Zrób to sam epoksydowa naprawa łodzi aluminiowej

Zastosowanie kleju w naprawie kadłubów łodzi motorowych wykonanych ze stopów aluminium zapewnia wysoką wytrzymałość połączeń, odporność na wilgoć i wibracje, odporność na benzynę i oleje. Jako dobry materiał uszczelniający i dielektryk, klej zapobiega korozji na połączeniach części.

Najczęściej stosowane kleje oparte są na żywicach epoksydowych. W sprzedaży detalicznej sprzedawane są pod nazwą „Universal Adhesive EDP”. W zestawie opakowanie zawiera związek epoksydowy EDP (żywica epoksydowa ED-6 z plastyfikatorem) oraz utwardzacz - poliamina polietylenowa. Podczas komponowania kleju na 10 części wagowych masy zwykle pobiera się 1 część utwardzacza.

Oprócz ED-6, często stosuje się żywice ED-16 i ED-20 z tym samym plastyfikatorem (ftalan dibutylu) i utwardzaczem. Aby zwiększyć wytrzymałość połączenia, do kompozycji wprowadza się różne wypełniacze. Do naprawy kadłuba pod względem cech wytrzymałościowych najbardziej
odpowiedni jest drobny proszek aluminiowy i mielona mika. Wypełniacz dodaje się w ilości 10-15 części wagowych, dokładnie mieszając, aż do zniknięcia grudek.

Klejone powierzchnie czyści się papierem ściernym lub metalową szczotką, następnie odtłuszcza i suszy. Klej nakłada się cienką warstwą i mocno dociska za pomocą zacisków lub obciążników. Klej wyciśnięty podczas kompresji jest usuwany. W celu lepszego dopasowania części i uzyskania spoiny klejowej o grubości 0,3 - 0,4 mm konieczne jest zapewnienie docisku 0,5 - 1,0 kg/cm2, równomiernie rozłożonego na całej klejonej powierzchni. Części są utrzymywane pod ciśnieniem aż do całkowitego stwardnienia kleju, co następuje po 24 godzinach w temperaturze pokojowej (18-25°); w wyższych temperaturach czas utwardzania jest krótszy. Należy pamiętać, że przydatność kompozycji klejowej nie przekracza 2 godzin, a najlepsze właściwości klejące utrzymują się przez około 30 minut. Przygotowując porcję kleju należy o tym pamiętać i postępować od przybliżonego zużycia 0,04 g/cm2 przy aplikacji jednostronnej i 0,06 g/cm2 przy aplikacji dwustronnej. Ponadto należy mieć na uwadze, że kompozycje epoksydowe przygotowane w stosunkowo dużych ilościach (100 - 150 ml) w jednym pojemniku mają tendencję do samonagrzewania się do wysokiej temperatury i w efekcie szybkiego twardnienia. Dlatego musisz albo szybko nałożyć gotowy klej na część, albo ugotować go jednocześnie w kilku małych pojemnikach.

Za pomocą wypełnionego kleju można wygładzić małe wgniecenia, naprawić drobne pęknięcia i zagłębienia w poszyciu i blachach pokładowych. Po utwardzeniu kleju powierzchnię wyrównuje się papierem ściernym lub pilnikiem i maluje. Dla większego bezpieczeństwa, zwłaszcza w przypadku pęknięć na wylot, uszkodzony obszar jest dodatkowo uszczelniony łatą wytrzymałej cienkiej tkaniny.

Wśród nowoczesnych klejów i uszczelniaczy importowanych o uniwersalnych właściwościach najbardziej znane są produkty firmy Sika.

Jednoskładnikowe uszczelniacze poliuretanowe tej firmy utwardzają się pod wpływem wilgoci z powietrza. Na przykład takie uszczelniacze jak „Sikaflex-291” i „292”, które charakteryzują się bardzo wysoką wytrzymałością, znajdują szerokie zastosowanie w naprawach obudów wykonanych z różnych materiałów. Stosuje się je przy łączeniu części poddawanych dużym obciążeniom dynamicznym. Jednak, aby uzyskać gwarantowaną wytrzymałość, powierzchnie należy najpierw zagruntować markowym podkładem (podkładem), na przykład „Sika Premer 290 DC”.

Zajmuję się restauracją świeżo zakupionego kotła-m.Jest kilka miejsc, w których chcesz zastosować wyrównywanie powierzchni włóknem szklanym na żywicy epoksydowej. Ale przeczytałem coś tutaj i wszyscy mieli wątpliwości - czy to w ogóle się utrzyma?
Chciałem zapytać szlachetnego tunera Leo, ale z jakiegoś powodu w ogóle nie odpowiada.

