Samodzielna naprawa aluminiowych chłodnic samochodowych

Naprawa grzejników aluminiowych zawsze wywoływała poruszenie, zarówno ze strony właścicieli samochodów, jak i mistrzów. Pierwszy cały czas chciał eliminować wszelkie awarie, drugi zarabiać. W tym artykule postaramy się rozważyć wszystkie aspekty naprawy grzejników aluminiowych. Wszystkie poniższe zasady odnoszą się w równym stopniu do grzejników chłodzących, jak i grzejników piecowych.

Najczęściej awarie grzejników:

• pojawienie się pęknięć w obszarze rur wylotowych i zasilających grzejników;
• naruszenie szczelności rur;
• naruszenie szczelności uszczelek;
• pojawienie się dziur i pęknięć w wyniku uszkodzeń mechanicznych;
• słaby przepływ cieczy w wyniku zatkania rurek.

Najpierw przyjrzyjmy się konstrukcji grzejników aluminiowych oraz jakie materiały kompozytowe są wykorzystywane podczas ich produkcji. Pierwszy typ to tradycyjny grzejnik aluminiowy z plastikowymi pojemnikami, w zależności od modelu może różnić się rodzajem mocowania zbiorników i wykonaniem rdzenia. Z reguły zbiorniki są zaciskane przez walcowanie fal lub goździki.

Czasami może się wydawać, że różnica polega tylko na sposobie walcowania, ale to nieprawda. Nie wchodząc w szczegóły zauważamy, że rodzaj uszczelki zastosowanej między dnem chłodnicy a zbiornikiem nakłada pewne ograniczenia, czyli innymi słowy, pociąga za sobą zastosowanie określonego typu walcowania. Rozważmy teraz rodzaje rdzeni.

Rdzenie do składu są podzielone na:

• lutowane;
• skład (lub prefabrykaty).

Solidnie lutowane

Grzejniki te są trudniejsze do wyprodukowania, a zatem kosztują znacznie więcej niż prefabrykowane. Znaczenie rdzenia jest takie, że jest on zbierany, podobnie jak miedź, ale następnie przesyłany do specjalnego pieca, w środowisku gazu obojętnego i ściśle określonej temperaturze spiekania. Następnie, gdy rdzeń jest gotowy, plastikowe zbiorniki są do niego łączone za pomocą walcowania falowego. Oczywiście w naturze występują kombinacje powyższych metod.

Z reguły modele prefabrykowane oparte są na okrągłych rurach o przekroju 7-11 milimetrów i typoszeregowych płytach radiatora, nie są one przyspawane do rur, ale po prostu nałożone na nie. Zaletą tej konstrukcji jest jej niski koszt, ponieważ prawie wszystkie prace wykonywane są mechanicznie, bez pomocy spawania. Ale nadal istnieje jeden rodzaj prefabrykowanych grzejników, w których rurki nie są zwijane przez silikonowe uszczelki do metalowej siatki, ale są lutowane do aluminiowej. Z tymi grzejnikami w 99 procentach przypadków zbiorniki są połączone za pomocą określonego rodzaju toczenia przekładni.

Nieco osobno są grzejniki całkowicie aluminiowe, w których zarówno rdzenie, jak i zbiorniki są wykonane z aluminium. Rdzenie tych grzejników są zawsze wykonane przez technologię lutowaną.

Ale, co zaskakujące, żaden z chłodnic dużych producentów nie wykorzystuje tej technologii, ponieważ zbiorniki mogą wymagać tyle samo materiału, co bezpośrednio do rdzenia. Wyjątek mają tylko ekskluzywne grzejniki amerykańskie, wykonywane na zamówienie przez kapryśnego właściciela „pogłębiarki” lub odrestaurowanego „klasyka”.

W naszym kraju tę technologię można znaleźć albo w grzejnikach piecowych niektórych producentów (na przykład Daewoo Nubira, Lanos), albo w modelach szczerze chińskiego lub krajowego producenta.Ale te dwie opisane opcje, choć tańsze niż grzejnik miedziano-mosiądz, ale jakość ich montażu i konstrukcji jest całkowicie skopiowana z modeli mosiężnych i dziedziczy wszystkie „wrodzone” wady. Oprócz powyższego należy wspomnieć o piecach aluminiowych, których zbiorniki nie są przyspawane do rusztu, jak powinno być, ale sklejone, a nawet klejem, który jest niebezpieczny w użyciu nawet na konewce ogrodowej, nie wspomnieć o grzejniku.

