Zrób to sam naprawa amortyzatora UAZ 469

Zdemontuj amortyzator w następującej kolejności:

Przymocuj amortyzator do dolnego oczka montażowego w imadle, przesuń tłok w górne położenie. Następnie kluczem (Rys. 200) odkręć nakrętkę zbiornika.

Ryc.200. Rozmiary kluczy do nakrętek zbiornika amortyzatorów

Lekkim ruchem górnego końca wyjmij pręt wraz z tłokiem z cylindra roboczego. Należy przy tym szczególnie uważać, aby nie uszkodzić wypolerowanej powierzchni pręta.

Wyjmij siłownik ze zbiornika i całkowicie spuść płyn z amortyzatora.

Zamocuj tłoczysko w imadle do górnego oczka montażowego, odkręć nakrętkę tłoka. Wyjmij tłok z częściami zaworów, prowadnicą i dławnicą.

Umyj wszystkie części amortyzatora w benzynie lub nafcie. Dokładnie sprawdź umyte i wysuszone części i zidentyfikuj te, które wymagają naprawy lub wymiany.

Podczas sprawdzania szczegółów zespołów zaworowych należy zwrócić szczególną uwagę na stan krawędzi zaworów. Jeżeli na powierzchni odcinającej zaworu lub jej gnieździe występują rysy, oznaki znacznego zużycia i inne defekty, należy je usunąć przez docieranie. Wymień części zaworu, które wykazują pęknięcia i pęknięcia podczas kontroli.

Zamontuj amortyzator w odwrotnej kolejności, biorąc pod uwagę:

1. Przed montażem nasącz nową uszczelkę z pianki poliuretanowej płynem do amortyzatorów.
2. Zamontuj gumową uszczelkę pręta w uchwycie tak, aby napis „dolny” był skierowany w stronę tłoka. Przed zamontowaniem dławnicy na pręcie zwilżyć jej wewnętrzne powierzchnie współpracujące z prętem płynem do amortyzatorów.
3. Zamontować cylinder roboczy z wciśniętym w niego zespołem zaworu sprężania do zbiornika, następnie uzupełnić płynem do amortyzatorów (320 cm3 - dla amortyzatorów o średnicy cylindra 35 mm; 345 cm3 - o średnicy 40 mm; 295 cm3 - dla przednich amortyzatorów samochodów z zawieszeniem sprężynowym), w tym przypadku napełnić cylinder do góry, a resztę płynu wlać do zbiornika.
   Aby napełnić amortyzatory, użyj płynu do amortyzatorów zgodnie z tabelą smarowania. Ilość płynu do napełnienia musi również ściśle odpowiadać objętości napełnienia amortyzatora. Dopuszczalna różnica nie może przekraczać ±5 cm3. Nieprzestrzeganie tych zaleceń doprowadzi do uszkodzenia amortyzatora, a nawet jego awarii.
4. Włóż tłoczysko do cylindra roboczego, zamknij cylinder prowadnicą, a następnie ostrożnie rozkładając dławnicę zbiornika wzdłuż końca prowadnicy dokręć nakrętkę zbiornika.

Pompuj nowo zmontowany amortyzator przed założeniem go na samochód, poruszając drążkiem, aż siła będzie stała przez cały skok. Jest to konieczne do usunięcia powietrza z wnęk cylindra roboczego.

Sprężyny przedniego zawieszenia UAZ-469, UAZ-31512, 31514 (ryc. 1) znajdują się z boku wzdłuż podłużnych belek ramy. Sprężyna składa się z ośmiu blach wykonanych ze stali sprężynowej 50 HGA. Pierwszy arkusz ma grubość 7 mm, pozostałe arkusze - 6 mm.

Arkusze są dokręcane śrubą środkową 14 i zaciskami 4, które zapobiegają bocznemu przemieszczaniu się arkuszy. Od dołu zaciski są przynitowane do ostatniego arkusza męskiego opakowania, a od góry zagięte do pierwszego pióra sprężyny.