Ogólnie rzecz biorąc, oznacza to, że oprócz żywicy epoksydowej zaleca się dodanie plastyfikatora i proszku aluminiowego, podobno będzie się lepiej trzymało i nic złego się nie stanie przy różnych współczynnikach rozszerzalności cieplnej. Czy tak jest? Mam dostęp do żywicy ED-20 i do niej PEPA.
Jeśli przykleisz włókno szklane, które lepiej użyć: grubsze, ale jednowarstwowe, czy cieńsze, ale 2-3 warstwy?
Czy powinienem nałożyć warstwę ochronną (topcoat) na wierzch, czy nic mi nie pomoże? Jeśli jest używany, który?

ciekły metal (dwie strzykawki a'la spawanie na zimno na bazie żywicy epoksydowej ((jest tam proszek aluminiowy)) - trzyma się dokładnie sprawdzany wielokrotnie i przez lata eksploatacji.

Po co wymyślać, istnieją szpachlówki wyrównujące wypełnione al.proszkiem i włóknem szklanym.

> Po co wymyślać, są szpachlówki wyrównujące wypełnione proszkiem al
> włókno szklane.

Nie, tak się nie stanie, konieczne jest, aby niezależna powierzchnia była wykonana z włókna szklanego.

Odpadnie Nie od razu, ale nieuchronnie.

Mam wgniecenie nad linią wody na tapicerce, załatane przez poprzedniego właściciela bandażem i żywicą ponad 10 lat temu, nie odpadnie.

>>> Ovalitsya.Ne natychmiast, ale nieuchronnie.

>>> Mam wgniecenie nad linią wody na tapicerce załatanej przez poprzedniego właściciela bandażem i żywicą epoksydową ponad 10 lat temu, nie odpadnie.

A oto jak być świeżo upieczoną patelnią?

Zależy to tak naprawdę od grubości poszycia w miejscu uszczelnienia i użytkowania łódki.Jeżeli poszycie w miejscu, w którym zamierzasz skleić luzuje się choć trochę lub ma chodzić po fali to odpadnie Może trwać kilka lat, ale w końcu i tak się odklei.

Usunąłem farbę z P4, było wiele miejsc zaszpachlowanych pod chmurą warstw.
Łodzie przed wieloma z zaklejonymi bokami i nic. Chrzan można umyć ręcznie za pomocą dowolnego wypełniacza, przyczepność jest szalona, ​​przypomina spawanie na zimno.
Tutaj go wyjąłem.

Dwa.

Wszystko spadnie na dno, każdy trzyma się powyżej linii wodnej

Pokryłem prawy dolny róg rufy żywicą epoksydową w kotle.. pojechali nią po szosie i spadły z wozu na asfalt i róg był wytarty. uszczelnione aluminium 0,5 mm na nitach .. na wierzchu żywicą epoksydową i wewnątrz łodzi też .. przeżył cztery lata .. tylko krawędzie odsunęły się. i tak martwy.. na łódce na dziobie wzdłuż kila był ochronny metalowy narożnik (taki zardzewiały). oblaliśmy go również mieszanką proszków epoksydowych i aluminiowych..estetycznie wygląda, jakby była to odlewana z aluminium część łodzi.z praktycznego punktu widzenia:przeciągano ją po piasku po kamieniach..zostaje na..to trochę ściera..ale róg nie odpada i że więcej aluminium się nie psuje. Jeśli muszę coś nakleić na łódkę to na pewno użyję epoxy z proszkiem.. ale jak trzeba wyrównać szpachlą.. łatwiej to wypoziomować i daje gładszą powierzchnię po szlifowaniu..

Istnieją specjalne żywice do naprawy aluminium, duraluminium, które według sprzedawców wraz z metalem rozszerzają się lub kurczą w zależności od temperatury. Sam używałem go podczas naprawy Sarepty. Pojawiły się pęknięcia 5x100mm i 10x150mm na styku boku i dołu w odległości 800mm od rygla tj. zawsze w wodzie. Utrzymywane w dobrym stanie, z zastrzeżeniem wymagań dotyczących użytkowania. Nie pamiętam, jak się teraz nazywa. Postaram się znaleźć nazwisko jutro w pracy.

> nazywa się teraz nie pamiętam. Postaram się znaleźć nazwisko jutro w pracy.

