadku będziesz miał przynajmniej w pełni oświetloną ścieżkę światła optycznego w każdym okularze twojej lornetki.
Pierwszą i prawdopodobnie najważniejszą rzeczą, o której powinieneś wiedzieć, jest to, że prawidłowe ustawienie lornetki można osiągnąć przede wszystkim poprzez regulację soczewki obiektywu bez przechylania pryzmatu. DOTKNIĘCIE PRYZMATOWYCH ŚRUB POCHYLNYCH JEST NAJBARDZIEJ EKSTREMALNYM ROZWIĄZANIEM W REGULACJI LORNETKI. Ale jeśli spojrzysz na rzeczy realistycznie, to niewielu z nas zgodziłoby się na usunięcie soczewek obiektywu z mojej lornetki, aby ponownie zogniskować soczewkę na obiekcie z osią optyczną. A czasami lornetka, którą masz, może nawet nie mieć możliwości zdjęcia soczewki obiektywu. Dlatego przeczytaj zagraniczną literaturę na ten temat: „Wybór, użytkowanie i naprawa lornetek”, J.W.Seyfried, University Optics, Inc, 1995. Seyfried jest założycielem i prezesem „University Optics”. Ta książka jest dostępna w cenie 19,95 USD.
Drugą rzeczą, którą powinieneś wiedzieć, jest to, że w każdym okularze znajdują się dwa pryzmaty, a NA ZEWNĄTRZ KAŻDEGO pryzmatu okularowego ZNAJDUJĄ SIĘ DWA PRZECHYLNE ŚRUBY PRYZMATOWE. Jedną śrubkę łatwo znaleźć na korpusie lornetki, na pryzmacie, tuż pod gumową krawędzią. Kolejna śruba znajduje się przed pryzmatem, prawie za środkową listwą lornetki. Ustaw lornetkę na godzinę 12 zgodnie z jej oznaczeniami. W przypadku lewego okularu pierwsza śruba znajduje się na godzinie 11 z tyłu, a druga na 90 stopniach lub na godzinie 2 z przodu. Podobnie dla prawego okularu - jeśli pierwsza śruba znajduje się w odległości 1 godziny od tyłu, to druga śruba jest dokładnie 90 stopni lub godzina 10 z przodu.
Czy niektórzy ludzie potrzebują „dostosowania”? (Prawdopodobnie większość z nas?). Nie nie nie! Lornetka wymaga jednak niewielkiej regulacji. Jeśli twoja kolimacja lornetkowa wymaga tylko najmniejszej regulacji, prawdopodobnie możesz uciec od regulacji tylko jednej śruby na każdym okularze bez zauważalnego lekkiego skurczu. A jeśli możesz uzyskać obrazy fuzji bez zauważalnej zmiany obrazu źrenicy wyjściowej, możesz zatrzymać się i uznać to za łut szczęścia. Jeśli jednak Twoja kolimacja wymaga choćby drobnej regulacji, to proces ten powinien polegać na lekkim obrocie śrub na jednym okularze, a następnie na małym obrocie śrub na drugim okularze. Śruby należy dokręcać małymi krokami, podobnie jak w przypadku regulacji teleskopu Schmidta-Cassegraina.
Jak więc ustalić, czy obrazy są scalane w lornetkach, które wymagają wyrównania? Jeśli nie łączą się tylko trochę, to jest łatwe. To wszystko wygląda bardzo dziwnie. Nie zobaczysz tego samego obrazu z każdej strony lornetki.Jeśli nie zostaną połączone w umiarkowanej ilości, twoje oczy będą się bardzo męczyć, łącząc obrazy ze sobą, powodując nieodpowiednie zmęczenie oczu, a nawet bóle głowy. Jeśli się trochę nie zleją, twoje oczy same wykonają zadanie połączenia obrazu, a ty go nigdy nie zauważysz.