Długość sprężyny 1100 mm, szerokość arkusza 55 mm, profil arkuszy prostokątny. Aby wydłużyć żywotność sprężyny, górna wklęsła strona każdego liścia jest śrutowana.

Rys.1. Przednie zawieszenie UAZ-469, UAZ-3151, 31514

1 - przedni koniec sprężyny; 2 - rama; 3 — wiosna; 4 – kołnierz; 5 – podszewka; 6 — zacisk buforowy; 7 - rozpórka amortyzatora; 8 - amortyzator; 9 — wspornik amortyzatora; 10 - tylny wspornik sprężyny; 11 - wspornik; 12 - tuleja gumowa; 13 - podkładka; 14 - środkowa śruba sprężyny; 15 - drabiny; 16 - podszewka drabiny; 17 - wspornik wspornika; 18 — wspornik kolczyka; 19 - zewnętrzny policzek kolczyka; 20 - wewnętrzny policzek kolczyka

Kłosy liścia korzenia są usytuowane symetrycznie w stosunku do przekroju liścia. Przy takim rozmieszczeniu uszu siły pchające i hamujące działające wzdłuż sprężyny nie powodują dodatkowych naprężeń zginających w arkuszu korzeniowym.

Tylny koniec sprężyny jest zamontowany na gumowych tulejach na wsporniku 11 przynitowanym do belki podłużnej ramy.

Przedni koniec sprężyny przedniego zawieszenia UAZ-469, UAZ-31512, 31514 jest zawieszony na kolczyku za pomocą palców i gumowych tulei.

Sprężyna jest przymocowana do przedniej osi za pomocą dwóch drabinek 15, okładziny 5 i okładziny 16.

Mocowanie tylnej sprężyny przedniego zawieszenia do ramy jest podobne do mocowania przedniej sprężyny. Sprężyna składa się z dziewięciu arkuszy o grubości 7 mm i szerokości 55 mm. Długość sprężyny 1250 mm.

Amortyzatory zawieszenia UAZ-469, UAZ-31514, 31512

Tłumienie drgań samochodu zapewniają cztery amortyzatory hydrauliczne dwustronnego działania.

Zamontowane w samochodzie amortyzatory przednie i tylne (rys. 2) mają taką samą konstrukcję i różnią się jedynie długością ramienia. Dla przedniego amortyzatora UAZ-469 długość dźwigni wynosi 200, z tyłu - 255 mm.

Konserwacja zawieszenia UAZ-469, UAZ-31512, 31514 polega na sprawdzeniu stanu sprężyn i amortyzatorów oraz usunięciu zidentyfikowanych usterek.

Sprężyny i amortyzatory należy sprawdzać przy każdej konserwacji. W takim przypadku konieczne jest sprawdzenie i dokręcenie wszystkich połączeń mocowań sprężyny i amortyzatora.

Aby zapobiec korozji i wyeliminować skrzypienie sprężyn, blachy należy smarować przynajmniej raz w roku.

Aby nasmarować sprężynę należy ją wyjąć z pojazdu, zdemontować, umyć w nafcie, wysuszyć i dokładnie nasmarować każdym piórem smarem wskazanym w tabeli smarowania.

Upewnij się, że śruba środkowa sprężyny nie jest ścinana, ponieważ może to spowodować wzdłużne przemieszczenie arkuszy.

Sprawdź iw razie potrzeby dolej płynu do amortyzatorów zgodnie z tabelą smarowania.

Aby dodać płyn, amortyzator należy wyjąć z pojazdu. Dokładnie wyczyść brud wokół korka 26 (patrz rys. 2) otworu wlewowego, zamocuj amortyzator w uchwycie i odkręć korek.

Podczas napełniania amortyzatora UAZ-469, UAZ-3151, 31512 cieczą należy pompować dźwignię w górę iw dół, aby usunąć powietrze z cylindrów i dodawać płyn małymi porcjami, aż jego poziom przestanie się obniżać, gdy dźwignia się kołysze.

