Naprawa wyważarki DIY

Wczoraj postanowiłem przyjrzeć się saldom.. zgromadziło się już kilka bezogonów i trzeba było je przywrócić do szeregów.
Materiał taki jak poliwęglan, czyli modne obecnie szklarnie.

1. Wytnij kwadraty z materiału

2. Następnie zegnij kwadrat na pół.

3. Nadajemy mu kształt przyszłego ogona.

4. Wykonać nacięcie z przodu ogona tak długo, jak ogon będzie dokładnie przylegał do korpusu wagi.

5. Następnie za pomocą małych noży bocznych wykonujemy już wycięcie na korpus wagi.

dobrze a potem wklej ogonek w korpus wagi drugim klejem, ja zwykle używam monolitu. Ale zwykle nakładam kilka warstw.

Cóż, tutaj ogony są już na szali.

Stosuję taką naprawę ze względu na to, że łatwiej to zrobić))), oczywiście można się pomylić z jakimś innym klejem, ale to niby proste... szybko wyciąć, skleić kilka warstw i już prawie gotowe )) Jakby to było zrobione, ale bilanse trzeba będzie oglądać w wodzie)) I można zgiąć ogon lub go obciąć)) Krótko mówiąc, dostosuj.

Może ktoś wątpi w wytrzymałość kleju...ale oto zdjęcie balansu, który złapałem podczas ostatniego wędkowania

Pokazuje ślady zębów szczupaków… ślady od środka.

Jest jeszcze jeden raport z łowienia na wadze po naprawie)))

I nie wycinam kawałka, ale wyginam go do środka, a następnie kładę na haczyku. Trochę więcej majstrowania, ale nawet jeśli klej się ukruszy, ogon nie zginie

Dziękuję za komentarz i dobrą radę. Tak, rzeczywiście, jeśli założysz go na haczyk, będzie mocniejszy i prawdopodobnie będzie również możliwe przywrócenie ogona bezpośrednio na wyprawie na ryby, jeśli będziesz musiał przywrócić równowagę do systemu podczas tej konkretnej wyprawy na ryby) )) Jakoś w ogóle o tym nie myślałem)))

Znajdziesz tutaj raporty wędkarskie, filmy i informacje na temat szerokiej gamy niedrogich przynęt, a także recenzje zamówień z Aliexpress.

Rzeki i jeziora 2012
Film poświęcony wędkarstwu na rzekach, jeziorach i rzece. Dniepr

Zima 2012-2013
Film o wędkarstwie zimowym. Łowienie szczupaków na balanse i okoni na boldo.

2013
Film o wędkowaniu we wszystkich akwenach. Nie było dużo materiału, więc wszystko było tutaj uwzględnione i łowienie na DWH i na rzekach z jeziorami.

Lodowe kajdany
Film nazwany na cześć pierwszych prób połowu sandaczy zimą))) Operacja „Sandacz”: lodowe kajdany. Ten film zawiera wszystkie zimowe wyprawy wędkarskie w latach 2013-2014.

Spinningshok 2014
krótki film o wędkowaniu w sezonie na wodach otwartych 2014.

Przebudzenie głównych zabójców
Film wędkarski zimą 2014-2015

Sezon na wodach otwartych 2015
Film o połowach na wodach otwartych z 2015 r.

Gorący lód
Ten film zawiera większość zdjęć i filmów z wypraw wędkarskich w okresie zimowym 2015-2016.

Sezon nr 16
Ten film zawiera zdjęcia i filmy z wypraw wędkarskich na wodach otwartych w 2016 roku.

Biała mgła
Kolejny sezon zimowy za nami, mija w mgnieniu oka. Ten film zawiera materiały z wypraw wędkarskich w okresie zimowym 2016-2017.

Często wędkarze zimowi mają taki problem, gdy chwytliwa, a więc ulubiona przynęta - balanser, niespodziewanie zawodzi. Najbardziej delikatnym miejscem tej przynęty jest plastikowy ogonek stabilizatora, jego awaria jest najczęstszą awarią tej przynęty.

Balanser można naprawić tuż przy otworze

Wyjazd na wakacje do rosyjskich kurortów, niedaleko miasta Soczi, radzimy rezerwować pokój przez cały sezon hotel Gala Plaza Krasnaja Polana. Ten hotel położona w najbardziej malowniczym zakątku u podnóża gór Aibga Achishkho, w pobliżu górskiej rzeki Mzymta niesie swoje wody, która wypływa z podnóża Kaukazu i wpada do Morza Czarnego. Wędkarstwo i rekreacja nie mają sobie równych o każdej porze roku.Hotel posiada rozwiniętą infrastrukturę oraz najwyższy poziom usług.