Dobry wieczór.
Faktura mówi:
1. Żywica Ame T35 - sama żywica
2. Butanox M50 - utwardzacz.
Proporcja wydaje się wynosić 1:50. Oczyścić do metalu, odtłuścić, wysuszyć. Nałożyłem warstwę włókna szklanego, ale jest to dość specyficzne - tkanie jest rzadkością, a włókna wyjmuje się spokojnie bez wysiłku, zrzuca żywicą. Powtórz po całkowitym wyschnięciu. Za trzecim razem tylko posmarowany żywicą.Musisz działać dość szybko, ponieważ mieszanina szybko twardnieje. Ważny jest okres trwałości komponentów.

Miałem otwory na P4 na dole pawęży. Pokryłem je farbą epoksydową z proszkiem i szpachlówką epoksydową. Wszystko odpada z powodu nieplastyczności żywicy epoksydowej. Szpachlówka poliestrowa dobrze przylega. Ale jest higroskopijny. A moja dziura rosła i wyrastała z niej

> Dobry wieczór.
> Faktura mówi:
> 1. Żywica Ame T35 - sama żywica
> 2. Butanox M50 jest utwardzaczem.

Czy ta rzecz wytrzymuje wibracje i zginanie obudowy? Tyle, że jedno miejsce należy posmarować cienkim, w sumie 1 mm luminium. Teoretycznie ugina się, jeśli naciskasz.

> Zajmuję się restauracją świeżo zakupionego kotła-m. Jest kilka miejsc, w których chcesz
> nałożyć niwelację powierzchni za pomocą ściereczki szklanej epoksydowej.

Czy to wystarczy, czy możesz dodać więcej zdjęć?

Ale jeśli tylko przycinasz powierzchnię, lepiej użyć białego wypełniacza z włóknem szklanym. Oczywiście przed nałożeniem przeszlifować wysokiej jakości podkładem, a następnie nałożyć.

> Ale jeśli tylko przycinasz powierzchnię, to lepiej użyć białej szpachli z
> włókno szklane. Oczywiście przed nałożeniem piasek, podkład,
> a następnie aplikuj.

Zdjęcia może być więcej, są miłe dla oka 🙂 Ale jeszcze lepiej dodać słowa:
jaka żywica została użyta iz jakim plastyfikatorem? Do jakiego materiału przynitowano? Najbardziej jak przemoczony karton 🙂 Jak długo łódź pływa po remoncie? Jaką glebę użyłeś? Ile żywicy zabrało?

> Dobry wieczór.
> Faktura mówi:
> 1. Żywica Ame T35 - sama żywica
> 2. Butanox M50 jest utwardzaczem.
> Proporcja wydaje się wynosić 1:50. Oczyścić do metalu, odtłuścić, wysuszyć.
> Nałożyłem warstwę włókna szklanego, ale jest to dość specyficzne - tkanie jest rzadkie i
> Włókna są wyciągane po cichu bez wysiłku, posypane żywicą. Po całkowitym wyschnięciu
> powtórzył. Za trzecim razem posmarowałem go żywicą. Musisz działać dość szybko
> od mieszanina szybko twardnieje. Ważny jest okres trwałości komponentów.

Czy jesteś pewien, że to żywica epoksydowa. )))))

> Zdjęcia mogą być więcej, cieszą oko 🙂 Ale jeszcze lepiej dodać słowa:
> jaka żywica została użyta iz jakim plastyfikatorem? Jaki materiał był?
> nitowane? Najbardziej podobny do nasączonego kartonu 🙂 Jak długo łódka płynie po
> naprawa? Jaką glebę użyłeś? Ile żywicy zabrało?

1, czyścimy do gołego metalu
2, pokrywamy 2-3 warstwy VL-02 (023)
3, 2-3 warstwy pokrywamy dwuskładnikowym podkładem epoksydowym.
4, nałóż wymaganą ilość maty szklanej na żywicę,
5, nit
6, nałóż wymaganą ilość włókna szklanego.
7, Szpachlówka z białą szpachlą na włóknie szklanym.
8, Czyścimy i malujemy.

Łódź jest na wodzie od 3 lat. Ani śladu żywicy epoksydowej odklejającej się od metalu.

> 4, Nałóż wymaganą ilość maty szklanej na żywicę,

Ile warstw i jaką gęstość wziąłeś?

Jak rozumiem, wyciągałem najmniejsze nity, prawda?

> 6, Zastosuj wymaganą ilość włókna szklanego.
Poza tym, jaką i jaką gęstość ustawiłeś?