Ryc. 2 - Amortyzator UAZ-469, UAZ-31512, 31514

1-cylindrowa pokrywa, 2,6 i 30-uszczelek, 3-płytowa, 4-obudowa amortyzatora, 5 i 15-korki, 7-rolkowa, 8-krzywkowa, 9-przesuwna głowica tłoka, 10-śruba ściągająca, 11-tłok ; 12 — nakrętka dławnicy; 13 – podkładka; 14 - dławnica; 16 - rękaw; 17 - podkładka; 18 - palec; 19 - nakrętka; 20 - tuleja zębatki; 21 - stojak; 22 - miseczka na poduszkę; 23 - stojak na poduszki; 24 - tuleja dźwigni; 25 - dźwignia; 26 - korek wlewowy; 27 — korek zaworów roboczych; 28 — powrót skoku zaworu; 29 - zawór skoku sprężania; 31 - tłokowy zawór wydechowy

Podczas pompowania należy zakryć otwór wlewowy (można użyć palca), aby zapobiec rozpryskiwaniu się płynu.

Poziom płynu w skrzyni korbowej powinien sięgać dolnej krawędzi otworu wlewowego amortyzatora, który znajduje się w pozycji poziomej.

W tym przypadku objętość napełnionej cieczy wynosi 145 cm3. Płyn należy wymieniać raz w roku. W nowym aucie wymień płyn po pierwszych 6 tys. km.

Aby wymienić płyn amortyzator wyjęty z auta należy dokładnie umyć z zewnątrz naftą, wytrzeć do sucha, zacisnąć w imadle za pomocą dźwigni (lub wykonać specjalną płytkę, zamocować w imadle z zamontowanym amortyzatorem) .

Zaciśnięcie amortyzatora za pomocą skrzyni korbowej jest niemożliwe, ponieważ z powodu deformacji ścianek cylindra możliwe jest zakleszczenie i pęknięcie tłoków.

Następnie odkręć korek 26 otworu wlewowego i korki 27 zaworów roboczych, wyjmij zawory i wylej płyn z obudowy.

Amortyzatory UAZ-469, UAZ-31512, 31514 należy przepłukać naftą (benzyną), wlewając ją przez otwór wlewowy. W takim przypadku konieczne jest wypłukanie korpusu i dokładne wypłukanie kanałów zaworów roboczych.

Po umyciu amortyzator należy wysuszyć, a zawory robocze założyć na swoje miejsce, mocno dokręcając zatyczki ich gniazd.

Zaleca się wymianę aluminiowych uszczelek pod tymi zaślepkami na nowe przy każdym demontażu. Niedopuszczalna jest wymiana uszczelek aluminiowych na ołowiane, można zastosować miękką czerwoną miedź.

Nowe niesprasowane uszczelki mają grubość 0,8 mm. Ten rozmiar jest bardzo ważny, ponieważ zależy od niego napięcie sprężyny zaworowej.

Po przepłukaniu amortyzatora płyn roboczy jest napełniany w zwykły sposób. Szczególną uwagę należy zwrócić na to, aby wszystkie zawory robocze, zawór sprężania i zawór rozprężny były na swoim miejscu.

Nie zaleca się przestawiania zaworów o tej samej nazwie z jednego amortyzatora na drugi, tj. nie należy umieszczać na przykład zaworu skoku odrzutu z jednego amortyzatora w odpowiednie miejsce drugiego. Wszystkie zawory serwisowe są oznakowane w celu zróżnicowania.

Zawór powrotny jest wybity A1. Umieszczony jest w korpusie amortyzatora UAZ-469, UAZ-31512, 31514 od strony dźwigni i znajduje się nad osią cylindra roboczego.

Zawór suwu sprężania posiada stempel KZ i jest umieszczony w korpusie po przeciwnej stronie dźwigni (umieszczony poniżej osi cylindra roboczego).

Zawory należy wypłukać w nafcie i wysuszyć przed ponowną instalacją. Zawory robocze muszą być ustawione tak, aby nie dochodziło do zniekształceń.

Demontaż zaworu jest niedozwolony. Podczas pracy płyn może wyciekać przez uszczelnienie wału amortyzatora.