Najłatwiejszym sposobem dostrzeżenia rozbieżności w obrazach powinno być od 6" do 12" w lornetce na statywie, która jest wycelowana w bardzo jasną gwiazdę. Postaraj się wybrać taki, który nie jest zbyt wysoko na niebie, aby nie wyciągać zbyt daleko szyi. Gdy poruszasz się w przeciwnym kierunku, musisz patrzeć na okulary. Musisz polegać na swojej pamięci wzrokowej, kiedy rozmyślnie, jak dziecko, patrzysz na coś, a następnie pozwalasz swoim oczom działać samodzielnie, tak jakbyś naprawdę na nic nie patrzył. To, co odkryjesz w wyniku tego procesu, gdy pozwolisz swoim oczom „rozluźnić się” w podobny sposób, to dwa oddzielne obrazy, które zobaczysz, zanim zaczniesz się poruszać. Skup wzrok na obrazie. Albo zatrzymają się w pewnym momencie, pokazując rozbieżność lub podział na obrazach, albo będą działać razem. Zrób to kilka razy, aż upewnisz się, że twoje oczy nie łączą się lub nieznacznie łączą obrazy.
Kiedy już zidentyfikujesz potrzebę wyrównania, musisz dostroić się do tego właśnie wyrównania. Chodzi nam o to, że dość łatwo jest dokonać korekty ustawienia w nocy przy użyciu jasnej gwiazdy. Żaden inny obiekt, który możesz zobaczyć, nie zapewni ci takiej dokładności punktowej, jak na zdjęciu środka jasnej gwiazdy. Ta sama pozycja jest używana do procesu regulacji: od 6" do 12" od lornetki. Kiedy już nauczysz się rozwarstwiać oczy i widzieć różne obrazy w lewym i prawym okularze, łatwo zaobserwujesz ten proces podczas „przesuwania” obrazów za pomocą śrub regulacyjnych.
Musisz sprawdzić, czy każda ze śrub jest wyregulowana, aby zobaczyć ścieżkę prowadzącą do obrazu. Poruszaj tymi śrubami bardzo powoli. Dzięki niewielkiemu krokowi obrotu możesz znacząco przesunąć obraz w okularze. Jeśli spróbujesz wyregulować wszystko za pomocą jednej śruby z jednej strony lornetki, bardzo szybko zniekształcisz źrenicę wyjściową w kształt kociego oka. Dlatego zalecamy, aby osobno regulować i korygować obraz każdą śrubą po każdej stronie lornetki, ale równomiernie.
Zbieżność występuje, gdy obraz w prawym okularze znajduje się po lewej stronie obrazu w lewym okularze. Tolerowana jest niewielka pozioma zbieżność obrazu. Rozbieżność jest zauważalna, gdy obraz w prawym okularze znajduje się po prawej stronie obrazu w lewym okularze. Niedozwolone jest przesunięcie obrazu w poziomie. Podobnie jest z dywergencją pionową. Oczy nie mają żadnych mięśni, które mogłyby pomieścić te dwa błędy widzenia. Bardziej szczegółowy przegląd konwergencji i dywergencji znajduje się we wspomnianej powyżej książce Seyfrieda.
Przede wszystkim zyskasz na poprawionych obrazach - jeśli potrzebujesz wielu poprawek, abyustaw lornetkę... Twoje oczy będą patrzeć przez lornetkę z mniejszym wysiłkiem. Zauważysz również znaczną poprawę przepuszczalności światła, jeśli z powodzeniem skorygowałeś kształt źrenicy wyjściowej. Poprawiliśmy obraz lornetki 15x70 tak, aby wyraźnie widzieć podwójny obraz w 16" i chociaż nie miażdżył, pasował poprawnie i zmienił kąt położenia z 13" na 10". Poprawiliśmy również obraz 20x80 tak, aby widoczna wcześniej różnica w przepustowości światła między dwoma okularami stała się znacznie mniej zauważalna, a podwójny obraz 10” został rozbity.
Jeśli masz lornetkę, powinieneś wiedzieć, jak ją lekko dostosować. Postrzegamy ten proces w tym samym świetle, co regulację teleskopu Schmidta-Cassegraina lub teleskopu Newtona. Każdy, kto posiada teleskop lustrzany taki jak ten, powinien nauczyć się procesu regulacji swojego lustra, ponieważ te teleskopy wymagają regularnej regulacji. Podobnie powinieneś wiedzieć, jak określić, czy twoja lornetka wymaga regulacji, a jeśli tak, to powinieneś wiedzieć, jak to zrobić poprawnie.