A ile to zajęło żywicy epoksydowej? Zastanawiam się teraz, co wziąć: klej epoksydowy w małych słoiczkach, albo łatwiej ciągnąć 5 kilogramów na raz.

>
>> 4, Nałóż wymaganą ilość maty szklanej na żywicę,
>
> Ile warstw i jaką gęstość wziąłeś?
>
>> 5, nit
>
> Jak rozumiem, wyciągałem najmniejsze nity, prawda?
>
>> 6, Zastosuj wymaganą ilość włókna szklanego.
> Poza tym, jaką i jaką gęstość ustawiłeś?
>
> A ile zajęło żywicy epoksydowej? Teraz decyduję, co zabrać: małe słoiki
> klej epoksydowy, czyli po prostu ciągnij 5 kg na raz.

Mata szklana jest najbardziej gęsta, podobnie jak włókno szklane. Nity ściągające 4,8mm. Epoksyd lewy + - 5kg.
Warstwy nie są wszędzie takie same. Wygładziłem powierzchnię małymi kawałkami mat szklanych, a następnie nałożyłem na nie kilka warstw w duże paski. Przynitowałem do włókna szklanego. Na łodydze jest 6 warstw. Na śródokręciu i pawęży znajdują się 3 warstwy włókna szklanego.

Dlatego musi być spawany lub klejony. Ponieważ spawanie może wykonywać tylko profesjonalista, klej do aluminium jest świetną opcją dla gospodarstw domowych. Ale do tego metalu nadaje się tylko specjalny klej.

Każdy klej przeznaczony do aluminium powinien zawierać w swoim składzie zasady i kwasy, które niszczą jego film tlenkowy i zwiększają przyczepność, zapewniając mocne połączenie.

Wraz z rozwojem nowoczesnych technologii stało się możliwe mocne sklejanie części aluminiowych ze sobą metodą na zimno.

• Klej do zgrzewania na zimno Mastix;
• Papier ścierny;
• Alkohol, aceton lub inny środek odtłuszczający.

Do sklej aluminium razem z tym klejem potrzebujesz:

• Za pomocą papieru ściernego oczyść powierzchnie do połączenia z rdzy i brudu;
• Odtłuścić alkoholem lub acetonem;
• Poczekaj, aż powierzchnia wyschnie;
• Odetnij wymaganą ilość pręta i dobrze wymieszaj oba składniki palcami tak, aby uzyskać jednorodną masę w postaci plasteliny. Kolorystyka powinna być jednolita;
• Nałożyć mieszankę klejową na obie łączone powierzchnie aluminiowe;
• Mocno docisnąć i utrwalić przez 15 minut, aż klej stwardnieje.

Dwuskładnikowy klej do aluminium na bazie epoksydów o wysokiej przyczepności i odporności na wysoką temperaturę.

Dzięki niej aluminium można łączyć z innymi materiałami o różnej rozszerzalności cieplnej: kamieniem, porcelaną, drewnem czy plastikiem.

Aby skleić powierzchnię aluminiową z innymi metalami i materiałami, należy przygotować:

• Epoxy Heat Resistant Adhesive Moment Epoksyd Metal;
• Papier ścierny;
• Szczotka;
• Środki do odtłuszczania klejonej powierzchni (alkohol lub aceton).

Następnie możesz zabrać się do pracy:

• Powierzchnie przeznaczone do klejenia oczyścić gruboziarnistym papierem ściernym, aby usunąć brud i rdzę;
• Odtłuścić części acetonem lub alkoholem;
• suchy;
• Wycisnąć zawartość dwóch strzykawek kleju (masa epoksydowa i utwardzacz) do osobnego pojemnika w stosunku 1:1;
• Masę epoksydową i utwardzacz dobrze wymieszać pędzlem;
• Nałożyć klej za pomocą pędzla na obie powierzchnie aluminiowe, które mają być sklejone;
• Połącz części i dociśnij je mocno przez kilka sekund;
• Nadmiar kleju natychmiast zetrzeć szmatką;
• Odczekaj 30 minut, aż mieszanina kleju stwardnieje.

Choć wielu nie dostrzega skuteczności stosowania kleju do aluminium, doboru odpowiedniego produktu i wykonania klejonej pracy w sposób klarowny zgodnie z instrukcją, można go wykorzystać do uzyskania jak najtrwalszego połączenia.

Ponadto ten rodzaj połączenia można łączyć z mocowaniem mechanicznym.