W takim przypadku konieczne jest dokręcenie nakrętki dławnicy. Podczas dokręcania nie używaj dużej siły. Przybliżony moment dokręcania powinien wynosić 4-5 kg/cm.

Jeśli amortyzator nie działa przy normalnym poziomie płynów i dobrych zaworach, należy go wymienić na nowy.

Naprawa zawieszenia UAZ-469, UAZ-31514, 3151

Aby naprawić elementy zawieszenia pojazdu, należy je wyjąć z pojazdu i zdemontować. Po demontażu, oczyszczeniu i umyciu części należy sprawdzić ich stan i określić przydatność do dalszej pracy.

Demontaż sprężyn należy wykonać w następującej kolejności:

– zdemontować drabinki 15 (patrz rys. 1), okładzinę 16 i okładzinę 5, następnie odkręcić nakrętkę amortyzatora 7 i przesunąć dźwignię amortyzatora do góry, następnie zamontować przód auta na stojaku, odkręcić śruby mocujące wspornik 18 kolczyka przedniego końca sprężyny i nakrętek wsporników 11 tylnego końca sprężyny 10, wyjmij sprężynę i zdemontuj kolczyk z gumowymi tulejami 12.

Zdemontuj sprężyny zawieszenia UAZ-469, UAZ-31512, 31514 w następującej kolejności:

- zamocować sprężynę w imadle do łba śruby środkowej, zagiąć zaciski sprężynowe, odkręcić nakrętkę śruby środkowej i zdemontować sprężynę. Do wyciskania osi tylnego ucha tylnej sprężyny można użyć ściągacza. Po demontażu dokładnie oczyść arkusze brudu, spłucz w nafcie i sprawdź ich stan.

Sprawdzanie stanu i naprawa sprężyn UAZ-469, UAZ-31512, 31514

Nie powinno być pęknięć na resorach piórowych. Sprężyny w przypadku zerwania blach lub innych części, a także w przypadku skrzypienia sprężyn naprawiamy poprzez wymianę uszkodzonych części.

Główny liść sprężyny zawieszenia UAZ-469, UAZ-31512, 31514 należy wymienić na nowy, gdy powierzchnia ucha jest zużyta w wyniku tarcia o palec podczas długotrwałej jazdy ze zużytymi gumowymi tulejami.

Kołki sprężyste należy wymienić, jeśli podczas jazdy ze zużytymi gumowymi tulejami występuje zużycie spowodowane tarciem metalu.

Tuleje sprężyn (tuleje gumowe) należy wymienić na nowe, jeśli ucho sprężyny zamontowanej w pojeździe ma zauważalne przesunięcie względem kołka sprężyny. Tuleje z widocznym przesunięciem są bardzo krótkotrwałe.

Należy je niezwłocznie wymienić, aby uniknąć uszkodzenia powierzchni gniazd tych tulei we wspornikach, sprężynach i sworzniach.

W samochodzie gumowe tuleje dolnego końca kolczyka zużywają się szybciej niż inne. Dolne tuleje zużyte do 50% grubości ścianki można wymieniać na tuleje górne, które zużywają się znacznie mniej.

Osadzone sprężyny, które mają całe arkusze, można przywrócić poprzez prostowanie (prostowanie).

Strzałka ugięcia (krzywizna) arkuszy jest sprawdzana za pomocą szablonu. Wraz ze spadkiem strzałki ugięcia blachy są prostowane w stanie zimnym uderzeniami młotka na wewnętrznej powierzchni blachy.

Ciosy zaczynają być nakładane od środka prześcieradła, przesuwając się w kierunku końców. W miarę zbliżania się do końców ciosy powinny być słabsze. Strzałka ugięcia (krzywizna) każdego arkusza jest dostosowana do wymaganych wymiarów.

Zamontuj sprężynę w odwrotnej kolejności. W takim przypadku przed montażem nasmaruj sprężyny UAZ-469, UAZ-31512, 31514 zgodnie z instrukcjami na karcie smarowania. Zaciski są bezpiecznie przynitowane do arkuszy; końce nitów zacisków nie powinny wystawać ponad powierzchnię arkuszy.