Nie ograniczamy ustawienie obuoczne wyłącznie poprzez regulację śrub nachylenia pryzmatu. Mamy jednak 5 lornetek i wydaje się, że dwie z nich wymagają znacznej korekty, aby poprawić kolimację. Nie odkryliśmy jeszcze, jak usunąć soczewki obiektywu w żadnej z tych dwóch lornetek. W rzeczywistości w każdej lornetce soczewki obiektywowe są szczelnie uszczelnione substancją podobną do kleju. Zmusza to do zastosowania alternatywnej metody - próby wyrównania poprzez regulację śrub pochylenia pryzmatu. Postrzegamy te procedury jako tymczasowe rozwiązanie bardziej złożonego procesu, który musi być następnie w pełni zbadany i przetestowany, aby całkowicie i całkowicie rozwiązać ten problem zestrojenia.
Dobry dzień! Na tym wieczku jest tabliczka z napisem YUKON, należy ją ostrożnie podważyć. Pod nim znajduje się śruba, która przytrzymuje pokrywę. Może podniósł się z ziemi. Ale najprawdopodobniej boki pod tą śrubą pękły.
Z poważaniem, Aleksandrze.
Dobry dzień! Na tym wieczku jest tabliczka z napisem YUKON, należy ją ostrożnie podważyć. Pod nim znajduje się śruba, która przytrzymuje pokrywę. Może podniósł się z ziemi. Ale najprawdopodobniej boki pod tą śrubą pękły.
Z poważaniem, Aleksandrze.
Ta płytka jest przyklejona, więc trzeba ją bardzo ostrożnie podważyć.
Wiele osób zadaje sobie pytanie, jak w końcu prawidłowo wyregulować lornetkę, aby nie było rozszczepienia i uzyskać wyraźne ogniskowanie? W tym artykule postaramy się opowiedzieć Ci wszystko o ustawianiu lornetki.
Zacznijmy od tego, czym jest regulacja obuoczna i czym różni się od wyrównania. Z pewnością wielu po prostu nie wie, czym jest wyrównanie, a to jest odpowiedź na to pytanie, które przygotowała dla nas Wikipedia.
Jusyrowka (z niem. justieren to miara) - zestaw operacji wyrównania konstrukcji i elementów konstrukcyjnych (powierzchni, filarów, stojaków itp.) w określonym kierunku („osiowym”), a także doprowadzenia miary, przyrządu pomiarowego lub optycznego , mechanizmy (lub ich części) do stanu roboczego, zapewniającego dokładność, poprawność i niezawodność ich działania. Podczas regulacji przyrządów przeprowadza się kontrolę i regulację przyrządu pomiarowego i / lub optycznego, co oznacza osiągnięcie prawidłowego umieszczenia elementów przyrządu i ich prawidłowe współdziałanie. Termin „regulacja” lub kalibracja jest również używany w odniesieniu do takich działań dla różnych przyrządów.
Oznacza to, że ustawienie lornetki jest prawidłowym ustawianiem ostrości i regulacją „dla siebie”, a regulacja jest głębszą i bardziej złożoną procedurą, która implikuje obecność wyprostowanych ramion i zręczności.
Wróćmy więc do konfiguracji...
Najpierw należy ustawić odpowiednią odległość między lornetką między oczami, a dokładniej „rozstaw źrenic”. Wszyscy mamy różne twarze, dlatego wymagane jest indywidualne dopasowanie.
Chwyć obie połówki lornetki, przyłóż je do oczu i przesuwaj połówki bliżej i dalej, aż obraz utworzy okrąg, jak pokazano na poniższym obrazku.
Istnieje kilka rodzajów i opcji ogniskowania, wszystko zależy od typu modelu.
- Centrum skupienia
- Stała ostrość
- Regulowana krotność
- Indywidualne ogniskowanie
Najpopularniejszy typ lornetek wyposażony jest w centralny mechanizm ustawiania ostrości. Aby prawidłowo wyregulować ostrość, musisz:
- Ustawia rozstaw źrenic
- Ustaw ustawienie dioptrii w pierwotnym położeniu.(Podczas tej czynności miej oczy otwarte.)
- Zamknąć jedną soczewkę od strony regulacji dioptrii (zwykle prawej) osłoną lub dłonią, drugą spojrzeć na odległy przedmiot.