Stabilizator wyważający łatwo odpaść w najbardziej nieoczekiwanym momencie, co często zdarza się w przypadku tanich podróbek. Jeśli ten problem nie zdarzył się w otworze, naprawa balansera nie będzie trudna - możesz przykleić ogonek w miejscu za pomocą dobrej jakości wodoodpornego kleju.

Ale często równoważnia gubi swój ogon bezpośrednio w wodzie, nie wytrzymując nacisku szczęk drapieżnika. Co zrobić w takiej sytuacji i jak naprawić balanser? Szkoda wyrzucić zepsutą przynętę, zwłaszcza jeśli jest to markowy drogi balanser. Oczywiście można spróbować łowienia na balanser bez ogonka, ale przynęta zmieni grę, dzięki czemu nie będzie już tak chwytliwa jak wcześniej. Strona Hunting and Fishing oferuje czytelnikom ciekawą i niezbyt skomplikowaną metoda naprawy wyważarki.

Aby naprawić wyważarkę potrzebujesz:

• kawałek rurki termokurczliwej, która po podgrzaniu gorącym powietrzem lub na otwartym ogniu do 130 ° -200 ° C skurczy się do trzech razy w średnicy;
• otwarty ogień (wystarczy zwykła zapalniczka);
• plik.

Przed przystąpieniem do naprawy zepsutego wahacza należy usunąć wszelkie pozostałości stabilizatora z plastiku oraz wszelkie smugi farby lub kleju w okolicy ogona. Następnie na korpusie balansera, 5-7 mm od końca od ogona, przecięliśmy cienki pierścieniowy rowek. Jest to opcjonalne, ale wysoce zalecane, jeśli pozwala na to czas.

Następnie musisz podnieść i przymocować rurkę. Wybierając rurkę termokurczliwą w celu naprawy balansera, nie można zapominać, że podczas ogrzewania rura nie tylko zmniejszy się średnicą, ale także skróci się, a grubość ścianek wzrośnie. Na przykład do naprawy ogona balansera, który ma długość 5 cm, pasuje rurka o średnicy 8 mm i długości około 35-40 mm (rys. 1-1). Rurka powinna nie tylko dobrze przylegać do balansera, ale także zapewniać wymaganą szerokość ogona.

Po znalezieniu tuby o wymaganych parametrach należy włożyć do środka hak ogonowy przynęty i docisnąć korpus balansera o 7-8 mm. (Ryc. 1-2), a następnie przekłuć ściankę tuby hakiem, wyciągając ją (Ryc. 1-3).

Następnym krokiem - najważniejszym - jest obkurczenie tuby.

Trzeba umieć nie podpalić rury nad płomieniem zapalniczki. Najpierw podgrzewamy część tuby, która jest noszona na przynęcie. W tym celu należy przytrzymać balanser za przedni hak i obrócić go nad płomieniem wokół jego osi, wówczas skurcz będzie równomierny (rys. 2-4). Następnie, po ciasnym owinięciu tuby wokół korpusu balansera, należy podgrzać część tuby, która jest umieszczona na trzonku haka, aby również ją nieco osadzić (rys. 2-5). Teraz pozostaje uformować ogon balansera.

Można to zrobić na dwa sposoby:

Pozostałą część tuby, nie osadzoną na balansie, lekko podgrzewamy i palcami spłaszczamy w płaszczyźnie poziomej, tworząc lekko wklęsłą u dołu. Po ostygnięciu tuby należy odciąć cały nadmiar nożyczkami, nadając wymagany kształt stabilizatorowi (rys. 2-6, 7).

aby uzyskać ogonek o wymaganym kształcie i rozmiarze, można, podążając za osadem rurki na przodzie haczyka, wsunąć do wnętrza rurki mały klin, który jest wycięty z plastikowej butelki lub blaszanej puszki wykonanej z aluminium ( Rys. 3-8). Gdy ogon balansera z aluminiową wkładką ostygnie, można go wygiąć według potrzeb.

Naprawa balansera użycie rurki termokurczliwej obejdzie się bez żadnych kosztów i osprzętu. Można go przeprowadzić bezpośrednio przy otworze. Odnowiony balanser w niczym nie ustępuje markowym przynętom z całym ogonkiem stabilizującym.