Zaciski po zamontowaniu sprężyny nie powinny utrudniać swobodnego ruchu blach podczas pracy. Po zmontowaniu pomaluj sprężynę.

Jeżeli szczelina między piórami zmontowanej sprężyny w stanie swobodnym, dokręcanym śrubą centralną, wynosi więcej niż 1 mm i wynosi więcej niż 1/4 całkowitej długości styku dwóch sąsiednich arkuszy, to gięte arkusze muszą być wymieniony.

Zamontuj sprężyny w odwrotnej kolejności do demontażu. W takim przypadku wygięte uszy na pierwszych dwóch arkuszach przedniej sprężyny powinny być skierowane do tyłu, a koniec sprężyny z oczkiem tylko na pierwszym arkuszu powinien być skierowany do przodu.

Podczas montażu tylnej sprężyny złożone uszy na pierwszych dwóch skrzydłach sprężyny powinny być skierowane do przodu, a koniec sprężyny z oczkiem na pierwszym skrzydle powinien być skierowany do tyłu.

Dokręcić nakrętki drabiny momentem 10-12 kg/cm. Na koniec dokręć nakrętki drabiny, gdy sprężyny są obciążone masą pojazdu.

Wymontuj amortyzatory w następującej kolejności:

- odłączyć dolny koniec kolumny 7 (patrz rys. 1) amortyzatora 8, przesunąć dźwignię do góry, odkręcić nakrętki śrub mocujących amortyzator, wykręcić śruby i zdjąć amortyzator, a następnie odkręcić nakrętkę kołek amortyzatora i wyjmij go. Zamontuj amortyzator w odwrotnej kolejności do demontażu.

Demontaż amortyzatorów UAZ-469, UAZ-31512, 31514

W warunkach garażowych zalecany jest tylko częściowy demontaż amortyzatora. W tym przypadku korek 26 (patrz rys. 2) otworu wlewowego, korki 27 zaworów oraz robocze zawory sprężania i odrzutu można usunąć.

Całkowity demontaż i naprawę amortyzatorów należy wykonywać tylko w warsztatach, które posiadają do tego niezbędny sprzęt.

Uszkodzenie amortyzatorów jest oznaką przedłużonego kołysania się pojazdu po przejechaniu przez wyboje na drodze.

Aby sprawdzić stan amortyzatora w samochodzie, odłącz dolny koniec kolumny amortyzatora UAZ-469, UAZ-3151, 31512 i przesuń dźwignię w górę iw dół.

Jeżeli dźwignia porusza się swobodnie przez pewną część skoku, a następnie do jej przesunięcia wymagany jest znaczny wysiłek, oznacza to brak płynu roboczego w obudowie amortyzatora.

Należy go uzupełnić, w przeciwnym razie doprowadzi to do szybkiego zużycia tulei amortyzatorów, zużycia wałka pod uszczelnieniem olejowym i pojawienia się w tym miejscu nieszczelności.

Sztywny ruch dźwigni wskazuje na pęknięte części, zatkane zawory lub zatarty tłok amortyzatora. Bardzo lekki ruch dźwigni wskazuje na brak lub brak płynu, pęknięcie krzywki na wypustach rolki amortyzatora.

W takim amortyzatorze konieczna jest wymiana płynu, po uprzednim przepłukaniu skrzyni korbowej amortyzatora i zaworów roboczych.

Najczęstszym zjawiskiem jest wyciek płynu w dławnicy. Aby uzyskać dostęp do uszczelki olejowej, należy ścisnąć dźwignie.

Operacja zdejmowania dźwigni wymaga użycia ściągacza lub narzędzia do zdjęcia dźwigni na prasie.Jeśli wyciek w dławnicy wystąpi z powodu wadliwego działania części samej dławnicy, można go wyeliminować, wymieniając uszkodzone części.

Jeżeli wyciek jest spowodowany zużyciem tulei z brązu wału amortyzatora, wówczas taki amortyzator należy wymienić.