Plastikowe łodzie wypadają korzystnie w porównaniu z metalowymi łodziami. Są znacznie lżejsze i mają atrakcyjny wygląd. Ale ich naprawa wymaga również ostrożnego podejścia i skrupulatności. Często kadłuby plastikowych łodzi są podatne na zarysowania, zarysowania, odpryski skóry, pęknięcia i dziury. Najlepszym sposobem naprawy takich uszkodzeń jest użycie żywicy epoksydowej w połączeniu z włóknem szklanym.

Drobne uszkodzenia takie jak rysy, odpryski powierzchni i otarcia wystarczą do naprawy szpachlówką, którą po polimeryzacji należy dokładnie oczyścić i pomalować.

Naprawiając duże dziury, musisz najpierw usunąć gruz i zmiażdżone fragmenty włókna szklanego. Następnie obrobione części są czyszczone płótnem szmerglowym, kurz i okruchy są usuwane, a następnie odtłuszczane rozpuszczalnikiem. Żywice epoksydowe są produkowane z różnymi właściwościami, dlatego do naprawy łodzi należy wybrać specjalistyczną szpachlówkę. Ma wystarczającą wytrzymałość i ciągliwość, co pozwala mu wytrzymać obciążenia dynamiczne.

Włókno szklane należy również dobrać na podstawie wielkości i głębokości uszkodzenia. Włókno szklane musi być dokładnie wysuszone i odtłuszczone przed użyciem.Roztwór żywicy epoksydowej szybko twardnieje, dlatego przygotowywany jest w małych porcjach - wystarczających do użycia w ciągu 20-25 minut. Włókno szklane jest wycinane zgodnie z kształtem uszkodzonego obszaru, impregnowane kitem i nakładane na naprawiany obszar w kilku warstwach. Po całkowitym utwardzeniu kompozycji szorstkość i nierówności są czyszczone papierem ściernym i malowane.

Glinka polimerowa to wysokiej jakości materiał, który jest bardzo elastyczny i idealny do rzeźbienia.

Zaczynamy od wybrania kwiatów, które chcemy wypełnić i obrysowania na papierze pożądanych konturów dekoracji (powinny być rośliny.

Wielu majsterkowiczów ma do czynienia ze zjawiskiem nieutwardzonych obszarów na powierzchni powłoki epoksydowej. Po upływie czasu utwardzania i stwardnieniu prawie całej powierzchni, w niektórych miejscach może pozostać lepkość i miękkość.

W życiu codziennym epoksyd ED-20 jest często uniwersalnym narzędziem, które służy zarówno do klejenia różnego rodzaju powierzchni, jak i do formowania produktów sypkich za pomocą wypełniaczy. Tak wszechstronne zastosowanie żywicy epoksydowej opiera się na jej doskonałej przyczepności zarówno do metali i ich stopów, jak i obiektów niemetalicznych, a także wytrzymałości już utwardzonego materiału na działanie zwykłych rozpuszczalników (przede wszystkim wody).

Epoksyd jest często używany do naprawy łodzi z włókna szklanego lub stopu aluminium. Jak wspomniano powyżej, charakteryzuje się dobrą przyczepnością do obu rodzajów materiałów, a łatwość obsługi pozwala na wykonanie naprawy bez specjalistycznego sprzętu (w przypadku aluminium spawanie w atmosferze gazu obojętnego) i praktycznie na lądzie, gdzie jednostka wodna została wyciągnięta do suszenia/kontroli.

Każda kompozycja na bazie żywicy epoksydowej sama w sobie jest kompozycją dwuskładnikową – to znaczy aby ją „zestalić” należy do wybranej objętości żywicy dodać niewielką odmierzoną ilość tzw. utwardzacza, a następnie dokładnie wymieszać całą masę, aby równomiernie rozprowadzić nałożony utwardzacz w całej objętości reakcji. Ważne jest, aby zrozumieć, że sam utwardzacz służy nie tylko jako katalizator polimeryzacji żywicy, ale jest zużywany w procesie jej utwardzania, „osadzania” w powstałych łańcuchach polimerowych. Dlatego zmiana stosunku żywica/utwardzacz zmienia nie tylko szybkość całego procesu, ale także końcowe właściwości utwardzonej żywicy.