To znaczy, aby zrobić wysokiej jakości grzejnik aluminiowy, który oprócz dobrego radiatora nadal może wytrzymać obciążenia mechaniczne i hydrodynamiczne długi czas, wymagane jest staranne projektowanie, a podczas produkcji użycie wyrafinowanego sprzętu. A to zwiększa koszt produktu końcowego, który natychmiast przeniesie go z kategorii liderów, w porównaniu z produktem „miedzianym”, na poziom drogich outsiderów.

Ponieważ na przykład w GAZelle na naszych drogach mosiężny grzejnik rzadko przejeżdża 40 000 km bez awarii, a jest to około roku przy dziennym obciążeniu 100 km. Po kapitalnym remoncie własnymi rękami możemy wydłużyć jego żywotność, w przeciwieństwie do fabrycznego, nawet 2 razy, ale z aluminiowym odpowiednikiem jest to dość trudne, a co najważniejsze mało opłacalne materialnie. Czy warto zastanowić się, czy przy zakupie grzejnika aluminiowego i mosiężnego trzeba zaoszczędzić pieniądze?

Z reguły rzemieślnicy nazywają piece i grzejniki egzotycznymi, co jest bardzo rzadkie. Przykładem jest grzejnik Opel Omega 1992, jest on wykonany z całkowicie plastikowej siatki (doni) i zbiorników wykonanych w jednym kawałku, połączonych z rdzeniem składarki, który ma owalne rurki, za pomocą spawanego turbulatora. Oprócz tego przykładu istnieje również wiele rzadkich odmian, ale to znowu jest rzadkie.

Należy zauważyć, że im bardziej egzotyczny jest grzejnik w twoim samochodzie, tym trudniej jest go naprawić mechanikom samochodowym, i to nie tylko ze względu na złożoność łączenia różnych materiałów, ale także dlatego, że doświadczenie wielu rzemieślników po prostu nie umożliwiają zastosowanie sprawdzonej i poprawnej opcji naprawy za pierwszym razem. Oznacza to, że niedoświadczony mistrz wykona naprawy losowo, jednocześnie ucząc się subtelności, że tak powiem, ćwicząc własnymi rękami na grzejniku, zdobywając doświadczenie.

Jak już wspomniano powyżej, zbiorniki plastikowe Ułatwić toz i obniżyć koszty budowy. Ale trzeba zrobić rezerwację, termin "plastik", biorąc pod uwagę zbiorniki, nie jest zbyt poprawny, ponieważ są one oparte na polipropylenie, a reszty dodatków i zanieczyszczeń nikt nie ujawni, przetrwanie w konkurencyjnym środowisku zależy od ten. Tutaj są wzmocnienia z włókna szklanego, wypełniacze i inne sztuczki.

Po pewnym czasie zbiorniki z tworzywa sztucznego wysychają, podstawa tworzywa zmienia się pod wpływem stałej różnicy temperatur i stając się krucha, tworzy nieszczelność. W takim przypadku najlepszą opcją byłaby wymiana chłodnicy na nową, ponieważ wymiana zbiornika nie zawsze jest opłacalna. Ale czasami, jeśli weźmiemy pod uwagę ekskluzywne modele, nie możesz nic zrobić, jak naprawić pęknięcia w zbiorniku własnymi rękami, ale tutaj pojawia się drugie pytanie - która opcja naprawy jest lepsza?

Jest Istnieją trzy główne opcje naprawy:

• wymiana zbiornika na metalowy, który jest spawany lub lutowany w miejsce plastikowego;
• lutowanie zbiornika plastikiem;
• zastosowanie specjalnych polimerów.