Przy niewielkim wycieku w dławnicy należy ograniczyć się jedynie do częstszego uzupełniania płynu i dokręcania nakrętki dławnicy.

Jeżeli spod korków roboczych zaworów sprężania i rozrzutu, korka wlewu i bocznych osłon cylindra amortyzatora pojawi się wyciek, należy je dokręcić.

W związku z tym, że jeden z amortyzatorów przeciekał, postanowiłem je przepompować. Na początek należało ustalić objętość płynu do napełniania amortyzatorów. W księdze lat siedemdziesiątych jest zapisany w księdze lat 70.: GAZ-53 - 0,41 l, UAZ - 0,15 l (przypuszczalnie dla dźwigniowych).

Tak więc o 9-00 przybyłem do zajezdni i przebrałem się w szlafrok. Warsztat jest pełen sprzętu, więc usunąłem AMO na ulicy, ponieważ UAZ nie potrzebuje do tego dołu (chociaż wygodniej jest w dole). Wykonane pomiary NAKRĘTKI ZBIORNIKA, do produkcji klucza, okazały się podobne do tych UAZ opisanych w podkładzie. Z kawałka stali o grubości 8 mm wykonałem półfabrykat klucza, wyciąłem go autogenem zgodnie z oznaczeniem, a następnie obrobiłem półfabrykat szlifierką. Oznaczone i przewiercone otwory przelotowe wiertłem 5,5 mm (wiertarką elektryczną). Z tej samej wiertarki zrobiłem dwa kołki o długości 11 mm (błąd 1 - potrzebne było 14 mm), włożyłem je w otwory z wylotem 6 mm i przyspawałem z tyłu. Następnie wrzuciłem obrabiany przedmiot do wiadra z wodą (błąd 2 - trzeba było pozwolić ostygnąć w powietrzu). Klucz gotowy, amortyzatory można zdemontować.

Jeden z amortyzatorów był na zewnątrz suchy i czysty (o ile amo jest czysty), drugi był pokryty olejem z widocznymi kroplami i wystającymi kawałkami dławnicy w pobliżu trzonu. Rozpoczął demontaż czystym w celu zmierzenia objętości płynu roboczego. Jako pojemników odmierzających użyłem butelki medycznej do wstrzyknięć dożylnych i strzykawki o pojemności 20 cm3. W amo było tylko 300 ml płynu. Odmierzyłem 410 ml i napełniłem amortyzator. Do cylindra roboczego weszło około 370 ml, resztę wlano do zbiornika. Mankiety i uszczelki nie uległy zmianie, może na próżno. Podczas montażu AMO, podczas końcowego dokręcania nakrętki zbiornika, pękł klucz (w miejscach spawania urwały się kołki). Dotyczy błędów produkcyjnych, ale kompilacja zakończyła się pomyślnie. Musiałem poprosić ślusarza o przekręcenie klucza, a on sam włożył wzmocnienie w górne oczko i nacisnął je tak mocno, jak tylko mógł. W ten sposób obudowa mocno docisnęła klucz do nakrętki zbiornika. Po napompowaniu AMO, w skrajnych pozycjach dolnych i górnych, trzpień przebija się (słychać pukanie), co oznacza, że ​​objętość płynu nie przekracza normy. Ale mało czy nie, nie wiem.

Zdemontowałem drugi (przeciekający) amo, objętość płynu okazała się taka sama. Przed demontażem sprawdziłem: góra mocno, dół swobodnie. Amortyzator musiał zostać całkowicie zdemontowany, aby wymienić mankiety (w 53. są dwa). Jeden, podobnie jak w UAZ AMO, znajduje się w klatce uszczelnienia olejowego, a drugi, mniejszy, znajduje się na górze. Procedura jest następująca: nakrętka zbiornika - pierścień ochronny - mały kołnierz - podkładka - pierścień filcowy (czyli filcowy, a nie piankowo-uretanowy jak w UAZ) - podkładka zasuwy - górny pierścień uszczelniający - koszyk dławnicy - uszczelka główna - podkładka - sprężyna - dolny pierścień uszczelniający - tuleja prowadząca drążek (jest w niej poprzeczny rowek wzdłuż otworu wewnętrznego i gumowy pierścień w zestawie naprawczym). Co więcej, prawie tak samo jak w UAZ. Odmierzyłem 410 ml płynu do amortyzatorów i napełniłem AMO. Zebrałem wszystko.