Jeśli w stosunku do zalecanego przez producenta stosunku zażyjesz za mało utwardzacza, to mieszanina reakcyjna może w ogóle nie utwardzić lub mieć resztkową lepkość powierzchni, która z czasem nie ustąpi samoczynnie. Jeśli zrobisz odwrotnie i weźmiesz za dużo utwardzacza, to masa reakcyjna nie tylko bardzo się nagrzeje i stwardnieje za szybko, ale również stanie się zbyt krucha. Jeżeli wymagane jest, aby żywica po utwardzeniu pozostała sprężysto-elastyczna, to do tych celów producenci kompozycji epoksydowych zalecają stosowanie specjalnych dodatków plastyfikatorów wprowadzanych do masy reakcyjnej przed utwardzeniem – a ich stosunek w masie końcowej również nie powinien przekraczać zalecanych granic .

Aluminium i jego stopy są jednym z najbardziej rozpowszechnionych metali we współczesnym świecie. Posiada wiele zalet, dzięki którym zyskał popularność, jednak jego zastosowanie cechuje szereg wad. W szczególności problem elementów złącznych staje się przeszkodą.

Ze względu na swoją miękkość metal ten nie trzyma się dobrze konwencjonalnych połączeń śrubowych. Można go spawać argonem, ale wymaga to wyrafinowanego sprzętu i wykwalifikowanego technika, który może nie być pod ręką.

Dlatego w wielu przypadkach, zwłaszcza gdy nie są nałożone specjalne wymagania dotyczące wytrzymałości na rozciąganie, z pomocą przychodzi spawanie aluminium na zimno.

W rzeczywistości termin „spawanie na zimno” odnosi się do dwóch różnych sposobów łączenia ze sobą części aluminiowych.

Pierwsza, często stosowana w warunkach fabrycznych, opiera się na zasadzie dyfuzji, czyli wzajemnego przenikania się cząsteczek dwóch ciał stałych w kontakcie ze sobą. Dyfuzja w zasadzie jest charakterystyczna dla wielu metali, aw niektórych (aluminium, miedź i inne) proces przebiega szybciej niż w innych.

Proces ten jest inicjowany przez nacisk. Pod wpływem ciśnienia cząsteczki dwóch różnych części aluminiowych wydają się „mieszać” ze sobą, powstają nowe wiązania międzycząsteczkowe i powstaje wystarczająco mocny szew.

Inną metodą łączenia części aluminiowych jest klejenie. Jest to klej do aluminium, który większość ludzi kojarzy najczęściej z samą koncepcją spawania na zimno.

Jak przykleić aluminium do aluminium? Zasadniczo stosuje się różne kompozycje dwuskładnikowe, których podstawą jest żywica epoksydowa. Dodatkowym składnikiem zapewniającym wytrzymałość i przyczepność do metali jest drobny proszek stalowy, który jest dodawany do bazy epoksydowej bezpośrednio przed użyciem.

Kleje takie mogą być produkowane w różnych stanach skupienia - zarówno w postaci płynnej lub półpłynnej, zbliżonej do żelu lub rzeczywistej żywicy, jak i w postaci mastyksu - masy plastycznej, z której powstają prostokątne lub cylindryczne pręty .

Każdy blok składa się z dwóch substancji, które nie są ze sobą zmieszane. Mieszanie, które aktywuje właściwości adhezyjne mastyksu, odbywa się w palcach bezpośrednio przed nałożeniem.

Pierwsza metoda - zgrzewanie na zimno - jest częściej stosowana przy tłoczeniu części w fabryce.

Jego główną zaletą jest to, że szew jest uformowany z tego samego materiału co części, co zmniejsza koszty produkcji przenośnika i umożliwia tworzenie połączeń o wytrzymałości zbliżonej do części odlewanych.

Spawanie aluminium na zimno pod ciśnieniem jest, można by powiedzieć, wysoką temperaturą. Pozwala częściom wytrzymać ten sam poziom ciepła, co czyste aluminium.

Zalety spawania deformacyjnego:

• wytrzymuje duże spadki temperatury;
• wytrzymuje duży nacisk (ale nie więcej niż sam metal może wytrzymać);
• wykazuje odporność w agresywnych środowiskach;
• nie emituje szkodliwych substancji do środowiska.

Główną wadą jest tylko konieczność użycia specjalnego sprzętu do takiego spawania.

Można to zrobić na trzy główne sposoby:

W pierwszym przypadku dwie części są łączone w prasie przegubowej i silnie ściskane wzdłuż osi podłużnej.

W ten sposób można zespawać elementy z lokalnym obszarem spoiny (małe rozmiary). Należy wziąć pod uwagę proces „ubytku” materiału po ściskaniu: na przykład przy spawaniu w ten sposób dwóch kawałków zbrojenia aluminiowego ich całkowita długość będzie o 5-7% mniejsza niż całkowita długość osobno.