Najczęstszym „bólem” jest zużycie tulei balansera! Drugim problemem jest zużycie policzków pod sprężyną. Dopuszczalny prześwit między osią a tulejami wyważarki według paszportu producenta wynosi 1 mm.W rzeczywistości przy takiej szczelinie tuleja jest poddawana ogromnym obciążeniom, zwłaszcza podczas skręcania.

Istnieją 4 rodzaje tulei wykonanych z różnych materiałów: tuleje z brązu, aluminium z cynkiem, tylko aluminium i plastik! Stosujemy tuleje ze stopów: aluminium z cynkiem, brąz, powiem dlaczego! Jeśli oś wyważarki jest w normalnym stanie, czyli jej cylindryczne zużycie wynosi 0,1 - 0,2 mm, to można spokojnie stosować tuleje z cynkiem, są wystarczająco mocne i półtora raza tańsze niż brązowe, ale są dość kruche, na zużytych osiach odłamują się "kołnierz". Jeśli oś jest zużyta o więcej niż 0,2 mm, wskazane jest użycie tulei z brązu, ponieważ brąz jest bardziej lepki niż cynk i wytrzymuje duże obciążenia, szczególnie powtórzę to ponownie podczas skręcania! Nie stosujemy tulei aluminiowych i plastikowych z tego powodu, że przy dzisiejszych przeciążeniach maszyn po prostu nie wytrzymują one obciążeń i po 2 latach eksploatacji po prostu przerywają, przynajmniej na nośnikach zboża.

Pracę na osi ćwiczymy na miejscu, bez zdejmowania samej osi z maszyny. Weź pętlę maszyny, soczystą linijkę lub po prostu kwadrat, mikrometr i mając pewną umiejętność i praktykę, oś jest wyrównana cylindrycznie w zakresie do 87,5 mm. W ten sposób wydłuża się żywotność tej osi. W innym przypadku oś jest zdejmowana z maszyny, montowana na szlifierce walcowej i szyjki szlifowane pod tulejami, zalecany rozmiar w zależności od zużycia to minimum do 86 mm. Następnie tuleje naprawcze są wciskane w klocek i wiercone do rozmiaru osi, tuleje zamawiane są specjalnie do naprawy. W tym przypadku cementacja całkowicie zniknęła, oś staje się „mokra”, ale cylindryczność zostaje przywrócona. Zaleca się montowanie takich osi w wywrotkach, gdzie nacisk na oś jest mniejszy niż w wywrotkach!

Trzecią metodą jest napawanie, rowkowanie i szlifowanie osi. Zrobiliśmy kilkanaście takich siekier i zrezygnowaliśmy z tej metody. Co druga oś pękła, podczas napawania zmienia się struktura metalu i oś, nie wytrzymując poprzednich obciążeń, pęka.

To w skrócie wszystko, co chciałem powiedzieć o wymianie tulei wyważarki. Żegnajcie wszyscy, obejrzyjcie naszego bloga na Youtube

Dalekowschodnie Forum Rybackie

Wiadomość Konstantin »27 lut 2011, 20:43

Wiadomość hitocu »27 lutego 2011 21:46

Wiadomość Konstantin „27 lutego 2011, 21:52

Wiadomość Kostiasz "05 gru 2011, 20:47

Wiadomość Kostiasz »05 gru 2011, 20:51

Wiadomość MATROSKIN "11 gru 2011, 20:17

Wiadomość agan 11 grudnia 2011, 21:05

Wiadomość Konstantin »11 sty 2012, 22:40

Eksperymentowałem z wymianą haków na jeden balanser, nawet wydaje się, że ta sama firma:. 8 i początek = 15

Lutowane. Możesz zobaczyć, co się stało. Ale można było starannie usunąć z nich powłokę, a następnie przykleić ją na miejscu.

Wiadomość żona »23 sty 2015, 23:25

Wiadomość Konstantin »23 sty 2015, 23:31

Najczęstszą „dolegliwością” jest zużycie tulei stabilizatora. Drugim problemem jest zużycie policzków pod sprężyną. Dozwolona jest szczelina między tulejami a osią wyważarki (zgodnie z paszportem producenta - około 1 milimetra). Przy tym luzie w rzeczywistości na piastę działają duże obciążenia, zwłaszcza podczas skręcania.

Istnieją cztery rodzaje tulei z różnych materiałów: aluminium z cynkiem, tuleje z brązu, konwencjonalne tworzywa sztuczne i aluminium. W naszej firmie coraz częściej stosuje się tuleje wykonane z brązu oraz ze stopu aluminiowo-cynkowego.