1. filcowy pierścień;
2. pierścień ochronny;
3. podkładka z włókna;
4. nakrętka zbiornika;
5. uchwyt na uszczelkę olejową;
6. górny pierścień uszczelniający;
7. mankiet;
8. dolny oring;
9. tuleja prowadząca pręt;
10. obudowa;
11. Zbiory;
12. zawór obejściowy;
13. tłok;
14. zawór odrzutowy;
15. cylinder;
16. Zbiornik;
17. zawór wlotowy;
18. zawór kompresyjny;
19. korpus zaworu kompresyjnego;
20. ogranicznik zaworu kompresji;
21. oko

• a - mankiet (czerwony);
• b - gumowy pierścień (czerwony);
• в - zmodyfikowany stary mankiet (niebieski).Można go zainstalować, posłuży jako odbojnik.

Godzina 12-15, pora obiadowa. Po obiedzie, przy pomocy ślusarza i kawałka wzmocnienia (zgodnie z doświadczeniem przy montażu pierwszego AMO), AMO został złożony z złamanym kluczem. Przed demontażem nakrętka zbiornika nie była dokręcona trzema gwintami, obrócona równo z górną krawędzią zbiornika.

W wieku 13-15 amortyzatory są instalowane na miejscu. Wymieniłem klucz, przedłużyłem rowek szlifierką, zaznaczyłem i wywierciłem dwa otwory przelotowe wiertłem d=4,1 mm. Rozgrzał obrabiany przedmiot do czerwoności nożem i wbił kołek d=4,5 mm. Pozostawiony do ostygnięcia na powietrzu, teraz pozostaje do przetworzenia, a klucz jest gotowy. Konieczne jest uporządkowanie przedniego Amo.

• Odległość nad środkami występów w stanie ściśniętym wynosi 380 mm; w stanie rozłożonym 575 mm.
• Objętość płynu amortyzującego wynosi 410 ml.
• Średnica pręta 18 mm.

Przed montażem wykonałem pomiary na maszynie. W stanie ściśniętym AMO przymocował go do górnego oczka, odległość od środka dolnego oczka do środka sworznia na wsporniku osi wynosiła 95 mm, z dziewięciolistnym tylnym pakietem sprężyn, to więcej niż wystarcza do normalnej pracy AMO. Tylne zawieszenie po prostu nie ma takiego ruchu.

Amortyzatory są rodzajem materiału eksploatacyjnego do Twojego samochodu. Ponadto koszt utrzymania zawieszenia w sprawności jest odwrotnie proporcjonalny do jakości dróg. Właściciele samochodów nieustannie szukają sposobów na zaoszczędzenie pieniędzy na naprawie i konserwacji swojego samochodu. Powiemy Ci o samodzielnej naprawie i przywróceniu charakterystyk amortyzatorów.

Typowe awarie tego węzła są znane wszystkim:

• Dekompresja uszczelnienia trzpienia. Prowadzi do wycieku oleju z zębatki. Może wyciekać w dowolnym momencie. Charakterystyki zmieniają się aż do całkowitej utraty wydajności.
• Zbyt swobodny ruch trzpienia w rurze. W rzeczywistości kolumna zmienia się z amortyzatora w prowadnicę sprężyny zawieszenia. Usterka związana jest z zaworami wewnętrznymi.
• Gra z kompresją lub odbiciem. Związany z rozwojem w pręcie lub cylindrze. Konsekwencje są podobne do zepsutych zaworów. Amortyzator nie spełnia swojej funkcji w samochodzie, puka, grzechocze i wydaje inne nieprzyjemne dźwięki, przez co jazda takim autem staje się niewygodna i niebezpieczna.
• Uszkodzenia zewnętrzne - wgniecenia na ciele, pęknięcia w oczku. Wpływa na całe podwozie i może prowadzić do poważniejszych uszkodzeń.