Pierwsza metoda jest najbardziej niezawodna, ale też najdroższa, a problem z drugim zbiornikiem pozostaje (ponieważ w chłodnicy są dwa). W przypadku wymiany dwóch zbiorników koszt będzie taki, że łatwiej będzie zamówić nową, oryginalną chłodnicę, a wszelkie zapewnienia mistrzów, że chłodnica będzie trwać wiecznie, należy zignorować, ponieważ część aluminiowa również ma określony zasób i zmniejsza się jednocześnie z zasobami plastikowych zbiorników.Drogie ceny tych czołgów tłumaczy się tym, że nie są one wykonywane przez samego mistrza, ale przez zakład przemysłowy, taki jak zakład lotniczy (Biuro Projektowe Antonowa lub Khaz), a kapitan spawa je tylko własnymi rękami za pomocą spawanie argonem.

Kolejne dwie metody są bardziej dostępne, ponieważ zastosowanie polimerów a lutowanie tworzyw sztucznych jest zarówno tańsze, jak i szybsze, a przy użyciu bardzo starego grzejnika pozwoli „odwrócić się” przed zakupem nowego, bez dużych inwestycji. Ale muszę powiedzieć, że lutowanie złożonej kompozycji polipropylenu jest czasem nawet niebezpieczne, można sprawić, że będzie jeszcze bardziej kruche w obszarze lutowania.

Sama naprawa aluminiowych plastrów miodu zawsze przyprawiała o ból głowy zarówno właścicieli samochodów, jak i rzemieślników. Głównym powodem jest zarówno czasami bardzo skomplikowana i prawie nienaprawialna konstrukcja, jak i dość cienki metal grzejników, które nie mają „słabych punktów” w konstrukcji, że tak powiem. Ale rozważmy wszystko w porządku.

Pierwszy typ, który opiszemy, to prefabrykowana chłodnica samochodowa, która, jak wspomniano powyżej, jest niedroga, ale jej wysokiej jakości naprawa wymaga dość dużych nakładów materiałowych, ale jednocześnie jest całkiem możliwa w rękach profesjonalistów. Projekt składa się z komórki, który, nawiasem mówiąc, jeśli się zepsuje, to nieczęsto, z reguły, pierwsze zawodzą gumowe uszczelki. Okrągłe plastry miodu są mocowane do rusztu za pomocą walcowania, poprzez gumową uszczelkę, która na początku swojego życia jest plastikowa.

Ale dzieje się tak tylko na początku i tylko wtedy, gdy wlewa się wysokiej jakości płyn niezamarzający, uszczelka zamienia się w okropny widok. Na przykład zasób niemieckiego grzejnika, który działa na wysokiej jakości płynie niezamarzającym, wynosi około 11-16 lat, radzieckiego 7-11 lat, zasób nowoczesnego i chińskiego może czasami być od 20 minut do kilku lat.

Jeśli lutowanie środkowej części tego grzejnika (no cóż, pocieranie go lub przebijanie śrubokrętem) jest możliwe za pomocą specjalnych lutów, to jest opłacalne i wysokiej jakości dla obu stron, naprawa jest prawie niemożliwa „złowrogie połączenie”. Niektóre warsztaty kiedyś opracowały kompozycję, która umożliwia lutowanie aluminiowych plastrów miodu do stalowej siatki, ale oczywiście nie zaleca się jej używania do naprawy, na przykład produktów do VAZ-2107, ta opcja dobrze sprawdza się tylko przy naprawach „zagranicznych samochodów”.

To już bardziej zaawansowany produkt, który wymaga zaawansowanej i kosztownej interwencji podczas naprawy. Ponieważ jednostki lutowanej prawie nigdy nie można znaleźć w samochodach budżetowych (na przykład Daewoo Lanos instaluje wersję lutowaną, podczas gdy Daewoo Sens jest typografią), nieco droższy koszt naprawy prawie cały czas usprawiedliwia się.

Komplikacja lutownicza, na przykład narożne paczki plastrów tłumaczy się tym, że różne grubości metalu nie pozwolą mistrzowi, nawet profesjonalnie obsługując palnik, stopić lut, którego temperatura często dochodzi do 500-650 stopni, a przy jednocześnie nie uszkodzić plastikowego zbiornika.