Chodzi o to, że oś belki równoważącej jest w stanie normalnym, tj. pod względem walcowości jej zużycie wynosi 0,1-0,2 mm, w tym przypadku idealnie nadają się tuleje z cynkiem, które są dość mocne i półtora raza tańsze niż te z brązu, ale są raczej kruche (odrywa się "kołnierz" na nich na zużytych osiach).

Gdy oś jest zużyta o więcej niż 0,2 milimetra, zaleca się stosowanie tulei z brązu podczas remontu KAMAZA, ponieważ brąz jest bardziej lepki niż cynk i jest w stanie wytrzymać duże obciążenia, zwłaszcza podczas pokonywania zakrętów.Nie stosuje się tulei plastikowych i aluminiowych, ponieważ części nie wytrzymują obciążeń i po dwóch latach eksploatacji przerywają je.

Powinieneś porozmawiać o wytaczaniu tulei i luzach. Przede wszystkim konieczne jest prawidłowe dobranie rozmiaru tulei, a raczej średnicy wewnętrznej i zewnętrznej.

W celu ciasnego dopasowania tulei do wyważarki musi mieć średnicę zewnętrzną 100,2-100,3 milimetra, w przypadku tulei z brązu dozwolony jest rozmiar do 100,5 milimetra. Tuleja musi mieć średnicę wewnętrzną o 0,5-1 mm mniejszą od wartości nominalnej dla wysokiej jakości wytaczania drążka równoważącego z tulejami.

Wytaczanie tulei na tokarce i dalsze dociskanie nie da pożądanego rezultatu, ponieważ wyważarka dość często ma gniazdo stożkowe i elipsoidalne, średnica zewnętrzna tulei również ma naddatek 0,2-0,3 milimetra, dlatego po dociśnięciu tulei przy 2 x bokach wyrównanie między nimi nie będzie idealne, wewnętrzny rozmiar tulei powtórzy wszystkie błędy drążka równoważącego, w wyniku czego dopasowanie wzdłuż średnicy osi będzie prawie niemożliwe. Dlatego tuleje są wciskane do wyważarki, zainstalowanej na wytaczarce, a następnie dwie tuleje są obliczane jednocześnie od 1. instalacji.

Tuleje muszą mieć obliczoną średnicę o 0,05-0,08 mm większą niż oś drążka równoważącego. Jeśli standardowa oś ma średnicę 88, to siedzisko w drążku równoważącym będzie miało rozmiar 88.05-88.08. Im mniejszy prześwit między tulejami a osią, tym dłużej trwa jego zużycie do krytycznych wymiarów.

Z każdym dziesiątym milimetrem zużycia tulei, zużycie wzrasta dramatycznie, ponieważ z powodu luzu drążek równoważący może kołysać się w różnych płaszczyznach, zużywając oś i tuleje. Dlatego praktyka naszej firmy pozwala nam powiedzieć, że przed wymianą tulei wyważarki maksymalny prześwit nie powinien przekraczać 0,5 mm.

Należy również poruszyć temat zużycia na osi belki wagi. Procedura technologiczna wytwarzania osi wyważarki jest dość skomplikowana i może być przeprowadzona tylko w fabryce. Trudność polega na tym, że to nie tylko szlifowanie toczenia, obróbka końcówek pod buty i wciskanie we wsporniki, ale także obróbka cieplna miejsc pod tuleje.

Idealna sytuacja była w czasach sowieckich, kiedy miejsca na tuleje były utwardzane, cementowane i szlifowane. Przestrzenie tulei mają twardość Rockwella 62-64 HRc, co odpowiada twardości pilnika. Tuleja balansera jest materiałem bardziej miękkim i jest elementem wymiennym. Dzięki temu, że w starych butach tuleje smarowane były „wciągnikiem”, który był wlewany do środka, zapewniony był dobry poślizg, twardość osi nie pozwalała na nitowanie materiału tulei.

Dzięki terminowej wymianie tulei buta i braku smarowania oleju oś może służyć do 30 lat przy mniejszym zużyciu (do 0,2 milimetra). W nowoczesnych warunkach, bez utraty kultury produkcji i bez kontroli jakości, niezawodność części zamiennych nie wytrzymuje krytyki, nic więc dziwnego, że osie wyważarki nie są poddawane obróbce termicznej w nowych samochodach ciężarowych, na których osie zużywają się za 2 lata wynosi do 1 milimetra.