- Przekręcenie pierścienia ostrości (w niektórych modelach dźwignia) w celu uzyskania maksymalnej klarowności obrazu.
- Zamknij obiektyw, przez który wyregulowano ostrość, otwórz drugi.
- Drugim okiem skup się na tym samym przedmiocie, ale tylko poprzez regulację pierścienia dioptrii.
Gotowe! Teraz, aby ustawić lornetkę na różne odległości, wystarczy obrócić pierścień do ustawiania ostrości. Zalecamy zapisanie ustawień dioptrii lub zapamiętanie, ale lepiej je zapisać.
Sprawdź ustawienie lornetki, skupiając się na obiektach znajdujących się w różnych odległościach. Optymalna – regulacja nie powinna przekraczać jednego obrotu pokrętła ostrości.
Lornetki stałoogniskowe nie wymagają regulacji, zapewniają wyraźny obraz z odległości 10-30 metrów i do nieskończoności (w zależności od modelu). Jedyne, co można wyregulować to odległość między okularami – „rozstaw okularów”, o którym wspominaliśmy wcześniej, a także przeprowadzić regulację dioptrii.
Podczas ustawiania lornetki z regulowanym powiększeniem warto zastosować mały „life hack”. Te lornetki mają dodatkową kontrolę. odpowiedzialny za krotność - regulowane powiększenie.
Ustaw lornetkę w trybie maksymalnego powiększenia (z reguły odpowiada za to dźwignia, rzadziej pierścień). Następnie dostosuj fokus (o tym, jak to zrobić, pisaliśmy powyżej). W takim przypadku, nawet przy zmianie powiększenia, odchylenia będą nieznaczne i wymagana będzie tylko niewielka regulacja ostrości.
Jeśli spróbujesz wyregulować ostrość przy minimalnym powiększeniu, to przy dalszym powiększeniu pierścień ostrości będzie musiał być starannie przekręcony w poszukiwaniu idealnej wyrazistości obrazu.
W tego typu lornetkach ogniskowanie odbywa się poprzez osobną regulację dioptrii dla każdego obiektywu. Obracaj pierścienie dioptrii naprzemiennie, aby uzyskać najlepszy wynik.
Ostatnim krokiem w ustawianiu lornetki jest ustawienie muszli ocznych. Od tego zależy ważny czynnik wpływający na użytkowanie lornetki - komfort.
Istnieją 2 rodzaje muszli ocznych
- Guma - są regulowane i nieregulowane
- Obrotowe lub „skrętne” – z płynną regulacją wysokości.
Regulowane gumowe muszle oczne odginają się, aby zmienić odległość obiektywu do oka. Obrotowe muszle oczne, jak sama nazwa wskazuje, zmieniają swoją wysokość przez obracanie.
Zalecamy wyregulować wysokość muszli ocznych w taki sposób, aby oczy widziały tylko obraz lornetki bez odblasków bocznych, pionowych lub poziomych, nie spoczywając na soczewkach.
Dodatkowe porady: Jeśli nosisz okulary z dipotrią lub okulary balistyczne, zalecamy zakręcenie gumowych nasadek (jeśli są) dla wygodniejszego użytkowania.
Dla najbardziej ciekawskich: Nigdy, słyszysz, nigdy (!) Nie patrz na słońce przez lornetkę. Jeśli patrząc na słońce przez lunetę zachowasz wzrok przynajmniej w jednym oku, to używając lornetki ryzykujesz utratę wzroku w obu naraz – to „uderzenie”, panowie!
Mamy nadzieję, że ten artykuł pozwoli Ci jak najlepiej ustawić lornetkę, niezależnie od tego, czy jesteś myśliwym, airsoftowcem, turystą, czy po prostu ciekawskim czytelnikiem.
- Bezpłatne losowania nagród
- Losowania nagród w mediach społecznościowych sieci!
- Dla gości forum
- O naszym projekcie
- Darowizny
- Reklama na forum
Forum organizuje comiesięczne darmowe losowania nagród dla zarejestrowanych i aktywnie komunikujących się członków forum. Do wygrania nie tylko przeróżne latarki, ładowarki, baterie i inne akcesoria znanych marek, a także latarki i komponenty od znanych customistów i drobnych producentów, ale także inne nagrody, takie jak multitoole, noże, plecaki i inne. ekwipunek.Wszystkie trwające nagrody dla członków forum są całkowicie bezpłatne, a nagrody do loterii zapewniają sponsorzy, wystarczy kliknąć przycisk „Weź udział” i poczekać na wynik. Członkowie forum nie ponoszą żadnego ryzyka finansowego i majątkowego związanego z udziałem w tych losowaniach (tj. nic nie płacisz i nic nie ryzykujesz). Od początku tych losowań ponad 100 członków forum zdobyło bardzo dobre nagrody, a liczba zwycięzców stale rośnie!
W najbliższym czasie odbędą się kolejne losowania nagród - śledźcie informacje!
Cześć wszystkim! Postanowiłem napisać tę małą instrukcję w nadziei, że w Internecie są jeszcze ludzie (jak ja do niedawna), którzy nie wiedzą, jak rozwiązać ten problem. I żeby choć jakoś spróbować im pomóc uporać się z tym bardzo powszechnym problemem „podwójnego widzenia” starych lornetek systemu Porro.
|
Wideo (kliknij, aby odtworzyć). |
600)Poniżej znajduje się schemat, dzięki któremu można wizualnie zapoznać się z głównymi elementami konstrukcji lornetki:
600)I tak niedawno dostałem w posiadanie wspaniałą lornetkę z lat 80-tych. Najpopularniejszy z systemem pryzmatów Porro.
Atlas 8 × 25. Wykonane w Japonii.
600)Lubię w nim wszystko. Obraz jest jasny i wyraźny. Kompaktowy. Solidna, niezawodna konstrukcja tego urządzenia. Ale miał jednego stawu, do którego nie mogłem się przyzwyczaić. To jest to samo powielenie obrazu. Widziałem w nim taki obrazek: 
600)2. Osłabiamy (nie odkręcamy całkowicie) oba wewnętrzne pierścienie obiektywu. 
600)Ogólnie rzecz biorąc, tutaj przygotowania do dostosowania się skończyły.
Wszystko, co musieliśmy zrobić, to zwolnić pierścienie regulacji obiektywu.
Ten pierścień jest niegwintowany i ma jeden otwór regulacyjny.
Obraca się swobodnie po okręgu.
Ten pierścień reguluje kąt obiektywu.
Teraz bądź cierpliwy. Rozpoczyna się najbardziej kłopotliwa i nużąca część.
REGULACJA na oko.
Przymocuj lornetkę do statywu przy oknie (zrobiłem to rękami 🙂) Wybierz jakiś obiekt. na przykład antena na sąsiednim dachu lub satelita w sąsiednim domu. Moim punktem odniesienia był narożnik sąsiedniego budynku. Mogłem wyraźnie zobaczyć podział w pionie i poziomie. Jednocześnie nie polecam patrzenia przez lornetkę obojgiem oczu. Ponieważ same oczy układają obraz w poziomie w jedną całość. Patrzyłem przez lornetkę lewym okiem, potem prawym i ustawiałem pierścienie, aż obraz w lewym i prawym okularze przestał się różnić. 
600)Gdy tylko znajdziesz najbardziej optymalną pozycję soczewek, obraz w lornetce stanie się wyraźny (jednolity), zapamiętaj tę pozycję. Delikatnie dokręć wewnętrzne pierścienie soczewki. W takim przypadku, gdy wewnętrzne pierścienie soczewki są dociskane do pierścienia regulacyjnego, upewnij się, że pozycja pierścienia regulacyjnego nie odbiega od swojej pozycji.
Przekręcamy pierścienie obręczy z powrotem.
Po około czterdziestu minutach tego (tańczenia z tamburynem) uzyskałem niesamowicie wyraźny i pełny obraz (bez podwójnego widzenia).
Patrzenie przez moją lornetkę stało się przyjemnością.
Nie osądzaj stricte za taką nubijską instrukcję. Nie jestem ekspertem w takim pisaniu. Był po prostu problem, sam próbowałem go rozwiązać i zadziałało. Niż faktycznie dzielę się z innymi, którzy mają podobny problem. Dziękuje za wszystko.