Do tego niepraktyczne jest też jego zdejmowanie, a fabryczne połączenie może ulec uszkodzeniu, alternatywą jest wysokiej jakości fotopolimer lub polimer.

W rezultacie chciałbym powiedzieć, że chociaż aluminiowe chłodnice samochodowe z plastikowymi zbiornikami są dość trudne w naprawie, przy kompetentnym podejściu i wysokiej jakości materiałach umożliwiają osiągnięcie doskonałych wyników.

Na normalną pracę silnika wpływa wiele czynników, w tym poprawna praca chłodnicy. Na przykład samochód stoi w korku, silnik pracuje równo i nagle spod maski samochodu zaczyna wylewać się para. Inna sprawa. W zimnych porach roku kierowca nagle chciał włączyć piec. A potem poczuł powiew lodowatego powietrza z deflektora i paliwo zaczęło się zużywać znacznie szybciej. Przyczyną tych dwóch zjawisk jest wadliwy grzejnik.Z tego powodu należy starać się terminowo identyfikować jego awarie i przeprowadzać wysokiej jakości naprawy.

Wśród opcji awarii chłodnicy są takie, które można naprawić tylko na stacji paliw

Co może się stać z chłodnicą? Tak więc generator ulega awarii z powodu tego, że:

• Szczelność rurek, przez które płyn chłodzący dostaje się do zbiorników chłodnicy, jest zepsuta;
• Na rurkach chłodnicy tworzą się pęknięcia (do dostarczania i spuszczania płynu);
• Po wypadku samochodowym na samej chłodnicy pojawiają się pęknięcia i dziury z powodu korozji;
• Uszczelki gumowe ze stali nie są hermetyczne;
• Rurki przewodzące zostały zatkane, w wyniku czego ciecz nie mogła zostać wystarczająco schłodzona.

Aby naprawić grzejnik własnymi rękami, musisz najpierw zidentyfikować awarie w jego działaniu.

Dowiedz się w tym materiale, jak prawidłowo podświetlić numer i czy jest to potrzebne.

Również tutaj możesz dowiedzieć się, jak usunąć podciśnieniowy wzmacniacz hamulca VAZ 2110.

Jeśli występują wycieki płynu chłodzącego, oznacza to, że chłodnica jest uszkodzona. Zidentyfikowanie nieszczelności chłodnicy nie jest trudne, wystarczy dokładnie zbadać parking.

Szukam przecieków. W przypadku problemów z chłodnicą jest to pierwsza akcja każdego kierowcy. Aby to zrobić, musisz lekko otworzyć maskę, w której następnie szukasz rur prowadzących do grzejnika. Konieczne jest sprawdzenie stanu górnych i dolnych dysz silnika oraz dwóch dysz pieca. Konieczne jest dokładne sprawdzenie rur i zacisków uszczelniających. Węże nie mogą mieć pęknięć ani przerw, a zaciski nie mogą przeciekać.

Następnie należy sprawdzić sam grzejnik, czy na jego korpusie nie ma śladów niedawno wyciekającego płynu niezamarzającego. Należy wyłączyć silnik, odczekać, aż trochę ostygnie, a następnie ponownie go włączyć i rozgrzać do temperatury pracy. Co jest w otwartej dziurze? Podczas normalnej pracy termostatu do środka powinien przepływać płyn niezamarzający. Pusty grzejnik oznacza konieczność wymiany zablokowanego, zamkniętego termostatu.

Możesz również sprawdzić termostat przy całkowicie zimnym silniku. Aby to zrobić, wyjmij korek z chłodnicy i zajrzyj do niego. Płynący do środka środek przeciw zamarzaniu oznacza zablokowanie otwartego termostatu. Ponadto to właśnie z powodu wadliwej chłodnicy silnik stale się przegrzewa. Diagnozę stanu grzejnika przeprowadza się w następujący sposób. Poziomy płynu chłodzącego są sprawdzone i powinny być w normie. Przeprowadzany jest „zimny” rozruch silnika. Gdy silnik się nagrzewa, temperatura rur zasilających chłodnicę nieznacznie wzrasta. Rury wylotowe chłodnicy muszą być zimne. Jeśli rury wylotowe nagrzewają się, oznacza to, że termostat nie działa. Jeśli dolna rura się ociepli, to z termostatem wszystko jest w porządku, przy słabym chłodzeniu można powiedzieć, że termostat należy wymienić (naprawić).