W takich butach smarowanie jest zapewnione tylko przez smarowniczki, nie ma uszczelek olejowych. Dlatego też, gdy wilgoć dostanie się do buta i nie zostanie odpompowana na czas, w tulejach gromadzą się rdza i brud, co wpływa na zużycie osi, podobnie jak szmergiel. Dodatkowo podczas naszego przeładunku pojazdów, zwłaszcza zbożowych ładowanych jako wagony kolejowe, plastikowe tuleje łamią oś, docierając do korpusu buta.

Zasadniczo oś wyważarki wykonana jest w kształcie beczki i od dołu jednak jej część, w której nie ma kontaktu z tulejami, nie ulega zużyciu (jest to szczelina 20 milimetrów, gdzie tuleje mają odległość między sobą w bucie). Dlatego nawet gdy oś jest zużyta, rozmiar tulei butów podczas wymiany musi być standardowy, inaczej nie będą mogły siedzieć na swoim miejscu.

W naszej firmie praktykowana jest praca na osi na miejscu bez wyjmowania jej z samochodu. Podczas remontu silnika spalinowego KAMAZ używa się szlifierki, kwadratu, zakrzywionej linijki lub mikrometra, a oś jest wyrównana w cylindryczności 87,5 mm. Wydłuża to żywotność osi.

Inną opcją jest wyjęcie osi z samochodu, zamontowanie jej na szlifierce do wałków, szlifowanie szyjki pod tuleje. Zalecany rozmiar, w zależności od zużycia, to aż 86 milimetrów. Tuleje naprawcze są wciskane do buta i wiercone wzdłuż osi, tuleje do naprawy zamawiamy.

W tym przypadku cementowania liści oś staje się „mokra”, jednak zostaje przywrócona do cylindryczności. Takie osie są zalecane do montażu na wywrotkach, gdzie nacisk na oś jest mniejszy niż w przypadku transporterów zboża.

Trzecia metoda polega na rowkowaniu, napawaniu i szlifowaniu osi. Rzemieślnicy naszej firmy wykonali dużą liczbę takich siekier i okazali się, że są z tej metody. Wiele osi pęka, podczas napawania zmienia się struktura metalu i oś nie wytrzymuje obciążeń.

Bardzo często zimowy wędkarz musi zmierzyć się z takim problemem, gdy ich ulubiona i chwytliwa przynęta, balanser, nagle zawodzi. Najbardziej delikatną częścią balanserów jest plastikowy ogon stabilizatora. I to właśnie awaria takiego ogonka jest najczęstszą awarią balansera.

Stabilizator wyważający może po prostu odpaść w najbardziej nieodpowiednim momencie, co często ma miejsce w przypadku tanich podróbek. A jeśli tak się nie stało w otworze, naprawa balansera nie będzie trudna. Aby to zrobić, możesz po prostu przykleić go na miejscu dobrym wodoodpornym klejem, a przynęta zostanie przywrócona.

Ale dość często zdarza się, że balanser gubi ogon w wodzie, nie mogąc wytrzymać nacisku szczęk szczupaka. W tej sytuacji pojawia się pytanie.

Co robić i jak naprawić wyważarkę? Szkoda wyrzucać uszkodzoną wyważarkę, zwłaszcza jeśli jest to droga wyważarka markowa. Można oczywiście pokusić się o łowienie na balanserze bezogonowym, są nawet modele, które są już produkowane bez ogonka. Ale jednocześnie balanser przegra swoją grę i stanie się mniej chwytliwy. Bardzo ciekawy i dość prosty sposób na naprawę balansera zasugerował Moskal A. Guskov w gazecie wędkarskiej Rybak Rybaka nr 9 2008.

Naprawa i renowacja wyważarki.

Do naprawy wyważarki potrzebne będą: kawałek rurki termokurczliwej, która po podgrzaniu gorącym powietrzem lub otwartym płomieniem do 120 ° -180 ° C kurczy się do trzech razy w średnicy; plik; otwarty ogień (zwykła zapalniczka).

Przystępując do naprawy balansera należy usunąć resztki stabilizatora plastikowego oraz nagromadzony klej i farbę w części ogonowej balansera. Następnie na korpusie balansera 5-7 mm. od końca ogonowego przeciąć płytki rowek pierścieniowy. Ta operacja nie jest konieczna, ale jeśli masz czas, lepiej to zrobić.

Kolejnym etapem naprawy balansera jest dobór i montaż tuby.

Wybierając rurkę termokurczliwą do naprawy wyważarki należy pamiętać, że po podgrzaniu rurka nie tylko zmniejsza średnicę, ale również skraca się długość i zwiększa grubość ścianek. Na przykład rurka 8 mm będzie działać w celu naprawy ogona wyważarki 5 cm. i 35-40 mm długości (patrz zdjęcie 1)... Średnica tuby powinna zapewniać, oprócz ciasnego dopasowania do korpusu balansera, również wystarczającą szerokość ogona.

Po podniesieniu potrzebnej tuby należy włożyć w nią hak ogonowy drążka równoważącego i wcisnąć go na korpus przynęty o 7-8 mm. (zdjęcie 2) i przebij ściankę tuby hakiem i wyciągnij ją (zdjęcie 3).

Następnie następuje najważniejszy etap naprawy wyważarki - skurcz rurki.

Najważniejsze, aby nie podpalić rury na płomieniu zapalniczki. Najpierw podgrzewana jest część tuby, która jest nałożona na przynętę. Aby to zrobić, przytrzymaj balanser za przedni hak, obróć go nad płomieniem wokół osi, aby skurcz był równomierny. (zdjęcie 4)... Po ciasnym owinięciu tuby wokół korpusu przynęty, podgrzewamy część tuby na przodzie haczyka, aby również lekko ją unieruchomić (zdjęcie 5)... Następnie przystępujemy do formowania samego ogona balansera.

Istnieją dwie opcje kształtowania ogona:

• Pozostałą, nie skurczoną część rurki można lekko podgrzać i spłaszczyć palcami w płaszczyźnie poziomej, czyniąc ją lekko wklęsłą od dołu. Po ostygnięciu odetnij nadmiar nożyczkami i nadaj odpowiedni kształt stabilizatorowi (zdjęcie 6, 7);

• aby uzyskać ogonek o wymaganej wielkości i kształcie, po osadzeniu rurki na przodzie haczyka należy wsunąć do rurki klin wycięty z plastikowej butelki lub aluminiowej puszki (zdjęcie 8). Po schłodzeniu ogon balansera z aluminiową wkładką można wygiąć według własnego uznania.

Naprawa balanserów za pomocą rurki termokurczliwej nie wymaga specjalnych narzędzi i kosztów. Możesz dokonać takiej naprawy bez wychodzenia z dziury. Jednocześnie tak naprawiony stabilizator w niczym nie ustępuje pod względem sprawności wahaczom wyposażonym w firmowy ogon stabilizatora.

W nowoczesnych 3-osiowych ciężarówkach Kama, 2-osiowych i 3-osiowych naczepach stosuje się zawieszenie, na końcach którego znajdują się sprężyny spoczywające na tylnych osiach, pomiędzy nimi na ramie znajduje się mechanizm wyważający.

Cel wyważarki KamAZ:

• kompensacja obciążeń pionowych;
• stabilizacja przemieszczenia bocznego;
• zmniejszone zużycie podwozia;
• utrzymanie stabilności.

Urządzenie wyważarki zawiera, w zależności od konstrukcji maszyny, 1 lub 2 osie poprzeczne:

1. W mechanizmie 1-osiowym połączenie sprężynowe wzmocnione jest drabinkami.
2. Przy 2 osiach jest wciskany we wsporniki połączone sprzęgiem, mocowanym za pomocą kołków do elementów tylnego zawieszenia. Te ostatnie są połączone ze spawanymi podłużnicami ramy za pomocą wzmocnionych śrub.

Na każdym wolnym końcu osi znajdują się ślizgacze. Mocują części, mają otwór korka, przez który wlewa się płynny olej i są wyposażone w uszczelki:

• gumowe mankiety zapobiegają wyciekowi oleju;
• pierścienie chronią wnętrze przed zabrudzeniem.

W miejscu mocowania buta montowana jest specjalna tuleja wykonana z materiału o niskim współczynniku tarcia i podwyższonej odporności na zużycie. Producent najczęściej robi to z aluminium lub brązu.

Nowoczesne trucki wyposażone są w tuleje ze stopu aluminiowo-cynkowego lub PTFE.

Smar w butach jest płynny lub stały. Podczas instalowania tulei polimerowych stosuje się gęste wypełnienie, które wymaga mniejszej konserwacji.

Podczas działania KamAZ wyważarka, pomimo wytrzymałości części, zużywa się, co prowadzi do awarii jego jednostek. Dlatego przeglądy i konserwacje wykonywane są terminowo w wyspecjalizowanych centrach serwisowych lub ręcznie.