Jeśli zostanie wykryta jakakolwiek usterka, konieczne jest wyjęcie stelaża i zwolnienie go ze sprężyny. Demontaż odbywa się w garażu, bez użycia specjalnych narzędzi.

Czasami właściciele zagranicznych aut, widząc, że ich stojaki przeciekają, zwracają się do serwisu po diagnostykę, gdzie na stoisku przeprowadzą kontrolę.

W rzeczywistości nie jest to takie łatwe zadanie. Przed przystąpieniem do pracy należy dokładnie przestudiować materiał i przestrzegać zasad bezpieczeństwa. Przede wszystkim musisz ustalić, czy masz składany amortyzator, czy nie. Monolitycznego korpusu nie da się naprawić, otwieranie młynkiem i zaparzanie jest niedopuszczalne.

Jeżeli w miejscu wejścia trzpienia do rury znajduje się nakrętka lub pierścień ustalający, można taką kolumnę amortyzatora serwisować i naprawiać.

Tak wygląda stelaż do naprawy.

• Kompresor do zasilania sprężonym powietrzem lub pompka do serwisowania amortyzatorów rowerowych.
• Specjalne przyłącze do wtrysku sprężonego powietrza. Przykład podłączenia dmuchawy
• Ściągacz do pierścieni ustalających.
• Klucze nasadowe o odpowiedniej średnicy, w zależności od konstrukcji stelaża.
• Stół warsztatowy i mocne imadło.

Uwaga! Należy zadbać o bezpieczeństwo. Praca wymaga wysokiego ciśnienia, dlatego niezbędna jest ochrona oczu i rąk.

1. Amortyzator jest mocno osadzony w imadle, pozycja jest pionowa. Konieczne jest dokładne oczyszczenie części i przedmuchanie wlotu tłoczyska sprężonym powietrzem. Jest zdemontowany - zdejmując nasadkę ochronną trzpienia. Dla wygody prace prowadzone są w imadle
2. Następnie na pręcie zakłada się urządzenie do wtrysku gazu. Pompujemy gaz do wymaganego ciśnienia. Podczas tej operacji należy zachować ostrożność.Procedurę zwiększania ciśnienia można powtarzać kilka razy, aż do osiągnięcia pożądanej regulacji. Do kontroli użyj manometru. Metoda jest odpowiednia dla stojaków gazowych i olejowo-gazowych
3. Następnie uszczelka olejowa trzpienia jest smarowana, a na korpus nakładana jest nasadka ochronna.

Możesz obejrzeć proces na wideo.

Są różne opinie: jak napełnić amortyzator samochodowy. Azot, dwutlenek węgla czy tylko sprężone powietrze? W garażu jest kilka opcji. Sprężone powietrze nie pogorszy znacząco wydajności, zwłaszcza, że ​​jest to naprawa, a nie fabryczny stojak.

1. Stojak musi być całkowicie zdemontowany i oczyszczony z brudu i starego oleju. Sprawdź oringi i stan wewnętrznej ścianki rury. Usuń smugi i inne zanieczyszczenia ze wszystkich mechanizmów regału
2. Następnie zmontowany pręt w tubie umieszczamy w pojemniku z olejem (rodzaj płynu można poznać po charakterystyce Twojego amortyzatora). Olej wciągany jest płynnym ruchem. Procedurę powtarza się kilka razy, aż pęcherzyki powietrza znikną. Musisz trzymać część pionowo. Do pracy ze stojakami na olej nie jest wymagany żaden specjalny sprzęt
3. Jeśli podstawa jest nierozłączna, możesz zainstalować końcówkę upustową na dole. Aby to zrobić, wystarczy wywiercić otwór, napełnić stojak olejem i dokręcić śrubę uszczelniacza lub przyspawać. W ten sposób właściciele aut krajowych z solidnym przebiegiem przywracają osiągi amortyzatorów.