Grzejniki wykonane z mosiądzu. Dziury, pęknięcia, szczeliny w tego rodzaju grzejnikach są eliminowane. Przed rozpoczęciem pracy należy zaopatrzyć się w mocną lutownicę (odpowiednia jest elektryczna o mocy co najmniej 500 W); kwas wiertarski, topnikowy lub lutowniczy (dodatek chlorku cynku); lutować; papier ścierny i metalowa szczotka.

Najpierw uszkodzona chłodnica jest wyjmowana z auta i czyszczona. Następnie badane są na nim wszystkie uszkodzenia. Otwory lub drobne pęknięcia np. na powierzchniach zbiorników chłodnicy, a także inne uszkodzenia czyści się szczotką. Następnie należy przeszlifować do nich punkty lutownicze. aż pojawi się jednolity metaliczny połysk. Odbywa się to w celu usunięcia tlenków i idealnego przylegania lutu i metalu. Następnie na mosiężną powierzchnię (w miejsce zamierzonego lutowania) nakłada się kwas lutowniczy, wiertło z topnikiem, dzięki czemu rozprowadzalność lutowia nad uszkodzeniem będzie doskonała.Podczas lutowania uszkodzeń należy spojrzeć na stan fabrycznych lutowanych szwów, które po podgrzaniu lutownicą na wysoce przewodzącym mosiężnym materiale mogą również zacząć „unosić się”. W przypadku stwierdzenia uszkodzeń w pobliżu miejsc, w których znajdują się szwy fabryczne, są one chłodzone lub stosowane są metody przywracania grzejników z materiału aluminiowego.

Grzejniki wykonane z aluminium. Do naprawy uszkodzeń w tego rodzaju elementach chłodzących warto zaopatrzyć się w różnego rodzaju uszczelniacze i kleje.

Otwory z uszkodzeniami o głębokości 1 cm są naprawiane metodą „zgrzewania na zimno”, która jest produkowana w postaci małych prętów i zawiera parę elementów z bazą klejącą i katalizatorem. Uszczelnianie otworów odbywa się tą samą metodą, co naprawa klejami epoksydowymi i poliestrowymi. Przed rozpoczęciem procesu zwanego „zgrzewaniem na zimno” jego elementy są wyrabiane do momentu uzyskania jednorodnej masy o kształcie stożka, którego ostry róg wciska się w uszkodzenie.

Pęknięcia, które tworzą się u podstawy którejkolwiek z tub, są uszczelniane klejami epoksydowymi lub ich składnikami. Najlepsze rezultaty przy tej technice odbudowy można osiągnąć, dodając wypełniacze (na przykład proszki aluminiowe) do kleju. Roztwór przygotowanego kleju nakłada się na miejsca gotowe do pracy, po czym w miejsca klejenia nawija się pewną liczbę warstw włókna szklanego nasączonego roztworem kleju (w celu zwiększenia sztywności). Po zakończeniu prac naprawczych klej epoksydowy należy wyschnąć (co najmniej jeden dzień), po czym można eksploatować element grzejnika.

Zwróć uwagę, że renowacja grzejników z ogromnymi otworami odbywa się za pomocą kleju epoksydowego i włókna szklanego. W takim przypadku uszkodzenie jest uszczelniane pewną liczbą kawałków tkaniny szklanej, z których każdy zwiększa się (coraz bardziej). Każda warstwa jest suszona po sklejeniu.

Jeśli plastikowy zbiornik chłodnicy jest uszkodzony (takie konstrukcje są dość powszechne), możesz użyć metody opisanej powyżej lub przylutować plastik. Do procesu konieczne jest użycie materiałów identycznych z użytymi w konstrukcji. Kolejność lutowania jest identyczna jak w przypadku łączenia elementów wykonanych z materiału metalicznego.

Więcej szczegółów na temat naprawy grzejników dowiesz się z tego filmu: